Global action plan on physical activity 2018–2030: more active people for a healthier world

GLOBAL ACTION PLAN ON PHYSICAL ACTIVITY 2018-2030

GLOBAL ACTION PLAN ON PHYSICAL ACTIVITY 2018-2030 Global action plan on physical activity 2018–2030: more active people for a healthier world ISBN 978-92-4-151418-7 © World Health Organization 2018 Some rights reserved. This work is available under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 IGO licence (CC BY-NC-SA 3.0 IGO; https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/3.0/igo). Under the terms of this licence, you may copy, redistribute and adapt the work for non-commercial purposes, provided the work is appropriately cited, as indicated below. In any use of this work, there should be no suggestion that WHO endorses any specific organization, products or services. The use of the WHO logo is not permitted. If you adapt the work, then you must license your work under the same or equivalent Creative Commons licence. If you create a translation of this work, you should add the following disclaimer along with the suggested citation: “This translation was not created by the World Health Organization (WHO). WHO is not responsible for the content or accuracy of this translation. The original English edition shall be the binding and authentic edition”. Any mediation relating to disputes arising under the licence shall be conducted in accordance with the mediation rules of the World Intellectual Property Organization. Suggested citation. Global action plan on physical activity 2018–2030: more active people for a healthier world. Geneva: World Health Organization; 2018. Licence: CC BY-NC-SA 3.0 IGO. Cataloguing-in-Publication (CIP) data. CIP data are available at http://apps.who.int/iris. Sales, rights and licensing. To purchase WHO publications, see http://apps.who.int/bookorders. To submit requests for commercial use and queries on rights and licensing, see http://www.who.int/about/licensing. Third-party materials. If you wish to reuse material from this work that is attributed to a third party, such as tables, figures or images, it is your responsibility to determine whether permission is needed for that reuse and to obtain permission from the copyright holder. The risk of claims resulting from infringement of any third-party-owned component in the work rests solely with the user. General disclaimers. The designations employed and the presentation of the material in this publication do not imply the expression of any opinion whatsoever on the part of WHO concerning the legal status of any country, territory, city or area or of its authorities, or concerning the delimitation of its frontiers or boundaries. Dotted and dashed lines on maps represent approximate border lines for which there may not yet be full agreement. The mention of specific companies or of certain manufacturers’ products does not imply that they are endorsed or recommended by WHO in preference to others of a similar nature that are not mentioned. Errors and omissions excepted, the names of proprietary products are distinguished by initial capital letters. All reasonable precautions have been taken by WHO to verify the information contained in this publication. However, the published material is being distributed without warranty of any kind, either expressed or implied. The responsibility for the interpretation and use of the material lies with the reader. In no event shall WHO be liable for damages arising from its use. Design and layout: Blossom | blossoming.it Printed in Switzerland EXECUTIVE SUMMARY 01. INTRODUCTION Background Mandate Development process 02. WHAT IS PHYSICAL ACTIVITY? Current levels of physical inactivity The cost of physical inactivity to health systems and society Multiple ways to be active – multiple policy choices – multiple benefits Physical activity and the Sustainable Development Goals 2018–2030 Moving forward – scaling national action 03. THE GLOBAL ACTION PLAN ON PHYSICAL ACTIVITY 2018–2030 Vision Mission Target GUIDING PRINCIPLES PARTNERSHIPS FOR ACTION FRAMEWORK FOR ACTION: 4 STRATEGIC OBJECTIVES, 20 POLICY ACTIONS IMPLEMENTATION MONITORING AND EVALUATION References APPENDIX 1: PHYSICAL ACTIVITY AND THE SUSTAINABLE DEVELOPMENT GOALS References APPENDIX 2: RECOMMENDED POLICY ACTIONS - ROLES FOR STAKEHOLDERS References APPENDIX 3: GLOSSARY 6 12 12 13 13 14 15 16 16 18 19 20 20 20 21 22 24 25 42 46 48 51 61 62 95 96 6Background Regular physical activity is proven to help prevent and treat noncommunicable diseases (NCDs) such as heart disease, stroke, diabetes and breast and colon cancer. It also helps to prevent hypertension, overweight and obesity and can improve mental health, quality of life and well-being. In addition to the multiple health benefits of physical activity, societies that are more active can generate additional returns on investment including a reduced use of fossil fuels, cleaner air and less congested, safer roads. These outcomes are interconnected with achieving the shared goals, political priorities and ambition of the Sustainable Development Agenda 2030.1 The new WHO global action plan to promote physical activity responds to the requests by countries for updated guidance, and a framework of effective and feasible policy actions to increase physical activity at all levels. It also responds to requests for global leadership and stronger regional and national coordination, and the need for a whole-of- society response to achieve a paradigm shift in both supporting and valuing all people being regularly active, according to ability and across the life course. The action plan was developed through a worldwide consultation process involving governments and key stakeholders across multiple sectors including health, sports, transport, urban design, civil society, academia and the private sector. What is physical activity? Physical activity can be undertaken in many different ways: walking, cycling, sports and active forms of recreation (for example, dance, yoga, tai chi). Physical activity can also be undertaken at work and around the home. All forms of physical activity can provide health benefits if undertaken regularly and of sufficient duration and intensity. The current situation Global progress to increase physical activity has been slow, largely due to lack of awareness and investment. Worldwide, 1 in 4 adults, and 3 in 4 adolescents (aged 11–17 years), do not currently meet the global recommendations for physical activity set by WHO. As countries develop 1 At the seventieth session of the United Nations General Assembly 2015, all countries adopted resolution A/RES/70/1, Transforming our world: the 2030 Agenda for Sustainable Development. 7economically, levels of inactivity increase. In some countries, levels of inactivity can be as high as 70%, due to changing patterns of transportation, increased use of technology and urbanization. Physical activity levels are also influenced by cultural values. In most countries, girls, women, older adults, underprivileged groups, and people with disabilities and chronic diseases, all have fewer opportunities to access safe, affordable and appropriate programmes and places in which to be physically active. The global cost of physical inactivity is estimated to be INT$ 54 billion per year in direct health care, in 2013, with an additional INT$ 14 billion attributable to lost productivity. Inactivity accounts for 1–3% of national health care costs, although this excludes costs associated with mental health and musculoskeletal conditions. Multiple opportunities: multiple benefits Physical activity can and should be integrated into the settings in which people live, work and play. Walking and cycling are key means of transportation and enable engagement in regular physical activity on a daily basis, but their role and popularity is declining in many countries. Sport and active recreation can help promote physical activity for people of all ages and abilities. Globally it can be a key driver of tourism, employment and infrastructure, and can also help in humanitarian programmes, fostering community development and social integration. Physical activity is important across all ages. Active play and recreation is important for early childhood as well as for healthy growth and development in children and adolescents. Quality physical education and supportive school environments can provide physical and health literacy for long-lasting healthy, active lifestyles. It is also important that adults can be physically active and less sedentary at work. Whether working or not, older adults, in particular, can benefit from regular physical activity to maintain physical, mental and social health and enable healthy ageing. Primary and secondary health and social care providers can help individuals of all ages become more active and prevent NCDs, while also using physical activity as a means to increase rates of rehabilitation and recovery. Across all settings there are opportunities for digital innovations to promote and support people of all ages to be more active and to build upon the rapidly growing practice of mHealth to harness the potential of data to help promote, support and monitor physical activity. Physical activity and the Sustainable Development Goals 2030 Investing in policies to promote walking, cycling, sport, active recreation and play can contribute directly to achieving many of the 2030 Sustainable Development Goals (SDGs). Policy actions on physical activity have multiplicative health, social and economic benefits, and will directly contribute to achieving SDG3 (good health and well-being), as well as other Goals including SDG2 (ending all forms of malnutrition); SDG4 (quality education); SDG5 (gender equality); SDG8 (decent work and economic growth), SDG9 (industry, innovation and infrastructure); 8SDG10 (reduced inequalities); SDG11 (sustainable cities and communities); SDG12 (responsible production and consumption); SDG13 (climate action); SDG15 (life on land); SDG16 (peace, justice and strong institutions) and SDG17 (partnerships). Framework for action Effective national action to reverse current trends and reduce disparities in physical activity requires a “systems-based” approach with a strategic combination of “upstream” policy actions aimed at improving the social, cultural, economic and environmental factors that support physical activity, combined with “downstream”, individually focused (educational and informational) approaches. This global action plan sets out four strategic objectives achievable through 20 policy actions that are universally applicable to all countries, recognizing that each country is at a different starting point in their efforts to reduce levels of physical inactivity and sedentary behaviour. Increasing physical activity requires a systems-based approach – there is no single policy solution Vision More active people for a healthier world. Mission To ensure that all people have access to safe and enabling environments and to diverse opportunities to be physically active in their daily lives, as a means of improving individual and community health and contributing to the social, cultural and economic development of all nations. Target A 15% relative reduction in the global prevalence of physical inactivity in adults and in adolescents by 2030. Four policy actions are proposed which aim to create positive social norms and attitudes and a paradigm shift in all of society by enhancing knowledge and understanding of, and appreciation for, the multiple benefits of regular physical activity, according to ability and at all ages. Five policy actions address the need to create supportive spaces and places that promote and safeguard the rights of all people, of all ages and abilities, to have equitable access to safe places and spaces in their cities and communities in which they can engage in regular physical activity. 9 Five policy actions outline the investments needed to strengthen the systems necessary to implement effective and coordinated international, national and subnational action to increase physical activity and reduce sedentary behaviour. These actions address governance, leadership, multisectoral partnerships, workforce capabilities, advocacy, information systems and financing mechanisms across all relevant sectors. Six policy actions outline the multiple settings in which an increase in programmes and opportunities can help people of all ages and abilities to engage in regular physical activity as individuals, families and communities. 10 11 Implementation National implementation of a “systems-based” approach will require each country to identify a strategic combination of policy responses for implementation over the short term (2–3 years), medium term (3–6 years), and longer-term (7–12 years). Policy actions should be selected according to country context and tailored to meet the needs of different subnational jurisdictions and subpopulations. Prioritization and feasibility will vary according to context; therefore it is recommended that each country assess their own current situation to identify existing policy which can be strengthened, as well as policy opportunities and gaps. Cross-government and multisectoral partnerships, as well meaningful community engagement, will be needed to achieve a coordinated, whole-of-system response which can deliver multiple benefits for health, the environment and the economy. Implementation of this action plan should be guided by the principle of proportional universality with the greatest efforts directed towards the least active populations. Monitoring and reporting Progress towards the 2030 global targets will be monitored using the two existing indicators: the prevalence of insufficient physical activity among persons aged 18 years and over, and among adolescents (aged 11–17 years). All countries are encouraged to strengthen reporting of disaggregated data to reflect the dual priorities of this action plan: to decrease overall level of physical inactivity; and to reduce within-country disparities and levels of physical inactivity in the least active populations, as identified by each country. A new global monitoring framework will support countries and monitor progress on policy implementation. Progress reports on implementation and impact will be presented to the World Health Assembly in 2021, 2026, and 2030. 12 Background Regular physical activity is a well-established protective factor for the prevention and treatment of the leading noncommunicable diseases (NCDs), namely heart disease, stroke, diabetes and breast and colon cancer (1). It also contributes to the prevention of other important NCD risk factors such as hypertension, overweight and obesity, and is associated with improved mental health (2, 3), delay in the onset of dementia (4) and improved quality of life and well-being (5). In 2015, at the seventieth session of the United Nations (UN) General Assembly, all countries committed to investing in health in the resolution, “Transforming our world: the 2030 Agenda for Sustainable Development”1 (hereafter referred to as “the 2030 Agenda”), and to ensuring universal health coverage and reducing health inequities for people of all ages. Policy actions aimed at increasing physical activity for all people, of all ages and abilities, are consistent with valuing health as a universal right and an essential resource for everyday living, and not merely the absence of disease or infirmity. Further, the multiple benefits from increasing population levels of physical activity through, for example, walking, cycling, active recreation, sports and play, are interconnected with, and contribute to, achieving the shared goals, political priorities and ambition of the 2030 Agenda. 1 See: United Nations Sustainable Development Knowledge Platform (https://sustainabledevelopment.un.org/post2015/ transformingourworld, accessed April 2018). 13 Mandate In 2013, the World Health Assembly endorsed a global action plan on the prevention and control of NCDs (6), and agreed a set of nine global voluntary targets, which include a 25% reduction of premature mortality from NCDs and a 10% relative reduction in the prevalence of insufficient physical activity by 2025 (7). A recent review of global progress towards these targets concluded that progress has been slow and uneven across high-, middle-, and low-income countries (8). Although the 2013 NCD global action plan provided World Health Organization (WHO) Member States with a set of broad policy recommendations to increase physical activity (9), implementation and engagement with the necessary sectors outside of health has remained a significant challenge to progress in most countries. At its 140th session in 2017, the WHO Executive Board agreed to endorse a proposal for the Secretariat to prepare an action plan on physical activity to be submitted for consideration by the Board at its 142nd session. It was requested to build upon existing NCD (6) and physical activity strategies (10, 11), guidelines (1), policy recommendations (12) and other relevant commitments endorsed by the World Health Assembly, and to link with the Sustainable Development Goals (SDGs) set for 2030. Accordingly, this Global Action Plan on Physical Activity 2018–2030 (hereafter referred to as the “action plan” or “global action plan”) provides a framework for action, and proposes a set of specific policy actions to guide Member States to accelerate and scale activities towards achieving increased levels of physical activity. It also acknowledges the requests of Member States for stronger global, regional and national coordination, and the need for a whole-of-society paradigm shift in respect to both supporting and valuing all people being regularly active, according to ability and across the life course. Development process The global action plan was developed through a worldwide consultation process and involved establishing a WHO internal steering committee comprising multiple departments across relevant clusters and representatives from WHO Regional Offices, as well as with guidance from a multisectoral and a multidisciplinary global expert advisory group which met during July 2017. Following publication of Draft 1 of the action plan, six regional consultations were conducted with Member States, as well as eight public webinars, information sessions with United Nations agencies and permanent missions, awareness-raising through social and professional society media and a seven-week period of open online public consultation. The process engaged with 83 Member States (including representatives from ministries of health, education, sports, transport and planning) as well as international sports associations, health and sport medicine organizations, institutes of public health, civil society and professional organizations across health, transport, urban planning and sports, the research and academic community, and the private sector. A total of 125 written submissions were received from interested stakeholders. Input from all the consultation processes informed the drafting and preparation of Draft 2. Following discussion of Draft 2 at the 142nd session of the Executive Board, comments and suggestions informed the development of this final action plan. 14 Physical activity is defined as any bodily movement produced by skeletal muscle that requires energy expenditure (1). It can be undertaken in many different ways: walking, cycling, sports and active forms of recreation (such as dance, yoga, tai chi). Physical activity can also be undertaken as part of work (lifting, carrying or other active tasks), and as part of paid or unpaid domestic tasks around the home (cleaning, carrying and care duties). While some activities are done by choice and can provide enjoyment, other work or domestic- related physical activities may be necessary, or even mandatory, and may not provide the same mental or social health benefits compared with, for example, active recreation. However, all forms of physical activity can provide health benefits if undertaken regularly and of sufficient duration and intensity. In 2010, WHO produced recommendations on the type and frequency of physical activity for optimal health benefits for youth, adults and older adults (1). Sedentary behaviour is defined as any waking behaviour characterized by an energy expenditure ≤ 1.5 metabolic equivalents, such as sitting, reclining or lying down (13). Recent evidence indicates that high levels of continuous sedentary behaviour (such as sitting for long periods of time) are associated with abnormal glucose metabolism and cardiometabolic morbidity, as well as overall mortality (14). Reducing sedentary behaviour through the promotion of incidental physical activity (for example, standing, climbing stairs, short walks) can support individuals to increase incrementally their levels of physical activity towards achieving the recommended levels for optimal health. 15 Although achieving the recommended levels of physical activity for optimal health for the general population carries low levels of risk, there are higher risks associated with participation in certain types of physical activity and for some subpopulation groups. Notable activities with higher risk of injury include contact sports (such as rugby, ice hockey) and walking and cycling, where road safety and or personal violence may present higher risks in some contexts. WHO recommendations on physical activity provide guidance on risk reduction (1) and this action plan recommends policy actions to address the wider socioenvironmental risks such as road safety for cycling. Current levels of physical inactivity The most recent available global comparative estimates from 2010 indicate that worldwide, 23% of adults and 81% of adolescents (aged 11–17 years) do not meet the WHO global recommendations on physical activity for health1 (6). Notably, the prevalence of inactivity varies considerably within and between countries, and can be as high as 80% in some adult subpopulations. Physical inactivity in adults is highest in the Eastern Mediterranean, the Americas, Europe and Western Pacific regions, and is lowest in the South-East Asia Region (15). These rates increase with economic development, owing to the influence of changing patterns of transportation, use of technology, urbanization and cultural values (16). Differences in levels of physical activity are also explained by significant inequities in the opportunities for physical activity by gender and social position, within as well as between countries (15). Girls, women, older adults, people of low socioeconomic position, people with disabilities and chronic diseases, marginalized populations, indigenous people and the inhabitants of rural communities often have less access to safe, accessible, affordable and appropriate spaces and places in which to be physically active. Addressing these disparities in participation is a policy priority and underlying principle of this global action plan. Updated global comparable estimates on physical inactivity in adolescents and adults are being prepared by WHO and will be available in 2018.2 Globally, 23% of adults and 81% of adolescents (aged 11–17 years) do not meet the WHO global recommendations on physical activity for health.2 1 The WHO global recommendation on physical activity for health for adults is 150 minutes of moderate-intensity activity (or equivalent) per week, measured as a composite of physical activity undertaken across multiple domains: for work (paid and unpaid, including domestic work); for travel (walking and cycling); and for recreation (including sports). For adolescents, the recommendation is 60 minutes of moderate- to vigorous-intensity activity daily. 2 These data are from 2010 (6). Updated estimates will be forthcoming in 2018 in the document "WHO country comparable estimates on physical inactivity, 2016". 16 The cost of physical inactivity to health systems and society Globally, physical inactivity is estimated to cost INT$ 54 billion in direct health care, in 2013, of which 57% is incurred by the public sector and an additional INT$ 14 billion is attributable to lost productivity (17). Estimates from both high-income, as well as low- and middle-income countries (LMICs) indicate that between 1–3% of national health care expenditures are attributable to physical inactivity (18). These estimates are recognized to be conservative due to limitations in available data and the exclusion of costs associated with mental health and musculoskeletal conditions. Further, the costs to society outside of the health system, such as potential environmental benefits from increased walking, cycling and use of public transport, and associated reduction in use of fossil fuel, are not yet included in a total impact assessment. Failure to recognize and invest in physical activity as a priority within NCD prevention and treatment represents a missed opportunity. Ongoing inaction will see the costs of physical inactivity continue to rise, contributing to further negative impact on health systems, the environment, economic development, community well-being and quality of life for all. Multiple ways to be active – multiple policy opportunities – multiple benefits Across its many different forms, physical activity has multiplicative health, social and economic benefits. Walking and cycling are key means of transportation, enabling people to engage in regular physical activity on a daily basis, but their role and popularity is declining in many countries. The greatest changes are occurring in LMICs where, for example, large numbers of people are switching from walking and cycling to personal motorized transport (19). Policies that improve road safety, promote compact urban design 17 and prioritize access by pedestrians, cyclists and users of public transport to destinations and services, particularly educational, public open and green and “blue” spaces,1 sports and leisure facilities, can reduce use of personal motorized transportation, carbon emissions, traffic congestion as well as health-care costs (20), whilst also boosting the micro-economies in local neighbourhoods and improving health, community well-being and quality of life (21, 22). Given the increasingly urbanized world, with more than 70% of the global population living in urban centres, cities have a particular responsibility and opportunity to contribute to this agenda through improving urban design and sustainable transport systems (23).2 Sport is an underutilized yet important contributor to physical activity for people of all ages, in addition to providing significant social, cultural and economic benefits to communities and nations (24, 25).3 While sport can be a catalyst and inspiration for participation in physical activity (26), the sports sector is also a significant employer and a key driver of tourism and infrastructure globally. Sport and active recreation can also contribute in emergency and crisis situations as part of humanitarian programmes aimed at health and social needs, as well as community development and integration (27). Strengthening access to, and the promotion of participation in, sports and active recreation, across all ages and abilities, is an important element of increasing population levels of physical activity. The General Conference of UNESCO observed in the International Charter of Physical Education, Physical Activity and Sport that “the practice of physical activity and sports is a fundamental right for all” (28) and the 2017 Kazan Action Plan endorsed at MINEPS VI (29) as well as the Commission on Ending Childhood Obesity (30), identified active play and recreation as important elements of healthy growth and development in children, including those aged less than 5 years. Further, provision of quality physical education and supportive school environments can impart physical and health literacy for lifelong healthy, active lifestyles, prevention of NCDs and mental health disorders as well as strengthen academic outcomes. School-based policy initiatives are an essential component of endeavors to create a more active society. Physical activity is important across all ages, and should be integrated into multiple daily settings. For many adults, the workplace is a key setting to be physically active and reduce sedentary behaviour. The trip to and from work, activity breaks, workplace programmes and incidental activity all offer opportunities for increased physical activity throughout the working day, and can contribute to increased productivity and reduction in injuries and absenteeism (31). Whether working or not, older adults, in particular, can benefit from regular physical activity to maintain physical, social and mental health (including prevention or 1 “Blue space” refers to space near rivers, lakes and oceans. 2 Such as Partnerships for Healthy Cities (https://partnershipforhealthycities.bloomberg.org/, accessed April 2018). 3 See: The Association for Sports for All (http://www.tafisa.org/, accessed April 2018). Physical activity is important across all ages, and should be integrated into multiple settings. delay of dementia) (4), prevent falls and realize healthy ageing (32). Strengthening the provision of, and access to appropriate opportunities and programmes can enable all older adults to maintain an active lifestyle according to capacity. Importantly, primary and secondary health- and social-care providers can help patients of all ages become more active and prevent the increasing burden of NCDs (12), while also using physical activity as a means to increase rates of rehabilitation and recovery (33). Strengthening patient counselling on physical activity has been identified as a cost-effective intervention (12). Furthermore, within health care settings, as well as the workplace and other domains, there are opportunities for digital innovations to promote and support participation in physical activity and reduce sedentary time, and to build upon the rapidly growing practice of mHealth to harness the potential of data to help promote, support and monitor physical activity to improve the health and well-being of all individuals (34, 35). Physical activity and the sustainable development goals 2030 Investment in policy actions to increase physical activity through, for example, more walking, cycling, active recreation, sport and play, can contribute to achieving many of the SDGs as identified in the Bangkok declaration in 2016.1 Increasing physical activity will directly contribute to SDG3 (good health and well-being) as well as other Goals, including, but not limited to, SDG2.2 (ending all forms of malnutrition); SDGs 4.1 and 4.2 (quality education); SDG5.1 (gender equality); SDG8 (decent work and economic growth); SDG9.1 (industry, innovation and infrastructure); SDGs 10.2 and 10.3 (reduced inequalities); SDGs 11.2, 11.3, 11.6 and 11.7 (sustainable cities and communities); SDGs 12.8 and 12c (responsible production and consumption); SDGs 13.1 and 13.2 (climate action); SDGs 15.1 and 15.5 (life on land); SDGs 16.1 and 16b (peace, justice and strong institutions), and SDG 17 (partnerships). An overview of the specific pathways and the associated policy actions by which increasing levels of physical activity can contribute to the SDGs are outlined in Appendix 1. Given the contribution of physical activity towards the 2030 Agenda, it is time to invest in physical activity, not only for its direct health benefits, but for how increasing walking, cycling, active recreation, sports and play can lead to realizing a more equitable, sustainable and prosperous world (36). 1 The Bangkok declaration on physical activity for global health and sustainable development is a consensus statement from the 6th Congress of the International Society for Physical Activity and Health (ISPAH) on 19th November 2016 (http://www.ispah.org/resources, accessed May 2018). 19 The policy responses proposed in the global action plan are not only interconnected with achieving the SDGs, but also intersect with, and complement achieving, the goals and ambitions of other closely related strategies and plans endorsed by the World Health Assembly, including: • Commission on Ending Childhood Obesity (30) • Global Strategy and Action Plan on Ageing and Health 2016–2020 (32) • Global Plan for the Decade of Action for Road Safety 2011–2020 (37) • WHO Public Health & Environment Global Strategy (38) • The New Urban Agenda (39) • Mental Health Action Plan 2013–2020 (40) • Global Action Plan on the Public Response to Dementia 2017–2025 (41) • Global Strategy for Women’s, Children and Adolescents’ Health 2016–2030 (42) • Every Newborn Action Plan to End Preventable Deaths 2014 (43) • WHO Global Disability Action Plan 2014– 2021 (44) • Global Nutrition Report 2017: Nourishing the SDGs (45) • United Nations Decade of Action on Nutrition 2016-2025 (46) Moving forward – scaling national action Given the diversity of ways to be active, and the multiple settings in which it is possible to increase participation, there are multiple policy opportunities across different sectors. National policy responses must address the multiple factors which determine participation; some of these are individual characteristics, knowledge and personal preferences, while others are related to the wider sociocultural contexts, such as family context, societal values, traditions, and economic and physical environments (47). These, so called, “upstream” determinants of physical activity shape the equity of opportunities for participation and can further contribute to reducing inequalities in physical activity, health status and well-being (48). Effective national responses must include actions to address factors that impinge on the opportunities and abilities of all people to be active, as well as policy actions to protect and enhance those factors that enable and encourage participation. Accordingly, “upstream” population-based policy approaches to promote physical activity must be prioritized and interlinked with policy actions focused on “downstream” individually- centred interventions. Effective implementation will require Member States to select a strategic combination of the recommended policy responses provided in this action plan, adapted and executed at national scale according to country context, cognizant of different needs and abilities of subpopulations. However, despite strong evidence on effective solutions (12), progress will remain an aspiration unless reliable dedicated resources, both human and fiscal, are secured to support promoting physical activity as a priority within NCD treatment and prevention, as well as establishing the strategic connections between key government departments, stakeholders and related policy priorities to enable sustained implementation at national and subnational levels. 20 Vision More active people for a healthier world. Mission To ensure that all people have access to safe and enabling environments and to diverse opportunities to be physically active in their daily lives, as a means of improving individual and community health and contributing to the social, cultural and economic development of all nations. 21 Target In 2013, Member States agreed to a set of nine voluntary targets set out in the global monitoring framework (7) to enable global tracking of progress in preventing and controlling major NCDs and their key risk factors. The target set for physical inactivity was a 10% relative reduction in prevalence of insufficient physical activity1 in adults and in adolescents, using the baseline of 2010 data. This action plan proposes an extension by five years of the target set for 2025, to align with the 2030 Agenda and provide Member States with a period of 12 years (2018–2030) for policy action and implementation. The additional 5% increment reflects the additional five years available for action (i.e. from 2025 and 2030) and is consistent with existing commitments for 2025 by using the same indicators that are already available in most countries using existing instruments.3 Furthermore, the target presents a realistic ambition as it was calculated to reflect the magnitude of change seen in the top performing countries that have made progress in reducing physical inactivity in recent years. The baseline will be 2016, and new global comparable estimates for 2016 on physical inactivity for adults and adolescents are being prepared and will be published in early 2018. 1 Definition provided in Glossary. 2 The relevant data will be made available in the forthcoming document, “WHO country comparable estimates on physical inactivity, 2016”, due for publication in 2018. 3 For adults through the Global Physical Activity Questionnaire (GPAQ) as recommended in the WHO STEPwise approach to noncommunicable disease risk factor surveillance, or similar multiple domain instruments used by Member States. For adolescents, measurement instruments exist and are in use, for example through the Global school-based Student Health Survey (GSHS). The target for the action plan is a 15% relative reduction, using a baseline of 2016,2 in the global prevalence of physical inactivity in adults and in adolescents. 22 Evidence-based practice The recommended policy actions are informed by a robust scientific evidence base, as well as practice-based evidence from active evaluation and demonstration of impact. The cost- effectiveness for many interventions is already established; implementation of the plan should continue to build and develop this evidence base, especially in LMICs. 22 The action plan is informed by the following guiding principles that should underpin implementation of actions at every level as Member States, partners and WHO work towards achieving the shared vision of a more active world. Human rights approach The WHO Constitution1 enshrines that the highest attainable standard of health is a fundamental right of every human being. As an essential resource for everyday living, health is a shared social and political priority for all countries. In the 2030 Agenda, countries committed to invest in health, achieve universal health coverage and reduce health inequalities for people of all ages and abilities. Implementation of this action plan should employ a rights-based approach and incorporate a commitment to engaging and empowering individuals and communities to actively participate in the development of solutions. Equity across the life course Disparities in physical activity participation by age, gender, disability, pregnancy, socioeconomic status, and geography reflect limitations and inequities in the socioeconomic determinants and opportunities for physical activity for different groups and different abilities. Implementation of this action plan should explicitly consider the needs at different stages of the life course (including childhood, adolescence, adulthood and older age), different levels of current activity and ability with a priority towards addressing disparities and reducing inequalities. 1 See Constitution of the World Health Organization: http://www.who.int/governance/eb/who_constitution_en.pdf, accessed April 2018. 23 Policy coherence and health in all policies Physical activity can deliver benefits for individuals, communities and Member States across a range of SDGs, and therefore action is required across and between a wide range of policies and partners to achieve sustained change and impact. The SDGs recognize that people’s health and the health of the planet are not mutually exclusive, and that environmental sustainability is critical to health improvement. Engagement and empowerment of policy- makers, people, families and communities People and communities should be empowered to take control of the determinants of their health through active participation in the development of policies and interventions that affect them in order to reduce barriers and to provide motivation. Active engagement to mobilize communities is one of the most powerful ways to change behaviour and change social norms. Multisectoral partnerships A comprehensive, integrated and intersectoral approach consistent with SDG17 is essential to increase population levels of physical activity and reduce sedentary behaviour. Implementation of this action plan should foster collaboration across and between all stakeholders at all levels, guided by a shared vision to realize the multiplicative benefits of a more active world. Proportional universality Proportional universality describes an approach to the resourcing and delivery of services at a scale and intensity proportionate to the degree of need. At a global, national and subnational level, there is a need to focus efforts on reducing inequity in the opportunities for physical activity. Therefore, proportional allocation of the resources to the actions needed to engage the least active and those who face the greatest barriers to increasing participation should be a priority. 24 Given that the agenda of the action plan is beyond the scope of any single agency, implementation demands partnership. By working together to achieve the vision of the action plan and improve health for all, partners can also accelerate progress to achieve their own respective goals. Member States ministries of health, transport, education, sports, youth, urban planning, environment, tourism, finance, and labour Intergovernmental organizations UN agencies, UN Interagency Taskforce on NCDs (UNIATF) and others Nongovernmental organizations civil society, community-based organizations, human rights-based organizations, faith-based organizations Development agencies international financial institutions such as the World Bank, regional development banks, subregional intergovernmental organizations and development aid agencies International organizations global health initiatives and agencies Professional associations in medical and allied health areas, such as sports medicine, physical therapy, general practice, nursing, exercise and sports science, physical activity and public health and other relevant disciplines, including transport, sport, and education Industry leaders and private sector committed to improving the health of employees, their families and communities Community representatives of faith-based, social and cultural groups WHO at all levels, headquarters, regional and country offices Media journalists and media outlets, including both traditional and new media City leaders and local government mayors, governors and local officials Philanthropic foundations that are committed to promoting global health and achievement of the SDGs Academic and research institutions across multiple disciplines including implementation science and the network of WHO collaborating centres These partners include, but are not limited to: 25 To achieve these four objectives, 20 evidence-based policy actions are recommended and listed below. The recommended specific roles for the WHO Secretariat, WHO Member States and other stakeholders to support implementation are outlined for each action in Appendix 2. Four strategic objectives provide a universally applicable framework for the 20 multidimensional policy actions, each identified as an important and effective component of a population-based response to increasing physical activity and reducing sedentary behaviour. In combination, they capture the whole-of-system approach required to create a society that intrinsically values and prioritizes policy investments in physical activity as a regular part of everyday life. The four strategic objectives are: 1. Create active societies 2. Create active environments 3. Create active people 4. Create active systems 26 Create a paradigm shift in all of society by enhancing knowledge and understanding of, and appreciation for, the multiple benefits of regular physical activity, according to ability and at all ages. SOCIAL NORMS AND ATTITUDES 27 28 ACTION 1.1. ACTION 1.2. STRATEGIC OBJECTIVE 1 Implement best practice communication campaigns, linked with community-based programmes, to heighten awareness, knowledge and understanding of, and appreciation for, the multiple health benefits of regular physical activity and less sedentary behaviour, according to ability, for individual, family and community well-being. Conduct national and community-based campaigns to enhance awareness and understanding of, and appreciation for, the social, economic, and environmental co-benefits of physical activity, and particularly more walking, cycling and other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates) and thereby make a significant contribution to achievement of the 2030 Agenda for Sustainable Development (SDG2; SDG3; SDG4; SDG5; SDG8; SDG9; SDG10; SDG11; SDG13; SDG15; SDG16; SDG 17). 29 ACTION 1.3. ACTION 1.4. Implement regular mass participation initiatives in public spaces, engaging entire communities, to provide free access to enjoyable and affordable, socially- and culturally-appropriate experiences of physical activity. Strengthen pre- and in-service training of professionals, within and outside the health sector, to increase knowledge and skills related to their roles and contributions in creating inclusive, equitable opportunities for an active society including, but not limited to, the sectors of: transport, urban planning, education, tourism and recreation, sports and fitness, as well as in grassroots community groups and civil society organizations. 30 Create and maintain environments that promote and safeguard the rights of all people, of all ages, to have equitable access to safe places and spaces, in their cities and communities, in which to engage in regular physical activity, according to ability. SPACES AND PLACES 31 32 ACTION 2.1. ACTION 2.2. STRATEGIC OBJECTIVE 2 Strengthen the integration of urban and transport planning policies to prioritize the principles of compact, mixed-land use, at all levels of government as appropriate, to deliver highly connected neighbourhoods to enable and promote walking, cycling, other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates) and the use of public transport, in urban, peri-urban and rural communities. Improve the level of service1 provided by walking and cycling network infrastructure, to enable and promote walking, cycling, other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates) and the use of public transport, in urban, peri-urban and rural communities, with due regard for the principles of safe, universal and equitable access by people of all ages and abilities, and in alignment with other commitments (37, 39, 49–53). 1 “Level of service” refers to the attributes of safety, quality, connectedness and completeness; assessment instruments for walking and cycling are available in many countries. 33 ACTION 2.3. ACTION 2.4. ACTION 2.5. Accelerate implementation of policy actions to improve road safety and the personal safety of pedestrians, cyclists, people engaged in other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates) and public transport passengers, with priority given to actions that reduce risk for the most vulnerable road users in accordance with the safe systems approach to road safety, and in alignment with other commitments (37, 49-54). Strengthen access to good-quality public and green open spaces, green networks, recreational spaces (including river and coastal areas) and sports amenities by all people, of all ages and of diverse abilities in urban, peri-urban and rural communities, ensuring design is consistent with these principles of safe, universal, age-friendly and equitable access with a priority being to reduce inequalities and in alignment with other commitments (39). Strengthen the policy, regulatory and design guidelines and frameworks, at the national and subnational levels, as appropriate, to promote public amenities, schools, health care, sports and recreation facilities, workplaces and social housing that are designed to enable occupants and visitors with diverse abilities to be physically active in and around the buildings, and prioritize universal access by pedestrians, cyclists and public transport. 34 Create and promote access to opportunities and programmes, across multiple settings, to help people of all ages and abilities to engage in regular physical activity as individuals, families and communities. PROGRAMMES AND OPPORTUNITIES 35 36 ACTION 3.1. ACTION 3.2. STRATEGIC OBJECTIVE 3 Strengthen provision of good-quality physical education and more positive experiences and opportunities for active recreation, sports and play for girls and boys, applying the principles of the whole-of-school approach in all pre-primary, primary, secondary and tertiary educational institutions, to establish and reinforce lifelong health and physical literacy, and promote the enjoyment of, and participation in, physical activity, according to capacity and ability. Implement and strengthen systems of patient assessment and counselling on increasing physical activity and reducing sedentary behaviour, by appropriately trained health, community and social care providers, as appropriate, in primary and secondary health care and social services, as part of universal health care, ensuring community and patient involvement and coordinated links with community resources, where appropriate. 37 ACTION 3.3. ACTION 3.4. ACTION 3.5. ACTION 3.6. Enhance provision of, and opportunities for, more physical activity programmes and promotion in parks and other natural environments (such as beach, rivers and foreshores) as well as in private and public workplaces, community centres, recreation and sports facilities and faith-based centres, to support participation in physical activity, by all people of diverse abilities. Enhance the provision of, and opportunities for, appropriately tailored programmes and services aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour in older adults, according to ability, in key settings such as local and community venues, health, social and long-term care settings, assisted living facilities and family environments, to support healthy ageing. Strengthen the development and implementation of programmes and services, across various community settings, to engage with, and increase the opportunities for, physical activity in the least active groups, as identified by each country, such as girls, women, older adults, rural and indigenous communities, and vulnerable or marginalized populations, embracing positive contributions by all people. Implement whole-of-community initiatives, at the city, town or community levels, that stimulate engagement by all stakeholders and optimize a combination of policy approaches, across different settings, to promote increased participation in physical activity and reduced sedentary behaviour by people of all ages and diverse abilities, focusing on grassroots community engagement, co-development and ownership. 38 Create and strengthen leadership, governance, multisectoral partnerships, workforce capabilities, advocacy and information systems across sectors to achieve excellence in resource mobilization and implementation of coordinated international, national and subnational action to increase physical activity and reduce sedentary behaviour. GOVERNANCE AND POLICY ENABLERS 39 40 ACTION 4.1. ACTION 4.2. Strengthen policy frameworks, leadership and governance systems, at the national and subnational levels, to support implementation of actions aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviours, including multisectoral engagement and coordination mechanisms; policy coherence across sectors; guidelines, recommendations and actions plans on physical activity and sedentary behaviour for all ages; and progress monitoring and evaluation to strengthen accountability. Enhance data systems and capabilities at the national and, where appropriate, subnational levels, to support: regular population surveillance of physical activity and sedentary behaviour, across all ages and multiple domains; development and testing of new digital technologies to strengthen surveillance systems; development of monitoring systems of wider sociocultural and environmental determinants of physical inactivity; and regular multisectoral monitoring and reporting on policy implementation to ensure accountability and inform policy and practice. STRATEGIC OBJECTIVE 4 41 ACTION 4.4. ACTION 4.5. Strengthen the national and institutional research and evaluation capacity and stimulate the application of digital technologies and innovation to accelerate the development and implementation of effective policy solutions aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour. Escalate advocacy efforts to increase awareness and knowledge of, and engagement in, joint action at the global, regional and national levels, targeting key audiences, including but not limited to high-level leaders, policy-makers across multiple sectors, the media, the private sector, city and community leaders, and the wider community. Strengthen financing mechanisms to secure sustained implementation of national and subnational action and the development of the enabling systems that support the development and implementation of policies aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour. ACTION 4.3. 42 This global action plan has been developed with full recognition that countries are at different starting points in their efforts to reduce levels of physical inactivity and sedentary behaviour. Furthermore, it recognizes that the priorities and preferences for different types of physical activities, across different settings, and by different subpopulation groups, vary according to culture, context and resources. There is therefore no single policy solution. Rather, this action plan provides four strategic objectives achievable through 20 policy actions that are universally applicable to all Member States. Prioritization, feasibility, and speed of implementation will vary according to context (55). Therefore, it is recommended that each country assess their own current situation to identify existing areas of progress which can be strengthened, as well as the policy opportunities and practice gaps. All countries should implement “upstream” policy actions aimed at improving the social, cultural, economic and environmental factors that support physical activity combined with “downstream”, individually focused (educational and informational) approaches that should be implemented consistent with the principle of proportional universality. This systems-based approach should enable countries to identify a strategic combination of recommended policy solutions tailored to context for implementation over the short- (2–3 years), medium- (3–6 years) and longer-term (7–12 years) (See Figure 1). Achieving full implementation at national scale is a long-term agenda for most Member States. However, countries may commence policy initiatives at subnational and city level, as appropriate, to demonstrate effectiveness and build momentum towards national coverage. Successful impact of policy initiatives can, and should be, celebrated and promoted to raise political, stakeholder and community awareness and support. Mobilizing communities to engage in planning and implementation of solutions is critical to success. As such, this action plan provides policy actions consistent with a whole- of-society approach that aims to empower communities. Given that the policy agenda is beyond the scope of any single agency, implementation will require effective partnerships. All stakeholders can and should contribute to the implementation of this global action plan at the national level, individually and in partnership in seven key areas: Leadership Strong and visible leadership and commitment are needed to set a national vision which prioritizes the promotion of physical activity and There is no single solution. This action plan provides a systems-based approach, universally applicable to all countries. 43 reduction of sedentary behaviour, and secures the active engagement of multiple sectors at all levels. Stakeholders can provide leadership by acting as exemplars, actively championing the recommended policy actions and change required. Policy and governance All partners should assess and strengthen their policy and governance to include and maximize the synergies with the agenda to promote physical activity and reduce sedentary behaviour. This includes developing or updating relevant policy and position statements, guidelines and guidance as relevant to each agency, setting or constituents, in alignment with recommendations in this action plan. Coordination Coordination of national planning, implementation, evaluation and monitoring of progress and contributions from all stakeholders is a key task. There is a clear role for the health sector to lead and convene partners, and it is desirable for others to contribute towards establishing and sustaining effective national and subnational (including where appropriate city and community level) coordination mechanisms. Resource mobilization Governments should strengthen their investment in the promotion of physical activity within programmes of NCD prevention and treatment, as well as in other key government portfolios identified in the action areas, such as transport, urban planning, sport, and education. While an increase in resources is often required, it is also possible to accelerate and scale implementation by a reallocation of existing resources towards prioritized actions that support increasing physical activity. Other stakeholders should look for opportunities to resource implementation, particularly in low-resourced contexts and countries, and support training opportunities, research and development. Community engagement Creating an active society will require the full engagement and ownership by all stakeholders to ensure solutions that are tailored, valued, sustainable and effective. Actions to engage all parts of the community, civil society, private and philanthropic entities and others, can generate joint benefits and contribute to the building of capacity and achievement of shared goals with other sectors and stakeholders. Engagement should start with widespread dissemination of the global action plan and communication of each country’s commitment to implement the shared vision to create a more active society, complete with more equitable, accessible, affordable and enjoyable opportunities for all. Promotion and advocacy All stakeholders should actively promote and advocate for the implementation of the policy actions required according to country contexts and priorities. Promotion of the need and opportunities to increase physical activity and reduce sedentary behaviour and the associated benefits to all sectors is necessary at all levels. Civil society and nongovernment organizations have a central role in leading advocacy and monitoring accountability. 44 Evidence-based practice National and subnational policy planning, implementation and evaluation must be informed and supported by robust and reliable data and information systems. Research and innovation is needed to inform both new policy and strengthen practice, and surveillance systems and policy evaluation are core components of national monitoring and accountability. All stakeholders should support strengthening of the evidence and data systems, particularly in LMICs. To assist Member States in implementing the 20 recommended policy actions at national and subnational levels, WHO will prioritize the following: (i) completion of a monitoring and evaluation framework for this action plan and support countries to adopt, adapt and tailor to national context; (ii) support Member States to assess their current progress on physical activity and to develop or update (as needed) national policy and action plans on physical activity; (iii) strengthen engagement with non- health sectors at global, regional and national levels; (iv) lead and support high-level advocacy efforts to raise awareness of the importance of physical activity within the 2030 Agenda and resource mobilization; and (v) in partnership with stakeholders, develop (where needed), promote and disseminate guidance, tools and training resources to support implementation of the 20 policy actions on physical activity and sedentary behaviour. A detailed list of the recommended roles and responsibilities of Member States, the WHO Secretariat and other stakeholders for each policy action is outlined in Appendix 2. 2.4 2.3 2.2 2.1 2.5 1.2 1.3 CREATE ACTIVE ENVIRONMENTS CREATE ACTIVE SOCIETIES Improve access to public open spaces Strengthen road safety Improve walking and cycling networks Integrate transport and urban planning policies Implement proactive building policies Promote the co-benefits Provide mass participation events 1.4 Build workforce capacity 45 FIGURE 1: Whole-of-Government solutions for Physical Inactivity Numbers shown refer to the recommended policy actions. For full details refer to the main report. 4.1 4.4 4.5 4.3 4.2 3.4 3.3 3.1 3.53.63.2 1.1 Build research and development Develop innovative finance mechanisms Strengthen policy, leadership and governance Expand advocacy Improve and integrate data systems CREATE ACTIVE SYSTEMS CREATE ACTIVE PEOPLE CREATE ACTIVE ENVIRONMENTS CREATE ACTIVE SOCIETIES Provide programmes across multiple settings Improve provision for older adults Enhance physical education and school based programs Prioritize programmes for the least active Implement community- wide initiatives Incorporate physical activity into health and social services Implement social marketing campaigns 46 The progress towards achieving the target of 15% relative reduction in the prevalence of insufficient physical activity in adults and adolescents by 2030 will be monitored using the two outcome indicators adopted by the World Health Assembly in the monitoring framework for the prevention and control of NCDs, namely: • prevalence of insufficient physical activity among persons aged 18 years and over; • prevalence of insufficient physical activity among adolescents (aged 11–17 years).1 Member States are encouraged to strengthen reporting of disaggregated data in accordance with agreed recommendations (6, 28, 56, 57), and to reflect the dual priorities of this action plan, namely to: (i) decrease overall level of physical inactivity in the population, and (ii) reduce within-country disparities and levels of physical inactivity in the least active populations, as identified by each country. The disaggregated data should include domain specific measures of physical activity (work- related, walking and cycling, and leisure time) as well as presentation by sociodemographic, cultural, economic and geographical factors. Monitoring framework and indicators In order to monitor global and national implementation of this action plan, WHO is committed to finalizing a monitoring and evaluation framework and recommended set of process and impact indicators by December 2018 when it will publish a technical note on its website, outlining how WHO will monitor progress and evaluate country implementation at the global and regional levels. The development of the monitoring and evaluation framework will apply the principles of economy, efficiency and flexibility. Where possible, the evaluation framework will aim to minimize the burden of data collection by using existing data-collection systems and to seek efficiencies and synergies by aligning with the monitoring systems established for other relevant health, social and environmental indicators within, for example, the Sustainable Development Goals. As such, the focus will be on identifying relevant impact and process indicators that are feasible and potentially available in all countries. Where possible, for 1 No indicators are proposed for those aged < 11 years owing to the absence of global baseline data and of a global consensus on self-reported or objective measurement instruments or cut points. Strengthen reporting of disaggregated data to show progress in reducing disparities. 47 1 See: World Health Assembly resolution 66.10 (2013) (http://apps.who.int/gb/ebwha/pdf_files/WHA66/A66_ R10-en.pdf, accessed April 2018). the identified indicators, assessment should be possible using existing data collection tools and systems to minimize the burden on countries, such as NCD country capacity survey, country survey on global road safety, global school- based student health survey, global school health policy survey, and age-friendly cities database. Relevant global data can also be available through databases such as the WHO ambient air pollution in cities database (58) and public space area as part of the UN- Habitat’s city prosperity initiative (59) which is aligned to SDG11.7. Technical consultations will be required to obtain experts opinion from health and other sectors so that the indicators reflect progress in both impact and process of country implementation towards reaching the global target. Member States will be supported with recommendations on methodological approaches to policy evaluation and tools for use at the subnational level and it is envisaged that countries will publish regular national reports. Reporting on global progress Reporting global progress on the implementation of the global action plan on physical activity will be in line with paragraph 3.9 of resolution WHA66.10 (2013).1 The first report will be presented in 2021 (using data from 2020), with the second report issued in 2026 (using data from 2025). The final report will be submitted to the World Health Assembly in 2030 as part of the reporting on the health- related goals and targets of the 2030 Agenda for Sustainable Development. 48 1. WHO. Global recommendations on physical activity for health. Geneva: World Health Organization; 2010. 2. Schuch F, Vancampfort D, Richards J, Rosenbaum S, Ward PB, Stubbs B. Exercise as a treatment for depression: a meta-analysis adjusting for publication bias. J Psychiatr Res. 2016;77:42–51. 3. Mammen G, Faulkner G. Physical activity and the prevention of depression: a systematic review of prospective studies. Am J Prev Med. 2013;45(5):649– 657.  4. Livingston G, Sommerlad A, Orgeta V, Costafreda SG, Huntley J, Ames D, et al. Dementia prevention, intervention, and care. Lancet. 2017;16;390(10113):2673–2734. 5. Das P and Horton R. Rethinking our approach to physical activity. Lancet. 2012;380(9838):189–190. 6. WHO. Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013–2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 7. Page 5 of the Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013– 2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 8. WHO. Montevideo roadmap 2018–2030 on NCDs as a sustainable development priority. Geneva: World Health Organization; 2017. 9. Pages 33–34 of the Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013–2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 10. WHO. Global strategy on diet, physical activity and health. Geneva: World Health Organization; 2004. 11. WHO Regional Office for Europe. Physical activity strategy for the WHO European Region 2016–2025. Copenhagen: World Health Organization; 2016. 12. WHO. Tackling NCDs: ‘Best buys’ and other recommended interventions for the prevention and control of noncommunicable disease. Geneva: World Health Organization; 2017. 13. Tremblay M, Aubert S, Barnes JD, Saunders TJ, Carson V, Latimer-Cheung AE, et al. Sedentary Behaviour Research Network (SBRN)-terminology consensus project process and outcome. Int J Behav Nutr Phys Act. 2017;14:75. 14. Owen N, Healy GN, Matthews CE, Dunstan DW. Too much sitting: the population-health science of sedentary behaviour. Exerc Sport Sci Rev. 2010;38(3):105–113. 15. WHO. Global status report on noncommunicable diseases. Geneva: World Health Organization; 2014. 16. Sallis J, Bull F, Guthold R, Heath GW, Inoue S, Kelly P, et al. Progress in physical activity over the Olympic quadrennium. Lancet. 2016;388:1325–36. 17. Ding D, Lawson KD, Kolbe-Alexandar TL, Finkelstein EA, Katzmarzyk PT, Mechelen W. et al. The economic burden of physical inactivity: a global analysis of major non-communicable diseases. Lancet. 2016;388(10051):1311–24. 18. Bull F, Goenka S, Lambert V, Pratt M. Physical activity for the prevention of cardiometabolic disease. In: Prabhakaran D, Anand S, Gaziano TA, Mbanya J, Wu Y, Nugent R. editors. Disease Control Priorities. 3rd edition, Vol.5 Cardiovascular, respiratory, and related disorders (DCP3). Washington DC: World Bank. 2017;79–99. 19. Li Z, Wang W, Yang C, Ding H. Bicycle mode share in China: a city-level analysis of long term trends. Transportation. 2017;(44):773–788. 20. Woodward A, Lindsay G. Changing modes of travel in New Zealand cities. In: Howden-Chapman P, Stuart K, Chapman R, editors. Sizing up the city – Urban form and transport in New Zealand. Wellington: New Zealand Centre for Sustainable Cities centred at University of Otago; 2010. 21. Sallis J, Cerin E, Conway T, Adams M, Frank L, Pratt M, et al. Physical activity in relation to urban environments in 14 cities worldwide: a cross-sectional study. Lancet. 2016;287(10034):2207–2217. 22. Giles-Corti B, Vernez-Moudon A, Reis R, Turrell G, Dannerberg AL, Badland H, et al. City planning and population health: a global challenge. Lancet. 2016;388:2912–24. 23. The Shanghai Consensus on Healthy Cities 2016. Shanghai Declaration on promoting health in the 2030 Agenda for Sustainable Development, adopted in the 9th Global Conference on Health Promotion, Shanghai, 2016 (http://www.who.int/ References 49 healthpromotion/conferences/9gchp/healthy-city- pledge/en/). 24. Lindsey I, Chapman T. Enhancing the contribution of sport to the Sustainable Development Goals. London: Commonwealth Secretariat; 2017. 25. International Olympic Committee. Olympic Agenda 2020: 20+20 Recommendations and Sport and Active Society (https://www.olympic.org/news/ olympic-agenda-2020-discussions-culminate-in-20- 20-recommendations). 26. Khan KM, Thompsom AM, Blaire SN, Sallis JF, Powell KE, Bull FC, Bauman AE. Physical activity, exercise and sport: their role in the health of nations. Lancet. 2012;380:59–64. 27. Women’s Refugee Commission, UNHCR, and GRYC. “We believe in youth”: global refugee youth consultations final report (https:// www.womensrefugeecommission.org/youth/ resources/1385-gryc-final-report-sept-2016). 28. UNESCO: International Charter of Physical Education, Physical Activity and Sport (revised 2015). (http:// www.unesco.org/new/en/social-and-human- sciences/themes/physical-education-and-sport/ sport-charter/, accessed April 2018). 29. UNESCO, Report of the Sixth international conference of ministers and senior officials responsible for physical education and sport (MINEPS VI). Annex 1 Kazan Action Plan. SHS/2017/5 REV Paris, September 2017; adopted on 14–15 July 2017 (http://unesdoc. unesco.org/images/0025/002527/252725E.pdf). 30. WHO. Report of the Commission on Ending Childhood Obesity: implementation plan: executive summary. Geneva: World Health Organization; 2017 (http://www.who.int/end-childhood-obesity/ publications/echo-plan-executive-summary/en/). 31. Van Dongen JM, Proper KI, van Wier MF, Van der Beek AJ, Bongers PM, Mechelen W, et al. Systematic review on the financial return of worksite health promotion programmes aimed at improving nutrition and/or increasing physical activity. Obes Rev. 2011;(12):1031–49. 32. WHO. Global strategy and action plan on ageing and health (2016–2020). Geneva: World Health Organization; 2016. 33. WHO. HEARTS Technical package for cardiovascular disease management in primary health care. Geneva: World Health Organization; 2016. 34. WHO. mHealth: new horizons for health through mobile technologies. Geneva: World Health Organization; 2011 (http://www.who.int/goe/ publications/goe_mhealth_web.pdf). 35. Labrique AB, Vasudevan L, Kochi E, Fabricant R, Mehl G. mHealth innovations as health system strengthening tools: 12 common applications and a visual framework. Global Health: Science and Practice. 2013;1(2):160–71. 36. United Nations Resolution A/RES/70/1: Transforming our world: the 2030 Agenda for Sustainable Development; adopted by the United Nations Seventieth General Assembly, 25 September 2015 (http://www.un.org/en/development/desa/ population/migration/generalassembly/docs/ globalcompact/A_RES_70_1_E.pdf). 37. WHO and United Nations. Global plan for the decade of action for road safety 2011–2020. Geneva: World Health Organization; 2011 (http://www.who.int/ roadsafety/decade_of_action/plan/en/). 38. WHO. WHO public health & environment global strategy overview 2011. (http://www.who.int/ phe/publications/PHE_2011_global_strategy_ overview_2011.pdf). 39. New Urban Agenda adopted by the United Nations Conference on Housing and Sustainable Urban Development (Habitat III), 2016; endorsed by the United Nations General Assembly in Resolution 71/256 (http://www.unorg/en/development/desa/ population/migration/generalassembly/docs/ globalcompact/A_RES_71_256.pdf). 40. WHO. Mental health action plan 2013–2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 41. Decision WHA70(17) of WHA70/2017/REC/1: Resolutions, Decisions and Annexes. Seventieth World Health Assembly, 22–31 May 2017 (http:// apps.who.int/gb/ebwha/pdf_files/WHA70-REC1/ A70_2017_REC1-en.pdf#page=1). 42. Every Woman Every Child. The global strategy for women’s, children’s and adolescents’ health (2016– References 50 2030) (http://www.everywomaneverychild.org/ wp-content/uploads/2017/10/EWEC_GSUpdate_ Brochure_EN_2017_web.pdf). 43. WHO/UNICEF. Every Woman Every Child. Every newborn: an action plan to end preventable deaths. Geneva: World Health Organization; 2014. 44. WHO. WHO global disability action plan 2014–2021. Better health for all people with disability. Geneva: World Health Organization; 2015. 45. Development Initiatives. Global nutrition report 2017: nourishing the SDGs. Bristol: United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland; 2017. 46. United Nations Decade of Action on Nutrition 2016– 2025 (https://www.un.org/nutrition/home). 47. Bauman AE, Reis RS, Sallis JF, Wells JC, Loos RJ, Martin BW. Correlates of physical activity: why are some people physically active and others not? Lancet. 2012;(380):258–71. 48. Marmot M. The health gap: the challenge of an unequal world. Bloomsbury Publishing, 2015. 49. Planning and design for sustainable urban mobility: global report on human settlements 2013. Oxford, United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland: United Nations Human Settlements Programme (UN-Habitat); 2013 (https://unhabitat. org/planning-and-design-for-sustainable-urban- mobility-global-report-on-human-settlements-2013/). 50. United Nations General Assembly resolution 64/255 (2010) on improving global road safety (http://www. who.int/violence_injury_prevention/publications/ road_traffic/UN_GA_resolution-54-255-en.pdf 51. United Nations Convention on the Rights of the Child (https://www.savethechildren.org.uk/what-we-do/ childrens-rights/united-nations-convention-of-the- rights-of-the-child). 52. United Nations Convention on the Rights of Persons with Disabilities 53. Open-ended Working Group on Ageing for the purpose of strengthening the protection of the human rights of older persons; report of the eighth working session (https://social.un.org/ageing- working-group/eighthsession.shtml). 54. Global status report on violence prevention 2014. Geneva: World Health Organization; 2014, cosponsored by UNDP and UNODC (http://www. who.int/violence_injury_prevention/violence/status_ report/2014/en/). 55. Reis RS, Salvo D, Ogilvie D, Lambert EV, Goenka S, Brownson RC. Scaling up physical activity interventions worldwide: stepping up to larger and smarter approaches to get people moving. Lancet. 2016;388(10051):1337–48. 56. WHO. NCD Global Monitoring Framework: ensuring progress on noncommunicable diseases in countries (http://www.who.int/nmh/global_monitoring_ framework/en/). 57. United Nations Convention on the Rights of Persons with Disabilities, Article 31, Statistics and data collection (point 2) (https://www.un.org/ development/desa/disabilities/convention-on-the- rights-of-persons-with-disabilities/convention-on- the-rights-of-persons-with-disabilities-2.html). 58. WHO Global Urban Ambient Air Pollution Database (update 2016) (http://www.who.int/phe/health_ topics/outdoorair/databases/cities/en/). 59. UN-Habitat for a Better Urban Future: City Prosperity Initiative (https://unhabitat.org/urban-initiatives/ initiatives-programmes/city-prosperity-initiative/). 51 Physical activity has multiplicative health, social and economic benefits, and investment in policy actions to increase physical activity can contribute to achieving the Sustainable Development Goals (SDGs). There are multiple direct and indirect pathways by which policies to promote physical activity through walking, cycling, sport, active recreation and play support 13 SDGs. PHYSICAL ACTIVITY AND THE SUSTAINABLE DEVELOPMENT GOALS 52 SDG Target Pathway 2.2 End all forms of malnutrition, including achieving, by 2025, the internationally agreed targets on stunting and wasting in children aged < 5 years, and address the nutritional needs of adolescent girls, pregnant and lactating women and older persons. Overweight and obesity are forms of malnutrition. Physical activity can assist with maintaining a healthy weight and can contribute to weight loss (1, 2). 3.4 Reduce one third premature mortality from NCDs through prevention and treatment to promote mental health and well-being. Physical activity and sedentary behaviour are primary risk factors for NCDs. Increased participation in physical activity contributes to the prevention and treatment of NCDs in the general population and at-risk individuals (3). Increased rates of physical activity will reduce the subsequent disease burden and overall mortality, promoting well- being and mental health for all. 3.6 Halve the number of global deaths and injuries from road traffic accidents. Half of road fatalities involve pedestrians and cyclists. Reducing traffic volumes and speeds and improving infrastructure that enables equitable access to safe walking, cycling and use of public transport contributes to a reduction in road traffic accidents while promoting increased physical activity participation (4). 53 SDG Target Pathway 3.8 Achieve universal health coverage (UHC), including financial risk protection, access to quality essential health-care services, and access to safe, effective, quality, and affordable essential medicines and vaccines for all. UHC includes essential health-care services that aim to prevent and treat NCDs (5). Physical activity is a core risk factor for NCDs. Quality essential health-care services should include physical activity, through counselling/brief advice, which is recognized as an NCD “Best Buy” (6). 3.9 Substantially reduce the number of deaths and illnesses from hazardous chemicals and air, water, and soil pollution and contamination. Encouraging a shift from car use to walking, cycling and use of public transport contributes to a reduction in emissions and improved air quality (7), thereby reducing the numbers of deaths and illnesses from air pollution. 4.1 Ensure that all girls and boys complete free, equitable and quality primary and secondary education leading to relevant and effective learning outcomes. Quality physical education and physical activity opportunities in schools contribute to increased physical activity participation. Increased physical activity participation in all girls and boys can lead to greater ability to concentrate and improved cognitive function, thereby resulting in better academic outcomes (8). 4.2 Ensure that all girls and boys have access to quality early childhood development, care and pre-primary education so that they are ready for primary education. Physical activity programmes in schools help all girls and boys develop physical activity and health literacy, motor skills, and positive attitudes and habits. Together, these assets can contribute to enhancing children’s readiness for primary education and enhance their overall enjoyment of physical activity (6). 4.A Build and upgrade education facilities that are child, disability and gender sensitive and provide safe, non- violent, inclusive and effective learning environments for all. Education facilities should include safe, inclusive and accessible places (indoors and outdoors) for children to be physically active and reduce sedentary behaviour, to create better learning environments for all (9). 54 SDG Target Pathway 5.1 End all forms of discrimination against all women and girls everywhere. In most countries there is a gender bias in physical activity participation, with males more likely to be active than females (10). Increased access and opportunities for physical activity in women and girls across the life course contribute to ending discrimination, and aim to enable women and girls to develop transferable skills that enable a more self-reliant life and lead to income-generating activities as well as economic participation. Sport can be responsible for propagating ideas and imagery that invite discrimination (11). Equally, sport can be the vehicle in which to combat these ideas, promoting the need to end gender discrimination in all forms. 8.3 Promote development- oriented policies that support productive activities, decent job creation, entrepreneurship, creativity and innovation, and encourage the formalization and growth of micro-, small- and medium-sized enterprises, including through access to financial services. 8.5 Achieve full and productive employment and decent work for all women and men, including for young people and persons with disabilities, and equal pay for work of equal value. Increasing participation in physical activity through provision of more opportunities to participate in programmes or services that encourage walking, cycling (for transport or recreation), sports, play and active recreation can create new jobs for service and programme providers as well as for those involved in training and professional development services. Job creation supporting the implementation of policy recommendations, in health and non-health sectors, can contribute to reducing unemployment by providing opportunities for young people, older adults, and persons with disabilities, and for those in employment, physical activity can contribute to increased productivity in the workplace as well as reduced injuries and absenteeism. 55 SDG Target Pathway 8.6 Substantially reduce the proportion of youth not in employment, education or training. 8.9 Devise and implement policies to promote sustainable tourism that creates jobs and promotes local culture and products. National and subnational promotion of walking, cycling and mass participation events, suitable for all ages and abilities, can promote tourism and attract both national and international visitors, thereby strengthening local economies by boosting employment and contributing to economic growth. 9.1 Develop quality, reliable, sustainable and resilient infrastructure, including regional and trans-border infrastructure to support economic development and human wellbeing with a focus on affordable and equitable access for all. Sustainable infrastructure to support well-being should include walking and cycling networks. Improved walking and cycling networks can contribute to increased physical activity participation, which contributes to sustainable transport and human well-being, including both physical and mental health. Sustainable infrastructure development for walking and cycling can also offer employment opportunities and economic development (12). 10.2 Empower and promote the social, economic and political inclusion of all, irrespective of age, sex, disability, race, ethnicity, origin, religion or economic or other status. Physical activity programmes and sports promote values such as fairness and inclusion. These activities can empower participants, regardless of their individual traits. A greater sense of empowerment can encourage greater contribution to the social, economic and political domains. 56 SDG Target Pathway 10.3 Ensure equal opportunity and reduce inequalities of outcome, including by eliminating discriminatory laws, policies and practices and promote appropriate legislation, policies and action in this regard. By offering opportunities to reduce inequality, sport can be a vehicle to create inclusive societies that are free from discriminatory laws and practices that precipitate and perpetuate avoidable exclusion. 11.2 Provide access to safe, affordable, accessible and sustainable transport systems for all, improving road safety, notably by expanding public transport with special attention to the needs of those in vulnerable situations, women, children, persons with disabilities and older persons. Safe, affordable, accessible and sustainable transport systems for all, particularly for those in vulnerable situations, should prioritize walking and cycling networks and improved public transport. Improved transport infrastructure that contributes to increasing physical activity participation can also improve road safety for all users (13). 11.3 Enhance inclusive and sustainable urbanization and capacity for participatory, integrated and sustainable human settlement planning and management in all countries. Sustainable town planning policies tend to support physical activity, as people are more physically active in dense connected urban areas (14). 11.6 Reduce the adverse per capita environmental impact of cities, including by paying special attention to air quality and municipal and other waste management. Improved transport infrastructure contributes to increased walking, cycling and use of public transport (12). Increased walking, cycling and public transport use leads to reduced automobile use and therefore fewer emissions, thereby reducing the adverse per capita environmental impact of cities.1 1 See city examples such as Bogota, Colombia (https://www.theguardian.com/sustainable-business/blog/bogota- empowering-citizens-to-cycle). 57 SDG Target Pathway 11.7 Provide universal access to safe, inclusive and accessible, green and public spaces, in particular for women and children, older persons and persons with disabilities. Achieving universal and safe access to open green and public spaces facilitates increased use of these spaces for physical activity (15), which can also generate more demand for similar spaces and preservation of existing spaces. 11.A Support economic, social and environmental links between urban, peri-urban and rural areas by strengthening national and regional developmental planning. Urban development and regional planning which is designed to enable increased participation in physical activity, particularly through the location of community and regional sports and use of compact local neighbourhood design which increases walking and cycling, contributes to the establishment of community links within and between different urban areas through coordination and collaboration (16). 12.8 Ensure that people everywhere have the relevant information and awareness for sustainable development and lifestyles in harmony with nature. The health of the planet and health of the individual are not mutually exclusive. In order to live harmoniously with the planet and others, sustainable development and lifestyles must be prioritized. Increased rates of walking and cycling can contribute to the sustainability and preservation of nature through reduced automobile use and heightened awareness of the environmental impact of individuals. 58 SDG Target Pathway 12.C Rationalize inefficient fossil fuel subsidies that encourage wasteful consumption by removing market distortions, in accordance with national circumstances, including by restructuring taxation and phasing out those harmful subsidies, where they exist, to reflect their environmental impacts, taking fully into account the specific needs and conditions of developing countries and minimizing the possible adverse impacts on their development in a manner that protects the poor and the affected communities. Likewise, exposure to nature (green and blue spaces2) through physical activity can foster appreciation for these spaces (17), promoting more demand for similar spaces and preservation of existing spaces. 13.1 Strengthen resilience and adaptive capacity to climate related hazards and natural disasters in all countries. Land use and transport policy, combined with fiscal, environmental and educational interventions that support walking, cycling and use of public transport can contribute to less automobile use for transport (18). Reduced automobile use and increased walking and cycling can contribute to less use of fossil fuels and the consequent emissions, thereby helping to mitigate climate change. 13.2 Integrate climate change measures into national policies, strategies, and planning. 2 “Blue space” refers to space near rivers, lakes and oceans. 59 SDG Target Pathway 15.1 Ensure the conservation, restoration and sustainable use of terrestrial and inland freshwater ecosystems and their services, in particular, forests, wetlands, mountains and drylands, in line with obligations under international agreements. Increased physical activity participation in natural environments encourages sustainable use, appreciation, conservation and restoration of land, and biodiversity. Increased appreciation for these spaces increases demand for the preservation of natural environments, enabling sustainable physical activity, active recreation and leisure. The preservation of these natural habitats can also halt the loss of biodiversity and help protect/prevent the extinction of threatened species. 15.5 Take urgent and significant action to reduce the degradation of natural habitats, halt the loss of biodiversity and, by 2020, protect and prevent the extinction of threatened species. 16.1 Significantly reduce all forms of violence and related death rates everywhere. Walking and cycling within and outside of a community setting nurtures positive social values such as inclusion, cooperation and communion, uniting people of different age, gender, socioeconomic status, nationality and political beliefs. An increased sense of community through physical activity can help reduce violence, conflicts, corruption and bribery, while promoting non-discriminatory laws and policies. 16.B Promote and enforce non-discriminatory laws and policies for sustainable development. Improved community design which encourages increased walking, cycling and use of public transport contributes to heightened community surveillance due to public presence that would not exist otherwise. Increased surveillance through physical activity can therefore contribute to reduction of violence (and related deaths) (19). 60 SDG Target Pathway 17.6 Enhance the global partnership for sustainable development complemented by multistakeholder partnerships that mobilize and share knowledge, expertise, technologies and financial resources to support the achievement of sustainable development goals in all countries, particularly developing countries. Working together to implement effective national population-based approaches that promote physical activity can demonstrate and strengthen partnerships between all stakeholders, government, the private sector and civil society to support the achievement of SDGs. 61 1. Development Initiatives. Global nutrition report 2017: nourishing the SDGs. Bristol: United Kingdom; 2107. 2. WHO. Report of the Commission on Ending Childhood Obesity: implementation plan: executive summary. Geneva: World Health Organization; 2017 (http://apps.who.int/iris/bitstream/10665/259349/1/ WHO-NMH-PND-ECHO-17.1-eng.pdf?ua=1). 3. WHO. Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013–2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 4. WHO. Global plan for the decade of action for road safety 2011–2020. Geneva: World Health Organization; 2011 5. WHO/World Bank. Tracking universal health coverage: 2017 Global Monitoring Report. World Health Organization and International Bank for Reconstruction and Development/The World Bank; 2017 6. WHO. Tackling NCDs: ‘Best buys’ and other recommended interventions for the prevention and control of noncommunicable disease. Geneva: World Health Organization; 2017. 7. Macmillan A and Woodcock J. Understanding bicycling in cities using system dynamics modelling. J Transp Health. 2017;7:269–279. 8. UNESCO. Social and Human Science Sector. Quality physical education guidelines for policy-makers. Paris: UNESCO; 2015 (http://unesdoc.unesco.org/ images/0023/002311/231101E.pdf). 9. UNESCO, Report of the Sixth international conference of ministers and senior officials responsible for physical education and sport (MINEPS VI). Annex 1 Kazan Action Plan. SHS/2017/5 REV Paris, September 2017; adopted on 14–15 July 2017 (http://unesdoc. unesco.org/images/0025/002527/252725E.pdf). 10. Sallis J, Bull F, Guthold R, Heath GW, Inoue S, Kelly P, et al. Progress in physical activity over the Olympic quadrennium. Lancet. 2016;388:1325–36. 11. UNESCO. International Charter of Physical Education, Physical Activity and Sport (revised 2015) (http:// www.unesco.org/new/en/social-and-human-sciences/ themes/physical-education-and-sport/sport- charter/). 12. New Urban Agenda adopted in 2016 by the United Nations Conference on Housing and Sustainable Urban Development (Habitat III) and endorsed by the United Nations General Assembly in resolution 71/256 (2016). 13. Pucher J and Dijkstra L. Promoting safe walking and cycling to improve public health: lessons from the Netherlands and Germany. Am J Public Health. 2003;93(9):1509–16. 14. Sallis J, Cerin E, Conway T, Adams M, Frank L, Pratt M, et al. Physical activity in relation to urban environments in 14 cities worldwide: a cross-sectional study. Lancet. 2016;287(10034):2207–2217. 15. WHO Regional Office for Europe. Urban green spaces: a brief for action. Copenhagen: World Health Organization; 2017 (http://www.euro.who.int/__data/ assets/pdf_file/0010/342289/Urban-Green-Spaces_ EN_WHO_web.pdf?ua=1). 16. Sallis JF, Bull F, Burdett R, Frank L, Griffiths P, Giles-Corti B, Stevenson, M. Use of science to guide city planning policy and practice: how to achieve healthy and sustainable future cities. Lancet. 2016;388(10062):2936–2947. 17. Ward CD, Parker CM, Shackleton M. The use and appreciation of botanical gardens as urban green spaces in South Africa. Urban Forestry & Urban Greening. 2009;9:49–55. 18. Sustainable mobility for all. Global mobility report 2017: tracking sector performance. Washington, DC; 2017 (https://openknowledge.worldbank. org/bitstream/handle/10986/28542/120500. pdf?sequence=6&isAllowed=y). 19. Foster S, Hooper P, Knuiman M, Christian H, Bull F, Giles-Corti B. Safe RESIDential Environments? A longitudinal analysis of the influence of crime- related safety on walking. Int J Behav Nutr Phys Act. 2016;(13)22. References: appendix 1 62 Recommended actions for WHO Member States, the WHO secretariat and other stakeholders to achieve implementation of the Global Action Plan on Physical Activity 2018-2030. RECOMMENDED POLICY ACTIONS - ROLES FOR STAKEHOLDERS 63 CREATE ACTIVE SOCIETIES ACTION 1.1 Implement best practice communication campaigns, linked with community-based programmes, to heighten awareness, knowledge and understanding of, and appreciation for, the multiple health benefits of regular physical activity and less sedentary behaviour, according to ability, for individual, family and community well-being. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Develop a national communication strategy for physical activity as part of, or aligned with, a national action plan on physical activity to raise awareness and knowledge of the health benefits of physical activity, promote behaviour change and increase health and physical literacy. 2. Implement sustained public education, awareness and behaviour-change campaigns using traditional, social and digital mass reach communication channels, combined with complementing community initiatives, to increase the understanding of and positive attitudes towards physical activity, and promote the different ways everyone can increase physical activity and reduce sedentary behaviour (1). 3. Use sport, arts, cultural, health and other participatory events as opportunities to raise awareness and promote participation in physical activity and reduction of sedentary behaviour to the spectator, fan base and wider community. 4. Support and mobilize partnerships between health and other sectors to engage in national, regional and global promotion days/weeks/months to raise awareness of physical activity and sedentary behaviour across multiple sectors, policy-makers, and the community. Examples include a car-free day, national fitness day, bike to work day/week, physical activity and sports celebration days, or similar. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 5. Support and partner, where appropriate, with Member States to implement national, regional and international physical activity campaigns to amplify campaign reach and impact. 6. Promote UN and Member State engagement in global and regional awareness-raising campaigns, particularly those linked with International UN Days to raise awareness of physical activity and sedentary behaviour across multiple sectors, policy-makers, and the international community. Examples include World Health Day, International Day of Older Persons, International Day of Yoga, International Day of Sport for Development and Peace, International Day of Families, World Environment Day, and World Cities Day. 7. Facilitate the establishment of a mechanism to enable sharing of effective media materials and expertise to strengthen the efficiency and effectiveness of campaign development and implementation, particularly in LMICs. 8. Support Member States in developing and implementing the WHO NCD “Best Buy” communication campaigns with tools and resources on best practice approaches to mass-reach awareness and behaviour change communication campaigns focused on physical activity. 64 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 1 This action is recommended by WHO as a “Best Buy” intervention for the prevention and control of noncommunicable disease (source: http://apps.who.int/iris/bitstream/10665/259232/1/WHO-NMH-NVI-17.9-eng.pdf). PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 9. All stakeholders should lead and or contribute to scaling up of regular national, regional and global promotional campaigns aimed at promoting physical activity and reducing sedentary behaviour, including but not limited to walking, cycling, active recreation, sports, play and traditional sports. 10. International and national NGOs and others should identify opportunities to include or align the promotion of physical activity with their campaigns and other advocacy work. Examples include World Heart Day, World Diabetes Day, Cycle City. 11. Professional bodies, including but not limited to medical, sports medicine and allied health organizations, teachers, sports organizations, walking, cycling and play associations, should lead or partner with national and subnational campaigns and programmes on physical activity to raise awareness among their members and constituents. 12. Research funding agencies and researchers should partner to evaluate the effectiveness of different communication campaign strategies, aimed at different population groups, particularly those targeting the least active (as identified in each country) to increase the knowledge and evidence base on cost- effective approaches. 65 CREATE ACTIVE SOCIETIES ACTION 1.2 Conduct national and community-based campaigns to enhance awareness and understanding of, and appreciation for, the social, economic, and environmental co-benefits of physical activity, and particularly more walking, cycling and other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates), and thereby make a significant contribution to achievement of the 2030 Agenda for Sustainable Development (Sustainable Development Goals SDG2, SDG3, SDG4, SDG5, SDG9, SDG10, SDG11, SDG13, SDG15 and SDG16). *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 1 See: http://breathelife2030.org/ 2 See: http://visionzeronetwork.org/resources/ 3 See: http://www.slocat.net/transport-delivers-campaign 4 See: https://treesforcities.org/ PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Conduct mass reach communication campaigns to increase knowledge of, and positive attitudes towards, the multiple co-benefits of physical activity, including but not limited to, the impact of increasing walking and cycling, and use of public transport on air quality and the environment, local economies, sustainable development, quality of life and well-being of societies. 2. Support and, where appropriate, partner with, national, regional and international campaigns on issues related to physical activity, such as Breathe Life (air quality),1 Vision Zero (road safety),2 Transport Delivers (sustainable transport),3 and Trees for Cities.4 PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 3. Support Member States and other stakeholders, where appropriate, with national, regional and international campaigns on co-benefits of physical activity. 4. Develop and disseminate resources to promote awareness and understanding of the contribution of physical activity to achieving the 2030 Agenda and targets. 5. In consultation with UN agencies and the Secretariat of the United Nations Framework Convention on Climate Change, develop and disseminate resources to promote awareness and understanding of the value of increasing walking and cycling to economic and environmental sustainability. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 6. All stakeholders should lead and support national and subnational implementation of communications campaigns to promote awareness of the contribution that physical activity, and particularly walking, cycling and use of public transport, and the sports sector can contribute to social, economic, development and environmental sustainability agendas. 7. Researchers should develop and evaluate different communication methods and messages on the co- benefits of physical activity (e.g. cleaner air, safer roads, stronger local economies, improved educational outcomes) that are most effective at engaging policymakers, civil society and grassroots communities in different regions, countries and contexts. 66 CREATE ACTIVE SOCIETIES ACTION 1.3 Implement regular mass-participation initiatives in public spaces, engaging whole communities, to provide free access to enjoyable and affordable, socially and culturally appropriate experiences of physical activity. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Implement free, universally accessible, whole-of-community events that provide opportunities to be active in local public spaces and which aim to cultivate positive experiences and build competencies, particularly in the least active. Examples include temporary or permanent closure of the road network to motorized vehicles for use for walking, cycling and other recreational activities (such as Ciclovia,1 or Street Play2); free activities in local parks, beaches and other public open spaces (e.g. ParkRun, community walks); mass participation in events in sports, traditional, culturally important activities (e.g. yoga, tai chi, dance, fun runs), as well as other innovative activities. 2. Develop and disseminate national guidance and examples on how to implement mass participation initiatives on physical activity in public open spaces for subnational authorities, NGOs, grassroots organizations and local communities. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 3. Partner with stakeholders to support the development of tools and resources to assist Member States implement mass participation initiatives in public open, green and blue spaces, and include the sharing of case studies and a menu of cost-effective options, suitable for adaptation in all regions. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 4. All stakeholders should engage and partner with civil society, grassroots community organizations, sports and recreation providers and other stakeholders to organize and or support free whole-of-community events promoting physical activity in public spaces in cities and local communities. 5. The private sector should partner and support community-led initiatives to promote physical activity in parks and other public open spaces, provided that the promotion of any brand or product is consistent with WHO recommendations on the restrictions of marketing of unhealthy foods and non-alcoholic beverages (1). 6. Research and development agencies and academics should partner to conduct evaluations of mass participation events to assess impact, including economic impact. *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 1 Ciclovia is a Spanish term that means “cycleway”, either a permanent or the closing of certain streets to automobiles for cyclists and pedestrians. 2 Street Play is an initiative that closes streets to traffic for short periods to enable children to play. See: http://www. playengland.org.uk/what-we-do/street-play/. 67 CREATE ACTIVE SOCIETIES ACTION 1.4 Strengthen pre- and in-service training of professionals, within and outside the health sector, to increase knowledge and skills related to their roles and contributions in creating inclusive, equitable, opportunities for an active society including but not limited to, the transport, urban planning, education, tourism and recreation, sports and fitness sectors as well as in grassroots community groups and civil society organizations. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Strengthen the preservice and in-service curricula of all medical and allied health professionals to ensure effective integration of the health benefits of physical activity into the formal training on prevention and management of noncommunicable diseases, mental health, healthy ageing, child health and development, and wider promotion of community health and well-being. 2. Partner with the education sector to strengthen formal preservice and in-service training for preschool, primary and secondary school teaching staff and administrators to strengthen knowledge and teaching skills on the value of active play, physical education, adaptive physical activity, fundamental movement skills and physical literacy, and on how to include people with disabilities and the least active. 3. Partner to secure the inclusion of physical activity in the professional education of relevant sectors outside of health to understand the value of promoting physical activity, including, but not limited to, transport, urban planning, education, social care, tourism, recreation, and sports and fitness. 4. Partner with road safety experts to strengthen stakeholders’ understanding of safe systems approaches to improving road safety for pedestrians, cyclists and public transport users, in alignment with The Decade of Road Safety (2). PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 5. Strengthen capacity and capabilities at all levels of WHO to provide technical assistance to Member States on physical activity and sedentary behaviour. 6. Strengthen the integration and joint programming efforts across WHO and other UN bodies (e.g. UN- Habitat, UNESCO, UNDP, UNECE, ILO) on the promotion of physical activity and reduction of sedentary behaviour and inclusion, where appropriate, in other policy and programme areas (such as, tobacco control, malnutrition, road safety, and transport and urban health, air quality, education, emergency health). 7. Support and promote the inclusion of physical activity in the formal training programmes of medical and other allied health professionals, and in the professional development and qualifications in other relevant sectors. 68 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. a MOOCs (Massive Open Online Courses) are freely accessible and open-licensed short courses, delivered to large cohorts of learners fully online. Abbreviations: ICSSPE: International Council of Sport Science and Physical Education; IFAPA: International Federation for Adapted Physical Activity; ILO: International Labour Organization; IOC: International Olympic Committee; TAFISA: The Association For International Sport for All; UNDP: United Nations Development Programme; UNECE: United Nations Economic Commission for Europe; UNESCO: United Nations Educational, Scientific and Cultural Organisation; UNICEF: United Nations Children’s Fund. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 8. All stakeholders should strengthen knowledge, capacity and skills in the promotion of physical activity and reduction of sedentary behaviour to their members and constituents by implementing training programmes and opportunities, such as conferences, webinars, seminars, workshops, online learning, newsletters, websites, factsheets, MOOCs,a podcasts etc. 9. Stakeholders should assess the needs of their members and partner to develop or adapt existing resources to support ongoing capacity building, leadership, and implementation of knowledge and approaches to promote physical activity and reduce sedentary behaviour within their respective fields of work. 10. All stakeholders – particularly those in education, training and curricular development – should identify and support mechanisms to facilitate sharing and adapting of existing teaching and learning resources for specific professional audiences, in particular, but not limited to, medical and health professionals, urban and transport, early child-care providers, teachers, sports sectors, particularly to those countries and contexts with fewer resources. 11. All stakeholders should promote awareness and use of existing resources, as appropriate, on universal and inclusive practice in the promotion of physical activity, sports and active recreation (e.g. resources available from UNESCO, UNICEF, IFAPA, ICSSPE, TAFISA, Agitos Foundation, Special Olympics, IOC, and others). 69 CREATE ACTIVE ENVIRONMENTS ACTION 2.1 Strengthen the integration of urban and transport planning policies that prioritize the principles of compact, mixed land use, at all levels of government as appropriate, to deliver highly connected neighbourhoods that enable and promote walking, cycling, other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates) and the use of public transport, in urban, peri-urban and rural communities. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. All levels of government should, as appropriate, prioritize walking, cycling and public transport as preferred modes of travel in relevant transport, spatial and urban planning policies, especially those related to urban centres. 2. Support implementation of comprehensive health and economic assessments of transport and urban planning policies and interventions to assess their impact on health and physical activity as well their environmental impacts (such as air and noise pollution, carbon emissions) to inform decisions, which are consistent with a health in all policies approach. Use of the WHO HEAT tool (3) is recommended to support economic assessment of investment in walking and cycling networks and new infrastructure. 3. Support the development and implementation of planning and transport policy, guidelines and regulations that redistribute, as appropriate, urban space from private motorized transport to support increased walking, cycling and use of public transport, as well as provision of public open and green spaces, including regulations to limit car parking options for singular occupancy private vehicles. 4. Strengthen and support implementation of health in all policies at the national and subnational level, with a focus on inclusion of issues related to physical activity in relevant policies across key sectors such as planning, transport, social housing, education and sports. 5. Support the effective engagement of communities in direct participation in urban and transport planning processes, consistent with commitments made in the Shanghai Declaration (2016), the principles of Healthy Cities (4) and SDG11 (Target 11.3.2). PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 6. Promote the use and further development of the WHO HEAT (3), particularly in contexts outside of the European Region to enable assessment of the full range of health, environment and climate benefits that can be achieved from sustainable transport and urban design policies. 7. Promote and share existing and new resources and guidelines on integrated transport, planning policy and guidance which aims to deliver compact walkable city design and transport systems that aim to increase walking and cycling. 70 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 8. Funders should commission research to evaluate national, subnational, city and local scale transport and urban planning interventions that promote compact urban design and aim to increase walking and cycling to strengthen the evidence base and knowledge of best practice. 9. City leaders and other stakeholders should integrate the promotion of walking, cycling and public transport into relevant planning and transport policy and their economic and development modelling and business cases, particularly in high growth urban centres in LMICs. 10. Development banks and other agencies should conduct demonstration projects comparing current versus full cost modelling of private motorized travel on infrastructure and urban development investments and business case. 11. International and regional development banks and other agencies should prioritize investments that ensure adequate provision and preservation (where appropriate) of safe connected walking and cycling networks in urban and peri-urban development. 12. Academic institutes and civil and professional societies should develop and support annual training for urban planners and civil engineers on the latest approaches to improved road transport systems to support provision of safe well-connected walking and cycling networks, infrastructure and end of trip facilities. 13. Stakeholders should support and promote the use of health in all policies approaches and the sharing of best practice to promote integrated policy approaches on urban design and physical activity for health. 71 CREATE ACTIVE ENVIRONMENTS ACTION 2.2 Improve the level of service provided by walking and cycling network infrastructure, to enable and promote walking, cycling, other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates) and the use of public transport, in urban, peri-urban and rural communities, with due regard for the principles of safe, universal and equitable access by people of all ages and abilities, and in alignment with other commitments (4, 5). PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. All levels of government should, as appropriate, increase the level of service of well-connected walking and cycling networks to support walking, cycling and safe universal access to destinations and services, particularly around educational facilities, public open space, and green and blue spaces,1 sports and leisure facilities and public transport hubs. Where possible, these should be dedicated networks, such as pedestrianized areas and cycle paths separated from motor traffic. 2. Promote and implement integrated urban design and land-use policies at all levels of government, that prioritize the principles of compact, mixed-land use to create highly connected, walkable neighbourhoods, with equitable and inclusive public space, as well as pedestrian access to a diversity of local amenities for daily living (for example, local shops, services, green areas, and educational facilities). 3. Develop policies to support schools, workplaces and other public and private destinations to “co- locate” (namely the location and integration of facilities with others to enable efficient access by walking, cycling and public transport, such as locating parks near schools, residential care homes near parks etc.). PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 4. Promote and support implementation of policies and programmes that encourage and facilitate walking, cycling and use of public transport for trips to local destinations, including travel to school and travel to work initiatives, and may include city and community cycle hire schemes. 5. Partner and facilitate the development and dissemination of relevant assessment tools of urban and transport planning and other design interventions which aim to strengthen pedestrian and bicycle infrastructure and facilities. 6. Promote existing and new resources, guidelines and case studies, on compact walkable city design and transport systems that aim to increase walking and cycling, particularly at city and community scale and appropriate for LMICs. 72 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 1 “Blue space” refers to space near rivers, lakes and oceans. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 7. Stakeholders at national and international levels should build on existing partnerships, and where needed create new ones, between health, transport and other organizations that share the objectives of improving conditions for walking and cycling and use of public transport. 8. International and regional development banks and other agencies should prioritize, as appropriate, investments that ensure adequate provision and preservation of improved road transport systems to support provision of safe well connected walking and cycling networks, infrastructure and end of trip facilities. 73 CREATE ACTIVE ENVIRONMENTS ACTION 2.3 Accelerate implementation of policy actions to improve road safety and the personal safety of pedestrians, cyclists, people engaged in other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates) and public transport passengers, with priority given to actions that reduce risk for the most vulnerable road users in accordance with the safe systems approach to road safety, and in alignment with other commitments (5–10). PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Support the strengthening, where appropriate, of national road safety legislation and action plans, consistent with the Decade of Action on Road Safety1 and the global road safety targets 1 and 2.2 2. Collaborate and support the strengthening, as appropriate, of road transport systems in accordance with principles of safe systems3 as recommended in the Decade of Action on Road Safety to enable achievement of global road safety targets, specifically targets 3, 4, 6, 9 and 10.4 3. Support the implementation and strengthening of the enforcement of traffic speed restrictions (e.g. 30 km/hr in all residential neighbourhoods and 50 km/hr on urban roads), as well as other traffic calming interventions and demand management strategies, with a priority focus on travel routes around education facilities. 4. Partner and implement effective sustained education and social marketing campaigns aimed at increasing safe behaviours among all road users, notably driver behaviour to reduce speed, and reduce the use of mobile devices and consistent with Vision Zero.5 5. Encourage urban planning policies, building design, and crime prevention and enforcement strategies that reduce crime and the fear of crime, to facilitate increased active use of open public and private spaces. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 6. Support the development of guidance and technical support for Member States to implement actions to improve the safety of pedestrians and cyclists and the creation of road transport systems where cycling and walking are actively encouraged. 7. Partner with other UN agencies and international stakeholders to raise awareness of the global Decade of Action Road Safety targets, support the development of relevant monitoring indicators and reinforce the links and importance of providing safe walking and cycling environments for all people of all ages and abilities. 74 PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 8. International and regional development banks and other agencies should prioritize investments that ensure adequate integration of road safety and accessibility into transport infrastructure investment criteria. 9. Stakeholders and community leaders should mobilize local communities to engage in discussion and advocacy for involvement in transport and urban planning processes at national, city and local levels, and to promote the design of compact walkable communities. 10. All stakeholders should partner to promote, implement and evaluate education and social marketing campaigns aimed at increasing safe behaviours among all road users, notably driver behaviour to reduced speed, and use of mobile devices and consistent with Vision Zero.5 1 See World Health Assembly resolution WHA69.7: http://apps.who.int/gb/ebwha/pdf_files/WHA69/A69_R7-en.pdf?ua=1. 2 Target 1: By 2020, all countries establish a comprehensive multisectoral national road safety action plan with time- bound targets; Target 2: By 2030, all countries accede to one or more of the core road safety-related UN legal instruments. For further information see: http://www.who.int/violence_ injury_prevention/road_traffic/road-safety- targets/en/. 3 Principle of safe system is developed based on the Dutch Sustainable Safety Vision to achieve sustainably safe road traffic. See: https://roadsafety.piarc.org/en/road-safety-management-safe-system-approach/safe-system-principles. 4 Target 3: By 2030, all new roads achieve technical standards for all road users that take into account road safety, or meet a three star rating or better; Target 4: By 2030, more than 75% of travel on existing roads is on roads that meet technical standards for all road users that take into account road safety; Target 6: By 2030, halve the proportion of vehicles travelling over the posted speed limit and achieve a reduction in speed-related injuries and fatalities; Target 9: By 2030, halve the number of road traffic injuries and fatalities related to drivers using alcohol, and/or achieve a reduction in those related to other psychoactive substances; Target 10: By 2030, all countries have national laws to restrict or prohibit the use of mobile phones while driving. For further information see: http://www.who.int/violence_ injury_prevention/road_traffic/road-safety-targets/en/. 5 Vision Zero is a systems approach to road safety that originated in Sweden. See: https://visionzeronetwork.org/about/ what-is-vision-zero/ and http://www.visionzeroinitiative.com. *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 75 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities 1 “Blue space” refers to space near rivers, lakes and oceans. 2 See World Health Assembly resolution WHA63.14, endorsed 21 May 2010: “Marketing of food and non-alcoholic beverages to children” (http://apps.who.int/gb/ebwha/pdf_files/WHA63-REC1/WHA63_REC1-en.pdf). 3 Welcomed on 31 May 2017 at the Seventieth session of World Health Assembly Agenda item 15.5. Implementation Plan for the Report of the Commission on Ending Childhood Obesity (https://ncdalliance.org/sites/default/files/resource_ files/201705_Joint%20Statement_WHA_Agenda%20Item%2015.5%20ECHO.pdf). CREATE ACTIVE ENVIRONMENTS ACTION 2.4 Strengthen access to good-quality public and green open spaces, green networks, recreational spaces (including river and coastal areas) and sports amenities by all people, of all ages, and of diverse abilities in urban, peri-urban and rural communities, ensuring design is consistent with these principles of safe, universal, age-friendly and equitable access with a priority being to reduce inequalities. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Promote and enforce urban planning, land use and spatial policy at all levels of government, as appropriate, that requires the provision of a connected network of green infrastructure that enables equitable access to quality, safe public space, blue space1 and green open spaces, natural spaces, recreational areas and sports facilities. 2. Implement comprehensive health and economic assessments of public and green open spaces and natural spaces to evaluate the full range of health, climate and environmental benefits of urban ecosystems, including their impact on physical activity participation. 3. Facilitate the active engagement of community members in the location, design and improvement of public, green, natural, open and recreational spaces, including for example in urban gardening/agriculture projects, initiatives to enhance biodiversity, and the development of “open streets” programmes. 4. Encourage and strengthen the policy of shared use of school facilities, as appropriate, to increase the provision of playing fields and other open public spaces for utilization by the community. 5. Strengthen the implementation of market restrictions on unhealthy food and non-alcoholic beverages in and around parks, other open public spaces, schools and sports facilities to reduce exposure to the marketing of foods high in fat, salt and sugar, consistent with previous commitments2 and recommendations of the Commission on Ending Childhood Obesity.3 PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 6. Partner to develop and support dissemination of existing resources and case study examples of interventions that aim to strengthen and ensure equitable access to quality, safe public and green open spaces, recreational areas and sports facilities. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 7. Support development and dissemination of urban spatial design guidelines that promote the provision and enhancement of equitable access to quality, safe public and green open spaces, recreational areas and sports facilities. 8. Stakeholders should form partnerships and coalitions to advocate for improved access to quality open spaces. 76 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities CREATE ACTIVE ENVIRONMENTS ACTION 2.5 Strengthen the policy, regulatory and design guidelines and frameworks at the national and subnational levels, as appropriate, to promote public amenities, schools, health-care, sports and recreation facilities, workplaces and social housing, that are designed to enable occupants and visitors with diverse abilities to be physically active in and around the buildings, and prioritize universal access by pedestrians, cyclists and public transport. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Collaborate and support the development and implementation of design guidelines and regulations for buildings that prioritize equitable, safe, and universal access by all people, of all ages and abilities; and encourage occupants and visitors to be physically active and to reduce sitting – including but not limited to, through use of stairs, office design, provision of open spaces and safe access by walking and cycling, and limiting car parking options for private vehicles, including end of trip facilities. 2. Develop and implement design guidelines for education and child care facilities that ensure adequate provision of accessible and safe environments for children and young people to be physically active (e.g. play areas, recreational spaces), reduce sitting (e.g. activity permissive classroom and internal design) and support walking and cycling to and from educational institutions with provision of appropriate end of trip facilities. 3. Develop and implement design guidelines for recreational and sports facilities that optimize location to ensure equitable, safe and universal access by all people, of all ages and abilities, and access by walking and cycling with provision of appropriate end of trip facilities. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 4. In partnership with other UN agencies and stakeholders, support the development and dissemination of building design guidelines that aim to encourage occupants and visitors to be physically active and reduce sedentary behaviour. 5. Promote and share existing resources on building designs that promote physical activity to support Member States and build capacity. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 6. Industry, Guilds, Labour, Unions, Occupational Health and Safety and other related organizations should develop and implement guidance to support employers create healthy workplaces that support physical activity and reduced extended periods of sedentary behaviour during the working day, and encourage active lifestyles of their employees and families. 7. Child health regulatory bodies and other stakeholders interested in child health and child-care settings should collaborate to develop design guidelines for child-care settings that enable opportunities for physical activity and reduced sedentary behaviour throughout the day. 8. Foster public–private partnerships and networks to maximize the contributions and capabilities of different sectors, and share success stories and examples of best practice of interventions across all key settings. 77 CREATE ACTIVE PEOPLE ACTION 3.1 Strengthen provision of good-quality physical education and more positive experiences and opportunities for active recreation, sports and play for girls and boys, applying the principles of the whole-of-school approach in all pre-primary, primary, secondary and tertiary educational institutions, to establish and reinforce lifelong health and physical literacy, and promote the enjoyment of, and participation in, physical activity, according to capacity and ability. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Strengthen national education policy, implementation and monitoring to ensure provision of quality, inclusive physical education in primary and secondary school-aged boys and girls, in accordance with commitments made to implement the Kazan Action Plan (11). 2. Strengthen national implementation of whole-of-school programmes in all preprimary, primary, secondary education institutions, guided by the principles of WHO “Health Promoting Schools” (12) or similar initiatives. 3. Promote walk and cycle to school programmes which include actions to improve access by walking, cycling and public transport, and strengthen the promotion of walking; cycle training; and teaching road safety skills to children of all ages and abilities. 4. Develop and disseminate guidance for childcare regulators and providers on how to promote physical activity and reduce sedentary behaviour in childcare settings through the day, including guidance on facility design, equipment and use of outdoor space which is in alignment with recommendations of the Commission on Ending Childhood Obesity (13). 5. Collaborate with higher education sector and institutions to develop leadership and engagement in strengthening the provision of opportunities for students, staff and visitors to increase physical activity and reduce sedentary behaviour, including by promoting and prioritizing access to campuses by walking, cycling and public transport. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 6. Promote and support Member States to implement walk and cycle to school programmes which include actions to improve access by walking, cycling and public transport, strengthen the promotion of walking; cycle training; and teaching road safety skills to children of all ages and abilities. 7. Support Member States to strengthen the national implementation of whole-of-school approaches to promoting physical activity, including walk and cycle to school programmes, and share experiences in collaboration and alignment with other WHO school-based initiatives. 8. Engage with high level leaders and decision makers to promote the importance of quality physical education, regular active recreation and play, and reduction in sedentary behaviour for all children (aged 0–17 years) in alignment with the Commission on Ending Childhood Obesity (13). 9. Partner with UNESCO, other UN agencies and stakeholders to support implementation and evaluation of progress on the provision of quality physical education, sports and physical activity as outlined in the Kazan Action Plan (11). 78 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 10. Stakeholders should partner and support the strengthening of implementation and evaluation of effective evidence-based quality physical education and whole-of-school approaches to promote physical activity and reduce sedentary behaviour in school-aged children, particularly targeting the least active and those in LMICs. 11. Higher education institutions should strengthen implementation of initiatives such as WHO’s “Health Promoting Universities” (14) or similar, to demonstrate a whole-of-campus approaches to the promotion of physical activity and reduction of sedentary behaviour to all students, staff and visitors. 12. Stakeholders should partner and support initiatives that increase the opportunities for physical activity before and after school hours, for children of all abilities, ensuring that partnerships with the private sector are informed by WHO recommendations on the restrictions of marketing of unhealthy foods and non- alcoholic beverages (1) and recommendations of the Commission on Ending Childhood Obesity (13). 13. Academia and research institutions should conduct research and evaluation on the policy, implementation and impact of physical education and whole-of-school approaches to strengthen the evidence base and share best practice. 14. All stakeholders should conduct evidence-based advocacy to strengthen parental and community- wide understanding of the importance of daily physical activity, physical education and the reduction of sedentary behaviour in children, particularly in low-resource countries and contexts. 15. Child-care services, pediatricians, public health nurses and other relevant stakeholders should advocate for and support strenghtening of opportunities for physical activity in early years settings (such as preschool and child-care) in alignment with recommendations of the Commission on Ending Childhood Obesity (13). 79 CREATE ACTIVE PEOPLE ACTION 3.2 Implement and strengthen systems of patient assessment and counselling on increasing physical activity and reducing sedentary behaviour, by appropriately trained health, community and social care providers, as appropriate, in primary and secondary health care and social services, as part of universal health care, ensuring community and patient involvement and coordinated links with community resources, where appropriate.1 PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Develop and implement national standardized protocols on patient assessment and brief advice on physical activity in primary health and social care settings, adapted to local context and culture and resource constraints, and, where appropriate, include systems of referral to counselling and/or community-based opportunities for physical activity. 2. Integrate patient assessment, brief advice and, when needed, referral to opportunities for appropriate supervised support for physical activity as part of treatment and rehabilitation pathways for patients diagnosed with long term conditions e.g. heart disease, stroke, diabetes, cancer, disabilities and mental health conditions, as well as into the care and services for pregnant women and older patients. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 3. Support the development and dissemination of global guidance, relevant tools and national examples of how to integrate the promotion of physical activity to different patient populations in primary and secondary health care and social and community-based health services. Promotion should include recommendations on physical activity as part of disease prevention and health promotion services within universal health coverage (UHC). 4. Collaborate to expand the testing and application of innovative technologies (such as wearable devices), including ITU/WHO mHealth (15, 16) initiatives to identify cost-effective approaches suitable for primary and secondary health-care settings, and adaptable to country contexts, to help strengthen the counselling and assessment of physical activity and sedentary behaviour in different patient populations. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 5. Professional societies in the medical, sports medicine, and allied health community should promote the importance of physical activity and reduction of sedentary behaviour to their members to strengthen knowledge and engagement in the implementation of national action to increase levels of participation. 6. Medical and other health professional societies and other stakeholders should support the development and dissemination of resources and best practice guidance on the promotion of physical activity through primary and secondary health care and social services, adapted to different contexts and cultures and health-care providers. 80 1 This action is recommended by WHO as a “Good Buy ” intervention for the prevention and control of noncommunicable disease (http://apps.who.int/iris/bitstream/10665/259232/1/WHO-NMH-NVI-17.9-eng.pdf). *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities 7. Stakeholders in the government and private recreation, sports and leisure sector should assess potential, and where appropriate, develop partnerships with health-care providers to support the provision of appropriate physical activity opportunities and programmes for different patient populations. 8. Medical and other health professional societies and interested stakeholders should support the development and delivery of appropriate in-service training programmes on how to assess and counsel patients on physical activity, particularly focusing on LMICs and the least active patients. 9. Research and development agencies and technology companies should develop and test cost- effective approaches using mobile and wearable devices to promote physical activity within primary and secondary health care and social services (e.g. mHealth programmes). 81 CREATE ACTIVE PEOPLE ACTION 3.3 Enhance provision of, and opportunities for, more physical activity programmes and promotion in parks and other natural environments (such as beaches, rivers and foreshores) as well as in private and public workplaces, community centres, recreation and sports facilities, and faith- based centres, to support participation in physical activity, by all people of diverse abilities. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Provide national leadership by implementing whole-of-government workplace health initiatives to support employees increase physical activity and reduce sedentary behaviour, particularly through increasing incidental physical activity during the work day. 2. Develop and disseminate national guidance, and promote implementation of workplace health programmes aimed at increasing physical activity, reducing sedentary behaviour and promoting incidental physical activity during the work day for employees, in different occupations and settings, with a priority focus on the least active, as identified by each country. 3. Partner with ministries of sport and the sports community to strengthen provision of universally accessible active recreation and sports programmes that are culturally appropriate and for people of all ages and abilities (e.g Sports for All, modified sports, and the promotion of traditional sports). 4. Partner with subnational and local governments, as appropriate, to promote and enable the use of existing public community buildings and facilities for community-based and community-led physical activity programmes. 5. In partnership with education, health and child-care sectors, implement programmes aimed at families, parents and caregivers to develop the necessary skills to help young children enjoy active play and explore within the family environment. 6. Partner with ministries of finance to review and evaluate the effectiveness of fiscal instruments to promote physical activity as a way of life (e.g. tax-free salary sacrifice schemes for bicycles, reduced tax on sporting goods, subsidies for extracurricular physical activity programmes etc.). PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 7. Support and collaborate with UN agencies and other intergovernmental and international organizations to demonstrate leadership by adopting and implementing healthy workplace programmes, which include the promotion of physical activity and reduction of sedentary behaviour to employees, building on WHO HQ and Regional Office initiatives such as “Step Up”, “Walk the Talk”, and “Be The Change”. 8. Facilitate the establishment of mechanisms to enable sharing of effective country experiences and case studies of effective programmes across different settings in order to accelerate implementation and build country capacity, particularly in LMICs and those programmes aimed at the least active populations. 82 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 9. Partner with the sports sector, including international federations of sports, international and national Olympic committees, and other sports programme providers, to facilitate the development and dissemination of guidance and case studies on the promotion of physical activity through community sports, active recreation and Sports for All approaches, with a focus on reaching the least active populations, as identified by each country, and in LMICs. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 10. Employers in both public and private sector should implement workplace programmes that promote physical activity and a reduction in sedentary behaviour and increase incidental activity through the work day, adapted to culture and context. 11. Research funding organizations, academic and research institutes and other stakeholders should conduct further research on the effectiveness and return on investment of workplace health programmes aimed at promoting physical activity and reduction of sedentary behaviour to strengthen the evidence base and inform advocacy. 12. Research funding organizations, academic and research institutes and other stakeholders should support and encourage the testing of innovative approaches to increasing physical activity and reducing sedentary behaviour, including the testing of digital and other new approaches, in different subpopulations and across different key settings and cultures, particularly in LMICs. 13. Stakeholders should partner with government to develop the evidence base on the effectiveness of fiscal instruments to promote physical activity (e.g. tax-free salary sacrifice schemes for bicycles, activity tax credits, reduced tax on sporting goods, subsidies for extracurricular physical activity programmes etc.). 83 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 1 This action is in line with the existing WHO guidelines on “integrated care for older people”; WHO “Best Buy” interventions for the prevention and control of noncommunicable disease; WHO HEARTS technical package for cardiovascular diseases management in primary health care. Physical activity for patients with hypertension. 2 Intergenerational games are an innovative approach to promote physical activity and other healthy lifestyle through fun and fitness activities. The games foster intergenerational relationships within the family, especially between older adults and children. CREATE ACTIVE PEOPLE ACTION 3.4 Enhance the provision of, and opportunities for, appropriately tailored programmes and services aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour in older adults, according to ability, in key settings such as local and community venues, health, social and long-term care settings, assisted living facilities and family environments, to support healthy ageing. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Strengthen implementation of national standardized protocols for the assessment of the physical activity capacity of older adults and the provision of brief advice in primary and secondary health-care settings, consistent with other commitments and recommendations.1 2. Develop and implement national policy to strengthen the provision of accessible, affordable and appropriately tailored programmes, aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour in older adults, including a focus on maintaining balance and muscular strength to support healthy ageing and independent living, using assessments of an individual’s capacity, and providing individual or group-based programmes according to need and preference. 3. Develop and implement interventions that support families and caregivers to acquire the necessary skills, competencies and confidence to support healthy ageing in and outside of home settings. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 4. Support the collation and promotion of resources tailored to older adults and examples of good practice to accelerate implementation and develop country capacity, particularly in LMICs. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 5. Health, NGO and private sector recreation, sports and leisure providers should review current policy and services, and, where needed, strengthen to ensure they provide accessible, affordable and tailored programmes on physical activity, appropriate for older adults which are based on their needs and preferences. 6. Stakeholders should partner to promote and provide programmes that engage children and grandparents in culturally-appropriate physical activity in appropriate settings and according to abilities (e.g. Intergenerational Games).2 7. The care community should promote the importance of physical activity (including strength and balance activities) as part of healthy ageing and should provide caregivers with appropriate training to deliver programmes within residential aged care that promote physical activity and reduce sedentary behaviour, adapted to culture and context. 84 CREATE ACTIVE PEOPLE ACTION 3.5 Strengthen the development and implementation of programmes and services across various community settings, that engage with, and increase the opportunities for, physical activity in the least active groups, as identified by each country, such as girls, women, older adults, rural and indigenous communities, and vulnerable or marginalized populations, embracing positive contributions by all people. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Ensure that disaggregated national and subnational data are reported and used to identify the least active subpopulations, as well as to engage their representatives in the development of tailored programmes that aim to increase participation. 2. Support the development and implementation of programmes using a community-led approach to promoting physical activity in disadvantaged, marginalized, stigmatized, and indigenous communities and populations, including people with mental and/or physical disabilities. 3. Partner and support the development of national sports policies that prioritize investment in active recreation and sports programmes which target the least active, disadvantaged, marginalized, stigmatized, and indigenous communities and populations, including people with mental and/or physical disabilities. 4. Support partnerships with the sports sector to remove barriers and strengthen the provision of universal access to opportunities for physical activity, active recreation and sports for people with disabilities and their carers (e.g. the Companion Card initiative1). PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 5. Collaborate with UN agencies and WHO Member States to strengthen the provision of physical activity opportunities to vulnerable populations, such as refugees, internally-displaced persons, and those living in identified fragile communities. 6. Promote and facilitate partnerships aimed at the development and testing of cost-effective programmes targeting the least active, including the most vulnerable, marginalized and stigmatized populations (as defined by each country), and the sharing of knowledge and experiences. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 7. Research development agencies and researchers should support and conduct research to identify barriers facing those communities identified as least active, to inform the development and implementation of programmes and approaches, to increase participation in physical activity in these subpopulations, including conducting equity analyses of current sports and other related policies, particularly in LMICs. 85 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 1 See: http://www.companioncard.org.au/ 2 UNHCR: United Nations High Commissioner for Refugees. 8. Research and development agencies and technology companies should develop and test the potential of digital technologies and other innovative approaches, to promote physical activity within the least active populations, as identified by each country. 9. Stakeholders should partner and support UN agencies, such as the UNHCR,2 in the design, development and evaluation of programmes to promote physical activity to marginalized, vulnerable and displaced people, in order to strengthen the evidence base on impact. 10. All stakeholders should support the collation and promotion of resources tailored to the least active, including examples of good practice to accelerate implementation and develop country capacity. 11. City and community leaders, civil society and grassroots organizations should assist and engage in community-led approaches to promoting physical activity. 86 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 1 See: http://www.euro.who.int/en/health-topics/environment-and-health/urban-health/activities/healthy-cities 2 See: http://www.tafisa.org/active-cities 3 https://partnershipforhealthycities.bloomberg.org/ CREATE ACTIVE PEOPLE ACTION 3.6 Implement whole-of-community initiatives, at the city, town or community levels, that stimulate engagement by all stakeholders and optimize a combination of policy approaches, across different settings, to promote increased participation in physical activity and reduced sedentary behaviour by people of all ages and diverse abilities, focusing on grassroots community engagement, co- development and ownership. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Strengthen or establish national and/or subnational (municipality or local authority) networks of cities and communities implementing whole-of-community approaches to promote physical activity and share guidelines, resources and experiences (e.g. WHO Healthy Cities,1 Active Cities2, Partnerships for Healthy Cities3). 2. Promote implementation of city scale and whole-of community, multicomponent approaches to promoting adequate physical activity aimed at all ages and abilities, using the principles of community engagement. Such approaches should include, but not be limited to, public and professional communication campaigns, community programmes across multiple settings (e.g. schools, health-care, sports facilities, parks), and enhancement of the local urban environment to improve the safety, access and provision of spaces, places and facilities (including walking and cycling networks and end-of-trip facilities). 3. Disseminate implementation guidelines and incentives to encourage whole-of-community initiatives at subnational level. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 4. Disseminate global guidelines on the design, implementation and evaluation of city scale and whole-of community approaches to promoting physical activity, to support Member States and share best practice between countries and regions. 5. Promote the engagement and leadership from city and community leaders in implementing whole of community interventions. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 6. City and local government governors and mayors, local community leaders, civil society and grassroots organizations should partner to lead the implementation of city scale and whole-of-community approaches to promoting physical activity, health and well-being, including supporting the sharing of experiences and creation of national/regional networks to build capacity. 7. Academic and other stakeholders should partner with cities and local governments to support the evaluation of whole-of-community approaches to increasing physical activity to strengthen the evidence base on the effective components and the implementation process. 87 CREATE ACTIVE SYSTEMS ACTION 4.1 Strengthen policy frameworks, leadership and governance systems, at the national and subnational levels, to support implementation of actions aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour, including: multisectoral engagement and coordination mechanisms; policy coherence across sectors; guidelines; recommendations and action plans on physical activity and sedentary behaviour for all ages; and progress monitoring and evaluation to strengthen accountability. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Initiate or strengthen, as appropriate, a high-level national multisectoral coordination committee to provide leadership, strategic planning and oversight of implementation and monitoring of national policy actions on physical activity and sedentary behaviour, ensuring appropriate representation from all relevant areas and levels of government, as well as nongovernmental stakeholders and the community. 2. Strengthen current, and where necessary develop new, national and subnational action plans on physical activity and sedentary behaviour which align with recommendations in global and regional guidance, and maximize policy coherence and synergies with relevant priorities across key sectors including, but not limited to, transport, urban planning, health, social care, education, tourism, and sports and recreation. 3. Partner with other sectors to review and, where needed, strengthen the position of physical activity within respective policy frameworks, including but not limited to community and grass roots sports within sports policy, walking and cycling within transport policy, physical education within education policy, and physical activity within integrated NCD and mental health policies. 4. Review and, where needed, adopt or update national physical activity and sedentary behaviour guidelines for all ages, and disseminate through tailored resources adapted to target audiences, settings and local context. 5. Identify and foster leadership and “champions of change” (or similar) to promote policy action on physical activity, and stimulate a professional and community-wide shift towards positively valuing creating an active society. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 6. Disseminate global recommendations for physical activity and sedentary behaviour for children aged < 5 years, young people (aged 6–18 years), adults (aged 18–64 years), older adults (aged ≥ 65 years) and specific subpopulations such as pregnant women, people with chronic conditions and people living with disabilities. 7. Support the development and dissemination of guidance on the provision of inclusive and diverse age- appropriate play, exploration and physical activity, and the limiting of sedentary behaviour in settings relating to children aged < 5 years and young people, in accordance with recommendation from ECHO (13). 8. Provide global guidance and technical support, as requested, to assist Member States in strengthening national governance and multisectoral coordination, and updating of national policy and action plans on physical activity and sedentary behaviour. 88 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 9. Facilitate partnerships with the sports sector to support the development and dissemination of guidance for Member States on how to strengthen the provision of Sports for All, community sports and active recreation, for all ages and abilities, with a particular focus on reducing inequalities and targeting the least active, as identified by each country. 10. Develop and disseminate a monitoring and evaluation framework for global and national assessment and reporting of progress towards achieving the action plan’s targets of reducing physical inactivity by 2025 and 2030. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 11. All stakeholders should identify leaders or “champions” within their organizations to provide representation, support, advocacy, and, where appropriate, resource mobilization, for national and subnational implementation of actions to promote physical activity and reduce sedentary behaviour. 12. Stakeholders should develop and strengthen, as appropriate, national and or subnational multisectoral partnerships to support policy implementation at the community level, prioritizing investments to reduce inequalities. 13. Stakeholders should support national and subnational monitoring of national policy implementation, using recommended tools such as WHO PAT (17) and NCD MaP (18), or similar; and where appropriate, undertake independent validation and reporting to strengthen systems of accountability. 14. Stakeholders should provide leadership for national action through early adoption and demonstration of policy implementation and policy promotion to increase physical and reduce sedentary behaviours. 89 CREATE ACTIVE SYSTEMS ACTION 4.2 Enhance data systems and capabilities at the national and, where appropriate, subnational level, to support: regular population surveillance of physical activity and sedentary behaviour, across all ages and multiple domains; development and testing of new digital technologies to strengthen surveillance systems; development of monitoring systems of wider sociocultural and environmental determinants of physical activity; and regular multisectoral monitoring and reporting on policy implementation to ensure accountability and inform policy and practice. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Strengthen population surveillance of physical activity ensuring coverage of all ages and domains of physical activity (including walking and cycling for transport) and the regular reporting of progress towards achieving targets set for reducing physical inactivity by 2025 and 2030. 2. Strengthen the analyses and dissemination of disaggregated data to inform priority setting in the national action plan and to support the monitoring of progress towards reducing inequalities in participation in physical activity, including but not limited to, by age, sex, and socioeconomic status, geographic locations and domain of physical activity. 3. Adopt a set of harmonized national and subnational targets and indicators as part of developing a national monitoring and evaluation framework based on recommendations provided in the global action plan on physical activity monitoring and evaluation framework (due for completion in 2018), to track progress towards targets set for reducing physical inactivity by 2025 and 2030. 4. Support and engage in partnerships to develop and test innovative and new digital technologies (including wearable devices) to strengthen surveillance of physical activity and sedentary behaviour, and their determinants, across all ages and abilities, with a focus on feasible and affordable solutions, particularly in LMICs. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 5. Strengthen capacity and skills within WHO Member States in population surveillance on physical activity and sedentary behaviour, and their wider determinants, in all age groups, and their wider determinants, through providing, training, guidance, resources and technical assistance, when requested. 6. Provide global leadership on population monitoring of physical inactivity, and ensure the latest scientific evidence, methods and technologies are harnessed to inform global guidance, surveillance tools and protocols, for different subpopulations, including methods for data harmonization and use of wearable devices in all ages. 7. Partner and support the development of new guidance and protocols on the monitoring of physical activity and sedentary behaviours in children aged < 5 years and 6–10 years, and adults aged ≥ 65 years. 8. Support Member States to develop a national monitoring and evaluation framework for their national action plans on physical activity, to enable tracking of progress and inform priorities and planning of national and subnational programmes. 90 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 9. Provide ongoing global reporting of progress towards targets set for 2025 and 2030 through actions such as: producing a global status report; updating and reporting of global comparable estimates on prevalence of physical inactivity as proposed in 2021, 2026, and 2031; collating and integrating data to monitor the social and environmental determinants (such as green space, air quality, pedestrians and cyclists fatalities) using available national and international sources; and collecting and reporting of country progress on policy implementation from relevant survey sources (such as the WHO NCD Country Capacity Survey [CCS], NCD STEPWise surveillance surveys [STEPS], and Global School Health Policy Survey [G-SHPS]). PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 10. All stakeholders should support the development and implementation of national and subnational monitoring and evaluation frameworks on physical activity and the dissemination of progress reports towards achieving the targets set for reducing physical inactivity 2025 and 2030, including progress on reducing inequalities. 11. Stakeholders should support the strengthening of harmonized national and subnational data information and surveillance systems and regular reporting and accountability across all relevant sectors. 12. Research development agencies and researchers should support research which aims to improve global and national surveillance on physical activity across all ages, and abilities, including testing of new technologies and wearable devices, and methodologies for harmonization of data. 91 CREATE ACTIVE SYSTEMS ACTION 4.3 Strengthen the national and institutional research and evaluation capacity and stimulate the application of digital technologies and innovation to accelerate the development and implementation of effective policy solutions aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Strengthen government and nongovernment funding support for research on physical inactivity and sedentary behaviour with a priority to generate evidence to inform and accelerate the scaling up of national and subnational implementation, and addressing identified research priorities. 2. Identify and disseminate a set of national research priorities for physical inactivity and sedentary behaviour to strengthen the evidence base and inform national planning and implementation of policy actions. 3. Encourage and partner with relevant academic and research institutions to ensure appropriate level of evaluation of all national and subnational policy and programmes and disseminate findings to strengthen national, regional and global knowledge base and inform future planning. 4. Within all government departments, strengthen a culture of innovation, evaluation and knowledge-sharing to ensure that research and practice-based evidence on physical activity and sedentary behaviour are widely accessible and can advance global, regional, national and subnational level policy implementation and effective use of limited resources. 5. Collaborate with relevant WHO Collaborating Centres, academic institutions, research organizations and alliances to strengthen knowledge transfer and institutional capacity for research and programme evaluation on physical activity and sedentary behaviour. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 6. Partner with UN agencies, international development agencies, intergovernmental organizations, research funders and others to mobilize resources to support and strengthen research capacity on physical inactivity and sedentary behaviour, in all regions, and particularly in LMICs. 7. Strengthen networks of WHO Collaborating Centres, academic institutions and research organizations to build capacity for research and evaluation on policy and practice on physical activity and sedentary behaviour, particularly in LMICs. 8. Support and facilitate the dissemination of knowledge on physical activity and sedentary behaviour through national, regional and global conferences, or similar. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 9. All stakeholders should advocate for, and mobilize, financial resources to support an increase in research and innovation in the field of physical inactivity and sedentary behaviours, in health and other key sectors, particularly in areas of policy evaluation, large-scale interventions, economic evaluations, innovative fiscal instruments and effective approaches to address inequities. 92 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 10. All stakeholders should support national and subnational governments to develop and implement a monitoring and evaluation framework, and conduct appropriate policy and programme evaluations, including the impact on equity, to inform national and subnational planning. 11. Funders and researchers should support and collaborate with policy-makers and others to develop a prioritized research agenda on physical activity and sedentary behaviour to inform policy development. 12. Funders and researchers should support research to evaluate the application of innovations and technology to promote physical activity and reduce sedentary behaviour in different populations, settings and contexts, particularly in LMICs. 13. All stakeholders should support and accelerate the sharing of knowledge on physical activity and sedentary behaviour through national, regional and global conferences (or similar), and, where appropriate, use innovative communication strategies and virtual technologies to enable remote engagement, particularly from LMICs. 14. Funders and researchers should partner to build and transfer research capacity in all regions, particularly in LMICs, for example through North–South and South–South joint research collaborations, and between countries of similar socioeconomic and cultural characteristics. 93 CREATE ACTIVE SYSTEMS ACTION 4.4 Escalate advocacy efforts to increase awareness and knowledge of, and engagement in, joint action at the global, regional and national levels, targeting key audiences, including, but not limited to, high-level leaders, policy-makers across multiple sectors, the media, the private sector, city and community leaders, and the wider community. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Support the creation of national and subnational networks and for collaborative actions to empower people and communities to be engaged with the agenda to create an active society. 2. Strengthen partnerships with civil society, community and grassroots organizations, the media and private sector to raise awareness and support engagement in the implementation of policy action to increase physical activity and reduce sedentary behaviour. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 3. Support actions to mobilize resources and collaborations to implement the recommendations in the Ending Childhood Obesity Commission (ECHO) (13) the Kazan Action Plan (11), the New Urban Agenda (4), sustainable transport (19), and the Sustainable Development Goals (SDGs). 4. Support, facilitate and lead high-level engagement in the implementation of recommended actions in all Member States and inclusion within national assessments of the business case for NCD investments, and within national plans for development and SDGs. 5. Create effective alliances and networks at global, regional and national levels, to support resource mobilization, policy development and national implementation on physical activity and sedentary behaviour across multiple sectors. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 6. All stakeholders should implement evidence-based advocacy that calls for the acceleration and scaling- up of investment to increase physical activity, prioritizing those actions that reduce inequalities in access and opportunity and use rights-based arguments. 7. All stakeholders should conduct advocacy to increase understanding of the policy connections between physical activity as a direct contributor, and as an enabler, to the achievement of the SDGs, as well as a contributor to national economic and development priorities. 8. All stakeholders should support the development of advocacy skills, competencies and capacity through professional development, across sectors and at national and global scale, supported by the development of guidance, tools and technical support on effective advocacy strategies on physical activity and sedentary behaviour. *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 94 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities; 1 WHO held a global expert meeting on the use of fiscal policies for health in Geneva on 4–5 December 2017. The meeting report “Strategy meeting on the use of fiscal policies for public health” will be available on WHO Health Systems and Financing website by mid 2018. 2 “social impact bonds” refers to a new way to finance social service and health promotion programmes whereby different types of investors provide an upfront investment of capital. CREATE ACTIVE SYSTEMS ACTION 4.5 Strengthen financing mechanisms to secure sustained implementation of national and subnational action and the development of the enabling systems that support the development and implementation of policies aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Allocate long term budgets for physical activity (including for sustained national communications) by taking into account national targets and priorities set by the national strategy and action plan. 2. Collaborate across ministries to identify or develop dedicated financing mechanisms to support multisectoral approaches and policy actions on physical activity. For example, implementation of a fixed proportion of total annual transport budgets allocated to fund walking and cycling network infrastructure; implementation of a fixed proportion of the annual national sports budget allocated to community and grassroots sports participation; funding of a national physical activity lottery; and use of “social impact bonds”.1 PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 3. Support the development of capacity and protocols to strengthen the evidence base, including providing examples of economic analyses such as return on investment calculations for the recommended policy actions in this action plan, across different countries and contexts. 4. Convene, facilitate and contribute to global and regional discussions on the potential financing mechanisms for national and subnational implementation of policy actions recommended in this action plan, in alignment with the WHO strategy on the use of fiscal policies for health.1 PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 5. All stakeholders should advocate for increased investment in physical activity, based on the strength of the evidence for the health benefits, the substantial co-benefits, and the likely return on investment. 6. All stakeholders should support mobilizing resources to increase investment in research, innovation and generating practice-based evidence across multiple settings that can directly support strengthening evidence-based policies, programmes and implementation, particularly in LMICs. 7. Researchers should partner with governments to conduct demonstration and comparative analyses to assess the potential of different financing instruments to support implementation of national actions on physical activity, including through linking with financing mechanisms for universal health coverage and the use of “social impact bonds”.2 95 1. WHO. Set of recommendations on the marketing of foods and non-alcoholic beverages to children. Geneva: World Health Organization; 2010 (http:// www.who.int/dietphysicalactivity/publications/ recsmarketing/en/). 2. WHO and United Nations. Global plan for the decade of action for road safety 2011–2020. Geneva: World Health Organization; 2011 (http://www.who.int/ roadsafety/decade_of_action/plan/en/). 3. The WHO Health Economic Assessment Tool (HEAT) assesses the economic value of the health benefits of walking and cycling. See: www.heatwalkingcycling.org . 4. The Shanghai Consensus on Healthy Cities 2016. Shanghai Declaration on promoting health in the 2030 Agenda for Sustainable Development, adopted in the 9th Global Conference on Health Promotion, Shanghai, 2016 (http://www.who.int/healthpromotion/ conferences/9gchp/healthy-city-pledge/en/). 5. New Urban Agenda adopted by the United Nations Conference on Housing and Sustainable Urban Development (Habitat III), 2016; endorsed by the United Nations General Assembly in Resolution 71/256 (2016). 6. Planning and design for sustainable urban mobility: global report on human settlements 2013. Oxford, United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland: United Nations Human Settlements Programme (UN- Habitat); 2013 (https://unhabitat.org/planning-and- design-for-sustainable-urban-mobility-global-report- on-human-settlements-2013/). 7. United Nations Convention on the Rights of the Child (https://www.savethechildren.org.uk/what-we-do/ childrens-rights/united-nations-convention-of-the- rights-of-the-child). 8. United Nations Convention on the Rights of Persons with Disabilities (CRPD) (https://www.un.org/ development/desa/disabilities/convention-on-the- rights-of-persons-with-disabilities.html). 9. Open-ended Working Group on Ageing for the purpose of strengthening the protection of the human rights of older persons; report of the eighth working session (https://social.un.org/ageing-working-group/ eighthsession.shtml). 10. Global status report on violence prevention 2014. Geneva: World Health Organization; 2014 (published jointly by WHO, UNDP and UNODC) (http://www. who.int/violence_injury_prevention/violence/status_ report/2014/en/). 11. UNESCO, Report of the Sixth international conference of ministers and senior officials responsible for physical education and sport (MINEPS VI). Annex 1 Kazan Action Plan. SHS/2017/5 REV Paris, September 2017; adopted on 14–15 July 2017 (http://unesdoc. unesco.org/images/0025/002527/252725E.pdf). 12. WHO information series on school health. Promoting physical activity in schools: an important element of a health-promoting school (http://www.who.int/ school_youth_health/resources/information_series/ FINAL%20Final.pdf). 13. WHO. Report of the Commission on Ending Childhood Obesity: implementation plan: executive summary. Geneva: World Health Organization; 2017 (http://apps. who.int/iris/bitstream/10665/259349/1/WHO-NMH- PND-ECHO-17.1-eng.pdf?ua=1). 14. Health promoting universities: concept, experience and framework for action (http://www.euro.who. int/__data/assets/pdf_file/0012/101640/E60163.pdf). 15. WHO. mHealth: new horizons for health through mobile technologies. Geneva: World Health Organization; 2011 (http://www.who.int/goe/ publications/goe_mhealth_web.pdf). 16. Labrique AB, Vasudevan L, Kochi E, Fabricant R, Mehl G. mHealth innovations as health system strengthening tools: 12 common applications and a visual framework. Glob Health Sci Pract. 2013;6;1(2):160–71. 17. WHO Regional Office for Europe. Health-enhancing physical activity (HEPA) policy audit tool (PAT) - version 2 (2015). (http://www.euro.who.int/en/health-topics/disease- prevention/physical-activity/publications/2015/ health-enhancing-physical-activity-hepa-policy-audit- tool-pat-version-2-2015. 18. WHO Tools for developing, implementing and monitoring the National Multisectoral Action Plan (MAP) for NCD Prevention and Control (http://www. who.int/nmh/action-plan-tools/en/). 19. Mobilizing sustainable transport for development. Analysis and policy recommendations from the United Nations Secretary-General's High-Level Advisory Group on Sustainable Transport (https://sustainabledevelopment.un.org/content/ documents/2375Mobilizing%20Sustainable%20 Transport.pdf). References: appendix 2 96 97 Active people Individuals and/or groups who integrate physical activity into daily routines. The goal of active living is to at least meet the global recommendation of physical activity through different practices such as walking, cycling, playing, gardening and other activities that can be considered as physical activity. Active play Active play among young children is defined as a form of gross motor or total body movement in which young children exert energy in a freely chosen, fun, and unstructured manner. Active recreation Outdoor recreational activities that can be considered as physical activity, including walking, sports, play, and dance. These activities usually take place in public spaces such as parks and plazas. Advocacy A combination of individual and social actions designed to gain political commitment, policy support, social acceptance and systems support for a particular health goal or programme. Age-friendly cities and communities Cities or communities that promote and foster the concept of “Healthy and Active Ageing”. Age-friendly environments Environments (such as in the home or the community) fostering healthy and active ageing by building and maintaining intrinsic capacity across the life course and enabling greater functional ability in someone with a given level of capacity. Biodiversity The variety of plant and animal life in a particular habitat or ecosystem which is usually considered to be important and desirable. Blue space Space near rivers, lakes and oceans. Brief counselling Interaction offering an opportunity for a person to explore, discover and clarify ways of living with greater well-being, usually in a one-to-one discussion with a trained counsellor. Carbon emission The release of carbon dioxide (CO2) and other greenhouse gases into the atmosphere over a specific area and period of time. Champions of change Individuals and/or groups of individuals who lead by example and can inspire and influence others in integrating physical activity into daily lives at the global, regional, national, subnational or local level. 98 Childcare facilities Facilities for the care of children while parents are working (e.g. a crèche, nursery, or childminder). Civil society organization Non-market and non-state organization in which people organize themselves to pursue shared interests in the public domain, such as environmental groups, womens-rights associations, labour unions, and including NGOs. Equity Fairness; people’s needs guide the distribution of opportunities for well- being. All people have an equal opportunity to develop and maintain their health, through fair and just access to resources for health. Exercise A subcategory of physical activity that is planned, structured, repetitive, and purposive, in the sense that the improvement or maintenance of one or more components of physical fitness is the objective. “Exercise” and “exercise training” are frequently used interchangeably and generally refer to physical activity performed during leisure time with the primary purpose of improving or maintaining physical fitness, physical performance, or health. Fitness The ability to carry out daily tasks with vigour and alertness, without undue fatigue, and with ample energy to enjoy leisure-time pursuits and respond to emergencies. Physical fitness includes a number of components consisting of cardiorespiratory endurance (aerobic power), skeletal muscle endurance, skeletal muscle strength, skeletal muscle power, flexibility, balance, speed of movement, reaction time, and body composition. Fundamental movement skills Movement patterns that involve various body parts and provide the basis for complex skills used in physical activity and sports. Grassroots sport Physical leisure activity, organized and non-organized, practised regularly at non-professional level for health, educational or social purposes. Health in all policies Approach to public policy across sectors that systematically considers the health implications of decisions, seeks synergies, and avoids harmful health impacts, in order to improve population health and health equity. Health inequality Health inequalities can be defined as differences in health status or in the distribution of health determinants between different population groups. For example, differences in mobility between elderly people and younger populations, or differences in mortality rates between people from different social classes. Health inequalities are the differences between people or groups due to social, geographical, biological or other factors. 99 Health inequity Health inequities are unnecessary, avoidable, unfair and unjust differences between groups of people within countries and between countries. Inequities result from circumstances stemming from socioeconomic status, living conditions and other social, geographical, and environmental determinants that can be improved upon by human actions. They are neither naturally predetermined nor inevitable. Inequities typically arise when social issues such as household wealth, education, and housing location overshadow biological differences, such as age and gender. Although biological and predetermined differences can cause inequalities, they are not considered inequities, as they are not caused by social or systematic factors, and are not inherently “unfair”. Healthy ageing The process of developing and maintaining the functional ability that enables well-being in older age, which requires opportunities for health, participation and security to enhance quality of life as people age. Inclusive The process of including or covering everyone that reflects the willingness, intent, actions, and resources needed to increase accessibility for people with disabilities and other marginalized groups. Intrinsic capacity The composite of all the physical and mental capacities of a person. In-service training Professional training or staff development given to employees during the course of employment. Insufficient physical activity As defined in WHO recommendations on physical activity (2010): Adults aged ≥ 18 years: < 150 minutes of moderate-intensity activity per week; Adolescents: < 60 minutes of moderate- to vigorous-intensity activity daily. Level of service A composite measure describing the operational conditions for vehicle/ cyclist/pedestrian traffic, based on service measures such as speed and travel time, freedom to manoeuvre; ease of mobility, traffic interruptions; comfort, safety, and convenience. Literacy The cognitive and social skills which determine the motivation and ability of individuals to gain access to understand and use information and to act upon in ways which promote and maintain good health. Mass reach communica- tion Communication interventions that target large audiences through television and radio broadcasts, print media (e.g. newspapers), out-of-home placements (e.g. billboards, movie theatres, point-of-sale), and digital media to change knowledge, beliefs, attitudes, and behaviours promoting physical activity. 100 Mixed land use Type of urban development that blends residential, commercial, cultural, institutional, or industrial uses, where those functions are physically and functionally integrated, and that provides pedestrian connections. Partnership Arrangement of people or organizations to work together towards common interests. Physical activity Any form of bodily movement performed by skeletal muscles that result in an increase in energy expenditure. Examples of common types of activity are: walking, running, dancing, swimming, yoga, and gardening. Physical inactivity An absence or sufficient level of physical activity required to meet the current physical activity recommendations. Preservice training Education and training provided to student teachers before they have undertaken any teaching. Primary health care Health care provided in the community for people making an initial approach to a medical practitioner or clinic for advice on prevention and management of diseases. It is the first point of contact for someone when they contract an illness, suffer an injury or experience symptoms that are new to them. Principles of compact, mixed-land use Spatial planning and design approach that promotes higher density of built area and population, concentration of urban functions and cross section of residential, commercial and community infrastructure in neighbourhood while increasing the demand for walking, cycling, and use of public transport. Public space An area or place that is open and accessible to all people, regardless of gender, race, ethnicity, age or socioeconomic level. These are public gathering spaces such as parks, plazas, squares, and beaches. Connecting spaces, such as sidewalks and streets, are also public spaces. Public open space Open space in the city that can be equally accessed by the city inhabitants such as walkways, sidewalks, bicycle lanes, public parks, squares, recreational green areas, public playgrounds and open areas of public facilities. Recreational physical activity Physical activity performed by an individual that is not required as an essential activity of daily living, and is performed at the discretion of the individual. Such activities include sports participation, exercise conditioning or training, such as going for a walk, dancing, and gardening. Secondary health care Health care that is provided by a specialist or facility upon referral by a primary care provider and that requires more specialized knowledge, skill, or equipment than the primary care practitioner can provide. 101 Sedentary behaviour Any waking behaviour characterized by an energy expenditure less than 1.5 metabolic equivalents (METs), while in a sitting, reclining or lying posture. Common sedentary behaviours include TV viewing, video game playing, computer use (collectively termed “screen time”), driving automobiles, and reading. Spatial and urban planning The methods used by the public sector to influence the distribution of people and activities in spaces of various scales. Sport An activity involving physical exertion, skill and/or hand-eye coordination as the primary focus of the activity, with elements of competition where rules and patterns of behaviour governing the activity exist formally through organizations; and may be participated in either individually or as a team. Universal access Environments, products and systems to be usable by all people to the greatest extent possible without the need for adaptation or specialized design. Universal health coverage/ care Means of care that all people and communities can use, and that the promotive, preventive, curative, rehabilitative and palliative health services needed are of sufficient quality to be effective, while also ensuring that the use of these services does not expose the user to financial hardship. Urban ecosystem An ecological system located within a city or other densely settled area or, in a broader sense, the greater ecological system that makes up an entire metropolitan area. Walkability A measure of how “user friendly” an area is to walking, and usually takes into consideration the infrastructure supporting walking, safety, and connectedness of (or distance) between amenities, retail, and other services and destinations. Whole-of- community A means by which residents, practitioners, organizational and community leaders, and government officials can collectively understand and assess the needs of their respective communities and determine the best ways to organize and strengthen their assets, capacities, and interests.

ISBN 978-92-4-151418-7

2018-2030年促进身体活动全球行动计划 加强身体活动 造就健康世界 每个人 每个地方 每天 2018-2030年促进身体活动全球行动计划 加强身体活动 造就健康世界 每个人 每个地方 每天 2018-2030年促进身体活动全球行动计划：加强身体活动，造就健康世界 [Global action plan on physical activity 2018– 2030: more active people for a healthier world] ISBN 978-92-4-551418-3 © 世界卫生组织， 2019年 保留部分版权。本作品可在知识共享署名——非商业性使用——相同方式共享3.0政府间组织（CC BY-NC-SA 3.0 IGO; https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/3.0/igo）许可协议下使用。 根据该许可协议条款，可为非商业目的复制、重新分发和改写本作品，但须按以下说明妥善引用。在对本作品进行任何使 用时，均不得暗示世卫组织认可任何特定组织、产品或服务。不允许使用世卫组织的标识。如果改写本作品，则必须根据相同或 同等的知识共享许可协议对改写后的作品发放许可。如果对本作品进行翻译，则应与建议的引用格式一道添加下述免责声明：“ 本译文不由世界卫生组织（世卫组织）翻译，世卫组织不对此译文的内容或准确性负责。原始英文版本为应遵守的正本。” 与许可协议下出现的争端有关的任何调解应根据世界知识产权组织调解规则进行。 建议的引用格式。2018-2030年促进身体活动全球行动计划：加强身体活动，造就健康世界 [Global action plan on physical activity 2018–2030: more active people for a healthier world]。日内瓦：世界卫生组织；2019年。许可协议：CC BY- NC-SA 3.0 IGO。 在版编目（CIP）数据。在版编目数据可查阅 http://apps.who.int/iris。 销售、版权和许可。购买世卫组织出版物，参见 http://apps.who.int/bookorders。提交商业使用请求和查询版权及许可 情况，参见 http://www.who.int/about/licensing。 第三方材料。 如果希望重新使用本作品中属于第三方的材料，如表格、图形或图像等，应自行决定这种重新使用是否需要 获得许可，并相应从版权所有方获取这一许可。因侵犯本作品中任何属于第三方所有的内容而导致的索赔风险完全由使用者 承担。 一般免责声明。本出版物采用的名称和陈述的材料并不代表世卫组织对任何国家、领地、城市或地区或其当局的合法地 位，或关于边界或分界线的规定有任何意见。地图上的虚线表示可能尚未完全达成一致的大致边界线。 凡提及某些公司或某些制造商的产品时，并不意味着它们已为世卫组织所认可或推荐，或比其它未提及的同类公司或产 品更好。除差错和疏忽外，凡专利产品名称均冠以大写字母，以示区别。 世卫组织已采取一切合理的预防措施来核实本出版物中包含的信息。但是，已出版材料的分发无任何明确或含蓄的保 证。解释和使用材料的责任取决于读者。世卫组织对于因使用这些材料造成的损失不承担责任。 设计和排版： Blossom | blossoming.it 在瑞士印刷 执行概要 01. 引言 背景 授权 制订过程 02. 何为身体活动? 目前缺乏身体活动的程度 卫生系统和社会为缺乏身体活动付出的代价 多种身体活动方式 —— 多种政策选择 —— 多种好处 身体活动与2018-2030年可持续发展目标 向前迈进 —— 扩大国家行动 03. 2018-2030年促进身体活动全球行动计划 愿景 任务 具体目标 指导原则 行动伙伴关系 行动框架：4项战略目标，20项政策行动 实施 监测和评价 参考文献 附录 1: 身体活动与可持续发展目标 参考文献 附录 2: 建议的政策行动 —— 利益攸关方的作用 参考文献 附录 3: 术语汇编 6 12 12 13 13 14 15 16 16 18 19 20 20 20 21 22 24 25 42 46 48 51 61 62 95 96 目录 6背景 有规律的身体活动已证明有助于预 防和治疗非传染性疾病，例如心脏病、中 风、糖尿病以及乳腺癌和结肠癌。身体活 动还有助于预防高血压、超重和肥胖，并 且可以改善心理健康、生活质量和福祉。 除了身体活动带来的多重健康效益 之外，更富有活力的社会可以产生额外的 投资回报，包括减少使用矿物燃料、更清 洁的空气以及不那么拥堵和更安全的道 路。这些成果与实现《2030年可持续发展 议程》1的共同目标、政治优先事项和雄心 壮志相关联。 世卫组织这项新的促进身体活动全 球行动计划回应了各国提出的要求，即 提供最新指导以及有效和可行的政策行 动框架，以增加各级的身体活动。它还回 应了提供全球领导和加强区域与国家协 调的要求，以及对全社会反应的需求，在 支持和重视使所有人根据能力在整个生 命历程中定期参加身体活动方面实现范 式转变。 通 过 全 球 磋 商 程 序 制 定 了 本 行 动 计划，涉及各国政府以及卫生、体育、交 通、城市设计、民间社会、学术界和私立 部 门 等 众 多 部 门 的 主 要 利 益 攸 关 方 。 何为身体活动？ 身体活动可以通过许多不同的方式 进行：步行、骑自行车、体育运动和积极的 娱乐（如舞蹈、瑜伽、太极拳）。身体活动也 可以在工作中和围绕家庭开展。如果定期 进行并有足够的持续时间和强度，所有形 式的身体活动都可以提供健康效益。 目前情况 增加身体活动方面的全球进展缓慢， 主要是由于缺乏意识和投资。 全世界有四分之一的成年人和四分 之三的青少年（11至17岁）目前不能达到 世卫组织制定的身体活动全球建议。随着 各国经济的发展，缺乏身体活动的程度也 会增加。在一些国家，由于交通方式的变 化、更高程度的技术使用和城市化， 缺乏 身体活动者的比率可高达70%。 身体活动水平也受文化价值观的影 响。在大多数国家，女童、妇女、老年人、贫 困群体以及残疾人和慢性病患者获得安 全、负担得起和适当的规划和身体活动场 所的机会较少。 1 在2015年联合国大会第七十届会议上，全体国家通过了A/RES/70/1号决议，《改变我们的世界：2030年可持 续发展议程》。 执行概要 7在 2 0 1 3 年，缺 乏 身 体 活 动 造 成 的 全球直接卫生保健费用估计为每年540 亿 国 际 美 元，生 产 力 的 下 降 还 另 外 造 成140亿国际美元的损失。缺乏身体活 动 造 成 的 费 用 占 国 家 卫 生 保 健 费 用 的 1-3%，其中还不包括与心理健康和肌肉 骨骼疾病相关的费用。 众多机遇：众多利益 身体活动可以而且应该纳入人们生 活、工作和娱乐的环境中。步行和骑自行 车是重要的交通方式，使人们能够每天 有规律地开展身体活动，但在许多国家， 步行和骑车所发挥的作用正在降低，也不 再像过去那么受欢迎。体育和积极的娱乐 活动可有助于促进所有年龄和能力人群 的身体活动。在全球范围内，身体活动可 以成为旅游、就业和基础设施的关键驱动 力，也可有助于人道主义规划，促进社区 发展和社会融合。 身体活动在所有年龄段都很重要。积 极的游戏和娱乐对于儿童早期以及儿童 和青少年的健康成长与发育非常重要。优 质的体育教育和支持性的学校环境可以 为长期健康、积极的生活方式提供身体和 健康素养。 成年人可以参加身体活动并在工作 中减少久坐不动的情况也很重要。无论是 否工作，老年人尤其可受益于定期的身体 活动，以便维持身体、心理和社交健康并 促进健康老龄化。初级和二级卫生保健和 社会护理提供者可以帮助所有年龄段的 人变得更加活跃并预防非传染性疾病，同 时还可以利用身体活动，作为提高康复和 恢复率的手段。 在所有环境中，数字创新都有机会促 进和支持所有年龄段的人变得更加活跃， 并可以在快速发展的移动卫生保健实践 的基础上利用数据的潜力来帮助促进、支 持和监测身体活动。 身 体 活 动 与 2 0 3 0 年 可持续发展目标 投资于促进步行、骑自行车、体育运 动、积极娱乐和游戏的政策，可以直接有 助于实现2030年可持续发展目标的许多 目标。关于身体活动的政策行动可以带来 成倍的健康、社会和经济效益，并将直接 有助于实现可持续发展目标3（良好健康 与福祉）以及其它目标，包括可持续发展 目标2（消除一切形式的营养不良）、可持 续发展目标4（优质教育）、可持续发展目 标5（性别平等）、可持续发展目标8（体面 劳动和经济增长）、可持续发展目标9（工 业、创新和基础设施）、可持续发展目标10 （减少不平等）、可持续发展目标11（可持 续城市和社区）、可持续发展目标12（负责 任生产和消费）、可持续发展目标13（气候 行动）、可持续发展目标15（陆地生物）、可 持续发展目标16（和平、正义与强大机构） 和可持续发展目标17（伙伴关系）。 8行动框架 扭转目前的趋势和减少身体活动方 面差异的有效国家行动，需要一种“基于 系统”的方法，包括旨在改善支持身体活 动的社会、文化、经济和环境因素的“上 游”政策行动与侧重单一方面（教育和信 息）的“下游”方法相结合的战略组合。 本全球行动计划规定了四项战略目 标，可以通过普遍适用于所有国家的20 项政策行动实现，其中认识到每个国家在 努力减少缺乏身体活动和久坐行为方面 处于不同的起点。 增加身体活动需要基于系 统的方法——没有单一的 政策解决方案 愿景 加强身体活动， 造就健康世界。 任务 确保所有人都能够获 得安全的促进性环境 及各种各样的机会，从而在 日常生活中保持身体活动， 进而改善个人和社区健康 状况，并在所有国家促进社 会、文化和经济发展。 具体目标 到2030年，成人和青 少年缺乏身体活动的 全球普遍程度相对减少15%。 提 出 了 四 项 政 策 行 动，旨在通过增强对根据能 力在所有年龄段定期开展 身体活动的多重益处的认 知、理解和赞赏，创造积极 的社会规范和态度以及整 个社会的范式转变。 五项政策行动针对 创造支持性空间和场所 的需要，以便促进和保障 所有年龄和能力的所有 人的权利，使他们可以公 平地利用其所在城市和 社区的安全场所和空间， 定期参加身体活动。 9 目标1: 营造 富有活力的社会 目标2： 创建 利于活动的环境 10 六项政策行动概述了 多种环境，其中增加的规划 和机会可有助于所有年龄 和能力的人作为个人、家庭 和社区定期参加身体活动。 五项政策行动概述了加 强必要系统所需的投资，以实 施有效和协调的国际、国家和 亚国家行动，增加身体活动并 减少久坐行为。这些行动涉及 所有相关部门的治理、领导、 多部门伙伴关系、劳动队伍能 力、宣传、信息系统和融资机 制。 目标3: 培养 热爱活动的人群 目标4： 建立 支持活动的系统 11 实施 国家实施“基于系统”的方法，将要 求每个国家确定政策应对措施战略组合， 以便在短期（2-3年）、中期（3-6年）和长期 （7-12年）开展实施。应根据国情选择政 策行动，并根据不同的亚国家管辖区和亚 人群组的需要进行调整。优先顺序和可行 性将根据具体情况而有所不同；因此，建 议每个国家评估本国的现状，确定可以加 强的现有政策以及政策机会和差距。 将需要跨政府部门和多行业部门的 伙伴关系以及有意义的社区参与，以实现 协调的全系统反应，从而为健康、环境和 经济带来多重效益。 本行动计划的实施应遵循比例普遍性 原则，并尽最大努力针对最不活跃的人群。 监测和报告 将利用现有的两项指标监测2030年 全球目标的进展情况：18岁及以上人群以 及青少年（11-17岁）中身体活动不足的普 遍程度。 鼓励所有国家加强对分类数据的报 告，以反映本行动计划的双重优先事项， 即降低缺乏身体活动总体水平，以及减少 国内差异和每个国家确定的最不活跃人 群缺乏身体活动的程度。 新的全球监测框架将支持各国并监 测政策实施的进展情况。 关 于 实 施 和 影 响 的 进 展 报 告 将 在 2021年、2026年和2030年提交世界卫生 大会。 12 背景 有规律的身体活动是众所周知的保 护因素，可以预防和治疗主要非传染性 疾病，即心脏病、中风、糖尿病以及乳腺癌 和结肠癌(1)。身体活动还有助于预防其 它重要的非传染性疾病风险因素，如高血 压、超重和肥胖，并且可以改善心理健康 (2,3)，延迟痴呆症的发生(4)，改善生活质 量和福祉(5)。 2015年，在联合国大会第七十届会 议上，所有的国家在题为《改变我们的世 界：2030年可持续发展议程》1 （以下简称 “2030年议程”）的决议中承诺投资于卫 生，确保全民健康覆盖，减少各年龄段人 群的健康状况不公平现象。旨在使各年 龄段和能力的所有人增加身体活动的政 策行动符合将健康视为普遍权利和日常 生活必需资源，而不仅仅是没有疾病或 羸弱。此外，通过步行、骑自行车、积极的 娱乐、体育和游戏等方式提高人口身体 活动水平的多重好处与实现2030年议程 的共同目标、政治优先事项和雄心壮志 相关，并起到促进作用。 1 见：联合国可持续发展知识平台（https://sustainabledevelopment.un.org/post2015/transformingourworld， 2018年4月访问）。 01. 引言 13 授权 2013年，世界卫生大会认可了一项 关于预防和控制非传染性疾病的全球行 动计划(6)，并商定了九项全球自愿目标， 其中包括到2025年使非传染性疾病导致 的过早死亡率减少25%，使身体活动不足 的普遍程度相对减少10%(7)。最近对这 些目标的全球进展进行的审查得出结论， 高收入、中等收入和低收入国家的进展缓 慢且不均衡(8)。尽管2013年非传染性疾 病全球行动计划为世界卫生组织会员国 提供了一系列增加身体活动的广泛政策 建议(9)，但实施以及与卫生部门以外的必 要部门合作仍然是大多数国家取得进展 的重大挑战。 世卫组织执行委员会在2017年第 140届会议上商定认可由秘书处拟定一 份身体活动行动计划草案，提交执委会 第142届会议审议。要求行动计划以现 有的非传染性疾病(6)和身体活动战略 (10,11)、指南(1)、政策建议(12)和世界 卫生大会认可的其它相关承诺为基础， 并与2030年可持续发展目标相关联。因 此，2018-2030年促进身体活动全球行动 计划（以下简称“行动计划”或“全球行动 计划”）提供了一个行动框架，并提出了一 套具体的政策行动，以指导会员国加速和 扩大活动，争取实现更高水平的身体活 动。行动计划还认识到会员国要求加强全 球、区域和国家协调，而且需要全社会的 范式转变，支持和重视使所有的人根据能 力在整个生命历程中定期开展身体活动。 制订过程 全球行动计划是通过全球磋商程序 制定的，其中包括建立一个世卫组织内部 指导委员会，由相关部门的多个司和世卫 组织区域办事处的代表组成，并得到2017 年7月召集的多部门和多学科全球专家咨 询小组的指导。在公布行动计划第一稿之 后，与会员国举行了六次区域协商会，举 办了八次公开网络研讨会，为联合国机构 和常驻代表团召开了信息会议，通过社交 媒体和专业协会媒体进行了宣传，并开展 了为期七周的开放式在线公开磋商。 该过程涉及83个会员国（包括卫生 部、教育部、体育运动部、交通部和规划部 的代表）以及国际体育协会、卫生和运动 医学组织、公共卫生机构、卫生、交通、城 市规划和体育方面的民间社会和专业组 织、研究和学术界以及私立部门。共收到 相关利益攸关方的125份书面意见。所有 磋商过程中获得的意见被用于充实草案 第二稿的起草和编写工作。在执行委员会 第142届会议上讨论了草案第二稿后，得 到的意见和建议为制订这份最终的行动 计划提供了信息。 14 身体活动定义为由骨骼肌肉产生的 需要消耗能量的任何身体动作(1)。它可 以通过许多不同的方式进行：步行、骑自 行车、体育运动和积极的娱乐（如舞蹈、瑜 伽、太极拳）。身体活动也可以作为工作的 一部分（搬运或其它体力劳动），并作为家 庭中有偿或无偿家务的一部分（清洁、搬 运和护理工作）。虽然一些活动是人们选 择完成的并且可以提供乐趣，但其它工作 或与家务有关的身体活动可能是必要的， 甚至是必不可少的，与积极娱乐等相比或 许不能提供相同的心理或社会健康效益。 然而，如果定期进行并有足够的持续时间 和强度，所有形式的身体活动都可以提供 健康效益。2010年，世卫组织就青少年、成 年人和老年人获得最佳健康效益的身体 活动类型和频率提出了建议(1)。 久坐行为被定义为清醒时以能量消 耗≤1.5代谢当量为特征的任何行为，例 如静坐、仰坐或躺卧(13)。最近的证据表 明，高程度的持续久坐行为（如长时间静 坐）与葡萄糖代谢异常和心脏代谢病以 及总体死亡率相关(14)。通过促进偶尔 的身体活动（例如站立、爬楼梯、短途步 行）来减少久坐行为，可以支持个人逐渐 增加身体活动，以达到建议的最佳健康 水平。 尽 管 达 到 为 一 般 人 群 实 现 最 佳 健 康 而 建 议 的 身 体 活 动 水 平 具 有 较 低 的 风险，但参与某些类型的身体活动以及 某些亚人群组面临的风险较高。尤其具 有 较 高 受 伤 风 险 的 活 动 包 括 接 触 性 运 动（如橄榄球、冰球）以及步行和骑自行 车，因为道路安全和/或人际暴力在某些 02. 何为身体活动？ 15 情况下可能会造成更高的风险。世卫组 织关于身体活动的建议提供了减少风险 的指导(1)，而且本行动计划建议了应对 更广泛社会环境风险的政策行动，如方 便骑自行车的道路安全。 目前缺乏身体活动的 程度 2010年最新的全球比较估计表明， 全世界有23%的成年人和81%的青少年 （11-17岁）未能达到世卫组织关于身体 活动有益健康的全球建议1(6)。值得注意 的是，缺乏身体活动的普遍程度在国家内 部和国家之间差异很大，在一些成人亚人 群中可能高达80%。成年人缺乏身体活 动的严重程度在东地中海、美洲、欧洲和 西太平洋区域最高，在东南亚区域最低 (15)。由于交通方式的变化、技术的使用、 城市化和文化价值观等影响，严重程度随 着经济的发展而上升(16)。 身体活动水平的差异也可以通过国 家内部和国家之间不同性别和社会地位 人群在身体活动机会方面的显著不平等 来解释(15)。女童、妇女、老年人、社会经 济地位低下的人、残疾人和慢性病患者、 弱势群体、土著人群和农村居民往往较难 以获得安全、方便、负担得起和适当的空 间和场地来开展身体活动。解决参与方面 的这些差异是本全球行动计划的政策重 点和基本原则。 世卫组织正在编制并将于2018年提 供关于青少年和成人缺乏身体活动情况 的全球最新对照估计数据2。 全世界有23%的成年人和81％ 的青少年（11-17岁）未能达到世 卫组织关于身体活动有益健康 的全球建议2。 1 世卫组织关于身体活动有益健康的全球建议是成年人每周150分钟的中等强度活动（或相当量），对多个领域的 身体活动综合衡量：劳动（有偿和无偿劳动，包括家务）、出行（步行和骑自行车）和娱乐（包括体育运动）。对于青 少年，建议每天进行60分钟的中度至高强度活动。 2 数据来自2010年(6)。更新的估计数据会在即将发行的2018年文件《2016年世卫组织关于缺乏身体活动的国家 对照估计》中提供。 16 卫生系统和社会为 缺乏身体活动付出 的代价 在全球范围内，缺乏身体活动造成的 2013年直接医疗费用估计为540亿国际 美元，其中57%来自公立部门，另外140 亿国际美元则归因于生产力下降(17)。对 高收入国家以及低收入和中等收入国家 的估计表明，1-3%的国家卫生保健支出 可归因于缺乏身体活动(18)。由于可得数 据有限并排除了与心理健康和肌肉骨骼 疾病相关的费用，这些估计被认为是保守 的。此外，卫生系统之外的社会成本，例如 增加步行、骑自行车和使用公共交通以及 相关的矿物燃料使用减少所产生的潜在 环境效益，尚未包括在总体影响评估中。 不能认识到身体活动是非传染性疾 病预防和治疗工作的优先事项并进行投 资，就会错失机会。持续的不作为将导致 缺乏身体活动的成本继续上升，从而进一 步对卫生系统、环境、经济发展、社区福祉 和所有人的生活质量产生负面影响。 多种身体活动方式 —— 多种政策选择——多种 好处 身体活动有许多不同的形式，可以带 来成倍的健康、社会和经济效益。步行和 骑自行车是重要的交通方式，使人们能够 每天有规律地开展身体活动，但在许多国 家，步行和骑车所发挥的作用正在降低， 也不再像过去那么受欢迎。最大的变化发 生在低收入和中等收入国家，例如，大量 的人从步行和骑自行车转向个人机动交 通(19)。改善道路安全、促进紧凑的城市 17 设计和优先方便行人、骑自行车者和公交 乘客到达目的地和获得服务的政策，特别 是教育、开放的公共场所及绿色和“蓝色” 空间1、体育和休闲设施，可以减少个人机 动交通的使用、碳排放、交通拥堵以及卫 生保健费用(20)，同时也可以促进当地居 民区的微观经济，改善健康、社区福祉和 生活质量(21,22)。鉴于世界日益城市化， 全球70%以上的人口居住在城市中心，所 以城市有特殊的责任和机会，可以通过改 进城市设计和可持续交通系统来促进这 一议程(23)2。 除了为社区和国家提供重要的社会、 文化和经济利益之外，体育对所有年龄段 的人们来说都是促进身体活动的重要因 素，但却没有得到充分利用(24,25)3。体育 可以成为参与身体活动的催化剂和推动 力(26)，而且体育部门也是一个重要的雇 人单位，是全球旅游和基础设施的重要推 动力。体育和积极娱乐还可以在突发事件 和危机情况下做出贡献，作为旨在满足健 康和社会需求以及社区发展和融合的人 道主义规划的一部分(27)。在所有年龄段 和能力范围内加强获得和促进参与体育 和积极娱乐，是提高人口身体活动水平的 重要因素。 教科文组织大会在《国际体育教育、 体育活动和体育运动宪章》中指出，“身体 活动和体育运动是所有人的基本权利之 一”(28)，而且在第六届国际体育教育与 体育运动部长和高级官员会议上(29)得 到认可的2017年喀山行动计划以及终止 儿童肥胖委员会(30)确定积极游戏和娱 乐是儿童健康成长和发育的重要因素，包 括年龄小于5岁的儿童。此外，提供优质的 体育教育和支持性的学校环境可以为终 身健康、积极的生活方式、非传染性疾病 和心理健康障碍的预防提供身体和健康 素养，并加强学术成果。以学校为基础的 政策举措是创建一个更加富有活力的社 会的重要组成部分。 身体活动在所有年龄段都很重要， 应该整合到众多日常环境中。对于许多 成年人来说，工作场所是进行身体活动 和减少久坐行为的关键环境。上下班的 路途、工间休息、工作场所的规划和偶尔 的活动都为在整个工作日期间增加身体 活动提供了机会，并有助于提高生产力， 减少伤害和缺勤(31)。无论是否工作，老 年 人 尤 其 可 以 从 定 期 的 身 体 活 动 中 受 益，以维持身体、社交和心理健康（包括 预防或延缓痴呆）(4)，防止跌倒和实现健 康老龄化(32)。加强提供和获得适当的机 会和规划，可以使所有老年人根据能力 保持积极的生活方式。 1 “蓝色空间”是指河流、湖泊和海洋附近的空间。 2 例如健康城市伙伴关系（https://partnershipforhealthycities.bloomberg.org/，2018年4月访问）。 3 见：人人参加体育活动协会（http://www.tafisa.org/，2018年4月访问）。 身 体 活 动 在 所 有 年 龄 段 都 很 重 要，应该整合到众多日常环境中。 重要的是，初级和二级卫生保健和社 会护理提供者可以帮助所有年龄段的患 者变得更加活跃并防止非传染性疾病负 担的增加(12)，并同时将身体活动作为提 高康复和恢复率的手段(33)。加强身体活 动方面的患者咨询已被确定为一种具有 成本效益的干预措施(12)。 此外，在卫生保健机构中以及在工 作场所和其它领域，数字创新有机会促 进和支持参与身体活动和减少久坐时间， 并在快速发展的移动卫生保健实践基础 上发挥数据的潜力，协助促进、支持和监 测身体活动，以改善所有人的健康和福祉 (34, 35)。 身体活动与2030年可 持续发展目标 投资于通过更多步行、骑自行车、积 极娱乐、体育运动和游戏等方式增加身体 活动的政策行动，有助于实现2016年曼谷 宣言中确定的许多可持续发展目标1。增 加身体活动将直接促进可持续发展目标 3（良好健康与福祉）以及其它目标，包括 但不限于可持续发展目标2.2（消除一切 形式的营养不良）、可持续发展目标4.1 和4.2（优质教育）、可持续发展目标5.1 （性别平等）、可持续发展目标8（体面劳 动和经济增长）、可持续发展目标9.1（工业、 创新和基础设施）、可持续发展目标10.2 和10.3（减少不平等）、可持续发展目标 11.2、11.3、11.6和11.7（可持续城市和 社区）、可持续发展目标12.8和12c（负责 任生产和消费）、可持续发展目标13.1和 13.2（气候行动）、可持续发展目标15.1和 15.5（陆地生物）、可持续发展目标16.1和 16b（和平、正义与强大机构）以及可持续 发展目标17（伙伴关系）。附录1概述了具 体途径和相关的政策行动，通过这些行 动，提高身体活动水平可以促进可持续发 展目标。 鉴于身体活动对2030年议程的贡 献，现在是时候投资于身体活动，不仅是 因为其直接健康益处，而且因为增加步 行、骑自行车、积极娱乐、体育运动和游戏 有助于实现更公平、可持续和繁荣的世界 (36)。 1 关于身体活动促进全球健康和可持续发展的曼谷 宣言是2016年11月19日国际身体活动与健康协会 第六届大会的共识声明（http://www.ispah.org/ resources，2018年5月访问）。 19 全球行动计划中提出的政策回应 不仅与实现可持续发展目标相互联系， 而且与世界卫生大会认可的其它密切相 关的战略和计划的目标和雄心壮志相交 集，并与之相辅相成，包括： • 终止儿童肥胖委员会(30) • 2016-2020年老龄化与健康全球战略 和行动计划(32) • 2011-2020年道路安全行动十年全球 计划(37) • 世卫组织公共卫生和环境全球战略(38) • 新城市议程(39) • 2013-2020年精神卫生行动计划(40) • 2017-2025年公共卫生领域应对痴呆 症全球行动计划(41) • 2016-2030年妇女、儿童和青少年健 康全球战略(42) • 2014年消除可预防死亡的每个新生儿 行动计划(43) • 世卫组织2014-2021年全球残疾问题 行动计划(44) • 2017年全球营养报告：滋养可持续发 展目标(45) • 联合国2016-2025年营养行动十年(46) 向前迈进——扩大国家 行动 鉴于身体活动方式的多样性以及可 以增加参与的众多环境，不同部门有多种 政策机会。国家政策反应必须应对决定 参与情况的多种因素；其中一些是个人特 征、认知和个人偏好，而另一些则与更广 泛的社会文化背景有关，例如家庭背景、 社会价值观、传统以及经济和物质环境 (47)。这些所谓的身体活动“上游”决定因 素决定了参与机会的公平性，可以进一步 减少身体活动、健康状况和福祉方面的不 平等(48)。 有效的国家应对措施必须包括能够 解决影响所有人身体活动机会和能力的 因素的行动，以及保护和加强促进并鼓 励参与的因素的政策行动。因此，必须优 先考虑以人群为基础促进身体活动的“上 游”政策方法，并将其与侧重于以个人为 中心的“下游”干预措施的政策行动相互 关联。 有效的实施将要求各会员国从战略 高度综合选择本行动计划中建议的政策 应对措施，根据国情在全国范围内进行调 整和实施，同时认识到各亚人群的不同需 求和能力。 然而，尽管关于有效解决方案的证据 很充分(12)，但进展仍将只是一种愿望， 除非获得人力和财力方面的可靠专用资 源以支持把促进身体活动作为非传染性 疾病治疗和预防的优先事项，并建立政府 关键部门、利益攸关方和相关政策优先事 项之间的战略联系，以便在国家和亚国家 级持续进行实施。 20 任务 确保所有人都能够获得安全的促进 性环境及各种各样的机会，从而在日常 生活中保持身体活动，进而改善个人和 社区健康状况，并促进所有国家的社会、 文化和经济发展。 03. 2018-2030年 促进身体活动 全球行动计划 愿景 加强身体活动， 造就健康世界。 21 具体目标 2013年，会员国商定了全球监测框 架(7)中提出的一套九项自愿目标，以便 在全球跟踪预防和控制主要非传染性疾 病及其主要风险因素的进展情况。使用 2010年数据的基线，针对缺乏身体活动 的目标设定为成人和青少年身体活动不 足 的普遍程度相对降低10%1。本行动计 划建议将2025年的目标延长五年，以便 与2030年议程保持一致，并为会员国提 供12年的时间（2018-2030年）来开展政 策行动和实施工作。 额外增加的5%体现了可供采取行 动的额外五年（即2025年至2030年），根 据使用现有办法的大多数国家中已有的 相同指标，符合2025年的现有承诺3。此 外，该目标提出了一个现实的宏伟目标， 因为它意图反映近年来在降低缺乏身体 活动程度方面取得进展的表现最佳的国 家中所见的变化幅度。基线将是2016年， 正在编制2016年关于成人和青少年缺乏 身体活动的新的全球对照估计数据，并 将于2018年初公布。 1 定义在术语汇编中提供。 2 相关数据会在即将发行的文件《2016年世卫组织关于身体活动缺乏的国家对照估计》中提供，该文件将在2018 年发行。 3 对于成年人，通过世卫组织非传染性疾病危险因素阶梯式监测方法中推荐的《全球身体活动问卷》或会员国使用 的类似多领域工具。对于青少年，存在并且正在使用一些衡量工具，例如以学校为基础的全球学生健康调查。 行动计划的目标是，与2016年基 线相比2，使成年人和青少年缺乏 身体活动的全球普遍程度相对降 低15%。 22 循证实践 建议的政策行动由强大的科学证据基础以及积极评价和证明影响的基于实践的 证据提供信息。许多干预措施的成本效益已得到确定；本计划的实施应继续建立和发展 这一证据基础，特别是在低收入和中等收入国家。 22 本行动计划以下述指导原则为依据。在各会员国、合作伙伴和世 卫组织努力实现更加富有活力世界的共同愿景时，这些原则应成为各 个层面实施行动的基础。 以人权为基础的方法 世卫组织《组织法》1 规定，享受最高 而能获致之健康标准，为人人基本权利 之一。作为日常生活的重要资源，健康是 所有国家共同的社会和政治优先事项。 在2030年议程中，各国承诺投资于卫生， 实现全民健康覆盖，并减少各年龄段和 不同能力人群的健康不平等。本行动计 划的实施应采用基于权利的方法，致力 于让个人和社区参与并增强其权能，以 积极参与制定解决方案。 整个生命历程的公平 身体活动参与情况在年龄、性别、残 疾、妊娠、社会经济状况和地理位置方面 的差异反映了不同群体和不同能力在社 会经济决定因素和身体活动机会方面的 局限性和不公平现象。本行动计划的实 施应明确考虑生命过程不同阶段（包括 童年、青春期、成年期和老年期）的需求 以及当前活动和能力的不同水平，优先 解决差异和减少不平等现象。 1 见《世界卫生组织组织法》：http://www.who.int/governance/eb/who_constitution_en.pdf，2018年4月访问。 指导原则 23 政策协调性和将健康 融入所有政策 针对一系列可持续发展目标，身体 活动可以为个人、社区和会员国带来好 处，因此范围广泛的政策和合作伙伴及 其之间需要采取行动，实现持续的变革 和影响。可持续发展目标认识到人们的 健康和地球的健康并非相互排斥，环境 可持续性对于改善健康至关重要。 决策者、民众、家庭和 社区的参与和赋权 应该使人们和社区有能力通过积极 参与制定影响他们的政策和干预措施来 控制其健康的决定因素，以便减少障碍并 提供动力。积极参与动员社区是改变行为 和改变社会规范的最有力方式之一。 多部门伙伴关系 与可持续发展目标17一致的全面、 综合和跨部门方法对于提高人群身体活 动水平和减少久坐行为至关重要。本行动 计划的实施应促进各级所有利益攸关方 之间的协作，并以实现更加富有活力世界 倍增效益的共同愿景为指导。 比例普遍性 比例普遍性涉及按照适合需求的规 模和力度筹集资源和提供服务的方法。 在全球、国家和亚国家级，需要重点努力 减少身体活动机会方面的不公平现象。 因此，将资源按比例分配用于使身体活 动最欠缺者以及在增加参与方面面临最 大障碍者开展身体活动的行动应该是一 个优先事项。 24 会员国 卫生部、交通部、教育部、体育运动 部、青年事务部、城市规划部、环境 部、旅游部、财政部和劳动部 发展机构 国际金融机构，如世界银行、区域开 发银行、亚区域政府间组织和发展援 助机构 政府间组织 联合国机构、联合国非传染性疾病机 构间工作队等 国际组织 全球卫生倡议和机构 非政府组织 民间社会、社区组织、人权组织、宗教 组织 专业协会 在医疗和相关卫生领域，如运动医 学、理疗、全科诊疗、护理、运动和体 育科学、身体活动和公共卫生以及其 它相关学科，包括交通、体育和教育 慈善基金会 致力于促进全球卫生和实现可持 续发展目标 学术和研究机构 涵盖多个学科，包括实施科学和世 卫组织合作中心网络 行业领导者和私立部门 致力于改善员工及其家人和社区 的健康 媒体 记者和媒体机构，包括传统媒体和 新媒体 城市领导人和地方政府 市长、州长和地方官员 社区 宗教、社会和文化团体的代表 世卫组织 总部、区域和国家办事处等各级 这些合作伙伴包括但不限于： 鉴于行动计划的议程超出了任何单一机构的范围，实施工作需要 建立伙伴关系。通过共同努力实现行动计划的愿景并改善所有人的健 康，合作伙伴还可以加速实现各自目标的进展。 行动伙伴关系 25 为实现这四项目标，建议采取以下所列20项 基于证据的政策行动。附录2为每项行动概述了 建议世卫组织秘书处、世卫组织会员国及其它利 益攸关方在支持实施方面发挥的具体作用。 1. 营造富有活力的社会 2. 创建利于活动的环境 3. 培养热爱活动的人群 4. 建立支持活动的系统 四项战略目标为20项多层面政策行动提供了普遍适用的框架，每 项行动都被确定为以人口为基础对增加身体活动和减少久坐行为做 出反应的重要和有效组成部分。结合起来，体现了一种全系统方法，以 便创建本质上重视并优先考虑将身体活动作为日常生活常规部分的 政策投资的社会。四项战略目标是： 行动框架： 4项战略目标 20项政策行动 26 加 强 对 各 年 龄 段 人 群 根据自身能力定期进行身 体活动的多重好处的认知、 理解和赞赏，使整个社会的 范式发生变化。 社会规范和态度 营造 富有活力的社会 27 28 行动 1.1. 行动 1.2. 战略目标1 实施最有效宣传，并将其与基于社区的规划挂钩， 提高关于根据自身能力定期进行身体活动、减少久坐行 为对个人、家庭和社区安康的多重健康效益的意识、认 知、理解和赞赏。 开展以国家和社区为基础的活动，提升人们对身 体活动（特别是更多步行、骑车和涉及使用轮子的其它 出行方式，包括轮椅、滑板和轮滑）在社会、经济和环境 方面伴随效益的认知、理解和赞赏，进而为实现《2030 年可持续发展议程》（可持续发展目标2、3、4、5、8、9、 10、11、13、15、16、17）做出重大贡献。 营造 富有活力的社会 29 定期在公共场所开展群众活动，让整个社区都能 参与进来，免费获得有趣、便宜、符合公序良俗的身体 活动体验。 加强卫生部门内外（包括但不仅限于交通、城市规 划、教育、旅游和休闲、体育和健身部门，以及基层社区 团体和民间社会组织）专业人员的岗前和在岗培训，使 他们获得更多知识和技能，从而更好地参与和促进创造 包容、公平机会，营造富有活力的社会。 行动 1.3. 行动 1.4. 30 空间和场所 创建并保持环境，促 进和维护各年龄段所有人 在自己城市和社区公平获 得根据自己能力定期开展 身体活动的安全空间和场 所的权利。 创建 利于活动的环境 31 32 1 “服务水平”指安全性、质量、连通性和完整性；许多国家已有步行和骑车评估工具。 战略目标2 创建 利于活动的环境 行动 2.1. 行动 2.2. 加强各级相关政府城市规划政策和交通规划政策 的整合，强调紧凑型混合土地利用原则，使邻里街区更 为紧密，从而在城市、郊区和农村社区便利和促进步行、 骑自行车、涉及使用轮子的其它出行方式（包括轮椅、滑 板和轮滑）和使用公共交通。 改进人行道和自行车道网基础设施的服务水平1， 从而在城市、郊区和农村社区便利和促进步行、骑自行 车、涉及使用轮子的其它出行方式（包括轮椅、滑板和轮 滑）和使用公共交通。制定政策时应适当考虑各年龄段 不同能力的人均能安全、普遍和公平地享受到服务，并 考虑与其它承诺相协调(37, 39, 49-53)。 33 使城市、郊区和农村社区各年龄段能力各不相同 的所有人都能更便利地利用高质量公共绿色开放空 间、绿色网络、休闲空间（包括河流和海岸地区）和体育 设施，确保相关设计符合安全、普遍、适合老人和公平 原则，重点关注减少不平等，并考虑与其它承诺相协调 (39)。 加快落实政策行动，改善道路安全以及行人、骑车 者、涉及使用轮子的其它出行方式（包括轮椅、滑板和 轮滑）的出行者及公交乘客的个人安全，其中重点是根 据道路安全的安全系统方法减轻最弱势道路使用者面 临的风险，并考虑与其它承诺相协调(37, 49-54)。 酌情加强国家和省市级政策、监管和设计指南与 框架，以便促进公共福利设施、学校、卫生保健机构、体 育和休闲设施、工作场所及保障性住房，目的是要使具 备不同能力的使用者和访客能够在建筑内外进行身体 活动，其中重点考虑行人、骑自行车者和公交前往的便 利性。 行动 2.4. 行动 2.3. 行动 2.5. 34 规划和机会 在 多 种 环 境 下 创 造 机 会，建立规划，并使这些机 会和规划更易于获得，以帮 助各年龄段和各种能力水 平的人以个人、家庭和社区 为单位定期进行身体活动。 培养 热爱活动的人群 35 36 战略目标3 培养 热爱活动的人群 行动 3.1. 行动 3.2. 在所有学前、小学、中学和高等教育机构采用全校 动员方法，为女童和男童提供更多高质量体育教育和更 积极的动态康乐、体育和游戏体验和机会，使之具备并 不断加强终身健康和身体素养，并促进其享受和根据自 身能力参与身体活动。 作为全民卫生保健的一部分，酌情在初级和二级 卫生保健和社会服务机构中落实和加强制度，由经过适 当培训的卫生、社区和社会保健服务工作者进行患者评 估并提供有关增加身体活动和减少久坐不动的咨询，并 确保社区和患者参与和协调利用社区资源。 37 行动 3.3. 行动 3.4. 行动 3.5. 行动 3.6. 在公园和其它自然环境中（例如在沙滩、河流和水 边）以及私人和公共工作场所、社区中心、休闲和体育设 施、宗教活动中心大力提供更多的身体活动规划和宣传 活动并增加这方面的机会，支持各种能力水平的所有人 参加身体活动。 在重要环境（例如本地和社区场所，卫生保健、社 会和长期护理机构，协助生活设施和家庭）中提供更多 适当针对老年人的规划和服务，以根据他们的能力增加 身体活动，减少久坐不动，进而支持健康老龄化。 接受所有人的积极贡献，强化发展和实施跨多种 社区环境的规划和服务，使各国确定的活动最少人群 （例如女童、妇女、老人、农村和土著社区以及弱势或边 缘化人群）参与进来，增加他们的身体活动机会。 在城市、乡镇或社区层面号召整个社区行动起来， 激励所有利益攸关方的参与，优化组合适用于不同环境 的多种政策方法，促进各年龄段能力各不相同的所有人 更多参加身体活动和减少久坐不动，其中重点关注基层 社区参与、协同开发和主人翁意识。 38 治理和政策 跨部门发挥领导作用、开展 治理、建立多部门伙伴关系、发 展人力能力并建立宣传和信息 系统，以实现出色的资源调配， 并卓越执行相互协调的国际、国 家和省市级行动，增加身体活 动，减少久坐不动。 建立 支持活动的系统 39 40 战略目标4 建立 支持活动的系统 行动 4.1. 行动 4.2. 加强国家和省市级政策框架、领导和治理结构，支 持实施旨在增加身体活动和减少久坐不动的行动，包括 多部门参与和协调机制、跨部门政策一致性、针对各年 龄段身体活动和久坐行为的指南、建议和行动计划以及 监督和评估进展情况以增强问责制。 在国家一级并酌情在省市级加强数据系统和能力， 支持开展以下活动：对各年龄段人群在不同领域内的身 体活动和久坐行为进行定期监测；开发和检测新的数字 技术，加强监测系统；开发对缺乏身体活动更广泛社会 文化和环境决定因素的监督系统；定期多部门监督和报 告政策实施情况，以确保问责和供政策和实践参考。 41 行动 4.4. 行动 4.3. 行动 4.5. 针对重点受众（包括但不仅限于高级领导人、多部 门决策者、媒体、私营部门、城市和社区领导者以及更广 泛社区）加大宣传，提升对全球、区域和国家层面联合行 动的意识、认知和参与。 加强国家和机构研究和评估能力，激励采用数字 技术和创新，加快旨在增加身体活动和减少久坐不动的 有效政策解决方案的拟定和实施。 加强供资机制，确保持续实施国家和省市级行动； 发展促进性系统，支持拟定和实施旨在增加身体活动和 减少久坐不动的政策。 42 制定这项全球行动计划时充分认识 到各国在努力减少缺乏身体活动和久坐 行为方面处于不同的起点。此外，认识到 不同环境和不同亚人群的不同身体活动 优先顺序和偏好因文化、背景和资源而 异。因此，没有单一的政策解决方案。相 反，本行动计划提供了四项战略目标，可 通过普遍适用于所有会员国的20项政策 行动予以实现。 优先次序、可行性和实施速度将根据 具体情况而有所不同(55)。因此，建议每 个国家评估本国目前的情况，确定可以加 强的现有进展领域，以及政策机会和实践 方面的差距。 所有国家都应实施“上游”政策行动， 旨在改进支持身体活动的社会、文化、经 济和环境因素，并结合注重个别方面（教 育和信息）的“下游”方法，这些方法应按 比例普遍性原则实施。这种基于系统的 方法应该使各国能够从战略高度确定一 组建议的政策解决方案，以适应短期（2-3 年）、中期（3-6年）和长期（7-12年）的实施 环境(见图1）。 对大多数会员国而言，在全国范围内 实现全面实施是一个长期的工作计划。但 是，各国可酌情在亚国家和城市级启动政 策举措，以证明其有效性并为全国普及建 立势头。可以而且应该庆祝和促进政策举 措的成功影响，以提高政治、利益攸关方 和社区方面的意识和支持。动员社区参与 计划和实施解决方案对成功至关重要。因 此，本行动计划提供的政策行动符合旨在 赋予社区权能的全社会方法。 鉴于政策议程超出任何单一机构的 范围，实施将需要有效的伙伴关系。作为个 体和合作伙伴，所有利益攸关方都可以而 且应该在国家层面上为这一全球行动计划 的实施做出贡献，其中涉及七个关键领域： 领导作用 需要强有力和明显的领导和承诺来 制定国家愿景，优先促进身体活动和减少 久坐行为，并确保各级众多部门的积极参 没有单一的解决方案。本行动计 划提供了一种基于系统的方法， 普遍适用于所有国家。 实施 43 与。利益攸关方可以发挥领导作用，充当 榜样积极支持建议的政策行动和所需的 变更。 政策和治理 所有伙伴都应评估和加强其政策和 治理，以包括并最大限度地与促进身体活 动和减少久坐行为的议程发挥协同作用。 这包括根据本行动计划中的建议制定或 更新每个机构、环境或组成部分的相关政 策和立场声明、指南和指导。 协调 协调国家计划、实施、评价和监测所 有利益攸关方的进展和贡献是一项重要 任务。卫生部门在领导和召集合作伙伴方 面发挥着明确的作用，其它各方则最好能 为建立和维持有效的国家和亚国家（酌情 包括城市和社区级）协调机制做出贡献。 筹集资源 各国政府应加强投资于在非传染性 疾病预防和治疗规划中促进身体活动，并 投资于交通、城市规划、体育和教育等行 动领域内确定的其它政府重要行动组合。 虽然常常需要增加资源，但也可以通过将 现有资源调拨用于支持增加身体活动的 优先行动来加速和扩大实施工作。其它利 益攸关方应寻找资源实施的机会，特别是 在资源匮乏的环境和国家，并支持培训机 会、研究和开发。 社区参与 创建一个富有活力的社会需要所有 利益攸关方的充分参与和自主决策，以确 保解决方案适合具体情况，得到重视，可 持续和有效。让社区所有组成部分、民间 社会、私立部门和慈善实体及其它各方参 与的行动可以产生共同利益，并有助于建 立能力和实现与其它部门和利益攸关方 的共同目标。参与应首先广泛传播全球行 动计划，并传达每个国家实施共同愿景的 承诺，以创造一个更加富有活力的社会， 为所有人提供更公平、更容易获得、更经 济实惠和更愉快的机会。 宣传和倡导 所有利益攸关方应积极宣传和倡导 根据国家背景和优先事项实施必要的政 策行动。各级需要宣传增加身体活动和减 少久坐行为的必要性和机会以及对所有 部门的相关利益。民间社会和非政府组织 在带头宣传和监督问责制方面具有核心 作用。 44 循证实践 必须通过强大可靠的数据和信息系 统为国家和亚国家的政策计划、实施和评 价工作提供信息和支持。需要进行研究和 创新，以便充实新的政策和加强实践，而 且监测系统和政策评价是国家监测和问 责制的核心组成部分。所有利益攸关方都 应支持加强证据和数据系统，特别是在低 收入和中等收入国家。 为协助会员国在国家和亚国家级实 施建议的20项政策行动，世卫组织将优先 考虑以下方面：(i)完成本行动计划的监测 和评价框架，并支持各国根据国情采用、 调整和因地制宜；(ii)支持会员国评估其目 前在身体活动方面取得的进展，并制定或 更新（根据需要）关于身体活动的国家政 策和行动计划；(iii)加强与全球、区域和国 家各级非卫生部门的接触；(iv)领导和支 持高级别宣传工作，以提高人们对身体活 动在2030年议程和资源筹集中重要性的 认识；(v)与利益攸关方合作，发展（如有需 要）、促进和传播指导意见、工具和培训资 源，支持实施关于身体活动和久坐行为的 20项政策行动。 关于每项政策，行动附录2概述了为 会员国、世卫组织秘书处和其它利益攸关 方建议的作用和责任的详细清单。 2.4 2.3 2.2 2.1 2.5 1.2 1.3 创建利于活动的环境 营造富有活力的社会 改进对公共 开放场所的 利用加强道路安全 改进步行和 自行车网络 整合城市和 交通计划政策 实行积极的 建筑政策 宣传伴随效益 组织大众参与的 活动 1.4 培养劳动队伍 能力 45 图1: 整个政府参与应对缺乏身体活动的解决方案 显示的数字指的是建议的政策行动。有关详细信息，请参阅主报告。 4.1 4.4 4.5 4.3 4.2 3.4 3.3 3.1 3.53.63.2 1.1 促进研究和 开发 制定创新的 融资机制 加强政策、领导 和治理 扩大宣传面 改进和整合 数据系统 建立支持活动的系统 培养热爱活动的人群创建利于活动的环境 营造富有活力的社会 在众多环境中 提供规划 为老年人改进 服务提供 强化体育教学 和以学校为 基础的规划 优先考虑针对 最缺乏身体 活动者的规划 实施全社区的 行动 把身体活动 纳入卫生服务 和社会护理 开展社会宣传 运动 加强身体活动， 造就健康世界 46 将利用世界卫生大会在预防和控制 非传染性疾病监测框架中采用的两项成 果指标，监测到2030年实现成人和青少年 身体活动不足普遍程度相对减少15%目 标的进展情况。这两项指标是： . 18岁及以上人群人体活动不足普遍程 度； . 青少年（11-17岁）身体活动不足普遍 程度。1 鼓 励 会 员 国 根 据 商 定 的 建 议 (6,28,56,57)加强对分类数据的报告，并 反映本行动计划的双重优先事项，即：(i) 降低人口缺乏身体活动的总体程度，以及 (ii)减少国内差异并降低每个国家确定的 最不活跃人群缺乏身体活动的程度。分 类数据应包括针对具体领域衡量身体活 动（与工作相关的身体活动、步行和骑自 行车以及休闲时间），并按社会人口学、文 化、经济和地理因素分列。 监测框架和指标 为了监测本行动计划在全球和国家 的实施情况，世卫组织致力于在2018年 12月之前完成监测和评价框架以及建议 的一套程序和影响指标，届时将在其网站 上公布技术说明，概述世卫组织将如何在 全球和区域级监测进展并评价国家实施 情况。 制定监测和评价框架时将采用经济、 有效和灵活的原则。评价框架应尽可能采 用现有数据收集系统，以尽量减轻数据收 集负担，并与为其它相关卫生、社会和环 境指标（例如可持续发展目标内的指标） 建立的监测系统相协调，以提高效率和协 同效应。因此，重点将放在确定所有国家 可行和可能获得的相关影响和程序指标 上。在可能的情况下，对于已确定的指标， 应当可以使用现有的数据收集工具和系统 （例如非传染性疾病国家能力调查、全球 道路安全国家调查、以学校为基础的全球 学生健康调查、全球学校卫生政策调查和 关爱老人城市数据库）进行评估，以尽量 减轻各国的负担。相关的全球数据也可以 通过各种数据库获得，例如世卫组织城市 环境空气污染数据库(58)和作为与可持 续发展目标11.7相一致的联合国人居署 城市繁荣倡议(59)一部分的公共场所领 域。需要进行技术磋商，以获得卫生和其 1 由于缺少全球11岁以下儿童基线数据，且对于自我报告或客观测量方法或界定值也没有全球统一意见，并未提 出针对11岁以下儿童的指标。 加强对分类数据的报告，以显示 减少差异方面的进展。 监测和评价 47 1 见：世界卫生大会66.10号决议（2013年） （http://apps.who.int/gb/ebwha/pdf_files/ WHA66/A66_R10-en.pdf，2018年4月访问）。 它部门专家的意见，使指标能够在国家实 施工作的影响和进程两方面反映实现全 球目标的进展情况。 将支持会员国，向它们提供在亚国家 级使用的关于政策评价方法和工具的建 议。据设想，各国将定期发布国家报告。 报告全球进展情况 促进身体活动全球行动计划全球实 施进展的报告工作将根据WHA66.10号决 议（2013年）第3.9段1进行。第一份报告将 于2021年提交（使用2020年的数据），第 二份报告将于2026年发布（使用2025年 的数据）。最终报告将于2030年提交世界 卫生大会，作为《2030年可持续发展议程》 中与健康有关的目标和具体目标报告的 一部分。 48 1. WHO. Global recommendations on physical activity for health. Geneva: World Health Organization; 2010. 2. Schuch F, Vancampfort D, Richards J, Rosenbaum S, Ward PB, Stubbs B. Exercise as a treatment for depression: a meta-analysis adjusting for publication bias. J Psychiatr Res. 2016;77:42–51. 3. Mammen G, Faulkner G. Physical activity and the prevention of depression: a systematic review of prospective studies. Am J Prev Med. 2013;45(5):649–657. 4. Livingston G, Sommerlad A, Orgeta V, Costafreda SG, Huntley J, Ames D, et al. Dementia prevention, intervention, and care. Lancet. 2017;16;390(10113):2673– 2734. 5. Das P and Horton R. Rethinking our approach to physical activity. Lancet. 2012;380(9838):189–190. 6. WHO. Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013–2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 7. Page 5 of the Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013–2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 8. WHO. Montevideo roadmap 2018–2030 on NCDs as a sustainable development priority. Geneva: World Health Organization; 2017. 9. Pages 33–34 of the Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013–2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 10. WHO. Global strategy on diet, physical activity and health. Geneva: World Health Organization; 2004. 11. WHO Regional Office for Europe. Physical activity strategy for the WHO European Region 2016–2025. Copenhagen: World Health Organization; 2016. 12. WHO. Tackling NCDs: ‘Best buys’ and other recommended interventions for the prevention and control of noncommunicable disease. Geneva: World Health Organization; 2017. 13. Tremblay M, Aubert S, Barnes JD, Saunders TJ, Carson V, Latimer-Cheung AE, et al. Sedentary Behaviour Research Network (SBRN)-terminology consensus project process and outcome. Int J Behav Nutr Phys Act. 2017;14:75. 14. Owen N, Healy GN, Matthews CE, Dunstan DW. Too much sitting: the population-health science of sedentary behaviour. Exerc Sport Sci Rev. 2010;38(3):105–113. 15. WHO. Global status report on noncommunicable diseases. Geneva: World Health Organization; 2014. 16. Sallis J, Bull F, Guthold R, Heath GW, Inoue S, Kelly P, et al. Progress in physical activity over the Olympic quadrennium. Lancet. 2016;388:1325–36. 17. Ding D, Lawson KD, Kolbe-Alexandar TL, Finkelstein EA, Katzmarzyk PT, Mechelen W. et al. The economic burden of physical inactivity: a global analysis of major non- communicable diseases. Lancet. 2016;388(10051):1311– 24. 18. Bull F, Goenka S, Lambert V, Pratt M. Physical activity for the prevention of cardiometabolic disease. In: Prabhakaran D, Anand S, Gaziano TA, Mbanya J, Wu Y, Nugent R. editors. Disease Control Priorities. 3rd edition, Vol.5 Cardiovascular, respiratory, and related disorders (DCP3). Washington DC: World Bank. 2017;79–99. 19. Li Z, Wang W, Yang C, Ding H. Bicycle mode share in China: a city-level analysis of long term trends. Transportation. 2017;(44):773–788. 20. Woodward A, Lindsay G. Changing modes of travel in New Zealand cities. In: Howden-Chapman P, Stuart K, Chapman R, editors. Sizing up the city – Urban form and transport in New Zealand. Wellington: New Zealand Centre for Sustainable Cities centred at University of Otago; 2010. 21. Sallis J, Cerin E, Conway T, Adams M, Frank L, Pratt M, et al. Physical activity in relation to urban environments in 14 cities worldwide: a cross-sectional study. Lancet. 2016;287(10034):2207–2217. 22. Giles-Corti B, Vernez-Moudon A, Reis R, Turrell G, Dannerberg AL, Badland H, et al. City planning and population health: a global challenge. Lancet. 2016;388:2912–24. 23. The Shanghai Consensus on Healthy Cities 2016. Shanghai Declaration on promoting health in the 2030 Agenda for Sustainable Development, adopted in the 9th Global Conference on Health Promotion, Shanghai, 2016 (http://www.who.int/healthpromotion/ conferences/9gchp/healthy-city-pledge/en/). 参考文献 49 24. Lindsey I, Chapman T. Enhancing the contribution of sport to the Sustainable Development Goals. London: Commonwealth Secretariat; 2017. 25. International Olympic Committee. Olympic Agenda 2020: 20+20 Recommendations and Sport and Active Society (https://www.olympic.org/news/olympic-agenda-2020- discussions-culminate-in-20-20-recommendations). 26. Khan KM, Thompsom AM, Blaire SN, Sallis JF, Powell KE, Bull FC, Bauman AE. Physical activity, exercise and sport: their role in the health of nations. Lancet. 2012;380:59– 64. 27. Women’s Refugee Commission, UNHCR, and GRYC. “We believe in youth”: global refugee youth consultations final report (https://www.womensrefugeecommission. org/youth/resources/1385-gryc-final-report-sept-2016). 28. UNESCO: International Charter of Physical Education, Physical Activity and Sport (revised 2015). (http://www. unesco.org/new/en/social-and-human-sciences/themes/ physical-education-and-sport/sport-charter/, accessed April 2018). 29. UNESCO, Report of the Sixth international conference of ministers and senior officials responsible for physical education and sport (MINEPS VI). Annex 1 Kazan Action Plan. SHS/2017/5 REV Paris, September 2017; adopted on 14–15 July 2017 (http://unesdoc.unesco.org/ images/0025/002527/252725E.pdf). 30. WHO. Report of the Commission on Ending Childhood Obesity: implementation plan: executive summary. Geneva: World Health Organization; 2017 (http://www. who.int/end-childhood-obesity/publications/echo-plan- executive-summary/en/). 31. Van Dongen JM, Proper KI, van Wier MF, Van der Beek AJ, Bongers PM, Mechelen W, et al. Systematic review on the financial return of worksite health promotion programmes aimed at improving nutrition and/or increasing physical activity. Obes Rev. 2011;(12):1031–49. 32. WHO. Global strategy and action plan on ageing and health (2016–2020). Geneva: World Health Organization; 2016. 33. WHO. HEARTS Technical package for cardiovascular disease management in primary health care. Geneva: World Health Organization; 2016. 34. WHO. mHealth: new horizons for health through mobile technologies. Geneva: World Health Organization; 2011 (http://www.who.int/goe/publications/goe_mhealth_ web.pdf). 35. Labrique AB, Vasudevan L, Kochi E, Fabricant R, Mehl G. mHealth innovations as health system strengthening tools: 12 common applications and a visual framework. Global Health: Science and Practice. 2013;1(2):160–71. 36. United Nations Resolution A/RES/70/1: Transforming our world: the 2030 Agenda for Sustainable Development; adopted by the United Nations Seventieth General Assembly, 25 September 2015 (http://www.un.org/ en/development/desa/population/migration/ generalassembly/docs/globalcompact/A_RES_70_1_E. pdf). 37. WHO and United Nations. Global plan for the decade of action for road safety 2011–2020. Geneva: World Health Organization; 2011 (http://www.who.int/roadsafety/ decade_of_action/plan/en/). 38. WHO. WHO public health & environment global strategy overview 2011. (http://www.who.int/phe/publications/ PHE_2011_global_strategy_overview_2011.pdf). 39. New Urban Agenda adopted by the United Nations Conference on Housing and Sustainable Urban Development (Habitat III), 2016; endorsed by the United Nations General Assembly in Resolution 71/256 (http://www.unorg/en/development/desa/population/ migration/generalassembly/docs/globalcompact/A_ RES_71_256.pdf). 40. WHO. Mental health action plan 2013–2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 41. Decision WHA70(17) of WHA70/2017/REC/1: Resolutions, Decisions and Annexes. Seventieth World Health Assembly, 22–31 May 2017 (http://apps.who.int/gb/ ebwha/pdf_files/WHA70-REC1/A70_2017_REC1-en. pdf#page=1). 42. Every Woman Every Child. The global strategy for women’s, children’s and adolescents’ health (2016– 2030) (http://www.everywomaneverychild.org/wp- content/uploads/2017/10/EWEC_GSUpdate_Brochure_ EN_2017_web.pdf). 参考文献 50 43. WHO/UNICEF. Every Woman Every Child. Every newborn: an action plan to end preventable deaths. Geneva: World Health Organization; 2014. 44. WHO. WHO global disability action plan 2014–2021. Better health for all people with disability. Geneva: World Health Organization; 2015. 45. Development Initiatives. Global nutrition report 2017: nourishing the SDGs. Bristol: United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland; 2017. 46. United Nations Decade of Action on Nutrition 2016–2025 (https://www.un.org/nutrition/home). 47. Bauman AE, Reis RS, Sallis JF, Wells JC, Loos RJ, Martin BW. Correlates of physical activity: why are some people physically active and others not? Lancet. 2012;(380):258– 71. 48. Marmot M. The health gap: the challenge of an unequal world. Bloomsbury Publishing, 2015. 49. Planning and design for sustainable urban mobility: global report on human settlements 2013. Oxford, United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland: United Nations Human Settlements Programme (UN-Habitat); 2013 (https://unhabitat.org/planning-and-design-for- sustainable-urban-mobility-global-report-on-human- settlements-2013/). 50. United Nations General Assembly resolution 64/255 (2010) on improving global road safety (http://www. who.int/violence_injury_prevention/publications/road_ traffic/UN_GA_resolution-54-255-en.pdf 51. United Nations Convention on the Rights of the Child (https://www.savethechildren.org.uk/what-we-do/ childrens-rights/united-nations-convention-of-the-rights- of-the-child). 52. United Nations Convention on the Rights of Persons with Disabilities 53. Open-ended Working Group on Ageing for the purpose of strengthening the protection of the human rights of older persons; report of the eighth working session (https:// social.un.org/ageing-working-group/eighthsession. shtml). 54. Global status report on violence prevention 2014. Geneva: World Health Organization; 2014, cosponsored by UNDP and UNODC (http://www.who.int/violence_ injury_prevention/violence/status_report/2014/en/). 55. Reis RS, Salvo D, Ogilvie D, Lambert EV, Goenka S, Brownson RC. Scaling up physical activity interventions worldwide: stepping up to larger and smarter approaches to get people moving. Lancet. 2016;388(10051):1337–48. 56. WHO. NCD Global Monitoring Framework: ensuring progress on noncommunicable diseases in countries (http://www.who.int/nmh/global_monitoring_ framework/en/). 57. United Nations Convention on the Rights of Persons with Disabilities, Article 31, Statistics and data collection (point 2) (https://www.un.org/development/desa/ disabilities/convention-on-the-rights-of-persons-with- disabilities/convention-on-the-rights-of-persons-with- disabilities-2.html). 58. WHO Global Urban Ambient Air Pollution Database (update 2016) (http://www.who.int/phe/health_topics/ outdoorair/databases/cities/en/). 59. UN-Habitat for a Better Urban Future: City Prosperity Initiative (https://unhabitat.org/urban-initiatives/ initiatives-programmes/city-prosperity-initiative/). 51 身体活动可以带来成倍的健康、社会和经济效益，投资于 增加体育活动的政策行动有助于实现可持续发展目标。 通过步行、骑自行车、体育运动、积极娱乐和游戏 促进身体活动的政策有多种直接和间接途径 可以支持13项可持续发展目标。 附录1 身体活动与可持续发展目标 52 SDG 具体目标 途径 2.2消除一切形式的营养不 良，包括到2025年实现5岁以 下儿童发育迟缓和消瘦问题 相关国际目标，解决青春期 少女、孕妇、哺乳期妇女和老 年人的营养需求。 超重和肥胖是营养不良的形式。身体 活动有助于保持健康的体重，并有助 于减轻体重(1, 2)。 3.4通过预防、治疗及促进 身心健康，将非传染性疾病 导 致 的 过 早 死 亡 减 少 三 分 之一。 身体活动和久坐行为是非传染性疾 病的主要危险因素。更多地参与身体 活动有助于在一般人群和高危个体 中预防和治疗非传染性疾病(3)。增 加身体活动的比率将减少随后的疾 病负担和总体死亡率，促进所有人的 福祉和心理健康。 3.6全球道路交通事故造成 的死伤人数减半。 道路死亡人数的一半涉及行人和骑 自行车者。减少车辆数量和速度并改 善基础设施以便公平地促进安全的 步行、骑自行车和使用公共交通，有 助于减少道路交通事故，同时可以促 进更多地参与身体活动(4)。 53 SDG 具体目标 途径 3.8实现全民健康覆盖，包括 提供金融风险保护，人人享有 优质的基本保健服务，人人获 得安全、有效、优质和负担得起 的基本药品和疫苗。 全民健康覆盖包括旨在预防和治疗 非传染性疾病的基本卫生保健服务 (5)。身体活动是非传染性疾病的一种 核心风险因素。通过咨询/简要建议， 优质的基本卫生保健服务应包括身 体活动，这被认为是应对非传染性疾 病的“最合算措施”(6)。 3.9大幅减少危险化学品以 及空气、水和土壤污染导致 的死亡和患病人数。 鼓励从使用汽车转向步行、骑自行车 和使用公共交通，有助于减少排放和 改善空气质量(7)，从而减少空气污 染导致的死亡和患病人数。 4.1确保所有男女儿童完成 免费、公平和优质的中小学 教育，并取得相关和有效的 学习成果。 学校的优质体育教育和身体活动机 会有助于增加参与身体活动。增加所 有男女儿童的身体活动参与可以提 高集中注意力的能力和改善认知功 能，从而产生更好的学习成果(8)。 4.2确保所有男女儿童获得 优质幼儿发展、看护和学前 教育，为他们接受初级教育 做好准备。 学校的身体活动规划可以帮助所有 男女儿童发展身体活动和健康素养、 运动技能以及积极的态度和习惯。这 些资产共同有助于提高儿童对初等 教育的准备程度，并可以提高他们对 身体活动的整体享受(6)。 4.A建立和改善兼顾儿童、 残 疾 和 性 别 平 等 的 教 育 设 施，为所有人提供安全、非暴 力、包容和有效的学习环境。 教育设施应包括安全、包容和方便进 入的场所（室内和室外场所），以便使 儿童能够开展身体活动并减少久坐 行为，为所有人创造更好的学习环境 (9)。 54 SDG 具体目标 途径 5.1在全球消除对妇女和女 童一切形式的歧视。 在大多数国家，在参加身体活动方面 存在性别偏差，男性比女性更有可能 积极参与(10)。在整个生命过程中使 妇女和女童能够更方便地参加身体 活动并增加机会，有助于消除歧视， 目的是使妇女和女童能够发展促进 性的技能，使她们能够过上更加自立 的生活，并创造收入和参与经济活 动。 体育运动可以产生歧视性的思想和 形象(11)。同样，体育运动也可以成 为打击这种思想的工具，并宣传消除 各种形式性别歧视的必要性。 8.3推行以发展为导向的政 策，支持生产性活动、体面就 业 、创 业 精 神 、创 造 力 和 创 新；鼓励微型和中小型企业 通过获取金融服务等方式实 现正规化并成长壮大。 8.5所有男女，包括青年和 残疾人实现充分和生产性就 业，有体面工作，并做到同工 同酬。 通过提供更多机会参与鼓励步行、骑 自行车（作为交通工具或娱乐）、体育 运动、游戏和积极娱乐的规划或服务 来增加参与身体活动，可以为服务和 规划提供者以及培训和职业发展服 务参与者创造新的就业机会。在卫生 和非卫生部门创造就业机会，支持执 行政策建议，就可以通过为年轻人、 老年人和残疾人提供机会来减少失 业，而且对于就业者来说，身体活动 有助于在工作场所提高生产力并减 少伤害和缺勤。 55 SDG 具体目标 途径 8.6大幅减少未就业和未受 教育或培训的青年人比例。 8.9制定和执行推广可持续 旅游的政策，以创造就业机 会，促进地方文化和产品。 在国家和亚国家级促进适合所有年 龄和能力的步行、骑自行车和群众参 与活动，可以促进旅游业并吸引国内 和国际游客，从而通过增加就业和促 进经济增长来加强当地经济。 9.1发展优质、可靠、可持续 和有应变能力的基础设施， 包括区域和跨境基础设施， 以支持经济发展和提升人类 福祉，重点是人人可负担得 起 并 公 平 利 用 上 述 基 础 设 施。 支持福祉的可持续基础设施应包括 步行和自行车网络。改善步行和骑车 网络可以促进更多地参与身体活动， 这有助于可持续的交通和人类福祉， 包括身心健康。发展步行和骑自行车 的可持续基础设施，也可以提供就业 机会和发展经济(12)。 10.2增强所有人的权能， 促进他们融入社会、经济和 政治生活，而不论其年龄、性 别、残疾与否、种族、族裔、出 身、宗教信仰、经济地位或其 它任何区别。 身体活动规划和体育运动可以促进 公平和包容等价值观。这些活动可以 增强参与者的权能，无论他们的个人 特征如何。加强赋权意识可以鼓励对 社会、经济和政治领域做出更大的贡 献。 56 SDG 具体目标 途径 10.3确保机会均等，减少 结果不平等现象，包括取消 歧视性法律、政策和做法，推 动与上述努力相关的适当立 法、政策和行动。 通过提供机会减少不平等，体育可以 成为创造包容性社会的工具，这种社 会中不存在造成原本可避免的排斥 并使其长期持续的歧视性法律和做 法。 11.2向所有人提供安全、负 担得起的、易于利用、可持续 的交通运输系统，改善道路 安全，特别是扩大公共交通， 要特别关注处境脆弱者、妇 女、儿童、残疾人和老年人的 需要。 为所有人，特别是处境脆弱者，提供 安全、负担得起、易于利用、可持续的 交通运输系统，应优先考虑步行和骑 车网络以及改善公共交通。有助于增 加参与身体活动的更好交通基础设 施，也可以为所有使用者改进道路安 全(13)。 11.3在所有国家加强包容 和可持续的城市建设，加强 参与性、综合性、可持续的人 类住区规划和管理能力。 可持续的城镇规划政策往往支持身 体活动，因为人们在密集、相互连接 的城市地区更有可能参与身体活动 (14)。 11.6减少城市的人均负面 环境影响，包括特别关注空 气质量，以及城市废物管理 等。 改善交通基础设施有助于增加步行、 骑自行车和使用公共交通(12)。增加 步行、骑自行车和使用公共交通可以 减少使用汽车，因此会减少排放，从 而减少城市的人均负面环境影响1。 1 见哥伦比亚波哥大等城市示例（https://www.theguardian.com/sustainable-business/blog/ bogota-empowering-citizens-to-cycle）。 57 SDG 具体目标 途径 11.7向所有人，特别是妇 女、儿童、老年人和残疾人， 普 遍 提 供 安 全 、包 容 、无 障 碍、绿色的公共空间。 做到普遍和安全利用开放式的绿色 公共空间，有助于更多地将这些空间 用于身体活动(15)，这也可以产生对 类似空间的更多需求并保护现有的 空间。 11.A通过加强国家和区域 发展规划，支持在城市、近郊 和农村地区之间建立经济、 社会和环境联系。 旨在增加参与身体活动的城市发展 和区域规划，尤其通过社区和区域体 育设施的地点以及使用紧凑的地方 街道设计来增加步行和骑自行车，有 助于开展协调和协作，在不同城市地 区内部和之间建立社区联系(16)。 12.8确保各国人民都能获 取关于可持续发展以及与自 然和谐的生活方式的信息并 具有上述意识。 地球的健康和个人的健康并不是相 互排斥的。为了与地球和他人和谐共 处，必须优先考虑可持续的发展和生 活方式。通过减少使用汽车和提高对 个人环境影响的认识，增加步行和骑 自行车的比率有助于保护自然界和 维持可持续性。 58 SDG 具体目标 途径 12.C对鼓励浪费性消费的低 效化石燃料补贴进行合理化 调整，为此，应根据各国国情 消除市场扭曲，包括调整税收 结构，逐步取消有害补贴以反 映其环境影响，同时充分考虑 发展中国家的特殊需求和情 况，尽可能减少对其发展可能 产生的不利影响并注意保护 穷人和受影响社区。 同样，通过身体活动接触大自然（绿 色和蓝色空间2）可以促进对这些空 间的欣赏(17)，促进对类似空间的更 多需求和现有空间的保护。 13.1加强各国抵御和适应 气候相关的灾害和自然灾害 的能力。 土地使用和交通政策结合支持步行、 骑自行车和使用公共交通的财政、环 境和教育干预措施，可有助于减少把 汽车用作交通手段(18)。 13.2将应对气候变化的举 措纳入国家政策、战略和规 划。 减少使用汽车并增加步行和骑自行 车可有助于减少化石燃料的使用和 随之而来的排放，从而有助于缓解气 候变化。 2 “蓝色空间”是指河流、湖泊和海洋附近的空间。 59 SDG 具体目标 途径 15.1根据国际协议规定的 义务，保护、恢复和可持续利 用陆地和内陆的淡水生态系 统及其服务，特别是森林、湿 地、山麓和旱地。 在自然环境中增加参与身体活动，有 助于可持续利用、欣赏、保护和恢复 土地以及生物多样性。对这些空间的 更多欣赏，增加了对自然环境保护的 需求，从而能够实现可持续的身体活 动、积极的娱乐和休闲。保护这些自 然栖息地还可以阻止生物多样性的 丧失，并有助于保护受威胁物种，防 止其灭绝。 15.5采取紧急重大行动来减 少自然栖息地的退化，遏制生 物多样性的丧失，到2020年保 护受威胁物种，防止其灭绝。 16.1在全球大幅减少一切 形 式 的 暴 力 和 相 关 的 死 亡 率。 在社区环境内外步行和骑自行车可 以培养积极的社会价值观，如包容、 合作和交流，团结不同年龄、性别、社 会经济地位、国籍和政治信仰的人。 通过身体活动增强社区意识，有助于 减少暴力、冲突、腐败和贿赂，同时可 以促进非歧视性的法律和政策。 16.B推动和实施非歧视性 法律和政策以促进可持续发 展。 改善社区设计，鼓励增加步行、骑自 行车和使用公共交通工具，这有助于 加强本来缺乏的公众社区监督。因 此，通过身体活动加强监督可以减少 暴力（和相关的死亡）(19)。 60 SDG 具体目标 途径 17.6加强全球可持续发展 伙伴关系，以多利益攸关方 伙伴关系作为补充，调动和 分享知识、专长、技术和财政 资源，以支持所有国家、尤其 是发展中国家实现可持续发 展目标。 共同努力实施国家以人口为基础的 有效方法来促进身体活动，可以展示 和加强所有利益攸关方、政府、私立 部门和民间社会之间的伙伴关系，支 持实现可持续发展目标。 61 1. Development Initiatives. Global nutrition report 2017: nourishing the SDGs. Bristol: United Kingdom; 2107. 2. WHO. Report of the Commission on Ending Childhood Obesity: implementation plan: executive summary. Geneva: World Health Organization; 2017 (http://apps. who.int/iris/bitstream/10665/259349/1/WHO-NMH-PND- ECHO-17.1-eng.pdf?ua=1). 3. WHO. Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013–2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 4. WHO. Global plan for the decade of action for road safety 2011–2020. Geneva: World Health Organization; 2011 5. WHO/World Bank. Tracking universal health coverage: 2017 Global Monitoring Report. World Health Organization and International Bank for Reconstruction and Development/The World Bank; 2017 6. WHO. Tackling NCDs: ‘Best buys’ and other recommended interventions for the prevention and control of noncommunicable disease. Geneva: World Health Organization; 2017. 7. Macmillan A and Woodcock J. Understanding bicycling in cities using system dynamics modelling. J Transp Health. 2017;7:269–279. 8. UNESCO. Social and Human Science Sector. Quality physical education guidelines for policy-makers. Paris: UNESCO; 2015 (http://unesdoc.unesco.org/ images/0023/002311/231101E.pdf). 9. UNESCO, Report of the Sixth international conference of ministers and senior officials responsible for physical education and sport (MINEPS VI). Annex 1 Kazan Action Plan. SHS/2017/5 REV Paris, September 2017; adopted on 14–15 July 2017 (http://unesdoc.unesco.org/ images/0025/002527/252725E.pdf). 10. Sallis J, Bull F, Guthold R, Heath GW, Inoue S, Kelly P, et al. Progress in physical activity over the Olympic quadrennium. Lancet. 2016;388:1325–36. 11. UNESCO. International Charter of Physical Education, Physical Activity and Sport (revised 2015) (http://www. unesco.org/new/en/social-and-human-sciences/themes/ physical-education-and-sport/sport-charter/). 12. New Urban Agenda adopted in 2016 by the United Nations Conference on Housing and Sustainable Urban Development (Habitat III) and endorsed by the United Nations General Assembly in resolution 71/256 (2016). 13. Pucher J and Dijkstra L. Promoting safe walking and cycling to improve public health: lessons from the Netherlands and Germany. Am J Public Health. 2003;93(9):1509–16. 14. Sallis J, Cerin E, Conway T, Adams M, Frank L, Pratt M, et al. Physical activity in relation to urban environments in 14 cities worldwide: a cross-sectional study. Lancet. 2016;287(10034):2207–2217. 15. WHO Regional Office for Europe. Urban green spaces: a brief for action. Copenhagen: World Health Organization; 2017 (http://www.euro.who.int/__data/assets/pdf_ file/0010/342289/Urban-Green-Spaces_EN_WHO_web. pdf?ua=1). 16. Sallis JF, Bull F, Burdett R, Frank L, Griffiths P, Giles-Corti B, Stevenson, M. Use of science to guide city planning policy and practice: how to achieve healthy and sustainable future cities. Lancet. 2016;388(10062):2936– 2947. 17. Ward CD, Parker CM, Shackleton M. The use and appreciation of botanical gardens as urban green spaces in South Africa. Urban Forestry & Urban Greening. 2009;9:49–55. 18. Sustainable mobility for all. Global mobility report 2017: tracking sector performance. Washington, DC; 2017 (https://openknowledge.worldbank. org/bitstream/handle/10986/28542/120500. pdf?sequence=6&isAllowed=y). 19. Foster S, Hooper P, Knuiman M, Christian H, Bull F, Giles- Corti B. Safe RESIDential Environments? A longitudinal analysis of the influence of crime-related safety on walking. Int J Behav Nutr Phys Act. 2016;(13)22. 参考文献：附录1 62 建议世卫组织会员国、世卫组织秘书处及其它 利益攸关方为实施2018-2030年促进身体活动 全球行动计划采取的行动。 附录2 建议的政策行动——利益攸关方的作用 63 营造富有活力的社会 行动1.1 实施最有效宣传，并将其与基于社区的规划挂钩，提高关于根据自身能力定期进行身 体活动、减少久坐行为对个人、家庭和社区安康的多重健康效益的意识、认知、理解和赞赏。 为会员国建议的行动 1. 制定国家身体活动宣传战略，作为国家身体活动行动计划的一部分或与之相一 致，以提高对身体活动健康效益的认识和了解，促进行为改变，提高健康素养和身 体素养。 2. 利用传统、社交和数字化大众传播渠道，结合社区的补充倡议，实施持续的大众教 育、意识和行为变化运动，以便加强对身体活动的理解和积极态度，并促进每个人可 以为增加身体活动和减少久坐行为采取的不同方式(1)。 3. 利用体育、艺术、文化、健康和其它参与性活动作为机会，以便提高认识，并向观众、 粉丝群和更广泛的社区宣传参与身体活动和减少久坐行为。 4. 支持和动员卫生部门与其它部门之间的伙伴关系，参与国家、区域和全球宣传 日/周/月，以提高众多部门、决策者和社区对身体活动和久坐行为的认识。例子包括 无车日、全国健身日、骑车上班日/周、身体活动和体育庆典日等。 为世卫组织秘书处建议的行动 5. 酌情支持会员国并与其合作，开展国家、区域和国际身体活动宣传运动，以扩大宣传 范围和影响。 6. 促进联合国和会员国参与全球和区域提高认识的宣传运动，特别是与联合国的国际 日有关的宣传运动，以便提高众多部门、政策制定者和国际社会对身体活动和久坐 行为的认识。例子包括世界卫生日、国际老年人日、国际瑜伽日、国际体育促进发展 与和平日、国际家庭日、世界环境日和世界城市日。 7. 促进建立一种机制，以便分享有效的媒体材料和专门知识，提高制定和实施宣传运 动的效率和效力，特别是在低收入和中等收入国家。 8. 支持会员国制定和实施世卫组织非传染性疾病“最合算干预措施”宣传运动，其中 包括用于大众认识和行为变化宣传运动的最佳实践方法的工具和资源，重点是身 体活动。 64 * 例如非政府组织、民间社会组织、学术和研究界、捐助者、国际和区域发展组织、城市和市政当局、私立部门实体。 1 世界卫生组织建议将此行动作为预防和控制非传染性疾病的“最合算”干预措施（来源：http://apps.who.int/ iris/bitstream/10665/259232/1/WHO-NMH-NVI-17.9-eng.pdf）。 为利益攸关方建议的行动* 9. 所有利益攸关方应带头和/或促进加强定期的国家、区域和全球宣传运动，以促进 身体活动和减少久坐行为，包括但不限于步行、骑自行车、积极娱乐、体育、游戏和 传统体育运动。 10. 国际和国家非政府组织及其它机构应确定使促进身体活动与宣传运动及其它倡导 工作相结合或协调一致的机会。例子包括世界心脏日、世界糖尿病日、自行车城。 11. 专业机构，包括但不限于医疗、运动医学和相关卫生组织、教师、体育组织、步行、自 行车和游戏协会，应领导国家和亚国家级的身体活动宣传运动和规划或与其合作， 以提高成员和参与者的认识。 12. 研究资助机构和研究人员应合作评估针对不同人群的不同宣传运动战略的有效 性，特别是针对每个国家所确定的最不活跃人群的战略，以加强关于具有成本效益 方法的知识和证据基础。 65 营造富有活力的社会 行动1.2 开展以国家和社区为基础的活动，提升人们对身体活动（特别是更多步行、骑车和涉 及使用轮子的其它出行方式，包括轮椅、滑板和轮滑）在社会、经济和环境方面伴随效益 的认知、理解和赞赏，进而为实现《2030年可持续发展议程》（可持续发展目标2、3、4、5、 9、10、11、13、15、16）做出重大贡献。 *例如非政府组织、民间社会组织、学术和研究界、捐助者、国际和区域发展组织、城市和市政当局、私立部门实体。 1 见: http://breathelife2030.org/ 2 见: http://visionzeronetwork.org/resources/ 3 见: http://www.slocat.net/transport-delivers-campaign 4 见: https://treesforcities.org/ 为会员国建议的行动 1. 开展大众宣传运动，增加对身体活动的多种伴随效益的认识和积极态度，包括但不 限于更多步行和骑自行车以及使用公共交通对空气质量和环境、地方经济、可持续 发展、生活质量和社会福祉的影响。 2. 支持并酌情与国家、区域和国际身体活动相关问题宣传运动合作，例如“生命呼吸” （空气质量）1“零视觉”（道路安全）2、“交通运输”（可持续交通）3和“城市树木”4。 为世卫组织秘书处建议的行动 3. 酌情支持会员国和其它利益攸关方开展关于身体活动伴随效益的国家、区域和国 际宣传运动。 4. 开发和分配资源，以便对身体活动为实现2030年议程和目标的贡献提高认识和理解。 5. 与联合国机构和联合国气候变化框架公约秘书处协商，开发和分配资源，以提高关 于增加步行和骑自行车对经济和环境可持续性的价值的认识和理解。 为利益攸关方建议的行动* 6. 所有利益攸关方应领导和支持国家和亚国家级开展宣传运动，提高对身体活动（尤 其是步行、骑自行车和使用公共交通）以及体育部门为社会、经济、发展和环境可持 续性议程所作贡献的认识。 7. 研究人员应制定和评估关于身体活动伴随效益（例如更清洁的空气、更安全的道路、 更强大的地方经济、更好的教育成果）的不同宣传方法和信息，这些方法和信息应能 使不同地区、国家和背景的政策制定者、民间社会和基层社区最有效地参与工作。 66 营造富有活力的社会 行动1.3 定期在公共场所开展群众活动，让整个社区都能参与进来，免费获得有趣、便宜、符 合公序良俗的身体活动体验。 为会员国建议的行动 1. 实施免费、普遍可及的全社区活动，提供在当地公共空间开展身体活动的机会，旨在培 养积极的经验和建立能力，特别是在身体活动最不积极的人群中。例如，临时或永久封 闭机动车道路网络，用于步行、骑自行车和其它娱乐活动（如Ciclovia1或“街头游戏”2）； 当地公园、海滩和其它公共开放场所的免费活动（例如公园跑步、社区散步）；大众参与 体育运动、传统文化重要活动（如瑜伽、太极拳、舞蹈、趣味跑步）以及其它创新活动。 2. 制定和传播关于如何在公共开放空间实施群众参与身体活动倡议的国家指导和实 例，供地方当局、非政府组织、基层组织和当地社区使用。 为世卫组织秘书处建议的行动 3. 与利益攸关方合作，支持开发工具和资源，协助会员国在绿色和蓝色公共开放空间 实施群众参与行动，并包括分享案例研究和一系列具有成本效益的方案，可调整用 于所有区域。 为利益攸关方建议的行动* 4. 所有利益攸关方应与民间社会、基层社区组织、体育和娱乐提供者及其它利益攸关 方进行接触和合作，组织和/或支持免费的全社区活动，促进城市和当地社区公共场 所的身体活动。 5. 私立部门应开展合作并支持社区主导的行动，以促进公园和其它公共开放空间的身 体活动，前提是任何品牌或产品的推销都符合世卫组织关于限制营销不健康食品和 无酒精饮料的建议(1)。 6. 研究与开发机构和学术界应合作对群众参与活动进行评价以评估影响，包括经济影响。 *例如非政府组织、民间社会组织、学术和研究界、捐助者、国际和区域发展组织、城市和市政当局、私立部门实体 。 1 Ciclovia是一个西班牙术语，意思是“自行车道”，无论是永久性的还是封闭某些汽车通道，专供自行车和行人使用。 2 “街头游戏”是短时间内禁止车辆在街道上通行以便让孩子们玩耍的一项行动。见：http://www.playengland.org. uk/what-we-do/street-play/。 67 营造富有活力的社会 行动1.4 加强卫生部门内外（包括但不仅限于交通、城市规划、教育、旅游和休闲、体育和健 身部门，以及基层社区团体和民间社会组织）专业人员的岗前和在岗培训，使他们获得 更多知识和技能，从而更好地参与和促进创造包容、公平机会营造富有活力社会。 为会员国建议的行动 1. 加强所有医疗和相关卫生专业人员的岗前和在岗课程，确保将身体活动的健康效益 有效纳入预防和管理非传染性疾病、心理健康、健康老龄化、儿童健康和发育的正规 培训，以及更广泛地促进社区健康和福祉。 2. 与教育部门合作，加强对学前、小学和中学教职员工和管理人员的岗前和在岗正式 培训，以加强关于积极游戏、体育教育、适应性身体活动、基本运动技能价值和身体 素养的价值以及关于如何包括残疾人和身体活动最不积极人群的知识和教学技能。 3. 合作确保将身体活动纳入卫生以外相关部门的专业教育，以了解促进身体活动的价 值，包括但不限于交通、城市规划、教育、社会关怀、旅游、娱乐、体育和健身。 4. 与道路安全专家合作，加强利益攸关方对安全系统方法的理解，与道路安全十年保 持一致，为行人、骑自行车者和公共交通乘客改进道路安全(6)。 为世卫组织秘书处建议的行动 5. 加强世卫组织各级的能力和实力，向会员国提供有关身体活动和久坐行为的技术 援助。 6. 加强世卫组织和联合国其它机构（如人居署、教科文组织、开发计划署、欧洲经委会、 劳工组织）在促进身体活动和减少久坐行为方面的整合和联合规划工作，并酌情纳 入其它政策和规划领域（如烟草控制、营养不良、道路安全、交通和城市健康、空气质 量、教育、急救医疗）。 7. 支持并促进将身体活动纳入医疗和其他相关卫生专业人员的正规培训规划，以及其 它相关部门的专业发展和资格认证。 68 *例如非政府组织、民间社会组织、学术和研究界、捐助者、国际和区域发展组织、城市和市政当局、私立部门实体。 a MOOCs（大规模开放性在线课程）是可免费获取和开放许可的短期课程，面向大批学习者在线提供。 缩略语： ICSSPE：国际体育科学与体育教育理事会； IFAPA：国际适应性体育活动联合会； ILO：国际劳工组织； IOC：国际奥委会； TAFISA：国际大众健身体育协会； UNDP：联合国开发计划署； UNECE：联合国欧洲经济委员会； UNESCO：联合国教育、科学及文化组织； UNICEF：联合国儿童基金会。 为利益攸关方建议的行动* 8. 所有利益攸关方应通过实施培训规划和机会，例如会议、网络研讨会、研讨会、讲习 班、在线学习、通讯简报、网站、实况报道、MOOCa、播客等，加强其成员和各组成方 在促进身体活动和减少久坐行为方面的知识、能力和技能。 9. 利益攸关方应评估其成员和合作伙伴的需求，开发或调整现有资源，以支持持续的 能力建设、领导作用并在各自工作领域内采用知识和方法来促进身体活动和减少 久坐行为。 10. 所有利益攸关方，尤其是教育、培训和课程开发方面的利益攸关方，应确定和支持 机制，促进分享和调整现有教学和学习资源，用于特定专业受众，特别是（但不限 于）医疗和卫生专业人员、城市和交通、早期儿童保育提供者、教师、体育部门，尤其 是在资源较少的国家和环境。 11. 所有利益攸关方应酌情在促进身体活动、体育和积极娱乐普遍性和包容性做法方 面提高对现有资源（例如UNESCO、UNICEF、IFAPA、ICSSPE、TAFISA、Agitos基金 会、特奥会、IOC等提供的资源）的认识和使用。 69 创建利于活动的环境 行动2.1 加强各级相关政府城市规划政策和交通规划政策的整合，强调紧凑型混合土地利 用原则，使邻里街区更为紧密，从而在城市、郊区和农村社区便利和促进步行、骑自行 车、涉及使用轮子的其它出行方式（包括轮椅、滑板和轮滑）和使用公共交通。 为会员国建议的行动 1. 各级政府应酌情优先考虑步行、骑自行车和公共交通，将其作为相关交通、空间和城 市规划政策（特别是与城市中心相关的政策）中的首选出行方式。 2. 支持实施对交通和城市规划政策与干预措施的全面卫生和经济评估，以便评估其对 健康和身体活动的影响以及对环境的影响（例如空气和噪音污染、碳排放），为符合 “将健康融入所有政策”方针的决策提供信息。建议使用世卫组织卫生经济评估工具 （HEAT）(2)来支持对步行和自行车网络以及新基础设施投资进行经济评估。 3. 支持制定和实施规划和交通政策、准则和法规，酌情把用于私人机动交通工具的城 市空间重新调配用于支持增加步行、骑自行车和使用公共交通工具，并提供公共开 放场所和绿色空间，包括单人乘坐的私家车停车位限制方案的规定。 4. 加强和支持在国家和亚国家级实施“将健康融入所有政策”，重点是在规划、交通、保 障性住房、教育和体育等关键部门的相关政策中纳入与身体活动有关的问题。 5. 根据《上海宣言》（2016年）、健康城市原则(4)和可持续发展目标11（具体目标11.3.2） 中提出的承诺，支持社区有效地直接参与城市和交通规划过程。 为世卫组织秘书处建议的行动 6. 促进世卫组织卫生经济评估工具(3)的使用和进一步发展，特别是在欧洲区域以外的 情况下，以便评估可持续交通和城市设计政策可以实现的全方位健康、环境和气候 效益。 7. 促进和分享关于综合交通、规划政策和指导的现有和新的资源与指南，目的是提供 旨在增加步行和骑自行车的紧凑型步行城市设计和交通系统。 70 *例如非政府组织、民间社会组织、学术和研究界、捐助者、国际和区域发展组织、城市和市政当局、私立部门实体。 为利益攸关方建议的行动* 8. 资助者应委托开展研究评估国家、亚国家、城市和地方规模的交通和城市规划干 预措施，促进紧凑的城市设计，旨在增加步行和骑车，以加强最佳做法的证据基础 和知识。 9. 城市领导人和其他利益攸关方应将促进步行、骑自行车和公共交通纳入相关的规 划和交通政策及其经济和发展模型和业务理由，特别是在低收入和中等收入国家 的高速发展城市中心。 10. 开发银行及其它机构应开展示范项目，在基础设施和城市发展投资及业务理由方 面对私人机动交通工具的现行模型与全成本模型进行比较。 11. 国际和区域开发银行及其它机构应优先考虑投资确保在城市和城郊发展中充分提 供和保留（如适当）相互连接的安全步行和自行车网络。 12. 学术机构及民间和专业协会应发展和支持城市规划者和土木工程师的年度培训， 使他们了解改进道路交通系统的最新方法，以支持提供连接良好的安全步行和自 行车网络、基础设施和出行终点设施。 13. 利益攸关方应支持和促进使用“将健康融入所有政策”的方针，并分享最佳做法，促 进关于城市设计和身体活动有益健康的综合政策方法。 71 创建利于活动的环境 行动 2.2 改进人行道和自行车道网基础设施的服务水平，从而在城市、郊区和农村社区便利 和促进步行、骑自行车、涉及使用轮子的其它出行方式（包括轮椅、滑板和轮滑）和使用 公共交通。制定政策时应适当考虑各年龄段不同能力的人均能安全、普遍和公平地享受 到服务，并考虑与其它承诺相协调(4, 5)。 为会员国建议的行动 1. 各级政府应酌情提高连接良好的步行和自行车网络的服务水平，以支持步行、骑自 行车和普遍安全到达目的地和获取服务，特别是在教育设施、公共开放空间、绿色和 蓝色空间1、运动和休闲设施以及公共交通枢纽周围。在可能的情况下，这些应该是 专用网络，例如步行区和与机动车交通分开的自行车道。 2. 在政府各级促进和实施综合城市设计和土地使用政策，优先考虑紧凑的混合土地使 用原则，以创建高度连通的步行街区、公平和包容的公共空间以及方便前往当地各 种日常生活设施（例如，当地商店、服务机构、绿地和教育设施）的行人通道。 3. 制定政策，支持学校、工作场所及其它公共和私立机构“相互为邻”（即安排和整合各 种设施，从而方便通过步行、骑自行车和公共交通有效到达，例如在学校附近安排公 园，在公园附近安排养老院等）。 为世卫组织秘书处建议的行动 4. 促进和支持政策和计划的实施，鼓励和促进步行，骑自行车和使用公共交通工具前 往当地目的地，包括上学和上班，并可能包括城市和社区自行车租赁计划。 5. 合作并促进开发和传播城市和交通规划以及旨在加强步行和自行车基础设施和便 利措施的其它设计干预措施的相关评估工具。 6. 促进现有和新的资源、指南和案例研究，涉及紧凑的步行城市设计和运输系统，旨在 增加步行和骑自行车，特别是在城市和社区规模上并适合低收入和中等收入国家。 72 * 例如非政府组织、民间社会组织、学术和研究界、捐助者、国际和区域发展组织、城市和市政当局、私立部门实体。 1 “蓝色空间”是指河流、湖泊和海洋附近的空间。 为利益攸关方建议的行动* 7. 国家和国际层面的利益攸关方应以现有伙伴关系为基础，并在必要时在卫生、交通 及其它组织之间建立新的伙伴关系，共同目标是改善步行和骑自行车以及使用公共 交通的条件。 8. 国际和区域开发银行及其它机构应酌情优先考虑确保充分提供和保护经改进的道 路交通系统的投资，以支持提供良好连接的安全步行和自行车网络、基础设施和出 行终点设施。 73 创建利于活动的环境 行动2.3 加快落实政策行动，改善道路安全以及行人、骑车者、涉及使用轮子的其它出行方式 （包括轮椅、滑板和轮滑）的出行者及公交乘客的个人安全，其中重点是根据道路安全的 安全系统方法减轻最弱势道路使用者面临的风险，并考虑与其它承诺相协调(2, 6-10)。 为会员国建议的行动 1. 根据道路安全行动十年1和全球道路安全目标1和22，酌情支持加强国家道路安全立 法和行动计划。 2. 根据道路安全行动十年建议的安全系统原则3，酌情合作和支持加强道路交通系统， 以实现全球道路安全目标，特别是目标3、4、6、9和104。 3. 支持实施和加强执行车速限制（例如，所有住宅区30公里/小时，城市道路50公里/ 小时），以及其它交通缓解干预措施和需求管理战略，重点关注教育设施周围的行 车路线。 4. 合作开展和实施有效的持续教育和社会宣传运动，旨在增加所有道路使用者的 安全行为，特别是驾驶员降低车速和减少使用移动设备的行为，并与“零视觉”5保 持一致。 5. 鼓励城市规划政策、建筑设计、预防犯罪和执法战略，以减少犯罪和对犯罪行为的恐 惧，促进更加积极地利用开放的公共和私人空间。 为世卫组织秘书处建议的行动 6. 支持为会员国制定指导和技术支持，以采取行动改善行人和骑自行车者的安全，并 建立积极鼓励骑自行车和步行的道路交通系统。 7. 与其它联合国机构和国际利益攸关方合作，提高对全球道路安全行动十年目标的认 识，支持制定相关监测指标，并加强为所有年龄段和能力的所有人提供安全步行和 骑自行车环境的各个环节和重要性。 74 为利益攸关方建议的行动* 8. 国际和区域开发银行及其它机构应当对确保将道路安全和无障碍环境充分纳入交 通基础设施投资标准的投资给予优先考虑。 9. 利益攸关方和社区领导人应动员当地社区参与讨论，倡导参与国家、城市和地方各 级的交通和城市规划程序，并促进设计紧凑的步行社区。 10. 所有利益攸关方应合作促进、实施和评价旨在增加所有道路使用者安全行为的教 育和社会宣传运动，特别是驾驶员降低车速和减少使用移动设备的行为，并与“零 视觉”5保持一致。 1 见世界卫生大会WHA69.7号决议：http://apps.who.int/gb/ebwha/pdf_files/WHA69/A69_R7-en.pdf?ua=1。 2 目标1：到2020年，所有国家制定了本国全面的多部门道路安全行动计划并确定了有时限的目标； 目标2：到2030年，所有国家加入一项或多项与道路安全相关的联合国核心法律文书。更多信息请见：http:// www.who.int/violence_injury_prevention/road_traffic/road-safety-targets/en/。 3 安全系统原则是根据荷兰可持续安全愿景制定的，以便实现可持续的安全道路交通。见：https://roadsafety. piarc.org/en/road-safety-management-safe-system-approach/safe-system-principles。 4 目标3：到2030年，所有新建道路达到注重所有道路使用者道路安全的技术标准或达到三星级或更高等级。 目标4：到2030年，75%以上的现有道路旅行是在符合技术标准和注重所有道路使用者安全的道路上旅行。 目标6：到2030年，超过规定限速标准行驶的车辆数目减少50%，并减少超速造成的伤亡事件数目。 目标9：到2030年，醉驾司机引致的道路交通伤亡事件数目减少50%，和/或减少其他精神活性物质引致的道路 交通伤亡事件数目。 目标10：到2030年，所有国家订有限制或禁止开车时使用手机的法律。更多信息请见：http://www.who.int/ violence_injury_prevention/road_traffic/road-safety-targets/en/。 5 “ 零视觉”是起源于瑞典的一种道路安全系统方法。见：https://visionzeronetwork.org/about/what-is-vision- zero/和http://www.visionzeroinitiative.com。 * 例如非政府组织、民间社会组织、学术和研究界、捐助者、国际和区域发展组织、城市和市政当局、私立部门实体。 75 * 例如非政府组织、民间社会组织、学术和研究界、捐助者、国际和区域发展组织、城市和市政当局、私立部门实体。 1 “蓝色空间”是指河流、湖泊和海洋附近的空间。 2 见世界卫生大会2010年5月21日认可的WHA63.14号决议：“向儿童推销食品和非酒精饮料”（http://apps.who. int/gb/ebwha/pdf_files/WHA63-REC1/WHA63_REC1-ch.pdf）。 3 2017年5月31日，第七十届世界卫生大会以议程项目15.5“终止儿童肥胖委员会的报告：实施计划”表示欢迎（https:// ncdalliance.org/sites/default/files/resource_files/201705_Joint%20Statement_WHA_Agenda%20Item%20 15.5%20ECHO.pdf）。 创建利于活动的环境 行动2.4 使城市、郊区和农村社区各年龄段能力各不相同的所有人都能更便利地利用高质 量公共绿色开放空间、绿色网络、休闲空间（包括河流和海岸地区）和体育设施，确保相 关设计符合安全、普遍、适合老人和公平原则，并且重点关注减少不平等。 为会员国建议的行动 1. 酌情在政府各级促进和执行城市规划、土地使用和空间政策，其中要求提供相互连 接的绿色基础设施网络，以便公平地利用优质、安全的公共空间、蓝色空间1和绿色 开放空间、自然空间、休闲区和体育设施。 2. 对公共及绿色开放空间和自然空间进行全面的卫生和经济评估，以评估城市生态系 统的全方位健康、气候和环境效益，包括对参与身体活动的影响。 3. 促进社区成员积极参与公共、绿色、自然、开放和休闲空间的定位、设计和改善，包括 诸如城市园艺/农业项目、加强生物多样性的举措以及“开放街道”规划的发展。 4. 酌情鼓励和加强共用学校设施的政策，更多地提供运动场和其它开放式公共空间供 社区使用。 5. 根据终止儿童肥胖委员会先前的承诺2和建议3，加强对公园、其它开放式公共场所、 学校和体育设施内及周围不健康的食品和非酒精饮料实施市场限制，以减少高脂、 高盐和高糖食品的营销。 为世卫组织秘书处建议的行动 6. 合作开发和支持传播现有资源和案例研究的干预措施实例，旨在加强和确保公平获 得优质、安全的公共和绿色开放空间、娱乐区和体育设施。 为利益攸关方建议的行动* 7. 支持制定和传播城市空间设计指南，促进提供和加强公平获取优质、安全的公共和 绿色开放空间、娱乐区和体育设施。 8. 利益攸关方应形成伙伴关系和联盟，尤其倡导改善优质开放空间的获取。 76 * 例如非政府组织、民间社会组织、学术和研究界、捐助者、国际和区域发展组织、城市和市政当局、私立部门实体。 创建利于活动的环境 行动2.5 酌情加强国家和省市级政策、监管和设计指南和框架，以便促进公共福利设施、学校、卫 生保健机构、体育和休闲设施、工作场所及保障性住房，目的是要使具备不同能力的使用者和 访客能够在建筑内外进行身体活动，其中重点考虑行人、骑自行车者和公交前往的便利性。 为会员国建议的行动 1. 协作并支持制定和实施建筑设计指南和规则，优先考虑使所有年龄和能力的所有人 能够公平、安全和普遍方便地进入建筑物；鼓励居住者和来访者参与身体活动并减 少静坐 —— 包括但不限于使用楼梯，办公室的设计，提供开放空间，使步行者与骑自 行车者能安全通行，以及限制私家车的停车位方案，包括出行终点设施。 2. 制定和实施教育和儿童保育设施的设计指南，确保为儿童和青少年充分提供方便进入和 安全的环境，以便参加身体活动（例如游戏场地、娱乐空间），减少静坐（例如，允许活动的 教室和内部设计），支持步行和骑自行车往返教育机构，并提供适当的出行终点设施。 3. 为娱乐和体育设施制定及实施设计指南，优化地点，确保所有年龄和能力的所有人 能够公平、安全和普遍方便地进入这些设施，能够通过步行和骑自行车前往，并提供 适当的出行终点设施。 为世卫组织秘书处建议的行动 4. 与其它联合国机构和利益攸关方合作，支持制定和传播建筑设计指南，旨在鼓励使 用者和来访者参与身体活动并减少久坐行为。 5. 促进和分享关于建筑设计的现有资源，以促进身体活动，支持会员国和建设能力。 为利益攸关方建议的行动* 6. 工业、行会、工会、职业健康和安全及其它相关组织应制定和实施指导，以支持雇主 创建健康的工作场所，支持身体活动，减少工作日期间长时间的久坐行为，并鼓励他 们的员工和家庭积极的生活方式。 7. 儿童健康监管机构以及与儿童健康和儿童保育机构有关的其它利益攸关方应合作 制定儿童保育机构的设计指南，以便提供机会全天开展身体活动和减少久坐行为。 8. 促进公立部门与私立部门的伙伴关系和网络，最大限度地发挥不同部门的贡献和能 力，并在所有关键环境中分享成功案例和最佳干预实践的实例。 77 培养热爱活动的人群 行动3.1 在所有学前、小学、中学和高等教育机构采用全校动员方法，为女童和男童提供更 多高质量体育教育和更积极的动态康乐、体育和游戏体验和机会，使之具备并不断加强 终身健康和身体素养，并促进其享受和根据自身能力参与身体活动。 为会员国建议的行动 1. 根据为实施喀山行动计划(11)所作的承诺，加强国家教育政策、实施和监测工作，以 确保向中小学男女学龄儿童提供优质、包容的体育教育。 2. 在世卫组织“健康促进学校”(12)或类似举措的原则指导下，加强在全国实施所有学 前、小学和中学教育机构的全校规划。 3. 促进步行和骑自行车上学的规划，包括通过步行、骑自行车和公共交通改善通行的 行动，并针对所有年龄和能力的儿童，加强促进步行，开展自行车训练，以及教授道 路安全技能。 4. 为儿童保育监管机构和提供者制定和传播关于如何在儿童保育机构中全天促进身 体活动和减少久坐行为的指导，包括符合终止儿童肥胖委员会建议的关于设施设 计、设备和室外空间使用的指导(13)。 5. 与高等教育部门和机构合作，发展领导力和参与，加强为学生、工作人员和访客提供 机会，增加身体活动和减少久坐行为，包括促进和重点考虑通过步行、骑自行车和公 共交通进入校园。 为世卫组织秘书处建议的行动 6. 促进和支持会员国实施步行和骑自行车上学规划，其中包括改善步行、骑自行车和 使用公共交通上学的行动，加强促进步行，提供自行车训练，并向所有年龄和能力的 儿童教授道路安全技能。 7. 支持会员国加强在全国实施全校方法，促进身体活动，包括步行和骑自行车上学规 划，并分享在与世卫组织的其它学校倡议合作和达成一致方面的经验。 8. 与高层领导人和决策者合作并与终止儿童肥胖委员会(13)保持一致，宣传所有儿童 （0-17岁）优质体育教育、定期积极娱乐和游戏以及减少久坐行为的重要性。 9. 与教科文组织、其它联合国机构和利益攸关方合作，支持实施和评价喀山行动计划 (11)中概述的提供优质体育教育、体育运动和身体活动的进展情况。 78 * 例如非政府组织、民间社会组织、学术和研究界、捐助者、国际和区域发展组织、城市和市政当局、私立部门实体。 为利益攸关方建议的行动* 10. 利益攸关方应该合作并支持加强实施和评价有效的优质循证体育教育和全学校方 法，以促进学龄儿童的身体活动和减少久坐行为，特别是针对身体活动最少的儿童 以及低收入和中等收入国家的儿童。 11. 高等教育机构应加强实施世卫组织“健康促进大学”(14)或类似行动，以展示全校园 的方法，向所有学生、工作人员和访客宣传身体活动和减少久坐行为。 12. 利益攸关方应该合作和支持为能力各不相同的儿童更多地提供课前和课后身体活 动机会的举措，确保通过世卫组织关于限制营销不健康食品和非酒精饮料的建议 (1)以及终止儿童肥胖委员会(13)的建议来充实私立部门伙伴关系。 13. 学术界和研究机构应当对体育教育和全学校方法的政策、实施和影响进行研究和 评价，以加强证据基础并分享最佳做法。 14. 所有利益攸关方应开展以证据为基础的宣传，加强父母和全社会对儿童日常身 体活动、体育教育和减少久坐行为重要性的认识，特别是在资源匮乏的国家和背 景下。 15. 儿童保育服务、儿科医生、公共卫生护士和其他相关利益攸关方应根据终止儿童肥 胖委员会(13)的建议，倡导和支持在早年的环境中（如学前和儿童保育）加强身体活 动的机会。 79 培养热爱活动的人群 行动3.2 作为全民卫生保健的一部分，酌情在初级和二级卫生保健和社会服务机构中落实和 加强制度，由经过适当培训的卫生、社区和社会保健服务工作者进行患者评估并提供有 关增加身体活动和减少久坐不动的咨询，并确保社区和患者参与和协调利用社区资源1。 为会员国建议的行动 1. 制定和实施关于患者评估的国家标准化方案以及初级保健和社会护理机构中关于 开展身体活动的简要建议，使其适应当地背景和文化及资源制约，并酌情包括转诊 接受咨询和/或提供社区身体活动机会的系统。 2. 整合患者评估和简要建议以及必要时提供在适当监督的支持下开展身体活动机会 的转诊，作为对经诊断患有长期病症（例如心脏病、中风、糖尿病、癌症、残疾和精神 卫生疾患）的患者进行治疗和康复途径的一部分，并将其纳入孕妇和老年患者的护 理和服务。 为世卫组织秘书处建议的行动 3. 支持制定和传播全球指导意见、相关工具和国家实例，说明如何在初级和二级卫生 保健以及社会和社区卫生服务机构中整合对不同患者群体进行的身体活动宣传。宣 传应包括关于身体活动的建议，作为全民健康覆盖范围内疾病预防和健康促进服务 的一部分。 4. 合作扩大创新技术（例如可穿戴设备）的测试和应用，包括国际电联/世卫组织移动卫 生保健行动(15,16)，以确定适合初级和二级卫生保健机构并适应国家背景的具有成 本效益的方法，帮助加强对不同患者群体的身体活动和久坐行为进行咨询和评估。 为利益攸关方建议的行动* 5. 医疗、运动医学和相关卫生界的专业协会应向其成员宣传身体活动和减少久坐行为 的重要性，加强知识和参与实施国家行动以提高参与水平。 6. 医疗和其它卫生专业协会及其它利益攸关方应支持发展和分享通过初级和二级卫 生保健和社会服务促进身体活动的资源和最佳做法指导，以适应不同的背景和文化 以及不同的卫生保健提供者。 80 1 世卫组织建议将此行动作为预防和控制非传染性疾病的“合算”干预措施（http://apps.who.int/iris/bitstream/ 10665/259232/1/WHO-NMH-NVI-17.9-eng.pdf)）。 * 例如非政府组织、民间社会组织、学术和研究界、捐助者、国际和区域发展组织、城市和市政当局、私立部门实体 。 7. 政府及私人娱乐、体育和休闲部门的利益攸关方应评估潜力，并在适当情况下与卫生 保健提供者建立伙伴关系，支持为不同患者群体提供适当的身体活动机会和规划。 8. 医疗和其它卫生专业协会以及有关利益攸关方应支持制定和提供关于如何就身体 活动对患者进行评估和开展咨询的适当在岗培训规划，其中特别注重低收入和中等 收入国家以及身体活动最少的患者。 9. 研究与开发机构和技术公司应开发和测试具有成本效益的方法，使用移动和可穿戴 设备在初级和二级卫生保健和社会服务中（例如移动卫生保健规划）促进身体活动。 81 培养热爱活动的人群 行动3.3 在公园和其它自然环境中（例如在沙滩、河流和水边）以及私人和公共工作场所、社 区中心、休闲和体育设施、宗教活动中心大力提供更多的身体活动规划和宣传活动并增 加这方面的机会，支持各种能力水平的所有人参加身体活动。 为会员国建议的行动 1. 通过实施全政府工作场所健康行动来提供国家领导，支持员工增加身体活动 和减少久坐行为，特别是增加工作日期间的偶然身体活动。 2. 制定和传播国家指导，促进实施工作场所的卫生规划，旨在增加身体活动，减 少久坐行为，促进不同职业和环境中的员工在工作日期间的偶然身体活动，优 先关注每个国家确定的身体活动最少的员工。 3. 与体育运动部和体育界合作，加强提供适合所有年龄和能力人群的文化上适 合和普遍可得的积极娱乐和体育规划（例如“全民体育”、改良的体育运动和传 统体育的推广）。 4. 酌情与亚国家和地方政府合作，促进和使用现有的社区公共建筑和设施，用于 以社区为基础和社区主导的身体活动规划。 5. 与教育、保健和儿童保育部门合作，实施针对家庭、父母和照护者的规划，以发 展必要的技能，帮助幼儿在家庭环境中参与积极的游戏和进行探索。 6. 与财政部合作，审查和评价财政工具的有效性，作为一种生活方式促进身体 活动（例如，购买自行车的免税工资办法、体育用品减税、课外身体活动补贴 规划等）。 为世卫组织秘书处建议的行动 7. 支持并与联合国机构及其它政府间组织和国际组织合作，在世卫组织总部和各区域 办事处倡议（例如“步步向上”、“言出必行”和“做出改变”）的基础上，通过采用和实 施健康工作场所规划，包括向员工宣传身体活动和减少久坐行为，展示领导作用。 8. 促进建立机制，在不同环境中分享有效的国家经验和有效规划的案例研究，以便加 速实施和建设国家能力，特别是在低收入和中等收入国家和针对身体活动最少人群 的规划中。 82 * 例如非政府组织、民间社会组织、学术和研究界、捐助者、国际和区域发展组织、城市和市政当局、私立部门实体。 9. 与体育部门合作，包括国际体育联合会、国际和国家奥林匹克委员会以及其它体育 规划提供者，以促进制定和传播关于通过社区体育、积极娱乐和“全民体育”等方法 促进身体活动的指导和案例研究，重点是要达到每个国家确定的身体活动最少的 人群以及低收入和中等收入国家的人口。 为利益攸关方建议的行动* 10. 公立和私立部门的雇主应实施工作场所规划，促进身体活动和减少久坐行为，并在 工作日期间增加适应文化和背景的偶然活动。 11. 研究资助组织、学术和研究机构及其它利益攸关方应进一步研究工作场所卫生规 划的有效性和投资回报，以便促进身体活动和减少久坐行为，加强证据基础并为宣 传工作提供信息。 12. 研究资助组织、学术和研究机构及其它利益攸关方应支持和鼓励测试创新方法，以 便增加身体活动和减少久坐行为，包括在不同的亚人群和不同的关键环境和文化 中测试数字方法及其它新方法，尤其是在低收入和中等收入国家。 13. 利益攸关方应与政府合作，制定关于促进身体活动的财政手段有效性的证据基础 （例如，购买自行车的免税工资办法、身体活动税收抵免、体育用品减税、课外身体 活动补贴规划等）。 83 * 例如非政府组织、民间社会组织、学术和研究界、捐助者、国际和区域发展组织、城市和市政当局、私立部门实体。 1 这一行动符合世卫组织关于“老年人综合护理”的指导原则、世卫组织预防和控制非传染性疾病的“最合算”干预 措施、世卫组织在初级卫生保健中管理心血管疾病的HEARTS一揽子技术。高血压患者的身体活动。 2 代际运动会是一种通过娱乐和健身活动促进身体活动和其它健康生活方式的创新方法。此类运动会可促进家庭 内部的代际关系，特别是老年人与儿童之间的关系。 培养热爱活动的人群 行动3.4 在重要环境（例如本地和社区场所，卫生保健、社会和长期护理机构，协助生活设施 和家庭）中提供更多适当针对老年人的规划和服务，以根据他们的能力增加身体活动， 减少久坐不动，进而支持健康老龄化。 为会员国建议的行动 1. 根据其它承诺和建议，加强执行国家标准化方案，评估老年人的身体活动能力，并在 初级和二级卫生保健机构提供简要的建议1。 2. 制定和实施国家政策，加强提供方便、负担得起和适当的规划，旨在增加老年人的身 体活动和减少久坐行为，包括注重保持平衡和肌肉力量，以支持健康老龄化和独立 生活，并根据需要和偏好，使用个人能力评估以及提供个人或团体规划。 3. 制定和实施干预措施，支持家庭和照护者获得必要的技能、能力和信心，以支持家庭 环境内外的健康老龄化。 为世卫组织秘书处建议的行动 4. 支持整理和推广针对老年人的资源，以及加快实施和发展国家能力的良好做法范 例，特别是在低收入和中等收入国家。 为利益攸关方建议的行动* 5. 卫生、非政府组织和私立部门的娱乐、体育和休闲提供者应审查当前的政策和服务， 并在必要时予以加强，以确保根据老年人的需求和偏好，提供容易获得、负担得起、 量身定制以及适合老年人的身体活动规划。 6. 利益攸关方应该合作推广和提供规划，让儿童和祖父母在适当的环境中根据能力参 与适合其文化背景的身体活动（例如代际运动会）2。 7. 护理界应宣传身体活动（包括力量和平衡活动）作为健康老龄化一部分的重要性，并 应为护理人员提供适当的培训，以便在老年人住院护理中提供适应文化和背景的促 进身体活动和减少久坐行为的规划。 84 培养热爱活动的人群 行动3.5 接受所有人的积极贡献，强化发展和实施跨多种社区环境的规划和服务，使各国确 定的活动最少人群（例如女童、妇女、老人、农村和土著社区以及弱势或边缘化人群）参 与进来，增加他们的身体活动机会。 为会员国建议的行动 1. 确保报告分类的国家和亚国家数据，并用于确定身体活动最少的亚人群，让其代表 参与制定旨在增加参与的专门规划。 2. 利用社区主导的方法支持制定和实施规划，以促进弱势、边缘化、受歧视和土著社区 和人群的身体活动，包括心智和/或身体残疾人士。 3. 合作并支持制定国家体育政策，优先投资于积极的娱乐和体育规划，其中针对身体 活动最少、弱势、边缘化、受歧视和土著社区和人群，包括心智和/或身体残疾人士。 4. 支持与体育部门建立伙伴关系，消除障碍，加强为残疾人及其护理人员提供普遍可 获得的身体活动、积极娱乐和体育运动机会（例如同伴卡倡议1）。 为世卫组织秘书处建议的行动 5. 与联合国机构和世卫组织会员国合作，加强向难民、境内流离失所者和生活在已确 认的脆弱社区者等弱势群体提供身体活动机会。 6. 促进和便利伙伴关系，旨在开发和测试针对身体活动最少人群（包括每个国家定义 的最脆弱、边缘化和受歧视的人群）的具有成本效益的规划，以及分享知识和经验。 为利益攸关方建议的行动* 7. 研究开发机构和研究人员应支持和开展研究，以便确定被确认为身体活动最少的社 区面临的障碍，为制定和实施规划和方法提供信息，使这些亚人群更多地参与身体 活动，包括对当前的体育政策及其它相关政策开展公平性分析，尤其是在低收入和 中等收入国家。 85 * 例如非政府组织、民间社会组织、学术和研究界、捐助者、国际和区域发展组织、城市和市政当局、私立部门实体。 1 见: http://www.companioncard.org.au/。 2 难民署：联合国难民事务高级专员公署。 8. 研究和开发机构及技术公司应开发和测试数字技术及其它创新方法的潜力，以便 在每个国家确定的身体活动最少的人群中促进身体活动。 9. 利益攸关方应协助和支持联合国机构（如难民署2）设计、制定和评价促进边缘化、弱 势和流离失所者身体活动的规划，以便加强关于影响的证据基础。 10. 所有利益攸关方应支持整理和推广针对身体活动最少人群的资源，包括加快实施 和发展国家能力的良好做法范例。 11. 城市和社区领导人、民间社会和基层组织应协助并参与以社区为主导的方法来促 进身体活动。 86 * 例如非政府组织、民间社会组织、学术和研究界、捐助者、国际和区域发展组织、城市和市政当局、私立部门实体。 1 见: http://www.euro.who.int/en/health-topics/environment-and-health/urban-health/activities/healthy-cities。 2 见: http://www.tafisa.org/active-cities。 3 https://partnershipforhealthycities.bloomberg.org/。 培养热爱活动的人群 行动3.6 在城市、乡镇或社区层面号召整个社区行动起来，激励所有利益攸关方的参与，优 化组合适用于不同环境的多种政策方法，促进各年龄段能力各不相同的所有人更多参 加身体活动和减少久坐不动，其中重点关注基层社区参与、协同开发和主人翁意识。 为会员国建议的行动 1. 加强或建立国家和/或亚国家（市政或地方当局）的城市和社区网络，实施全社区方 法，以促进身体活动并分享指导方针、资源和经验（例如，世卫组织健康城市1、活跃 城市2、健康城市伙伴关系3）。 2. 利用社区参与原则，促进实施城市规模和全社区的多元方法，以促进针对所有年龄 和能力人群的充足身体活动。此类方法应包括但不限于公众和专业宣传运动、众多 环境（如学校、卫生保健机构、体育设施、公园）中的社区规划，以及改善当地城市环 境，以改进各种空间、场所和设施（包括步行和自行车网络以及出行终点设施）的安 全性、方便利用程度和使用情况。 3. 传播实施准则和激励措施，以鼓励在亚国家级采取全社区举措。 为世卫组织秘书处建议的行动 4. 传播关于设计、实施和评价城市规模和全社区促进身体活动方法的全球指南，以便 支持会员国并在国家和区域之间分享最佳做法。 5. 促进城市和社区领导者的参与和领导，以实施全社区干预措施。 为利益攸关方建议的行动* 6. 城市和地方政府主管和市长、当地社区领袖、民间社会和基层组织应该合作，领导实 施城市规模和全社区的方法，以促进身体活动、健康和福祉，包括支持分享经验和创 建国家/区域网络以建设能力。 7. 学术界及其它利益攸关方应与城市和地方政府合作，支持评价全社区的方法，以增 加身体活动，加强关于有效组成部分和实施过程的证据基础。 87 建立支持活动的系统 行动4.1 加强国家和省市级政策框架、领导和治理结构，支持实施旨在增加身体活动和减少 久坐不动的行动，包括多部门参与和协调机制、跨部门政策一致性、针对各年龄段身体 活动和久坐行为的指南、建议和行动计划以及监督和评估进展情况以增强问责制。 为会员国建议的行动 1. 酌情启动或加强高级别国家多部门协调委员会，以便对实施和监测国家关于身体活 动和久坐行为的政策行动提供领导、战略规划和监督，确保政府所有相关领域和级 别以及非政府利益攸关方和社区的适当代表性。 2. 加强现有关于身体活动和久坐行为的国家和亚国家行动计划，并在必要时制定新的 行动计划，与全球和区域指导中的建议保持一致，并最大限度地提高政策一致性和 与主要部门相关优先事项的协同作用，包括但不限于交通、城市规划、卫生、社会关 怀、教育、旅游、体育和娱乐。 3. 与其它部门合作，审查并在必要时加强身体活动在相关政策框架内的地位，包括但 不限于体育政策中的社区和基层体育、交通政策中的步行和骑自行车、教育政策中 的体育教育以及非传染性疾病和精神卫生综合政策中的身体活动。 4. 审查并在必要时采用或更新适用于所有年龄段的国家身体活动和久坐行为指南，并 通过适合目标受众、环境和当地背景的专用资源进行传播。 5. 确定并培养领导力和“变革倡导者”（或类似角色），促进关于身体活动的政策行动， 并推动专业和社区范围的转变，积极地重视创建一个富有活力的社会。 为世卫组织秘书处建议的行动 6. 传播针对5岁以下儿童、青少年（6-18岁）、成年人（18-64岁）、老年人（年龄≥65岁）以 及孕妇、慢性病患者和残疾人等特定亚人群身体活动和久坐行为的全球建议。 7. 根据终止儿童肥胖委员会(13)的建议，支持制定和传播指导意见，其中涉及在与5岁 以下儿童和青少年人有关的环境中提供包容性和多样化适龄游戏、探索和身体活 动，并限制久坐行为。 8. 按要求提供全球指导和技术支持，协助会员国加强国家治理和多部门协调，并更新 关于身体活动和久坐行为的国家政策和行动计划。 88 * 例如非政府组织、民间社会组织、学术和研究界、捐助者、国际和区域发展组织、城市和市政当局、私立部门实体。 9. 促进与体育部门的伙伴关系，以支持为会员国制定和传播关于如何加强为所有年 龄和能力的人群提供“全民体育”、社区体育和积极娱乐的指导意见，其中特别注重 减少不平等现象和针对每个国家确定的身体活动最少的人群。 10. 制定和传播监测和评价框架，用于全球和国家评估及报告实现行动计划关于减少 缺乏身体活动情况的2025年和2030年目标进展情况。 为利益攸关方建议的行动* 11. 所有利益攸关方应确定其组织内的领导者或“倡导者”，以便发挥代表作用，提供支 持，开展宣传，并酌情筹集资源，在国家和亚国家各级实施促进身体活动和减少久 坐行为的行动。 12. 利益攸关方应酌情发展和加强国家和/或亚国家多部门伙伴关系，以支持社区级的 政策实施，优先投资于减少不平等现象。 13. 利益攸关方应利用世卫组织政策审计工具（PAT）(17)和非传染性疾病多部门行动 计划（MaP）(18)等推荐的工具，支持国家和亚国家级对国家政策实施的监测；并酌 情进行独立核实和报告，以加强问责制度。 14. 利益攸关方应通过尽早参与和支持增加身体活动和减少久坐行为的政策实施和政 策促进活动，为国家行动提供领导。 89 建立支持活动的系统 行动 4.2 在国家一级并酌情在省市级加强数据系统和能力，支持开展以下活动：对各年龄段 人群在不同领域内的身体活动和久坐行为进行定期监测；开发和检测新的数字技术，加 强监测系统；开发对身体活动更广泛社会文化和环境决定因素的监督系统；定期多部门 监督和报告政策实施情况，以确保问责和供政策和实践参考。 为会员国建议的行动 1. 加强对身体活动的人口监测，确保覆盖所有年龄人群和身体活动领域（包括作为交 通的步行和骑自行车），并定期报告实现2025年和2030年减少缺乏身体活动目标的 进展情况。 2. 加强分类数据的分析和传播，为制定国家行动计划中的优先事项提供信息，并支持 在参与身体活动方面监测减少不平等现象的进展情况，包括但不限于按年龄、性别 和社会经济地位、地理位置和身体活动领域分类。 3. 采用一套统一的国家和亚国家目标和指标，作为根据身体活动全球行动计划监测和 评价框架（将在2018年完成）中提出的建议制定国家监测和评价框架的一部分，以便 跟踪实现2025年和2030年减少缺乏身体活动目标的进展情况。 4. 支持并参与伙伴关系，开发和测试创新技术和新的数字技术（包括可穿戴设备），以 加强对所有年龄和能力人群的身体活动和久坐行为及其决定因素的监测，重点是可 行和负担得起的解决方案，特别是在低收入和中等收入国家。 为世卫组织秘书处建议的行动 5. 通过应要求提供培训、指导、资源和技术援助，在对所有年龄组的身体活动和久坐 行为以及更广泛决定因素的人口监测方面加强世卫组织会员国的能力和技能。 6. 在对缺乏身体活动情况进行人口监测方面提供全球领导，并确保利用最新的科学 证据、方法和技术，为针对不同亚人群的全球指导、监测工具和方案提供信息，包括 数据协调方法和所有年龄组使用可穿戴设备。 7. 合作并支持制定关于监测5岁以下和6-10岁儿童以及≥65岁成人身体活动和久坐 行为的新指南和方案。 8. 支持会员国为其国家身体活动行动计划制定国家监测和评价框架，以便跟踪进展 情况并为国家和亚国家规划的优先事项和计划工作提供信息。 90 * 例如非政府组织、民间社会组织、学术和研究界、捐助者、国际和区域发展组织、城市和市政当局、私立部门实体。 9. 通过以下行动持续提供关于实现2025年和2030年目标进展情况的全球报告：编写 全球状况报告；按照建议，在2021年、2026年和2031年更新和报告缺乏身体活动 普遍程度的全球可比估计数；利用现有的国家和国际资源整理和整合数据，以监 测社会和环境决定因素（如绿地、空气质量、行人和骑自行车者的死亡率）；从相关 调查来源（例如世卫组织非传染性疾病国家能力调查[CCS]，非传染性疾病阶梯式 监测调查[STEPS]和全球学校卫生政策调查[G-SHPS]）收集和报告国家政策实施 进展情况。 为利益攸关方建议的行动* 10. 所有利益攸关方应支持制定和实施关于身体活动的国家和亚国家监测和评价框 架，并传播实现2025年和2030年减少缺乏身体活动目标的进展报告，包括减少不 平等现象的进展情况。 11. 利益攸关方应支持加强统一的国家和亚国家数据信息和监测系统，并在所有相关 部门定期进行报告和问责。 12. 研究开发机构和研究人员应支持开展研究，旨在改进全球和国家对所有年龄组身 体活动和能力的监测，包括测试新技术和可穿戴设备，以及统一数据的方法。 91 建立支持活动的系统 行动 4.3 加强国家和机构研究和评估能力，激励采用数字技术和创新，加快旨在增加身体活 动和减少久坐不动的有效政策解决方案的拟定和实施。 为会员国建议的行动 1. 加强政府和非政府资助对缺乏身体活动和久坐行为的研究，优先产生证据，以便为 加强国家和亚国家级的实施提供信息和加快速度，并解决已确定的研究重点。 2. 确定并传播一系列针对缺乏身体活动和久坐行为的国家研究优先事项，以加强证据 基础，并为国家政策行动的计划和实施提供信息。 3. 鼓励相关学术和研究机构并与其合作，确保对所有国家和亚国家政策及规划进行适 当的评价，传播调查结果，以加强国家、区域和全球知识基础，并为今后的计划工作 提供信息。 4. 在所有政府部门内，加强创新、评价和知识共享的文化，以确保关于身体活动和久坐 行为的研究和实践证据可广泛获取，并可推动全球、区域、国家和亚国家级政策的实 施和有效利用有限的资源。 5. 与相关的世卫组织合作中心、学术机构、研究组织和联盟合作，加强知识转让和机构 能力，以便对身体活动和久坐行为进行研究和规划评估。 为世卫组织秘书处建议的行动 6. 与联合国机构、国际发展机构、政府间组织、研究资助者及其它各方合作，在所有区 域，特别是在低收入和中等收入国家，调动资源支持和加强缺乏身体活动和久坐行 为方面的研究能力。 7. 加强世卫组织合作中心、学术机构和研究组织的网络，以便建立关于身体活动和久 坐行为的政策和实践的研究和评价能力，特别是在低收入和中等收入国家。 8. 通过国家、区域和全球会议或类似活动，支持和促进传播关于身体活动和久坐行为 的知识。 92 * 例如非政府组织、民间社会组织、学术和研究界、捐助者、国际和区域发展组织、城市和市政当局、私立部门实体。 为利益攸关方建议的行动* 9. 所有利益攸关方应倡导争取和调动财政资源，在卫生及其它关键部门，特别是在政 策评价、大规模干预措施、经济评价、创新的财政手段和解决不公平现象的有效方 法等领域，支持加强缺乏身体活动和久坐行为方面的研究和创新。 10. 所有利益攸关方应支持国家和亚国家政府制定和实施监测与评价框架，并进行适 当的政策和规划评价，包括对公平性的影响，以便为国家和亚国家的计划工作提供 信息。 11. 资助者和研究人员应支持政策制定者和其他人并与他们合作，制定关于身体活动 和久坐行为的重点研究议程，为政策制定提供信息。 12. 资助者和研究人员应支持评价创新和技术的应用研究，以便在不同的人群、环境和 背景中，特别是在低收入和中等收入国家，促进身体活动，减少久坐行为。 13. 所有利益攸关方应通过国家、区域和全球会议（或类似活动）支持和加速分享关于 身体活动和久坐行为的知识，并酌情利用创新的通讯战略和虚拟技术，实现远程参 与，特别是在低收入和中等收入国家。 14. 资助者和研究人员应开展合作，在所有区域建立和转让研究能力，特别是在低收入 和中等收入国家，例如通过北南和南南联合研究合作，以及在具有相似社会经济和 文化特征的国家之间。 93 建立支持活动的系统 行动4.4 针对重点受众（包括但不仅限于高级领导人、多部门决策者、媒体、私营部门、城市 和社区领导者以及更广泛社区）加大宣传，提升对全球、区域和国家层面联合行动的意 识、认知和参与。 为会员国建议的行动 1. 支持建立国家和亚国家网络，并采取协作行动，使人们和社区能够参与创建富有活 力社会的议程。 2. 加强与民间社会、社区和基层组织、媒体和私立部门的伙伴关系，以提高认识并支持 参与实施政策行动，增加身体活动和减少久坐行为。 为世卫组织秘书处建议的行动 3. 支持采取行动调动资源和开展合作，以实施终止儿童肥胖委员会(13)、喀山行动计 划(11)、新城市议程(4)、可持续交通(19)和可持续发展目标的建议。 4. 在所有会员国支持、促进和领导由高层参与实施建议的行动，并将其纳入国家对非 传染性疾病投资业务理由的评估，以及国家的发展计划和可持续发展目标计划。 5. 在全球、区域和国家各级建立有效的联盟和网络，以支持众多部门关于身体活动和 久坐行为的资源调动、政策制定和国家实施工作。 为利益攸关方建议的行动* 6. 所有利益攸关方都应开展以证据为基础的宣传，呼吁加快和扩大增加身体活动的投 资，，优先考虑采取行动减少利用和机会方面的不平等现象并使用基于权利的论点。 7. 所有利益攸关方应开展宣传活动，加强对作为直接促进因素的身体活动与实现可持续 发展目标的推动因素以及国家经济和发展优先事项的促进因素之间政策联系的理解。 8. 所有利益攸关方应通过发展关于身体活动和久坐行为的有效宣传战略的指导、工具 和技术支持，在各部门以及国家和全球范围内开展专业发展，支持发展宣传技能、能 力和实力。 * 例如非政府组织、民间社会组织、学术和研究界、捐助者、国际和区域发展组织、城市和市政当局、私立部门实体。 94 * 例如非政府组织、民间社会组织、学术和研究界、捐助者、国际和区域发展组织、城市和市政当局、私立部门实体。 1 世卫组织于2017年12月4日至5日在日内瓦举行了关于使用财政政策促进卫生的全球专家会议。会议报告“关于 使用财政政策促进公共卫生的战略会议”将于2018年中期在世卫组织卫生系统和筹资网站上提供。 2 “社会影响债券”是为社会服务和健康促进规划提供资金的一种新方式，由不同类型的投资者提供资本的前期投资。 建立支持活动的系统 行动4.5 加强供资机制，确保持续实施国家和省市级行动；发展促进性系统，支持拟定和实 施旨在增加身体活动和减少久坐不动的政策。 为会员国建议的行动 1. 通过考虑国家战略和行动计划确定的国家目标和优先事项，为身体活动（包括持续 的国家信息通报）分配长期预算。 2. 在各部委之间开展合作，确定或发展专门的融资机制，以支持关于身体活动的多部 门方法和政策行动。例如，将固定比例的年度交通总预算调拨用于资助步行和自行 车网络基础设施；将固定比例的年度国家体育预算调拨用于社区和基层的体育参 与；资助全国身体活动彩票；以及发行“社会影响债券”1。 为世卫组织秘书处建议的行动 3. 支持发展能力和方案以加强证据基础，包括提供经济分析的实例，例如本行动计划 在不同国家和背景下建议的政策行动的投资回报计算。 4. 根据世卫组织关于使用财政政策促进健康的战略，召集、促进和推动关于可能筹资机 制的全球和区域讨论，以便在国家和亚国家级实施本行动计划中所建议的政策行动1。 为利益攸关方建议的行动* 5. 根据健康效益重大伴随效益和可能投资回报的证据力度，所有利益攸关方应倡导增 加对身体活动的投资。 6. 所有利益攸关方应支持调动资源，以便在研究、创新以及在多种环境中产生基于实 践的证据方面增加投资，从而直接支持加强循证政策、规划和实施工作，特别是在低 收入和中等收入国家。 7. 研究人员应与政府合作进行示范和比较分析，以评估不同融资工具在支持实施关于 身体活动的国家行动方面的潜力，包括通过与全民健康覆盖融资机制联系起来以及 使用“社会影响债券”2。 95 1. WHO. Set of recommendations on the marketing of foods and non-alcoholic beverages to children. Geneva: World Health Organization; 2010 (http://www.who.int/ dietphysicalactivity/publications/recsmarketing/en/). 2. WHO and United Nations. Global plan for the decade of action for road safety 2011–2020. Geneva: World Health Organization; 2011 (http://www.who.int/roadsafety/ decade_of_action/plan/en/). 3. The WHO Health Economic Assessment Tool (HEAT) assesses the economic value of the health benefits of walking and cycling. See: www.heatwalkingcycling.org . 4. The Shanghai Consensus on Healthy Cities 2016. Shanghai Declaration on promoting health in the 2030 Agenda for Sustainable Development, adopted in the 9th Global Conference on Health Promotion, Shanghai, 2016 (http://www.who.int/healthpromotion/ conferences/9gchp/healthy-city-pledge/en/). 5. New Urban Agenda adopted by the United Nations Conference on Housing and Sustainable Urban Development (Habitat III), 2016; endorsed by the United Nations General Assembly in Resolution 71/256 (2016). 6. Planning and design for sustainable urban mobility: global report on human settlements 2013. Oxford, United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland: United Nations Human Settlements Programme (UN-Habitat); 2013 (https://unhabitat.org/planning-and-design-for- sustainable-urban-mobility-global-report-on-human- settlements-2013/). 7. United Nations Convention on the Rights of the Child (https://www.savethechildren.org.uk/what-we-do/ childrens-rights/united-nations-convention-of-the-rights- of-the-child). 8. United Nations Convention on the Rights of Persons with Disabilities (CRPD) (https://www.un.org/development/ desa/disabilities/convention-on-the-rights-of-persons- with-disabilities.html). 9. Open-ended Working Group on Ageing for the purpose of strengthening the protection of the human rights of older persons; report of the eighth working session (https:// social.un.org/ageing-working-group/eighthsession. shtml). 10. Global status report on violence prevention 2014. Geneva: World Health Organization; 2014 (published jointly by WHO, UNDP and UNODC) (http://www.who.int/violence_ injury_prevention/violence/status_report/2014/en/). 11. UNESCO, Report of the Sixth international conference of ministers and senior officials responsible for physical education and sport (MINEPS VI). Annex 1 Kazan Action Plan. SHS/2017/5 REV Paris, September 2017; adopted on 14–15 July 2017 (http://unesdoc.unesco.org/ images/0025/002527/252725E.pdf). 12. WHO information series on school health. Promoting physical activity in schools: an important element of a health-promoting school (http://www.who.int/school_ youth_health/resources/information_series/FINAL%20 Final.pdf). 13. WHO. Report of the Commission on Ending Childhood Obesity: implementation plan: executive summary. Geneva: World Health Organization; 2017 (http://apps. who.int/iris/bitstream/10665/259349/1/WHO-NMH-PND- ECHO-17.1-eng.pdf?ua=1). 14. Health promoting universities: concept, experience and framework for action (http://www.euro.who.int/__data/ assets/pdf_file/0012/101640/E60163.pdf). 15. WHO. mHealth: new horizons for health through mobile technologies. Geneva: World Health Organization; 2011 (http://www.who.int/goe/publications/goe_mhealth_ web.pdf). 16. Labrique AB, Vasudevan L, Kochi E, Fabricant R, Mehl G. mHealth innovations as health system strengthening tools: 12 common applications and a visual framework. Glob Health Sci Pract. 2013;6;1(2):160–71. 17. WHO Regional Office for Europe. Health-enhancing physical activity (HEPA) policy audit tool (PAT) - version 2 (2015). (http://www.euro.who.int/en/health-topics/disease- prevention/physical-activity/publications/2015/health- enhancing-physical-activity-hepa-policy-audit-tool-pat- version-2-2015. 18. WHO Tools for developing, implementing and monitoring the National Multisectoral Action Plan (MAP) for NCD Prevention and Control (http://www.who.int/nmh/ action-plan-tools/en/). 19. Mobilizing sustainable transport for development. Analysis and policy recommendations from the United Nations Secretary-General's High-Level Advisory Group on Sustainable Transport (https://sustainabledevelopment.un.org/content/ documents/2375Mobilizing%20Sustainable%20 Transport.pdf). 参考文献：附录2 96 附录3 97 热爱活动的人群 将身体活动融入日常生活的个人和/或团体。积极生活的目 标是通过不同的方法，例如步行、骑自行车、游玩、园艺和可 被视为身体活动的其它活动，至少实现关于身体活动的全球 建议。 积极游戏 儿童的积极游戏被定义为一种大运动或全身运动形式，儿童 以自由选择、欢愉和不固定的方式释放能量。 积极娱乐 可以被视为身体活动的户外休闲活动，包括步行、体育运动、 游戏和舞蹈。这些活动通常在公园和广场等公共场所进行。 倡导 个人和社会行动的结合，旨在获得对特定健康目标或规划的 政治承诺、政策支持、社会接受和系统支持。 关爱老人的城市 和社区 促进和营造“健康和积极老龄化”概念的城市或社区。 关爱老人的环境 通过在整个生命历程中建立和维持内在能力并使具有特定 能力水平的人能够实现更大功能能力来促进健康和积极的 老龄化的环境（例如在家庭或社区中）。 生物多样性 通常被认为是重要和理想的特定栖息地或生态系统中的各 种植物和动物。 蓝色空间 河流、湖泊和海洋附近的空间。 简短的咨询 为人们提供机会探索、发现和了解更幸福生活方式的互动， 通常与训练有素的咨询人员进行一对一的讨论。 碳排放 在特定地区和时间内将二氧化碳（CO2）和其它温室气体释放 到大气中。 变革倡导者 以身作则的个人和/或群体，可以激励和影响他人在全球、区 域、国家、亚国家或地方层面上将身体活动融入日常生活。 术语汇编 98 儿童保育设施 父母工作时照护孩子的设施（例如托儿所、幼儿园或保姆）。 民间社会组织 非市场和非国家组织，人们在其中组织起来追求公共领域内 的共同利益，例如环境团体、妇女权利维权协会、工会，并包 括非政府组织。 公平性 公平机会；人们的需求指导着获得福祉的机会分配。通过公 平和公正地获取卫生资源，所有人都有平等的机会发展和保 持健康。 锻炼 有计划、结构严谨、反复和有目的的身体活动的一个子类 别，其意义是以改善或维持一个或多个身体健康因素为目 标。“锻炼”和“运动训练”经常互换使用，通常是指在休闲时 间进行的身体活动，其主要目的是改善或保持身体强壮、体 力或健康。 健身 能够精神饱满和清醒地执行日常工作，没有过度疲劳，并有 充足的精力追求休闲时间活动和应对突发事件。身体健康包 含许多组成部分，包括心肺耐力（有氧力量）、骨骼肌肉耐力、 骨骼肌肉力量、骨骼肌肉能力、灵活性、平衡、运动速度、反应 时间和体躯成分。 基本动作技巧 涉及各种身体部位并为身体活动和体育运动中使用的复杂 技能提供基础的动作模式。 基层体育 有组织和无组织的身体休闲活动，定期在非专业层面进行， 用于促进健康、教育或社交目的。 将健康融入所有 政策 跨部门的公共政策方法，系统地考虑决策对健康的影响，寻 求协同作用，并避免有害的健康影响，以便改善人口健康和 卫生公平。 健康不平等 健康不平等可以定义为不同人群之间健康状况或健康决定 因素分布的差异。例如，老年人和年轻人群之间在行动方面 的差异，或不同社会阶层人群之间死亡率的差异。健康不平 等是由于社会、地理位置、生物或其它因素造成的人或群体 之间的差异。 99 健康状况不公平 健康状况不公平是国家内部和国家之间各人群之间不必要、 可避免、不公平和不公正的差异。不公平现象是由于社会经 济地位、生活条件和其它可以通过人类行为改善的社会、地 理和环境决定因素造成的。不公平现象既不是自然先决的， 也不是不可避免的。当家庭财富、教育和住房位置等社会问 题掩盖了生理差异（如年龄和性别）时，通常会出现不公平现 象。尽管生物和先决的差异可能导致不平等，但这种情况不 被视为不公平现象，因为不是由社会或系统因素引起的，并 且本身并非“不公平”。 健康老龄化 发展和维持能够促进老年人福祉的功能能力的过程，这需要 促进健康、参与和安全的机会，以提高老年人的生活质量。 包容 包括或涵盖每个人的过程，反映了提升残疾人和其他边缘化 群体无障碍环境所需的意愿、意图、行动和资源。 内在能力 人的所有身心能力的综合体。 在岗培训 在就业过程中向员工提供的专业培训或员工发展。 身体活动不足 根据世卫组织关于身体活动的建议（2010年）的定义： 年龄≥18岁的成年人：每周<150分钟的中等强度活动； 青少年：每天<60分钟的中等强度到高强度活动。 服务水平 基于速度和耗时、机动自由、流动性、交通阻塞、舒适、安全和 方便程度等服务衡量手段描述车辆/骑车人/行人交通运行条 件的综合衡量手段。 素养 即认知和社交技能，决定了个人获得、理解和使用信息以及 以促进和维持良好健康的方式采取行动的动机和能力。 大众传播 即针对广泛受众的宣传干预措施，通过电视和电台广播、印 刷媒体（例如报纸）、住宅外的设施（例如广告牌、电影院、销 售点）和数字媒体来改变知识、信仰、态度和行为，促进身体 活动。 100 混合土地利用 融合住宅、商业、文化、机构或工业用途的城市发展类型，其 中在实体和功能方面将这些功能融为一体，并提供行人通 道。 伙伴关系 安排人员或组织一起努力实现共同利益。 身体活动 由骨骼肌肉执行的任何形式导致增加能量消耗的身体运动。 常见活动类型的示例包括：步行、跑步、跳舞、游泳、瑜伽和园 艺。 缺乏身体活动 身体活动缺乏或水平不足，不能达到当前的身体活动建议。 岗前培训 在教员进行任何教学之前，向他们提供教育和培训。 初级卫生保健 社区提供的卫生保健服务，为初步接触医生或诊所的人提供 预防和管理疾病的意见。当有人感染疾病、受伤或呈现新的 症状时，这是他们的初诊机构。 紧凑型混合土地 利用原则 空间规划和设计方法，旨在促进建筑区和人口更高的密度， 集中城市功能，并使住宅、商业和社区基础设施相互交集，同 时增加对步行、骑自行车和使用公共交通的需求。 公共场所 无论性别、种族、民族、年龄或社会经济水平如何，所有人都 可以进入的地方或场地。这些是公共聚会场所，如公园、空 地、广场和海滩。连接空间，如人行道和街道，也是公共空间。 公共开放空间 城市居民可以平等进入的城市开放空间，例如步行通道、人 行道、自行车道、公园、广场、休闲绿地、公共游乐场和公共设 施的开放区域。 娱乐性身体活动 个人进行的身体活动不是日常生活中必不可少的活动，而是 由个人自行决定。这些活动包括参与体育运动、运动调节或 训练，例如散步、跳舞和园艺。 二级卫生保健 经初级保健提供者转诊后由专科医生或医疗机构提供的卫 生保健，与初级保健执业医师所能提供的相比，需要更加专 门的知识、技能或设备。 101 久坐行为 清醒时采取静坐、仰坐或躺姿，以能量消耗少于1.5代谢当量 为特征的任何行为。常见的久坐行为包括看电视，玩视频游 戏，使用计算机（统称为“视屏时间”），驾驶汽车和阅读。 空间和城市规划 公立部门用以影响各种规模空间中人员和活动分布的方法。 体育 涉及体力、技能和/或手眼协调作为活动主要焦点的活动，其 中包括竞赛要素，由一些组织正式规定了活动主导行为的规 则和模式并且可以由个人或作为一个团队参与。 普及 针对环境、产品和系统，所有人都可以在不需要调整或专门 设计的情况下最大程度地使用。 全民健康覆盖/ 医疗 所有人和社区都可以使用的保健方法，而且所需的促进性、 预防性、治疗性、康复性和姑息性卫生服务的质量足以使其 有效，同时还确保使用这些服务不会使用户遭受经济困难。 城市生态系统 位于城市或其它人口稠密地区的生态系统，或者在更广泛的 意义上，是构成整个大都市区的更大的生态系统。 步行方便程度 衡量一个地区是否“方便使用者”进行步行的指标，通常考虑 支持步行和安全性的基础设施，以及设施、零售店及其它服 务和目的地之间的连接（或距离）。 全社区 居民、从业者、组织和社区领导人以及政府官员可以采用的 一种手段，以便共同了解和评估各自社区的需求，并确定组 织和加强其资产、能力和利益的最佳方式。 ISBN 978-92-4-551418-3 每个人 每个地方 每天

PIANO D’AZIONE GLOBALE PER L’ATTIVITÀ FISICA 2018-2030 PERSONE PIÙ ATTIVE PER UN MONDO PIÙ SANO © UISP, 2019 Questa pubblicazione è realizzata dalla UISP nell'ambito del progetto Active Voice finanziato dalla Commissione Europea. La pubblicazione contiene un inserto con la traduzione in italiano del testo integrale del Piano d'Azione Globale sull'Attività Fisica prodotto dall'Organizzazione Mondiale della Sanità. “Questa traduzione non è stata creata dall'Organizzazione Mondiale della Sanità (OMS). L'OMS non è responsabile per il contenuto o l'accuratezza di questa traduzione. L'edizione inglese originale: Global action plan on physical activity 2018-2020: more active people for a healthier world]. Geneva: World Health Organization;[2018]. Licence: CC BY-NC-SA 3.0 IGO, sarà l'edizione vincolante e autentica ". https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/3.0/igo/deed.it L’inserto con il testo tradotto in italiano del Piano d’azione globale per l’attività fisica è disponibile con licenza CC BY-NC-SA 4.0. Secondo i termini di questa licenza, è possibile copiare, ridistribuire e adattare il lavoro per scopi non commerciali, a condizione che il lavoro sia adeguatamente citato. A cura di Raffaella Chiodo Karpinsky, coordinatrice UISP del progetto Active Voice Coordinamento editoriale: Ivano Maiorella Grafica: Massimiliano Moriggi Traduzione R. Chiodo Karpinsky, C. Guarnaschelli, R. Roma UISP APS L.go N. Franchellucci, 73 00155 Roma tel. 06 439841 fax 06 43984320 www.uisp.it uisp@uisp.it PIANO D’AZIONE GLOBALE PER L’ATTIVITÀ FISICA 2018-2030 PERSONE PIÙ ATTIVE PER UN MONDO PIÙ SANO

SOMMARIO 01. INTRODUZIONE Background Mandato Processo di sviluppo 02. CHE COS’È L’ATTIVITÀ FISICA? Livelli attuali di inattività fisica Il costo dell’inattività fisica per i sistemi sanitari e la per la società Molteplici modi di essere attivi – Molteplici scelte politiche Molteplici benefici Attività Fisica e gli Obiettivi di Sviluppo Sostenibile 2030 Avanzando – Azioni su scala nazionale 03. PIANO D’AZIONE GLOBALE SULL’ATTIVITÀ FISICA 2018 – 2030 Visione Missione Obiettivi PRINCIPI GUIDA PARTENARIATI PER L’AZIONE QUADRO D’AZIONE: 4 OBIETTIVI STRATEGICI E 20 AZIONI POLITICHE ATTUAZIONE MONITORAGGIO E VALUTAZIONE Riferimenti APPENDICE 1 ATTIVITÀ FISICA E GLI OBIETTIVI DI SVILUPPO SOSTENIBILE Riferimenti APPENDICE 2 AZIONI POLITICHE RACCOMANDATE – RUOLO DEGLI STAKEHOLDERS Riferimenti APPENDICE 3 GLOSSARIO 6 12 12 13 13 14 15 16 16 18 19 20 20 20 21 22 24 25 42 46 48 51 61 62 103 104 INDICE 6Background È dimostrato che un'attività fisica regolare aiuta a prevenire e curare le malattie non trasmissibili (NCD) come malattie cardia- che, ictus, diabete e cancro al seno e al colon. Essa aiuta anche a prevenire l'iper- tensione, il sovrappeso e l'obesità e può migliorare la salute mentale, la qualità del- la vita e il benessere. Oltre ai molteplici benefici per la salute derivanti dall'attività fisica, le società più attive possono generare ulteriori ritorni sugli investimenti, incluso un uso ridotto di combustibili fossili, aria più pulita e strade meno congestionate e più sicure. Questi risultati sono interconnessi con il raggiun- gimento degli obiettivi condivisi, delle pri- orità politiche e dell'ambizione dell'Agen- da per lo Sviluppo Sostenibile 20301. Questo nuovo piano d'azione globale per la promozione dell'attività fisica risponde alle richieste dei paesi di fornire orienta- menti aggiornati e un quadro di azioni politiche efficaci e fattibili per aumentare l'attività fisica a tutti i livelli. Questo rispon- de inoltre alle richieste di una leadership globale e di un più forte coordinamento regionale e nazionale, e alla necessità di una risposta dell'intera società per otte- nere un cambio di paradigma sia nel so- stenere sia nel valorizzare tutte le persone regolarmente attive, in base alle capacità e lungo il corso della vita. 1 Alla settantesima sessione dell'Assemblea generale delle Nazioni Unite del 2015, tutti i paesi hanno adottato la risoluzione, A / RES / 70/1 Trasformare il nostro mondo: l'Agenda 2030 per lo sviluppo sostenibile. Il piano d'azione è stato sviluppato attra- verso un processo di consultazione a li- vello mondiale che ha coinvolto i governi e stakeholders chiave nei vari settori, tra i quali quello della salute, dello sport, dei trasporti, della progettazione urbana, del- la società civile, del mondo accademico e del settore privato. Che cos'è l'attività fisica? L'attività fisica può essere intrapresa in molti modi diversi: camminare, andare in bicicletta, praticare sport e forme attive di ricreazione (ad esempio, danza, yoga, tai chi). L'attività fisica può anche essere praticata sul lavoro e intorno a casa. Tutte le forme di attività fisica possono fornire benefici per la salute se intraprese rego- larmente e con una sufficiente durata e intensità. La situazione attuale Il progresso globale nell’aumentare l'at- tività fisica è stato lento, in gran parte a causa della mancanza di consapevolezza e investimenti. In tutto il mondo, 1 adulto su 4 e 3 ado- lescenti su 4 (di età compresa tra gli 11 e i 17 anni), non soddisfano attualmente le raccomandazioni globali per l'attività fisi- SOMMARIO 7ca stabilite dall'Organizzazione Mondiale della Sanità (OMS). Man mano che i paesi si sviluppano economicamente, i livelli di inattività aumentano. In alcuni paesi, que- sti possono raggiungere il 70%, a causa del cambiamento dei modelli di traspor- to, del maggiore uso della tecnologia e dell'urbanizzazione. I livelli di attività fisica sono anche influen- zati da valori culturali. Nella maggior parte dei paesi, ragazze, donne, anziani, gruppi svantaggiati e persone con disabilità e malattie croniche, hanno minori opportu- nità di accedere a programmi e luoghi si- curi e accessibili in cui essere fisicamente attivi. Il costo globale dell'inattività fisica è sti- mato 54 miliardi INT$ all'anno in assisten- za sanitaria diretta nel 2013, con ulteriori 14 miliardi INT$ attribuibili alla perdita di produttività. L'inattività rappresenta l'1-3% dei costi sanitari nazionali, sebbene ciò escluda i costi associati alla salute menta- le e alle condizioni muscolo-scheletriche. Molteplici opportunità: molteplici benefici L'attività fisica può e deve essere integra- ta negli ambienti in cui le persone vivono, lavorano e giocano. Camminare e andare in bicicletta sono mezzi chiave di traspor- to e consentono l'impegno in attività fisi- che regolari su base giornaliera, ma il loro ruolo e la loro popolarità sono in calo in molti paesi. Lo sport e attività ricreati- ve attive possono aiutare a promuovere l'attività fisica per persone di tutte le età e abilità. Globalmente può essere un fat- tore chiave del turismo, dell'occupazione e delle infrastrutture e può anche aiutare nei programmi umanitari, promuovendo lo sviluppo della comunità e l'integrazione sociale. L'attività fisica è importante per tutte le età. Il gioco attivo e la ricreazione sono importanti per la prima infanzia così come per una crescita e uno sviluppo sani nei bambini e negli adolescenti. L'educazione fisica di qualità e gli ambienti scolastici di supporto possono fornire alfabetizzazio- ne fisica e sanitaria per stili di vita sani e attivi di lunga durata. È anche importante che gli adulti possano essere fisicamente attivi e meno sedenta- ri sul lavoro. Indipendentemente dal fatto che lavorino o no, gli anziani, in partico- lare, possono beneficiare di una regolare attività fisica per mantenere la salute fisi- ca, mentale e sociale e consentire un in- vecchiamento sano. I fornitori primari e secondari di assistenza sanitaria e sociale possono aiutare le persone di tutte le età a diventare più attive e prevenire le malattie non trasmissibili, utilizzando anche l'attivi- tà fisica come mezzo per aumentare i tassi di riabilitazione e recupero. In tutti i contesti ci sono opportunità per le innovazioni digitali di promuovere e sup- portare persone di tutte le età ad essere più attive e sfruttare la pratica in rapida crescita di mHealth (Salute Mobile appli- cazioni per la gestione digitale della salu- te) per sfruttare il potenziale dei dati per aiutare a promuovere, sostenere e monito- rare l'attività fisica. L’attività fisica e gli obiettivi di sviluppo sostenibile 2030 Investire in politiche per promuovere l’andare a piedi, in bicicletta, attività ri- creative, sport e gioco, può contribuire al raggiungimento di molti degli Obietti- vi di Sviluppo Sostenibile 2030 (OSS). Le azioni politiche sull'attività fisica creano molteplici benefici per la salute, sociali ed 8economici e contribuiranno direttamen- te al raggiungimento dell'OSS 3 (salute e benessere), così come gli altri Obiettivi tra cui l'OSS 2 (porre fine a tutte le forme di malnutrizione); OSS 4 (istruzione di qua- lità); OSS 5 (uguaglianza di genere); OSS 8 (lavoro dignitoso e crescita economica), OSS 9 (industria, innovazione e infrastrut- ture); OSS 10 (ridurre le disuguaglianze); OSS 11 (città e comunità sostenibili); OSS 12 (produzione e consumo responsabili); OSS 13 (azione per il clima); OSS 15 (vita sulla terra); OSS 16 (pace, giustizia e istitu- zioni forti) e OSS 17 (partenariati). Quadro d’azione Un'azione nazionale efficace per invertire le attuali tendenze e ridurre le disparità nell'attività fisica richiede un approccio "sistemico" con una combinazione stra- tegica di azioni politiche “Upstream” " (a monte) volte a migliorare i fattori sociali, culturali, economici e ambientali che sup- portano l'attività fisica, in combinazione con approcci "downstream" (a valle), fo- calizzati individualmente (educativi e in- formativi). Questo piano d'azione globale stabilisce quattro obiettivi strategici raggiungibili attraverso 20 azioni politiche universal- mente applicabili a tutti i paesi, ricono- scendo che ogni paese ha un diverso pun- to di partenza nei propri sforzi per ridurre i livelli di inattività fisica e comportamento sedentario. L’incremento dell'attività fisica richiede un approccio di sistema: non esiste un’unica soluzione politica. Visione Persone più attive per un mondo più sano. Missione Garantire che tutte le persone abbiano accesso ad ambienti sicuri e abilitanti e a diverse opportunità di essere fisicamente attivi nella loro vita quotidiana, come mezzo per migliorare la salute individuale e della comunità e contribuire allo sviluppo sociale, culturale ed economico. Target Una riduzione relativa del 15% della prevalenza globale di inattività fisica negli adulti e negli adolescenti entro il 2030. Sono proposte quattro azioni politiche che mirano a creare norme e comportamenti sociali positivi e un cambio di paradigma in tutta la società, migliorando la conoscenza, la comprensione, e l'apprezzamento dei molteplici benefici dell’attività fisica regolare, secondo le abilità di ciascuno e a tutte le età. Cinque azioni politiche riguardano la necessità di creare spazi e luoghi di sostegno che promuovano e tutelino i diritti di tutte le persone, di tutte le età e abilità, per avere un accesso equo a luoghi e spazi sicuri nelle loro città e comunità in cui possano impegnarsi in regolare attività fisica. 9 OBIETTIVO 2: CREARE AMBIENTI ATTIVI OBIETTIVO 1: CREARE SOCIETÀ ATTIVE Cinque azioni politiche che delineano i necessari investimenti per rafforzare i sistemi che occorrono per attuare un'azione efficace e coordinata, internazionale, nazionale e subnazionale per aumentare l'attività fisica e ridurre il comportamento sedentario. Queste azioni riguardano la governance, la leadership, i partenariati multisettoriali, le capacità della forza lavoro, l’advocacy, i sistemi di informazione e i meccanismi di finanziamento in tutti i settori pertinenti. Sei azioni politiche delineano i molteplici scenari in cui un aumento di programmi e opportunità può aiutare le persone di tutte le età e abilità a impegnarsi in attività fisiche regolari come individui, famiglie e comunità. 10 OBIETTIVO 3: CREARE PERSONE ATTIVE OBIETTIVO 4: CREARE SISTEMI ATTIVI 11 Attuazione L'attuazione nazionale di un approccio "sistemico" richiederà a ciascun paese di identificare una combinazione strategi- ca di risposte politiche per l'attuazione a breve termine (2-3 anni), a medio termi- ne (3-6 anni) e a più lungo termine (7-12 anni). Le azioni politiche dovrebbero esse- re selezionate in base al contesto del pa- ese e adattate per soddisfare le esigenze delle diverse giurisdizioni e sottopopola- zioni subnazionali. Le priorità e la fattibili- tà variano in base al contesto; pertanto, si raccomanda a ciascun paese di valutare la propria situazione attuale per identificare la politica esistente che può essere raffor- zata, nonché le opportunità politiche e le lacune. Partenariati intergovernativi e multiset- toriali, nonché un coinvolgimento signifi- cativo della comunità, saranno necessari per ottenere una risposta coordinata e dell’intero sistema che possa offrire mol- teplici benefici per la salute, l'ambiente e l'economia. L'attuazione di questo piano d'azione dovrebbe essere guidata dal principio di universalità proporzionale con i maggiori sforzi rivolti alle popolazioni meno attive. Monitoraggio e rendicontazione I progressi verso gli obiettivi globali 2030 saranno monitorati utilizzando i due indi- catori esistenti: la prevalenza di un'attività fisica insufficiente tra le persone di 18 anni e più e tra gli adolescenti (di età compresa tra 11 e 17 anni). Tutti i paesi sono invitati a rafforzare la segnalazione di dati disaggregati per ri- flettere le duplici priorità di questo piano d'azione: ridurre il livello generale di inat- tività fisica; e ridurre le disparità interne al paese e i livelli di inattività fisica nelle po- polazioni meno attive, come identificato da ciascun paese. Un nuovo quadro di monitoraggio globa- le sosterrà i paesi e monitorerà i progressi nell'attuazione delle politiche. Rapporti sull'attuazione e l'impatto saran- no presentati all'Assemblea Mondiale del- la Sanità nel 2021, 2026 e 2030. 12 Background L'attività fisica regolare rappresenta un fattore protettivo consolidato e aiuta nella prevenzione e al trattamento delle princi- pali Malattie Non Trasmissibili (NCD), vale a dire le malattie cardiache, ictus, diabete, cancro al seno e al colon (1). Questa con- tribuisce anche alla prevenzione di altri im- portanti fattori di rischio di NCD come iper- tensione, sovrappeso e obesità, è inoltre associata ad un miglioramento della salute mentale (2,3), ritarda la comparsa della de- menza (4), migliora la qualità della vita e del benessere (5). Nel 2015, alla settantesima sessione dell'As- semblea generale delle Nazioni Unite (ONU), tutti i paesi si sono impegnati a in- vestire nella salute con la risoluzione “Tran- sforming our World: The 2030 Agenda for Sustainable Development”2, (d’ora in poi chiamata “l’Agenda 2030”) e ad assicurare una copertura sanitaria universale, riducen- do le diseguaglianze sanitarie per le perso- ne di tutte le età. Le azioni politiche volte ad aumentare l’attività fisica per tutte le per- sone, di ogni età e capacità, sono coerenti con la valutazione della salute come diritto universale e risorsa essenziale per la vita quotidiana, e non semplicemente assenza di malattie o infermità. Inoltre, i molteplici benefici derivanti dall'aumento dei livelli di attività fisica tra la popolazione, ad esem- pio, andare a piedi, in bicicletta, le attività ricreative, lo sport e il gioco, sono intercon- nessi e contribuiscono al raggiungimento degli obiettivi condivisi, delle priorità politi- che e delle ambizioni dell'agenda 2030. 2 Vedi: United Nations Sustainable Development Knowledge Platform (https://sustainabledevelopment.un.org/post2015/transformingourworld, accesso aprile 2018). INTRODUZIONE 13 Mandato Nel 2013, l'Assemblea Mondiale della Sani- tà ha approvato un Piano d'azione Globale sulla Prevenzione e il controllo delle NCDs (Malattie non trasmissibili) (6) e ha concor- dato un insieme di - nove - obiettivi globali volontari, che comprendono la riduzione del 25% della mortalità prematura da NCD e la riduzione relativa del 10% nella prevalen- za di insufficiente attività fisica entro il 2025 (7) . Una recente revisione dei progressi globali verso questi obiettivi ha concluso che i progressi sono stati lenti e disomoge- nei nei paesi ad alto, medio e basso reddito (8). Sebbene il Piano Globale d’Azione per le Malattie Non Trasmissibili del 2013 abbia fornito agli Stati membri dell’Organizzazio- ne Mondiale della Sanità (OMS) una serie di raccomandazioni politiche generali per aumentare l'attività fisica (9), l'implementa- zione e il coinvolgimento dei settori neces- sari al di fuori di quello della salute restano una sfida aperta da sviluppare nella mag- gior parte dei paesi. Nel 2017, in occasione della sua 140a ses- sione, il Consiglio Esecutivo dell’OMS, ha concordato di sostenere la proposta affin- ché il Segretariato preparasse un progetto di Piano d'azione sull'Attività Fisica da sot- toporre all'esame del Consiglio nella sua 142a sessione. È stato richiesto di fare rife- rimento alle esistenti NCD (6) e strategie sull’attività fisica (10 e 11), alle linee guida (1), alle raccomandazioni politiche (12) ed altri rilevanti impegni approvati dall'Assem- blea Mondiale della Sanità e di collegarsi agli Obiettivi di Sviluppo Sostenibile (OSS) stabiliti per il 2030. Pertanto, questo Piano d'azione sull'Attività Fisica 2018-2030 ( di qui in avanti Piano d’azione o Piano D’azio- ne Globale), fornisce un quadro d’azione e propone una serie di specifiche azioni po- litiche per guidare gli Stati membri ad ac- celerare e incrementare le attività verso il raggiungimento di livelli maggiori di attività fisica. Riconosce inoltre le richieste degli Stati membri per un più forte coordinamen- to a livello globale, regionale e nazionale e la necessità di un cambio di paradigma della società per sostenere e valorizzare le persone affinché siano regolarmente atti- ve, in base alle proprie capacità e nel corso di tutta la vita. Processo di sviluppo Il Piano d’Azione Globale sull'attività fisica è stato sviluppato attraverso un processo di consultazione e coinvolgimento a livello mondiale con l’istituzione di un comitato direttivo interno dell'OMS comprendente diversi dipartimenti, e attraverso gruppi rilevanti e rappresentanti degli Uffici re- gionali dell’OMS, nonché con la guida di un gruppo di consulenza composto da esperti globali multisettoriali e multidisciplinari, riu- nitosi nel Luglio 2017. A seguito della pub- blicazione della prima bozza del Piano d’a- zione, sono state condotte 6 consultazioni regionali con gli stati membri, nonché otto webinars pubblici, sessioni di informazione con le agenzie delle Nazioni Unite e missio- ni permanenti, sensibilizzazione attraverso social media, e mezzi di comunicazione professionali e un periodo di sette settima- ne di consultazione pubblica online. Il processo ha coinvolto 83 Stati Membri (tra cui rappresentanti dei ministeri della sanità, dell'istruzione, dello sport, dei tra- sporti e della pianificazione) nonché asso- ciazioni sportive internazionali, organizza- zioni di medicina della salute e dello sport, istituti di sanità pubblica, società civile e or- ganizzazioni professionali della salute, tra- sporti, pianificazione urbana e dello sport, la comunità accademica e della ricerca e il settore privato. Un totale di 125 osservazio- ni scritte sono state ricevute da parte de- gli stakeholders interessati. L’input di tutti i processi di consultazione ha prodotto la stesura e la preparazione della bozza 2. A seguito della discussione della bozza 2 in occasione della 142a sessione del comitato esecutivo, le osservazioni e i suggerimenti hanno portato alla stesura di questo Piano d’azione finale. 14 Per attività fisica si intende qualsiasi mo- vimento corporeo prodotto dal muscolo scheletrico che richiede un dispendio di energie (1). Questo può essere realizza- to in molti modi diversi: Camminando, andando in bicicletta, praticando sport e forme attive di ricreazione (es. danza, yoga, tai chi). L’attività fisica può essere intrapresa anche nell’ambito lavorativo (es. sollevare, trasportare o altri lavo- ri fisici) cosi come in quello domestico, retribuito o non (es pulizia, trasporto, compiti di cura). Mentre alcune attività sono svolte per scelta e possono offrire divertimento, altre attività fisiche legate al lavoro oppure alle attività domesti- che, possono essere necessarie o anche obbligatorie ma non offrire gli stessi be- nefici per la salute mentale o sociale ri- spetto ad esempio alle attività ricreative. Tuttavia, tutte le forme di attività fisica possono fornire benefici per la salu- te se praticate regolarmente e con una sufficiente durata e intensità. Nel 2010, l'OMS ha elaborato le raccomandazioni sul tipo e sulla frequenza dell’attività fisi- ca per ottenere benefici ottimali sanitari per la salute per i giovani, gli adulti e gli anziani (1). Un comportamento sedentario viene definito come un qualunque compor- tamento di veglia che comporta un di- spendio di energie ≤ 1,5 dell’equivalente metabolico, come stare seduti o sdraiati (13). Recenti prove indicano come alti livelli di continuo comportamento se- dentario (come stare seduti per lunghi periodi di tempo) sono associati ad un anormale metabolismo del glucosio e a morbosità cardiometaboliche, così come alla mortalità in generale (14). Ridurre il comportamento sedentario attraverso la promozione di attività fisica occasio- CHE COS'È L'ATTIVITÀ FISICA? 15 nale (ad esempio stare in piedi, salire le scale, brevi passeggiate) può aiutare le persone ad aumentare gradualmente il loro livello di attività fisica verso il rag- giungimento dei livelli raccomandati per una salute ottimale. Sebbene il raggiungimento dei livelli di attività fisica raccomandati per una sa- lute ottimale, per la popolazione in ge- nerale comporti bassi livelli di rischio, vi sono rischi più elevati associati alla par- tecipazione a determinate attività fisiche per alcuni gruppi di sottopopolazione. Le attività rilevanti a più alto rischio di le- sioni includono sport di contatto (come rugby, hockey su ghiaccio) e camminare e andare in bicicletta, dove la sicurezza stradale e la violenza personale possono presentare rischi maggiori in determinati contesti. Le raccomandazioni dell’OMS sull’attività fisica forniscono indicazioni sulla riduzione del rischio (1) e questo Piano D'azione raccomanda azioni poli- tiche per affrontare i più ampi rischi so- cio-ambientali come la sicurezza strada- le per le biciclette. Livelli attuali di inattività fisica Le più recenti stime comparative globali disponibili del 2010 indicano che in tutto il mondo, il 23% degli adulti e l'81% degli adolescenti (di età compresa tra 11 e 17 anni) non soddisfano le Raccomandazio- ni globali dell'OMS sull'attività fisica per la salute3 (6). In particolare, la prevalenza di inattività varia considerevolmente all'in- terno e tra i paesi e può arrivare ad essere alta fino all'80% negli adulti in alcune sot- topopolazioni. L'inattività fisica negli adul- ti è più alta nel Mediterraneo orientale, nel- le Americhe, nelle regioni dell’Europa e del Pacifico occidentale, ed è più bassa nella regione Sud Est Asiatico (15). Questi tassi aumentano con lo sviluppo economico a causa dell’influenza del cambiamento dei modelli di trasporto, uso della tecnologia, urbanizzazione e valori culturali (16). Le differenze nei livelli di attività fisica sono anche spiegate da significative di- sparità nelle opportunità di attività fisica per genere e posizione sociale, all’interno così come fra i paesi (15). Ragazze, donne, anziani, persone con una bassa posizione socioeconomica, persone con disabilità e malattie croniche, popolazioni emargina- te, popolazioni indigene e abitanti delle comunità rurali hanno spesso meno ac- cesso a spazi e luoghi sicuri, accessibili, economici e appropriati in cui essere fisi- Globalmente, il 23% degli adulti e l’81% degli adolescenti (di età fra gli 11 e i 17 anni) non soddisfano le Raccomandazioni globali dell’OMS sull’attività fisica per la salute.4 3 La Raccomandazione Globale dell'OMS sull’attività fisica per la salute è di 150 minuti di attività di moderata-intensità (o equivalente) alla settimana per gli adulti, misurata come l’in- sieme dell’attività fisica svolta nei diversi ambiti: per lavoro (retribuito e non retribuito, incluso il lavoro doestico); per spostamento (a piedi e in bicicletta); e per per ricreazione (incluso lo sport). Per gli adolescent la raccomandazione è di 60 minuti di attività quotidiana di intensità da moderata a vigorosa. 4 Dati del 2010 (6). Stime aggiornate saranno disponibili nel 2018 nel documento “WHO Coun- try comparable estimates on physical inactivity, 2016” che è stato preparato per la pubblica- zione nel 2018. 16 camente attivi. Affrontare queste disparità nel- la partecipazione è una priorità politica ed è un principio alla base di questo piano d'azione globale. Comparabili stime globali, aggiornate sull'inat- tività fisica tra gli adolescenti e gli adulti, sono in elaborazione da parte dell’OMS e saranno disponibili nel 2018.4 Il costo dell'inattività fisica: per i sistemi sanitari e per la società Si stima che l’inattività fisica costi global- mente 54 miliardi INT$ in assistenza sa- nitaria diretta, nel 2013, di cui il 57% è so- stenuto dal settore pubblico e ulteriori 14 miliardi INT$ sono attribuibili alla perdita di produttività (17). Le stime dei paesi ad alto, così come quelle dei paesi a basso e medio reddito (LMIC) indicano che tra il 2-3% del- le spese sanitarie nazionali sono attribuibili all’inattività fisica (18). Queste stime sono ritenute conservative a causa delle limita- zioni dei dati disponibili e dell’esclusione dei costi associati alla salute mentale e alle con- dizioni muscolo-scheletriche. Inoltre, i costi per la società, al di fuori del sistema sani- tario, come i potenziali benefici ambientali derivanti dall’aumento del muoversi a piedi, dell’uso della bicicletta e dei trasporti pub- blici con la conseguente riduzione dell’uso di combustibili fossili, non sono ancora inclusi in una valutazione d’impatto totale. L'incapacità di riconoscere e investire nell'at- tività fisica come priorità nella prevenzione e nel trattamento delle NCD rappresenta un'opportunità mancata. L'inazione continua vedrà i costi dell'inattività fisica continuare ad aumentare, contribuendo ad un ulteriore impatto negativo sui sistemi sanitari, l'am- biente, lo sviluppo economico, il benessere della comunità e la qualità della vita per tutti. Molteplici modi per essere attivi – molteplici opportunità di politiche – molteplici benefici Attraverso differenti forme, l’attività fisica ha molteplici benefici economici, sociali e di sa- lute. Camminare e andare in bicicletta sono i principali mezzi di trasporto che permettono alle persone di impegnarsi in attività fisiche regolari su base giornaliera, ma il loro ruo- lo e la loro popolarità sono in calo in molti paesi. I più grandi cambiamenti si verificano nei paesi LMIC dove, per esempio, un gran- de numero di persone passa dal camminare o l’andare in bicicletta all’uso del trasporto 4 Dati del 2010 (6). Stime aggiornate saran- no disponibili nel 2018 nel documento “WHO Country comparable estimates on physical inactivity, 2016” che è stato preparato per la pubblicazione nel 2018. 17 motorizzato personale (19). Le politiche che migliorano la sicurezza stradale, promuo- vono una progettazione urbana compatta che dia priorità all’accesso a pedoni, ciclisti e utenti del trasporto pubblico verso desti- nazioni e servizi, in particolare spazi per l’i- struzione, spazi pubblici aperti verdi e “spazi blu”5 (blue spaces), strutture sportive e ri- creative, possono ridurre l’uso del trasporto motorizzato personale, le emissioni di carbo- nio, la congestione del traffico e costi sanitari (20), oltre a implementare le microecono- mie nei quartieri locali migliorando salute e benessere della comunità nonché la qualità della vita (21,22). Data la sempre maggior urbanizzazione del mondo, con oltre il 70% della popolazione che vive nei centri urbani, le città hanno una particolare responsabilità e opportunità di contribuire a questa agenda attraverso il miglioramento della progetta- zione urbana e dei sistemi di trasporto so- stenibile (23)6. Lo sport è un contributo sottoutilizzato ma importante per l’attività fisica di persone di tutte le età, oltre a fornire benefici sociali, culturali ed economici significativi a comu- nità e nazioni (24,25)7. Mentre lo sport può essere catalizzatore e stimolo alla parteci- pazione all'attività fisica (26), il settore del- lo sport è anche fonte significativa di occu- pazione e fattore chiave del turismo e delle infrastrutture a livello globale. Lo sport e la ricreazione attiva* possono anche contribui- re in situazioni di emergenza e di crisi come parte di programmi umanitari mirati ai biso- gni sanitari e sociali, nonché allo sviluppo e all'integrazione della comunità (27). Raffor- zare l'accesso e la promozione della parte- cipazione allo sport e alle attività ricreative attive, per tutte le età e le abilità resta un elemento importante per aumentare il livello di popolazione che svolge attività fisica. La Conferenza generale dell'UNESCO ha os- servato nella International Charter of Physi- cal Education, Physical Activity, and Sport che "la pratica dell'attività fisica e dello sport è un diritto fondamentale per tutti" (28) e il 2017 Kazan Action Plan sostenuto a MINEPS VI (29) nonché la Commission on Ending Childhood Obesity (30), ha identificato il gioco e la ricreazione attiva come elementi importanti per la crescita sana e lo sviluppo nei bambini, compresi quelli sotto i 5 anni. Inoltre, fornire un'educazione fisica di qualità e ambienti scolastici di supporto può impar- tire: competenze fisiche e di salute per sani e attivi stili di vita per tutta la vita; preveni- re delle NCD (malattie non diagnosticate) e disturbi mentali; rafforzare i risultati accade- mici. Le politiche scolastiche sono una com- ponente essenziale per la creazione di una società più attiva. L'attività fisica è importante per tutte le età e dovrebbe essere integrata in più fasi gior- naliere. Per molti adulti, il luogo di lavoro è un ambiente chiave per essere fisicamente attivi e ridurre il comportamento sedenta- rio. Il viaggio da e per il lavoro, le pause nelle attività, i programmi sul posto di lavoro e le attività occasionali offrono tutte opportunità di aumentare l'attività fisica durante la gior- nata lavorativa e possono contribuire ad au- mentare la produttività e ridurre gli infortuni e l'assenteismo (31). Sia che lavorino o no, gli anziani in particolare possono trarre beneficio da una regolare attività fisica per mantenere la salute fisica, sociale e mentale (compresa la prevenzione o il ritardo della demenza) (4) prevenire le cadute e favorire un invecchia- mento sano (32). Rafforzare l’offerta e l'ac- cesso a opportunità e programmi appropriati può consentire a tutti gli anziani di mantenere 5 "Spazi blu" si riferiscono a spazi in prossimità di fiumi, laghi e oceani . 6 Come “Partnerships for Healthy Cities (https://partnershiphealthycities.bloomberg.org/, accesso aprile 2018). 7 Vedi: The Association for Sports for All (http://www.tafisa.org/, aprile 2018). L'attività fisica è importante per tutte le età e dovrebbe essere integrata in più fasi giornaliere. uno stile di vita attivo in base alla proprie capacità. È importante sottolineare che i fornitori di assistenza sociale e sanitaria, primaria e secondaria possono aiutare i pazien- ti di tutte le età a diventare più attivi e prevenire il crescente carico di NCD (12), utilizzando anche l'attività fisica come mezzo per aumentare i tassi di riabilita- zione e recupero (33). Il potenziamento dell’assistenza al paziente sull'attività fisica è stato identificato come un in- tervento economicamente conveniente (12). Inoltre, nell'ambito dell'assistenza sanita- ria, dell'ambiente di lavoro e di altri setto- ri, ci sono opportunità per le innovazioni digitali e per promuovere e sostenere la partecipazione all’attività fisica e ridur- re il tempo sedentario, e di sviluppare la pratica in rapida crescita dell’mHealth (salute mobile) per sfruttare il potenziale dei dati per aiutare a promuovere, soste- nere e monitorare l'attività fisica per mi- gliorare la salute e il benessere di tutti gli individui (34,35). Attività fisica e obiettivi di sviluppo sostenibile 2030 Investire in azioni politiche per aumen- tare l'attività fisica attraverso, per esem- pio, più cammino, ciclismo, ricreazione attiva, sport e gioco, può contribuire al raggiungimento di molti degli Obiettivi di Sviluppo Sostenibile (OSS) come iden- tificato nella Dichiarazione di Bangkok del 20168. L'aumento dell'attività fisica contribuirà direttamente all'OSS 3 (Buo- na Salute e Benessere) così come ad al- tri OSS, incluso ma non esclusivamente: OSS 2.2 (porre fine a tutte le forme di malnutrizione); OSS 4.1 e 4.2 (istruzione di qualità); OSS 5.1 (parità di genere); OSS 8 (lavoro dignitoso e crescita eco- nomica); OSS 9.1 (industria, innovazione e infrastrutture); OSS 10.2 e 10.3 (riduzio- ne delle diseguaglianze); OSS 11.2, 11.3, 11.6 e 11.7 (Città e comunità sostenibili); OSS 12.8 e 12c (produzione e consumo responsabili); OSS 13.1 e 13.2 (Azione per il clima); OSS 15.1 e 15.5 (Vita sulla Terra); OSS 16.1 e 16b (Pace, giustizia e istitu- zioni forti); e OSS 17 (partnership). Una panoramica dei percorsi e delle le azio- ni politiche connesse attraverso le quali l'aumento dei livelli di attività fisica può contribuire agli Obiettivi di Sviluppo So- stenibile sono illustrate nell'appendice 1. Visto il contributo dell'attività fisica all'A- genda 2030, è tempo di investire nell'at- tività fisica non solo per i suoi benefici diretti sulla salute, ma per come l'aumen- to dell’andare a piedi, in bicicletta, la ri- creazione attiva, lo sport e il gioco può condurre a realizzare un mondo più equo, sostenibile e prospero (36). 8 La dichiarazione di Bangkok sull'attività fisica per la salute globale e lo sviluppo sostenibile è una dichiarazione di consenso del 6° Congresso della International Society of Physical Activity and Health (ISPAH) del 19 novembre 2016 (http://www.ispah.org/ resources, accesso Maggio 2018) 19 Le risposte politiche proposte nel piano d'azione globale non sono solo intercon- nesse con il raggiungimento degli Obiet- tivi di Sviluppo Sostenibile ma si inter- secano e completano il raggiungimento degli obiettivi e delle ambizioni di altre strategie e piani strettamente correlati approvati dall'Assemblea mondiale della Sanità, inclusi: • Commission on Ending Childhood Obesity (30) • Global Strategy and Action Plan on Ageing and Health 2016-2020 (32) • Global Plan for the Decade of Action for Road Safety 2011-2020 (37) • WHO Public Health & Environment Global Strategy (38) • The New Urban Agenda (39) • Mental Health Action Plan 2013- 2020 (40) • Global Action Plan on the Public Response to Dementia 2017-2025 (41) • Global Strategy for Women’s, Children and Adolescents’ Health 2016-2030 (42) • Every Newborn Action Plan to End Preventable Deaths 2014 (43) • WHO Global Disability Action Plan 2014 – 2021 (44) • Global Nutrition Report 2017: Nou- rishing the SDGs (45) • United Nations Decade of Action on Nutrition 2016-2025 (46) Avanzando – azioni su scala nazionale Data la diversità di modi per essere attivi, e i molteplici scenari in cui è possibile aumen- tare la partecipazione, ci sono molteplici opportunità politiche nei diversi settori. Le risposte politiche nazionali devono affron- tare i molteplici fattori che determinano la partecipazione; alcune di queste sono caratteristiche individuali, conoscenze e preferenze personali, mentre altre sono relative a più ampi contesti socio-culturali, come il contesto familiare, i valori sociali, le tradizioni e gli ambienti fisici ed economici (47). Questi cosiddetti fattori determinanti "upstream" ("a monte") dell'attività fisica delineano l'equità nelle opportunità di par- tecipazione e contribuiscono ulteriormen- te alle disuguaglianze nell'attività fisica, nello stato di salute e nel benessere (48). Per essere efficaci le risposte nazionali de- vono includere azioni per affrontare i fatto- ri che incidono sulle opportunità e le abilità di tutte le persone di essere attive, nonché azioni politiche per proteggere e aumenta- re quei fattori che permettono e incorag- giano la partecipazione. Di conseguenza gli approcci politici “upstream” (a monte) basati sulla popolazione per la promozione dell'attività fisica devono essere prioritari e interconnessi con azioni politiche foca- lizzate su interventi "downstream" (a valle) individualmente centrati. Un'attuazione efficace richiederà agli Stati Membri di selezionare una combinazione strategica delle risposte politiche racco- mandate fornite in questo piano, adattate ed eseguite su scala nazionale in base al contesto del paese, consapevoli delle di- verse esigenze e abilità delle sottopopola- zioni. Tuttavia, nonostante le forti evidenze su soluzioni efficaci (12), i progressi resteran- no un'aspirazione a meno che risorse affi- dabili dedicate, sia umane che fiscali, siano garantite per supportare e promuovere l'attività fisica come una priorità all'interno del trattamento e della prevenzione delle NCD, oltre a stabilire i collegamenti stra- tegici tra dipartimenti chiave governativi, stakeholders e le relative priorità politiche per consentire un'attuazione sostenuta a livello nazionale e subnazionale. 20 Visione Persone più attive per un mondo più sano. Missione Garantire che tutte le persone abbiano accesso ad ambienti sicuri e abilitanti e a diverse opportunità di essere fisicamen- te attivi nella loro vita quotidiana, come mezzo per migliorare la salute individuale e della comunità contribuendo allo svi- luppo sociale, culturale ed economico di tutte le nazioni. PIANO D'AZIONE GLOBALE SULL’ATTIVITÀ FISICA 2018-2030 21 Obiettivo Nel 2013, gli Stati membri hanno concorda- to una serie di nove obiettivi volontari sta- biliti nel Global Monitoring Framework (7) per consentire il monitoraggio globale dei progressi nella prevenzione e nel controllo delle principali NCDs (malattie non trasmis- sibili) e dei loro principali fattori di rischio. L'obiettivo fissato per l'inattività fisica era di una riduzione relativa del 10% nella pre- valenza di attività fisica insufficiente9 negli adulti e negli adolescenti, utilizzando come riferimento dati del 2010. Questo piano d'azione propone un'estensione di 5 anni dell'obiettivo fissato per il 2025 per alli- nearlo all'agenda 2030 e fornire agli Stati membri un periodo di 12 anni (2018-2030) per l'azione politica e l'attuazione. L'incremento aggiuntivo del 5% riflette gli anni aggiuntivi disponibili per l'azione (perciò dal 2025 e 2030) ed è coerente con gli impegni esistenti per il 2025 utiliz- zando gli stessi indicatori che sono già di- sponibili nella maggior parte dei paesi che utilizzano gli strumenti esistenti11. Inoltre, l'obiettivo presenta un'ambizione realisti- ca in quanto è stato calcolato per riflettere l'entità dei cambiamenti osservati nei paesi con i migliori risultati che hanno compiuto progressi nel ridurre l'inattività fisica negli ultimi anni. La base di riferimento sarà il 2016 e le nuove stime globali comparabili per il 2016 sull'inattività fisica per adulti e adolescenti sono in preparazione e saran- no pubblicate all'inizio del 2018. 9 Definizione riportata nel Glossario 10 I dati pertinenti saranno resi disponibili nel prossimo documento, “WHO country compa- rable estimates on physical inactivity, 2016”, per la pubblicazione nel 2018. 11 Per gli adulti attraverso il Questionario “Global Physical Activity Questionnaire” (GPAQ) come raccomandato nell’approccio WHO STEPwise sulla sorveglianza del fattore di rischio per malattia non trasmissibile, o strumenti simili a più domini utilizzati dagli Stati membri; Per gli adolescenti esistono e sono in uso strumenti di misurazione, ad esempio attraverso la ”Glo- bal Student Health Survey” (Indagine Globale sulla Salute degli Studenti) L'obiettivo del piano d'azione è una riduzione relativa del 15%, utilizzando un riferimento del 201610, nella prevalenza globale dell'inattività fisica negli adulti e negli adolescenti. 22 Pratica basata sulle evidenze Le azioni politiche raccomandate sono sostenute da una solida base di prove scien- tifiche, nonché da prove basate sulla pratica derivanti dalla valutazione attiva e dalla dimostrazione di impatto. Il rapporto costo-efficacia per molti interventi è già stabilito; l'attuazione del piano dovrebbe continuare a costruire e sviluppare questa base di pro- ve, in particolare nei paesi LMIC. 22 Il piano d'azione è costituito dai seguenti principi guida che dovrebbero sostenere l'attuazione di azioni a tutti i livelli in cui gli Stati membri, i partner e l'OMS lavorano per il raggiungimento della visione condivisa di un mondo più attivo. Approccio sui diritti umani La Costituzione dell'OMS12 sancisce che il più alto livello di salute raggiungibile è un diritto fondamentale di ogni essere uma- no. Come risorsa essenziale per la vita quotidiana, la salute è una priorità sociale e politica condivisa per tutti i paesi. Nell'Agenda 2030 i paesi si sono impe- gnati a investire nella salute, raggiunge- re una copertura sanitaria universale e ridurre le diseguaglianze in salute per le persone di tutte le età e abilità. L'attua- zione di questo piano d'azione dovrebbe impiegare un approccio basato sui diritti e incorporare l'impegno a coinvolge- re e responsabilizzare gli individui e le comunità a partecipare attivamente allo sviluppo di soluzioni. Equità nel corso della vita Le disparità nella partecipazione all'at- tività fisica per età, sesso, disabilità, gravidanza, status socioeconomico e geografia riflettono limitazioni e disu- guaglianze nei determinanti e socioeco- nomiche e le opportunità per l'attività fisica per diversi gruppi e diverse abilità. L'attuazione di questo piano d'azione dovrebbe considerare esplicitamente i bisogni nelle diverse fasi del ciclo di vita (compresi l'infanzia, l'adolescenza, l'età adulta e l'età avanzata), diversi livelli di attività e abilità con una priorità nell’af- frontare le disparità e ridurre le disugua- glianze. 12 Vedi Constitution of the World Health Organisation: http://www.who.int/governance/eb/who constitution en.PDF, accesso aprile 2018 PRINCIPI GUIDA 23 La coerenza delle politiche e la salute in tutte le politiche L'attività fisica può offrire benefici a individui, comunità e Stati membri in una gamma di OSS, pertanto è necessario intervenire con e attraverso un'ampia gamma di politiche e partner per otte- nere cambiamenti e impatti duraturi. Gli OSS riconoscono che la salute delle persone e la salute del pianeta non si escludono a vicenda e che la sostenibilità ambientale è cruciale per il miglioramen- to della salute. Coinvolgimento e responsabilizzazione dei decisori politici, dei popoli, delle famiglie e delle comunità Le persone e le comunità dovrebbero avere il potere di prendere il controllo di quei fattori determinanti per la loro salute attraverso la partecipazione attiva allo sviluppo di politiche e interventi che li riguardano al fine di ridurre le barriere e fornire motivazione. L'impegno attivo per mobilitare le comunità è uno dei modi più potenti per cambiare il comportamento individuale e le norme sociali. Partnership multisettoriali Un approccio globale, integrato e inter- settoriale coerente con l'OSS 17 è es- senziale per aumentare i livelli di attività fisica della popolazione e ridurre il com- portamento sedentario. L'implementa- zione di questo piano d’azione dovrebbe promuovere la collaborazione tra tutti gli stakeholder a tutti i livelli, guidata da una visione condivisa per realizzare i moltepli- ci benefici di un mondo più attivo. Universalità Proporzionale La Universalità proporzionale descrive un approccio alla fornitura di risorse e di servizi su una scala e un’intensità proporzionale al grado di necessità. A livello globale, nazionale e subnazionale, c’è bisogno di focalizzare gli sforzi sulla riduzione dell’iniquità nelle opportunità per l’attività fisica. Pertanto, l'allocazione proporzionale delle risorse alle azioni necessarie per coinvolgere i meno attivi e quelli che devono affrontare i maggiori ostacoli all'aumento della partecipazione dovrebbe essere una priorità 24 Dato che l’agenda del piano d'azione va oltre lo scopo di una singola agenzia, la sua attuazione richiede partenariati. Lavorando insieme per raggiungere la visione del piano d'azione e migliorare la salute per tutti, i partner possono anche accelerare i progressi per raggiungere i loro rispettivi obiettivi. Stati Membri ministeri della salute, trasporto, istru- zione, sport, gioventù, pianificazione urbana, ambiente, turismo finanza e lavoro Organizzazioni intergovernative Agenzie ONU, la Interagency Taskfor- ce ONU sulle NCDs (UNIATF) e altre Organizzazioni Non Governative società civile, organizzazioni comu- nitarie di base, organizzazioni per i diritti umani, organizzazioni di fede. Agenzie di sviluppo istituti finanziari internazionali come la Banca Mondiale, banche di svilup- po regionale, organizzazioni intergo- vernative subregionali e agenizie di aiuto allo sviluppo. Organizzazioni internazionali iniziative e Agenzie per la salute globale Associazioni Professionali in aree mediche e affini, come la me- dicina sportive, terapia fisica, pratica generale, infermieristica, esercizio fisico e scienze dello sport, attività fi- sica e salute pubblica e alter rilevanti discipline inclusi i trasporti, lo sport e l’istruzione. Leader del settore e settore privato impegnati a migliorare la salute dei di- pendenti, delle loro famiglie e comunità. Comunità rappresentati gruppi di fede, sociali e culturali. OMS A tutti i livelli, sede centrale, uffici regionali e nazionali Media giornalisti e mezzi di comunicazioni, inclusi sia quelli tradizionali che quelli nuovi. Leader cittadini e governi locali sindaci, governatori e funzionari locali Fondazioni filantropiche che sono impegnate nel promuovere la salute globale e il raggiungimento degli OSS Istituzioni accademiche e di ricerca attraverso più discipline, inclusa la scienza dell’implementazione e la rete dei centri di collaborazione del OMS Questi partner includono, ma non sono limitati a: PARTENARIATI PER L'AZIONE 25 Per raggiungere questi quattro obiettivi, sono raccomandate 20 azioni politiche basate sulle prove elencate di seguito. I ruoli specifici rac- comandati per il Segretariato dell’OMS, gli Stati membri e per gli altri stakeholders per soste- nere l'attuazione, sono delineati per ciascuna azione nell'appendice 2. Quattro obiettivi strategici offrono un quadro universalmente applicabile per 20 azioni politiche multidimensionali, ciascuna identificata come una componente importante ed efficace di una risposta basata sulla popolazione per aumentare l'attività fisica e ridurre il comportamento sedentario. In combinazione, essi sintetizzano l'approccio di sistema necessario per creare una società che intrinsecamente valorizzi e dia priorità agli investimenti politici nell'attività fisica come parte normale della vita quotidiana. I quattro obiettivi strategici sono: 1. Creare società attive 2. Creare ambienti attivi 3. Creare persone attive 4. Creare sistemi attivi QUADRO PER L'AZIONE 4 OBIETTIVI STRATEGICI 20 AZIONI POLITICHE 26 Creare un cambio di paradigma nell’intera società, aumentando la conoscenza, la comprensione e l'apprezzamento per i molteplici benefici della regolare attività fisica, in base alle capacità e a tutte le età. NORME E COMPORTAMENTI SOCIALI CREARE SOCIETÀ ATTIVE 27 28 AZIONE 1.1. AZIONE 1.2. Implementare campagne di comunicazione sulle best practice, collegate a programmi basati sulla comunità, per aumentare la consapevolezza, la conoscenza e la comprensione dei molteplici benefici per la salute di un'attività fisica regolare e un comportamento meno sedentario, secondo le capacità, per il benessere individuale, familiare e della collettività. Condurre campagne di livello nazionale e di comunità per migliorare la consapevolezza, la comprensione e l'apprezzamento dei co-benefici sociali, economici e ambientali dell’attività fisica, in particolare camminare di più, usare la bicicletta e altre forme di mobilità che comportano l'uso di ruote (compresi sedie a rotelle, scooter e pattini) e quindi dare un significativo contributo al raggiungimento della Agenda 2030 per lo Sviluppo Sostenibile (OSS 2, 3, 4, 5, 8,9, 10, 11, 13, 15, 16 e 17). CREARE SOCIETÀ ATTIVE OBIETTIVO STRATEGICO 1 29 AZIONE 1.3. AZIONE 1.4. Attuare iniziative regolari di partecipazione di massa in spazi pubblici, coinvolgendo intere comunità, per offrire accesso piacevole, conveniente e gratuito a esperienze socialmente e culturalmente appropriate di attività fisica. Rafforzare la formazione e l’aggiornamento di professionisti, all'interno e all'esterno del settore sanitario, per aumentare le conoscenze e le competenze relative ai loro ruoli e contributi nel creare opportunità inclusive ed eque per una società attiva inclusi ma non solo i settori: trasporti, pianificazione urbana, istruzione, turismo e ricreazione, sport e fitness, nonché gruppi di base e organizzazioni della società civile. 30 Creare e mantenere ambienti che promuovano e salvaguardino i diritti di tutte le persone, di ogni età, ad avere un accesso equo a luoghi e spazi sicuri, nelle loro città e comunità, in cui impegnarsi in attività fisica regolare, in base alle proprie capacità. SPAZI E LUOGHI CREARE AMBIENTI ATTIVI 31 32 AZIONE 2.1. AZIONE 2.2. OBIETTIVO STRATEGICO 2 Rafforzare l'integrazione delle politiche di pianificazione urbana e dei trasporti per dare priorità ai principi di uso, mixed land e compatto del territorio, a tutti i livelli di governo, a seconda dei casi, per creare quartieri altamente collegati per consentire e promuovere lo spostamento a piedi, in bicicletta, altre forme di mobilità che comportano l'uso di ruote (comprese sedie a rotelle, scooter e pattini) e l'uso del trasporto pubblico, nelle comunità urbane, periurbane e rurali. Migliorare il “livello di servizio”13 offerto dalla rete infrastrutturale pedonale e ciclabile, per consentire e promuovere il cammino, l’andare in bicicletta, altre forme di mobilità su ruota (comprese sedie a rotelle, scooter e pattini) e l'uso del trasporto pubblico nelle comunità urbane, periurbane e rurali, nel rispetto dei principi di sicurezza, accesso universale ed equo da parte di persone di tutte le età e abilità in linea con gli altri impegni (37, 39, 49–53). 13 "Livello di servizio" si riferisce agli attributi di sicurezza, qualità, connessione e completezza; strumenti di valutazione per camminare e andare in bicicletta sono disponibili in molti paesi. CREARE AMBIENTI ATTIVI 33 AZIONE 2.4. AZIONE 2.5. Accelerare l'attuazione di azioni politiche per migliorare la sicurezza stradale e la sicurezza personale dei pedoni, ciclisti, persone impegnate in altre forme di mobilità che comporta l'uso di ruote (comprese sedie a rotelle, scooter e pattini) e dei passeggeri dei trasporti pubblici, con priorità assegnata alle azioni che riducono il rischio della strada per gli utenti più vulnerabili in conformità con un approccio sistemico alla sicurezza stradale in linea con gli altri impegni (37, 49-54). Rafforzare l'accesso agli spazi verdi e pubblici di buona qualità, alle reti verdi, agli spazi ricreativi (inclusi fiumi e aree costiere) e sportivi attrezzati da parte di tutte le persone, di tutte le età e con diverse abilità nelle comunità urbane, periurbane e rurali, garantendo che la progettazione sia coerente con questi principi di accesso sicuro, universale, adatto agli anziani ed equo con la priorità di ridurre le disuguaglianze e in linea con gli altri impegni (39). Rafforzare le politiche, le linee guida e i quadri normativi, di progettazione, a i livelli nazionali e sub- nazionali, a seconda dei casi, per promuovere i servizi pubblici, scuole, assistenza sanitaria, strutture sportive e ricreative, luoghi di lavoro e edilizia popolare progettati per consentire a occupanti e visitatori con diverse abilità di essere fisicamente attivi dentro e nei dintorni degli edifici, e dare priorità all'accesso universale da parte di pedoni, ciclisti e trasporto pubblico. AZIONE 2.3. 34 Creare e promuovere l'accesso a opportunità e programmi, attraverso molteplici setting per aiutare persone di tutte le età e abilità a impegnarsi in attività fisiche regolari come individui, famiglie e comunità. PROGRAMMI E OPPORTUNITÀ CREARE PERSONE ATTIVE 35 36 AZIONE 3.1. AZIONE 3.2. OBIETTIVO STRATEGICO 3 Rafforzare l’offerta di educazione fisica di buona qua- lità e più esperienze positive e opportunità di ricre- azione attiva, sport e gioco per ragazze e ragazzi, applicando i principi dell’approccio whole of school (intero ciclo scolastico) e a tutte le istituzioni scolasti- che, materne, primarie, secondarie e istituti d’istruzio- ne terziaria per stabilire e rafforzare la salute nell’arco della vita e l’alfabetizzazione fisica, promovendo la fruizione e la partecipazione all’attività fisica in base alla capacità e alle abilità. Attuare e rafforzare sistemi di valutazione e assisten- za del paziente riguardo l’aumento dell'attività fisica e la riduzione del comportamento sedentario, mediante operatori di sanitari sociali e di comunità opportuna- mente formati, nei servizi sociali e sanitari, primari e secondari come parte dell'assistenza sanitaria univer- sale, garantendo il coinvolgimento delle comunità e del paziente e collegamenti coordinati con le risorse della comunità, dove necessario. CREARE PERSONE ATTIVE 37 AZIONE 3.5. AZIONE 3.6. Migliorare l’offerta e le opportunità di programmi e servizi adeguati su misura volti ad aumentare l'attivi- tà fisica e ridurre il comportamento sedentario negli adulti più anziani, in base alle abilità, in contesti chia- ve come spazi locali e comunitari, strutture sanitarie, sociali e di assistenza a lungo termine, case di riposo e ambienti familiari, per sostenere un invecchiamento sano. Rafforzare lo sviluppo e l'attuazione di program- mi e servizi, attraverso vari settings comunitari, per coinvolgere e aumentarne le opportunità di accesso, nell'attività fisica, i gruppi meno attivi, come identi- ficati da ciascun paese, come ragazze, donne, adulti anziani, comunità rurali e indigene, popolazioni vulne- rabili o emarginate, accogliendo i contributi positivi di tutte le persone. Attuare le iniziative Whole of Community (per l’intera comunità), a livello di città, paese o comunità, che sti- molino l'impegno di tutti gli stakeholders ottimizzan- do una combinazione di approcci politici, attraverso i diversi settings, per promuovere una maggiore par- tecipazione all'attività fisica e un ridotto comporta- mento sedentario da parte di persone di tutte l’età e diverse abilità e, focalizzando sul coinvolgimento, sul co-sviluppo e sul senso di responsabilità delle comu- nità di base. AZIONE 3.3. Migliorare l’offerta, e le opportunità per, più program- mi e promozione dell’attività fisica nei parchi e in altri ambienti naturali (come spiagge, fiumi e litorali) non- ché nei luoghi di lavoro pubblici e privati, nei centri co- munitari, nelle strutture ricreative, sportive e nei centri di fede, per sostenere la partecipazione all'attività fi- sica, da parte di tutte le persone diversamente abili. AZIONE 3.4. 38 Creare leadership, governance, partnership multisettoriali, capacità di forza lavoro, advocacy e sistemi di informazione in tutti i settori per raggiungere l'eccellenza nella mobilitazione delle risorse e l'attuazione di un'azione coordinata internazionale, nazionale e subnazionale per aumentare l'attività fisica e ridurre il comportamento sedentario. ATTUATORI DI POLITICHE E GOVERNANCE CREARE SISTEMI ATTIVI 39 40 AZIONE 4.2. Rafforzare i quadri politici, i sistemi di leadership e di governance, a livello nazionale e subnazionale, per sostenere l'attuazione di azioni volte ad aumentare l'attività fisica e ridurre i comportamenti sedentari, compresi l'impegno multisettoriale e i meccanismi di coordinamento; coerenza delle politiche in tutti i settori; linee guida, raccomandazioni e piani di azio- ne sull'attività fisica e comportamento sedentario per tutte le età; monitoraggio e valutazione dei progressi per rafforzare la responsabilizzazione. Migliorare i sistemi di raccolta dati a livello naziona- le e, se del caso, a livello subnazionale, per sostenere: osservazione regolare sull'attività fisica e comporta- mento sedentario della popolazione di tutte le età e categorie; sviluppo e sperimentazione di nuove tec- nologie digitali per rafforzare i sistemi di sorveglianza; sviluppo di sistemi di monitoraggio dei fattori socio- culturali e ambientali che determinano l'inattività fi- sica; regolari monitoraggi multisettoriali e resoconto sull’implementazione delle politiche per assicurare, re- sponsabilità e determinare politiche e pratiche. AZIONE 4.1. OBIETTIVO STRATEGICO 4 CREARE SISTEMI ATTIVI 41 AZIONE 4.4. AZIONE 4.5. Rafforzare la capacità di ricerca e valutazione nazio- nale e istituzionale, e stimolare l’uso delle tecnologie digitali e dell'innovazione per accelerare lo sviluppo e l'attuazione di soluzioni politiche efficaci volte ad aumentare l'attività fisica e ridurre il comportamento sedentario. Incrementare gli sforzi di sensibilizzazione per accre- scere la consapevolezza e la conoscenza dell'impegno in un'azione congiunta a livello globale, nazionale e regionale rivolgendosi al pubblico chiave, incluso ma non solo i leader di alto livello, responsabili politici in più settori, media, settore privato, i leader di città e comunità,e la più ampia comunità. Rafforzare i meccanismi di finanziamento per assicu- rare un’implementazione sostenuta delle azioni nazio- nali e subnazionali e lo sviluppo di sistemi che sup- portino lo sviluppo e l’attuazione di politiche volte ad aumentare l’attività fisica e alla riduzione del compor- tamento sedentario. AZIONE 4.3. 42 Questo piano d'azione globale è stato svi- luppato nel il pieno riconoscimento del fatto che i paesi si trovano a punti di partenza diversi nei loro sforzi per ridurre i livelli d’inattività fisica e compor- tamento sedentario. Inoltre, riconosce che le priorità e le preferenze per i diversi tipi di attività fisiche, tra diversi setting e per gruppi di sottopopolazione differenti, va- riano a seconda della cultura, del contesto e delle risorse. Non esiste quindi un'unica soluzione politica. Piuttosto, questo piano d'azione prevede quattro obiettivi strate- gici raggiungibili attraverso 20 azioni po- litiche che sono universalmente applicabili a tutti gli Stati membri. Le priorità, la fattibilità e la velocità di im- plementazione potranno variare a seconda del contesto (55). Pertanto, si raccomanda a ciascun paese di valutare la propria si- tuazione corrente per identificare le aree di progresso esistenti che possono essere rafforzate, nonché le opportunità in termi- ni di politiche e le carenze delle pratiche. Tutti i paesi dovrebbero attuare azioni poli- tiche “upstream” (a monte) volte a miglio- rare i fattori sociali, culturali, economici e ambientali che supportano l'attività fisica combinata con approcci “downstream” (a valle), individualmente focalizzati (educa- tivi e informativi) che dovrebbero essere attuati coerentemente secondo il principio di universalità proporzionale. Quest’ap- proccio di sistema dovrebbe permettere ai paesi di identificare una combinazione strategica di soluzioni politiche raccoman- date commisurate in base al contesto da attuare nel breve (2-3 anni), medio (3-6 anni) e a lungo termine (7-12 anni). Raggiungere la piena attuazione su sca- la nazionale è un'agenda a lungo termine per la maggior parte degli Stati membri. Tuttavia, i paesi possono avviare iniziative politiche a livello subnazionale e cittadino, a seconda dei casi, per dimostrare l'effica- cia e creare uno slancio verso la copertura nazionale. L'impatto positivo delle iniziati- ve politiche può e deve essere celebrato e promosso per aumentare la consapevolez- za e il sostegno politico, degli stakeholders e della comunità. Mobilitare le comunità per impegnarle nella pianificazione e at- tuazione delle soluzioni è decisivo per il successo. In quanto tale, questo piano d'a- zione fornisce azioni politiche coerenti con un approccio Whole of society (dell'intera società) che mira a potenziare le comunità. Dato che l'agenda politica va oltre l'ambito di ogni singola agenzia, l'attuazione richie- derà partnership efficaci. Tutti gli Stakehol- ders possono e dovrebbero contribuire all'attuazione di questo piano d'azione glo- bale a livello nazionale, individualmente e in partenariato in sette settori chiave: Leadership Sono necessari una leadership e un impe- gno forti e visibili per definire una visione nazionale che dia priorità alla promozione dell'attività fisica e la riduzione del com- Non c’è un’unica soluzione. Questo piano d’azione fornisce un approccio di sistema, universalmente applicabile a tutti i paesi. ATTUAZIONE 43 portamento sedentario, e assicuri l'impe- gno attivo di più settori a tutti i livelli. Gli stakeholder possono fornire la leadership agendo come modelli, sostenendo attiva- mente le azioni politiche raccomandate e il cambiamento richiesto. Policy e Governance Tutti i partner dovrebbero valutare e raf- forzare la loro politica e governance per includere e massimizzare le sinergie con l'agenda per promuovere l'attività fisica e ridurre il comportamento sedentario. Ciò include lo sviluppo o l’aggiornamento delle policy e dei posizionamenti rilevan- ti, linee guida e indicazioni pertinenti per ciascuna agenzia, istituzione o compo- nenti, in linea con le raccomandazioni in questo Piano. Coordinamento Il coordinamento della pianificazione na- zionale, dell'attuazione, della valutazione e del monitoraggio dei progressi e dei contributi da parte tutti gli stakeholders è un compito chiave. Vi è un chiaro ruolo per il settore sanitario di guidare e convocare i partner, ed è auspicabile che gli altri con- tribuiscano alla creazione e al sostegno di efficaci meccanismi di coordinamento nazionale e subnazionale (compresi, ove opportuno, a livello di città e di comunità). Mobilitazione delle risorse I governi dovrebbero rafforzare i loro in- vestimenti nella promozione dell'attività fisica nell'ambito dei programmi di pre- venzione e cura delle NCD, così come in altri portafogli governativi chiave identifi- cati nelle aree di azione, come i trasporti, l'urbanistica, lo sport e l'istruzione. Men- tre è spesso richiesto un aumento delle risorse, è anche possibile accelerare e graduare l'implementazione mediante una riallocazione delle risorse esistenti verso azioni prioritarie che supportano l'aumento dell'attività fisica. Altri sta- keholders dovrebbero cercare opportu- nità per l'implementazione delle risorse, in particolare in contesti e paesi con ri- sorse limitate, e sostenere opportunità di formazione, ricerca e sviluppo. L'impegno della comunità La creazione di una società attiva richie- derà il pieno coinvolgimento e la titolarità di tutti gli stakeholders per garantire solu- zioni su misura, valide, sostenibili ed effi- caci. Le azioni per coinvolgere tutte le par- ti della comunità, la società civile, le entità private e filantropiche e altre, possono generare benefici comuni e contribuire alla costruzione di capacità e al raggiungi- mento di obiettivi condivisi con altri setto- ri e stakeholders. L'impegno dovrebbe ini- ziare con la diffusione del piano d'azione globale e la comunicazione dell'impegno di ciascun paese ad attuare la visione con- divisa per creare una società più attiva, completa di opportunità più eque, acces- sibili, sostenibili e fruibili per tutti. Promozione e advocacy Tutti gli stakeholders dovrebbero pro- muovere attivamente e sostenere l'attua- zione delle azioni politiche necessarie in base ai contesti e alle priorità dei paesi. La promozione del bisogno e delle op- portunità per aumentare l'attività fisica e ridurre il comportamento sedentario e i benefici associati a tutti i settori è neces- saria a tutti i livelli. Le organizzazioni della società civile e non governative hanno un 44 ruolo centrale nel guidare l’advocacy e il monitoraggio delle responsabilità. Pratiche basate sulle evidenze La pianificazione, l'attuazione e la valuta- zione delle politiche nazionali e subnazio- nali devono essere aggiornate e sostenute da sistemi di informazione e dati solidi e affidabili. La ricerca e l'innovazione sono necessarie per determinare sia per le nuo- ve politiche sia per rafforzare le pratiche, i sistemi di sorveglianza e la valutazione del- le politiche sono componenti fondamentali del monitoraggio e della responsabilità na- zionali. Tutti gli stakeholders dovrebbero sostenere il rafforzamento dei sistemi di raccolta dati e evidenze in particolare nei paesi LMIC (Paesi a Medio Basso Reddito). Per assistere gli Stati membri nell'attuazio- ne delle 20 azioni politiche raccomandate a livello nazionale e subnazionale, l'OMS darà la priorità a quanto segue: I) com- pletamento di un quadro di monitoraggio e valutazione per questo piano d'azione e sostegno ai paesi per attuare, adeguare e adattarlo al contesto nazionale; II) sostene- re gli Stati membri per valutare i loro attuali progressi nell'attività fisica e sviluppare o aggiornare (se necessario) politiche nazio- nali e piani d'azione sull'attività fisica; III) rafforzare l'impegno con i settori non sani- tari a livello globale, regionale e nazionale; IV) guidare e sostenere sforzi di advocacy di alto livello per sensibilizzare sull'impor- tanza dell'attività fisica nell'ambito dell’A- genda 2030 e sulla mobilitazione delle risorse; e v) in partnership con gli stakehol- ders, sviluppare (ove necessario), promuo- vere e diffondere orientamenti, strumenti e risorse di formazione per sostenere l'attua- zione delle 20 azioni politiche sull'attività fisica e sul comportamento sedentario. Un elenco dettagliato dei ruoli e delle re- sponsabilità raccomandati per gli Stati membri, OMS e stakeholders per ciascuna azione politica è descritto nell'appendice 2. 2.4 2.3 2.2 2.1 2.5 1.2 1.3 CREARE AMBIENTI ATTIVI CREARE SOCIETÀ ATTIVE Migliorare l'accesso a spazi pubblici all'aperto Rafforzare la sicurezza stradale Migliorare le reti pedonali e ciclabili Integrare le politiche dei trasporti e di pianificazione urbana Implementare politiche edilizie proattive Promuovere benefici condivisi Promuovere eventi di massa 1.4 Costruire capacità di forza lavoro 45 FIGURA 1: soluzioni “whole-of-government” (soluzioni integrate di governo) per l'inattività fisica I numeri indicati si riferiscono alle azioni politiche raccomandate. Per i dettagli completi, fare riferimento al rapporto principale. 4.1 4.4 4.54.3 4.2 3.4 3.3 3.1 3.53.63.2 1.1 Rafforza la ricerca e lo sviluppo Sviluppare meccanismi creativi di finanziamento Rafforzare politiche, leadership e governance Incrementare l'advocacy Migliorare e integrare sistemi di dati e sorveglianza CREARE SISTEMI ATTIVI CREARE PERSONE ATTIVE Fornire programmi attraverso molteplici settings Migliorare l'offerta per gli anziani Migliorare l'educazione fisica e i programmi scolastici Dare priorità a programmi per i meno attivi Implementare iniziative al livello di comunità Incorporare attività fisica nei servzi per la salute e servizi sociali Realizzare campagne di marketing sociale PERSONE PIÙ ATTIVE PER UN MONDO PIÙ SANO CREARE AMBIENTI ATTIVI 46 I progressi verso il conseguimento dell'o- biettivo di una riduzione relativa del 15% di insufficiente attività fisica negli adulti e adolescenti entro il 2030 verranno moni- torati utilizzando I due indicatori adottati dall’Assemblea mondiale della Salute nel quadro di monitoraggio per la prevenzio- ne e il controllo delle NCD - malattie non trasmissibili, vale a dire: • prevalenza di attività fisica insuf- ficiente tra le persone di 18 anni e più; • prevalenza di attività fisica insuf- ficiente tra gli adolescenti (di età compresa tra 11 e 17 anni)14. Gli Stati membri sono incoraggiati a raf- forzare la segnalazione dei dati disaggre- gati conformemente alle raccomandazioni concordate (6,28,56,57) e a riflettere le duplici priorità di questo piano d'azione, in particolare: (1) ridurre il livello generale di inattività fisica nella popolazione e (2) ri- durre le disparità interne ai paesi nei livelli di inattività fisica delle popolazioni meno attive, come identificato da ciascun paese. I dati disaggregati dovrebbero includere misure specifiche di attività fisica (legate al lavoro, l’andare a piedi e in bicicletta e il tempo libero), nonché la presentazione di fattori socio-demografici, culturali, econo- mici e geografici. Struttura di monitoraggio e indicatori Al fine di monitorare l’attuazione globale e nazionale di questo piano d’azione, l’OMS si impegna a finalizzare un quadro di mo- nitoraggio e valutazione, raccomandando una serie di indicatori di processo e di im- patto entro dicembre 2018, quando pub- blicherà una nota tecnica sul suo sito web, delineando come l’OMS analizza e valuta i progressi dei paesi a livello globale e re- gionale. Lo sviluppo della struttura di monitorag- gio e valutazione applicherà i principi di economia, efficienza e flessibilità. Dove possibile, la struttura di valutazione, sarà tesa a minimizzare il lavoro di raccolta usando sistemi di raccolta dati esistenti e perseguendo efficienza e sinergie al- lineandosi con i sistemi di monitoraggio stabiliti per altri importanti indicatori di salute, sociali e ambientali nell’ambito per esempio degli Obiettivi di Sviluppo Soste- nibile. Pertanto l'attenzione sarà focaliz- 14 Non vengono proposti indicatori per gli utenti di età inferiore a 11 anni a causa dell'assenza di dati di riferimento globali e di un consenso generale su strumenti di misurazione o punti di riferimento auto-riportati o oggettivi Rafforzare la segnalazione di dati disaggregati per mostrare i progressi nella riduzione delle disparità MONITORAGGIO E VALUTAZIONE 47 15 Vedi: Risoluzione 66.10 (2013) dell'Assem- blea Mondiale della Salute (http://apps.who. int/gb/ebwha/pdf_files/WHA66/A66_R10- en.pdf, accesso aprile 2018). zata sull'individuazione degli indicatori di impatto e di processo rilevanti che sono fattibili e potenzialmente disponibili in tut- ti i paesi. Laddove possibile, per gli indi- catori individuati, la valutazione dovrebbe essere possibile utilizzando gli strumenti e i sistemi di raccolta dei dati esistenti per ridurre al minimo l'onere per i paesi, come: indagine sulle NCD, sulla sicurezza stra- dale generale, d’indagine sulla salute de- gli studenti a livello scolastico generale e database sulle città adatte agli anziani. Ri- levanti dati globali possono essere dispo- nibili attraverso banche dati come quella dell’OMS sull’inquinamento atmosferico delle città (58) e nelle aree degli spazi pubblici come parte dell'iniziativa di pro- sperità cittadina dell'UN-Habitat (59), che è allineata all'OSS 11.7. Saranno necessarie consultazioni tecniche per ottenere l'opi- nione degli esperti della salute e di altri settori, in modo che gli indicatori rifletta- no i progressi nell'impatto e nel processo di attuazione del paese verso il raggiungi- mento dell'obiettivo globale. Gli stati membri saranno sostenuti con rac- comandazioni sugli approcci metodologi- ci per la valutazione delle politiche e degli strumenti da utilizzare a livello subnazio- nale, e si prevede che i paesi provvedano a pubblicare relazioni nazionali regolari. Meccanismi di resoconto e arco temporale La presentazione dei progressi globali sull'attuazione del Piano d'azione globale sull'attività fisica sarà in linea con il pa- ragrafo 3.9 della risoluzione WHA66.10 (2013)15 . Il primo rapporto verrà presen- tato nel 2021 (utilizzando i dati del 2020) e con il secondo rapporto che verrà pub- blicato nel 2026 (utilizzando i dati del 2025). La relazione finale sarà presentata all'Assemblea della Salute nel 2030 come parte della relazione sugli obiettivi relati- vi alla salute e gli obiettivi Agenda 2030 per lo Sviluppo Sostenibile. 48 1. WHO. Global recommendations on physical activity for health. Geneva: World Health Organization; 2010. 2. Schuch F, Vancampfort D, Richards J, Rosenbaum S, Ward PB, Stubbs B. Exercise as a treatment for depression: a meta-analysis adjusting for publication bias. J Psychiatr Res. 2016;77:42–51. 3. Mammen G, Faulkner G. Physical activity and the prevention of depression: a systematic review of prospective studies. Am J Prev Med. 2013;45(5):649–657. 4. Livingston G, Sommerlad A, Orgeta V, Costafreda SG, Huntley J, Ames D, et al. Dementia prevention, intervention, and care. Lancet. 2017;16;390(10113):2673– 2734. 5. Das P and Horton R. Rethinking our approach to physical activity. Lancet. 2012;380(9838):189–190. 6. WHO. Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013–2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 7. Page 5 of the Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013–2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 8. WHO. Montevideo roadmap 2018–2030 on NCDs as a sustainable development priority. Geneva: World Health Organization; 2017. 9. Pages 33–34 of the Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013–2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 10. WHO. Global strategy on diet, physical activity and health. Geneva: World Health Organization; 2004. 11. WHO Regional Office for Europe. Physical activity strategy for the WHO European Region 2016–2025. Copenhagen: World Health Organization; 2016. 12. WHO. Tackling NCDs: ‘Best buys’ and other recommended interventions for the prevention and control of noncommunicable disease. Geneva: World Health Organization; 2017. 13. Tremblay M, Aubert S, Barnes JD, Saunders TJ, Carson V, Latimer-Cheung AE, et al. Sedentary Behaviour Research Network (SBRN)-terminology consensus project process and outcome. Int J Behav Nutr Phys Act. 2017;14:75. 14. Owen N, Healy GN, Matthews CE, Dunstan DW. Too much sitting: the population-health science of sedentary behaviour. Exerc Sport Sci Rev. 2010;38(3):105–113. 15. WHO. Global status report on noncommunicable diseases. Geneva: World Health Organization; 2014. 16. Sallis J, Bull F, Guthold R, Heath GW, Inoue S, Kelly P, et al. Progress in physical activity over the Olympic quadrennium. Lancet. 2016;388:1325–36. 17. Ding D, Lawson KD, Kolbe-Alexandar TL, Finkelstein EA, Katzmarzyk PT, Mechelen W. et al. The economic burden of physical inactivity: a global analysis of major non-communicable diseases. Lancet. 2016;388(10051):1311–24. 18. Bull F, Goenka S, Lambert V, Pratt M. Physical activity for the prevention of cardiometabolic disease. In: Prabhakaran D, Anand S, Gaziano TA, Mbanya J, Wu Y, Nugent R, editors. Disease Control Priorities. 3rd edition, Vol.5 Cardiovascular, respiratory, and related disorders (DCP3). 3rd edition Vol.5. Washington DC: World Bank. 2017;79–99. 19. Li Z, Wang W, Yang C, Ding H. Bicycle mode share in China: a city-level analysis of long term trends. Transportation. 2017;(44):773–788. 20. Woodward A, Lindsay G. Changing modes of travel in New Zealand cities. In: Howden-Chapman P, Stuart K, Chapman R, editors. Sizing up the city – Urban form and transport in New Zealand. Wellington: New Zealand Centre for Sustainable Cities centred at University of Otago; 2010. 21. Sallis J, Cerin E, Conway T, Adams M, Frank L, Pratt M, et al. Physical activity in relation to urban environments in 14 cities worldwide: a cross-sectional study. Lancet. 2016;287(10034):2207–2217. Riferimenti 49 22. Giles-Corti B, Vernez-Moudon A, Reis R, Turrell G, Dannerberg AL, Badland H, et al. City planning and population health: a global challenge. Lancet. 2016;388:2912– 24. 23. The Shanghai Consensus on Healthy Cities 2016. Shanghai Declaration on promoting health in the 2030 Agenda for Sustainable Development, adopted in the 9th Global Conference on Health Promotion, Shanghai, 2016 (http://www.who.int/healthpromotion/ conferences/9gchp/healthy-city-pledge/ en /). 24. Lindsey I, Chapman T. Enhancing the contribution of sport to the Sustainable Development Goals. London: Commonwealth Secretariat; 2017. 25. International Olympic Committee. Olympic Agenda 2020: 20+20 Recommendations and Sport and Active Society (https://www.olympic.org/news/ olympic-agenda-2020-discussions- culminate-in-20-20-recommendations). 26. Khan KM, Thompsom AM, Blaire SN, Sallis JF, Powell KE, Bull FC, Bauman AE. Physical activity, exercise and sport: their role in the health of nations. Lancet. 2012;380:59–64. 27. Women’s Refugee Commission, UNHCR, and GRYC. “We believe in youth”: global refugee youth consultations final report (https:// www.womensrefugeecommission.org/ youth/resources/1385-gryc-final-report- sept-2016). 28. UNESCO: International Charter of Physical Education, Physical Activity and Sport (revised 2015). (http://www. unesco.org/new/en/social-and-human- sciences/themes/physical-education- and-sport/sport-charter/, accessed April 2018). 29. UNESCO, Report of the Sixth international conference of ministers and senior officials responsible for physical education and sport (MINEPS VI). Annex 1 Kazan Action Plan. SHS/2017/5 REV Paris, September 2017; adopted on 14–15 July 2017 (http://unesdoc.unesco.org/ images/0025/002527/252725E.pdf). 30. WHO. Report of the Commission on Ending Childhood Obesity: implementation plan: executive summary. Geneva: World Health Organization; 2017 (http://www.who.int/end-childhood- obesity/publications/echo-plan- executive-summary/en/). 31. Van Dongen JM, Proper KI, van Wier MF, Van der Beek AJ, Bongers PM, Mechelen W, et al. Systematic review on the financial return of worksite health promotion programmes aimed at improving nutrition and/or increasing physical activity. Obes Rev. 2011;(12):1031– 49. 32. WHO. Global strategy and action plan on ageing and health (2016–2020). Geneva: World Health Organization; 2016. 33. WHO. HEARTS Technical package for cardiovascular disease management in primary health care. Geneva: World Health Organization; 2016. 34. WHO. mHealth: new horizons for health through mobile technologies. Geneva: World Health Organization; 2011 (http:// www.who.int/goe/publications/goe_ mhealth_web.pdf). 35. Labrique AB, Vasudevan L, Kochi E, Fabricant R, Mehl G. mHealth innovations as health system strengthening tools: 12 common applications and a visual framework. Global Health: Science and Practice. 2013;1(2):160–71. 36. United Nations Resolution A/RES/70/1: Transforming our world: the 2030 Agenda for Sustainable Development; adopted by the United Nations Seventieth General Assembly, 25 September 2015 (http://www.un.org/ en/development/desa/population/ migration/generalassembly/docs/ globalcompact/A_RES_70_1_E.pdf). 37. WHO and United Nations. Global plan for the decade of action for road safety 2011–2020. Geneva: World Health Organization; 2011 (http://www.who.int/ roadsafety/decade_of_action/plan/en/). 38. WHO. WHO public health & environment global strategy overview 2011. (http:// www.who.int/phe/publications/ PHE_2011_global_strategy_ overview_2011.pdf). Riferimenti 50 APPENDICE 1 39. New Urban Agenda adopted by the United Nations Conference on Housing and Sustainable Urban Development (Habitat III), 2016; endorsed by the United Nations General Assembly in Resolution 71/256 (http://www.unorg/ en/development/desa/population/ migration/generalassembly/docs/ globalcompact/A_RES_71_256.pdf). 40. WHO. Mental health action plan 2013–2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 41. Decision WHA70(17) of WHA70/2017/ REC/1: Resolutions, Decisions and Annexes. Seventieth World Health Assembly, 22–31 May 2017 (http://apps. who.int/gb/ebwha/pdf_files/WHA70- REC1/A70_2017_REC1-en.pdf#page=1). 42. Every Woman Every Child. The global strategy for women’s, children’s and adolescents’ health (2016–2030) (http:// www.everywomaneverychild.org/ wp-content/uploads/2017/10/EWEC_ GSUpdate_Brochure_EN_2017_web.pdf). 43. WHO/UNICEF. Every Woman Every Child. Every newborn: an action plan to end preventable deaths. Geneva: World Health Organization; 2014. 44. WHO. WHO global disability action plan 2014–2021. Better health for all people with disability. Geneva: World Health Organization; 2015. 45. Development Initiatives. Global nutrition report 2017: nourishing the SDGs. Bristol: United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland; 2017. 46. United Nations Decade of Action on Nutrition 2016–2025 (https://www. un.org/nutrition/home). 47. Bauman AE, Reis RS, Sallis JF, Wells JC, Loos RJ, Martin BW. Correlates of physical activity: why are some people physically active and others not? Lancet. 2012;(380):258–71. 48. Marmot M. The health gap: the challenge of an unequal world. Bloomsbury Publishing, 2015. 49. Planning and design for sustainable urban mobility: global report on human settlements 2013. Oxford, United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland: United Nations Human Settlements Programme (UN- Habitat); 2013 (https://unhabitat.org/ planning-and-design-for-sustainable- urban-mobility-global-report-on-human- settlements-2013/). 50. United Nations General Assembly resolution 64/255 (2010) on improving global road safety (http://www.who.int/ violence_injury_prevention/publications/ road_traffic/UN_GA_resolution-54-255- en.pdf 51. United Nations Convention on the Rights of the Child (https://www. savethechildren.org.uk/what-we-do/ childrens-rights/united-nations- convention-of-the-rights-of-the-child). 52. United Nations Convention on the Rights of Persons with Disabilities 53. Open-ended Working Group on Ageing for the purpose of strengthening the protection of the human rights of older persons; report of the eighth working session (https://social.un.org/ageing- working-group/eighthsession.shtml). 54. Global status report on violence prevention 2014. Geneva: World Health Organization; 2014, cosponsored by UNDP and UNODC (http://www.who.int/ violence_injury_prevention/violence/ status_report/2014/en/). 55. Reis RS, Salvo D, Ogilvie D, Lambert EV, Goenka S, Brownson RC. Scaling up physical activity interventions worldwide: stepping up to larger and smarter approaches to get people moving. Lancet. 2016;388(10051):1337–48. 56. WHO. NCD Global Monitoring Framework: ensuring progress on noncommunicable diseases in countries (http://www.who.int/nmh/global_ monitoring_framework/en/). 57. United Nations Convention on the Rights of Persons with Disabilities, Article 31, Statistics and data collection (point 2) (https://www.un.org/development/desa/ disabilities/convention-on-the-rights-of- persons-with-disabilities/convention-on- the-rights-of-persons-with-disabilities-2. html). 58. WHO Global Urban Ambient Air Pollution Database (update 2016) (http://www.who.int/phe/health_topics/ outdoorair/databases/cities/en/). 59. UN-Habitat for a Better Urban Future: City Prosperity Initiative (https:// unhabitat.org/urban-initiatives/ initiatives-programmes/city-prosperity- initiative/). 51 L'attività fisica ha molteplici benefici sociali, economici e per la salute, e l’investimento nelle azioni politiche per aumentare l’attività fisica può contribuire al raggiungimento degli Obiettivi di Sviluppo Sostenibile (OSS). Ci sono molteplici percorsi diretti e indiretti mediante i quali le politiche per la promozione dell’attività fisica attraverso il camminare, l’andare in bicicletta, sport e ricreazione attiva e il gioco possono supportare i 13 OSS. L’ATTIVITÀ FISICA E GLI OBIETTIVI DI SVILUPPO SOSTENIBILE APPENDICE 1 52 OSS2 Target Percorso 2.2 Eliminare tutte le forme di malnutrizione, incluso il conseguimento, entro il 2025, degli obiettivi concordati a livello internazionale in materia di ritardo della crescita e deperimento nei bambini di età < 5 anni, affrontando i bisogni nutrizionali delle ragazze adolescenti, donne in gravidanza, in allattamento e delle persone anziane Sovrappeso e obesità sono forme di malnutrizione. L'attività fisica può aiutare a mantenere un peso sano e può contribuire alla perdita di peso (1,2) 3.4 Ridurre di un terzo la mortalità prematura da NCDs attraverso prevenzione e trattamenti per promuovere la salute mentale e benessere. L'attività fisica e il comportamento sedentario sono fattori di rischio primari per le NCDs. Una maggiore partecipazione all'attività fisica contribuisce alla prevenzione e al trattamento delle NCD nella popolazione generale e nei soggetti a rischio (3). L'aumento dei tassi di attività fisica ridurrà il conseguente carico di malattia e la mortalità complessiva, promuovendo il benessere e la salute mentale per tutti. 3.6 Dimezzare il numero di morti e feriti per incidenti stradali a livello mondiale La metà delle vittime della strada coinvolge pedoni e ciclisti. Ridurre i volumi di traffico, la velocità e migliorare l'infrastruttura che consente un accesso equo al camminare all’andare in bicicletta in sicurezza, all'uso del trasporto pubblico, contribuisce a ridurre gli incidenti stradali, promuovendo nel contempo una maggiore partecipazione alle attività fisiche (4). 3.8 Raggiungere la copertura sanitaria universale (CSU), compresa la protezione dai rischi finanziari, accesso a servizi sanitari essenziali di qualità e accesso a farmaci essenziali e vaccini sicuri, efficaci e di qualità a prezzi accessibili per tutti. CSU include servizi di assistenza sanitaria essenziali che mirano a prevenire e curare le NCD (5). L'attività fisica è un fattore di rischio fondamentale per le NCD. I servizi essenziali di assistenza sanitaria di qualità dovrebbero includere l'attività fisica, attraverso counceling /brief advice, riconosciuto come “NCD Best Buy” (6). (“migliore soluzione” per le NCD). FAME ZERO BUONA SALUTE E BENESSERE 53 OSS2 Target Percorso 3.9 Sostanziale riduzione del numero di decessi e malattie da sostanze chimiche pericolose e da inquinamento e contaminazione di aria, acqua e suolo. Incoraggiare il passaggio dall'uso dell'automobile al camminare, andare in bicicletta e l'uso dei trasporti pubblici contribuisce a ridurre le emissioni e migliorare la qualità dell'aria (7), riducendo così il numero di decessi e malattie provocati dall'inquinamento atmosferico. 4.1 Assicurare a tutte le ragazze e a tutti i ragazzi il completamento di un’istruzione primaria e secondaria libera, equa e di qualità per raggiungere livelli di risultati di apprendimento rilevanti ed efficaci. L'educazione fisica di qualità e le opportunità di attività fisica nelle scuole contribuiscono ad aumentare la partecipazione all'attività fisica. L'aumento della partecipazione all'attività fisica in tutte le ragazze e i ragazzi può portare a una maggiore capacità di concentrazione e miglioramento delle funzioni cognitive, con conseguenti migliori risultati scolastici (8). 4.2 Garantire a tutte le ragazze e tutti i ragazzi accesso a uno sviluppo della prima infanzia di qualità, all'assistenza e all'istruzione pre- primaria, in modo tale che possano essere pronti per l'istruzione primaria I programmi di attività fisica nelle scuole aiutano tutte le ragazze e i ragazzi a sviluppare l'attività fisica e alfabetizzazione sanitaria, le abilità motorie, attitudini e abitudini positive. Insieme, queste risorse possono contribuire a migliorare la preparazione dei bambini per l'istruzione primaria e migliorare il loro godimento generale dell'attività fisica (6) 4.A Costruire e potenziare strutture per l’istruzione sensibili ai bambini, ai disabili e al genere e fornire a tutti ambienti di apprendimento sicuri, non violenti, inclusivi ed efficaci. Le strutture educative dovrebbero includere luoghi sicuri, inclusivi e accessibili (interni ed esterni) affinché i bambini possano essere fisicamente attivi e ridurre il comportamento sedentario, per creare migliori ambienti di apprendimento per tutti (9). ISTRUZIONE DI QUALITÀ 54 OSS2 Target Percorso 5.1 Eliminare tutte le forme di discriminazione contro tutte le donne e le ragazze ovunque. Nella maggior parte dei paesi vi è un pregiudizio di genere nella partecipazione all'attività fisica, con i maschi che hanno più probabilità di essere attivi rispetto alle femmine (10). Accrescere l’accesso e le opportunità di l'attività fisica per le donne e le ragazze nel corso della vita contribuiscono a porre fine alla discriminazione e mirano a consentire alle donne e alle ragazze di sviluppare competenze trasferibili che consentano una vita più autosufficiente e conducano a attività generatrici di reddito e partecipazione economica. Lo sport può essere responsabile della propagazione di idee e immagini che invitano alla discriminazione (11). Allo stesso modo, lo sport può essere il veicolo con cui combattere queste idee, promuovendo la necessità di porre fine alla discriminazione di genere in tutte le forme. 8.3 Promuovere politiche orientate allo sviluppo che sostengano le attività produttive, la creazione di posti di lavoro dignitosi, la capacità imprenditoriale, la creatività e l’innovazione, e incoraggino la nascita e la crescita di micro, piccole e medie imprese, anche attraverso l’accesso a servizi di finanziamento 8.5 Raggiungere una piena e produttiva occupazione e lavoro dignitoso per tutte le donne e uomini compresi i giovani e le persone con disabilità e uguale compenso per lavoro di uguale valore. Aumentare la partecipazione all’attività fisica attraverso l’offerta di maggiori opportunità di partecipare a programmi o servizi che incoraggino il muoversi a piedi o in bicicletta (per trasporto o svago), gli sport, il gioco e la ricreazione attiva, può creare nuovi lavori per i fornitori di servizi e programmi così come per coloro che sono coinvolti nella formazione e nei servizi di sviluppo professionale. La creazione di lavoro a supporto delle raccomandazioni politiche nei settori sanitario e non sanitario, può contribuire a ridurre la disoccupazione fornendo opportunità per giovani, anziani e persone con disabilità, e per quelli già occupati l’attività fisica può contribuire a una maggiore produttività sul luogo di lavoro così come alla riduzione del numero di infortuni e dell’assenteismo. PARITÀ DI GENERE LAVORO DIGNITOSO E CRESCITA ECONOMICA 55 OSS2 Target Percorso 8.6 Ridurre in modo sostanziale il numero di giovani che non sono impegnati né nel lavoro, né nello studio , né nella formazione. 8.9 Ideare e attuare politiche di promozione del turismo sostenibile che crea lavoro e promuove la cultura e i prodotti locali. La promozione nazionale e subnazionale della mobilità pedonale, in bicicletta e gli eventi di partecipazione di massa adatti a tutte le età e abilità, può promuovere il turismo e attrarre visitatori nazionali ed internazionali, rafforzando così le economie locali incoraggiando l’occupazione e contribuendo alla crescita economica. 9.1 Sviluppare infrastrutture di qualità, affidabili, sostenibili e resilienti, comprese le infrastrutture regionali e transfrontaliere per sostenere lo sviluppo economico e il benessere umano con un focus sull'accesso equo e accessibile per tutti Le infrastrutture sostenibili per sostenere il benessere dovrebbero includere reti pedonali e ciclabili. Migliori reti pedonali e ciclabili possono contribuire ad aumentare la partecipazione alle attività fisiche, il che contribuisce al trasporto sostenibile e al benessere umano, inclusa la salute fisica e mentale. Lo sviluppo di infrastrutture sostenibili per camminare e andare in bicicletta può anche offrire opportunità di occupazione e sviluppo economico (12). 10.2 Incoraggiare e promuovere l'inclusione sociale, economica e politica di tutti, indipendentemente dall'età, sesso, disabilità, razza, etnia, origine, religione o condizione economica o di altro tipo. I programmi di attività fisica e gli sport promuovono valori come lealtà e inclusione. Queste attività possono incoraggiare i partecipanti, indipendentemente dalle loro caratteristiche individuali. Un maggior senso di responsabilizzazione può incoraggiare un maggiore contributo ai settori sociale, economico e politico. INDUSTRIA, INNOVAZIONE E INFRASTRUTTURE RIDURRE LE DISUGUAGLIANZE 56 OSS2 Target Percorso 10.3 Garantire pari opportunità e ridurre le ineguaglianze dei risultati, anche eliminando leggi, politiche e pratiche discriminatorie promuovendo azioni politiche corrette e un’appropriata legislazione a tale riguardo. Offrendo opportunità per ridurre la disuguaglianza, lo sport può essere un veicolo per creare società inclusive libere da leggi e pratiche discriminatorie che accelerano e perpetuano un’esclusione evitabile. 11.2 Offrire accesso a sistemi di trasporto sicuri, accessibili e sostenibili per tutti, migliorando la sicurezza stradale, in particolare ampliando i trasporti pubblici con particolare attenzione ai bisogni di coloro che si trovano in situazioni vulnerabili, donne, bambini, persone con disabilità e persone anziane Sistemi di trasporto sicuri, accessibili e sostenibili per tutti, in particolare per coloro che si trovano in situazioni vulnerabili, dovrebbero dare la priorità alle reti pedonali e ciclabili e al miglioramento del trasporto pubblico. Una migliore infrastruttura di trasporto che contribuisca ad aumentare la partecipazione all’attività fisica può anche migliorare la sicurezza stradale per tutti gli utenti (13). 11.3 Migliorare l'urbanizzazione inclusiva e sostenibile e la capacità di pianificazione e gestione di insediamenti umani integrati, sostenibili e partecipati in tutti i paesi le politiche di pianificazione urbana sostenibili tendono a sostenere l'attività fisica, dal momento che le persone sono più attive fisicamente in aree urbane collegate (14). 11.6 Ridurre l'impatto ambientale sfavorevole pro capite delle città, anche prestando particolare attenzione alla qualità dell'aria e alla gestione dei rifiuti urbani. Migliorate infrastrutture di trasporto contribuiscono ad ’incrementare l’andare a piedi e in bicicletta e l'uso del trasporto pubblico (12). L’incremento dell’andare a piedi, in biciclette e trasporti pubblici porta a ridurre l'uso dell'automobile e quindi a ridurre le emissioni, riducendo in tal modo l'impatto ambientale sfavorevole pro capite delle città.16 16 Vedi esempi di città come Bogotà, Colombia (https://www.theguardian.com/sustainable-bu- siness/blog/bogota-empowering-citizens-to-cycle). CITTÀ E COMUNITÀ SOSTENIBILI 57 OSS2 Target Percorso 11.7 Fornire un accesso universale a spazi verdi e pubblici sicuri, inclusivi e accessibili, in particolare per donne e bambini, anziani e persone con disabilità Raggiungere un accesso universale e sicuro per spazi verdi e pubblici aperti, facilita un maggiore uso di questi spazi per l'attività fisica (15), che può anche generare una maggiore domanda di spazi simili e la conservazione di spazi esistenti. 11.A Sostenere i legami economici, sociali e ambientali tra aree urbane, peri-urbane e rurali rafforzando la pianificazione dello sviluppo nazionale e regionale Lo sviluppo urbano e la pianificazione regionale, concepiti per consentire una maggiore partecipazione all'attività fisica, in particolare attraverso la creazione di spazi per sport regionali e di comunità e l'uso di un design compatto del vicinato locale (compact local neighbourhood design) che aumenti gli spostamenti a piedi e in bicicletta, contribuisce alla creazione di collegamenti comunitari all'interno e tra i diverse aree dei centri urbani attraverso il coordinamento e la collaborazione (16). 12.8 Garantire che le persone di tutto il mondo abbiano le informazioni e la consapevolezza rilevanti per lo sviluppo sostenibile e degli stili di vita in armonia con la natura La salute del pianeta e la salute dell'individuo non si escludono a vicenda. Per vivere in armonia con il pianeta e gli altri, lo sviluppo sostenibile e gli stili di vita devono essere prioritari. L'aumento del numero di persone a piedi e in bicicletta può contribuire alla sostenibilità e alla preservazione della natura attraverso un uso ridotto dell'automobile e una maggiore consapevolezza dell'impatto degli individui sull’ambiente. PRODUZIONE E CONSUNO RESPONSABILI 58 OSS2 Target Percorso 12.C Razionalizzare sussidi inefficienti di combustibili fossili che incoraggino il consumo dispendioso rimuovendo le distorsioni del mercato, in conformità con le circostanze nazionali, anche mediante la ristrutturazione della tassazione e la progressiva eliminazione di quelle sovvenzioni dannose, laddove esistono, per rispecchiare i loro impatti ambientali, tenendo pienamente conto delle esigenze specifiche e condizioni dei paesi in via di sviluppo riducendo al minimo i possibili impatti negativi sul loro sviluppo in modo da proteggere i poveri e le comunità colpite Allo stesso modo, l'esposizione alla natura (spazi verdi e blu17) attraverso l'attività fisica può favorire l'apprezzamento di questi spazi (17), promuovendo una maggiore domanda di spazi simili e la conservazione degli spazi esistenti. 13.1 Rafforzare la resilienza e la capacità di adattamento ai pericoli legati al clima e alle disastri naturali in tutti i paesi. L'uso del suolo e la politica dei trasporti, combinati con interventi fiscali, ambientali ed educativi che supportano l’andare a piedi e in bicicletta e l'uso del trasporto pubblico possono contribuire a ridurre l'uso dell'automobile per il trasporto (18). La riduzione del consumo di automobili e l'aumento della camminata e della bicicletta possono contribuire a ridurre l'uso di combustibili fossili e le conseguenti emissioni, contribuendo in tal modo a mitigare i cambiamenti climatici. 13.2 Integrare le misure sui cambiamenti climatici nelle politiche, nelle strategie e nella pianificazione nazionali. 17 “Blue space” si riferisce a spazi prossimi a fiumi, laghi e mari. AZIONE PER IL CLIMA 59 OSS2 Target Percorso 15.1 Garantire la conservazione, il ripristino e l'uso sostenibile degli ecosistemi terrestri e d'acque dolci e dei loro servizi, in particolare foreste, zone umide, montagne e zone aride, in linea con gli obblighi derivanti da accordi internazionali. L'aumento della partecipazione all'attività fisica in ambienti naturali favorisce l'uso sostenibile, l'apprezzamento, la conservazione e il ripristino della terra e la biodiversità. Un maggiore apprezzamento per questi spazi aumenta la domanda per la conservazione degli ambienti naturali, consentendo attività fisica sostenibile, attività ricreative e tempo libero. La conservazione di questi habitat naturali può anche arrestare la perdita di biodiversità e contribuire a proteggere / prevenire l'estinzione delle specie minacciate. 15.5 Addottare misure urgenti e significative per ridurre il degrado degli habitat naturali, arrestare la perdita di biodiversità e, entro il 2020, proteggere e prevenire l'estinzione delle specie minacciate 16.1 Ridurre significativamente tutte le forme di violenza e i relativi tassi di mortalità ovunque Camminare e andare in bicicletta all'interno e all'esterno di un contesto comunitario alimenta valori sociali positivi come l'inclusione, la cooperazione e la condivisione, unendo persone di diverse età, sesso, status socioeconomico, nazionalità e convinzioni politiche. Un maggiore senso di comunità attraverso l'attività fisica può aiutare a ridurre la violenza, i conflitti, la corruzione e la concussione, promuovendo leggi e politiche non discriminatorie. VITA E TERRA PACE, GIUSTIZIA E ISTITUZIONI FORTI 60 OSS2 Target Percorso 16.B Promuovere e applicare leggi e politiche non discriminatorie per lo sviluppo sostenibile Una migliore progettazione della comunità che incoraggi l'aumento del camminare, l’andare in bicicletta e l'uso dei trasporti pubblici contribuisce ad aumentare la sorveglianza della comunità a causa della presenza pubblica che non esisterebbe altrimenti. Una maggiore sorveglianza attraverso l'attività fisica può quindi contribuire alla riduzione della violenza (e dei relativi decessi) (19). 17.6 Migliorare il partenariato globale per lo sviluppo sostenibile integrato da partenariati multi-stakeholder che mobilitano e condividono conoscenze, competenze, tecnologie e risorse finanziarie per sostenere il raggiungimento di obiettivi di sviluppo sostenibile in tutti i paesi, in particolare nei paesi in via di sviluppo Lavorare insieme per attuare efficaci approcci nazionali basati sulla popolazione che promuovono l'attività fisica può dimostrare e rafforzare i partenariati tra tutte le parti interessate, il governo, il settore privato e la società civile per sostenere il raggiungimento degli Obbiettivi di Sviluppo Sostenibile PARTNERSHIP PER GLI OBIETTIVI 61 1. Development Initiatives. Global nutrition report 2017: nourishing the SDGs. Bristol: United Kingdom; 2107. 2. WHO. Report of the Commission on Ending Childhood Obesity: implementation plan: executive summary. Geneva: World Health Organization; 2017 (http://apps.who.int/ iris/bitstream/10665/259349/1/WHO- NMH-PND-ECHO-17.1-eng.pdf?ua=1). 3. WHO. Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013–2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 4. WHO. Global plan for the decade of action for road safety 2011–2020. Geneva: World Health Organization; 2011 5. WHO/World Bank. Tracking universal health coverage: 2017 Global Monitoring Report. World Health Organization and International Bank for Reconstruction and Development/The World Bank; 2017 6. WHO. Tackling NCDs: ‘Best buys’ and other recommended interventions for the prevention and control of noncommunicable disease. Geneva: World Health Organization; 2017. 7. Macmillan A and Woodcock J. Understanding bicycling in cities using system dynamics modelling. J Transp Health. 2017;7:269–279. 8. UNESCO. Social and Human Science Sector. Quality physical education guidelines for policy-makers. Paris: UNESCO; 2015 (http://unesdoc.unesco. org/images/0023/002311/231101E.pdf). 9. UNESCO, Report of the Sixth international conference of ministers and senior officials responsible for physical education and sport (MINEPS VI). Annex 1 Kazan Action Plan. SHS/2017/5 REV Paris, September 2017; adopted on 14–15 July 2017 (http://unesdoc.unesco.org/ images/0025/002527/252725E.pdf). 10. Sallis J, Bull F, Guthold R, Heath GW, Inoue S, Kelly P, et al. Progress in physical activity over the Olympic quadrennium. Lancet. 2016;388:1325–36. 11. UNESCO. International Charter of Physical Education, Physical Activity and Sport (revised 2015) (http://www. unesco.org/new/en/social-and-human- sciences/themes/physical-education- and-sport/sport-charter/). 12. New Urban Agenda adopted in 2016 by the United Nations Conference on Housing and Sustainable Urban Development (Habitat III) and endorsed by the United Nations General Assembly in resolution 71/256 (2016). 13. Pucher J and Dijkstra L. Promoting safe walking and cycling to improve public health: lessons from the Netherlands and Germany. Am J Public Health. 2003;93(9):1509–16. 14. Sallis J, Cerin E, Conway T, Adams M, Frank L, Pratt M, et al. Physical activity in relation to urban environments in 14 cities worldwide: a cross-sectional study. Lancet. 2016;287(10034):2207–2217. 15. WHO Regional Office for Europe. Urban green spaces: a brief for action. Copenhagen: World Health Organization; 2017 (http://www. euro.who.int/__data/assets/pdf_ file/0010/342289/Urban-Green-Spaces_ EN_WHO_web.pdf?ua=1). 16. Sallis JF, Bull F, Burdett R, Frank L, Griffiths P, Giles-Corti B, Stevenson, M. Use of science to guide city planning policy and practice: how to achieve healthy and sustainable future cities. Lancet. 2016;388(10062):2936–2947. 17. Ward CD, Parker CM, Shackleton M. The use and appreciation of botanical gardens as urban green spaces in South Africa. Urban Forestry & Urban Greening. 2009;9:49–55. 18. Sustainable mobility for all. Global mobility report 2017: tracking sector performance. Washington, DC; 2017 (https://openknowledge.worldbank.org/ bitstream/handle/10986/28542/120500. pdf?sequence=6&isAllowed=y). 19. Foster S, Hooper P, Knuiman M, Christian H, Bull F, Giles-Corti B. Safe RESIDential Environments? A longitudinal analysis of the influence of crime-related safety on walking. Int J Behav Nutr Phys Act. 2016;(13)22. Referimenti: appendice 1 62 Azioni raccomandate per gli stati membri dell’OMS, il segretariato dell’OMS e gli altri stakeholders per raggiungere l’attuazione del piano d’azione globale sull’attività fisica 2018 – 2030 AZIONI RACCOMANDATE IN DETTAGLIO APPENDICE 2 63 CREARE SOCIETÀ ATTIVE AZIONE 1.1 Attuare campagne di comunicazione sulle buone pratiche, collegate a programmi basati sulla comunità, per aumentare la consapevolezza, la conoscenza, la comprensione e l’apprezzamento dei molteplici benefici per la salute che comporta un'attività fisica regolare e un comportamento meno sedentario, in base alle capacità per il benessere dell’individuo, della famiglia e della comunità. AZIONI PROPOSTE PER GLI STATI MEMBRI 1. Sviluppare una strategia di comunicazione nazionale per l'attività fisica come parte, o in linea, con un piano d'azione nazionale sull'attività fisica, per aumentare la consapevolezza e la conoscenza dei benefici dell’attività fisica per la salute, promuovere un cambiamento del comportamento, migliorare la salute e l'alfabetizzazione fisica. 2. Implementare campagne durature di educazione pubblica, consapevolezza e cambiamento dei comportamenti, utilizzando mezzi sia tradizionali, che canali digitali di comunicazione di massa combinati con iniziative comunitarie complementari per sviluppare la comprensione e un atteggiamento positivo nei confronti dell'attività fisica e promuovere i diversi modi in cui tutti possono aumentare l'attività fisica e ridurre il comportamento sedentario18. 3. Utilizzare sport, arte, cultura, salute e altri eventi partecipativi come opportunità per aumentare la consapevolezza e promuovere la partecipazione all'attività fisica e la riduzione del comportamento sedentario da parte dello spettatore, dei tifosi e di una comunità più ampia. 4. Sostenere e attivare partnership tra settore della salute ed altri settori per impegnarsi in giornate/settimane/mesi di promozione nazionale, regionale e globale di sensibilizzazione sull'attività fisica e sul comportamento sedentario in più settori: decisori politici e la comunità. Fra gli esempi: giornata senza automobile, giornata nazionale del fitness, giornata/settimana del "al lavoro in bicicletta", giornate celebrative di Sport, attività fisica o simili. AZIONI PROPOSTE PER IL SEGRETARIATO DELL'OMS 5. Ove opportuno, sostenere e collaborare in partnership, con Stati membri per attuare campagne nazionali, regionali e internazionali di attività fisica per amplificarne la portata e l'impatto. 18 Quest’azione è raccomandata dall’OMS quale migliore intervento per la prevenzione e il con- trollo delle malattie non trasmissibili. fonte:http://apps.who.int/iris/bitstream/10665/259232/1/ WHO-NMH-NVI-17.9- eng.pdf APPENDICE 2 64 *come: ONG, Società civile organizzata, comunità accademica e della ricerca, donatori, orga- nizzazioni internazionali e regionali di sviluppo, città e municipi, entità del settore privato. 6. Promuovere l'impegno dell’ONU e degli Stati membri nelle campagne di sensibilizzazione globali e regionali, in particolare quelle legate alle Giornate internazionali dell’ONU di sensibilizzazione sull'attività fisica e il comportamento sedentario attraverso diversi settori: decisori politici e comunità internazionale. Fra gli esempi: Giornata mondiale della Salute, Giornata internazionale delle persone anziane, Giornata internazionale dello yoga, Giornata internazionale dello sport per lo sviluppo e la pace, Giornata internazionale delle famiglie, Giornata mondiale dell'ambiente e Giornata mondiale della città, ecc. 7. Favorire l'istituzione di un meccanismo che consenta la condivisione di materiali e competenze multimediali efficaci per rafforzare l'efficienza e l'efficacia dello sviluppo e dell'attuazione della campagna, in particolare nei Paesi a Basso e Medio Reddito (LMIC). 8. Sostenere gli Stati membri per sviluppare e attuare le migliori campagne di comunicazione dell’OMS sulle Malattie Non Trasmissibili con strumenti e risorse su approcci di buone pratiche per la consapevolezza di massa per cambiare i comportamenti con campagne di comunicazione focalizzate sull'attività fisica . AZIONI PROPOSTE PER GLI STAKEHOLDER* 9. Tutti gli stakeholders dovrebbero guidare o contribuire a incrementare le regolari campagne promozionali nazionali, regionali e globali volte a promuovere l'attività fisica e ridurre il comportamento sedentario, inclusi, a titolo esemplificativo, l’andare a piedi, in bicicletta, la ricreative attiva, sport, giochi e sport tradizionali. 10. Le ONG internazionali e nazionali ed altri dovrebbero identificare le opportunità per includere o allineare la promozione dell'attività fisica con le loro campagne ed altre attività di advocacy Fra gli esempi; Giornata Mondiale per il Cuore, Giornata Mondiale del Diabete, Cycle City (Bici in Città), ecc. 11. Organismi professionali, inclusi ma non limitati a, medicina, medicina dello sport e organizzazioni sanitarie affini, insegnanti, organizzazioni sportive, associazioni per il cammino, di ciclisti e di gioco, dovrebbero guidare o collaborare con campagne e programmi nazionali e subnazionali sull'attività fisica per sensibilizzare i loro membri e componenti. 12. Le agenzie che finanziano la ricerca e i ricercatori dovrebbero collaborare per valutare l'efficacia delle diverse strategie per le campagne di comunicazione, rivolte a diversi gruppi di popolazione, in particolare quelle destinate ai meno attivi (come identificato in ogni paese) per aumentare la conoscenza, su approcci efficaci in termini di costi. 65 CREARE SOCIETÀ ATTIVE AZIONE 1.2 Condurre campagne nazionali e campagne basate sulla comunità per migliorare la consapevolezza , la comprensione e l'apprezzamento dei co-benefici sociali, economici e ambientali dell'attività fisica, in particolare camminare di più, usare biciclette e altre forme di mobilità che comportano l'uso di ruote (compresi sedie a rotelle, scooter e pattini) e quindi dare un contributo significativo al raggiungimento dell'Agenda 2030 per lo sviluppo sostenibile (Obiettivi di sviluppo sostenibile 2, 3, 4, 5, 9, 10, 11, 13, 15 e 16). 19 Vedi http://breathelife2030.org/ 20 Vedi http://visionzeronetwork.org/resources/ 21 Vedi http://www.slocat.net/transport-delivers-campaign 22 Vedi https://treesforcities.org/ AZIONI PROPOSTE PER GLI STATI MEMBRI 1. Condurre campagne di comunicazione di massa per aumentare la conoscenza e l'atteggiamento positivo nei confronti dei molteplici benefici dell'attività fisica, incluso ma non solo l'impatto dell’incremento del muoversi a piedi e in biciclet- ta, l'uso dei trasporti pubblici hanno sulla qualità dell'aria, sull'ambiente, econo- mie locali, sviluppo sostenibile, qualità della vita e benessere delle società. 2. Sostenere e dove opportuno, collaborare con campagne nazionali, regionali e internazionali su questioni relative all'attività fisica, come Breathe Life (qualità dell’aria),19 Vision Zero (sicurezza)20, Transport Delivers (trasporto sostenibile transport)21 , e Trees for Cities22. AZIONI PROPOSTE PER IL SEGRETARIATO DELL'OMS 3. Sostenere gli Stati membri e altri stakeholders, dove opportuno, con campagne nazionali, regionali e internazionale su i co-benefici dell'attività fisica. 4. Sviluppare e diffondere risorse per promuovere la consapevolezza e la compren- sione del contributo dell'attività fisica al raggiungimento degli obbiettivi dell’A- genda 2030. 5. In collaborazione con le agenzie dell’ONU e il Segretariato delle Nazioni Unite Framework Convention on Climate Change, sviluppare e diffondere risorse per promuovere la consapevolezza e la comprensione del valore dell'aumento del muoversi a piedi e in bicicletta per la sostenibilità economica e ambientale. AZIONI PROPOSTE PER ALTRI STAKEHOLDER* 6. Tutte le parti interessate dovrebbero guidare e sostenere l'attuazione nazionale e subnazionale delle campagne di comunicazione per promuovere la consape- 66 volezza del contributo che l'attività fisica e in particolare muoversi a piedi e in bicicletta e l'uso dei trasporti pubblici e il settore sportivo possono contribuire alla sostenibilità sociale, economica, e le agende sulle sostenibilità ambientale. 7. I ricercatori dovrebbero sviluppare e valutare diversi metodi di comunicazione per trasmettere messaggi sui benefici che l'attività fisica comporta (ad esempio aria più pulita, strade più sicure, economie locali più forti, migliori risultati educa- tivi), che siano più efficaci nel coinvolgere i decisori politici, la società civile e le comunità di base in diverse regioni, paesi e contesti. 67 CREARE SOCIETÀ ATTIVE AZIONE 1.3 Attuare iniziative periodiche di partecipazione di massa negli spazi pubblici, coinvolgendo intere comunità, fornendo un accesso gratuito e esperienze di attività fisica gradevoli, economicamente sostenibili, socialmente e culturalmente appropriate. AZIONI PROPOSTE PER GLI STATI MEMBRI 1. Promuovere eventi gratuiti, universalmente accessibili, whole-of-community (di coinvolgimento dell’intera comunità) per offrire opportunità per essere attivi negli spazi pubblici locali e per coltivare esperienze positive e sviluppare competenze, in particolare nelle persone meno attive. Fra gli esempi la chiusura temporanea o permanente della rete stradale ai veicoli a motore per il suo uso a piedi, in bicicletta e per altre attività di ricreazione attiva (come Ciclovia23 o Street Play)24; attività gratuite in parchi locali, spiagge e altri spazi pubblici aperti (ad esempio ParkRun, camminate collettive; partecipazione di massa a eventi sportivi, attività tradizionali culturalmente importanti (ad es. yoga, tai chi, danza, corse amatoriali), così come altre attività innovative. 2. Sviluppare e diffondere orientamenti nazionali ed esempi su come attuare iniziative di partecipazione di massa sull'attività fisica negli spazi pubblici aperti per le autorità subnazionali, le ONG, le organizzazioni di base e le comunità locali. AZIONI PROPOSTE PER IL SEGRETARIATO DELL'OMS 3. Collaborare con gli stakeholders per sostenere lo sviluppo di strumenti e risorse per aiutare gli Stati membri a promuovere iniziative di partecipazione di massa in spazi pubblici aperti, verdi e blu includendo la condivisione dei casi studio e un menu di opzioni economicamente convenienti, adeguato all'adattamento in tutte le regioni. 23 Ciclovia è un termine spagnolo che significa ciclovia sia permanente sia di chiusura di certe strade alle automobili per l’uso da parte di ciclisti e pedoni. 24 Street Play è un’iniziativa che prevede la chiususra delle strade al traffico per brevi periodi per permettere ai bambini di giocare. http://www.playengland.org.uk/what-we-do/street-play/ 68 *come: ONG, Società civile organizzata, comunità accademica e della ricerca, donatori, orga- nizzazioni internazionali e regionali di sviluppo, città e municipi, entità del settore privato. AZIONI PROPOSTE PER ALTRI STAKEHOLDERS* 4. Tutti gli stakeholders dovrebbero impegnarsi e collaborare con la società civile, le organizzazioni della comunità di base, gli operatori sportivi e ricreativi e altri stakeholders per organizzare e sostenere eventi gratuiti whole-of-community che promuovono l'attività fisica negli spazi pubblici della città e nelle comunità locali. 5. Il settore privato dovrebbe collaborare e sostenere iniziative guidate dalla comunità per promuovere l'attività fisica nei parchi e in altri spazi pubblici, a condizione che la promozione di qualsiasi marca o prodotto sia coerente con le raccomandazioni dell'OMS sulle restrizioni della commercializzazione di alimenti e bevande analcoliche non salutari (1). 6. Le agenzie di ricerca e sviluppo e gli accademici dovrebbero collaborare per condurre valutazioni di eventi di partecipazione di massa per valutarne l'impatto, incluso l'impatto economico. 69 CREARE SOCIETÀ ATTIVE AZIONE 1.4 Rafforzare la formazione iniziale e continua dei professionisti, all'interno e all'esterno del settore sanitario, per aumentare conoscenze e competenze relative al loro ruolo e al contributo che possono dare nella creazione di una società attiva ed equa che includa ma non si limiti al trasporto urbano, istruzione, turismo, sport e fitness cosi come gruppi comunitari di base e organizzazioni della società civile. AZIONI PROPOSTE PER GLI STATI MEMBRI 1. Rafforzare i programmi di formazione preservizio e in servizio di tutti i professionisti del settore medico e affini per garantire l'effettiva integrazione dei benefici per la salute derivanti dall'attività fisica nella formazione formale sulla prevenzione e la gestione delle malattie non trasmissibili, la salute mentale, l'invecchiamento sano, la salute e lo sviluppo dei bambini e una più ampia promozione della salute e del benessere della comunità. 2. Collaborare con il settore dell'istruzione per rafforzare la formazione in servizio e pre servizio, per insegnanti e amministratori di scuola materna, primaria e secondaria volta a rafforzare le conoscenze e le capacità d'insegnamento sul valore del gioco attivo , educazione fisica, attività fisica adattata, abilità motorie fondamentali, alfabetizzazione fisica, e su come includere le persone meno attive e con disabilità. 3. Collaborare per garantire l'inclusione dell'attività fisica nella formazione professionale di settori rilevanti al di fuori della salute per comprendere il valore della promozione dell'attività fisica, inclusi ma non solo, trasporti, pianificazione urbana, istruzione, assistenza sociale, turismo, svago, sport e fitness. 4. Collaborare con esperti di sicurezza stradale per rafforzare la comprensione da parte degli stakeholder degli approcci sistemici sicuri per migliorare la sicurezza stradale per pedoni, ciclisti e utenti dei trasporti pubblici, in linea con The Decade of Road Safety (6). AZIONI PROPOSTE PER IL SEGRETARIATO DELL'OMS 5. Rafforzare la capacità e le possibilità a tutti i livelli dell'OMS di fornire assistenza tecnica agli Stati membri sull’attività fisica e il comportamento sedentario. 70 *come ONG, organizzazioni della società civile, comunità accademica e di ricerca, donatori, Organizzazioni Internazionali e regionali di sviluppo, comprese città e comuni, settore privato a MOOCs sono brevi corsi liberamente accessibili e con licenza aperta, offerti a grandi gruppi di utenti realizzati interamente online abbreviazioni: ICSSPE: International Council of Sport Science and Physical Education; IFAPA: International Federation For Adapted Physical Activity; ILO: International Labour Organization; IOC International Olimpic Committee; TAFISA :The Association For International Sport for All; UNDP: United Nations Development Program; UNECE: United Nations Economic Commission for Europe; UNESCO United Nations Educational , Scientific and Cultural Organisation; UNI- CEF: United Nations Children’s Fund 6. Rafforzare l'integrazione e gli sforzi di programmazione congiunta tra l'OMS e altri organismi delle Nazioni Unite (ad es. UN-Habitat, UNESCO, UNDP, UNECE, ILO) sulla promozione dell'attività fisica e la riduzione del comportamento sedentario e l'inclusione, ove oppotuno, in altre aree politiche e di programma (come il controllo del tabacco, la malnutrizione, la sicurezza stradale, i trasporti e la salute urbana, la qualità dell'aria, l'istruzione, emergenza sanitaria). 7. Sostenere e promuovere l’inserimento dell'attività fisica nei programmi formali di formazione di medici e altri professionisti della salute, nello sviluppo professionale e nelle qualifiche in altri settori pertinenti. AZIONI PROPOSTE PER ALTRI STAKEHOLDERS* 8. Tutti gli stakeholders dovrebbero rafforzare le conoscenze, le capacità e le competenze nella promozione dell'attività fisica e l,a riduzione del comportamento sedentario ai loro membri e componenti attraverso programmi di formazione e opportunità, come: conferenze, webinars, seminari, workshop, corsi online, newsletter, siti web, schede informative, MOOCs a podcast ecc. 9. Gli stakeholders dovrebbero valutare le esigenze dei propri membri e partner per sviluppare o adattare le risorse esistenti per sostenere lo sviluppo di capacità, leadership e l'implementazione di conoscenze e approcci per promuovere l'attività fisica e ridurre il comportamento sedentario nei rispettivi campi di lavoro. 10. Gli stakeholders in particolare quelli in nell’ambito dell’istruzione, formazione e sviluppo dei programmi di studio, dovrebbero identificare e sostenere meccanismi per facilitare la condivisione e l'adeguamento delle risorse didattiche e di apprendimento esistenti per specifiche audience professionali, in particolare ma non solo medici e operatori sanitari, trasporti, operatori sanitari per la prima infanzia, insegnanti, settori sportivi, in particolare in quei paesi e contesti con meno risorse. 11. Tutti gli stakeholders dovrebbero promuovere la consapevolezza e l'uso delle risorse esistenti, a seconda dei casi, su pratiche universali di inclusione nella promozione di attività fisica, sport e ricreazione attiva (es. Risorse disponibili dall'UNESCO, UNICEF, IFAPA, ICSSPE, TAFISA, Agitos Foundation, Special Olympics, IOC e altri). 71 CREARE AMBIENTI ATTIVI AZIONE 2.1 Rafforzare l'integrazione delle politiche di pianificazione urbana e dei trasporti che danno la priorità ai principi di uso misto dei percorsi stradali, a tutti i livelli di governo, a seconda dei casi, per creare quartieri altamente collegati che consentano e promuovano il cammino, uso della bicicletta e altre forme di mobilità che comportano l'uso di ruote (comprese sedie a rotelle, scooter e pattini) e l'uso del trasporto pubblico, nelle comunità urbane, periurbane e rurali. AZIONI PROPOSTE PER GLI STATI MEMBRI 1. Tutti i livelli di governo dovrebbero dare priorità al muoversi a piedi, in bicicletta e col trasporto pubblico come modalità di viaggio preferite nelle politiche di trasporto, di pianificazione territoriale e urbana, in particolare quelle relative ai centri urbani. 2. Sostenere l'attuazione di valutazioni complete sulla salute e sull'economia delle politiche e degli interventi di trasporto e di pianificazione urbana per valutare il loro impatto sulla salute e sull'attività fisica nonché i loro impatti ambientali (quali inquinamento atmosferico e acustico, emissioni di carbonio) per ispirare le decisioni, in coerenza con la salute nell’approccio di tutte le politiche. L'uso dello strumento OMS HEAT (2) è raccomandato per supportare la valutazione economica degli investimenti nelle reti pedonali e ciclabili e nelle nuove infrastrutture. 3. Sostenere lo sviluppo e l'attuazione delle politiche di pianificazione e trasporto, linee guida e regolamenti che redistribuiscono, a seconda dei casi, lo spazio urbano dal trasporto motorizzato privato per sostenere l'aumento del muoversi a piedi e in bicicletta e l’uso del trasporto pubblico, nonché la offerta di spazi pubblici aperti e verdi, compresi regolamenti per limitare le opzioni di parcheggio per veicoli privati con a bordo una sola persona. 4. Rafforzare e sostenere l'attuazione della salute in tutte le politiche a livello nazionale e subnazionale, con particolare attenzione all'inclusione di questioni relative all'attività fisica nelle politiche pertinenti dei settori chiave quali pianificazione, trasporti, edilizia sociale, istruzione e sport. 5. Sostenere l'impegno effettivo delle comunità nella partecipazione diretta ai processi di pianificazione urbana e dei trasporti, coerentemente con gli impegni assunti nella Dichiarazione di Shanghai (2016), i principi di Healthy Cities (3) e l’OSS 11 (Target 11.3.2). 72 *come ONG, organizzazioni della società civile, comunità accademica e di ricerca, donatori, Organizzazioni Internazionali e regionali di sviluppo, comprese città e comuni, settore privato AZIONI PROPOSTE PER IL SEGRETARIATO DELL'OMS 6. Promuovere l'uso e l'ulteriore sviluppo del OMS HEAT (2) particolarmente in contesti al di fuori della Regione Europea, per consentire la valutazione dell'intera gamma di benefici per la salute, l'ambiente e il clima che possono essere ottenuti dal trasporto sostenibile e dalle politiche di progettazione urbana. 7. Promuovere e condividere le risorse e le linee guida esistenti e nuove sul trasporto integrato, pianificare politiche e guide con l'obiettivo di fornire sistemi di trasporto e città progettate per essere percorribili a piedi mirando ad aumentare l'uso della bicicletta e il muoversi a piedi. AZIONI PROPOSTE PER GLI ALTRI STAKEHOLDER* 8. I finanziatori dovrebbero commissionare ricerche per valutare i trasporti nazionali, subnazionali, su scala urbana e locale e gli interventi di pianificazione urbana che promuovono la progettazione mirata ad aumentare gli spostamenti a piedi e in bicicletta come mezzo di trasporto per rafforzare la conoscenza delle migliori pratiche. 9. I leader cittadini e gli altri stakeholders dovrebbero integrare la promozione dello spostamento a piedi, in bicicletta e il trasporto pubblico con la relativa pianificazione e la politica dei trasporti nei loro modelli economici di sviluppo e business cases, in particolare nei centri urbani ad alta crescita nei Paesi a Basso e Medio Reddito. 10. Le banche di sviluppo e le altre agenzie dovrebbero condurre progetti dimostrativi che confrontino la modellizzazione attuale e completa dei viaggi motorizzati privati su investimenti infrastrutturali e di sviluppo urbano e business cases. 11. le banche di sviluppo internazionale e regionale e le altre agenzie dovrebbero dare la priorità agli investimenti che garantiscono un'adeguata fornitura e conservazione (ove appropriato) di reti pedonali e ciclabili sicure e connesse allo sviluppo urbano e periurbano. 12. Istituti accademici e gli ordini civili e professionali dovrebbero sviluppare e sostenere la fromazione annual per I pianificatori urbani, ingegneri civili sui più aggiornati approcci a sistemi di trasporto stradale migliorato per sostenere l’offerta di reti pedonali e ciclabili sicure e connesse, infrastrutture e servizi di fine viaggio. 13. Gli stakeholders dovrebbero sostenere e promuovere la salute in tutti gli approcci politici e condividire le migliori pratiche per promuovere approcci politici integrati sulla progettazione urbana e l'attività fisica per la salute. 73 CREARE AMBIENTI ATTIVI AZIONE 2.2 Migliorare il livello della rete di servizi offerti per infrastrutture pedonali e ciclabili per consentire e promuovere il muoversi a piedi e in bicicletta, altre forme di mobilità che comportano l'utilizzo di ruote (comprese sedie a rotelle, scooter e pattini) e l'uso dei trasporti pubblici in comunità urbane e periurbane e rurali, nel rispetto dei principi di accesso sicuro, universale ed equo da parte di persone di tutte le età e abilità e in linea con gli altri impegni (4,5) AZIONI PROPOSTE PER GLI STATI MEMBRI 1. Tutti i livelli di governo, a seconda dei casi, dovrebbero aumentare il livello di servizio di reti pedonali e ciclabili ben collegate per sostenere lo spostamento a piedi e in bicicletta e un accesso universale e sicuro a destinazioni e servizi, in particolare intorno a strutture didattiche, spazi pubblici aperti, verdi e blu25, sport e strutture per il tempo libero e snodi di trasporto pubblico. Ove possibile, queste dovrebbero essere reti dedicate come aree pedonali e piste ciclabili separate dal traffico automobilistico. 2. Promuovere e attuare politiche di progettazione urbana e di uso del territorio integrate a tutti i livelli di governo, che privilegino i principi di uso misto dei percorsi di terra per creare quartieri facilmente percorribili con spazi pubblici equi e inclusivi, nonché l'accesso pedonale a una varietà di locali servizi per la vita quotidiana (ad esempio negozi, servizi, aree verdi e strutture scolastiche). 3. Sviluppare politiche per sostenere scuole, luoghi di lavoro e altre destinazioni pubbliche e private per "co-localizzare" (cioè l'ubicazione e l'integrazione di strutture con altre per consentire un accesso efficiente a piedi, in bicicletta e con i mezzi pubblici come collocare parchi vicino alle scuole, oppure case di cura vicino ai parchi, ecc.). AZIONI PROPOSTE PER IL SEGRETARIATO DELL'OMS 4. Promuovere e sostenere l'attuazione di politiche e programmi che incoraggiano e facilitano il muoversi a piedi o in bicicletta e l'uso del trasporto pubblico per viaggi verso destinazioni locali, compresi viaggi a scuola e per andare a lavoro, possano includere programmi di noleggio biciclette per città e comunità. 25 Con Spazi Blu ci si riferisce a spazi vicini a fiumi, laghi e mari. * come ONG, organizzazioni della società civile, comunità accademica e di ricerca, donatori, Organizzazioni Internazionali e regionali di sviluppo, comprese città e comuni, settore privato 5. Collaborare e facilitare lo sviluppo e la diffusione degli strumenti di valutazione e progettazioni della pianificazione urbana, dei trasporti e di altri interventi che mirano a rafforzare i servizi e le infrastrutture pedonali e ciclabili. 6. Promuovere risorse e linee guida esistenti e nuove, casi di studio, su sistemi di trasporto e strutture urbane compatte percorribili che mirano ad aumentare gli spostamenti a piedi e in bicicletta, in particolare su scala urbana e comunitaria adeguati ai Paesi a Basso e Medio Reddito. AZIONI PROPOSTE PER ALTRI STAKEHOLDER* 8. Gli stakeholders a livello nazionale e internazionale dovrebbero basarsi su partenariati esistenti e, laddove necessario, crearne di nuovi, tra organizzazioni della salute e dei trasporti e altre che condividono gli obiettivi di migliorare le condizioni per camminare e andare in bicicletta e utilizzare i trasporti pubblici. 9. Le banche di sviluppo internazionali e regionali e altre agenzie dovrebbero dare la priorità, secondo i casi, a investimenti che garantiscano un'adeguata fornitura e conservazione di sistemi di trasporto su strada migliorati per sostenere la fornitura di reti pedonali e ciclabili ben sicure, infrastrutture e strutture di fine viaggio. 74 75 CREARE AMBIENTI ATTIVI AZIONE 2.3 Accelerare l'attuazione di azioni politiche per migliorare la sicurezza stradale e la sicurezza personale di pedoni, ciclisti, persone impegnate in altre forme di mobilità che comportano l'uso di ruote (comprese sedie a rotelle, scooter e pattini) e passeggeri del trasporto pubblico, con priorità attribuita alle azioni che riducono i rischi per gli utenti più vulnerabili della strada, conformemente all'approccio sicuro ai sistemi per la sicurezza stradale e in linea con altri impegni (6,10). AZIONI PROPOSTE PER GLI STATI MEMBRI 1. Sostenere il rafforzamento, ove opportuno, della legislazione nazionale sulla sicurezza stradale e dei piani d'azione, in linea con la Decade of Action on Road Safety26 e gli obiettivi globali di sicurezza stradale 1 e 227. 2. Collaborare e sostenere il rafforzamento, a seconda dei casi, dei sistemi di trasporto stradale in conformità con i principi dei sistemi sicuri28 raccomandati nel Decade of Action on Road Safety per consentire il raggiungimento degli obiettivi globali di sicurezza stradale, in particolare gli obiettivi 3, 4, 6, 9 e 1029. 3. Sostenere l'attuazione e il rafforzamento dell'applicazione dei limiti di velocità (ad esempio, 30 km/h in tutti i quartieri residenziali e 50 km/h sulle strade 26 Vedi: la risoluzione WHA69.7 http://apps.who.int/gb/ebwha/pdf_files/WHA69/A69_R7-en. pdf?ua=1 27 Obiettivo 1: Entro il 2020,tutti gli Stati stabiliscono un piano d'azione nazionale multisetto- riale completo per la sicurezza stradale con obiettivi limitati nel tempo; Obiettivo 2: entro il 2030, tutti i paesi aderiranno a uno o più degli strumenti giuridici fondamentali delle Nazioni Unite in materia di sicurezza stradale. Per ulteriori informazioni: http://www.who.int/violence_ injury_prevention/road_traffic/road_traffic/road-safety-targets/en/. 28 Il principio della sicurezza del sistema è stato sviluppato sulla base della Dutch Sustainable Safety Vision (visione olandese della sicurezza sostenibile) per ottenere una circolazione stra- dale sicura sostenibile. vedi https://roadsafety.piarc.org/en/road-safety-management-safe-sy- stemapproach/safe-system-principles 29 Obiettivo 3: Entro il 2030, tutte le nuove strade raggiungeranno standard tecnici per tutti gli utenti della strada che tengano conto della sicurezza stradale, o che soddisfino una classifi- cazione a tre stelle o superiore; Obiettivo 4: entro il 2030, oltre il 75% degli spostamenti sulle strade esistenti è su strade che soddisfano standard tecnici per tutti gli utenti della strada che tengono conto della sicurezza stradale; Obiettivo 6: entro il 2030, dimezzare la percentuale di veicoli che superano il limite di velocità stabilito e ottenere una riduzione dei feriti e dei morti legati alla velocità; Obiettivo 9: entro il 2030, dimezzare il numero di feriti e dei morti per inci- denti stradali decessi relativi a conducenti che fanno uso di alcol, e/o ottenere una riduzione di quelli relativi ad altre sostanze psicoattive; Obiettivo 10: entro il 2030, tutti i paesi hanno leggi nazionali per limitare o vietare l'uso dei telefoni cellulari durante la guida. Per ulteriori informazioni: http://www.who.int/violence_ injury_prevention/road_traffic/road_traffic/ro- ad-safety-targets/en/ 76 urbane), nonché altri interventi di riduzione del traffico e strategie di gestione della domanda, con un'attenzione prioritaria agli itinerari di viaggio intorno alle strutture scolastiche. 4. Collaborare e attuare efficaci campagne di educazione sostenuta e di marketing sociale volte ad aumentare i comportamenti sicuri tra tutti gli utenti della strada, in particolare il comportamento dei conducenti verso l’alta velocità e l’uso del telefonino alla guida coerenti con la Vision Zero30. 5. Incoraggiare le politiche di pianificazione urbana, la progettazione degli edifici e prevenzione della criminalità con strategie di applicazione che riducono il crimine e la paura del crimine, per facilitare un maggiore uso attivo di spazi aperti pubblici e privati. AZIONI PROPOSTE PER IL SEGRETARIATO DELL'OMS 6. Sostenere lo sviluppo dell'orientamento e dell'assistenza tecnica per gli Stati membri per attuare azioni volte a migliorare la sicurezza di pedoni e ciclisti e la creazione di sistemi di trasporto su strada in cui l’andare in bicicletta e a piedi vengono attivamente incoraggiati. 7. Collaborare con altre agenzie delle Nazioni Unite e con gli stakeholder internazionali per aumentare la consapevolezza degli obiettivi globali del Decennio d'azione per la sicurezza stradale, sostenere lo sviluppo di indicatori di monitoraggio pertinenti e rafforzare il collegamento con, e l'importanza di, fornire ambienti pedonali e ciclabili sicuri per tutte le persone di ogni età e abilità. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 8. le Banche internazionali e regionali di sviluppo e altre agenzie dovrebbero dare la priorità agli investimenti che assicurano un'adeguata integrazione della sicurezza stradale e dell'accessibilità nei criteri di investimento nelle infrastrutture di trasporto. 9. Gli stakeholders e i leader delle comunità a livello locale dovrebbero mobilitare le comunità per impegnarle nella discussione e nella promozione del coinvolgimento nei processi di pianificazione urbana e dei trasporti a livello nazionale, urbano e locale, e per promuovere la progettazione di comunità compatte percorribili a piedi. 10. Tutti gli stakeholders dovrebbero collaborare per promuovere, attuare e valutare campagne di educazione e marketing sociale volte ad aumentare i comportamenti sicuri tra tutti gli utenti della strada, in particolare il comportamento dei conducenti a velocità ridotta e l'uso di dispositivi mobili coerenti con la Vision Zero30. * come ONG, organizzazioni della società civile, comunità accademica e di ricerca, donatori, Organizzazioni Internazionali e regionali di sviluppo, comprese città e comuni, settore privato 30 Vision Zero è un approccio sistemico alla sicurezza stradale che ha avuto origine in Svezia. Vedere http://www.visionzeroinitiative.com/ 77 31 Blue space – Spazi blu, si riferiscono a spazi vicini a fiumi, laghi e mari 32 Vedi risoluzione dell'Assemblea mondiale della sanità risoluzione WHA63.14, approvata il 21 maggio 2010: "Marketing di alimenti e bevande analcoliche per i bambini" (http://apps.who.int/ gb/ebwha/pdf_files/WHA63-REC1/WHA63_REC1-en.pdf). 33 Accolto il 31 maggio 2017 alla settantesima sessione dell'Assemblea mondiale della sanità, punto 15.5 dell'ordine del giorno dell'Assemblea mondiale della sanità. “Implementation Plan for the Report of the Commission on Ending Childhood Obesity: implementation plan” (Piano di attuazione della relazione della Commissione sulla cessazione dell'obesità infantile) (https:// ncdalliance.org/sites/default/files/resource_files/201705_Joint%20Statement_WHA_Agen- da%20Item%2015.5%20ECHO.pdf). CREARE AMBIENTI ATTIVI AZIONE 2.4 Rafforzare l'accesso a spazi aperti pubblici e spazi aperti verdi di buona qualità, reti ecologiche, spazi ricreativi (comprese le aree fluviali e costiere) e strutture sportive da parte di tutti, indistintamente dall'età o abilità, nelle comunità urbane, periurbane e rurali, garantendo la progettazione coerente con questi principi di accesso sicuro, universale ed equo con priorità alla riduzione delle diseguaglianze. AZIONI PROPOSTE PER GLI STATI MEMBRI 1. Promuovere e applicare la pianificazione urbana, l'uso del territorio e la politica spaziale a tutti i livelli di governo, a seconda dei casi, il che richiede la fornitura di una rete collegata di infrastrutture verdi che consenta un accesso equo a spazi pubblici di qualità, spazi pubblici sicuri, spazi blu31 e spazi verdi aperti, spazi naturali, aree ricreative e impianti sportivi. 2. Realizzare valutazioni sulla salute e sull'economia degli spazi pubblici, spazi verdi e aree naturali per valutare l'intera gamma di benefici per la salute, il clima e i benefici ambientali per gli ecosistemi urbani, incluso il loro impatto sulla partecipazione alle attività fisiche. 3. Facilitare l'impegno attivo dei membri della comunità nella localizzazione, nella progettazione e nel miglioramento degli spazi pubblici, verdi, naturali, aperti e ricreativi, inclusi, ad esempio, progetti di giardinaggio/agricoltura urbana, iniziative per la valorizzazione della biodiversità e lo sviluppo di programmi "strade aperte". 4. Incoraggiare e rafforzare la politica dell’uso condiviso delle strutture scolastiche, a seconda dei casi, per aumentare l’offerta di campi da gioco e altri spazi pubblici aperti per l'utilizzo da parte della comunità. 5. Rafforzare l'applicazione di restrizioni di mercato per quanto riguarda gli alimenti e le bevande non alcoliche non salutari nei parchi e nei dintorni, in altri spazi pubblici aperti, nelle scuole e negli impianti sportivi per ridurre l'esposizione alla commercializzazione di alimenti ricchi di grassi, sale e zucchero, conformemente agli impegni precedenti32 e alle raccomandazioni della Commissione sulla cessazione dell'obesità infantile33. 78 PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 6. Collaborare per sviluppare e sostenere la diffusione di risorse esistenti ed esempi di casi studio d'interventi che mirano a rafforzare e garantire un accesso equo alla qualità di spazi pubblici sicuri, aree verdi, aree ricreative e impianti sportivi. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 7. Sostenere lo sviluppo e la diffusione di linee guida per la progettazione dello spazio urbano che promuovano l’offerta e il miglioramento di un accesso equo alla qualità di spazi pubblici, verdi, sicuri, aree ricreative e impianti sportivi. 8. Gli stakeholders dovrebbero formare partenariati e coalizioni per sostenere in particolare un migliore accesso di qualità agli spazi aperti. * come ONG, organizzazioni della società civile, comunità accademica e di ricerca, donatori, Organizzazioni Internazionali e regionali di sviluppo, comprese città e comuni, settore privato 79 CREARE AMBIENTI ATTIVI AZIONE 2.5 Rafforzare la politica, le linee guida, i quadri normativi e di progettazione a livello nazionale e subnazionale, a seconda dei casi, per promuovere servizi pubblici, scuole, assistenza sanitaria, strutture sportive e ricreative, luoghi di lavoro e edilizia popolare progettati per consentire a occupanti e visitatori con diverse abilità essere fisicamente attivi dentro e intorno agli edifici e dare la priorità all'accesso universale da parte di pedoni, ciclisti e mezzi pubblici. AZIONI PROPOSTE PER GLI STATI MEMBRI 1. Collaborare e supportare lo sviluppo e l’attuazione di linee guida e regolamenti di progettazione per edifici che danno la priorità a un accesso equo, sicuro e universale da parte di tutte le persone, di tutte le età e abilità incoraggiando gli occupanti e i visitatori ad essere fisicamente attivi e ridurre atteggiamenti sedentari, incluso - ma non solo - l'uso delle scale, design di uffici, offerta di spazi aperti e accesso in sicurezza a piedi e in bicicletta, limitando le opportunità di parcheggio per veicoli privati, e includere strutture di fine viaggio. 2. Sviluppare e attuare linee guida di progettazione per strutture scolastiche e per la cura dell'infanzia che garantiscano un'adeguata fornitura di ambienti accessibili e sicuri affinché i bambini e i giovani possano essere fisicamente attivi (ad es. Aree di gioco, spazi ricreativi), ridurre il tempo di attività sedentaria (ad es. attività didattica permissiva e design degli interni) e sostenere il cammino o l'uso della bicicletta da e verso le istituzioni scolastiche con l’offerta di adeguate strutture di fine viaggio. 3. Sviluppare e implementare linee guida per la progettazione di strutture ricreative e sportive che ottimizzino l'ubicazione per garantire un accesso equo, sicuro e universale a tutte le persone, di tutte le età e abilità, e l'accesso a piedi e in bicicletta con la fornitura di adeguate strutture di fine viaggio. AZIONI PROPOSTE PER IL SEGRETARIATO DELL'OMS 4. In collaborazione con le altre agenzie dell’ONU e stakeholders, sostenere lo sviluppo e la diffusione di linee guida di progettazione edilizia che mirano a incoraggiare gli occupanti e i visitatori ad essere fisicamente attivi e a ridurre il comportamento sedentario. 5. Promuovere e condividere le competenze esistenti sulla costruzione di progetti che promuovono l'attività fisica per sostenere gli Stati membri e costruire capacità. 80 AZIONI PROPOSTE PER ALTRI STAKEHOLDER* 6. Industria, Corporazioni, Lavoro, sindacati, professionisti della salute e della sicurezza sul lavoro e altre organizzazioni correlate dovrebbero sviluppare e attuare una guida per sostenere i datori di lavoro nel creare luoghi di lavoro salutari che supportano l'attività fisica riducendo i lunghi periodi di comportamento sedentario durante la giornata lavorativa, incoraggiando stili di vita attivi dei propri dipendenti e famigliari. 7. Gli enti normativi per la salute dei bambini e gli altri stakeholders del settore per la salute dei bambini e alle strutture per l'infanzia dovrebbero collaborare allo sviluppo di linee guida e di progettazione per le strutture di assistenza all'infanzia che offrano opportunità per l'attività fisica riducendo il comportamento sedentario durante il giorno. 8. Promuovere partnership e reti pubblico-privato per massimizzare i contributi e le capacità di diversi settori condividendo storie di successo ed esempi delle buone pratiche di intervento in tutti i principali settings. * come ONG, organizzazioni della società civile, comunità accademica e di ricerca, donatori, Organizzazioni Internazionali e regionali di sviluppo, comprese città e comuni, settore privato 81 CREARE PERSONE ATTIVE AZIONE 3.1 Rafforzare l’offerta di un'educazione fisica di buona qualità e di più esperienze positive e opportunità di svago attivo, sport e gioco per ragazze e ragazzi, applicando i principi dell'intero approccio scolastico a tutti gli istituti di istruzione preprimaria, primaria, secondaria e terziaria , in modo da stabilire e rafforzare la salute permanente e l'alfabetizzazione fisica e promuovere il godimento e la partecipazione all'attività fisica, in base alla capacità e alle abilità. AZIONI PROPOSTE PER GLI STATI MEMBRI 1. Rafforzare la politica educativa nazionale, l'attuazione e il monitoraggio per ga- rantire l’offerta di un’educazione fisica di qualità e inclusiva per i ragazzi e le ra- gazze della scuola primaria e secondaria, conformemente agli impegni presi per attuare il Kazan Action Plan (Piano d’azione di Kazan) (11). 2. Rafforzare l'attuazione nazionale dei programmi integrali in tutti gli istituti di istruzione pre-primaria, primaria, secondaria, guidati dai principi della WHO “He- alth Promoting Schools” (“Scuole per la promozione della salute" dell’OMS) o iniziative simili (12) . 3. Promuovere il recarsi a scuola a piedi e in bicicletta e programmi scolastici che comprendono azioni per migliorare l'accesso a piedi, in bicicletta e con i mezzi pubblici e rafforzare la promozione dello spostamento a piedi; educazione ciclisti- ca; e insegnare le regole della sicurezza stradale ai bambini di tutte le età e abilità. 4. Elaborare e diffondere orientamenti per le autorità e i fornitori di servizi di assi- stenza all'infanzia su come promuovere l'attività fisica e ridurre il comportamen- to sedentario negli ambienti di assistenza all'infanzia durante il giorno, compresi orientamenti sulla progettazione delle strutture, le attrezzature e l'uso dello spazio esterno, in linea con le raccomandazioni della Commission on Ending Childhood Obesity - Commissione sulla cessazione dell'obesità infantile. (13) 5. Collaborare con il settore dell'istruzione superiore e le istituzioni per sviluppare leadership e impegno nel rafforzare l’offerta di possibilità per studenti, personale e visitatori di aumentare l'attività fisica e ridurre il comportamento sedentario, anche promuovendo e dando priorità all'accesso ai centri didattici a piedi, in bici- cletta e con i mezzi pubblici. AZIONI PROPOSTE PER IL SEGRETARIATO OMS 6. Promuovere e sostenere gli Stati membri per l’implementazione di programmi "a piedi e in bicicletta verso la scuola" che includano azioni per il miglioramento per dell’accesso a piedi, in bicicletta e coi trasporti pubblici; rafforzare la promozione del cammino; educazione ciclistica e insegnare le regole per la sicurezza stradale ai bambini di tutte le età e abilità. 82 * come ONG, organizzazioni della società civile, comunità accademica e di ricerca, donatori, Organizzazioni Internazionali e regionali di sviluppo, comprese città e comuni, settore privato 7. Sostenere gli Stati membri a rafforzare l'attuazione a livello nazionale di approcci che coinvolgono l'intera scuola per promuovere l'attività fisica, compresi i pro- grammi "a piedi e in bicicletta verso la scuola", e condividere esperienze in colla- borazione e in allineamento con altre iniziative dell'OMS a livello scolastico. 8. Impegnarsi con i leader di alto livello e i decisori politici per promuovere l'impor- tanza di un'educazione fisica di qualità, regolare attività ricreative e di gioco e la riduzione dei comportamenti sedentari per tutti i bambini (da 0 a 17 anni), in linea con la Commission on Ending Childhood Obesity (13). 9. Collaborare con l'UNESCO, altre agenzie dell’ONU e stakeholders per sostenere l’implementazione e la valutazione dei progressi nell’offerta di educazione fisica di qualità, sport e attività fisica come delineato nel Kazan Action Plan (11). AZIONI PROPOSTE PER ALTRI STAKEHOLDERS* 10. Gli stakeholders dovrebbero collaborare e sostenere il rafforzamento dell'attua- zione e della valutazione di un'efficace educazione fisica di qualità basata su pro- ve di efficacia e di approcci per tutta la scuola per promuovere l'attività fisica e ridurre i comportamenti sedentari nei bambini in età scolare, in particolare nei confronti dei bambini meno attivi e di quelli dei Paesi a Basso e Medio Reddito. 11. Gli istituti di istruzione superiore dovrebbero rafforzare l'attuazione di iniziative come la "Health Promoting Universities" (14) o simili dell'OMS, per dimostrare a tutti gli studenti, al personale e ai visitatori l'intero approccio del campus alla promozione dell'attività fisica e alla riduzione dei comportamenti sedentari. 12. Gli stakeholders dovrebbero collaborare e sostenere iniziative che aumentino le opportunità di attività fisica prima e dopo l'orario scolastico, per i bambini di tut- te le abilità, assicurando che le partnership con il settore privato siano informate sulle raccomandazioni dell'OMS sulle restrizioni della commercializzazione di ali- menti e bevande analcoliche non salutari (1) e le raccomandazioni della Commis- sion on Ending Childhood Obesity - Commissione sulla cessazione dell'obesità infantile (13). 13. Le istituzioni accademiche e di ricerca dovrebbero condurre ricerche e valuta- zioni sulla politica, l'attuazione e l'impatto dell'educazione fisica e di tutti gli ap- procci della scuola per rafforzare la base di conoscenze e condividere le migliori pratiche. 14. Tutti gli stakeholdewrs dovrebbero condurre un’advocacy basata sull'evidenze per rafforzare la consapevolezza dei genitori e dell'intera comunità riguardo l'im- portanza dell'attività fisica quotidiana, l'educazione fisica e la riduzione del com- portamento sedentario nei bambini, in particolare nei paesi e nei contesti dove vi sono scarse risorse. 15. I servizi di assistenza all'infanzia, i pediatri, gli infermieri della sanità pubblica e gli altri stakeholders dovrebbero esercitare advocacy e poi sostenere il rafforzamen- to delle opportunità di attività fisica nei primi anni di vita (come l'assistenza pre- scolare e infantile), in linea con le raccomandazioni della Commission on Ending Childhood Obesity (13). 83 34 Quest’azione è raccomandata dall’OMS quale intervento good buy per la prevenzio- ne e il controllo delle Malattie Non trasmissibili. Source:http://apps.who.int/iris/bitstre- am/10665/259232/1/WHO-NMH-NVI-17.9- eng.pdf CREARE PERSONE ATTIVE AZIONE 3.2 Implementare e rafforzare i sistemi di valutazione e consulenza del paziente sull'aumento dell'attività fisica e sulla riduzione del comportamento sedentario, da parte di operatori sanitari, comunitari e assistenti sociali opportunamente formati, a seconda dei casi, nell'assistenza sanitaria e nei servizi sociali primari e secondari, come parte dell'assistenza sanitaria universale, garantendo il coinvolgimento della comunità e dei pazienti e collegamenti coordinati con le risorse della comunità, ove necessario.34 AZIONI PROPOSTE PER GLI STATI MEMBRI 1. Sviluppare e attuare protocolli nazionali standardizzati sulla valutazione dei pazienti e brevi consigli sull'attività fisica nei contesti sanitari e di assistenza sociale di base, adattati al contesto locale e ai vincoli culturali e di risorse e, se del caso, includere sistemi di riferimento alla consulenza e/o opportunità di attività fisica a livello di comunità. 2. Integrare la valutazione del paziente, con brevi consigli e, se necessario, con l'opportunità di un adeguato supporto supervisionato all’attività fisica come parte dei percorsi di trattamento e riabilitazione per i pazienti con diagnosi di malattie cardiache, ictus, diabete, cancro, disabilità e condizioni di salute mentale, così come nelle cure e nei servizi per donne in gravidanza e pazienti più anziani. AZIONI PROPOSTE PER IL SEGRETARIATO OMS 3. Sostenere lo sviluppo e la diffusione di orientamenti globali, strumenti pertinenti ed esempi nazionali di come integrare la promozione dell'attività fisica in diverse popolazioni di pazienti nell'assistenza sanitaria primaria e secondaria e nei servizi sanitari sociali e di comunità. La promozione dovrebbe includere raccomandazioni sull'attività fisica come parte della prevenzione delle malattie e dei servizi di promozione della salute nell'ambito della Copertura Sanitaria Universale. 4. Collaborare per espandere la sperimentazione e l'applicazione di tecnologie innovative (come i dispositivi indossabili), comprese le iniziative mHealth35 di ITU (International Telecommunication Union) e OMS (15,16) per identificare approcci economicamente convenienti adatti per le strutture sanitarie primarie e secondarie e adattabili ai contesti nazionali, per aiutare a rafforzare la consulenza e la valutazione dell'attività fisica e il comportamento sedentario in diverse popolazioni di pazienti. AZIONI PROPOSTE PER ALTRI STAKEHOLDERS* 5. Le società professionali nel campo della medicina, della medicina dello sport e della salute dovrebbero promuovere l'importanza dell'attività fisica e la riduzione del comportamento sedentario verso i loro membri per rafforzare la conoscenza e l'impegno nell'attuazione dell'azione nazionale per aumentare i livelli di partecipazione. 6. Enti dei medici ed altri enti professionali riguardanti la salute e gli stakeholders dovrebbero sostenere lo sviluppo e la diffusione delle risorse e l'orientamento delle migliori pratiche sulla promozione dell'attività fisica attraverso servizi sanitari e di assistenza sociale primaria e secondaria, adattati a diversi contesti e culture e fornitori di assistenza sanitaria. 7. Gli stakeholders, di governo pubblico e privato del settore ricreativo, sportivo e del tempo libero dovrebbero valutare il potenziale e, e se opportuno, sviluppare partenariati con gli operatori sanitari per sostenere l'offerta di adeguate opportunità e programmi di attività fisica per le diverse popolazioni di pazienti. 8. Gli enti dei medici e altri enti professionisti della salute e gli stakeholders dovrebbero sostenere lo sviluppo e l'erogazione di appropriati programmi di formazione in servizio su come valutare e consigliare i pazienti sull'attività fisica, in particolare concentrandosi sui paesi a basso e medio reddito e sui pazienti meno attivi. 9. Le agenzie di ricerca e sviluppo e le società tecnologiche dovrebbero sviluppare e testare approcci efficaci dal punto di vista dei costi utilizzando dispositivi mobili e indossabili per promuovere l'attività fisica nell'ambito dell'assistenza sanitaria primaria e secondaria e dei servizi sociali (ad esempio i programmi di mHealth). 35 Vedi documento http://www.who.int/goe/publications/goe_mhealth_web.pdf e http://www. ghspjournal.org/content/ghsp/early/2013/08/06/GHSP-D-13-00031.full.pdf * come ONG, organizzazioni della società civile, comunità accademica e di ricerca, donatori, Organizzazioni Internazionali e regionali di sviluppo, comprese città e comuni, settore privato 84 85 CREARE PERSONE ATTIVE AZIONE 3.3 Migliorare l'offerta e le opportunità di programmi di attività fisica e di promozione nei parchi e in altri ambienti naturali (come spiagge, fiumi e rive), nonché nei luoghi di lavoro privati e pubblici, nei centri comunitari, nelle strutture ricreative e sportive e nei centri religiosi, per sostenere la partecipazione all'attività fisica di tutte le persone con diverse capacità. AZIONI PROPOSTE PER GLI STATI MEMBRI 1. Offrire una leadership nazionale implementando iniziative governative per la salute nei posti di lavoro per sostenere i lavoratori nell'aumentare l'attività fisica e ridurre i comportamenti sedentari, in particolare aumentando l'attività fisica occasionale durante la giornata lavorativa. 2. Sviluppare e diffondere l'orientamento nazionale e promuovere l'attuazione di programmi di salute sul posto di lavoro mirati ad aumentare l'attività fisica, ridurre il comportamento sedentario e promuovere attività fisica occasionale durante la giornata lavorativa per i lavoratori, in diverse occupazioni e contesti, con priorità ai meno attivi, identificati da ciascun paese. 3. Collaborare con i ministeri dello sport e la comunità sportiva per rafforzare l’offerta di programmi sportivi e attività ricreative attive universalmente accessibili che siano culturalmente appropriati e per persone di tutte le età e abilità (ad es. Sport per tutti, sport modificati e promozione di sport tradizionali). 4. Collaborare con i governi subnazionali e locali, a seconda dei casi, per promuovere e consentire l'uso di edifici e strutture della comunità pubblica esistenti per programmi di attività fisica basati sulla comunità e guidati dalla comunità. 5. In collaborazione con i settori dell'istruzione, della salute e dell'assistenza all'infanzia, attuare programmi rivolti a famiglie, genitori e tutori per sviluppare le competenze necessarie per aiutare i bambini a divertirsi a esplorare e giocare attivamente all'interno dell'ambiente familiare. 6. Collaborare con i ministeri delle finanze per esaminare e valutare l'efficacia degli strumenti fiscali per promuovere l'attività fisica come stile di vita (ad esempio, schemi di benefits salariali esentasse) per le biciclette, tasse ridotte sugli articoli sportivi, sussidi per programmi extracurriculari di attività fisica, ecc. programmi di attività fisica extra-curriculari, ecc.). AZIONI PROPOSTE PER IL SEGRETARIATO OMS 7. Sostenere e collaborare con le agenzie dell’ONU e altre organizzazioni intergovernative e internazionali per dimostrare la leadership adottando e 86 implementando programmi di lavoro salutari che includono la promozione dell'attività fisica e la riduzione del comportamento sedentario per i lavoratori, sulla base di iniziative da parte del quartier generale dell'OMS e degli uffici regionali come "Step Up" ',' Walk the Talk 'e' Be The Change'. 8. Facilitare l'istituzione di un meccanismo che consenta la condivisione di esperienze nazionali efficaci e casi di studio di programmi efficaci in diversi contesti al fine di accelerare l'attuazione e sviluppare la capacità del paese, in particolare nei paesi a basso e medio reddito e nei programmi rivolti alle popolazioni meno attive. 9. Collaborare con il settore sportivo, comprese le Federazioni internazionali dello sport, i Comitati olimpici nazionali e internazionali e altri fornitori di programmi sportivi per facilitare lo sviluppo e la diffusione di linee guida e casi studio sulla promozione dell'attività fisica attraverso sport di comunità, attività ricreative e approcci allo sport per tutti , con l'obiettivo di raggiungere le popolazioni meno attive, come identificato da ciascun paese, e nei paesi a basso e medio reddito. AZIONI PROPOSTE PER ALTRI STAKEHOLDERS* 10. I datori di lavoro nel settore pubblico e privato dovrebbero implementare programmi sul luogo di lavoro che promuovano l'attività fisica e una riduzione del comportamento sedentario e aumentino l'attività occasionale durante la giornata lavorativa, adattandosi alla cultura e al contesto. 11. Le organizzazioni che finanziano la ricerca, gli istituti accademici e di ricerca e altri stakeholders dovrebbero condurre ulteriori ricerche sull'efficacia e il ritorno degli investimenti dei programmi di salute sul posto di lavoro volti a promuovere l'attività fisica e la riduzione del comportamento sedentario per rafforzare la base di prove e informare la difesa. 12. Le organizzazioni che finanziano la ricerca, gli istituti accademici e di ricerca e altri stakeholders dovrebbero sostenere e incoraggiare la sperimentazione di approcci innovativi per aumentare l'attività fisica e ridurre il comportamento sedentario, compresa la sperimentazione di nuovi approcci digitali e di altro tipo, in diverse sottopopolazioni e in diversi contesti e culture chiave, in particolare nei paesi a basso e medio reddito. 13. Gli stakeholders dovrebbero collaborare con il governo per sviluppare la base di prove sull'efficacia degli strumenti fiscali per promuovere l'attività fisica (es. Schemi di benefits salariali esentasse per biciclette, crediti d'imposta sulle attività, riduzione delle tasse sugli articoli sportivi, sussidi per programmi di attività fisica extrascolastiche ecc.). * come ONG, organizzazioni della società civile, comunità accademica e di ricerca, donatori, Organizzazioni Internazionali e regionali di sviluppo, comprese città e comuni, settore privato 87 36 Quest’azione è in accordo con le line guida dell’OMS su assistenza integrate per gli anziani ("integrated care for older people"); I migliori interventi secondo l’OMS per la prevenzione e il controllo delle malattie non trasmissibili; Pacchetto tecnico OMS HEARTS per la gestione delle malattie cardiovascolari nell'assistenza sanitaria primaria, Attività fisica per pazienti con ipertensione. CREARE PERSONE ATTIVE AZIONE 3.4 Migliorare l’offerta e le opportunità di programmi e servizi adeguati su misura per aumentare l'attività fisica e ridurre il comportamento sedentario negli anziani, in base alle capacità, in contesti chiave come aree locali e comunitarie, strutture sanitarie, sociali e di assistenza a lungo termine, strutture di riposo e ambienti familiari, per sostenere un invecchiamento sano. AZIONI PROPOSTE PER GLI STATI MEMBRI 1. Rafforzare l'attuazione di protocolli nazionali standardizzati per la valutazione della capacità di attività fisica degli anziani e l’offerta di brief advice – brevi con- sigli in contesti di assistenza sanitaria primaria e secondaria coerenti con altri impegni e raccomandazioni 36. 2. Sviluppare e attuare una politica nazionale per rafforzare la fornitura di program- mi accessibili (anche economicamente) e opportunamente mirati per aumentare l'attività fisica e ridurre il comportamento sedentario negli anziani, concentran- dosi sul mantenimento dell'equilibrio e della forza muscolare per sostenere un invecchiamento sano e una vita indipendente, utilizzando valutazioni di capacità individuale e offerta di programmi individuali o di gruppo in base alle necessità e alle preferenze. 3. Sviluppare e attuare interventi che sostengano le famiglie e gli operatori sanitari per acquisire le abilità, le competenze e la fiducia necessarie a sostenere un invec- chiamento sano all'interno e all'esterno delle strutture domestiche. AZIONI PROPOSTE PER IL SEGRETARIATO OMS 4. Sostenere la raccolta e la promozione di risorse adeguate agli anziani e esempi di buone pratiche per accelerare l'attuazione e sviluppare la capacità dei paesi, in particolare nei Paesi a Basso e Medio Reddito. * come ONG, organizzazioni della società civile, comunità accademica e di ricerca, donatori, Organizzazioni Internazionali e regionali di sviluppo, comprese città e comuni, settore privato 88 * come ONG, organizzazioni della società civile, comunità accademica e di ricerca, donatori, Organizzazioni Internazionali e regionali di sviluppo, comprese città e comuni, settore privato 37 I giochi intergenerazionali rappresentano un approccio innovative promuovere l’attività fisica e altri sani stili di vita attraverso attività di svago e fitness I giochi incoraggiano le relazioni intergenerazionali nell’ambito famigliare, specialmente fra anziani e bambini. AZIONI PROPOSTE PER ALTRI STAKEHOLDERS* 5. Operatori della salute, ONG, settori sportivi e ricreativi del settore privato dovreb- bero rivedere le politiche e i servizi attuali e, laddove necessario, rafforzarli per garantire programmi accessibili, convenienti e su misura per l'attività fisica, ap- propriati per le persone anziane che siano basati sulle loro esigenze e preferenze. 6. Stakeholders dovrebbero collaborare per promuovere e fornire programmi che coinvolgano bambini e nonni in attività fisica culturalmente idonea in contesti idenei e in base alle capacità (ad esempio, giochi inter-generazionali) 37. 7. La comunità di cura dovrebbe promuovere l'importanza dell'attività fisica (com- prese le attività di forza e di equilibrio) come parte dell'invecchiamento sano e dovrebbe offrire agli operatori sanitari un'adeguata formazione per fornire pro- grammi nell'ambito dell'assistenza residenziale che promuova l'attività fisica e riduca il comportamento sedentario, adattato alla cultura e al contesto. 89 CREARE PERSONE ATTIVE AZIONE 3.5 Rafforzare lo sviluppo e l'attuazione di programmi e servizi, in vari contesti comunitari, che coinvolgano e aumentino le opportunità per l'attività fisica nei gruppi meno attivi, come identificato da ciascun paese, come ragazze, donne, anziani, comunità rurali e indigene, popolazioni vulnerabili o emarginate, accogliendo contributi positivi di tutte le persone. AZIONI PROPOSTE PER GLI STATI MEMBRI 1. Garantire che i dati nazionali e subregionali disaggregati siano segnalati e utilizzati per identificare le sottopopolazioni meno attive, nonché per coinvolgere i loro rappresentanti nello sviluppo di programmi personalizzati mirati ad aumentare la partecipazione. 2. Sostenere lo sviluppo e l'attuazione di programmi utilizzando un approccio guidato dalla comunità per promuovere l'attività fisica nelle comunità e popolazioni svantaggiate, emarginate o stigmatizzate e indigene, comprese quelle con disabilità mentali o fisiche. 3. Sviluppo di partnership e supporto di politiche sportive nazionali che privilegino gli investimenti in attività di ricreazione attiva e programmi sportivi rivolti alle comunità e alle popolazioni meno attive, svantaggiate, emarginate, stigmatizzate e indigene, comprese le persone con disabilità mentali e fisiche. 4. Sostenere i partenariati con il settore sportivo per rimuovere le barriere e rafforzare l’offerta di accesso universale alle opportunità di attività fisica, ricreazione attiva e sport per le persone con disabilità e i loro accompagnatori (ad esempio l'iniziativa Companion Card38). AZIONI PROPOSTE PER IL SEGRETARIATO OMS 5. Collaborare con le agenzie dell'ONU e gli Stati membri per rafforzare l’offerta di opportunità di attività fisica alle popolazioni vulnerabili, come i rifugiati, gli sfollati interni e coloro che vivono in identificate comunità fragili. 6. Promuovere e agevolare le partnership finalizzate allo sviluppo e alla sperimentazione di programmi economicamente vantaggiosi destinati ai meno attivi, comprese le popolazioni più vulnerabili, emarginate e stigmatizzate 38 Vedi http://www.companioncard.org.au/ 90 a UNHCR: United Nations High Commissioner for Refugees. (Alto Commissariato delle Nazioni Unite per i Rifugiati) (così come definite da ciascun paese) e alla condivisione di conoscenze ed esperienze. AZIONI PROPOSTE PER ALTRI STAKEHOLDERS* 7. Le agenzie di ricerca e sviluppo e i ricercatori dovrebbero sostenere e condurre ricerche per identificare gli ostacoli che si presentano alle comunità ritenute meno attive per ispirare lo sviluppo e l'attuazione di programmi e approcci per aumentare la partecipazione di tali sottopopolazioni l’attività fisica, tra cui l'analisi sull'equità degli sport attuali e altre politiche correlate, in particolare nei paesi a basso e medio reddito. 8. Le agenzie di ricerca e sviluppo e le società tecnologiche dovrebbero sviluppare e testare il potenziale delle tecnologie digitali e di altri approcci innovativi, per promuovere l'attività fisica all'interno delle popolazioni meno attive, identificate da ciascun paese. 9. Gli Stakeholders dovrebbero collaborare e sostenere le agenzie dell’ONU, come l'UNHCRa, nella progettazione/sviluppo e nella valutazione di programmi per promuovere l'attività fisica per persone emarginate, vulnerabili e sfollate, al fine di rafforzarne la base di prove sull'impatto. 10. Tutti gli stakeholders dovrebbero sostenere la raccolta e la promozione di risorse adeguate ai meno attivi, compresi esempi di buone pratiche per accelerare l'attuazione e sviluppare la capacità dei paesi. 11. I leader di città e comunità, la società civile e le organizzazioni di base dovrebbero assistere e impegnarsi in approcci guidati dalla comunità per promuovere l'attività fisica. * come ONG, organizzazioni della società civile, comunità accademica e di ricerca, donatori, Organizzazioni Internazionali e regionali di sviluppo, comprese città e comuni, settore privato 91 39 Vedi http://www.euro.who.int/en/health-topics/environment-and-health/urban-health/activi- ties/healthy-cities 40 Vedi http://activecities.com/ 41 Vedi https://partnershipforhealthycities.bloomberg.org/ CREARE PERSONE ATTIVE AZIONE 3.6 AZIONE 3.6. Attuare iniziative Whole-of-Community, a livello di città o comunità, che stimolino l'impegno di tutti gli stakeholderse ottimizzino una combinazione di approcci politici, in contesti diversi, per promuovere una maggiore partecipazione all'attività fisica e un ridotto comportamento sedentario da parte delle persone di tutte le età e diverse capacità, concentrandosi sul coinvolgimento della comunità di base, sul co-sviluppo e sulla responsabilità. AZIONI PROPOSTE PER GLI STATI MEMBRI 1. Rafforzare o istituire reti nazionali e / o subnazionali (municipali o locali) di città e comunità che attuino approcci Whole-of-community per promuovere l'attività fisica e condividere linee guida, risorse ed esperienze (ad esempio la Health Cities dell’OMS39, Active Cities40, Partnerships for Healthy Cities41). 2. Promuovere l'implementazione di scala cittadina e Whole-of-community (di comunità), approcci multi-componente per promuovere un'adeguata attività fisica rivolta a tutte le età e abilità, utilizzando i principi dell'impegno comunitario. Tali approcci dovrebbero includere, ma non limitarsi a, campagne di comunicazione pubbliche e professionali, programmi comunitari in più contesti (scuole, assistenza sanitaria, impianti sportivi, parchi) e miglioramento dell'ambiente urbano locale per migliorare la sicurezza, l'accesso e l’offerta di spazi , luoghi e strutture (comprese le reti pedonali e ciclabili e le strutture di fine viaggio). 3. Diffondere linee guida di attuazione e incentivi per incoraggiare iniziative Whole- of-community (di comunità) a livello subnazionale. AZIONI PROPOSTE PER IL SEGRETARIATO OMS 4. Diffondere linee guida globali sulla progettazione, l'attuazione, la valutazione di approcci su scala urbana e Whole-of-community (di comunità) per promuovere l'attività fisica, sostenere gli Stati membri e condividere le migliori pratiche tra paesi e regioni. 5. Promuovere l'impegno e la leadership dei leader di città e comunità nell’attuare interventi Whole-of-community (di comunità). 92 AZIONI PROPOSTE PER ALTRI STAKEHOLDERS* 6. Governatori locali e sindaci di città, leader di comunità locali, società civile e organizzazioni di base dovrebbero collaborare per guidare l’attuazione di approcci su scala urbana e Whole-of-community (di comunità) per promuovere l'attività fisica, la salute e il benessere, incluso il sostegno alla condivisione di esperienze e creazione di reti nazionali / regionali per costruire capacità. 7. Le parti accademiche e gli altri stakeholders dovrebbero collaborare con le città e le amministrazioni locali per sostenere la valutazione degli approcci Whole-of- community per incrementare l'attività fisica per rafforzare le evidenze di prova sulle effetti efficaci e sul processo di implementazione. * come ONG, organizzazioni della società civile, comunità accademica e di ricerca, donatori, Organizzazioni Internazionali e regionali di sviluppo, comprese città e comuni, settore privato 93 CREARE PERSONE ATTIVE AZIONE 4.1 Rafforzare i quadri politici, i sistemi di leadership e di governance, a livello nazionale e subnazionale, per sostenere l'attuazione di azioni volte ad incrementare l'attività fisica e ridurre il comportamento sedentario, tra cui: l'impegno multisettoriale e i meccanismi di coordinamento; coerenza delle politiche in tutti i settori; linee guida; raccomandazioni e piani d'azione sull'attività fisica e comportamento sedentario per tutte le età; monitoraggio e valutazione dei progressi per rafforzare la responzabilità. AZIONI PROPOSTE PER GLI STATI MEMBRI 1. Avviare o rafforzare, a seconda dei casi, un comitato di coordinamento multisettoriale nazionale di alto livello per fornire leadership, pianificazione strategica e supervisione dell'attuazione e monitoraggio delle azioni politiche nazionali sull'attività fisica e sul comportamento sedentario, garantendo un'adeguata rappresentanza di tutte le aree e livelli di governo, così come gli stakeholders non governativi e la comunità. 2. Rafforzare gli attuali, e laddove necessario svilupparne di nuovi, piani d'azione nazionali e subnazionali sull'attività fisica e sul comportamento sedentario in linea con le raccomandazioni sull'orientamento globale e regionale e massimizzare la coerenza delle politiche e le sinergie con le priorità pertinenti in tutti i settori chiave, inclusi ma non solo i trasporti, la pianificazione urbana, la salute, l’assistenza sociale, l’istruzione, il turismo, lo sport e attività di ricreazione attiva. 3. Collaborare con altri settori per rivedere e, laddove necessario, rafforzare la posizione dell'attività fisica all'interno dei rispettivi quadri politici, inclusi, a titolo esemplificativo, gli sport di comunità e di base nell'ambito della politica sportiva, il muoversi a piedi e in bicicletta nell'ambito della politica dei trasporti, educazione fisica nell'ambito della politica dell'istruzione e attività fisica all'interno delle politiche integrate sulle malattie non trasmissibili e la salute mentale NCD e delle politiche di salute mentale. 4. Riesaminare e, laddove necessario, adottare o aggiornare le linee guida nazionali sull'attività fisica e sul comportamento sedentario per tutte le età, e diffondere attraverso risorse adatte al pubblico di riferimento, alle impostazioni e al contesto locale. 5. Identificare e promuovere la leadership e i "Champions of Change" (o simili) per promuovere l'azione politica sull'attività fisica e stimolare il cambiamento a livello di comunità e professionale per valutare positivamente la creazione di una società attiva. 94 * come ONG, organizzazioni della società civile, comunità accademica e di ricerca, donatori, Organizzazioni Internazionali e regionali di sviluppo, comprese città e comuni, settore private AZIONI PROPOSTE PER IL SEGRETARIATO OMS 6. Diffondere raccomandazioni globali per l'attività fisica e comportamento sedentario per i bambini sotto i 5 anni, i giovani (6-18 anni) e gli adulti (18-64 anni), gli anziani (65 anni e oltre) e sottopopolazioni specifiche come le donne incinte , persone con condizioni croniche e persone che vivono con disabilità. 7. Sostenere lo sviluppo e la diffusione di linee guida sull’offerta di attività di gioco esplorazione e di attività fisica inclusive, di adeguato all'età e della limitazione del comportamento sedentario nei contesti relativi ai minori di 5 anni e ai giovani, conformemente alla raccomandazione di ECHO (13). 8. Fornire orientamento globale e supporto tecnico, come richiesto, per aiutare gli Stati membri a rafforzare la governance nazionale e il coordinamento multisettoriale e aggiornare la politica nazionale e i piani d'azione sull'attività fisica e il comportamento sedentario. 9. Facilitare le partnership con il settore sportivo per sostenere lo sviluppo e la diffusione di orientamenti per gli Stati membri su come rafforzare l’offerta di sport per tutti, sport comunitari e ricreazione attiva, per tutte le età e abilità, con particolare attenzione alla riduzione delle disuguaglianze e ai meno attivi, identificati da ciascun paese. 10. Sviluppare e diffondere un quadro di monitoraggio e analisi per la valutazione globale e nazionale e la il rapporto sui progressi verso il raggiungimento degli obiettivi fissati per ridurre l'inattività fisica entro il 2025 e il 2030. AZIONI PROPOSTE PER ALTRI STAKEHOLDERS* 11. Tutti gli stakeholders dovrebbero identificare leader o "champions" all'interno delle loro organizzazioni per fornire rappresentanza, supporto, sostegno e, ove appropriato, mobilitazione delle risorse, per l'attuazione nazionale e subnazionale di azioni per promuovere l'attività fisica e ridurre il comportamento sedentario. 12. Gli Stakeholders dovrebbero sviluppare e rafforzare, a seconda dei casi, partenariati multisettoriali nazionali e / o subnazionali per sostenere l'attuazione delle politiche a livello comunitario, dando priorità agli investimenti per ridurre le disuguaglianze. 13. Gli stakeholders dovrebbero sostenere il monitoraggio nazionale e subnazionale dell'attuazione della politica nazionale, utilizzando strumenti raccomandati come il PAT (17) e l'NCD MaP (18) dell'OMS o simili; e dove necessario, intraprendere una verifica e rapporti indipendenti per rafforzare i sistemi di accountability (responsabilità). 14. Gli stakeholders dovrebbero offrire la leadership per l'azione nazionale attraverso la rapida adozione e la dimostrazione dell'attuazione della promozione dell'aumento dell'attività fisica e della riduzione dei comportamenti sedentari. 95 CREARE PERSONE ATTIVE AZIONE 4.2 Migliorare i sistemi di dati e le capacità a livello nazionale e, se del caso, subnazionale, per sostenere: la sorveglianza regolare dell'attività fisica e dei comportamenti sedentari, in tutte le età e in più settori; lo sviluppo e la sperimentazione di nuove tecnologie digitali per rafforzare i sistemi di sorveglianza; lo sviluppo di sistemi di monitoraggio dei più ampi determinanti socioculturali e ambientali dell'attività fisica; il monitoraggio multisettoriale regolare e la presentazione di relazioni sull'attuazione delle politiche per garantire la accountability e ispirare le politiche e le pratiche. AZIONI PROPOSTE PER GLI STATI MEMBRI 1. Rafforzare la sorveglianza della popolazione sull'attività fisica assicurando la copertura di tutte le età e domini dell'attività fisica (compresi spostamenti a piedi e in bicicletta per il trasporto) e la segnalazione periodica dei progressi verso il raggiungimento degli obiettivi stabiliti per ridurre l'inattività fisica entro il 2025 e il 2030. 2. Rafforzare l'analisi e la diffusione di dati disaggregati per definire le priorità del piano d'azione nazionale e per sostenere il monitoraggio dei progressi verso la riduzione delle disuguaglianze nella partecipazione all'attività fisica, in particolare, ma non solo, per età, sesso, situazione socioeconomica, ubicazione geografica e settore dell'attività fisica. 3. Adottare una serie di obiettivi e indicatori nazionali e subnazionali armonizzati nell'ambito dello sviluppo di un quadro nazionale di monitoraggio e valutazione basato sulle raccomandazioni fornite nel piano d'azione globale sul monitoraggio dell'attività fisica e sul quadro di valutazione (che dovrebbe essere completato nel 2018), per tracciare i progressi verso gli obiettivi impostati per ridurre l'inattività fisica entro il 2025 e il 2030. 4. Sostenere e impegnarsi in partnership per sviluppare e testare tecnologie digitali innovative e nuove (compresi i dispositivi indossabili) per rafforzare la sorveglianza dell'attività fisica e del comportamento sedentario e dei loro determinanti, attraverso tutte le età e abilità, concentrandosi su soluzioni fattibili e convenienti, in particolare nei Paesi a Basso e Medio Reddito. AZIONI PROPOSTE PER IL SEGRETARIATO OMS 5. Rafforzare le capacità e le competenze all'interno dell'OMS e degli Stati membri nella sorveglianza della popolazione sull'attività fisica e il comportamento sedentario, in tutte le fasce di età e i loro determinanti più ampi, fornendo 96 quando richiesto assistenza, formazione, orientamento, risorse e assistenza tecnica. 6. Fornire una leadership globale sul monitoraggio dell'inattività fisica della popolazione e garantire che le più recenti prove scientifiche, i metodi e le tecnologie siano utilizzati per ispirare la guida globale, gli strumenti e i protocolli di sorveglianza, per le diverse sottopopolazioni, compresi i metodi di armonizzazione dei dati e l'uso di dispositivi indossabili in tutte le età. 7. Collaborare e sostenere lo sviluppo di nuove linee guida e protocolli sul monitoraggio dell'attività fisica e dei comportamenti sedentari nei bambini < 5 anni, bambini tra i 6-10 anni e adulti ≥ 65 anni. 8. Sostenere gli Stati membri a sviluppare un quadro nazionale di monitoraggio e valutazione per i loro piani d'azione nazionali sull'attività fisica, per consentire il monitoraggio dei progressi e definire le priorità e la pianificazione dei programmi nazionali e subnazionali. 9. Fornire relazioni globali sui progressi compiuti verso il conseguimento degli obiettivi fissati per il 2025 e il 2030 attraverso azioni quali elaborazione di una relazione sullo stato di salute globale; aggiornamento e comunicazione di stime comparabili a livello mondiale sulla prevalenza dell'inattività fisica come proposto nel 2021, 2026 e 2031; raccolta e integrazione dei dati per monitorare i determinanti sociali e ambientali (come lo spazio verde, la qualità dell'aria, i decessi di pedoni e ciclisti) utilizzando le fonti nazionali e internazionali disponibili; la raccolta e la rendicontazione dei progressi compiuti dai paesi nell'attuazione delle politiche da fonti di indagine pertinenti (come l'indagine sulle capacità nazionali dell'OMS sulle Malattie Non Trasmissibili [CCS], le indagini di sorveglianza STEPWise sulle Malattie Non Trasmissibili [STEPS] e l'indagine sulle politiche sanitarie nelle scuole globali [G-SHPS]). AZIONI PROPOSTE PER ALTRI STAKEHOLDERS* 10. Tutti gli stakeholders dovrebbero sostenere lo sviluppo e l'attuazione di quadri di monitoraggio e valutazione nazionali e subnazionali sull'attività fisica e la diffusione di relazioni sui progressi verso il raggiungimento degli obiettivi fissati per ridurre l'inattività fisica entro il 2025 e il 2030, compresi i progressi nella riduzione delle disuguaglianze. 11. Gli stakeholders dovrebbero sostenere il rafforzamento dei sistemi armonizzati di informazione e sorveglianza dei dati nazionali e subnazionali e la comunicazione periodica e la accountability in tutti i settori pertinenti. 12. Le agenzie di ricerca e sviluppo e i ricercatori dovrebbero sostenere la ricerca che mira a migliorare la sorveglianza globale e nazionale sull'attività fisica di tutte le età e le abilità, compresa la sperimentazione di nuove tecnologie e dispositivi indossabili e le metodologie per l'armonizzazione dei dati. * come ONG, organizzazioni della società civile, comunità accademica e di ricerca, donatori, Organizzazioni Internazionali e regionali di sviluppo, comprese città e comuni, settore private 97 CREARE PERSONE ATTIVE AZIONE 4.3 Rafforzare la capacità di ricerca e valutazione a livello nazionale e istituzionale e stimolare l'applicazione delle tecnologie digitali e dell'innovazione per accelerare lo sviluppo e l'attuazione di soluzioni politiche efficaci volte ad aumentare l'attività fisica e a ridurre i comportamenti sedentari. AZIONI PROPOSTE PER GLI STATI MEMBRI 1. Rafforzare i finanziamenti governativi e non governativi a sostegno della ricerca sull'inattività fisica e sui comportamenti sedentari con la priorità di generare evidenze fornendo informazioni e accelerare l'aumento dell'attuazione a livello nazionale e subnazionale, e affrontare le priorità di ricerca individuate. 2. Identificare e disseminare una serie di priorità di ricerca nazionale per l’’inattività fisica e il comportamento sedentario per rafforzare le evidenze di base e informare la programmazione nazionale e l’attuazione delle azioni politiche. 3. Incoraggiare e collaborare con gli istituti accademici e di ricerca pertinenti per garantire un livello adeguato di valutazione di tutte le politiche e i programmi nazionali e subnazionali e diffondere i risultati per rafforzare la base di conoscenze nazionali, regionali e globali e informare la pianificazione futura. 4. Rafforzare una cultura dell'innovazione, della valutazione e della condivisione delle conoscenze all'interno di tutti i dipartimenti governativi, per garantire che le evidenze basate sulla ricerca e sulla pratica dell'attività fisica e dei comportamenti sedentari siano ampiamente accessibili e possano far progredire l'attuazione delle politiche a livello globale, regionale, nazionale e subnazionale e l'uso efficace di risorse limitate. 5. Collaborare con i Centri di Collaborazione dell'OMS, istituzioni accademiche, organizzazioni di ricerca e alleanze per rafforzare il trasferimento di conoscenze e la capacità istituzionale per la ricerca e la valutazione dei programmi sull'attività fisica e il comportamento sedentario. AZIONI PROPOSTE PER IL SEGRETARIATO OMS 6. Creare partnership con agenzie dell’ONU, agenzie di sviluppo internazionale, finanziatori di ricerche e altri per mobilitare le risorse per supportare e rafforzare la capacità di ricerca sull’inattività fisica e il comportamento sedentario, in tutte le regioni, e in particolare nei Paesi a Basso e Medio Reddito. 7. Rafforzare le reti dei centri di collaborazione dell'OMS, delle istituzioni accademiche e degli organismi di ricerca per sviluppare le capacità di ricerca 98 e valutazione delle politiche e delle pratiche in materia di attività fisica e comportamento sedentario, in particolare nei paesi a Basso e Medio Reddito. 8. Sostenere e facilitare la diffusione delle conoscenze sull'attività fisica e sul comportamento sedentario attraverso conferenze nazionali, regionali e globali, o simili. AZIONI PROPOSTE PER ALTRI STAKEHOLDERS* 9 Tutti gli stakeholder dovrebbero difendere e mobilitare risorse finanziare per supportare l’aumento della ricerca e dell’innovazione nel campo dell’inattività fisica e i comportamenti sedentari, in settori chiave come la salute, in particolare nelle aree di valutazione politica e, interventi su larga scala, valutazioni economiche, strumenti fiscali innovativi e approcci efficaci nei confronti delle disuguaglianze. 10 Tutti gli stakeholder dovrebbero supportare i governi nazionali e subnazionali per sviluppare e implementare un quadro di monitoraggio e valutazione e condurre politiche appropriate e programmi di valutazione, includendo l’impatto sull’eguaglianza, aggiornare la programmazione nazionale e subnazionale. 11 Finanziatori e ricercatori dovrebbero supportare la collaborazione con i decisori politici e gli altri per sviluppare un’agenda di ricerca prioritaria sull’attività fisica e il comportamento sedentario per aggiornare lo sviluppo di politiche. 12 Finanziatori e ricercatori dovrebbero supportare la ricerca per sviluppare l’applicazione delle innovazioni e delle tecnologie per promuovere l’attività fisica e ridurre il comportamento sedentario in diverse popolazioni, ambienti e contesti, in particolare nei Paesi a Basso e Medio Reddito. 13 Tutti gli stakeholder dovrebbero supportare e accelerare lo scambio di conoscenza sull’attività fisica e il comportamento sedentario attraverso conferenze nazionali, regionali e globali (o simili), e dove è appropriato, usare strategie di comunicazione innovative e tecnologie virtuali per consentire un impegno da remoto, in particolare nei Paesi a Basso e Medio Reddito. 14 Finanziatori e ricercatori dovrebbero creare partnership per costruire e trasferire capacità di ricerca in tutte le regioni, in particolare nei Paesi a Basso e Medio Reddito, per esempio attraverso collaborazioni di ricerca Nord-Sud e Sud-Sud, e tra paesi con caratteristiche socio-economiche e culturali simili. * come ONG, organizzazioni della società civile, comunità accademica e di ricerca, donatori, Organizzazioni Internazionali e regionali di sviluppo, comprese città e comuni, settore private 99 CREARE PERSONE ATTIVE AZIONE 4.4 Accrescere gli sforzi di advocacy per aumentare la consapevolezza, la conoscenza e l'impegno in azioni congiunte a livello globale, regionale e nazionale, rivolgendosi a pubblici chiave, compresi, ma non solo, i leader di alto livello, i responsabili politici di molteplici settori, i media, il settore privato, i leader delle città e delle comunità e la comunità in senso lato. AZIONI PROPOSTE PER GLI STATI MEMBRI 1. Supportare la creazione di reti nazionali e subnazionali e azioni di collaborazione per dar potere alle persone e alle comunità per impegnarsi nell’agenda per creare la società attive. 2. Rafforzare le partnership con la società civile, comunità e organizzazioni di base, i media e il settore privato per aumentare la conoscenza e supportare l’impegno nell’implementazione di azioni politiche per aumentare l’attività fisica e ridurre i comportamenti sedentari. AZIONI PROPOSTE PER IL SEGRETARIATO OMS 3. Supportare azioni per mobilitare risorse e collaborazioni per implementare le raccomandazioni di ECHO (13), del Kazan Action Plan (11) della New Urban Agenda (4), trasporto sostenibile (19) e gli Obiettivi di Sviluppo Sostenibile (OSS). 4. Sostenere, facilitare e guidare l'impegno ad alto livello nell'attuazione delle azioni raccomandate in tutti gli Stati membri e l'inclusione nelle valutazioni nazionali di business case per gli investimenti per le Malattie Non trasmissibili e nei piani nazionali per lo sviluppo degli Obiettivi di Sviluppo Sostenibile. 5. Creare alleanze e reti efficaci a livello globale, regionale e nazionale per supportare la mobilitazione di risorse, sviluppo di politiche e implementazioni nazionali sull’attività fisica e il comportamento sedentario attraverso diversi settori. 100 AZIONI PROPOSTE PER ALTRI STAKEHOLDERS* 6. Tutti gli stakeholder dovrebbero attuare l’advocacy basate sulle evidenze che richiede l'accelerazione e l’incremento degli investimenti per aumentare l'attività fisica, dando la priorità alle azioni che riducono le disuguaglianze nell'accesso e nelle opportunità e utilizzando le argomentazioni basate sui diritti. 7. Tutti gli stakeholder dovrebbero condurre advocacy per aumentare la comprensione delle connessioni di politiche tra l’attività fisica come diretto contributo e come strumento che permette il conseguimento degli Obiettivi di Sviluppo Sostenibile, e come contributo alle priorità di sviluppo economico nazionale. 8. Tutti gli stakeholder dovrebbero supportare lo sviluppo delle attività di advocacy, competenze e capacità attraverso lo sviluppo professionale, attraverso settori ad un livello nazionale e globale, supportati dallo sviluppo della direzione, degli strumenti e del supporto tecnico delle strategie efficaci di advocacy in materia attività fisica e comportamento sedentario. * come ONG, organizzazioni della società civile, comunità accademica e di ricerca, donatori, Organizzazioni Internazionali e regionali di sviluppo, comprese città e comuni, settore private 101 CREARE PERSONE ATTIVE AZIONE 4.5 Rafforzare i meccanismi di finanziamento per garantire un'attuazione sostenuta dell'azione nazionale e subnazionale e lo sviluppo di sistemi abilitanti che sostengano lo sviluppo e l'attuazione di politiche volte ad aumentare l'attività fisica e a ridurre i comportamenti sedentari. AZIONI PROPOSTE PER GLI STATI MEMBRI 1. Stanziare bilanci a lungo termine per l'attività fisica (comprese comunicazioni nazionali sostenibili) tenendo conto degli obiettivi e delle priorità nazionali fissati dalla strategia e dal piano d'azione nazionali. 2. Collaborare tra i ministeri per individuare o sviluppare meccanismi di finanziamento specifici a sostegno di approcci multisettoriali e azioni politiche sull'attività fisica. Ad esempio, l'attuazione di una percentuale fissa dei bilanci annuali totali dei trasporti destinati a finanziare le infrastrutture delle reti pedonali e ciclabili; l'attuazione di una percentuale fissa del bilancio annuale nazionale dello sport assegnato alla partecipazione agli sport comunitari e di base; il finanziamento di una lotteria nazionale di attività fisica; e l'uso di "Social impact bonds"a. AZIONI PROPOSTE PER IL SEGRETARIATO OMS 3. Sostenere lo sviluppo di capacità e protocolli per rafforzare la base di conoscenze comprovate, fornendo anche esempi di analisi economiche, come il calcolo del rendimento dell'investimento per le azioni politiche raccomandate nel presente piano d'azione, in diversi paesi e contesti. 4. Convocare, facilitare e contribuire ai dibattiti globali e regionali sui potenziali meccanismi di finanziamento per l'attuazione a livello nazionale e subnazionale delle azioni politiche raccomandate nel presente piano d'azione, in linea con la strategia dell'OMS sull'uso delle politiche fiscali per la salute.42 42 L'OMS ha tenuto una riunione di esperti mondiali sull'uso delle politiche fiscali per la salute a Ginevra il 4-5 dicembre 2017. Il rapporto della riunione "Strategy meeting on the use of fiscal policies for public health" sarà disponibile sul sito web dell'OMS Health Systems and Financing entro la metà del 2018. a “Social impact bonds” ("obbligazioni ad impatto sociale") si riferiscono ad un nuovo modo di finanziare i programmi di servizi sociali e di promozione della salute, in cui diversi tipi di investitori forniscono un investimento iniziale di capitale. 102 AZIONI PROPOSTE PER ALTRI STAKEHOLDERS* 5. Tutti gli stakeholder dovrebbero sostenere l’aumento degli investimenti nell’attività fisica sulla base della forza delle evidenze dei benefici per la salute, i sostanziali co-benefici, e il possibile ritorno dell’investimento. 6. Tutti gli stakeholder dovrebbero sostenere la mobilitazione di risorse per aumentare gli investimenti nella ricerca, l'innovazione e la produzione di prove pratiche in molteplici contesti che possono sostenere direttamente il rafforzamento delle politiche, dei programmi e dell'attuazione basati sulle prove, in particolare nei paesi a basso e medio reddito. 7. I ricercatori dovrebbero collaborare con i governi per condurre analisi dimostrative e comparative per valutare il potenziale dei diversi strumenti di finanziamento a sostegno dell'attuazione delle azioni nazionali sull'attività fisica, anche attraverso il collegamento con i meccanismi di finanziamento per la copertura sanitaria universale e l'uso di "social impact bonds".a * come ONG, organizzazioni della società civile, comunità accademica e di ricerca, donatori, Organizzazioni Internazionali e regionali di sviluppo, comprese città e comuni, settore private a “Social impact bonds” ("obbligazioni ad impatto sociale") si riferiscono ad un nuovo modo di finanziare i programmi di servizi sociali e di promozione della salute, in cui diversi tipi di investitori forniscono un investimento iniziale di capitale. 103 1. WHO. Set of recommendations on the marketing of foods and non-alcoholic beverages to children. Geneva: World Health Organization; 2010 (http://www. who.int/dietphysicalactivity/publications/ recsmarketing/en/). 2. WHO and United Nations. Global plan for the decade of action for road safety 2011–2020. Geneva: World Health Organization; 2011 (http://www.who.int/roadsafety/decade_of_ action/plan/en/). 3. The WHO Health Economic Assessment Tool (HEAT) assesses the economic value of the health benefits of walking and cycling. See: www.heatwalkingcycling.org . 4. The Shanghai Consensus on Healthy Cities 2016. Shanghai Declaration on promoting health in the 2030 Agenda for Sustainable Development, adopted in the 9th Global Conference on Health Promotion, Shanghai, 2016 (http://www.who.int/healthpromotion/ conferences/9gchp/healthy-city-pledge/en/). 5. New Urban Agenda adopted by the United Nations Conference on Housing and Sustainable Urban Development (Habitat III), 2016; endorsed by the United Nations General Assembly in Resolution 71/256 (2016). 6. Planning and design for sustainable urban mobility: global report on human settlements 2013. Oxford, United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland: United Nations Human Settlements Programme (UN-Habitat); 2013 (https://unhabitat. org/planning-and-design-for-sustainable- urban-mobility-global-report-on-human- settlements-2013/). 7. United Nations Convention on the Rights of the Child (https://www.savethechildren. org.uk/what-we-do/childrens-rights/united- nations-convention-of-the-rights-of-the- child). 8. United Nations Convention on the Rights of Persons with Disabilities (CRPD) (https:// www.un.org/development/desa/disabilities/ convention-on-the-rights-of-persons-with- disabilities.html). 9. Open-ended Working Group on Ageing for the purpose of strengthening the protection of the human rights of older persons; report of the eighth working session (https://social. un.org/ageing-working-group/eighthsession. shtml). 10. Global status report on violence prevention 2014. Geneva: World Health Organization; 2014 (published jointly by WHO, UNDP and UNODC) (http://www.who.int/ violence_injury_prevention/violence/status_ report/2014/en/). 11. UNESCO, Report of the Sixth international conference of ministers and senior officials responsible for physical education and sport (MINEPS VI). Annex 1 Kazan Action Plan. SHS/2017/5 REV Paris, September 2017; adopted on 14–15 July 2017 (http://unesdoc. unesco.org/images/0025/002527/252725E. pdf). 12. WHO information series on school health. Promoting physical activity in schools: an important element of a health-promoting school (http://www.who.int/school_youth_ health/resources/information_series/ FINAL%20Final.pdf). 13. WHO. Report of the Commission on Ending Childhood Obesity: implementation plan: executive summary. Geneva: World Health Organization; 2017 (http://apps.who.int/iris/ bitstream/10665/259349/1/WHO-NMH-PND- ECHO-17.1-eng.pdf?ua=1). 14. Health promoting universities: concept, experience and framework for action (http:// www.euro.who.int/__data/assets/pdf_ file/0012/101640/E60163.pdf). 15. WHO. mHealth: new horizons for health through mobile technologies. Geneva: World Health Organization; 2011 (http://www.who. int/goe/publications/goe_mhealth_web.pdf). 16. Labrique AB, Vasudevan L, Kochi E, Fabricant R, Mehl G. mHealth innovations as health system strengthening tools: 12 common applications and a visual framework. Glob Health Sci Pract. 2013;6;1(2):160–71. 17. WHO Regional Office for Europe. Health- enhancing physical activity (HEPA) policy audit tool (PAT) - version 2 (2015). (http://www.euro.who.int/en/health-topics/ disease-prevention/physical-activity/ publications/2015/health-enhancing- physical-activity-hepa-policy-audit-tool-pat- version-2-2015. 18. WHO Tools for developing, implementing and monitoring the National Multisectoral Action Plan (MAP) for NCD Prevention and Control (http://www.who.int/nmh/action-plan-tools/en/). 19. Mobilizing sustainable transport for development. Analysis and policy recommendations from the United Nations Secretary-General's High-Level Advisory Group on Sustainable Transport (https://sustainabledevelopment.un.org/ content/documents/2375Mobilizing%20 Sustainable%20Transport.pdf). Riferimenti: appendice 2 104 APPENDICE 3 105 Persone attive Individuo e/o gruppo che integra l'attività fisica nella routine quotidiana. L'obiettivo della vita attiva è di soddisfare almeno le raccomandazioni globali su l’attività fisica attraverso diverse pratiche come camminare, andare in bicicletta, giocare, fare giardinaggio e altre attività che possono essere considerate come attività fisica Gioco attivo Il gioco attivo tra i bambini è definito come una forma di movimento totale del corpo in cui i bambini esercitano energia in un modo libero, divertente e non strutturato. Ricreazione attiva - Attività ricreative Attività ricreative all'aperto che possono essere considerate come attività fisica tra cui camminare, praticare sport, giocare e ballare. Queste attività di solito si svolgono in spazi pubblici come parchi e piazze. Advocacy Una combinazione di azioni individuali e sociali progettate per ottenere l'impegno politico, il sostegno politico, l'accettazione sociale e il supporto di sistemi per un particolare obiettivo o programma di salute. Città a misura di anziano Città o comunità che promuovono e favoriscono il concetto di “Invecchiamento sano e attivo". Ambienti a misura di anziani Ambientia misura di anziani (in casa come nella comunità) promuovono un invecchiamento sano e attivo costruendo e mantenendo le capacità intrinseche nel corso della vita e consentendo una maggiore capacità funzionale secondo il livello di capacità Biodiversità La varietà di vita animale e vegetale in un particolare habitat o ecosistema che è di solito considerato importante e auspicabile. Spazi blu Spazi vicini a fiumi, laghi e oceani. Consulenza breve Un’interazione che offre un'opportunità ad una persona di esplorare, scoprire e chiarire i modi di vivere in modo salutare, di solito in un confronto one-to-one con un consulente esperto. Emissione di carbone Il rilascio di anidride carbonica (CO2) e altri gas a effetto serra nell'atmosfera in un'area e in un periodo specifici. GLOSSARIO APPENDICE 3 106 Campioni di cambiamento Un individuo e/o un gruppo di individui che attraverso l'esempio sono un riferimento che può ispirare e influenzare gli altri nell'integrare l'attività fisica nella vita quotidiana a livello globale, regionale, nazionale, subnazionale o locale. Strutture per l'infanzia Strutture per la cura dei bambini mentre i genitori lavorano, ad es. babysitter, asilo nido, o un asilo. Organizzazione della Società Civile Organizzazione non statale e non di lucro in cui le persone si organizzano per perseguire interessi condivisi nel pubblico dominio come gruppi ambientalisti, associazioni di donne, sindacati e organizzazioni non governative. Equità i bisogni delle persone guidano la distribuzione delle opportunità per il benessere. Tutte le persone hanno pari opportunità di sviluppare e mantenere la propria salute, attraverso un accesso equo e giusto alle risorse per la salute. Esercizio Una sottocategoria di attività fisica pianificata, strutturata, ripetitiva e finalizzata nel senso che il miglioramento o il mantenimento di uno o più componenti della forma fisica ne è l'obiettivo. "Esercizio" e "allenamento" sono frequentemente usati in modo intercambiabile e generalmente si riferiscono all'attività fisica svolta durante il tempo libero con lo scopo principale di migliorare o mantenere la forma o le prestazioni fisiche e la salute. Fitness La capacità di svolgere le attività quotidiane con vigore e prontezza, senza eccessivo affaticamento con sufficienti energia per godersi le attività del tempo libero e rispondere alle emergenze. L'idoneità fisica comprende una serie di componenti consistenti in resistenza cardiorespiratoria (potenza aerobica), resistenza muscolare scheletrica, forza muscolare scheletrica, potenza del muscolo scheletrico, flessibilità, equilibrio, velocità di movimento, tempo di reazione e composizione corporea. Capacità di movimento fondamentali Modelli di movimento che coinvolgono varie parti del corpo e forniscono la base per abilità complesse utilizzate nell'attività fisica e nello sport. Sport di base Attività fisica per il tempo libero, organizzata e non organizzata, praticata regolarmente a livello non professionale per finalità educative, sociali o di salute 107 Salute in tutte le politiche Approccio alle politiche pubbliche in tutti i settori che tiene sistematicamente conto delle implicazioni sanitarie e delle decisioni, cerca sinergie ed evita conseguenze dannose sulla salute, al fine di migliorare in modo equo la salute della popolazione . Diseguaglianze nella salute Le disuguaglianze di salute possono essere definite come differenze nello stato di salute o nella distribuzione dei determinanti della salute tra diversi gruppi di popolazione. Ad esempio, differenze nella mobilità tra gli anziani e le popolazioni più giovani o differenze nei tassi di mortalità tra persone appartenenti a classi sociali diverse. Le disuguaglianze di salute sono le differenze tra persone o gruppi causate da fattori sociali, geografici, biologici o di altro tipo. Iniquità in salute Le iniquità in salute sono differenze non necessarie, evitabili, inique e ingiuste tra gruppi di persone all'interno di un paese e tra paesi. Le iniquità derivano da circostanze derivanti dallo stato socioeconomico, dalle condizioni di vita e da altri fattori sociali, geografici e ambientali che possono essere migliorati dalle azioni umane. In altre parole, non sono né naturalmente predeterminati né inevitabili. Le disuguaglianze si presentano tipicamente quando le questioni sociali come la ricchezza delle famiglie, l'istruzione e l'ubicazione degli alloggi oscurano le differenze biologiche come l'età e il genere. Sebbene le differenze biologiche o quelle predeterminate causino disuguaglianze, non sono considerate iniquità, in quanto non sono causate da fattori sociali o sistematici e non sono intrinsecamente "ingiuste" Invecchiamento sano Il processo di sviluppo e mantenimento dell'abilità funzionali a consentire il benessere in età avanzata , richiede: opportunità di salute, partecipazione e sicurezza per migliorare l'uguaglianza della vita anche nell’invecchiamento. Inclusivo E’ il processo di inclusione o copertura di tutti coloro che riflettono la volontà, l'intenzione, le azioni e le risorse necessarie per aumentare l'accessibilità per le persone con disabilità e altri gruppi emarginati. Capacità intrinseca Il composto di tutte le capacità fisiche e mentali di una persona. Formazione in servizio Una formazione professionale o lo sviluppo del personale dato ai dipendenti durante il corso del rapporto di lavoro. 108 Attività fisica insufficiente Come definito nelle raccomandazioni dell'OMS sull'attività fisica (2010):Adulti di età ≥ 18 anni: <150 minuti di attività a intensità moderata a settimana; Adolescenti: <60 minuti di attività da moderata a intensa intensità quotidiana. Livello di servizio Una misura composita che descrive le condizioni operative per il traffico di veicoli / ciclisti / pedoni in base a misure di servizio quali velocità e tempo di percorrenza, libertà di manovra, facilità di mobilità, interruzioni del traffico, comfort, sicurezza e praticità Alfabetizzazione Le abilità cognitive e sociali che determinano le motivazioni e le capacità di una persona ad accedere e comprendere le informazioni sull’agire in modi da promuovere e mantenere una buona salute. Comunicazione di massa Interventi di comunicazione rivolti a un vasto pubblico attraverso trasmissioni televisive e radiofoniche, supporti cartacei (ad es. Giornali), collocamenti fuori casa (es. Cartelloni pubblicitari, cinema, punti vendita) e media digitali per cambiare conoscenza, credenze, atteggiamenti e comportamenti che promuovono l'attività fisica. Uso misto del suolo Tipo di sviluppo urbano che combina usi residenziali, commerciali, culturali, istituzionali, o usi industriali, dove tali funzioni sono integrate fisicamente e funzionalmente fornendo anche collegamenti pedonali. Partnership Disponibilità di persone o organizzazioni a lavorare insieme per raggiungere obiettivi comuni Attività fisica Qualsiasi forma di movimento corporeo eseguita dai muscoli scheletrici determina un aumento del dispendio energetico. Esempi di tipi comuni di attività sono: camminare, correre, ballare, nuotare, yoga e giardinaggio. Inattività fisica Un'assenza o un livello sufficiente di attività fisica richiesto per soddisfare le attuali raccomandazioni sull'attività fisica. Formazione preservice Istruzione e formazione fornite agli insegnanti degli studenti prima di intraprendere qualsiasi insegnamento. Assistenza sanitaria di base L'assistenza sanitaria fornita nella comunità per le persone che hanno un primo approccio con un medico o una clinica per un consiglio sulla prevenzione e la gestione delle malattie. È il primo punto di contatto per qualcuno quando contraggono una malattia, subiscono un infortunio o provano sintomi nuovi per loro 109 Principi di uso del suolo compatto e misto Approccio di pianificazione e progettazione degli spazi che promuove una maggiore densità di aree e popolazione, concentrazione delle funzioni urbane e sezione trasversale delle infrastrutture residenziali, commerciali e comunitarie nel vicinato aumentando al contempo la domanda di cammino, uso della bicicletta e del trasporto pubblico. Spazio pubblico Un'area o un luogo che è aperto e accessibile a tutte le persone, indipendentemente dal sesso, razza, etnia, età o livello socio-economico. Questi sono spazi pubblici di raccolta come parchi, piazze, piazze e spiagge. Gli spazi di collegamento, come marciapiedi e strade, sono anche spazi pubblici. Spazi pubblici aperti Spazi pubblici all’aperto all’interno delle città cui possano accedere i cittadini come: passerelle, marciapiedi, piste ciclabili, parchi pubblici, piazze, aree verdi ricreative, parchi giochi pubblici e aree aperte di strutture pubbliche. Attività fisica ricreativa L'attività fisica svolta da un individuo che non è richiesta come attività essenziale della vita quotidiana e viene eseguita a discrezione dell'individuo. Tali attività includono la partecipazione sportiva, l'esercizio fisico o l'allenamento come fare una passeggiata, ballare e fare giardinaggio. Assistenza sanitaria secondaria Assistenza sanitaria fornita da uno specialista o da una struttura al momento del rinvio da parte di un fornitore di cure primarie e che richiede conoscenze, abilità o attrezzature più specializzate rispetto a quelle fornite dal medico di base. Comportamento sedentario E’ qualsiasi comportamento di veglia che sia caratterizzato da un dispendio energetico inferiore a 1,5 equivalenti metabolici (METs), come in una posizione seduta, reclinata o sdraiata. Comportamenti sedentari comuni includono la visione televisiva, la riproduzione di videogiochi, l'uso del computer (comunemente definito come "tempo di proiezione"), la guida di automobili e la lettura. Pianificazione territoriale e urbana Il metodo utilizzato dalla pubblica amministrazione per influenzare la distribuzione della popolazione e attività in spazi su varia scala. 110 Sport Un’attività che comporta uno sforzo fisico, abilità e/o coordinazione occhio-mano come focus principale dell’attività, con elementi di competizione dove esistono regole e i modelli di comportamento formalmente stabiliti fra le organizzazioni che ne governano le attività; e cui si può partecipare sia come individui che in squadra. Accesso universale Ambienti, prodotti e sistemi per essere utilizzabili da tutte le persone nella massima misura possibile senza necessità di adattamento o design specializzato assistenza sanitaria universale Mezzi che tutte le persone e le comunità possono utilizzare, e i servizi sanitari promotrici, preventivi, curativi, riabilitativi e palliativi di cui hanno bisogno, di qualità sufficiente per essere efficaci, garantendo inoltre che l'uso di questi servizi non esponga l'utente a difficoltà . Ecosistema urbano Un sistema ecologico situato in una città o in zona densamente popolata o, in senso più ampio , il sistema ecologico che costituisce un'intera area metropolitana. Pedonabilità Quanto una zona sia “Userfriendly” (adatta) per camminare e solitamente prende in considerazione le infrastrutture di supporto al camminare, sicurezza, e il collegamento (o la distanza) con i servizi, negozi e altre destinazioni. Whole-of- community Un mezzo attraverso il quale residenti, professionisti, Leader di comunità e funzionari governativi possono collettivamente comprendere e valutare i bisogni delle rispettive comunità e determinare i modi migliori per organizzare e rafforzare le loro risorse, capacità e interessi.

身体活動に関する世界行動計画2018-2030 健康的な世界に向けて 一人一人よりアクティブに GLOBAL ACTION PLAN ON PHYSICAL ACTIVITY 2018-2030 : MORE ACTIVE PEOPLE FOR A HEALTHIER WORLD GLOBAL ACTION PLAN ON PHYSICAL ACTIVITY 2018-2030 GLOBAL ACTION PLAN ON PHYSICAL ACTIVITY 2018-2030 この著作物は「Global action plan on physical activity 2018-2030: more active people for a healthier world. Geneva: World Health Organization; 2018. Licence: CC BY-NC-SA 3.0 IGO.」の日本語訳であり、慶應義塾大学スポーツ医学研究センター・大 学院健康マネジメント研究科が日本運動疫学会の協力を得て作成したものである。世界保健機関（WHO）は、この日本語版の内容 や正確性について責任を負わず、オリジナルの英語版が法的拘束力のある真正版となる。 ＊以下は英語版に掲載された免責事項等の解説で、日本語版もこれに準じる。 この著作物は、クリエイティブ・コモンズ 非営利目的の共有ライセンス 3.0 （CC BY-NC-SA 3.0 ; https://creativecommons. org/ licenses/by-nc-sa/3.0）に基づき利用が可能である。このライセンス契約の条項に基づき、以下に示す通り、著作物が適切に引用 されている場合に限り、著作物を非営利目的で複製、再配布、および改変することができる。この著作物を自身の成果物に転用した 場合、自身の成果物にも同一または同等のクリエイティブ・コモンズ・ライセンス契約を付与しなければならない。 第三者資料：この著作物から表、図、画像などの第三者に帰属する資料を再利用したい場合、その再利用に許可が必要かどうか、ま た著作権所有者から許可を得ることが必要かどうかを決定するのは利用者の責任である。著作物の第三者所有構成要素の侵害から発 生する申し立てリスクは、利用者のみに委ねられている。 一般的な免責事項：この著作物で採用された指示とその資料の提示は、すべての国、領域、都市や地域、またはその当局の法的状況 に関して、またはその国境や境界線の限界に関して、WHO 側ではいかなる意見も表明することはない。地図上の点線と破線は、ま だ完全に同意がないと思われる近似の境界線を表している。 特定の会社またはメーカー製品に関する言及は、言及されていない類似性質の他の物に優先して WHO が承認又は推奨していると いうことではない。誤差脱漏を除き、有標製品の名称は最初の大文字で区別される。 本出版（著作）物に含まれている情報を検証するために、WHO はすべての合理的な予防措置を講じている。しかし資料は、明示的 か黙示的かを問わず、いかなる種類の保証もなく配布（公表）されている。資料の解釈と利用に関する責任は読者にある。いかなる 場合にも、その利用から生じる損害に関して WHO は責任を負わない。 デザイン・レイアウトは、Blossom | blossoming.it による英語版に倣った。 【日本語版制作】（2020.1 現在） 慶應義塾大学スポーツ医学研究センター・大学院健康マネジメント研究科 　小熊祐子・齋藤義信研究室 【監訳・翻訳】 慶應義塾大学スポーツ医学研究センター・大学院健康マネジメント研究科 　小熊 祐子、齋藤 義信 慶應義塾大学大学院健康マネジメント研究科 　吉田 奈都子、河田 友紀子 【翻訳】 慶應義塾大学大学院健康マネジメント研究科 　福井 奨悟、伊藤 智也、阿坂 光紗、池上 洋未、柴﨑 愛美、新村 直子、於 タオ 慶應義塾大学スポーツ医学研究センター研究員 　土井原 奈津江、田島 敬之、川瀬 敦子 【協力】 日本運動疫学会 東京大学大学院医学系研究科　鎌田 真光 日本大学理工学部　難波 秀行 【制作協力】 慶應義塾大学出版会 目次 要約  6 01. はじめに 12 背景  12 委任  13 開発プロセス  13 02. 身体活動とは？ 14 現在の身体不活動のレベル  15 医療と社会における身体不活動のコスト  16 アクティブになるための複合的な方法―複合的な政策機会、複合的なベネフィット  16 身体活動と2030年の持続可能な開発目標（SDGs） 18 前進―国別行動の拡大  19 03. 身体活動に関する世界行動計画2018-2030 20 ビジョン  20 ミッション（使命）  20 目標  21 基本理念  22 行動のためのパートナーシップ  24 行動のための枠組み  25 実装  42 モニタリングと評価  46 文献  48 付録1：身体活動と持続可能な開発目標  51 文献  61 付録 2：推奨政策措置―ステークホルダーの役割  62 文献  95 付録 3：用語集  96 6要約 背景 　定期的に身体活動を行うことは、心疾患、 脳卒中、糖尿病、乳がん、結腸がんなどの非 感染性疾患（NCDs）の予防と治療に役立つ ほか、高血圧、過体重、肥満の予防や、メン タルヘルス、生活の質（QOL）およびウェル ビーイングの改善に効果があることが認めら れています。 　社会がよりアクティブになれば、数々の健 康上のベネフィットのほかに、化石燃料の使 用が抑制され、きれいな空気が生み出され、 渋滞のない安全な交通が実現できるなど、さ らなる投資収益が期待できます。これらの成 果は、持続可能な開発のための 2030 アジェ ンダ 1 で掲げる共通の目標や政治的優先事項 などにも合致するものです。 　世界保健機関（WHO：World Health Organization）による新しい身体活動促進の ための世界行動計画は、各国の要求に応え、 あらゆる国・レベルで身体活動を増加させる ための効果的かつ実行可能な政策措置を実現 できる枠組みと最新のガイダンスを提供して います。また、グローバルリーダーシップへ の要求や、より強い地域および国家間の調整、 ライフコースを通して、能力に応じて、すべ ての人々が定期的に身体活動を行うことを支 援するとともに、その価値を認めるというパ ラダイムシフトを達成するための社会全体の 対応の必要性に応えています。 　本行動計画は、健康、スポーツ、運輸、都 市デザイン、市民社会、学界、民間セクター を含む複数のセクターにわたり、政府と主要 なステークホルダーらとの協議を経て開発さ れたものです。 身体活動とは何ですか ? 　身体活動には、ウォーキング、サイクリン グ、スポーツのほかアクティブなレクリエー ション（例えば、ダンス、ヨガ、太極拳）など、 様々な方法があり、職場や居住地域など、ど こでも行うことができます。充分な期間をか けて、しっかりと、定期的に実施することで、 多くの健康上のベネフィットが得られます。 現状 　世界的な身体活動の増加は、主に人々の意 識や投資の不足により、決して進んでいると は言えません。 　現在、全世界で、成人の 4 人に 1 人および 思春期（11-17 歳）の 4 人に 3 人は、WHO が設定した身体活動における世界的推奨を満 たしていません。国が経済的に発展するにつ れて、非活動のレベルが高まり、幾つかの国 では、交通パターンの変化、技術利用の増加 や都市化により、身体活動の推奨量を満たし ていない人の割合が 70％に達しています。 　また身体活動のレベルは、文化的価値にも 影響されます。多くの国で、女子児童、女性、 高齢者、恵まれない人々や障害・慢性疾患を 1 　2015 年第 70 回国連総会で、すべての国が決議 A/RES/70/1「我々の世界を変革する：持続可能な開発のための 2030 年アジェ ンダ」を採択した。 7＊　日本語版注：スマートフォンなどの携帯情報端末を健康医療サービスに導入し両者がシームレスに連携し、個人の健康を高め る仕組み。 持つ人々は、アクティブになるための安全で 手頃な価格の適切なプログラムや場所にアク セスする機会が乏しい環境にあります。 2013 年の身体不活動の世界的コストは、 直接医療費で年間 540 億国際ドル、加えて 生産性低下に起因するコストが 140 億国際 ドル、と推定されます。メンタルヘルスおよ び筋骨格の症状に関連する費用を除外して も、非活動によって生じるコストは、国民の 医療費の 1 ～ 3% を占めます。 複数の機会：複数のベネフィット 　身体活動は人々が住み、働き、そして遊ぶ 環境に統合可能であり、また統合されるべき でしょう。ウォーキングとサイクリングは重 要な移動手段で、日常的に定期的な身体活動 実施を可能にしますが、それらの役割と人気 は多くの国で減少しています。スポーツやア クティブなレクリエーションは、あらゆる年 齢や能力の人々の身体活動促進に役立ちま す。世界的には、観光、雇用、インフラ整備 の重要な推進力となり、また人道的プログラ ムやコミュニティ開発、社会的統合の促進に も繫がります。 　身体活動はすべての年齢層の人々にとって 重要です。アクティブな遊びやレクリエー ションは、幼年期だけでなく、児童・青年期 の人々にとっても、その健康的な成長や発育 において重要となります。質の高い体育教育 とそれを支える学校環境は、健康的でアク ティブなライフスタイルを長期的に維持する ために、身体と健康のリテラシーを提供する ことができます。 　また、成人がアクティブな身体活動を行い、 業務中の座位状態を減らすことも重要です。 仕事に従事しているかどうかにかかわらず、 特に高齢者では、心身と社会的健康の維持と ヘルシー・エイジングの実現のために、定期 的な身体活動が有効です。また、医療・介護 従事者は、あらゆる年齢の個人がよりアク ティブになり、NCDs を予防できるよう支援 すると同時に、社会復帰の割合や病気の治療 の割合を高める手段として身体活動を使用す ることができます。 　あらゆる場面において、デジタルイノベー ションが、すべての年齢層の人々がよりアク ティブになるのを促進・支援し、モニターに 役 立 つ 可 能 性 の あ る デ ー タ を 活 用 す る mHealth ＊（モバイルヘルス）が急速に成長し、 実践できるようになるチャンスがあります。 身体活動と2030年の持続可能 な開発目標 ウォーキング、サイクリング、スポーツ、 アクティブなレクリエーション、遊びを促進 するための政策投資は 2030 年の持続可能な 開発目標（SDGs）の多くを達成することに 直接貢献できます。 　身体活動に対する政策措置は、健康・社会 的・経済的な利益を倍増させ、SDG3（すべ ての人に健康と福祉を）、および SDG2（飢 餓をゼロに）、SDG4（質の高い教育をみんな に）、SDG5（ジェンダー平等を実現しよう）、 SDG8 （働きがいも経済成長も）、SDG9（産 業と技術革新の基盤をつくろう）、SDG10（人 や国の不平等をなくそう）、SDG11 （住み続 けられるまちづくりを）、SDG12（つくる責 任つかう責任）、SDG13（気候変動に具体的 な対策を）、SDG15（陸の豊かさを守ろう）、 SDG16（平和と公正をすべての人に）およ び SDG17（パートナーシップで目標を達成 しよう）を含む、ほかの目標の達成にも直接 貢献できます。 8行動の枠組み 　現在の傾向を覆し、身体活動の格差を減ら すための効果的な国家的措置には、身体活動 を支える社会的、文化的、経済的、環境的要 因を改善することを目的とした「上流」の政 策措置と、個々人に焦点を当てた（教育的お よび情報的）「下流」のアプローチとを戦略 的に組み合わせる「システムズアプローチ」 が必要です。 　この世界行動計画は、各国が身体不活動と 座位行動のレベルを減らすための取り組みに おいて異なる出発点にあることを認識したう えで、すべての国に普遍的に適用できる 20 の政策措置と、達成可能な 4 つの戦略的目標 を設定します。 　　　　　　　　　　 身体活動を増やすには “システムズアプローチ”が必要 単一の政策による解決は困難 　　　　　　　　　　 ビジョン 健康的な世界に向けて 一人一人よりアクティブに。 ミッション すべての人々が安全で有効 な環境にアクセスし、 個人や地域の健康を増進し、すべての 国の社会的、文化的、経済的発展に貢 献する手段として、日常生活の中で身 体活動をする様々な機会を確保する。 ターゲット 2030年までに世界の成人・青年にお ける身体不活動の割合を現在より 15％減らす。 9目的1 アクティブな社会を創造 定期的な身体活動はあらゆる年齢・能力に応じて、多様 な効果があります。このことへの知識と理解を深め、よ く認識することによって、社会全体に、ポジティブな社 会規範、取り組み姿勢、パラダイムシフトを起こすこと を目指す 4つの政策措置を提案しています。 目的2 アクティブな環境を創造 5 つの政策措置にて、あらゆる年齢・能力のすべての人々 が、まちやコミュニティで、定期的な身体活動を行うた めに安全な場所・空間へ平等にアクセスできる権利の促 進・保護を支える環境を整備します。 10 目的 3 アクティブな人々を育む 6 つの政策措置にて、プログラムや機会 を増やし、あらゆる年齢・能力の人々が、 個人、家族、地域社会で、定期的な身体 活動へ参加を促す様々な支援について概 説します。 目的4 アクティブなシステムを創造 5 つの政策措置にて、身体活動を増やし 座位行動を減らすために必要な、国際間、 国内、地方での効果的な協調活動の実現 と、システム強化のための不可欠かつ必 要な投資について概説します。 これらの政策措置は、ガバナンス、リー ダーシップ、多様な分野間のパートナー シップ、従事者の能力強化、アドボカシー や情報システム、そして資金調達メカニ ズムなど、すべての関連分野にわたります。 実装 　“システムズアプローチ”の全国的な実施 に際し、各国は、短期（2-3 年間）、中期（3-6 年間）、長期（7-12 年間）にわたる実装に向 けて、戦略的に政策を組み合わせ、特定する 必要があります。政策措置は、各国の状況に 応じて選択され、様々な地域の管轄区域およ びそれを構成する小さな集団のニーズを満た すよう調整されるべきで、優先順位付けや実 現可能性は、状況により異なります。そのた め、各国では、強化可能な既存の政策、並び に政策の機会とギャップを特定するために、 自国の現状を見極めることが推奨されます。 　健康、環境および経済に多様な恩恵をもた らすことができるようコーディネートされた システム全体の成果を出すために、政府間お よび多分野間のパートナーシップ、並びに有 意義なコミュニティの関与が必要となりま す。 　この行動計画の実施においては、最もアク ティブでない人々に最大限の努力を注ぐとい う比例普遍性の原則（23 頁参照）による指 針が示されるべきでしょう。 モニタリングと報告 　既存の 2 つの指標、すなわち 18 歳以上の 集団と青年期の集団（11-17 歳）における身 体不活動者の割合を用いて、2030 年の世界 目標に向けた進捗状況をモニターします。 　すべての国は、この行動計画の二元的な優 先事項、すなわち各国の身体不活動者の全体 的レベルを下げること、そして身体活動の格 差を縮小し各国で特定した最も不活動な人口 の不活動レベルを下げること、これらの進捗 を反映させた細分類データの報告強化がのぞ まれます。 　新たな世界規模のモニタリングの枠組み は、各国を支援し、政策実施の進捗をモニター します。 　実施および影響に関する進捗は、2021 年、 2026 年、および 2030 年の世界保健総会 （World Health Assembly：WHO 総会）で 報告される予定です。 12 背景 　定期的な身体活動は、心疾患、脳卒中、糖 尿病、乳がん、結腸がんなどの非感染性疾患 （NCDs）の予防や治療のために十分に確立さ れた保護要因です（1）。高血圧、過体重や肥 満などのような、他の重要な NCDs の危険因 子の予防にも寄与し、メンタルヘルスの改善 （2, 3）や、認知症の発症の遅延（4）、生活 の質（QOL）の向上やウェルビーイング（5） にも関連します。 　2015 年第 70 回国連総会にて、すべての 加盟国が決議文「我々の世界を変革する：持 続可能な開発のための 2030 年アジェンダ （Transforming our world: the 2030 Agenda for Sustainable Development）」1 （以下、「2030 アジェンダ」と呼ぶ）にて、 健康へ投資すること、並びにすべての年齢層 の人々にユニバーサルヘルスカバレッジ （UHC：すべての人が、適切な健康増進、予防、 治療、機能回復に関するサービスを、支払い 可能な費用で受けられること）を保証し、健 康不公平を縮小することをコミットしました。 　様々な年齢や能力のすべての人々を対象 に、身体活動を増加させることを目的とした 政策措置を講じることは、健康が普遍的な権 利かつ日々の生活の不可欠のリソースであ り、単に疾病がないとか虚弱でないというこ とではないという価値観と一貫しています。 さらに、ウォーキング、サイクリング、アク ティブなレクリエーション、スポーツ、遊び などを通じて、ポピュレーションレベルで身 体活動を向上させることから得る多様なベネ フィットは、2030 アジェンダの共通のゴー ルや政治的な優先事項、および目標と、相互 に関連し、それらの達成に貢献するものです。 01. はじめに 1 　United Nations Sustainable Development Knowledge Platformを参照（https://sustainabledevelopment.un.org/ post2015/transformingourworld　2018 年 4 月アクセス）。 13 委任 　2013 年、WHO 総会は、NCDs の予防と 管理（6）に関する世界的な行動計画を承認し、 2025 年までに NCDs を原因とする早期死亡 率の 25％減少と、身体不活動の推奨量を満 たしていない人の 10％相当の減少を含む、 世界で積極的に取り組むべき 9 つの目標を設 定することを承認しました（7）。この目標へ の進捗状況に関する最近のレビューでは、進 捗は遅く、高所得国、中所得国、低所得国に よっても異なると結論づけています（8）。 　2013 年の NCD 世界行動計画は、WHO 加 盟国へ身体活動を増やすための一連の幅広い 政策提言を提供しましたが（9）、健康領域以 外での実施や関与は不充分であり依然として 多くの国が進めるべき重要な課題です。 　2017 年第 140 回 WHO 執行理事会は、第 142 回執行理事会で提出される身体活動に関 する行動計画を事務局が作成することに同意 しました。既存の NCDs（6）や身体活動へ の戦略（10, 11）、ガイドライン（1）、政策 への助言（12）および WHO 総会により承 認された他の関連するコミットメントに基づ き、2030 年の持続可能な開発目標（SDGs） へ繫げることが求められました。これを踏ま え、この「身体活動に関する世界行動計画 2018-2030」（以下、「行動計画」もしくは「世 界行動計画」と呼ぶ）は、行動の枠組みを提 供すると共に、加盟国にて、身体活動のレベ ル向上の実現に向けて行動を加速させ、段階 的に高めていくよう導くため、一連の具体的 な政策行動を提案するものとなります。 　また加盟国が、世界の国・地域ならびに国 家において、より強く連携するとともに、す べての人々がその能力に応じ、生涯を通して 定期的に身体活動を行うことに価値を求める ことと、これら双方を実現するためには、社 会全体のパラダイムシフトが必要である、と 謳っています。 開発プロセス 　世界行動計画の策定にあたっては、WHO 地域事務局の代表者および関連する複数の部 門からなる集団によって WHO 内部運営委員 会が設立され、2017 年 7 月に開催された多 分野にわたる学術的な世界的専門家諮問グ ループからのガイダンスも含まれるなど、世 界規模の協議プロセスを経ました。行動計画 のドラフト 1 の公表後、加盟国にて 6 地域の 協議が行われ、さらに 8 つの公開オンライン セミナーや、国連機関と政府代表部による説 明会、ソーシャルメディアや職能団体向けメ ディアによる啓発、7 週間にわたる公開オン ライン公開協議が行われました。 　このプロセスには、83 の加盟国（保健、 教育、スポーツ、運輸および企画に関する各 省庁からの代表者を含む）と、国際スポーツ 協会、健康およびスポーツ医学機関、公衆衛 生学会、市民社会、並びに健康、運輸、都市 計画、スポーツの専門家団体や、研究機関と 学術機関、そして民間部門が参加しました。 関心を寄せたステークホルダーより、合計 125 の書面による提案を受け、これらすべて の協議プロセスから提供された情報は、ドラ フト 2 の草案や準備の際に反映されました。 第 142 回執行理事会でドラフト 2 について 議論した後、コメントや提言は最終的な行動 計画の策定に反映されました。 14 　身体活動は、エネルギー消費を必要とする 骨格筋によるあらゆる身体の動きとして定義 されます（1）。身体活動は、ウォーキング、 サイクリング、スポーツ、レクリエーション による活動（ダンスやヨガ、太極拳など）の 様々な方法で行われます。また仕事（荷物を 持ち上げる、運ぶ、その他の活動）の一部と して、また家の周りの有償無償の家事（掃除、 運搬、世話などの仕事）の一部として行われ ます。幾つかの身体活動は、好んで行われ、 楽しみとなるものもありますが、他の身体活 動を伴う仕事や家事は、必要から、あるいは 義務として行われており、例えば、アクティ ブなレクリエーションのように、精神面や社 会的な健全さに繫がるベネフィットはもたら さないかもしれません。 　しかし、いかなる形であれ、身体活動を定 期的に、十分な時間と強度で行えば、健康上 のベネフィットがもたらされるでしょう。 　2010 年、WHO は、青年、成人そして高 齢者に対する最適な健康上のベネフィットを もたらす身体活動の種類と頻度に関する推奨 を示しました（1）。 　座位行動とは、座っている、もたれかかっ ている、横になっているなど、エネルギー消 費量が 1.5Mets 以下のすべての覚醒行動と 定義されます（13）。近年のエビデンスによ り、長時間の座位行動は、糖代謝異常、心血 管代謝疾患、総死亡率と関連していることが 示唆されました（14）。生活に付随した身体 活動（例えば、起立、階段を上る、短時間の 散歩など）を行うことによって、座位行動を 減らすことは、個々人が、身体活動レベルを、 最良の健康のために推奨されたレベルへ、 徐々に上げていくことにつながるでしょう。 02. 身体活動とは？ 15 　一般の人たちにとっては、最良な健康のた めに推奨された身体活動レベルを達成するリ スクは低いでしょうが、ある種類の身体活動 への参加者や特定集団にとっては、高いリス クを伴うこともあります。怪我のリスクが高 い、注意すべき活動として、コンタクト・ス ポーツ（例えば、ラグビー、アイスホッケー） やウォーキングやサイクリングがあり、人と 人との激しい接触があるスポーツや、必ずし も安全の確保されていない屋外の道路を利用 する場合には、リスクはより高くなる可能性 があります。WHO は、この行動計画によっ て、リスクの低減に関するガイダンスを提供 するとともに（1）、サイクリングのための道 路の安全性など、より広い社会的環境上のリ スクに対処するための政策措置を推奨してい ます。 現在の身体不活動のレベル 　2010 年以降の利用可能な最新の国際比較 推定値によれば、世界の成人の 23％と青少 年（11-17 歳）の 81％は、WHO の健康の ための身体活動に関する世界的推奨基準を満 たしていません 1（6）。特に、不活動の蔓延は、 国内・各国間でもかなり違いはありますが、 成人の 80％が不活動にあたるとされている 集団も幾つかみられます。成人の身体不活動 は、東地中海、南北アメリカ、ヨーロッパお よび西太平洋地域で最も高く、東南アジア地 域は最も低くなっています（15）。 　これらの割合は、経済発展とともに、変化 する交通手段、技術の利用、都市化および文 化的価値の影響により上昇します（16）。 　　　　　　　　　　 世界では、成人の23％および青少年の81％ （11-17 歳）は、健康のための身体活動に関 するWHOの世界的な推奨を満たしていませ ん 2。 　　　　　　　　　　 　身体活動レベルの違いは、国内および各国 間の性別や社会的地位によって、身体活動の 機会に著しい格差があることからも説明され ます（15）。女児、女性、高齢者、社会経済 的地位の低い人、障害や慢性疾患のある人、 社会的に疎外された人、先住民族、地方に住 む人は、しばしば身体活動を行うのに安全で 手頃な価格で行いやすい適切な場所や空間へ の利便性がより悪くなっています。これらの 格差に対処することは、政策的優先事項であ り、この世界行動計画の基本的原則です。 最新の青少年および成人の身体不活動に関す る国際比較推定値は WHO によって作成さ れ、2018 年に利用可能になりました 2。 1 　WHO の世界的な健康のための身体活動に関する推奨は、150 分／週の中程度の強度の身体活動（またはそれと同等の身体活動） であり、複数のドメイン下で行われる身体活動の複合として測定される（すなわち、仕事：有償および家事を含む無償のもの、 移動：ウォーキングとサイクリング、レクリエーション：スポーツを含む）。青少年の場合に推奨されるのは、毎日 60 分の中程 度から高強度の身体活動である。 2 　これらのデータは 2010 年のものである（6）。更新された推定値は、2018 年に文書として公表された「WHO　身体活動を国 で比較した推定値 2016」による。 医療と社会における身体不活動 のコスト 　身体不活動による直接医療費による経済負 担は、2013 年には世界で 540 億ドルと推定 され、その 57％は公共部門が負担していま す。加えて、労働生産性の損失額として、 140 億ドルが見込まれています（17）。低・ 中所得国（LMICs）と同様に高所得国におけ る推定値でも、国民医療費の 1-3％が、身体 不活動によることが示されています（18）。 これらの推定値は、入手可能なデータに限界 があり、メンタルヘルスおよび筋骨格状態に 関連する費用を除外しているため、控えめな 数値であるとみなされています。さらに、 ウォーキング、サイクリング、公共交通機関 の利用が増えることで化石燃料の消費が削減 される、といった潜在的な環境面のベネ フィットのような医療制度以外の社会的コス トも、総合的な影響評価にはまだ含まれてい ません。 　身体活動を、非感染症疾患（NCDs）の予 防と治療における優先事項であると認識せ ず、その改善に向けた投資を怠ることは、健 康的な社会を創造するうえでの機会損失を意 味します。 　このまま何の手も打たずにいれば、身体不 活動によって生じるコストは上昇し続け、医 療制度、環境、経済発展、コミュニティのウェ ルビーイングおよびすべての人々の生活の質 （QOL）に、さらに悪影響を与えることにな るでしょう。 アクティブになるための複合的 な方法 ―複合的な政策機会、複合的なベネフィット 　身体活動は、多くの異なる形態を通して、 健康・社会・経済上の複合的なベネフィット をもたらします。ウォーキングとサイクリン グは重要な交通手段であり、人々が日常的に 定期的な身体活動に従事することを可能にし ますが、それらの役割と人気は多くの国で低 下しています。最大の変化は低・中所得国で 起こっています。例えば、多くの人々がウォー キングとサイクリングを、自家用車による移 動手段に切り替えています（19）。交通安全 の水準を向上させ、コンパクトな都市デザイ ンを促進し、目的地やサービス施設、特に、 教育施設や公共的なグリーン・アンド・ブルー スペース 1、スポーツ・レジャー施設などに 自転車や公共交通機関で出かける人たちのア クセスを優先する政策は、医療費と同様に、 自家用車の利用、二酸化炭素排出量、交通渋 1 　ブルースペース（Blue space）は、川、湖、海に近い場 所を示す。 17 滞をも減らすことを可能にします（20）。こ のような政策は、同時に近隣地域の経済活動 を後押しし、健康、コミュニティのウェルビー イングと生活の質（QOL）を向上させます（21, 22）。世界人口の 70％以上が都心部に住む、 都市化が進む世界において、各国の都市は、 都市デザインや持続可能な交通システム （23）1 の改善を通じて、このアジェンダに対 してそれぞれ責任を持ち、貢献することがで きます。 　スポーツは、地域社会や国々に大きな社会 的、文化的、経済的ベネフィットをもたらす だけでなく、まだ十分には活用されていない ものの、あらゆる年齢層の人々を身体活動へ 導く重要な役割を担います（24, 25）2。スポー ツは身体活動への参加の触媒、きっかけとな り得るとともに（26）、スポーツ業界は重要 な雇用を作り出し、観光振興とインフラ整備 の重要かつグローバルな推進力にもなりま す。スポーツやアクティブなレクリエーショ ンは、健康や社会的ニーズ、ならびにコミュ ニティの発展と統合を目的とした人道的プロ グラムの一環として、緊急事態や危機的状況 にも貢献できます（27）。あらゆる年齢や能 力の人々が、スポーツやアクティブなレクリ エーションへアクセスできるよう、参加促進 を強化することは、身体活動のポピュレー ションレベルを引き上げるうえで重要な要素 です。 　ユネスコ総会は、体育・身体活動・スポー ツに関する国際憲章において、「体育・身体 活動・運動の実践は、すべての人の基本的権 利である」（28）ことを採択・宣言し、2017 年の第 6 回ユネスコスポーツ・体育担当大臣 等国際会議会合（MINEPS VI）で承認され た ロ シ ア・ カ ザ ン 行 動 計 画（the Kazan Action Plan）（29）は、小児肥満終結委員会 （Commiss ion on Ending Chi ldfood Obesity）（30）と同様に、アクティブな遊 びとレクリエーションを、5 歳未満を含む子 どもの健康的な成長と発達において重要な要 素であると認定しました。 　　　　　　　　　　 身体活動はすべての世代において重要であり、 様々なシーンで組み込まれるべきである 　　　　　　　　　　 　さらに、質の高い身体教育とそれを支える 教育環境を提供することは、学術的な成果の 後押しになるとともに、生涯にわたる健康で 活発なライフスタイルや、NCDs および精神 障害の予防などに関わる身体・健康に関する リテラシーにインパクトを与えることになる でしょう。学校ベースの政策イニシアチブ（新 しい構想、計画、戦略）は、より活発な社会 を創造しようとするために必要不可欠な要素 です。 　身体活動はすべての年齢層で重要であり、 様々な日常のシーンに組み込まれるべきもの です。多くの成人にとって、職場はアクティ ブな身体活動を増やし、座位行動を減らすた めに、重要な場です。職場への出退勤、休憩 時間、職場でのカリキュラムや、それに付随 する活動は、すべて、1 日を通して身体活動 を増やす機会となり、生産性を向上させ、傷 害や欠勤を減少させることができるでしょう （31）。仕事に従事しているかどうかにかか わらず、高齢者は特に定期的な身体活動を行 うことで、身体的、社会的、メンタルヘルス （認知症の予防または発症遅延を含む）（4） を維持することができ、転倒を防ぎ、ヘル シー・エイジング（32）を実現するという 恩恵を受けられます。適切な機会やプログラ ムの提供、およびそれらへのアクセスを強化 することで、すべての高齢者が、能力に応じ てアクティブなライフスタイルを維持できる ようになります。 1 　Partnerships for Healthy Cities を参照（https://partnershipforhealthycities.bloomberg.org　2018 年 4 月アクセス）。 2 　The association for Sports for all を参照（http://tafisa.org/　2018 年 4 月アクセス）。 　重要なことに、医療・介護従事者は、社会 復帰の割合や病気の治療の割合（33）を向 上させるために身体活動を活用し、あらゆる 年齢の患者をよりアクティブにし、NCDs （12）の負担増を防ぐよう支援することがで きます。患者への身体活動に関するカウンセ リングの強化は、費用対効果の高い介入（12） として評価されています。 　さらに、ヘルスケア領域だけでなく職域そ の他の領域でデジタルイノベーションが次の 2 つの機会を担っています。すなわち、①身 体活動への参加促進や、座位時間減少の機会、 ②個々人の健康やウェルビーイングを改善す るために、身体活動の促進・支援・モニタリ ングにデータを活用する mHealth（エムヘ ルス）の実践の場を構築する機会です（34, 35）。 身体活動と2030年の持続可能 な開発目標（SDGs） 　例えば、より多くのウォーキング、サイク リング、アクティブなレクリエーション、ス ポーツや遊びなどを通じて身体活動を増やす 政策行動の投資は、2016 年のバンコク宣言 1 で特定された SDGs の多くの目標達成に貢献 できます。身体活動の増加は、次にあげる他 の目標と同様に、SDG3（すべての人に健康 と福祉を）に直接貢献します。さらに、これ らに限定されず、SDG2.2（飢餓をゼロに）、 SDG 4.1、4.2 （質の高い教育をみんなに）、 SDG5.1（ジェンダー平等を実現しよう）、 SDG8（働きがいも経済成長も）、SDG9.1（産 業と技術革新の基盤をつくろう）、SDG10.2、 10.3（ 人 や 国 の 不 平 等 を な く そ う ）、 SDG11.2、11.3、11.6 、11.7（住み続けら れるまちづくりを）、SDG12.8、12c（つく る責任つかう責任）、 SDG13.1、13.2（気候 変動に具体的な対策を）、SDG15.1、15.5（陸 の豊かさを守ろう）、 SDG 16.1、16b（平和 と公正をすべての人に）、SDG17（パートナー シップで目標を達成しよう）なども含まれま す。SDGs 達成に貢献し得る身体活動レベル を上げる個々の過程と政策措置の要旨は、付 録 1（51 頁以降）で概説しています。 　2030 アジェンダに向け、ウォーキング、 サイクリング、アクティブなレクリエーショ ン、スポーツ、遊びを増やすことは、直接的 な健康上のベネフィットのみならず、いかに 公平で持続可能で豊かな世界の実現を導くか ということを考えれば、まさに今こそ身体活 動へ投資すべきタイミングだと言えます （36）。 1 　世界の健康と持続可能な開発に向けた身体活動に関する バンコク宣言は、2016 年 11 月 19 日に開催された第 6 回身体活動と公衆衛生に関する国際会議（ISPAH）との 合 意 声 明 で あ る（http://www.ispah.org/resources　 2018 年 5 月アクセス）。 19 　国際行動計画で提案されている政策は、 SDGs 達成と相互に連結しているばかりでな く、以下を含む WHO 総会によって推奨され た他の関連戦略や計画の目標や意図と、関連 し相互に補い合っています。 ・ 小 児 肥 満 症 終 結 委 員 会（Commission on Ending Childhood Obesity）（30） ・高齢化と健康に関する国際戦略と行動計画 2016-2020（Global Strategy and Action Plan on Ageing and Health 2016-2020）（32） ・交通安全のための国際 10 年計画 2011-2020 （Global Plan for the Decade of Action for Road Safety 2011-2020）（37） ・WHO 公衆衛生および環境国際戦略（WHO Pub l ic Hea l th & Env i ronment G loba l Strategy）（38） ・ 新 し い 都 市 ア ジ ェ ン ダ（The New Urban Agenda）（39） ・メンタルヘルス行動計画 2013-2020（Mental Health Action Plan 2013-2020）（40） ・認知症への公衆衛生的対応に関する国際行動 計 画 2017-2025（Global Action Plan on the Public Health Response to Dementia 2017- 2025）（41） ・女性、子供、青少年の健康のための国際戦略 2016-2030（Global Strategy for Women’s, Children and Adolescents’ Health 2016- 2030）（42） ・予防可能な死を終わらせるためのあらゆる新 生 児 行 動 計 画 2014（Every Newborn Action Plan to End Preventable Deaths 2014）（43） ・WHO 国際障害行動計画 2014-2021（WHO Global Disability Action Plan 2014-2021） （44） ・国際栄養レポート 2017：栄養に関する SDGs （SDG Globa l Nutr i t ion Report 2017: Nourishing the SDGs）（45） ・栄養のための国家行動の 10 年 2016-2025 （United Nations Decade of Action on Nutrition 2016-2025）（46） 前進―国別行動の拡大 　アクティブになるための方法の多様性、お よび参加を促すことを可能にする様々なシー ンを考えると、異なる領域にわたる様々な政 策機会があります。国家の政策においては、 身体活動の参加を決定づける複合的な要因に 対処しなければなりません。この複合的な要 因には個人の特性、知識および個人的な嗜好 もあり、また他には家族の文脈、社会的価値、 伝統、経済的・物理的な環境などの、より広 い社会文化的な文脈に関連しているものがあ ります（47）。これらの身体活動における、 いわゆる「上流」での決定要因は、参加機会 の平等性に影響し、さらには身体活動、健康 状態およびウェルビーイングの格差是正にも 寄与するでしょう（48）。 　国家による効果的な対策は、身体活動の参 加を可能にし、促進させるための要因を保 護・強化するための政策措置と同様、すべて の人々がアクティブになるための機会と能力 に影響を与える要因に対処するための行動を 含まなければなりません。したがって、身体 活動を促進するための「上流」の集団による 政策アプローチを優先したうで、「下流」の 個人中心の介入に焦点を当てた政策と相互に 連結させる必要があります。 　効果的な実装のために、加盟国は、この行動 計画で個々の集団の異なるニーズと能力を認 識し、国家の状況に応じた国別の規模で調整・ 実行されるよう策定された推奨政策の戦略的 な組み合わせを選択することが求められます。 　しかし、解決（12）へむけた有効かつ強 固なエビデンスがあっても、NCDs の治療と 予防を優先した身体活動の促進支援のために は、人材・財政の両面で信頼できる専用リソー スが確保されるとともに、主要な政府部門・ ステークホルダーと、国家・地方レベルで持 続的に支援を実施するための、関連政策との 戦略的な連携を確立しない限り、進捗は依然 として「抱負」に留まることになってしまう でしょう。 20 03. 身体活動に関する 世界行動計画 2018-2030 ビジョン 健康的な世界へ向けて 一人一人よりアクティブに。 ミッション 　個人や地域の健康を増進し、すべての国 の社会的、文化的、経済的発展に貢献する 手段として、すべての人々が安全で有効な 環境にアクセスし、日常生活の中で身体活 動をする様々な機会を確保する。 21 目標 　2013 年、加盟国は、主要な非感染性疾患 （NCDs）とその主要な危険因子の予防および 管理の進捗状況を世界規模で追跡できるよう にするために、グローバルモニタリングの枠 組み（7）に定められた 9 つの自主目標設定 に合意しました。身体不活動の目標設定は、 2010 年のデータのベースラインを元に、成 人および青年期の不十分な身体活動 1 を相対 的に 10％と減少することでした。この行動 計画は、2030 アジェンダと整合し、加盟国 に政策措置と実施のための 12 年間（2018 年-2030 年）の期間を提供するため、2025 年の目標設定を 5 年間延長することを提案し ています。 　追加の 5％は、5 年間の追加措置（すなわ ち 2025 年から 2030 年まで）を反映してお り、2025 年までの既存の目標設定と整合性 があります。これは、既存のツール 3 を使用 してほとんどの国で、すでに利用可能な指標 を用いることで、同様に計算できるものです。 そのうえ、この目標は、近年身体不活動の割 合を改善したパフォーマンスの高い国で見ら れる変化の大きさを反映するように計算され ており、現実的なものといえます。 　ベースラインは、2016 年の成人および青 年期の身体不活動に関する世界規模での比較 可能な新しい推定値で、2018 年初めに発表 されました。 行動計画の目標は、成人および青年の身体不 活動の世界の罹患率を、2016年のベースラ イン 2 の値に対して相対的に15％減少させる こと。 1 　本書 99 頁「不十分な身体活動（Insufficient physical activity）」の定義参照。 2 　関連するデータは、2018 年に発表された「WHO country comparable estimates on physical inactivity, 2016」で入手可能。 3 　成人については、WHO の NCDs 危険因子調査についての Stepwise アプローチで推奨されているように、Global Physical Activity Questionnaire（GPAQ）あるいは加盟国が使用している同様の複数の身体活動のドメインを評価する質問紙で可能。 青少年については、測定のための質問紙があり使用されている。例えば、Global school-based Student Health Survey（GSHS）。 22 人権に基づくアプローチ 　WHO憲章 1は、達成可能な最高水準の 健康基準がすべての人の基本的権利である ことを保証しています。日常生活に欠かせ ない資源として、健康はすべての国にとっ て共通の社会的および政治的優先事項で す。 　2030 アジェンダでうたわれた、年齢や 能力によらずすべての人に、健康への投資、 ユニバーサル・ヘルス・カバレッジ（UHC） の達成、健康格差の縮小に、各国がコミッ トしました。この行動計画を実施する際に は、さらに権利に基づくアプローチを採用 し、個人や地域社会が積極的にソリュー ションの開発に参加するように働きかける ことを、コミットメントに盛り込むべきで しょう。 ライフコースを通した平等 　年齢、性別、障害、妊娠、社会経済的地 位、および地理的条件によって生じる身体 活動参加の格差は、その集団や能力の状況 で、社会経済的な要因と身体活動の機会に おける制限と不平等に影響しています。こ の行動計画の実施は、格差と不平等の解消 を優先し、ライフコースの様々な段階（小 児期、青年期、成人期および高齢期を含む） において、また現在の身体活動や体力レベ ルの違いによるニーズを明確に考慮する必 要があります。 エビデンスに基づく実践 　推奨される政策措置は、強固な科学的根拠だけでなく、影響の証明や活発さの評価から得 られた実践に基づく証拠によって報告されるものです。多くの介入における費用対効果は既 に確立されていますので、特に低・中所得国においても、この証拠基盤が構築され、発展す るように、計画の実施が継続されるべきでしょう。 基本理念 　行動計画は、加盟国、パートナーおよびWHOが、よりアクティブな世界という共通の ビジョンの達成に向けて取り組む際に、あらゆるレベルでの行動の実施を支えるであろう以 下の基本理念に基づいています。 1 　WHO 憲章を参照（http://www.who.int/governance/eb/who_constitution_en.pdf　2018 年 4 月アクセス）。 比例普遍性 　比例普遍性とは、ニーズの度合いに比例 した規模と強さで、サービスの配分と提供 を行うアプローチのことをいいます。 　世界的、国家的、そして地方レベルでは、 身体活動の機会の不公平を減らすことに努 力を集中する必要があります。 　したがって、リソースの配分は、現在最 も非活動的な人たちが必要な行動をとるた めのもの、および、参加の機会を増やすこ とに対して最大の障壁に直面している人々 に優先的に行うべきです。 政策立案者、個人、家族、地域 社会の関与とエンパワーメント 　個人や地域社会において、障壁を減らし、 モチベーションを引き出すために、彼らに 影響を与える政策や介入の開発へ積極的に 関与し、彼らの健康の決定要因をコント ロールする権限が与えられるべきです。地 域社会を動かすための積極的な取り組み は、行動変容を起こし、社会的規範を変え る最も強力な方法の 1つです。 政策の一貫性とすべての政策に おける健康 　身体活動は、様々な SDGs にわたり、個 人、地域社会および加盟国へ、ベネフィッ トをもたらすことができるため、持続的な 変化と影響を成し遂げるためには、広範囲 にわたる政策同士やパートナー間で、また は政策とパートナー双方への行動が必要と なります。SDGs は、人々の健康と世界の 健康が互いに相容れないものではないこ と、そして環境の持続可能性が健康増進に 不可欠であることを認めています。 部門横断的なパートナーシップ 　SDG17 と一致する、包括的かつ統合さ れた部門横断的なアプローチは、ポピュ レーションレベルで身体活動水準を高め、 座位行動を減らすのに不可欠です。よりア クティブな世界への相乗的な利益を実現す るという共通のビジョンによって導かれる ならば、この行動計画を実施することは、 あらゆるレベルですべてのステークホル ダー間の連携を促進することになるでしょ う。 24 行動のためのパートナーシップ 　行動計画の課題は、単独の機関の領域を超えていることから、実施にあたってはパートナーシッ プを結ぶことが必要です。行動計画のビジョンを実現し、すべての人の健康を増進するために協働 することにより、パートナーは、それぞれの目標達成に向けての進展を加速することもできます。 これらのパートナーには、下記のものが含まれます（ただしこれに限定するものではない）。 加盟国 健康、交通、教育、スポーツ、青少年、都市 計画、環境、観光、財務、および労働の各省 開発機関 世界銀行、地域開発銀行、地方政府間機関、 および開発援助機関などの国際金融機関 政府間組織 国連の諸機関、NCDs の国連機関内の タスクフォース（UNIATF）＊ほか 国際機関 世界保健のイニシアチブと関連機関 非政府組織 市民社会、コミュニティベースの組織、 人権関連組織、宗教関連組織 職能集団 医学や関連健康分野で、例えばスポーツ医学、 理学療法、一般診療、看護、運動・スポーツ 科学、身体活動と公衆衛生、および交通、ス ポーツ、教育を含めたほかの関連分野 慈善基金 世界的健康と SDGs の達成を推進するために 取り組んでいる 大学・研究機関 実装科学や WHO 協力センターの ネットワークなど、多分野にわたる 業界リーダーと民間部門 従業員とその家族および地域社会の健康改善 に取り組んでいる メディア 伝統的メディアと新規メディアの双方を含む ジャーナリストとメディア支局 市民リーダーと地方政府 市長、州知事、および地方公務員 コミュニティ 宗教関連、社会・文化的集団の代表者 WHO 本部、地域・国別事務局のあらゆるレベル ＊　UNIATF：The United Nations Interagency Task Force. 25 行動のための枠組み 4つの戦略目標と 20の政策措置 　4つの戦略目標は、20の多次元的な政策措置に普遍的に適用可能な枠組みを提供しており、そ れぞれは、身体活動の増加と座位行動の減少に向けた、集団ベースの対策の重要かつ効果的な要素 として対応しています。これらを組み合わせることにより、日常的な身体活動への政策投資を本質 的に尊重し、優先的に扱う社会を創造するために必要な、システム全体に対するアプローチを獲得 することができるでしょう。 　4つの戦略目標は、次のとおりです。 1.アクティブな社会を創造 2.アクティブな環境を創造 3.アクティブな人々を育む 4.アクティブなシステムを創造 　これら 4 つの目標を達成するために推奨される、 エビデンスに基づく20の政策措置を以下に挙げます。 また、WHO 事務局、WHO 加盟国および他のステー クホルダーが実施をサポートするために推奨される具 体的な役割は、各行動別に、付録 2（62 頁以降）に 概説しました。 アクティブな 　　社会を創造 社会規範と心構え 定期的な身体活動は、あらゆる 年齢・能力に応じて、多様な効 果があります。このことへの知 識と理解を深め、真価を認め、 社会全体にパラダイムシフトを 起こします。

28 戦略目標1 アクティブな 社会を創造 　能力に応じて定期的に身体活動を行い、座位行動を減らすこ とが、個人、家族、そして地域社会のウェルビーイングにもた らす様々な健康上の利点を、より認識し、把握し、理解し、考 えるため、地域に密着したプログラムと関連した、最善策のコ ミュニケーションキャンペーンを実施します。 　身体活動、特により多くのウォーキング・サイクリング・そ の他の移動手段（車椅子、スクーターおよびスケートを含む） の使用によってもたらされる、社会的、経済的、環境的なコベ ネフィットについての認識と理解を高めるために、全国規模ま たは地域密着型のキャンペーンを実施します。それにより持続 可能な開発のための 2030 アジェンダの達成に大きく貢献しま す。（SDG2, SDG3, SDG4, SDG5, SDG8, SDG9, SDG10, SDG11, SDG13, SDG15, SDG16, SDG17） ACTION 1.1. ACTION 1.2. 29 　公共空間において、定期的に多くの人が身体活動に参加す るイニシアチブを実施し、コミュニティ全体を巻き込み、楽 しく手軽に、社会的および文化的に適切な身体活動の体験に 無料でアクセスできるようにします。 　アクティブな社会を実現するための、包括的で公平な機会 を創出する役割と貢献に関する知識とスキルを高めるため、 健康分野内外の専門家の事前および現職研修を強化します。 この専門家には、交通機関、都市計画、教育、観光、レクリ エーション、スポーツ、フィットネスなどの分野、草の根組 織グループ、市民社会組織、あるいはこれに限定されない人々 も含まれます。 ACTION 1.3. ACTION 1.4. アクティブな 　　環境を創造 場所と空間 あらゆる年齢の人々が、個々の 能力に応じ、まちやコミュニ ティで、定期的な身体活動を行 うために、安全な場所や空間へ 平等にアクセスできる権利の保 有を促進し、それらの環境を創 造・維持します。

32 　必要に応じてあらゆる行政レベルで、コンパクトで混合土地 利用の原則を優先する都市交通計画の政策の統合を強化するた め、都市やその周辺部、農村部において、ウォーキング・サイ クリング・その他の移動手段（車いす、スクーター、スケート を含む）、公共交通機関の利用を可能にし促進するような、密 接に関連した地域づくりを実現します。 　都市やその周辺部、農村部において、あらゆる年齢や能力を 持つ人々が、安全で普遍的かつ公平にアクセスできるという原 則に十分配慮し、他の政策（4, 5）と調整したうえで、ウォー キング・サイクリング・その他の移動手段の使用（車いす、ス クーター、スケートを含む）や公共交通機関の利用を促進する ために、専用道路などのインフラ網によって提供されるサービ スのレベル 1 を向上させます。 ACTION 2.1. ACTION 2.2. 1 　サービスのレベル」とは、安全性、品質、接続性および完全性の属性を指す。ウォーキング・サイクリング用の評価機器は多 くの国で利用可能である。 戦略目標2 アクティブな 環境を創造 33 　都市やその周辺部、農村部において、あらゆる年齢の多様な 能力をもつ人々による、良質でオープンな公共空間と緑地、グ リーン・ネットワーク、レクリエーションエリア（河川や沿岸 部を含む）およびスポーツ施設へのアクセスを強化します。こ のデザインを確実にすることは、安全で、普遍的で、高齢者に やさしく、公平なアクセスの原則や不平等を減らすことを優先 する他のコミットメント（39）と合致します。 　ウォーキング、サイクリング、その他の移動手段（車いす、 スクーター、スケートを含む）および公共交通機関を利用する 人々の、交通安全と個人の安全を改善する政策措置の実施を加 速させます。交通安全への安全なシステムズアプローチに従っ て他のコミットメント（37, 49-54）と統合し、交通弱者のリ スクを減らす行動を優先します。 　居住者や訪問者が建物やその周辺でアクティブな身体活動を 行うことができる多様な可能性を持ち、ウォーキング・サイク リングおよび公共交通機関利用という普遍的なアクセスを優先 するよう設計された、公共施設、学校、ヘルスケア、スポーツ およびレクリエーション施設、職場および公営住宅を促進する ことで、必要に応じ、国家レベルおよび地方レベルで、政策な らびに、規制・設計のガイドラインと枠組みを強化します。 ACTION 2.4. ACTION 2.3. ACTION 2.5. アクティブな 　　人々を育む 機会とプログラム あらゆる年齢・能力の人々が、 定期的な身体活動に取り組むこ とを支援するため、個人、家族、 コミュニティなど、どのような 方法でも参加できるよう、様々 な状況でプログラムへアクセス できる機会を創出・促進します。

36 　すべての就学前、初等、中等、および高等教育機関において、 全校アプローチの原則を適用して、質の高い体育教育を提供し、 アクティブなレクリエーション、スポーツ、女児と男児のため の遊びのためのより積極的な経験と機会を強化することで、生 涯にわたる健康と身体に関するリテラシーを確立・強化し、能 力と適応力に応じた身体活動の楽しさや参加の増進を促進しま す。 　必要に応じた、適切に訓練された、健康、地域社会、社会的 ケアの提供者による、身体活動の増加および座位行動の減少に 関する患者評価とカウンセリングを実施・強化し、必要であれ ば、普遍的な健康管理の一環として、医療および社会サービス において、コミュニティと患者が参加のうえ、地域リソースと の連携が適切であることを確認します。 ACTION 3.1. ACTION 3.2. 戦略目標3 アクティブな 人々を育む 37 　どのような状況でも、あらゆる年齢や多様な能力を持つ人々 による身体活動への参加増加と座位行動の減少を促進するため に、草の根コミュニティへの参画や共同開発、オーナーシップ に焦点を当て、すべてのステークホルダーによる関与を促進し、 政策アプローチの組み合わせを最適化するよう、市、町、また はコミュニティレベルで、地域社会全体のイニシアチブを実現 します。 　女児、女性、高齢者、農村および先住民、脆弱または疎外さ れた人々など、各国が特定する最もアクティブではないグルー プの身体活動の改善に向け、あらゆる人々の積極的な協力を受 け入れ、身体活動の機会を増やすための様々な地域環境にまた がるプログラムやサービスの開発と実施を強化します。 　地域社会、保健、福祉、長期介護環境、生活支援施設、家庭 環境などの特に重要な環境下において、ヘルシー・エイジング をサポートするため、高齢者の身体活動増加および座位行動の 減少を目的とし、能力に応じて適切に調整されたプログラムや サービスの提供および機会を強化します。 　多様な能力を持つあらゆる人々が、身体活動に参加すること を支援するために、公園やその他の自然環境（海浜、河川、前 浜など）、また民間および公共の職場、コミュニティセンター、 レクリエーション施設、スポーツ施設、および宗教関連施設で、 より多くの身体活動プログラムやプロモーションを提供すると ともに、その機会を増やします。 ACTION 3.6. ACTION 3.5. ACTION 3.4. ACTION 3.3. アクティブな 　　システムを創造 ガバナンスと政策の 成功要因 リソースをうまく活用し、不活動の解消を実 現していくためには、分野をまたいだリーダー シップ、ガバナンス、多様な分野間のパート ナーシップ、従事者の能力強化、分野間のア ドボカシーや、情報システムを構築・強化し、 身体活動の増加や座位行動の減少に向けて国 際間、国内、地域で協調した活動を行います。

40 　身体活動の増加と座位行動の減少を目的とした行動の実施を 支援するために、国および地方レベルで政策の枠組み、リーダー シップおよびガバナンス体制を強化します。これには、他分野 との連携および協調メカニズム、セクター間の政策の一貫性、 ガイドライン、全年齢での身体活動と座位行動に関する勧告と 行動計画、説明責任を強化するためのモニタリングと評価の進 展が含まれます。 　国および必要に応じ地方レベルで、データシステムとその能 力を強化し、以下を支援します。すべての世代を対象に、多様 なドメインにわたる身体活動と座位行動の定期的なポピュレー ション・サーベイランスと、サーベイランス・システムを強化 するための新しいデジタル技術の開発とテストを行い、身体活 動のより広い社会文化的および環境的決定要因のモニタリング システムを開発し、説明責任を確実に果たし、政策と実行に情 報を提供するための政策実施に関する定期的な多部門のモニタ リングと報告を実施します。 ACTION 4.1. ACTION 4.2. 戦略目標 4 アクティブな システムを創造 41 　認知、知識を高めるためのアドボカシーの取り組みを加速し、 国際的、地域、および国レベルでの共同行動を取り組みます。 主要な対象は、ハイレベルのリーダー、複数のセクターにわた る政策立案者、メディア、民間セクター、都市およびコミュニ ティのリーダーに限らず、より幅広いコミュニティを含みます。 　国内と機関の研究や評価能力を強化し、身体活動の増加およ び座位行動の減少を目的とした効果的な政策解決策の開発と実 施を加速するためにデジタル技術と技術革新の適用を促進しま す。 　国や地方の持続的な活動の実施や身体活動の増加・座位行動 の減少を目的とした政策の開発と実施を支援する、実行可能な システムを開発する環境を確保するための資金調達メカニズム を強化します。 ACTION 4.4. ACTION 4.3. ACTION 4.5. 42 実装 　この国際行動計画は、各国が身体不活動と 座位行動のレベルを減らすにあたり、それぞ れ異なる出発点にあることを十分に認識して 開発されました。さらに、異なる設定にまた がり、異なる部分母集団グループにより、異 なるタイプの身体活動に対する優先順位や好 みが、文化、状況およびリソースによって異 なることを認識しています。したがって、こ の行動計画は、単一の政策による解決策では なく、すべての加盟国に普遍的に適用可能な 20 の政策措置を通して達成可能な 4 つの戦 略目標を提供しています。 　優先順位付け、実現可能性、および実装の スピードは状況によって異なります（55）。 そこで、それぞれの国は自分たちの現在の状 況を見極め、進展がより強く見込めそうな既 存の分野と、政策の機会と実践のギャップを 特定することが推奨されます。 　すべての国は社会的、文化的、経済的要因 と環境要因の改善を目的とした身体活動をサ ポートする「上流」の政策措置と、比例普遍 性の原則に則って、（教育および情報などの） 個別に焦点を当てた「下流」政策のアプロー チを組み合わせて実装する必要があります。 　　　　　　　　　　 唯一の解決策はありません。この行動計画は すべての国に普遍的に適用可能なシステムズ アプローチを提供します。 　　　　　　　　　　 　このシステムズアプローチにより、各国は 短期（2-3 年）、中期（3-6 年）、および長期 （7-12 年）の実施状況に合わせて調整された 推奨政策ソリューションの戦略的組み合わせ を特定できるでしょう（図 1、44-45 頁）。 　全国規模で完全な実装を達成することは、 ほとんどの加盟国にとって長期的な課題で す。しかし各国は必要に応じて、地方や都市 レベルで政策イニシアチブを開始し、効果を 実証しつつ、対象範囲を全国規模に向けて勢 いを増すことができます。 　新たな政策が功を奏した時には、そのこと を褒めたたえて世に知らしめ、政治的にも、 またステークホルダーや地域社会においても 意識を高めて支援を促すことができるし、ま たそうするべきです。 　解決に向けた計画と実装を成功させるため には、コミュニティを運用することが不可欠 です。この行動計画は、地域社会をエンパワー メントすることを目的とした社会全体のアプ ローチと一貫性のある政策措置を提供します。 　政策課題が単一の機関の範囲を超えている ことを考えると、実装には効果的なパート ナーシップが必要になります。すべてのス テークホルダーは、この国際規模の行動計画 の実装に、国家レベル、個別、そして 7 つの 主要分野で協力して貢献することができま す。 リーダーシップ 　身体活動の促進と座位行動の減少を最優先 し、あらゆるレベルで複数のセクターの積極 的な関与を確保するためには、強力で目に見 えるリーダーシップとコミットメントが必要 です。 43 ステークホルダーは模範として行動し、推 奨される政策措置と必要な変更を積極的に維 持することによって、リーダーシップを発揮 できます。 政策とガバナンス 　すべてのパートナーは身体活動を促進し、 座位行動を減らすための課題との相乗効果を 含めて最大限にするために、政策とガバナン スを評価し強化する必要があります。これに は、この行動計画の勧告に沿って、関連する 方針および立場の声明、各機関、設定または 構成員に関連するガイドラインおよびガイダ ンスを各自で開発または更新することが含ま れます。 連携 　国家計画、実施、評価、およびすべてのス テークホルダーからの進捗状況と貢献のモニ タリングを調整することが重要な課題です。 保健セクターには、パートナーを率いて召集 するという明確な役割があり、他の人々は、 効果的な国内および地方（適切な場合には都 市およびコミュニティレベルを含む）の調整 機能を確立し維持することに貢献することが 望まれます。 資金調達 　政府は、非感染性疾患（NCDs）の予防と 治療のプログラム、ならびに交通、都市計画、 スポーツ、教育などの行動分野で特定されて いるその他の主要な政府ポートフォリオにお ける身体活動の促進への投資を強化する必要 があります。 　多くの場合、リソースの増加が必要とされ ますが、既存のリソースを身体活動の増加を サポートする優先順位の高いアクションに再 割り当てすることで、実装を加速および拡張 することも可能です。他のステークホルダー は、特にリソースの少ない状況や国々でリ ソースを実装する機会を探し、訓練の機会、 研究開発を支援するべきでしょう。 コミュニティの取り組み アクティブな社会を創造するには、調整さ れ、有用的で、持続可能かつ効果的な解決策 を確実に実行することを目的とした、すべて のステークホルダーによる完全な取り組みと オーナーシップが必要です。地域社会のすべ ての部分、市民社会、民間および慈善団体な どを参加させる行動は共同の利益を生み出 し、他セクターやステークホルダーとの理解 の構築、ならびに共有目標の達成に貢献する ことができます。行動計画を国際規模で広範 に普及し、すべての国が、よりアクティブな 社会を創造し、より平等で、利用しやすく、 手頃な価格で、楽しい機会を提供するために、 共通のビジョンを実行するためには、各国の 相互理解から取り組みが始まるべきです。 推進とアドボカシー 　すべてのステークホルダーは、国の状況や 優先順位に従って必要とされる政策措置の実 施を積極的に推進し維持するべきです。身体 活動を増やし、座位行動を減らすことの必要 性と機会を促進し、それに関連するすべての セクターへの利益をあらゆるレベルで必要と します。市民社会と非政府組織はアドボカ シーを主導し、説明責任を監督するうえで中 心的な役割を担っています。 Numbers shown refer to the recommended policy actions. For full details refer to the main report. 4.1 4.4 4.5 4.3 4.2 3.4 3.3 3.1 3.53.63.2 1.1 CREATE ACTIVE CREATE ACTIVE SOCIETIES 健康的な世界へ向けて 一人一人よりアクティブに 表示されている数字は、推奨される政策措置を示しています。詳細は本文を参照してください。 公共の 屋外空間への アクセス改善 44 エビデンスに基づく実施 　国および地方の政策立案や実施および評価 は、強固で信頼できるデータおよび情報シス テムによって知らされ、支持されなければな りません。新しい政策や強固な実施には研究 とイノベーションが必要で、モニタリングシ ステムと政策評価は、国家の監督と説明責任 の中心的な要素です。すべてのステークホル ダーは、特に低・中所得国において、エビデ ンスとデータシステムの強化を支持すべきで す。 　加盟国が国内および地方レベルで推奨され る 20 の政策措置を実施するのを援助するた めに、WHO は以下のことを優先します。 （ⅰ）この行動計画のためのモニタリングと 評価の枠組みを完成させ、各国の状況に応じ て採用し、適合させ、調整することを支援し ます。 （ⅱ）加盟国が身体活動に関する現在の進捗 状況を評価し、（必要に応じて）身体活動に 関する国内政策および行動計画の作成または 更新を支援します。 （ⅲ）国際的、地域的、国家的レベルで健康 以外の部門との関わりを強化します。 （ⅳ）2030 アジェンダ内での身体活動および 資源運用の重要性の意識を高めるためのハイ レベルなアドボカシー活動を主導し支援しま す。 （ⅴ）ステークホルダーと協力し、身体活動 および座位行動に関する 20 の政策措置の実 施を支援するための指針、ツールおよびト レーニングのリソースを（必要に応じて）開 発し普及させます。 　各政策実施について加盟国、WHO 事務局、 その他のステークホルダーの推奨される役割 と責任の詳細なリストは付録 2（62 頁以降） に概説しています。 Numbers shown refer to the recommended policy actions. For full details refer to the main report. 4.1 4.4 4.5 4.3 4.2 3.4 3.3 3.1 3.53.63.2 1.1 CREATE ACTIVE CREATE ACTIVE SOCIETIES 表示されている数字は、推奨される政策措置を示しています。詳細は本文を参照してください。 公共の 屋外空間への アクセス改善 45 図1　身体不活動に対する政府一体の解決策 46 モニタリングと評価 　成人および青年における身体不活動の割合 を、2030 年までに相対的に 15％減少させる という目標を達成するための経過は、WHO 総会で採択された非感染性疾患（NCDs）の 予防と管理のためのモニタリングフレーム ワークの 2 つの結果指標を用いて、次のとお りモニタリングされています。 ・18 歳以上における身体活動量の基準を満 たしていない者の割合 ・青年期（11-17 歳）における身体活動量の 基準を満たしていない者の割合 1 　加盟国には、合意を得た推奨事項（6, 28, 56, 57）に従って、細分化データの報告を強 化することと、次の行動計画の 2 つの優先事 項を反映することが奨励されています。 （ⅰ）身体不活動をポピュレーションレベル で減少させます。 （ⅱ）各国によって識別されているように、 最も身体不活動な集団において、国内の身体 不活動レベルの格差を減少させます。 格差解消の進捗状況を示すために、細分化 データの報告を強化します。 　細分化データには、ドメインごと（仕事関 連、ウォーキングやサイクリング、および余 暇時間）の身体活動量の指標および、社会人 口統計学的、文化的、経済的および地理的要 因別のものを含むべきです。 モニタリングの枠組みと指標 　この行動計画の国際規模および国内規模で の実施を監督するために、WHO は進行状況 を監督し、国際レベルおよび地域レベルでの 実施状況を評価する方法を概説しながら、 2018 年 12 月までにモニタリングおよび評 価の枠組みと推奨される一連のプロセスおよ び影響の指標をウェブサイトに掲載しまし た。 モニタリングと評価の枠組みの開発は、経 済的効率的かつ柔軟性の原則を適用するで しょう。可能なところでは、評価の枠組みは、 既存のデータ収集システムを使用することに よってデータ収集の負担を最小化し、他の関 連する健康、社会および環境の指標、例えば 持続的な開発目標のために確立されたモニタ リングシステムと統合することによって効率 性と相乗効果を追求することも目指せるで しょう。 　そのため、すべての国で実行可能かつポテ ンシャルのある、相当の影響とプロセスの指 標を識別することが焦点となります。 1 　グローバルベースラインデータがなく、自己申告または客観的な測定機器またはカットポイントに関するグローバルコンセン サスがないため、11 歳未満の指標は提案されていません。 　可能であれば、識別された指標のために、 NCDs の国別対応能力調査、世界の交通安全 に関する国別調査、国際的な学校を拠点とす る学生健康調査、国際的な学校保健政策調査、 高齢者にやさしい都市（age-friendly cities） データベースなどの既存のデータ収集ツール とシステムを使用した評価が可能でしょう。 SDG 11.7 に沿った国連ハビタット（人間居 住計画）イニシアチブ（59）の一部として、 WHO の都市大気汚染データベース（58）や 公共空間領域などのデータベースを通じて、 関連する地球規模のデータも入手可能です。 指標が国際的目標の達成に向けた国の実施の 影響とプロセスを反映するように、健康分野 および他のセクターから専門家の意見を得る ために技術的協議が必要とされるでしょう。 　加盟国は政策評価への方法論的アプローチ および地方レベルでの使用のためのツールに 関する推奨事項によって支援され、そして国 が定期的な報告を公表することが予想されま す。 国際的な進捗報告 　身体活動に関する世界行動計画の実施に関 する国際的な進捗報告は、決議 WHA66.10 （2013）1 の 3.9 項に記載されています。最初 の報告は 2021 年に発表され（2020 年のデー タを使用）、2 番目の報告は 2026 年に発行さ れます（2025 年のデータを使用）。最終報告 書は、持続可能な開発のための 2030 アジェ ンダの健康関連の目標に関する報告の一部と して、2030 年に WHO 総会に提出される予 定です。 1 　World Health Assembly resolution 66.10（2013）を参 照（http://apps.who.int/gb/ebwha/pdf_files/WHA66/ A66_R10-en.pdf　2018 年 4 月アクセス）。 48 1. WHO. Global recommendations on physical activi- ty for health. Geneva: World Health Organization; 2010. 2. Schuch F, Vancampfort D, Richards J, Rosenbaum S, Ward PB, Stubbs B. Exercise as a treatment for depression: a meta-analysis adjusting for publica- tion bias. J Psychiatr Res. 2016;77:42-51. 3. Mammen G, Faulkner G. Physical activity and the prevention of depression: a systematic review of p r o s p e c t i v e s t u d i e s . A m J P r e v M e d . 2013;45(5):649-657. 4. Livingston G, Sommerlad A, Orgeta V, Costafreda SG, Huntley J, Ames D, et al. Dementia preven- t i o n , i n t e r v e n t i o n , a n d c a r e . L a n c e t . 2017;16;390(10113):2673-2734. 5. Das P and Horton R. Rethinking our approach to physical activity. Lancet. 2012;380(9838):189-190. 6. WHO. Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013-2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 7. Page 5 of the Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013- 2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 8. WHO. Montevideo roadmap 2018-2030 on NCDs as a sustainable development priority. Geneva: World Health Organization; 2017. 9. Pages 33-34 of the Global action plan for the pre- vention and control of noncommunicable diseases 2013-2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 10. WHO. Global strategy on diet, physical activity and health. Geneva: World Health Organization; 2004. 11. WHO Regional Office for Europe. Physical activity strategy for the WHO European Region 2016-2025. Copenhagen: World Health Organization; 2016. 12. WHO. Tackling NCDs: ‘Best buys’ and other rec- ommended interventions for the prevention and control of noncommunicable disease. Geneva: World Health Organization; 2017. 13. Tremblay M, Aubert S, Barnes JD, Saunders TJ, Carson V, Latimer-Cheung AE, et al. Sedentary Be- haviour Research Network (SBRN)-terminology consensus project process and outcome. Int J Be- hav Nutr Phys Act. 2017;14:75. 14. Owen N, Healy GN, Matthews CE, Dunstan DW. Too much sitting: the population-health science of sedentary behaviour. Exerc Sport Sci Rev. 2010;38(3):105-113. 15. WHO. Global status report on noncommunicable diseases. Geneva: World Health Organization; 2014. 16. Sallis J, Bull F, Guthold R, Heath GW, Inoue S, Kel- ly P, et al. Progress in physical activity over the Olympic quadrennium. Lancet. 2016;388:1325-36. 17. Ding D, Lawson KD, Kolbe-Alexandar TL, Finkel- stein EA, Katzmarzyk PT, Mechelen W. et al. The economic burden of physical inactivity: a global analysis of major non-communicable diseases. Lancet. 2016;388(10051):1311-24. 18. Bull F, Goenka S, Lambert V, Pratt M. Physical ac- tivity for the prevention of cardiometabolic dis- ease. In: Prabhakaran D, Anand S, Gaziano TA, Mbanya J, Wu Y, Nugent R. editors. Disease Con- trol Priorities. 3rd edition, Vol.5 Cardiovascular, respiratory, and related disorders (DCP3). Wash- ington DC: World Bank. 2017;79-99. 19. Li Z, Wang W, Yang C, Ding H. Bicycle mode share in China: a city-level analysis of long term trends. Transportation. 2017;(44):773-788. 20. Woodward A, Lindsay G. Changing modes of trav- el in New Zealand cities. In: Howden-Chapman P, Stuart K, Chapman R, editors. Sizing up the city? Urban form and transport in New Zealand. Wel- lington: New Zealand Centre for Sustainable Cities centred at University of Otago; 2010. 21. Sallis J, Cerin E, Conway T, Adams M, Frank L, Pratt M, et al. Physical activity in relation to urban environments in 14 cities worldwide: a cross-sec- tional study. Lancet. 2016;287(10034):2207-2217. 22. Giles-Corti B, Vernez-Moudon A, Reis R, Turrell G, Dannerberg AL, Badland H, et al. City planning and population health: a global challenge. Lancet. 2016;388:2912-24. 23. The Shanghai Consensus on Healthy Cities 2016. Shanghai Declaration on promoting health in the 2030 Agenda for Sustainable Development, adopted in the 9th Global Conference on Health Promotion, Shanghai, 2016 (http://www.who.int/healthpromo tion/conferences/9gchp/en/). 24. Lindsey I, Chapman T. Enhancing the contribution of sport to the Sustainable Development Goals. London: Commonwealth Secretariat; 2017. 文献 49 25. International Olympic Committee. Olympic Agen- da2020: 20+20 Recommendations and Sport and Active Society (https://www.olympic.org/news/ olympic-agenda-2020-discussions-culminate-in-20- 20-recommendations). 26. Khan KM, Thompsom AM, Blaire SN, Sallis JF, Powell KE, Bull FC, Bauman AE. Physical activity, exercise and sport: their role in the health of na- tions. Lancet. 2012;380:59-64. 27. Women’s Refugee Commission, UNHCR, and GRYC. “We believe in youth”: global refugee youth consultations final report (https://www.womensref ugeecommission.org/youth/resources/1385-gryc- final-report-sept-2016). 28. UNESCO: International Charter of Physical Educa- tion, Physical Activity and Sport (revised 2015). (ht tp : / /porta l .unesco.org/en/ev.php-URL_ ID=13150&URL_DO=DO_TOPIC&URL_SEC TION=201.html). 29. UNESCO, Report of the Sixth international confer- ence of ministers and senior officials responsible for physical education and sport (MINEPS VI). An- nex 1 Kazan Action Plan. SHS/2017/5 REV Paris, September 2017; adopted on 14-15 July 2017 (http://unesdoc.unesco.org/images/0025/002527/ 252725E.pdf). 30. WHO. Report of the Commission on Ending Child- hood Obesity: implementation plan: executive summary. Geneva: World Health Organization; 2017 (http://www.who.int/end-childhood-obesity/ publications/echo-plan-executive-summary/en/). 31. Van Dongen JM, Proper KI, van Wier MF, Van der Beek AJ, Bongers PM, Mechelen W, et al. System- atic review on the financial return of worksite health promotion programmes aimed at improving nutrition and/or increasing physical activity. Obes Rev. 2011;(12):1031-49. 32. WHO. Global strategy and action plan on ageing and health (2016-2020). Geneva: World Health Or- ganization; 2016. 33. WHO. HEARTS Technical package for cardiovas- cular disease management in primary health care. Geneva: World Health Organization; 2016. 34. WHO. mHealth: new horizons for health through mobile technologies. Geneva: World Health Orga- nization; 2011 (http://www.who.int/goe/publica tions/goe_mhealth_web.pdf). 35. Labrique AB, Vasudevan L, Kochi E, Fabricant R, Mehl G. mHealth innovations as health system strengthening tools: 12 common applications and a visual framework. Global Health: Science and Practice. 2013;1(2):160-71. 36. United Nations Resolution A/RES/70/1: Transform- ing our world: the 2030 Agenda for Sustainable Development; adopted by the United Nations Sev- entieth General Assembly, 25 September 2015 (http://www.un.org/en/development/desa/popula tion/migration/generalassembly/docs/globalcom pact/A_RES_70_1_E.pdf). 37. WHO and United Nations. Global plan for the de- cade of action for road safety 2011-2020. Geneva: World Health Organization; 2011 (http://www.who. int/roadsafety/decade_of_action/plan/en/). 38. WHO. WHO Public Health & Environment Global Strategy Overview 2011. (http://www.who.int/phe/ publications/PHE_2011_global_strategy_over view_2011.pdf). 39. New Urban Agenda adopted by the United Nations Conference on Housing and Sustainable Urban De- velopment (Habitat III), 2016; endorsed by the United Nations General Assembly in Resolu- tion71/256 (http://www.unorg/en/development/ desa/population/migration/generalassembly/docs/ globalcompact/A_RES_71_256.pdf). 40. WHO. Mental health action plan 2013-2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 41. Decision WHA70(17) of WHA70/2017/REC/1:Reso- lutions, Decisions and Annexes. Seventieth World Health Assembly, 22-31 May 2017 (http://apps. who.int/gb/ebwha/pdf_f i les/WHA70-REC1/ A70_2017_REC1-en.pdf#page=1). 42. Every Woman Every Child. The Global Strategy for Women’s, Children’s and Adolescents’ Health (2016-2030)(http://www.everywomaneverychild. org/wp-content/uploads/2017/10/EWEC_GSUp- date_Brochure_EN_2017_web.pdf). 43. WHO/UNICEF. Every Woman Every Child. Every newborn: an action plan to end preventable deaths. Geneva: World Health Organization; 2014. 44. WHO. WHO global disability action plan 2014- 2021. Better health for all people with disability. Geneva: World Health Organization; 2015. 45. Development Initiatives. Global nutrition report 2017: nourishing the SDGs. Bristol: United King- dom of Great Britain and Northern Ireland; 2017. 50 46. United Nations Decade of Action on Nutrition 2016-2025 (https://www.un.org/nutrition/home). 47. Bauman AE, Reis RS, Sallis JF, Wells JC, Loos RJ, Martin BW. Correlates of physical activity: why are some people physically active and others not? Lancet. 2012;(380):258-71. 48. Marmot M. The health gap: the challenge of an unequal world. Bloomsbury Publishing, 2015. 49. Planning and design for sustainable urban mobili- ty: global report on human settlements 2013. Ox- ford, United Kingdom of Great Britain and North- ern Ireland: United Nations Human Settlements Programme (UN-Habitat);2013(https://unhabitat. org/planning-and-design-for-sustainable-urbanmo bility-global-report-on-human-settlements-2013/). 50. United Nations General Assembly resolution 64/255 (2010) on improving global road safety (http://www.who.int/violence_injury_prevention/ publications/road_traffic/UN_GA_resolution-54- 255-en.pdf). 51. United Nations Convention on the Rights of the Child (https://www.savethechildren.org.uk/what- we-do/childrens-rights/united-nations-convention- of-the-rights-of-the-child). 52. United Nations Convention on the Rights of Per- sons with Disabilities. 53. Open-ended Working Group on Ageing for the pur- pose of strengthening the protection of the human rights of older persons; report of the eighth work- ing session (https://social.un.org/ageing-working- group/eighthsession.shtml). 54. Global status report on violence prevention 2014. Geneva: World Health Organization; 2014, cospon- sored by UNDP and UNODC(http://www.who.int/ violence_injury_prevention/violence/status_report/ 2014/en/). 55. Reis RS, Salvo D, Ogilvie D, Lambert EV, Goenka S, Brownson RC. Scaling up physical activity inter- ventions worldwide: stepping up to larger and smarter approaches to get people moving. Lancet. 2016;388(10051):1337-48. 56. WHO. NCD Global Monitoring Framework: Ensur- ing progress on noncommunicable diseases in countries (http://www.who.int/nmh/global_moni- toring_framework/en/). 57. United Nations Convention on the Rights of Per- sons with Disabilities, Article 31, Statistics and data collection (point 2) (https://www.un.org/de velopment/desa/disabilities/convention-on-the- rights-of-persons-with-disabilities html). 58. WHO Global Urban Ambient Air Pollution Data- base (update 2016) (http://www.who.int/phe/ health_topics/outdoorair/databases/cities/en/). 59. UN-Habitat for a Better Urban Future: City Pros- perity Initiative (https://unhabitat.org/urban-initia- tives/initiatives-programmes/city-prosperity-initia- tive/). ＊　日本語版注：アクセスできない URL も含まれています （2020.1 現在）。 51 付録1 身体活動と持続可能な開発目標 身体活動は、健康面や社会および経済に倍数的なベネフィットをも たらします。そして、身体活動を増やすための政策措置への投資は、 持続可能な開発目標（SDGs）の達成の助けとなります。ウォーキン グ、サイクリング、スポーツ、アクティブなレクリエーション、お よび遊びを通して身体活動を促進する政策は、様々な直接的、間接 的な手段によって 13 の SDGs を支援します。 52 SDG ターゲット 手段 2 飢餓をゼロに： ZERO HUNGER 2.2　5 歳未満の子どもの発育 阻害や消耗性疾患について国際 的に合意されたターゲットを 2025 年までに達成するなど、 あらゆる形態の栄養不良を解消 し、若年女子、妊婦・授乳婦お よび高齢者の栄養ニーズへの対 処を行う。 過体重や肥満はある種の栄養不良で ある。身体活動は健康的な体重の維 持を助け、体重減少に寄与する（1, 2）。 3 すべての人に健康と福祉を： GOOD HEALTH ANDWELL- BEING 3.4　 非 感 染 性 疾 患（NCDs） による若年死亡率を、予防や治 療を通じて 3 分の 1 減少させ、 メンタルヘルスおよびウェル ビーイングを促進する。 身体活動と座位行動は NCDs の主な 危険因子である。身体活動への参加 の増加は一般集団およびリスクにさ らされている個人の NCDs の予防お よび治療に寄与する（3）。 身体活動の増加率は、その後の疾病負 荷および総死亡率を減らし、すべての 人に心身の健康をもたらすだろう。 3.6　世界の道路交通事故によ る死傷者を半減させる。 交通事故死亡者の半数は歩行者と自 転車の運転者である。交通量とスピー ドを減らすことおよび、安全なウォー キング、サイクリング、公共交通機 関利用への平等なアクセスを可能に するインフラの改善は、身体活動へ の参加を促進すると同時に、道路交 通事故の減少にも寄与する（4）。 3.8　すべての人々に対する財 政リスクからの保護、質の高い 基礎的な保健サービスへのアク セスおよび安全で効果的かつ質 が高く安価な必須医薬品とワク チンへのアクセスを含む、ユニ バーサル・ヘルス・カバレッジ （UHC）を達成する。 UHC には NCDs の予防と治療を目 的とした基礎的な保健サービスが含 まれている（5）。身体活動は NCDs の中心的な危険因子である。高品質 の根本的な保健サービスは、カウン セリング／簡易アドバイスを通じて、 NCDs に対して「最もお勧めなもの （Best Buy）」とされる身体活動を含 むべきである（6）。 53 SDG ターゲット 手段 3.9　有害化学物質、ならびに 大気、水質及び土壌の汚染によ る死亡および疾病の件数を大幅 に減少させる。 自動車利用からウォーキング、サイ クリング、公共交通機関の利用への 移行を奨励することは、排出物の減 少と大気の質の改善に貢献し（7）、 それにより、大気汚染による死亡数 や疾患数を減らすことができる。 4 質の高い教育をみんなに： QUALITY EDUCATION 4.1　すべての子どもが男女の 区別なく、適切かつ効果的な学 習成果をもたらす、無償かつ公 正で質の高い初等教育および中 等教育を修了できるようにす る。 学校における質の高い体育と身体活 動の機会は、身体活動への参加を促 進することに寄与する。すべての女 子および男子の身体活動への参加の 増加は、集中力や、認知機能の向上 をもたらし、それによって、学業成 績もより向上させることができるだ ろう（8）。 4.2　すべての子どもが男女の 区別なく、質の高い乳幼児の発 達支援、ケアおよび就学前教育 にアクセスすることにより、初 等教育を受ける準備が整うよう にする。 学校での身体活動プログラムは、す べての女子および男子に、身体活動 と健康リテラシー、運動能力、およ び前向きな態度や習慣を身につけさ せる。 これらの強みは一体となって、子ど も達の初等教育への備えを強化し、 身体活動への全般的な楽しさを高め ることに役立つことができるだろう （6）。 4.A　子ども、障害およびジェ ンダーに配慮した教育施設を構 築・改良し、すべての人々に安 全で非暴力的、包摂的、効果的 な学習環境を提供できるように する。 教育施設は、子どもたちが身体的に アクティブになり、座位行動を減ら し、全員にとってより良い学習環境 を作り出すために、安全であらゆる 人がアクセスしやすい場所（屋内お よび屋外）を含むべきである（9）。 54 SDG ターゲット 手段 5 ジェンダー平等を実現し よう： GENDER EQUALITY 5.1　あらゆる場所におけるす べての女性および女児に対する あらゆる形態の差別を撤廃す る。 多くの国で、身体活動への参加に男 女差があり、男性の方が女性よりも、 アクティブな傾向にある（10）。女 性や女児が生涯にわたって身体活動 へのアクセスと機会を増やすことは、 差別を終わらせる助けとなり、また 女性と女児が、より自立した生活を 可能にし、収入を生み出す活動や経 済参加につながる多分野で応用可能 な技術を身につけることができるよ うにすることを目的としている。 スポーツは、差別を招く考えやイメー ジを広めることと関係がある（11）。 同様に、スポーツはこれらの考えを 防止し、あらゆる形態の男女差別を 終わらせるための媒体にもなり得る。 8 働きがいも　経済成長も： DECENT WORKAND ECONOMIC GROWTH 8.3　生産活動や適切な雇用創 出、起業、創造性およびイノベー ションを支援する開発重視型の 政策を促進するとともに、金融 サービスへのアクセス改善など を通じて中小零細企業の設立や 成長を奨励する。 ウォーキング、サイクリング（移動 手段もしくはレクリエーションとし て）、スポーツ、遊び、アクティブな レクリエーションを推奨するプログ ラムやサービスに参加するさらなる 機会の提供を通して身体活動への参 加を増やすことで、サービスおよび プログラム提供者並びにトレーニン グや専門能力開発サービスに携わる 新たな仕事を創出することができる。 保健および非保健分野における政策 提言の遂行を支援する雇用創出は、 若者、高齢者、および障害者に雇用 機会を提供することで失業者の減少 に貢献し、就業者の身体活動は、生 産性の向上とともに傷害や欠勤の減 少にも寄与する。 8.5　若者や障害者を含むすべ ての男女の、完全かつ生産的な 雇用および働きがいのある人間 らしい仕事、ならびに同一労働 同一賃金を達成する。 55 SDG ターゲット 手段 8.6　就労、就学及び職業訓練 のいずれも行っていない若者の 割合を大幅に減らす。 国内および地方で行われるすべての 年代や能力に適したウォーキング、 サイクリング、大衆参加イベントの 促進は、観光促進および国内外の観 光客の呼び寄せによる雇用の増大と 経済成長への貢献によって地域経済 を活性化する。 8.9　雇用創出、地方の文化振 興・産品販促につながる持続可 能な観光業を促進するための政 策を立案し実施する。 9 産業と技術革新の基盤を つくろう： INDUSTRY, INNOVATIONAND INFRASTRUCTURE 9.1　すべての人々に安価で公 平なアクセスに重点を置いた経 済発展と人間の福祉を支援する ために、地域・越境インフラを 含む質の高い、信頼でき、持続 可能かつ強靱（レジリエント） なインフラを開発する。 福祉を支えるための持続可能なイン フラには、ウォーキングとサイクリ ングの道路網が含まれる。改良され たウォーキングとサイクリングの道 路網は身体活動への参加の増加に貢 献でき、持続可能な輸送と身体的・ 精神的健康を含むウェルビーイング に貢献する。 ウォーキングやサイクリングのため の持続可能なインフラ整備も雇用機 会と経済発展をもたらす（12）。 10 人や国の不平等をなくそう： REDUCED INEQUALITIES 10.2　年齢、性別、障害、人種、 民族、出自、宗教、あるいは経 済的地位その他の状況に関わり なく、すべての人々の能力強化 および社会的、経済的および政 治的な包含を促進する。 身体活動プログラムやスポーツは公 平性や包含性といった価値を高める。 これらの活動は個人の特性に関係な く、参加者に力を与えることができ る。より大きなエンパワーメントの 感覚は社会、経済、政治的領域によ り大きな貢献をもたらすことができ る。 56 SDG ターゲット 手段 10.3　差別的な法律、政策お よび慣行の撤廃、ならびに適切 な関連法規、政策、行動の促進 などを通じて、機会均等を確保 し、成果の不平等を是正する。 不平等を減らす機会を提供すること によって、スポーツは、避けられる 排他的行為を不用意に行い、継続さ せる差別的な法律や慣習のないあら ゆる人が受け入れられる社会を創造 する媒介手段になり得る。 11住み続けられるまちづくりを： SUSTAINABLE CITIESAND COMMUNITIES 11.2　脆弱な立場にある人々、 女性、子ども、障害者および高 齢者のニーズに特に配慮し、公 共交通機関の拡大などを通じた 交通の安全性改善により、すべ ての人々に、安全かつ安価で容 易に利用できる、持続可能な輸 送システムへのアクセスを提供 する。 すべての人に、特に脆弱な立場にあ る人にとっても、安全で、手頃な値 段でアクセスしやすい持続可能な交 通システムとして、ウォーキングや サイクリング用の道路網や改良され た公共交通を優先するべきである。 身体活動への参加の促進に繋がる改 善された交通インフラは、すべての 利用者の交通安全をも向上させるこ とができる（13）。 11.3　包摂的かつ持続可能な 都市化を促進し、すべての国々 の参加型、包摂的かつ持続可能 な人間居住計画・管理の能力を 強化する。 人口密集した市街地で、人々がより 身体的にアクティブになるには（14）、 持続可能な都市計画政策が、身体活 動を支援することに役立つ。 11.6　大気の質および一般並 びにその他の廃棄物の管理に特 別な注意を払うことによるもの を含め、都市の一人当たりの環 境上の悪影響を軽減する。 改善された交通インフラは、ウォー キング、サイクリング、公共交通機 関の利用の増加に寄与する（12）。 ウォーキング、サイクリング、そし て公共交通機関の利用の増加は、自 動車の利用を減らし、その結果、排 出量も減り、また各都市の一人当た りの環境への悪影響が軽減される 1。 1 　コロンビアのボゴタなどの都市の例を参照（https://www.theguardian.com/sustainable-business/blog/bogota-empowering- citizens-to-cycle）。 57 SDG ターゲット 手段 11.7　女性、子ども、高齢者 および障害者を含め、人々に安 全で包摂的かつ利用が容易な緑 地や公共空間への普遍的アクセ スを提供する。 緑や公共空間へのユニバーサルで安 全なアクセスの実現は、身体活動の ためのこれらの空間の利用増加を促 進する（15）。また、類似した空間 や既存空間の保存に対するより多く の需要を生み出すこともできる。 11.A　各国・地域規模の開発 計画の強化を通じて、経済、社 会、環境面における都市部、都 市周辺部および農村部間の良好 なつながりを支援する。 身体活動への参加を増やせるように 設計された都市開発や地域計画は、 特にコミュニティや地域スポーツの 場所や、ウォーキングやサイクリン グを増やすコンパクトな地域デザイ ンの利用により、異なる都市の中や 都市間での連携や協力を通して、コ ミュニティ・リンクの構築に役立つ （16）。 12つくる責任つかう責任： ESPONSIBLE CONSUMPTION AND PRODUCTION 12.8　人々があらゆる場所に おいて、持続可能な開発および 自然と調和したライフスタイル に関する情報と意識を持つよう にする。 地球の健康と人々の健康は相容れな いものではない。地球や他者と上手 く折り合いをつけた生活をするため の持続可能な開発とライフスタイル が優先されなければならない。ウォー キングやサイクリングの利用を増や すことは、自動車使用を減少させる。 また環境への影響に対する個人の意 識が上がることで、自然の保護と持 続可能性に貢献できる。 58 SDG ターゲット 手段 12.C　 開 発 途 上 国 の 特 別 な ニーズや状況を十分考慮し、貧 困層やコミュニティを保護する 形で開発に関する悪影響を最小 限に留めつつ、税制改正や、有 害な補助金が存在する場合はそ の環境への影響を考慮してその 段階的廃止などを通じ、各国の 状況に応じて、市場のひずみを 除去することで、浪費的な消費 を奨励する、化石燃料に対する 非効率な補助金を合理化する。 同様に、身体活動を通して自然（グ リーン・アンド・ブルースペース 1） に触れることは、これらの空間に対 する正しい認識を育むことができ （17）、さらに、類似の空間や既存空 間の保全を保全しようという要望を 促進する。 13 気候変動に具　体的な対策を： CLIMATE ACTION 13.1　すべての国々において、 気候関連災害や自然災害に対す る強靱性（レジリエンス）およ び適応力を強化する。 ウォーキング、サイクリング、公共 交通機関の利用を支援するための財 政的、環境的、そして教育的介入に 結びついた土地利用と交通政策は、 交通手段としての自動車利用の減少 に寄与し得る（18）。自動車の使用 量の減少とウォーキングやサイクリ ングの増加は、化石燃料の使用量を 減少させ、その結果として排出量も 減少し、気候変動の緩和に役立つ。 13.2　気候変動対策を国別の 政策、戦略および計画に盛り込 む。 1 　ブルースペース（Blue space）は、川、湖、海に近い場所を示す。 59 SDG ターゲット 手段 15陸の豊かさを守ろう： LIFEAND LAND 15.1　国際協定の下での義務 に則って、森林、湿地、山地お よび乾燥地をはじめとする陸域 生態系と内陸淡水生態系および それらのサービスの保全、回復 及び持続可能な利用を確保す る。 自然環境下での身体活動への参加の 増加は、土地や生物の種の多様性に ついて、正しい認識や保護、復興、 持続可能な利用を促進する。これら の空間への認識が高まると、自然環 境の保全に対する要求が高まり、持 続可能な身体活動、アクティブなレ クリエーション、レジャーが可能に なる。これらの生息環境の保全はま た、生物の種の多様性の喪失を防ぎ、 絶滅危惧種の絶滅させないように予 防することにも役立つ。 15.5　自然生息地の劣化を抑 制し、生物多様性の損失を阻止 し、2020 年までに絶滅危惧種 を保護し、また絶滅防止するた めの緊急かつ意味のある対策を 講じる。 16平和と公正をすべての人に： PEACE JUSTICEAND STRONG INSTITUTIONS 16.1　あらゆる場所において、 すべての形態の暴力および暴力 に関連する死亡率を大幅に減少 させる。 地域環境の内外でのウォーキングや サイクリングは、異なる年齢、性別、 社会経済的地位、国籍、政治的信念 を持つ人々を結び付けることで、多 様性を受け入れ、親交を深め、協力 しあうことで、善行を促す社会的価 値観を育む。身体活動を通じて地域 社会の意識が高まれば、暴力、紛争、 汚職、贈収賄を減らす一方で、差別 のない法律や政策も推進できる。 16.B　持続可能な開発のため の非差別的な法規および政策を 推進し、実施する。 ウォーキング、サイクリングや公共 交通機関の利用増加を促進するよう 改善されたコミュニティデザインに よって、初めてコミュニティの監視 を向上させることができる。したがっ て、身体活動を通じて監視を強化す ることは、暴力（および関連する死亡） の減少に寄与する（19）。 60 SDG ターゲット 手段 17パートナーシップで　 目標を　　 達成しよう： PARTNERSHIPS FORTHE GOALS 17.6　科学技術イノベーショ ン（STI）およびこれらへのア クセスに関する南北協力、南南 協力および地域的・国際的な三 角協力を向上させる。また、国 連レベルをはじめとする既存の メカニズム間の調整改善や、全 世界的な技術促進メカニズムな どを通じて、相互に合意した条 件において知識共有を進める。 身体活動促進への効果的な全国規模 のアプローチを実施するために協働 することは、SDGs の達成の支援に 向けて、すべてのステークホルダー、 政府、民間部門および市民社会の間 のパートナーシップを実践し、強化 することができる。 61 1. Development Initiatives. Global nutrition report 2017: nourishing the SDGs. Bristol: United King- dom; 2107. 2. WHO. Report of the Commission on Ending Child- hood Obesity: implementation plan: executive summary. Geneva: World Health Organization; 2017 (http://apps.who.int/iris/bitstream/handle/ 10665/259349/WHO-NMH-PND-ECHO-17.1-eng. pdf?sequence=1). 3. WHO. Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013-2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 4. WHO. Global plan for the decade of action for road safety 2011-2020. Geneva: World Health Or- ganization; 2011 5. WHO/World Bank. Tracking universal health cov- erage: 2017 Global Monitoring Report. World Health Organization and International Bank for Reconstruction and Development/The World Bank; 2017 6. WHO. Tackling NCDs: ‘Best buys’ and other rec- ommended interventions for the prevention and control of noncommunicable disease. Geneva: World Health Organization; 2017. 7. Macmillan A and Woodcock J. Understanding bi- cycling in cities using system dynamics modelling. J Transp Health. 2017;7:269-279. 8. UNESCO. Social and Human Science Sector. Qual- ity physical education guidelines for policy-makers. Paris: UNESCO; 2015 (http://unesdoc.unesco.org/ images/0023/002311/231101E.pdf). 9. UNESCO, Report of the Sixth international confer- ence of ministers and senior officials responsible for physical education and sport (MINEPS VI). An- nex 1 Kazan Action Plan. SHS/2017/5 REV Paris, September 2017; adopted on 14-15 July 2017 (http ://unesdoc.unesco.org/images/0025/002527/ 252725E.pdf). 10. Sallis J, Bull F, Guthold R, Heath GW, Inoue S, Kelly P, et al. Progress in physical activity over the Olym- pic quadrennium. Lancet. 2016;388:1325-36. 11. UNESCO. International Charter of Physical Educa- tion, Physical Activity and Sport (revised 2015) (http://www.unesco.org/new/en/social-and-hu- man-sciences/themes/physical-education-and sport/sport-charter/). 12. New Urban Agenda adopted in 2016 by the United Nations Conference on Housing and Sustainable Urban Development (Habitat III) and endorsed by the United Nations General Assembly in resolution 71/256(2016). 13. Pucher J and Dijkstra L. Promoting safe walking and cycling to improve public health: lessons from the Netherlands and Germany. Am J Public Health. 2003;93(9):1509-16. 14. Sallis J, Cerin E, Conway T, Adams M, Frank L, Pratt M, et al. Physical activity in relation to urban environments in 14 cities worldwide: a cross-sec- tional study. Lancet. 2016;287(10034):2207-2217. 15. WHO Regional Office for Europe. Urban green spaces: a brief for action. Copenhagen: World Health Organization; 2017 (http://www.euro.who. int/__data/assets/pdf_file/0010/342289/Urban- Green-Spaces_EN_WHO_web.pdf?ua=1). 16. Sallis JF, Bull F, Burdett R, Frank L, Griffiths P, Giles-Corti B, Stevenson, M. Use of science to guide city planning policy and practice: how to achieve healthy and sustainable future cities. Lan- cet. 2016;388(10062):2936-2947. 17. Ward CD, Parker CM, Shackleton M. The use and appreciation of botanical gardens as urban green spaces in South Africa. Urban Forestry & Urban Greening. 2009;9:49-55. 18. Sustainable mobility for all. Global mobility report 2017: tracking sector performance. Washington, DC; 2017(https://openknowledge.worldbank.org/ bitstream/handle/10986/28542/120500.pdf?se quence=6&isAllowed=y). 19. Foster S, Hooper P, Knuiman M, Christian H, Bull F, Giles-Corti B. Safe RESIDential Environments? A longitudinal analysis of the influence of crimerelat- ed safety on walking. Int J Behav Nutr Phys Act. 2016;(13)22. 文献：付録1 62 付録2 推奨政策措置― ステークホルダーの役割 WHO 加盟国、WHO 事務局、その他のステークホルダーが「身体 活動に関する世界行動計画 2018-2030（Global Action Plan on Physical Activity 2018-2030）」の実施を達成するための推奨行動。 63 アクティブな社会を創造 ACTION1.1 個人、家族、そして地域社会のウェルビーイングに対して、能力に応じた定期的な身体活動と座位行動の 減少がもたらす様々な健康上のベネフィットを、より認識し、把握し、理解し、考えるための、地域に密 着したプログラムと関連した、最善策のコミュニケーションキャンペーンを実施する。 加盟国への行動計画 1. 身体行動の健康上のベネフィットについての認識を高め、身体活動や行動の変化の促進し、健康と身体に ついてのリテラシーを高めるために、身体活動に関する国家行動計画の一部として、またはそれと整合性 をとった身体活動に関する国家のコニュニケーション戦略を策定する。 2. 身体活動についての理解を深め、積極的な取り組み姿勢を強化するため、また人それぞれに様々な方法を 奨励するために、上手くコミュニティの取り組みを引き立てつつ、従来のマスリーチコミュニケーション 経路（テレビ・新聞など）に加え、デジタルのソーシャルメディアによるマスリーチコミュニケーション 経路（SNS など）を活用して、持続的に公教育や意識向上・行動変容キャンペーンを実施することで、身 体活動の増加と座位行動の減少を実現することができます（1）。 3. スポーツ、芸術、文化、健康およびその他の参加型イベントを、観客、ファン層およびより広いコミュニティ に対して身体活動への参加と座位行動の減少を促進する機会として利用する。 4. 複数のセクター、政策立案者、地域社会にわたり、身体活動と座位行動に対する意識を高めるための、国家、 地域、国際的なプロモーションに、日／週間／月間に従事するために、保健機関と他のセクターのパートナー シップを結集し支援する。例として、自動車乗り入れ禁止の日、全国フィットネスの日、自転車で仕事場 へ行く日／週間、身体活動やスポーツの記念日などがある。 WHO事務局への行動計画 5. キャンペーンの到達範囲と影響を拡大するための、国家、地域および国際的な身体活動キャンペーンの実 施のために、必要に応じて、加盟国と協力しパートナーとなる。 6. 複数のセクター、政策立案者、さらに国際社会にわたる身体活動と座位行動に対する意識を高めるために、 特に国連デーと関連のあるような国際的および地域的なキャンペーンへの国連および加盟国への関与を促 進する。 例として、世界保健デー、国際高齢者デー、国際ヨガデー、開発と平和のためのスポーツ国際デー、国際 家族デー、世界環境デー、世界都市デーがある。 7. 特に、低・中所得国において、キャンペーンの開発と実施の効率と有能性を強化するために、効果的なメディ ア素材と専門知識の共有を可能にするメカニズムの確立を促進する。 8. 身体活動に焦点を当てたマスリーチの認識と行動変容コミュニケーションキャンペーンの最善策に関する ツールとリソースを伴う、WHO NCD コミュニケーションキャンペーン「ベストバイ（Best Buy）」の開 発と実施を行う加盟国を支援する 1。 1 　この行動は、非感染性疾患（NCDs）の予防と管理のため「ベストバイ（Best Buy）」介入として WHO によって推奨されて いる（http://apps.who.int/iris/bitstream/10665/259232/1/WHO-NMH-NVI-17.9-eng.pdf）。 64 ステークホルダー 1 への行動計画 9. すべてのステークホルダーは、ウォーキング、サイクリング、アクティブなレクリエーション、スポーツ、 遊び、伝統的なスポーツに限定されない身体活動の促進と座位行動の減少を目的とする習慣的な国家、地 域および国際的なプロモーションキャンペーンの拡大をリードし貢献する。 10. 国内外の NGO 団体やその他の人々は、彼らのキャンペーンやその他のアドボカシー活動において身体活 動促進を盛り込む、または調整する機会を特定するべきである。例として、国際心臓デー、国際糖尿病デー、 サイクルシティーがある。 11. 医療、スポーツ医学、関連保健団体に限らない職能団体、および、教師、スポーツ組織、ウォーキング、 サイクリングおよび遊びに関する協会（団体）は、その構成員や関係者の意識を高めるために、身体活動 に関する国内および地域のキャンペーンやプログラムをリードまたは協働すべきである。 12. 異なる複数の集団、特に各国で特定した最も活動量が少ない集団を対象として、費用対効果も念頭に知識 の向上やエビデンスを増やす目的で実施された様々なコミュニケーションキャンペーン戦略の有効性を評 価する際には、研究助成機関や研究者は協力するべきです。 1 　ステークホルダーとは、NGO、市民社会組織、学術研究コミュニティ、ドナー、国際および地域開発組織、都市および自治体、 民間企業などを指す。以下同様。 65 アクティブな社会を創造 ACTION1.2 身体活動によってもたらされる社会的、経済的、環境的なコベネフィット、特により多くのウォーキング、 サイクリングおよびその他の移動手段（車椅子、スクーターおよびスケートを含む）の使用についての認 識と理解、そして認識を高めるために、全国規模または地域密着型のキャンペーンを実施する。それによ り持続可能な開発のための2030アジェンダの達成に大きく貢献する。 （持続可能な開発目標SDG2,SDG3,SDG5,SDG9,SDG10,SDG11,SDG13,SDG15およびSDG16） 加盟国への行動計画 1. ウォーキングやサイクリングの増加、公共交通機関の利用による大気汚染と環境、地域経済、持続可能な 開発、生活の質と社会のウェルビーイング、これに限定しないものを含めた、これらの影響についての、 身体活動の様々なコベネフィットに関する知識と積極的な姿勢を高めるために、マスリーチコミュニケー ションを実施する。 2. “Breathe Life（大気の質）1”、“Vision Zero（交通安全）2”、“Transport Delivers（持続可能な輸送）3”、“ 都 市のための木々（Trees for Cities）4” など、身体活動に関連する課題において、国家、地域および国際的 なキャンペーンを支援し、必要に応じて提携する。 WHO事務局への行動計画 3. 必要に応じて、加盟国およびその他のステークホルダーを、身体活動の共通のベネフィットに基づく、国家、 地域および国際的なキャンペーンで支援する。 4. 2030 アジェンダと目標を達成するための身体活動の貢献について、認識と理解を促進するためのリソー スを開発し普及する。 5. 国連機関および国連気候変動枠組条約事務局と協議のうえ、経済的にも環境的にも持続可能とするために、 ウォーキングとサイクリングを増やすことの価値を周知させ、理解を深めるよう促進させるリソースを開 発し、普及させる。 ステークホルダーへの行動計画 6. すべてのステークホルダーは、身体活動、特にウォーキング、サイクリング、公共交通の利用や、スポー ツセクターが社会、経済、発展そして環境の持続可能性の課題に貢献できる、ということへの意識を高め ることを促進するコミュニケーションキャンペーンを実施する国内および地域の実施をリードし支援する べきである。 7. 研究者は、様々な地域、国、状況において、政策立案者、市民社会、草の根組織を従事させるために最も 効果的である身体活動のコベネフィット（例：空気の洗浄化、道路の安全化、地域経済の強化、教育成果 の向上など）に関する様々なコミュニケーション方法やメッセージを開発し評価する必要がある。 1 　http://breathelife2030.org/ を参照。 2 　http://visionzeronetwork.org/resources/ を参照。 3 　http://www.slocat.net/transport-delivers-campaign を参照。 4 　https://treesforcities.org/ を参照。 66 アクティブな社会を創造 ACTION1.3 公共空間で定期的な大衆参加のイニシアチブを実施し、コミュニティ全体を巻き込んで、楽しく手頃な価 格で、社会的および文化的に適切な身体活動の体験に無料でアクセスできるようにする。 加盟国への行動計画 1. 特にアクティブでない地域において、ポジティブな経験を培い、能力を高めることを目的として、地域の 公共空間で活動する機会を提供し、無料で、コミュニティ全体で、ユニバーサルアクセスが可能なイベン トを実施する。例えば、ウォーキング、サイクリング、その他のレクリエーション活動（Ciclovia1、 Street Play2 など）で使用するために、自動車の道路の一時的または永続的な通行止め、公共の公園、ビー チ、その他の公共の屋外空間（パークラン、コミュニティウォークなど）での無料アクティビティ、スポー ツ、伝統的、文化的に重要なアクティビティ（例：ヨガ、太極拳、ダンス、ファンラン）および他の革新 的な活動への参加である。 2. 地方自治体、NGO、草の根組織、そして地域社会のために、公共の屋外空間で身体活動に関する大衆参加 イニシアチブを実施する方法について、国内のガイダンスと事例を開発し広める。 WHO事務局への行動計画 3. ステークホルダーと協力して、加盟国が公共の屋外、グリーン・アンド・ブルースペースで、大衆参加イ ニシアチブを実施するのを支援するためのツールとリソースの開発を支援する。また、ケーススタディの 共有や全地域での適応に適した費用対効果の高い選択肢の提案も含まれる。 ステークホルダーへの行動計画 4. すべてのステークホルダーは、都市や地域社会の公共空間で身体活動を促進する無料のコミュニティ全体 でのイベントを開催し、支援するために、市民社会、草の根組織、スポーツやレクリエーションの提供者、 その他のステークホルダーと関わりを持ち、提携するべきである。 5. ブランドや製品の宣伝が、不健康な食品やノンアルコール飲料の販売制限に関する WHO の勧告と一致し ている場合、民間のセクターは、公園やその他の公共の屋外空間で、身体活動を促進するためのコミュニティ 主導のイニシアチブを提携および支援すべきである（1）。 6. 研究開発機関と研究者は、経済的影響を含む大衆参加イベントの影響の評価を行うために、提携するべき である。 1 　Ciclovia はスペイン語で自転車通行者および歩行者にとって、永続的もしくは自動車への特定の道路の閉鎖のどちらかである 「自転車用道路」を意味する。 2 　Street Play は、子供たちが遊べるようにするために、短期的に街路の交通を閉鎖するイニシアチブ（initiative）である（http:// www. playengland.org.uk/what-we-do/street-play/）。 67 アクティブな社会を創造 ACTION1.4 交通機関、都市計画、教育、観光、レクリエーション、スポーツ、フィットネスなどの分野、草の根組織 グループ、市民社会組織、あるいはこれに限定されないものも含めて、積極的な社会のための包括的で公 平な機会を創出するうえでの役割と貢献に関連する知識とスキルを高めるために、健康分野内外の専門家 の事前および現職研修を強化する。 加盟国への行動計画 1. 身体活動の健康上の利点を、非感染性疾患（NCDs）の予防と管理、メンタルヘルス、ヘルシー・エイジ ング、子どもの健康と発達に関する正式なトレーニングに効果的に統合し、すべての医療および関連医療 専門家の就任前および就任中のカリキュラムを強化する。そして、地域の健康とウェルビーイングをより 一層促進させる。 2. 教育分野と提携して、就学前、小中学校の教職員および管理職の正式な事前および現職研修を強化し彼らが、 障害のある人やまったくアクティブでない人々も対象に、アクティブな遊び、体育、適応的身体活動、基 本的な運動能力、身体的リテラシーに関する知識を伝え教育する能力を強化する。 3. 交通機関、都市計画、教育、社会福祉、観光、レクリエーション、スポーツやフィットネス、これら以外 のもの含め、身体活動の促進の価値を理解するために、健康以外の関連分野の専門教育に身体活動を含め ることを保証するために連携強化する。 4. 交通安全の専門家と協力して、「交通安全の 10 年（The Decade of Road Safety）」（2）にそって、ウォー キング、サイクリング、公共交通機関利用の人々のための交通安全を改善するために、安全なシステムズ アプローチについてのステークホルダーの理解を強化する。 WHO事務局への行動計画 5. 身体活動と座位行動に関して、加盟国に技術支援を提供するために、WHO のすべてのレベルで能力と機 能を強化する。 6. 身体活動の促進、座位行動の減少、および必要に応じて他の政策およびプログラム分野（たばこ規制、栄 養失調、交通安全、交通と都市の健康、大気質、教育、緊急医療など）の参加に関する、WHO および他 の国連機関（例：UN-Habitat、UNESCO、UNDP、UNECE、ILO）にわたる統合および共同プログラム の取り組みを強化する。 7. 医療関係者およびその他の関連する医療従事者の正式なトレーニングプログラム、ならびに他の関連分野 における専門能力開発および資格に、身体活動について包含することを、支援・促進する。 68 ステークホルダーへの行動計画 8. すべてのステークホルダーは、会議、ウェビナー、セミナー、ワークショップ、オンライン学習、ニュー スレター、ウェブサイト、ファクトシート、MOOCs1、ポッドキャストなどの研修プログラムやそのよう な機会を実施することによって、身体活動の促進および座位行動の減少に関する知識、能力、およびスキ ルをメンバーおよび構成員に強化する必要がある。 9. ステークホルダーは、それぞれの業務分野における身体活動を促進し座位行動を減らすための継続的な能 力の開発、リーダーシップ、ならびに知識およびアプローチの実施を支援するために、既存のリソースを 開発または適応するためのメンバーおよびパートナーのニーズを評価すべきである。 10. すべてのステークホルダー、とりわけ教育、訓練およびカリキュラム開発における関係者、特に医療およ び健康の専門家、都市および交通機関、早期保育サービス提供者、教師、スポーツ分野や特にリソースの 少ない状況に対してであるが、それ以外のものも含め、既存の教育および学習リソースの共有および適応 を促進するメカニズムを特定し支援すべきである。 11. すべてのステークホルダーは、身体活動、スポーツおよび活発なレクリエーションの促進における普遍的 かつ包括的な実施について、必要に応じて、既存のリソースの認識と利用を促進するべきである（リソー スは、UNESCO、UNICEF、IFAPA、ICSSPE、TAFISA、アギトス財団、スペシャルオリンピック、IOC などから入手可能）2。 1 　MOOCs（Massive Open Online Courses）はインターネット上で誰もが無料で受講できる大規模な開かれた講義のことである。 2 　文中の略語は以下のとおり。ICSSPE: International Council of Sport Science and Physical Education; IFAPA: International Federation for Adapted Physical Activity; ILO: International Labour Organization; IOC: International Olympic Committee; TAFISA: The Association For International Sport for All; UNDP: United Nations Development Programme; UNECE: United Nations Economic Commission for Europe; UNESCO: United Nations Educational, Scientific and Cultural Organisation; UNICEF: United Nations Children’s Fund. 69 アクティブな環境を創造 ACTION2.1 都市部、都市周辺部、農村部において、ウォーキング、サイクリングおよびその他の車両（車いす、スクー ター、スケートを含む）の使用、公共交通機関の使用を可能にし促進するような、地域づくりを実現する ために、必要に応じてあらゆる行政レベルにおいて、コンパクトで混合土地利用の原則を優先する都市交 通計画の政策の統合を強化する。 加盟国への行動計画 1. 特に都市部において、ウォーキング、サイクリング、および公共交通機関を、交通、空間都市計画に関す る政策において、好ましい移動手段として優先する。 2. 交通や都市計画政策についての健康と経済の総合的な評価や、環境への影響（大気汚染、騒音、炭素排出 量など）と同時に健康や身体活動への影響も評価するための介入実施を支援する。これらは、「すべての政 策において健康を考慮する」アプローチとも一致する。WHO HEAT ツール（3）は、歩行と自転車の道 路網や新しいインフラへの投資についての経済的評価に役立つため、利用することを推奨する。 3. ウォーキング、サイクリングや公共交通機関の利用、公共の広場や緑地の提供を支援するために、自家用 車による移動手段から都市空間を適切に再分配する計画・交通政策やガイドライン、規制を開発・実行す ることを支援する。これには、主に仕事や通勤で利用される一人乗り車両の駐車に制限を設ける規制も含む。 4. 計画、交通、公営住宅、教育、スポーツなどの主要分野に関連する政策に、身体活動に関する課題を含め ることに重点を置いて、国内および地方レベルで「すべての政策において健康を考慮する」の実現を強化 し支援する。 5. 上海宣言（2016）、健康都市（4）の原則、および SDG11（目標 11.3.2）の公約と一致した都市計画およ び交通計画プロセスへの直接参加におけるコミュニティの効果的な取り組みを支援する。 WHO事務局への行動計画 6. 持続可能な交通手段や都市計画政策から達成できる健康、環境、気候に関するあらゆる利点の評価を可能 にするために、特に欧州地域以外での WHO HEAT（3）の使用とさらなる発展を促進する。 7. 歩行と自転車利用の増加を目指し、コンパクトで歩きやすい都市デザインや交通システムの提供を目的と した総合交通や施策、指導についての既存・新規の資源やガイドラインを共有し、促進する。 70 ステークホルダーへの行動計画 8. 資金提供者は、コンパクトな都市デザインを促進する国、地方、都市および地域レベルの交通と都市計画 の介入を評価するための調査を委託し、エビデンスの基盤とベストプラクティスの知識を強化して、コン パクトな都市計画の促進とウォーキングとサイクリングの増加を目指す。 9. 特に低・中所得国（LMICs）の高度成長都市において、都市のリーダーやステークホルダーは、ウォーキ ング、サイクリング、公共交通機関の利用促進を、関連する計画や交通政策、並びに経済発展モデルやビ ジネスケースに統合させる必要がある。 10. 開発銀行および他の機関は、インフラと都市開発への投資およびビジネス事例において、自家用車による 移動の現状とフルコストモデルとを比較する実演プロジェクトを実施するべきである。 11. 国際的および地域の開発銀行や他の機関は、都市および都市周辺開発において、安全でつながっている ウォーキング・サイクリングの専用道路を十分に提供・維持することを（必要に応じて）確実に行う投資 を優先すべきである。 12. 学術機関、市民社会および専門家団体は、安全でつながりのよい歩行・自転車道路網、インフラおよび “end of trip facilities” ＊の提供を支援するために、都市計画者および市民技術者に向けた道路交通システムの改 善への最新のアプローチに関する年次研修を開発し支援するべきである。 13. ステークホルダーは、都市計画および健康のための身体活動に関する総合的な政策アプローチを促進する ために、あらゆる政策アプローチにおける健康の利用と、最善策の共有を支援し促進するべきである。 ＊　日本語版注：end of trip facilities とは、移動手段として、ウォーキング・ランニング・サイクリングの際に、終着点で必要 となる、着替えやシャワーを浴びる場所、物を置いておくロッカー、自転車を安全に止めておく場所などを指す。 71 アクティブな環境を創造 ACTION2.2 都市やその周辺部、農村部において、あらゆる年齢や能力を持つ人々による安全で普遍的かつ公平なアク セスの原則を十分に配慮し、他の政策（4, 5）と調整したうえで、ウォーキング・サイクリングおよびそ の他の車両の使用（車いす、スクーター、スケートを含む）や公共交通機関の利用を可能にし促進するた めに、ウォーキング・サイクリングの専用道などのインフラ網によって提供されるサービスのレベルを向 上させる。 加盟国への行動計画 1. あらゆる行政レベルにおいて、必要に応じて、特に教育施設、公共広場、グリーン・ブルースペース 1、ス ポーツやレジャー施設、公共交通ハブ周辺で、目的地やサービスに安全かつ公平にアクセスするために、 適切につながりのある歩行・自転車道路網のサービスレベルを高める必要がある。可能であれば、これら は自動車交通から切り離されたウォーキングの専用エリアやサイクリング専用道が望ましい。 2. あらゆる行政レベルにおいて、コンパクトで、密接な繋がりを作り出す混在土地利用、歩いて暮らせ、平 等で包括的な公共空間において、歩行者が日常生活のための様々な地域の施設（例：地域の商店、サービス、 緑地、教育施設など）へアクセスできることを優先する、統合された都市デザインと土地利用政策を推進 し実施する。 3. 学校、職場、その他の公私の目的地を「共存」させるための政策を開発する。（すなわち、ウォーキング・ サイクリング、公共交通機関による効率的なアクセスを可能にするための目的施設と他の施設との配置と 統合。例として、学校近くの公園、公園近くの居宅介護施設など。） WHO事務局への行動計画 4. 通学・通勤や、都市コミュニティレンタサイクルのスキームも含みうる地域の目的地への移動のための ウォーキング・サイクリングおよび公共交通機関の利用を奨励し促進する政策やプログラムの実施を促進 し支援する。 5. ウォーキングやサイクリングのインフラおよび関連施設を強化することを目的とした都市計画および交通 計画、ならびにその他の設計介入に関連する評価ツールの開発と普及を連携し促進する。 6. 特に低・中所得国の都市およびコミュニティの規模に適した歩行・自転車利用の向上を目的としたコンパ クトで歩きやすい街の設計と交通システムに関する既存および新規の資源、ガイドライン、およびケース スタディを推進する。 1 　ブルースペース（Blue space）は、川、湖、海に近い場所を示す。 ステークホルダーへの行動計画 7. 国内および国際レベルのステークホルダーは、健康、交通、その他の団体との間で、ウォーキング・サイ クリング、公共交通機関の条件を改善する目標を共有する既存のパートナーシップを築き上げ、必要に応 じて、新規のパートナーシップを創設すべきである。 8. 国際的および地域の開発銀行、その他の機関は、必要に応じて、安全でつながりのよいウォーキング・サ イクリング専用道路網、インフラ、“end of trip facilities” の提供を支援するために、十分に道路輸送シス テムを改善し提供・維持していくことを保証する投資を必要に応じて優先すべきである。 73 アクティブな環境を創造 ACTION2.3 ウォーキング、サイクリング、その他の移動手段（車いす、スクーター、スケートを含む）および公共交 通機関利用者の交通安全および個人の安全を改善する政策行動の実施を加速させる。交通安全への安全な システムズアプローチに従って他のコミットメント（5-10）と統合し、交通弱者のためのリスクを減らす 行動を優先する。 加盟国への行動計画 1. 必要に応じて、「交通安全のための行動の 10 年」1 および世界の道路交通における安全目標 1 および 2 2 と 一致した国内の交通安全法および行動計画の強化を支援する。 2. 「交通安全のための行動の 10 年」で推奨されている安全システムの原則 3 に従って、必要に応じて道路交 通システムの強化を共同で支援し、世界の交通安全目標において、特に目標 3、4、6、9 および 10 の達成 を可能にする 4。 3. 教育施設周辺の通学ルートに重点を置き優先し、交通速度制限の実施（例：すべての住宅地域で 30km ／時、 都市道路で 50km ／時）およびその他の交通の静穏化の介入や需要マネジメント戦略の実施と強化を支援 する。 4. すべての道路利用者の間で安全な行動、特に減速することやモバイル機器の使用を減らし、“Vision Zero5” と一貫性のあるドライバーの行動を向上させることを目的とした効果的かつ持続的な教育キャン ペーンおよびソーシャルマーケティングキャンペーンを連携、実施する。 5. 公的・私的問わず屋外空間の積極的な使用を促進するために、都市計画政策、建築設計、防犯および犯罪 の恐れを減らす犯罪防止策・実行戦略を奨励する。 WHO事務局への行動計画 6. 加盟国の歩行者や自転車利用者の安全性を高める行動を実行するための指導と技術的開発、およびサイク リング・ウォーキングが積極的に推進される道路交通システムの創設を支援する。 7. 他の国連機関や国際的なステークホルダーと協力し、世界の「交通安全のための行動の 10 年」の意識を 高め、関連するモニタリング指標の開発を支援し、あらゆる年齢や能力の人々に安全な歩行と自転車環境 を提供することの重要性を高める。 1 　WHO 総会決議 WHA69.7 を参照（http://apps.who.int/gb/ebwha/pdf_files/WHA69/A69_R7-en.pdf?ua=1.）。 2 　目標 1：2020 年までに、すべての国が時間的目標を設定した包括的な多部門国家交通安全行動計画を策定する。目標 2： 2030 年までに、すべての国が 1 つまたは複数の主要な交通安全関連の国連法律文書に同意する。詳細は（https://www.who. int/violence_injury_prevention/road_traffic/road-safety-targets/en/）を参照。 3 　安全システムの原則は、持続可能かつ安全な道路交通を達成するために、オランダの持続可能かつ安全なビジョンに基づいて 開発されている（https://roadsafety.piarc.org/en/road-safety-management-safe-system-approach/safe-system-principles）。 4 　目標 3：2030 年までに、すべての新しい道路はすべての利用者のために、交通安全性を考慮した技術基準を達成する、または 3 つ星以上の評価を満たす。目標 4：2030 年までに、既存道路の 75％以上がすべての利用者の交通安全を考慮した技術基準を 満たす道路である。目標 6：2030 年までに、公示制限速度を超える走行する車両の割合を半分にし、速度関連の怪我や死亡者 数の削減を達成する。目標 9：2030 年までに、アルコールを使用している運転者に関連する交通事故による怪我や死亡者数を 半分にする、および / または他の精神活性物質に関連するものを減少させる。目標 10：2030 年までに、すべての国で運転中の 携帯電話の使用を制限または禁止する国内法がある。詳細は（http://www.who.int/violence_ injury_prevention/road_traffic/ road-safety-targets/en/）を参照。 5 　Vision Zero はスウェーデンで始まった交通安全へのシステムアプローチである（https://visionzeronetwork.org/about/ what-is-vision-zero/）。 74 ステークホルダーへの行動計画 8. 国際的および地域の開発銀行、その他の機関は、交通安全とアクセスのしやすさを交通インフラ投資の基 準に適切に統合することを確実にする投資を優先すべきである。 9. ステークホルダーと地域社会のリーダーは地域社会を動員し、国、都市、地方レベルでの交通と都市計画 のプロセスに関する議論とアドボカシーを行い、コンパクトで歩きやすい地域社会のデザインを促進する べきである。 10. すべてのステークホルダーは、あらゆる道路利用者において安全な行動を増やし、特にドライバーの行動 においては減速およびモバイル機器の使用の減少を目的とし、“Vision Zero5” と一貫性をもった教育およ びソーシャルマーケティングキャンペーンを推進、実施、評価するために連携するべきである。 75 アクティブな環境を創造 ACTION2.4 都市やその近郊、農村において、あらゆる年齢の様々な能力をもつ人にとって安全で、普遍的で、高齢者 にやさしく、そして公平なアクセスの原則と一貫した設計を確実にし、不平等を減らすことを優先して、 すべての人による質の高い公共の屋外空間と緑地、グリーン・ネットワーク、レクリエーションエリア（河 川や沿岸部を含む）およびスポーツ施設へのアクセスを強化する。 加盟国への行動計画 1. あらゆる行政レベルにおいて、必要に応じて、都市計画、土地利用および空間政策を推進し実施する。こ れには、良質かつ安全な公共空間、ブルースペース 1、緑地、自然の空間、レクリエーションエリアと運動 施設への公平なアクセスを可能にするグリーン・インフラの接続ネットワークが必要である。 2. 公共空間、緑地と自然の空間の総合的な健康および経済的評価を実施し、都市生態系の健康、気候、およ び環境面での影響の全範囲を身体活動参加への影響を含めて評価する。 3. 公共空間、緑地、自然の空間、屋外空間、そしてレクリエーションエリアの設計と改善をし、地元のコミュ ニティメンバーの積極的な参加を促進する。例えば、都市の園芸／農業プロジェクト、生物多様性を高め るためのイニシアチブ、および「オープンストリート」プログラムの開発などがある。 4. 必要に応じて、地域社会での利用のための運動場やその他の公共空間の提供を増やすために、学校施設の 共有利用の政策を奨励し強化する。 5. これまでのコミットメント2 および小児肥満治療終結委員会の勧告 3 に基づいた、脂肪、塩分、砂糖を多く 含む食品のマーケティングへの曝露を減らすために、公園、その他の公共の場、学校、スポーツ施設およ びその周辺における不健康な食品やノンアルコール飲料に対する市場規制の実施を強化する。 WHO事務局への行動計画 6. 良質かつ安全な緑地、レクリエーションエリア、運動施設への公平なアクセスの強化と確保を目的とする 既存のリソースの普及と介入のケーススタディ事例の開発と支援に協力する。 ステークホルダーへの行動計画 7. 良質かつ安全な公共空間および緑地、レクリエーションエリア、運動施設への公平なアクセスの提供を促 進する都市空間デザインのガイドラインの開発と普及を支援する。 8. ステークホルダーは、良質な屋外空間へのアクセスを促進することを提唱するためのパートナーシップや 連合を形成する必要がある。 1 　ブルースペース（Blue space）は、川、湖、海に近い場所を示す。 2 　2010 年 5 月 21 日に承認された WHO 総会決議 WHA63.14 を参照：「子供への食品および非アルコール飲料の販売」（http:// apps.who.int/gb/ebwha/pdf_files/WHA63-REC1/WHA63_REC1-en.pdf） 3 　2017 年 5 月 31 日、第 70 回 WHO 総会議題 15.5 のセッションで迎えられた 小児肥満症終結委員会報告書の実施計画（https:// ncdalliance.org/sites/default/files/resource_files/201705_Joint％20Statement_WHA_Agenda％20Item％2015.5％20ECHO. pdf）。 76 アクティブな環境を創造 ACTION2.5 居住者や訪問者が建物内およびその周辺で身体的にアクティブになれる多様な可能性をもつように設計さ れ、ウォーキング、サイクリングおよび公共交通機関による普遍的なアクセスを優先する公共施設、学校、 ヘルスケア、スポーツおよびレクリエーション施設、職場および公営住宅を促進するために、必要に応じて、 国家レベルおよび地方レベルで、政策、規制および設計のガイドラインおよび枠組みを強化する。 加盟国への行動計画 1. あらゆる年齢の様々な能力をもつ人々に公平で安全でユニバーサルなアクセスを優先する建築物のための 設計ガイドラインと規則の開発と実施を共同で支援する。そして、居住者および訪問者が身体的にアクティ ブになり、座位行動を減らすことを奨励する。またこれに限らず、階段の使用、オフィスのデザイン、屋 外空間の提供、ウォーキング・サイクリングによる安全なアクセスなども含む。自家用車の駐車場の利用 を制限し、“end of trip facilities” を採用することも含む。 2. 子どもや若者が身体的にアクティブになり（例えば遊び場やリクレーションエリア）、座位行動を減らし（例 えば身体活動を許容する教室や内部のデザイン）、適切な “end of trip facilities” の設置も含め、教育機関 へのウォーキング・サイクリングによる通学を支援するための、アクセス可能で安全な環境を十分に提供 することを確実にする教育施設および保育施設のための設計ガイドラインを開発し実施する。 3. あらゆる年齢の様々な能力をもつ人々に公平で、安全で、ユニバーサルなアクセスと、適切な “end of trip facilities” の提供を伴うウォーキング・サイクリングによるアクセスを確保するために、場所を最適 化するレクリエーション施設とスポーツ施設の設計ガイドラインを開発し実行する。 WHO事務局への行動計画 4. 他の国連機関やステークホルダーと協力して、居住者や訪問者が身体的にアクティブで座位行動を減らす ように促すことを目的とした建築設計ガイドラインの開発と普及を支援する。 5. 加盟国を支援し、能力を構築するために、身体活動を促進する建築設計に関する既存のリソースを促進し 共有する。 ステークホルダーへの行動計画 6. 産業、ギルド、労働、組合、労働健康安全およびその他の関連組織は、雇用主が身体活動を支援し就業日 の長時間の座位行動を減らし、従業員や家族の活発なライフスタイルを奨励する、健康的な職場づくりを 支援するためのガイダンスを開発し実行するべきである。 7. 一日を通して身体活動の機会と座位行動を減らす機会を可能にする育児環境のためのデザインガイドライ ンを開発するために、子どもの健康および保育環境に関心のある子どもの健康規制機関やその他のステー クホルダーは協力するべきである。 8. 官民のパートナーシップとネットワークを促進し、様々な人々の貢献と能力を最大限に引き出すと共に、 成功事例や介入の最善策の例をすべての主要な設定で共有する。 77 アクティブな人々を育む ACTION3.1 すべての就学前、初等、中等、および高等教育機関における全校アプローチの原則を適用して、質の高い 体育教育の提供、およびアクティブなレクリエーション、スポーツ、女児と男児のための遊びのためのよ り積極的な経験と機会を強化し、生涯にわたる健康と身体に関するリテラシーを確立し強化し、能力と適 応力に応じて身体活動の楽しさを増し、身体活動への参加を促進する。 加盟国への行動計画 1. 「カザン行動計画」を実行するための公約（11）に従って、小学校および中学生の男女生徒における質の 高い包括的な体育教育の提供を確保するために国内教育の政策、実施およびモニタリングを強化する。 2. WHO の「ヘルス・プロモーション・スクール」（12）、もしくはそれと同様のイニシアチブの原則に基づ いて、すべての就学前、初等教育、中等教育機関での全校プログラムの全国的な実施を強化する。 3. ウォーキング・サイクリング・公共交通機関によるアクセスをよくすること含め、学校プログラム参加時 の歩行・自転車の利用を促進する。また、すべての年齢と能力の子どもたちに対して、ウォーキングの促進、 サイクリングトレーニング、道路安全のスキルの教育を、強化する。 4. 育児規制当局および育児サービス提供者のための、日中の保育活動における、身体活動促進の方法ならびに、 座位行動の減少に関するガイダンスを開発し普及させる。これには、小児肥満症終結委員会（13）の勧告 に沿った施設設計、設備、屋外空間の使用に関するガイダンスを含む。 5. ウォーキング・サイクリング・公共交通機関によるキャンパスへのアクセスの促進や優先順位付けによる ものも含め、学生、スタッフ、および訪問者が身体活動を増やし、座位行動を減らす機会の提供を強化で きるようなリーダーシップと奨励を促進するために高等教育部門や教育機関が連携する。 WHO事務局への行動計画 6. 加盟国に対し、すべての年齢や能力の子どもたちに、ウォーキング、サイクリング、公共交通機関による アクセスを改善する行動を含み、ウォーキングの促進、サイクリングトレーニング、道路安全スキルの教 育を強化する学校プログラムにウォーキングとサイクリングを取り入れることを促進・支援する。 7. 加盟国に対し、学校プログラム参加時の歩行・自転車利用を含む身体活動の促進する全校アプローチの全 国的実施を強化するよう支援する。また他の WHO の学校ベースのイニシアチブとのコラボレーションお よび調整における経験を共有する。 8. すべての子ども（0-17 歳）に対して質の高い体育教育と定期的でアクティブなレクリエーションや遊びの 重要性、ならびに座位行動の減少を促進するために、小児肥満終結委員会（13）に従って、高レベルなリー ダーや意思決定者と協力して取り組む。 9. 「カザン行動計画」（11）に概説されているような、質の高い体育教育、スポーツおよび身体活動の提供に 関する進捗の評価と実施を支援するために、ユネスコ、他の国連機関およびステークホルダーと提携する。 78 ステークホルダーへの行動計画 10. 特に活動の少ない人々や低・中所得国の人々において、ステークホルダーは学齢期の子どもの身体活動を 促進し座位行動を減らすための効果的でエビデンスに基づく質の高い体育教育と学校全体の取り組みの評 価・実施を強化・支援し協力すべきである。 11. 高等教育機関は、すべての学生、スタッフおよび訪問者に身体活動の促進および座位行動の減少のための キャンパス全体のアプローチを示すために、WHO の「ヘルス・プロモーション大学」（14）やそれと同 様なイニシアチブの実施を強化すべきである。 12. ステークホルダーは、すべての能力の子どもが就学時間帯前後の身体活動の機会を増やし、民間セクター が不健康な食品や非アルコール飲料の販売制限の関する WHO の勧告や小児肥満終結委員会の勧告を知る ことができるパートナーシップを確実にするようなイニシアチブとの連携や支援を行うべきである。 13. 学術界および研究機関は、エビデンス基盤を強化し最善作を共有するために、体育並びに全校アプローチ の政策、実施と影響に関する研究および評価を実施すべきである。 14. すべてのステークホルダーは、小児、特にリソースの少ない国や場所の小児において、日々の身体活動、 体育および座位行動の減少の重要性について、親と地域社会全体の理解を強化するために、根拠に基づく アドボカシーを行うべきである。 15. 子育てサービス、小児科医、保健師、その他の関係者は、小児肥満症終結委員会（Commission on ending Childhood Obesity）の推奨に則り、就学前や小児ケアなどの幼少期のセッティングで、身体活動 の機会の強化を推奨・支援すべきである。 79 アクティブな人々を育む ACTION3.2 必要に応じ、地域と患者を巻き込み、地域リソースとのリンクを調整する中で、ユニバーサルヘルスケア の一環として、適切にトレーニングを受けた健康・地域社会・社会的ケアの提供者による、身体活動の増 加および座位行動の減少に関する患者評価とカウンセリングの実施と強化を行う。 加盟国への行動計画 1. 地域の状況や文化、資源の制約に応じて、患者の評価に関する全国的な標準化プロトコルを開発し、プラ イマリヘルスケアと介護（社会的ケア）の場面で身体活動に関する簡単なアドバイスを実施する。また必 要に応じて、身体活動のためのカウンセリングや地域の取り組みへ紹介するシステムを含める。 2. 患者の評価、簡単なアドバイス、また必要に応じて、長期的な症状と診断された患者の治療およびリハビ リテーションの一環としてのモニタリングのもと、身体活動の支援の機会を統合する。例えば、心臓病、 脳卒中、糖尿病、癌、障害、精神疾患、ならびに、妊婦や高齢者のケアやサービスをさす。 WHO事務局への行動計画 3. プライマリヘルスケアならびに社会および地域密着型の医療サービスにおいて、異なる患者集団で身体活 動の促進をどのように統合するかについての国際的なガイダンス、関連するツールならびに国内事例につ いて開発し普及することを支援する。プロモーションは、ユニバーサルヘルスカバレッジ（UHC）内の疾 病予防およびヘルス・プロモーション・サービスの一部としての身体活動に関する勧告を含めるべきである。 4. ITU / WHO mHealth（15, 16）イニシアチブを含む革新的なテクノロジー（ウェアラブルデバイスなど） のテストとアプリケーションの拡大に協力して、プライマリヘルスケアおよび二次医療の場面に適した費 用対効果の高いアプローチを特定する。そして国の状況に合わせて、様々な患者集団における身体活動と 座位行動のカウンセリングと評価を強化するのに役立てる。 ステークホルダーへの行動計画 5. 医療、スポーツ医学、および健康コミュニティ同盟の専門家協会は、参加レベルを高めるための国家的ア クションの実施における知識と関与を強化するために、身体活動の重要性と座位行動の減少を彼ら（専門 家協会）のメンバーに促進するべきである。 6. 医療およびその他の医療専門家協会およびその他のステークホルダーは、様々な状況や文化および医療サー ビス提供者に適応した、プライマリヘルスケアおよび社会サービスを通じた身体活動の促進に関するリソー スやベスト・プラクティスのガイダンスの開発および普及を支援する 1。 1 　この行動は、非感染性疾患（NCDs）の予防と管理のため「ベストバイ（Best Buy）」介入として WHO によって推奨されて いる（http://apps.who.int/iris/bitstream/10665/259232/1/WHO-NMH-NVI-17.9-eng.pdf）。 7. 政府および民間レクリエーション、スポーツおよびレジャーセクターのステークホルダーは、様々な患者 集団に適切な身体活動の機会およびプログラムの提供を支援するために、医療サービス提供者との潜在的 可能性を評価し、必要な場合にはパートナーシップを構築すべきである。 8. 医療、その他の医療専門家協会および関連するステークホルダーは、特に低・中所得国やもっとも身体不 活動な患者に対して、身体活動に関してどのように評価や助言を行うかについての適切な現職研修プログ ラムの開発および実施を支援すべきである。 9. 研究開発機関および技術企業は、モバイルおよびウェアラブルデバイスを使用して、プライマリヘルスケ アおよび社会サービスにおける身体活動を促進するための費用対効果の高いアプローチを開発およびテス トするべきである。（例：mHealth プログラム） 81 アクティブな人々を育む ACTION3.3 公園やその他の自然環境（海浜、河川、前浜など）、また民間および公共の職場、コミュニティセンター、 レクリエーション施設、スポーツ施設、および宗教関連施設で、多様な能力を持つすべての人々による身 体活動への参加を支援するために、より多くの身体活動プログラムやプロモーションを提供し、その機会 を増やす。 加盟国への行動計画 1. 特に就業日の偶発的な身体活動の増加を通じて、従業員の身体活動の増加と座位行動の減少を支援するた めに、政府全体の職場の健康イニシアチブを実施することによって全国的なリーダーシップを発揮する。 2. 国内のガイダンスの開発と普及ならびに、身体活動の増加、座位行動の減少、および職場での偶発的な身 体活動の促進を目的とした職場の健康プログラムの実施を促進する。これは、異なる職業や環境において、 国ごとに同定され、最も不活動な人々に焦点を当てることを優先としている。 3. スポーツ省およびスポーツ界と協力して、文化的に適切であり、あらゆる年齢や能力を持つ人々にとって 普遍的にアクセス可能なアクティブなレクリエーションおよびスポーツプログラムの提供を強化する。 （例：スポーツ・フォー・オール、モディファイド・スポーツ、伝統スポーツの宣伝など） 4. 必要に応じて、地方自治体や地域国家と提携し、地域密着型および地域主導の身体活動プログラムのため に既存の公共の地域社会の建物や施設の利用を可能にし促進する。 5. 教育、健康および育児の分野と協力して、家庭の環境内で幼児がアクティブな遊びを楽しんで探検するの を助けるのに必要なスキルを開発するため、家族、両親と介護者に向けのプログラムを実行する。 6. 生活の方法として身体活動を促進するための財政措置の有効性を検討および評価するために財務省と提携 する。（例えば、自転車に対する非課税給与の犠牲制度、スポーツ用品に対する減税、課外の身体活動プロ グラムに対する補助金など）。 WHO事務局への行動計画 7. 国連機関やその他の政府間および国際機関と協力し、健康的な職場プログラムを採用して実施することで リーダーシップを発揮する。これらは従業員の身体活動の促進と座位行動の減少を含み、WHO 本部およ び地域事務所のイニシアチブ “Step up”、“Walk the Talk”、“Be The Change” などを踏まえたものである。 8. 特に低・中所得国、および最も不活発な集団を対象としたプログラムにおいて、実施を促進し国の能力を 構築するために、異なった環境にわたる効果的なプログラムについての効果的な国の経験や事例を共有す ることが出来るメカニズムの構築を促進する。 9. 国際スポーツ連盟、国際および国内オリンピック委員会、その他のスポーツプログラム提供者を含むスポー ツセクターと提携し、各国および低・中所得国で推定されている最も不活動な集団に到達することに焦点 をあてた地域スポーツ、アクティブなレクリエーション、スポーツ・フォー・オールの取り組みを通じて 身体活動の促進に関するガイダンスとケーススタディの開発・普及を促進する。 82 ステークホルダーへの行動計画 10. 公共および民間セクターの両方の雇用者は、文化と社会背景に合わせて、勤務日を通して身体活動を促進、 座位行動を減少し、偶発的な身体活動を増やす職場プログラムを実施すべきである。 11. 研究助成機関、学術研究機関およびその他のステークホルダーは、エビデンス基盤の強化およびアドボカ シーに関する情報提供を促進するための、身体活動の促進および座位行動の減少を目的とした産業保健プ ログラムの有効性および投資収益率に関するさらなる調査を行うべきである。 12. 研究資金助成機関、学術研究機関およびその他のステークホルダーは、様々な小規模集団、主要な環境や 文化にまたがって、身体活動の増加と座位行動の減少に対するデジタルやその他の新しいアプローチのテ ストを含む革新的なアプローチのテストを、特に低・中所得国で支援し奨励するべきである。 13. ステークホルダーは政府と提携して、身体活動を促進するための財政措置の有効性に基づくエビデンスを 構築するべきである。（例えば、自転車に対する非課税給与の犠牲制度、活動税額控除、スポーツ用品に対 する減税、課外の身体活動プログラムに対する補助金など） 83 アクティブな人々を育む ACTION3.4 地域社会、保健、福祉、長期介護環境、生活支援施設、家庭環境などの特に重要な環境下において、ヘル シー・エイジングをサポートするために、高齢者の身体活動増加および座位行動の減少を目的とした、能 力に応じて、適切に調整されたプログラムおよびサービスの提供および機会を強化する。 加盟国への行動計画 1. 他のコミットメントや勧告と一致して、高齢者の身体活動能力の評価、およびプライマリヘルスケアの現 場における簡単な助言を提供するために、国内標準化プロトコルの実施を強化する 1。 2. 高齢者の身体活動の増加と座位行動の減少を目的とした、実施しやすく、手頃な価格で、適切に調整され たプログラムの提供を強化するために国内政策を策定し、実施する。 プログラムには、必要性や好みに応じて、ヘルシー・エイジングと自立した生活を支えるために、バラン ス能力と筋力を維持することに焦点を当てること、個人の能力評価を使用すること、そして個人またはグ ループベースのプログラムを提供することが含まれる。 3. 家庭の内外でヘルシー・エイジングをサポートするために必要なスキル、能力、自信を身に付けるために、 家族や介護者を支援する介入を開発し、実施する。 WHO事務局への行動計画 4. 特に低・中所得国において、高齢者に応じた、リソースとグッド・プラクティスの照合と促進を支援する ことで、実施を加速し、国の能力を向上させる。 ステークホルダーへの行動計画 5. 保健、NGO、民間レクリエーション、スポーツ、レジャーの各提供者は、現在の方針やサービスを見直し、 必要に応じて、高齢者のニーズと好みに基づき、身近で手頃な価格の身体活動プログラムを提供するよう 強化する必要がある。 6. ステークホルダーは、子どもと高齢者が、適切な環境で能力に応じて実施できる、文化的にふさわしい身 体活動プログラムを推進し、提供するために協力するべきである 2。 7. 介護コミュニティは、ヘルシー・エイジングの一環として身体活動（筋力強化運動とバランス運動を含む） の重要性を啓発し、高齢者介護施設内で、身体活動を増やし、座位行動を減らすために、文化や属性に応 じたプログラムを提供するための適切なトレーニングを介護者に提供する必要がある。 1 　この行動は、現存の WHO ガイドライン「高齢者のための統合介護（integrated care for older people）」、WHO 「非感染性疾 患（NCDs）の予防と管理のためのベストバイ介入」、プライマリヘルスケアにおける心血管疾患管理のための WHO HEARTS パッ ケージ」に沿ったものである。 2 　Intergenerational Games　世代間ゲームは、楽しいフィットネス活動を通して、身体活動やほかの健康的なライフスタイル を促進する革新的なアプローチである。ゲームは家族内、特に高齢者と子どもの世代間関係を培うものである。 84 アクティブな人々を育む ACTION3.5 女児、女性、高齢者、農村および先住民、脆弱または疎外された人々などの、各国が特定する最も活動度 の低いグループの身体活動に関与し、あらゆる人々の積極的な協力を受け入れ、身体活動の機会を増やす ための様々な地域環境にまたがるプログラムやサービスの開発と実施を強化する。 加盟国への行動計画 1. 最も非活動的な集団を特定するために、細分化した国、地方レベルのデータを報告し、活用することを強 化する。また、活動参加を増やすために集団に合わせたプログラムを開発する際には、その代表者を参加 させることも重要である。 2. 精神障害や身体障害のある人を含め、恵まれない人、疎外された人、偏見を受けた人、先住民族といった コミュニティや集団に、身体活動を促進するためにコミュニティ主導のアプローチによるプログラムの開 発と実施を支援する。 3. 精神障害や身体障害のある人を含め、最も非活動的な人、恵まれない人、疎外された人、汚名を付けられ た人、先住民族といったコミュニティや集団を対象とした積極的なレクリエーションやスポーツプログラ ムへの投資を優先する国家スポーツ政策の策定を支援し、協力する。 4. 障害を持つ人とその介護者を対象に、身体活動やアクティブなレクリエーション、スポーツへの障壁を取 り除き、ユニバーサルな参加を強化するために、スポーツ部門とのパートナーシップを支援する（例 the Companion Card initiative1）。 WHO事務局への行動計画 5. 国連機関や WHO 加盟国と協力して、難民、国内避難民、および特定の脆弱な集団への身体活動の機会提 供を強化する。 6. 最も弱い立場にある、疎外されたり偏見を受けている人々（各国ごとに定義された）を含む、活動が最小 のグループを対象に、費用対効果の高いプログラムの開発及びテストや、知識と経験の共有を目的とした、 パートナーシップを促進し醸成する。 ステークホルダーへの行動計画 7. 研究開発機関および研究者は、最も非活動的なコミュニティが直面する障壁を特定し、プログラムおよび アプローチの開発および実施に関する情報を提供し、これらの対象集団の身体活動参加が増えるよう支援、 研究するべきである。特に低・中所得国において、現行のスポーツやその他の関連政策の公平性分析を行 うことも含む。 8. 研究開発機関や技術会社は、各国によって特定された、最も非活動的な集団の身体活動を促進するために、 デジタル技術やその他の革新的なアプローチの方法を開発しテストすべきである。 1 　http://www.companioncard.org.au/ を参照。 9. ステークホルダーは、社会的に疎外された人、弱者であり、迫害された人々への身体活動を促進するため のプログラムの設計、開発および評価において、効果のエビデンスを強化するためにも、UNHCR1 のよう な国連機関と協力し、支援するべきである。 10. すべてのステークホルダーは、最も活動度が低いグループに合わせたリソースの照合と推進を、政策実施 を加速し、国の能力向上につながるグッド・プラクティスの事例を含め、支援すべきである。 11. 都市、コミュニティのリーダー、市民団体、草の根組織は、身体活動を促進するためのコミュニティ主導 のアプローチを支援し、取り組むべきである。 1 　UNHCR（The Office of the United Nations High Commissioner for Refugees）とは、国連難民高等弁務官事務所の略称。 86 アクティブな人々を育む ACTION3.6 どのような状況でも、あらゆる年齢や多様な能力を持つ人々による身体活動への参加増加と座位行動の減 少を促進するために、草の根コミュニティへの参画や共同開発、オーナーシップに焦点を当て、すべての ステークホルダーによる関与を促進し、政策アプローチの組み合わせを最適化するよう、市、町、コミュ ニティレベルで、地域社会全体のイニシアチブを実現する。 加盟国への行動計画 1. 身体活動を促進し、ガイドライン、リソースや経験を共有するために地域社会全体のアプローチを実施す るまちやコミュニティの国・地方レベル（自治体など）でのネットワークを強化もしくは、確立する（例： WHO Healthy Cities1、Active Cities2、Partnerships for Healthy Cities3）。 2. コミュニティ・エンゲージメントの原則を用いて、あらゆる年齢の様々な能力をもつ人々を対象とした適 切な身体活動を促進するために、都市レベルおよび地域社会全体の多面的アプローチの実施を促進する。 そのようなアプローチには、（これだけに限定するものではないが）例えば、公と専門家によるコミュニケー ションキャンペーンや、様々な環境（学校、ヘルスケア、スポーツ施設、公園など）にまたがるコミュニティ プログラム、施設や活動場所の安全性、アクセス、利便性（歩道や自転車道交通網、“end of trip facilities” を含む）を改善するための都市環境の強化がある。 3. 地域レベルで地域社会全体のイニシアチブを促進するための実施ガイドラインとインセンティブを広める。 WHO事務局への行動計画 4. 加盟国を支援し、国や地域間で最善策を共有するため、身体活動を促進する都市レベルや地域社会全体の デザイン、実施、評価アプローチに関する国際的なガイドラインを広める。 5. あらゆる地域介入を実行するうえで、都市や地域のリーダーによる関与とリーダーシップを促進する。 ステークホルダーへの行動計画 6. 身体活動、健康およびウェルビーイングを促進するために、都市や地方自治体の知事および市長、地域社 会のリーダー、市民団体や草の根の組織は、良い経験を共有し、能力を築くための国・地域間のネットワー ク創設を支援することを含め、都市レベルや地域社会全体のアプローチを協力して主導するべきである。 7. 学術機関や他のステークホルダーは、都市や地方自治体と協力し、身体活動を増やすための効果的な要素 および実施プロセスのエビデンスを強化する地域社会全体のアプローチ評価を支援するべきである。 1 　http://www.euro.who.int/en/health-topics/environment-and-health/urban-health/activities/healthy-cities を参照。 2 　http://www.tafisa.org/active-cities を参照。 3 　https://partnershipforhealthycities.bloomberg.org/ を参照。 87 アクティブなシステムを創造 ACTION4.1 身体活動の増加と座位行動の減少を目的とした行動の実施を支援するために、国および地方レベルで政策 の枠組み、リーダーシップおよびガバナンス体制を強化する。これには、他分野との連携および協調メカ ニズム、セクター間の政策の一貫性、ガイドライン、全年齢での身体活動と座位行動に関する勧告と行動 計画、説明責任を強化するためのモニタリングと評価の進展が含まれる。 加盟国への行動計画 1. 必要に応じて、身体活動と座位行動に関する国家政策行動についてリーダーシップをとり、戦略的計画を 立案し、政策の実施とモニタリングを行う国内高次多分野協調委員会（high-level national multisectoral coordination committee）を発足または強化する。委員会には、すべての関連分野や民間のステークホル ダーや地域社会も含むすべての政府レベルでの適切な代表者を含む。 2. 身体活動および座位行動に関する世界的、地域別ガイダンスに沿い、必要に応じて、新しい国、地方レベ ルの行動計画を策定し、一貫性があり、かつ主要部門で関連する優先事項との相乗効果を最大化する政策 を実現する。主要部門には（これに限定するものではないが）例えば、交通、都市計画、保健、社会福祉、 教育、観光、スポーツ、レクリエーションを含む。 3. 他のセクターと提携し、それぞれの政策枠組みの中で身体活動の位置づけを見直し、必要に応じて強化する。 （これに限定するものではないが）例えば、スポーツ政策における地域（草の根）スポーツ、交通政策にお けるウォーキングやサイクリング、教育政策における体育、非感染性疾患（NCDs）やメンタルヘルスに おける身体活動を含む。 4. 国レベルの身体活動および座位行動のガイドラインをすべての年齢層でレビュー、必要に応じて採択また は更新し、対象者や環境、地域の状況に合わせて調整したリソースを通じて普及する。 5. 身体活動に対する政策行動を促進し、アクティブな社会を築くことを好意的に評価する方向へ専門家やコ ミュニティ全体が移ることを促進するために、リーダーシップおよび「チャンピオンズ ･ オブ・チェンジ」 （または同様のもの）を特定し育成する。 WHO事務局への行動計画 6. 5 歳未満の子ども、若年（6-18 歳）、成人（18-64 歳）、高齢者（65 歳以上）、および特定集団（妊娠中の 女性、慢性疾患のある人、障害のある人など）に対して、身体活動と座位行動に関する世界的な推奨を普 及する。 7. ECHO（13）の推奨に従い、5 歳未満の子どもおよび青少年に対する、包括的で多様な年齢相応の遊び、 探検や身体活動の提供、座位行動の制限に関するガイダンスの開発および普及を支援する。 8. 加盟国が国家ガバナンスと他分野協調を強化し、身体活動と座位行動に関する国家政策および行動計画を 更新することを支援するために、要請があれば、国際的な指導と技術支援を提供する。 88 9. スポーツセクターとのパートナーシップを促進し、すべての年齢と能力を対象としたスポーツ・フォ ・ーオー ル、地域スポーツ、アクティブなレクリエーションの提供を強化する手法についてのガイダンスの開発と 普及を加盟国に支援する。特に、不平等を減らし、それぞれの国で最も不活動な層をターゲットに重点を 置く。 10. 行動計画の 2025 年から 2030 年までに身体不活動を減らすという目標達成に向けた、国際的および国内 の進捗状況の評価、報告のためのモニタリングと評価の枠組みを開発し、普及する。 ステークホルダーへの行動計画 11. すべてのステークホルダーは、身体活動を促進し、座位行動を削減するための国レベル、地方レベルの行 動実施のために、代表権、支援、アドボカシー、そして必要に応じてリソースを提供してくれる組織内のリー ダーまたは「チャンピオン」を特定するべきである。 12. 不平等を減らすための投資を優先する政策の実施をコミュニティレベルで支援するために、ステークホル ダーは、必要に応じて、国レベル、地方レベルの他部門間のパートナーシップを構築し、強化すべきである。 13. ステークホルダーは、WHO PAT（17）や NCD MaP（18）などの推奨されるツールを使用して、国およ び地方レベルの政策実施モニタリングを支援すべきである。必要に応じて、説明責任のシステムを強化す るために、独立した検証と報告を行うべきである。 14. 身体活動を増やし、座位行動を減らすために、政策の早期採用と実施および政策推進の国家行動につなが るよう、ステークホルダーはリーダーシップを発揮すべきである。 89 アクティブなシステムを創造 ACTION4.2 国、および必要に応じて地方レベルでのデータシステムと能力を強化し、以下を支援する。すべての世代 と多様なドメイン（領域）にわたる身体活動と座位行動の定期的なポピュレーション・サーベイランス、サー ベイランス・システムを強化するための新しいデジタル技術の開発とテスト、身体活動のより広い社会文 化的および環境的決定要因のモニタリングシステムの開発、説明責任を確実に行い、政策と実践に情報を 提供するために政策実施に関する定期的な多部門のモニタリングと報告の実施。 加盟国への行動計画 1. すべての年代、すべてのドメインの身体活動（移動のためのウォーキングやサイクリングを含む）を網羅 する、身体活動のポピュレーション・サーベイランスを強化し、2025 年と 2030 年に身体不活動の減少に 向けた目標達成の進捗状況を定期的に報告することを強化する。 2. 細分化されたデータの分析と普及を強化して、国内行動計画における優先的なセッティングを示し、（これ だけではないが）例えば、年齢、性別、社会経済地位、地理的状況、身体活動のドメインといったことに よる身体活動参加における不平等軽減に向けた進捗をモニタリングすることを支援する。 3. 2025 年と 2030 年の身体不活動の減少のために設定された目標に向かって、進行状況を追跡するために、 身体活動のモニタリングと評価の枠組み（2018 年に施行予定）に関する世界行動計画に示された勧告に 基づいて、国のモニタリングと評価の枠組みを開発する一環として、調和のとれた国内、地域の目標と指 標を採用する。 4. 低・中所得国での現実的で手頃な価格の解決策に焦点を当てながら、あらゆる年齢と能力にわたる身体活 動と座位行動とその決定要因のモニタリングを強化するための革新的で新しいデジタル技術（ウェアラブ ル機器を含む）の開発とテストのためのパートナーシップを支援し、参加する。 WHO事務局への行動計画 5. 必要に応じた支援、トレーニング、ガイダンス、技術支援を通して、WHO 加盟国の身体活動と座位行動 に関するポピュレーション・サーベイランス、およびすべての年齢層におけるより広い決定要因、これら における能力とスキルを強化する。 6. すべての年代において、身体不活動の人口モニタリングに関して世界的な指導力を発揮し、最新の科学的 証拠、方法および技術がデータ統一のための方法、ウェアラブル機器の使用を含むあらゆる集団について の世界的なガイダンス、サーベイランスツールおよびプロトコルを提供する。 7. 5 歳未満および 6-10 歳の子ども、65 歳以上における身体活動、身体不活動のモニタリングに関する新し いガイダンスおよびプロトコルの開発に協力・支援する。 8. 進捗状況を追跡可能にし国内および地域のプログラムの計画の優先順位と情報を提供するために、加盟国 に対し、身体活動に関する国内行動計画のための国内モニタリングおよび評価の枠組みを開発することを 支援する。 90 9. 次のような行動を通じて、2025 年および 2030 年に設定された目標に向けての進捗状況を継続的に世界規 模で報告する。2021 年、2026 年、2031 年に予定されている、身体不活動の有病率に関する世界的に比 較ができる推定値の更新と報告。利用可能な国内および国際的な情報源を使用して、データを照合・統合（緑 地、大気質、歩行者および自転車利用者の死亡者数など）し、社会的および環境的決定要因を監視する。 また関連する調査資料（WHO NCD 国別対応能力調査（WHO NCD Country Capacity Survey）[CCS]、 NCD STEPWise サーベイランス調査（NCD STEPWise surveillance surveys）[STEPS]、グローバル学校 保健政策調査（Global School Health Policy Survey）[G-SHPS] など）から政策実施に関する国の進捗状 況を収集し報告する。 ステークホルダーへの行動計画 10. すべてのステークホルダーは、身体活動に関する国内、地域のモニタリングおよび評価の枠組みの開発お よび実施、不平等の軽減に関する進捗を含む、2025 年および 2030 年の身体不活動の削減目標の達成に向 けた進捗報告の普及を支援すべきである。 11. ステークホルダーは、国内、地域のデータ情報とサーベイランス・モニタリングシステムの強化、関連す るすべての分野にわたる定期的な報告と説明責任を支援すべきである。 12. 研究開発機関および研究者は、あらゆる年代における身体活動に関する国内外のサーベイランス、新技術 およびウェアラブル機器のテストを含む能力、データの調和のための方法論を改善することを目的とする 研究を支援すべきである。 91 アクティブなシステムを創造 ACTION4.3 証拠：有効な政策解決の情報を与えるために、研究と評価力を強化すること。 国内および機関の研究および評価能力を強化し、身体活動の増加および座位行動の減少を目的とした効果 的な政策解決策の開発および実施を加速するためのデジタル技術および革新の適用を促進する。 加盟国への行動計画 1. 国内および、地域の実施の拡大を知らせ、促進するためのエビデンスを生み出し、特定された研究の優先 事項に取り組み、身体不活動および座位行動に関する研究に対する政府および非政府の資金援助を強化す る。 2. エビデンスの基盤を強化し、政策立案の全国的な計画と実施に情報を提供するために、身体不活動と座位 行動のための一連の全国的な研究の優先順位を識別し広める。 3. 関連する学術研究機関と連携して、国内、地域の政策およびプログラムの適切な評価レベルを確保し、世 界規模の知識ベースを強化し、将来の計画に情報を提供するための調査結果を広める。 4. すべての政府部門において、身体活動および座位行動に関する研究および実践に基づくエビデンスが広く 利用可能であり、世界、地域、国および地方レベルの政策実施を促進できるように、限られた資源を有効 活用してイノベーション、評価および知識共有の文化を強化する。 5. 関連する WHO 協力センター、学術機関、研究機関、およびアライアンスと協力して、身体活動および座 位行動に関する研究およびプログラム評価のための知識伝達、制度的能力を強化する。 WHO事務局への行動計画 6. あらゆる地域、特に低・中所得国において、国連機関、国際開発機関、政府間組織、研究資金提供者など と協力して、身体不活動および座位行動に関する研究能力を支援、強化するための資金を動員する。 7. 特に低・中所得国における身体活動と座りがちな行動に関する政策と実践に関する研究と評価のための能 力を築くために、WHO 協力センター、学術機関および研究機関のネットワークを強化する。 8. 国内、地域および世界規模の会議などを通して、身体活動および座位行動に関する知識の普及を支援し促 進する。 ステークホルダーへの行動計画 9. すべてのステークホルダーは、身体不活動および座位行動の分野、健康、その他の主要分野、特に政策評価、 大規模な介入、経済評価、革新的な財政的手段および不平等に対処するための効果的なアプローチにおけ る研究と技術革新の増加を支援するための財源を提唱し、動員するべきである。 92 10. すべてのステークホルダーは、モニタリングおよび評価の枠組みを開発・実施し、公平性への影響を含む 適切な政策およびプログラムの評価を実施して国内、地域の計画に情報を提供するよう、国家および地域 政府を支援するべきである。 11. 資金提供者および研究者は、政策立案者に情報を提供するための身体活動および座位行動に関する優先的 な研究アジェンダを開発するために、政策立案者および他の人々と協力するべきである。 12. 資金援助者および研究者は、特に低・中所得国において、様々な集団、環境および状況において身体活動 を促進し、座位行動を減らすための革新、技術の適用を評価するための研究を支援すべきである。 13. すべてのステークホルダーは、国内、地域および世界規模の会議（または類似のもの）を通じて身体活動 および座位行動に関する知識の共有を支援、促進し、適切な場合は特に低・中所得国からの遠隔参加を可 能にする革新的なコミュニケーション戦略と仮想技術を使用する。 14. ステークホルダーと研究者は協力して、すべての地域、特に低・中所得国における研究能力を、例えば南 北および南南共同研究協力を通じて、社会経済的および文化的特徴を有する国々の間で構築、移転するべ きである。 93 アクティブなシステムを創造 ACTION4.4 （これだけではないが）、例えば、高次のリーダー、複数のセクターにわたる政策立案者、メディア、民間 セクター、都市およびコミュニティのリーダーおよびより幅広いコミュニティを含む、主要な観衆を対象 とした国際的、地域、および国レベルでの共同行動を取り組むため、認知、知識を高めるためのアドボカシー の取り組みを加速する。 加盟国への行動計画 1. 国内外のネットワーク作りを支援し、人々や地域が積極的な社会作りをするための課題に参加できるよう にするための協調行動を支援する。 2. 市民社会、地域および草の根組織、メディアおよび民間セクターとのパートナーシップを強化し、認知意 識を高め、身体活動を増加、座位行動を減少するための政策行動の実施への関与を支援する。 WHO事務局への行動計画 3. 小児肥満症終結委員会（Ending Childhood Obesity Commission：ECHO）（13）、カザン行動計画（Kazan Action Plan）（11）、新都市アジェンダ（New Urban Agenda）（4）、持続可能な輸送（sustainable transport）（19）、開発目標（Sustainable Development Goals：SDGs）での推奨事項を実行するための リソースとコラボレーションを動員するための行動を支援する。 4. すべての加盟国での推奨行動の実施および NCD 投資のビジネスケースの国内評価、ならびに開発および SDGs の国内計画へのハイレベルな関与を支援し、促進し、リードする。 5. 世界規模、地域レベル、国レベルで効果的な同盟関係とネットワークを構築し、リソース動員、政策立案、 および複数のセクターにわたる身体活動と座位行動に関する全国的な実施を支援する。 ステークホルダーへの行動計画 6. すべてのステークホルダーは、身体活動を増加するために投資の加速と拡大を要求し、アクセスと機会の 不平等を減少し、権利に基づく議論を使用する行動を優先させるという根拠に基づく主張を実行すべきで ある。 7. すべてのステークホルダーは、SDGs の達成に直接的な貢献するものとして、またそれを可能にするもの としての身体活動と、自国の経済および開発の優先事項に貢献するものとしての、身体活動との間の政策 上のつながりについての理解を深めるためのアドボカシーを行うべきである。 8. すべてのステークホルダーは、身体活動と座位行動に関する効果的なアドボカシー戦略に関するガイダン ス、ツール、および技術サポートの開発によって支えられ、部門を超え、国内および世界規模で専門的な 開発を通じてアドボカシースキル、能力および能力の開発を支援するべきである。 94 アクティブなシステムを創造 ACTION4.5 国や地方の行動の持続的な実施と身体活動の増加、座位行動の減少を目的とした政策の開発と実施を支援 する実行可能なシステムの開発を確保するための資金調達メカニズムを強化する。 加盟国への行動計画 1. 国家戦略および行動計画によって設定された優先順位を考慮に入れて、長期的な身体活動のための予算（持 続的な国家コミュニケーションを含む）を配分する 2. 省庁間で協力して、多分野にわたるアプローチや身体活動に関する政策措置を支援するための専用の資金 調達メカニズムを特定または開発する。たとえば、年間総交通予算の一定割合を歩行や自転車利用のネッ トワーク・インフラの整備の資金にわりあてる。年間スポーツ予算の一定割合を地域スポーツおよび草の 根スポーツへの参加分に割り当て、全国身体活動宝くじへの資金提供、ソーシャル・インパクト・ボンド 1 の使用、などである。 WHO事務局への行動計画 3. この行動計画における推奨される政策行動のための投資収益率の計算などの経済分析の例を、異なる国や 状況に渡って提供するなど、エビデンスの基盤を強化するための能力とプロトコルの開発を支援する。 4. 保健に関する財政政策の利用に関する WHO の戦略 2 に沿って、この行動計画で推奨される政策措置の国 内および地域の実施のための潜在的な資金調達メカニズムに関する世界的および地域的な議論を開催、促 進、貢献する。 ステークホルダーへの行動計画 5. すべてのステークホルダーは、健康上の利点、実質的な副次的利点、見込まれる投資収益率のエビデンス の強さに基づいて、身体活動への投資の増加を提唱する必要がある。 6. すべてのステークホルダーは、特に低・中所得国において、エビデンスに基づく政策、プログラムおよび 実施の強化を直接支援することができる、研究、イノベーション、実践に基づくエビデンスの作成のために、 資源の動員を支援するべきである。 7. 研究者は政府と協力して、普遍的な健康保険のための資金調達メカニズムやソーシャル・インパクト・ボ ンド 43 の使用との連携を含む、身体活動に対する国内措置の実施を支援するための様々な資金調達手段 の可能性を評価するための実証分析と比較分析を行うべきである。 1 　ソーシャル・インパクト・ボンド（social impact bonds）は、異なるタイプの投資家が資本の先行投資を行うことで、社会サー ビスや健康増進プログラムの費用を賄う新しい方法のことを言う。 2 　WHOは2017年12月4-5日にジュネーブで健康のための経済政策活量についての世界専門家会議を実施した。会議報告書「公 衆衛生のための経済政策活量についての戦略会議」は WHO 健康システムと経済ウェブサイトにて閲覧可能である。 95 1. WHO. Set of recommendations on the marketing of foods and non-alcoholic beverages to children. Geneva: World Health Organization; 2010 (http:// www.who.int/dietphysicalactivity/publications/ recsmarketing/en/). 2. WHO and United Nations. Global plan for the de- cade of action for road safety 2011-2020. Geneva: World Health Organization; 2011 (http://www.who. int/roadsafety/decade_of_action/plan/en/). 3. The WHO Health Economic Assessment Tool (HEAT)assesses the economic value of the health benefits of walking and cycling (www.heatwalking cycling.org). 4. The Shanghai Consensus on Healthy Cities 2016. Shanghai Declaration on promoting health in the 2030 Agenda for Sustainable Development, adopted in the 9th Global Conference on Health Promotion, Shanghai, 2016 (http://www.who.int/healthpromo tion/conferences/9gchp/healthy-city-pledge/en/). 5. New Urban Agenda adopted by the United Nations Conference on Housing and Sustainable Urban De- velopment (Habitat III), 2016; endorsed by the United Nations General Assembly in Resolution 71/256 (2016). 6. Planning and design for sustainable urban mobili- ty: global report on human settlements 2013. Ox- ford, United Kingdom of Great Britain and North- ern Ireland: United Nations Human Settlements Programme (UNHabitat); 2013 (https://unhabitat. org/planning-anddesign-for-sustainable-urban-mo bility-global-reporton-human-settlements-2013/). 7. United Nations Convention on the Rights of the Child (https://www.savethechildren.org.uk/what- we-do/childrens-rights/united-nations-convention- of-the-rights-of-the-child). 8. United Nations Convention on the Rights of Per- sons with Disabilities (CRPD) (https://www.un.org/ development/desa/disabilities/convention-on-the- rights-of-persons-with-disabilities.html). 9. Open-ended Working Group on Ageing for the pur- pose of strengthening the protection of the human rights of older persons; report of the eighth work ing session (https://social.un.org/ageing-working- group/eighthsession.shtml). 10. Global status report on violence prevention 2014. Geneva: World Health Organization; 2014 (pub- lished jointly by WHO, UNDP and UNODC) (http:// www.who.int/violence_injury_prevention/violence/ status_report/2014/en/). 11. UNESCO, Report of the Sixth international confer- ence of ministers and senior officials responsible for physical education and sport (MINEPS VI). An- nex 1 Kazan Action Plan. SHS/2017/5 REV Paris, September 2017; adopted on 14-15 July 2017 (http://unesdoc.unesco.org/images/0025/002527/ 252725E.pdf). 12. WHO information series on school health. Promot- ing physical activity in schools: an important ele- ment of a health-promoting school (http://www. who.int/school_youth_health/resources/informa- tion_series/FINAL%20Final.pdf). 13. WHO. Report of the Commission on Ending Child- hood Obesity: implementation plan: executive summary. Geneva: World Health Organization; 2 0 1 7 . ( h t t p : / / a p p s . w h o . i n t / i r i s / b i t - stream/10665/259349/1/WHO-NMHPND-ECHO- 17.1-eng.pdf?ua=1). 14. Health promoting universities: concept, experience and framework for action (http://www.euro.who. int/__data/assets/pdf_file/0012/101640/E60163. pdf). 15. WHO. mHealth: new horizons for health through mobile technologies. Geneva: World Health Orga- nization; 2011 (http://www.who.int/goe/publica- tions/goe_mhealth_web.pdf). 16. Labrique AB, Vasudevan L, Kochi E, Fabricant R, Mehl G. mHealth innovations as health system strengthening tools: 12 common applications and a visual framework. Glob Health Sci Pract. 2013;6;1(2):160-71. 17. WHO Regional Office for Europe. Health-enhanc- ing physical activity (HEPA) policy audit tool (PAT) -version 2 (2015). (http://www.euro.who.int/en/ health-topics/diseaseprevention/physical-activity/ publications/2015/health-enhancing-physical-activ- ity-hepa-policy-audittool-pat-version-2-2015. 18. WHO Tools for developing, implementing and monitoring the National Multisectoral Action Plan (MAP) for NCD Prevention and Control (http:// www.who.int/nmh/action-plan-tools/en/). 19. Mobilizing sustainable transport for development. Analysis and policy recommendations from the United Nations Secretary-General’s High-Level Ad- visory Group on Sustainable Transport (https://sus- tainabledevelopment.un.org/content/documents/ 2375Mobilizing%20Sustainable%20Transport.pdf). ＊　日本語版注：アクセスできない URL も含まれています （2020.1 現在）。 文献：付録2 96 　　　付録3 97 用語集 Activepeople アクティブな人々 身体活動を日々の習慣に組み入れている個人および／またはグループ。ア クティブな生活の目標は、ウォーキング、サイクリング、遊び、ガーデニ ング、その他の身体活動とみなすことができる様々な活動を通して、少な くとも身体活動の世界的な推奨基準を達成することである。 Activeplay アクティブな遊び 幼児期におけるアクティブな遊びは、自由に選択され、楽しく、非構造化 された方法でエネルギーを発揮する粗大運動や全身運動の形態と定義され る。 Activerecreation アクティブな レクリエーション ウォーキング、スポーツ、遊び、ダンスなどの身体活動とみなすことがで きる屋外レクリエーション活動。 Advocacy アドボカシー 特定の健康上の目標またはプログラムに対する政治的コミットメント、政 策支援、社会的受容およびシステム支援を得られるように設計された個人 および社会的行動の組み合わせ。 Age-friendlycities andcommunities 高齢者に優しいまちや コミュニティ 「ヘルシー・アンド・アクティブエイジング」の概念を育成し、促進するま ちまたはコミュニティ。 Age-friendly environments 高齢者に優しい環境 ライフコースを通じて内在的能力を構築・維持し，一定レベルのキャパシ ティーを持つ人の中でよりよい機能的能力を可能にすることによってヘル シー・アンド・アクティブエイジングを育成する環境（家や地域など）。 Biodiversity 生物学的多様性 通常重要かつ望ましいと考えられている特定の生息地または生態系におけ る植物や動物の生活における多様性。 Bluespace ブルースペース 川、湖、海の近くの場所。 Briefcounselling 簡易カウンセリング 通常訓練を受けたインストラクターとの 1 対 1 のディスカッションで、よ りよいウェルビーイングをもって生きる方法を探求し、発見し、明確にす る機会を人に提供する交流。 Carbonemission 炭素排出 一定の期間および地域にわたって二酸化炭素およびその他の温室効果ガス を大気中に放出すること。 Championsof change チャンピオンズ・ オブ・チェンジ 世界的、地域的、国家的、地方的または地域的なレベルで身体活動を日常 生活に組み入れることにおいて手本となって他の人を導き、鼓舞し、影響 を与えることができる個人および／または個人のグループ。 98 Childcarefacilities 保育施設 両親が働いている間、子どもの世話をしてくれる施設（託児所、保育園、 保育士）。 Civilsociety organization 市民社会組織 環境団体、女性権利団体、労働組合、NGO など公共の場で共通の利益を 追求するために人々が自らを組織する非市場および非国家組織。 Equity 公平性 公平性（fairness）：人々のニーズが、ウェルビーイングの機会の分配を導く。 すべての人々は、健康のためのリソースへ公正・公平にアクセスすること を通じて健康を増進させ、維持する平等な機会を持っている。 Exercise 運動 体力の要素を 1 つ以上改善または維持することを目的とした、計画的、構 造的、反復的および意図的な身体活動の下位カテゴリー。運動および運動 トレーニングはしばしば同じ意味で用いられ、一般的には、体力、運動能力、 健康を改善または維持することを主目的とした、余暇時に行われる身体活 動を指す。 Fitness 体力 過度の疲労を伴うことなく、余暇活動を楽しみ、また緊急事態に対応する ための十分なエネルギーを持ち、活力と俊敏さを持って日々の仕事を遂行 する能力。体力は、心肺持久力（有酸素能力）、筋持久力、筋力、筋パワー、 柔軟性、バランス、運動速度、反応時間、および体組成からなる多数の要 素を含む。 Fundamental movementskills 基本的動作能力 様々な身体の部位を含み、身体活動や運動で用いる複雑なスキルの基礎を 提供する動作パターン。 Grassrootssport 草の根スポーツ、 （民衆に根ざした）市民ス ポーツ 健康、教育・社会的目的のために、アマチュアレベルで定期的に行われる 組織的・非組織的余暇身体活動。 Healthinallpolicies すべての政策における健康 集団（population）の健康と健康の公平性を向上させるために、意思決定 による健康への影響を体系的に考慮し、相乗効果を求め、健康への悪影響 を回避する部門を越えた公共政策へのアプローチ。 Healthinequality 健康不平等 健康不平等は異なる集団（population）間の健康状態の違い、または健康 決定要因の分布の違いとして定義される。例えば、高齢者と若年者の移動 のしやすさの違いや、異なる社会階級における死亡率の差である。健康格 差は、社会的・地理的・生物学的・またはその他の要因による人々または グループ間の違いである。 99 Healthinequity 健康不公平 健康不公平は、国内の集団間または国家間における、不必要で回避可能で 不公正、不公平な違いである。不公平は社会経済的地位、生活環境，およ びその他の社会的、地理的、および環境的な決定要因に起因する、人間の 行動によって改善される可能性がある状況から生じる。これらは自然にあ らかじめ決定されることも避けられないこともない。不公平は通常、世帯 の財産、教育、住居の場所などの社会的問題が年齢や性別などの生物学的 な違いを覆い隠すときに起こる。生物学的および既定の違いは不平等を引 き起こす可能性があるが、それらは社会的または体系的要因によって引き 起こされるものではなく、本質的に「不公正」ではないので、これらは不 公平とはみなさない。 Healthyageing ヘルシー・エイジング （健康的な加齢） 高齢者のウェルビーイングを可能にする機能的能力を向上させ、維持する プロセスで、そのためには高齢化に伴い生活の質を向上させるために、健康、 参加、安全のための機会が必要である。 Inclusive 包括的 障害を持つ人々やその他の社会的に疎外されたグループのアクセシビリ ティを向上させるために必要な意欲、意図、行動、およびリソースを反映 した，すべての人を対象に含める、またはカバーするプロセス。 Intrinsiccapacity 内在的能力 人のすべての身体的、精神的能力を統合した能力。 In-servicetraining 現職研修 （現職教育） 雇用の過程で従業員に与えられる専門的な訓練またはスタッフの育成。 Insufficientphysical activity 不十分な身体活動 WHO の身体活動に関する勧告（2010）の定義。18 歳以上の成人は、中 強度の身体活動を週に 150 分未満。青年は、中高強度の身体活動を毎日 60 分未満。 Levelofservice サービス水準 快適性、安全性、利便性、移動のしやすさ、交通遮断、速度や移動時間、 操縦の自由度などのサービス対策に基づく車両／自転車／歩行者の交通の ための運行条件を表す複合的な対策。 Literacy リテラシー 情報を理解し使用するためのアクセスを得ること。健康を促進し維持する 方法を実行するための個人の動機と能力を決定する認知的および社会的ス キル。 Massreach communication マスリーチコミュニケー ション テレビ、ラジオ放送、印刷媒体（新聞など）、屋外設置（広告看板、映画館、 店頭など）、デジタルメディアなど、知識、信念、態度、行動を変えるため の大規模な視聴者をターゲットとした身体活動促進のためのコミュニケー ション介入。 100 Mixedlanduse 混合土地利用 居住用途、商業用途、文化的用途、制度的用途、または工業的用途を組み 合わせた都市開発の種類で、これらの機能は物理的および機能的に統合さ れており、歩道の接続を供給する。 Partnership パートナーシップ （協働） 共通の関心（目的）に向けて共に働く人々または組織の関係。 Physicalactivity 身体活動 エネルギー消費の増加をもたらす骨格筋によるあらゆる形態の身体運動。 一般的な活動の例として、ウォーキング、ランニング、ダンス、水泳、ヨガ、 ガーデニング（庭仕事）がある。 Physicalinactivity 身体不活動 推奨身体活動量を満たすために必要とされる身体活動を行っていない、ま たは不足している状態。 Preservicetraining 事前研修 教育実習生に提供される事前の教育と訓練。 Primaryhealthcare プライマリヘルスケア （PHC） 病気の予防と管理に関する助言のために開業医または診療所に最初のアプ ローチをする人々のために地域社会で提供されるヘルスケア。 病気にか かったり、けがをしたり、新しい症状を経験したりするときは、誰かが最 初に連絡を取ること。 Principlesof compact,mixed-land use コンパクトな混合土地利用 の原則 ウォーキング、サイクリング、公共交通機関の利用に対する需要を高めな がら、より高い密度の建築面積と人口、都市機能の集中、近隣地域の住宅、 商業、および地域インフラを横断的に促進する空間計画と設計手法。 Publicspace 公共空間 性別、人種、民族、年齢、または社会経済的レベルにかかわらず、すべて の人に開かれてアクセス可能なエリアまたは場所。これらには、公園、広場、 ビーチなどの公共の集まれる場所がある。歩道や通りなどの接続スペース も公共空間である。 Publicopenspace 公共の屋外空間 遊歩道、歩道、自転車レーン、公共の公園、広場、レクリエーション用の 緑地、公共の遊び場、公共施設の屋外空間など、市内の住民が平等にアク セスできる屋外空間。 Recreational physicalactivity 余暇身体活動 日常生活の本質的な活動として必要とされておらず、個人の裁量で行われ る身体活動。スポーツへの参加、トレーニングやコンディショニング運動、 散歩、ダンス、ガーデニングなどが含まれる。 Secondaryhealth care 二次医療 プライマリヘルスケアによる紹介のうえで専門家または施設によって提供 され、プライマリヘルスケアが提供するよりも専門的な知識、スキル、ま たは設備を必要とする医療。 101 Sedentarybehavior 座位行動 座ったり横になったりしている姿勢で、1.5 代謝当量（METs）未満のエネ ルギー消費量を特徴とするあらゆる覚醒行動。一般的な座位行動には、テ レビ視聴、ビデオゲームのプレイ、コンピューターの使用（まとめて「ス クリーンタイム」と呼ばれる）、自動車の運転、読書などがある。 Spatialandurban planning 空間および都市計画 様々な規模の空間における人々の分布および活動に影響を与えるために公 共部門が利用する方法。 Sport スポーツ 活動の主な焦点として身体運動、技能および／または手と目の調整を伴う 活動。ただし、活動を左右する行動の規則やパターンが組織を通じて正式 に存在する場合は、競争の要素となる。 そして個別にまたはチームとして 参加することができる。 Universalaccess ユニバーサルアクセス （普遍的なアクセス） 改造や特別な設計を必要とせずに、可能な限り最大限にすべての人が利用 できる環境、製品、およびシステム。 Universalhealth coverage/care ユニバーサルヘルスカバ レッジ／ケア（UHC） すべての人々と地域社会が利用できる、そして必要とされる健康増進、予防、 治療、リハビリテーションおよび緩和医療は、効果的であるために十分な 質のものであると同時に、これらのサービスの使用がユーザーを経済的困 難にさらさないことを確実にする。 Urbanecosystem 都市生態系 都市や他の密集した地域、あるいは大都市圏全体を構成するより広い意味 の生態系。 Walkability ウォーカビリティー （歩きやすさの指標） あるエリアがどの程度「ユーザーフレンドリー」に歩行に適しているかを 示す指標。通常、歩行を支援するインフラ、安全性、施設、店舗、その他 のサービスや目的地の間の接続性（または距離）を考慮する。 Whole-of- community コミュニティ全体 居住者、実務家、組織および地域社会のリーダー、行政職員がそれぞれの 地域社会のニーズを総合的に理解・評価し、その資産、能力、および利益 を組織化し強化するための最善の方法を決定する手段。

この冊子は、「Global Action Plan on Physical Activity 2018-2030 （at a glance)」（WHO：世界保健機関, 2018 年 6 月）を慶應義塾大学スポーツ医学研究センター・大学院健康マネジメント研究科が日本運動疫学会の協力を 得て日本語訳して作成したものです。 なお、本冊子（メインレポート）以外に「概要版」「テクニカルパッケージ」があり、日本語版は慶應義塾大学 スポーツ医学研究センターのホームページ（http://sports.hc.keio.ac.jp/）より、英語版は WHO のホームページ （https://www.who.int/ncds/prevention/physical-activity/gappa）よりダウンロードできます。 ThisworkisavailableundertheCCBY-NC-SA3.0licence．

) 8102 -0302 (7931-9041 فعالیت بدنی برای جهانی راهبردیبرنامه ) 8102 -0302( 7931-9041 فعالیت بدنیبرای جهانیراهبردی برنامه ترفعالمردم برای تر سالم یجهان گروه مترجمین: دکتر مریم سلک غفاری، عفیفه خسروی، دکتر بهار حسن میرزایی، دکتر محمد مرادی، خدیجهه امیرحسهیدی، دکتهر حمیهد غلامی مهر آبادی مائده، تر آزاده صبح خیز، دکتر نوید مقدم، اندیشه جهانگیرامیدی، دکتر محمد حسین پورغریب شاهی، دک زیر نظر: دکتر رامین کردی: استاد گروه پزشکی ورزشی دانشگاه علوم پزشکی تهران و رئیس مرکز تحقیقات پزشکی ورزشی ) در ایران OHWسازمان جهانی بهداشت ( گینمایددهای غیرواگیر دفتر ئول بیماریمسدکتر مدصور رنجبر: ار: سرپرست دفتر مدیریت بیماریهای غیر واگیر معاونت بهداشت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکیدکتر افشین استو گرافیست و طراحی: دکترآزاده صبح خیز، عفیفه خسروی 8931 زمستان -نوبت: اول تقدیر و تشکر: عروقیی، قلبی هایرواگیر متعددی مانند بیماریغی هایبیماریبا ، اصلی مرگ و میر جهانی به عنوان یکی از عوامل خطر تحرکیکم لیزو مسیلله ایی کیهدر کشور رو به افزایش اسیت تحرکیکممتاسفانه شیوع .دیابت مرتبط است ها وسکته مغزی، برخی سرطان ی و همکیاری نییاز بیه ساسیی ویبرای ترویج و حمایت از فعالییت بیدنی، .کندمیکلان در ای حوزه را ایجاد گزاریسیاستتوجه و رویج فواید سلامتی زیادی برای تی با توجه به اینکه. باشدمیدخیل در حوزه فعالیت بدنی اندرکاراندستسوی تمامی هم گسترده و ، در فعالییت بیدنی هیا ازها و حمایتزیادی از عوامل تعیی کننیده فرصیتتعداد شیوه زندگی فعال موجود است و با توجه به اینکه بیا . باشیدمی هابیشنیاز به همکاری و همیاری کامل ای برای گسترش فعالیت بدنی، لذا ، از حوزه سلامت هستند های خارجبیش توانند در هر جا و مکانی و با هر س و توانایی، فعالیت بدنی مناسب داشیته باشیند.می ، همه افراد جامعههای مناسبگزاریسیاست است. کردهتدوی راجهانی فعالیت بدنی راهبردیبرنامه اقدامات، رچه سازییکپاسازمان جهانی بهداشت، در راستای تحیت عنیوان برنامیه راهبیردی جهیانی در ای حوزه، کتیا حاریر گزاریسیاستراستا و نظر به اهمیت فعالیت بدنی و همی در آمیوزش سزشیکی توسیط مرکیز تحتیتیات به همت دفتر سازمان جهانی بهداشت در ایران و وزارت بهداشت، درمان وفعالیت بدنی، ها ترجمه و تدوی شده است. امیید ها و دستورالعملگزاریتهران به عنوان راهنما در سیاست سزشکی ورزشی دانش اه علو سزشکی داشیته های موثری در مسیر ارتتای سطح فعالییت بیدنی میرد اییران برگا کتا ،است با اتکال به خداوند متعال و استفاده از ای شود. دکتر رامی کردی هراناستاد گروه سزشکی ورزشی دانش اه علو سزشکی ت آن صحت و محتوا درخصوص بهداشت جهانی سازمان و است نشده ترجمه بهداشت جهانی سازمان توسط نسیه ای :شود گرفته نظر در اصلی و معتبر نسیه عنوانبه باید زیر ان لیسی و اصلی نسیه. ندارد مسوولیتی سازمان: ژنو. ترسالم جهانی برای ترفعال دیافرا ): 8102-0302( 7931-9041 بدنی فعالیت جهانی عملیاتی برنامه OGI 0.3 AS-CN-YB CCشماره مجوز. 8102 بهداشت؛ جهانی دانش اه علو سزشکی تهران محتوا خلاصه اجرایی مقدمه -1 هپیشید ضروریات فرایدد توسعه فعالیت بدنی چیست؟ -2 تحرکی کمسطوح کدونی امعه بر نظام سلامت و ج تحرکی کمهزیده فواید متعدد -گزاریسیاستهای متعدد گزیده– راهکارهای متعدد فعال بودن ) 8102 -0302( 7931-9041فعالیت بدنی و اهداف توسعه پایدار سدجش اقدامات ملی -پیشرفت به جلو ) 8102 -0302( 7931-9041برنامه راهبردی جهانی برای فعالیت بدنی -3 چشم انداز ماموریت هدف اصول راهدما همکاری جهت اقدام چارچوب عملکرد: چهار هدف استراتژیک، بیست سیاست راهبردی اجرا پایش و ارزشیابی مدابع : فعالیت بدنی و اهداف توسعه پایدار 1 پیوست مدابع اندرکاران سیاست راهبردی توصیه شده جهت دست: 2 پیوست مدابع : خلاصه3 پیوست 7 خلاصه اجرایی پیشیده ، سهکته میهزی، عروقی قلبی هایبیماریاز جمله غیرواگیر هایبیماریپیشگیری و درمان در ی مدظم فعالیت بدن ، اضافه وزن فشارخون بالاپیشگیری از فعالیت بدنی درهمچدین .موثر است و کولون های پستاندیابت و سرطان تددرستی گردد.و کیفیت زندگیافزایش سلامت روان، باعث بهبود تواندمیو چاقی نقش دارد و فسهیلی، ایجهاد هایتواندد از طریق کاهش مصرف سوختتر میفعالیت بدنی، جوامع فعالسلامتی علاوه بر فواید با دسهتیابی بهه پیامدها . این ، بازگشت سرمایه اضافی داشته باشددایمن هایجادهتر، کاهش ترافیک و هوای پاک .1باشددراستا میهم 0302ف دستورکار توسعه پایدار هداو ا گزاریسیاستهای لویتواهداف مشترک، ا ، پاسه ی بهه نیازههای اسهت یارتقا فعالیت بدن شهدف، که سازمان جهانی بهداشتراهبردی جدید یبرنامهاین یک چهارچوبی از به عدوان تواندمی. این برنامه همچدین باشدمیبه روز، جدید و راهدماهای داشتن کشورها جهت بها ایهن برنامهه موثر و کاربردی در جهت افزایش فعالیت بدنی در تمام سطوح عمل کدهد. گزاریسیاستاقدامات همچدین ن برنامه یا .حرکت کردای و ملی مدطقه های قوییریت جهانی و هماهدگییک مدایجاد به سمت توانمی . نمایدتامین الیت بدنیگزاری، دستیابی تمام جامعه را به فعدو مقوله حمایت و ارزشد با توانمی اندرکاراندسهت و ههادولت ، اقهداماتی را بهرایباشدمی فرایدد مشاوره جهانی که نتیجه یک راهبردیاین برنامه دانشگاهی و ل و نقل، طراحی شهری، جامعه مدنی وسلامت، ورزش، حمهای ها شامل ب شآنکلیدی چدد ب شی است. طراحی کردهب ش خصوصی چیست؟ فعالیت بدنی و هها ورزشانهوا ، سهواریدوچرخهروی، : پیهادهاز جملهه باشدمیقابل انجام یم تلفهای روش به فعالیت بدنی در اطهراف یها کار و توان در محلرا میحرکات موزون، یوگا، تای چی). فعالیت بدنی طور مثال(به تفریحات فعال توانهدمیدظم انجام شود و دارای مدت و شدت کافی باشهد، اگر به صورت م . هر نو فعالیت بدنی دادمدزل انجام شماری به بار آورد. بی فوائد سلامتی وضعیت کدونی مورد سذیرش تمامی کشورها قرار گرفت. 0302و دستورکار توسعه سایدار 1/07/SER/A، راه حل 5102در هفتمی جلسه مجمع عمومی ملل متحدد 1 8 آگاهی عدم به طور عمده به علت این که باشدمی، روند کددی روند کدونی افزایش فعالیت بدنی در سرتاسر جهان نوجهوان چههار چهار بزرگسال و سه نفهر از ههر یک نفر از هر ، اسر جهانتاست. در سر نامداسب گذاریو سرمایه همچدهین، . ندارندکافی فعالیت بدنی ، های جهانی سازمان جهانی بهداشتتوصیه مطابق سال)، 71تا 11(سدین به علت تیییر الگوههای ، . در برخی کشورهاشودمی تحرکیکمسطح نیز باعث افزایش پیشرفت اقتصادی کشورها رسیده است.نیز به هفتاد درصد تحرکی، کماده از فداوری و شهرنشیدیحمل و نقل، افزایش استف زنهان، افهراد سهالمدد، . در اکثر کشورها، دختهران، باشدمیهای فرهدگی شتحت تاثیر ارزهمچدین فعالیت بدنی هابرنامه برای دسترسی بههای محدودتری ، فرصتمزمن هایبیماریمبتلا به معلول و افراد آمد، افراداقشار کم در مداسب و مقرون به صرفه فعالیت بدنی دارند. های و مکان ت مهین زده در سال میلیارد دلار 45، های بهداشتی مستقیمدر مراقبت تحرکیکمهزیده جهانی ، 3102در سال درصهد 3 تا 1علاوه براین، .ت مین زده شده استمیلیارد دلار 41 از دست رفته نیز ریو بهرهاین، علاوه بر . شد ایدکهه در ایهن قابهل توجهه . نکتهه شهودمیو عهوارآ آن تحرکیکمصرف های ملی مراقبت بهداشتیاز هزیده در نظر گرفته نشده است. عضلانی اسکلتی مشکلات های سلامت روان و هزیده ها، ت مین متعدد: مدافع متعدد هایفرصت از ارکهان که سواریدوچرخهو رویپیاده .گدجاند افراد زیفعالیت بدنی را باید در محل زندگی، محل کار و محل با حهال، . بها اینپذیر سهازندامکان را فعالیت بدنی روزانه درافراد دد مشارکت توانمی ، باشددمینقل حمل و کلیدی رتقا دد به اتوانمینیز ورزش و تفریحات فعال کاهش است. رو بهدر بیشتر کشورها آنها محبوبیتمتأسفانه نقش و توانهدمیفعالیهت بهدنی در سطح جههانی، . نمایددکمک (با هر سن و هر توانایی) سطح فعالیت بدنی تمامی افراد های بشهر دوسهتانهبرنامهه توسهعه ها داشته وزایی و ایجاد زیرساخت در جذب گردشگران، اشتیالکلیدی نقش .کمک نمایدهمبستگی اجتماعی و جامعه نوجوانهان و کودکهانرشد و تکامل برای فعال تفریح و بازی. باشدمیسدی مهم هایگروه برای تمامبدنی فعالیت سهواد وبهدنی سهوادبا بهبود ددتوانمی مدرسهی محیط حمایت کددده وبا کیفیت تربیت بدنیزنگ . دارد اهمیت بزرگسالان که مهم است همچدین د.دفراهم نمای مدت در فرد سلامتی، یک سبک زندگی فعال و سالم را برای دراز با ، غیرشاغل و چهشاغل چه ، افراد سالمددتحرک کمتری داشته باشدد. و رفتارهای کم تر بودهدر محیط کار، فعال .مدد شوندبهره سالم سالمددی همچدین و اجتماعی و روانی جسمی، سلامت از ددتوانمی مدظم بدنی فعالیت انجام جهت فعال شدن و پیشگیری تمامی افراد در به ددتوانمیاولیه و ثانویه جتماعی او دهددگان خدمات سلامتی ارائه ابهزاری بهرای عدهوان به بدنی فعالیت دد ازتوانمیاین افراد همچدین غیرواگیر کمک کددد. هایبیماریاز ابتلا به .نمایددو بازتوانی استفاده توانب شی افزایش 9 ایهن بها اسهتفاده از وجهود دارد. ههای دیجیتهالینوآوری بهرای فهیم تل هایفرصت، هر شرایطیدر همیشه و یکهی از ایهن . کهردو پشهتیبانی سهدی حمایهت هایگروهتمامی از فعالیت بدنی توانمی های دیجیتالی، نوآوری بهبهود، حمایهت و نظهارت بهر باعثکه باشدمی) htlaehmهمراه ( نرم افزارهای سلامت استفاده از، هانوآوری .شوندمیت بدنی فعالی 0302 پایدار توسعه اهداف و بدنی فعالیت فعهال سهرگرمی و تفهریح ورزش، ، سهواریدوچرخه ، رویپیاده توسعه با هدف هایی کهسیاست در گزاریسرمایه کمهک )sGDS( 0302 پایهدار توسهعه اههداف از بسیاری دستیابی به تواندمیبه طور مستقیم ، اندشدهتدوین . این ، اجتماعی و اقتصادی استیسلامتحوزه فعالیت بدنی دارای مزایای متعدد در راهبردی زاریگسیاست. نماید (سلامت مطلهوب و 3هدف توسعه پایدار شماره در دستیابی به تواندمیبه طور مستقیم همچدین گزاریسیاست هدف )، سوء تیذیه ر شکلی از به اتمام رسیدن ه( 2هدف توسعه پایدار شماره اهداف از جملهتددرستی) و دیگر ، هدف توسهعه پایهدار (برابری جدسیتی) 5هدف توسعه پایدار شماره (آموزش با کیفیت)، 4توسعه پایدار شماره ههدف ، (صهدعت، نهوآوری و زیرسهاخت) 9هدف توسعه پایدار شماره (شیل مداسب و رشد اقتصادی)، 8شماره هدف توسهعه (شهرها و جوامع پایدار)، 11ف توسعه پایدار شماره هد(کاهش نابرابری)، 01توسعه پایدار شماره هدف توسعه پایدار (اقدامات اقلیمی)، 31هدف توسعه پایدار شماره (تولید و مصرف مسئولانه)، 21پایدار شماره ههدف توسهعه (صلح، عدالت و نهادههای مقتهدر) و 61هدف توسعه پایدار شماره (زندگی در زمین)، 51شماره .نقش داشته باشد ها) (شراکت 71دار شماره پای اقدام چارچوب مبتنیی رویکیرد یک نیازمندشود بدنی فعالیت در کاهش ناهم ونی و فعلی روند شدنمعکوس که باعث یموثر ملی اقدا یک و اقتصیادی ،فرهن یی اجتمیاعی، عوامیل بهبود شانهدف که "یبالادست" عملیاتی هایسیاست ،که در آن باشدمیها سیستم بر ییک ترکییب )اطلاعاتی و آموزشی( فرد محور "یدست سایی " هایسیاستبا ،می باشد بدنی فعالیتحمایت کننده از محیطی د. ناستراتژیک ایجاد کرده باش اجیرا قابل که عملیاتی گزاریسیاست 02 طریق از کهاست شده تنظیم استراتژیک هدف چهار برنامه راهبردی جهانی، ای در کشیورها در مییزان شییوعورعیت فعلیی متفاوت بودن اصل ،ای برنامه .ها دست یافتتوان به آنمی، باشد در تما کشورها .را در نظر گرفته است تحرککمو رفتارهای تحرکیکم چشم انداز ترسالمبرای جهانی ترفعالمرد وجیود واحیدی گیذاری سیاست حل راه هیچ می باشد. ها سیستم بر مبتنی رویکرد یک به نیاز بدنی فعالیت برای افزایش ندارد. 01 مأموریت انجا فعالیت بدنی در زنیدگی برای متنوع و موقعیت های ساز قادرو ایم هایمحیطبه جامعه افرادتما اطمینان از دسترسی . تما کشورهااقتصادی فرهن ی و توسعه اجتماعی، مشارکت در وجامعه فرد و ارتتا سلامت به عنوان روشی برای روزانه هدف: .13020 تا سال بزرگسالان و نوجواناندر تحرکیکم شیوع جهانیسانزده درصدی کاهش :1هدف فعال: جوامعایجاد افیزایش جامعیه، کل ایجاد تغییرات شاخص در، مثبت هاین رش و اجتماعی هنجارهای ایجاد هدف با راهبردی سیاست چهار .سیشنهاد شده استتوانایی هر فرد س و فواید متعدد فعالیت بدنی منظم متناسب با درک و دانش : 2هدف فعال هایمحیطایجاد بیا هیر (تما افراد جامعیه رابر و عادلانهدسترسی ب جهتفعالیت بدنی حمایتیهای و مکان فضاها ایجاد، یاست راهبردیس سنج گذاری کرده است. را نشانهجامعه ی ام و فضاها هاکانمای به )س و توانایی :3هدف فعالمردم ایجاد ها و فرصیت افیزایش هیا،کیه در آنرا شیرایط متعیددی ،ماعیخانوادگی و اجتدر قالب اقدامات فردی، سیاست راهبردی شش .کندرا مشیص می شودمی فعالیت بدنی منظمدر جامعه با هر س و توانایی افراد تمامی مشارکت کمک بهباعث ا هبرنامه :4هدف لفعا هایسیستمیجاد ا و ملیی المللیی، بی هماهنگ و موثر اقدامات که یهایسیستم تتویت جهت نیاز مورد هایاریگزسرمایه راهبردی،سیاست سنج ،حاکمیت ،اقدامات ای .کندمیمشیص را د،ندهانجا می تحرککم رفتار کاهش و بدنی فعالیت با هدف افزایش را ایمنطته در میالیهای تامیمکانیز و اطلاعاتی هایسیستم ،حمایت طلبی کار، نیروی توانمندسازی ،بی بیشی هایمشارکت رهبری، . دهدمیرا هدف قرار مرتبط هایبیش تما اجرا را بیرای اجیرا گزاریسیاست هایواکنشاستراتژیکی از ترکیبیک باید کشوری هر ،سیستم بر مبتنی هایرویکرد اجرایبرای بایید راهبیردی هایسیاسیت. کنید ریزیبرنامه )سال 21- 7( بلندمدت و) سال 6-3( میان مدت ،)سال 3-2( مدت کوتاه در و بنیدیاولویت. دنمیتلف طراحی شیو جمعیتی هایگروهزیر و لیم قلمرو نیازهای با متناسب و انتیا کشور شرایط با مطابق را خیود فعلیی وریعیت کشور در ابتیدا هر که شودمی توصیه بنابرای است؛ متفاوت ،هر کشور شرایط با متناسب سنجیامکان .نماید ها را شناساییشکاف و گزاریسیاست هایفرصت همچنی موجودو هایسیاستبتواند بعد در مرحلهارزیابی کند تا درصد است . 02بر اساس سند غیر واگیراین هدف در ایران 1 11 اقتصاد داشیته باشید، و زیست محیط سلامتی، متعددی برای بتواند منافع جامعی که و واکنش هماهنگ یک به دستیابی برای .باشدمی رروری جامعه معنوی مشارکت همچنی و ،بیشیچند و دولتی هایمشارکت هدف راستای در تلاش بیشتری باید. به همی منظور در نظر گرفتاقدا راهبردی اجرای ای را در جامعیتشمول باید اصل .شود انجا ،بدنی را دارند تری سطح فعالیته کمک ییهاجمعیتقرار دادن دهی پایش و گزارش شییوع: شید خواهید سیایش موجود شاخص دو از استفاده اب 0302 جهانی اهدافرسیدن به جهت درو حرکت سیشرفتروند 71 تیا 11( نوجوانیان مییان بیدنی ناکیافی در فعالیت شیوع وسال 81از بالاتر و سال 81 افراد میان در بدنی ناکافی فعالیت .)سال را برنامیه راهبیردی ای هدوگان هایاولویترا تتویت کنند تا از ای طریق، خود دهیگزارش تا شودمیخواسته کشورها همهاز های با کمتیری فعالییت گروهدر تحرکیسطوح کم کشوری درونهای کاهش تفاوت و تحرکیکم کلی سطح که شامل کاهش کنند. منعکس می باشد، بدنی مربیو بیه هیایگزارش .کنیدمیو سشتیبانی حمایتهایشان، در روند سایش سیاست کشورها از ،جهانی سایش جدید چارچو .شد خواهد ارائه سلامتجهانی مجمعبه 0302و 6202، 1202های و اثربیشی برنامه، در سال سیشرفتروند مقدمه .1 سیشینه قلبی، هایبیماریازجمله واگیر غیر هایبیماریسیش یری و درمان دریکی از عوامل کلیدی شناخته شده مناسبفعالیت بدنی سیایر عوامیل خطیر مهیم و در سیشی یری از همچنیی فعالیت بدنی ). 1( باشدمی نو کولو های سستان، دیابت و سرطانسکته ، تیخخیر در )3،2( سیلامت روان ارتتا، ارافه وزن و چاقی نتش دارد و با بالا فشار خون از جمله غیرواگیر هایبیماری تاثیرگذار .)5( باشدمی مرتبط تندرستیبهبود کیفیت زندگی و ، )4(شروع زوال عتل در قطعنامیه ی عضوتمامی کشورها برگزار شد، 5102در سال ) که )NU متحد ملل سازمان عمومی فتمی جلسه مجمعدر ه 1توسعه سایدار با هدف 0302دستور کار :بیشتری داشته باشندگذاری سرمایه در حوزه سلامت تعهد دادند کهتحول جهان ما، ی هیای حیوزهنابرابریو کیاهش ت سیلام هم انیسوشش اطمینان از و )دشومیگفته 0302دستور کار از ای به بعد، به آن( سیطحی هر و باهر سنی در تمامی افراد افزایش فعالیت بدنی شهدف سیاست راهبردی کهتما سنی . برای همه افراد سلامت فا فتیدانصیر و نیه رهروزمی زنیدگی برای منبع رروری یک گذاری سلامت به عنوان یک حق جهانی و، با ارزشاست از توانایی و ، تفریح فعیال، ورزش سواریدوچرخه، رویسیادهاز طریق افزایش فعالیت بدنیای ، علاوه بر .باشدمیسازگار ، ناتوانیبیماری یا .باشدموثر می 0302 دستور کاری و دورنما سیاسی هایاولویت ،به اهداف مشترک دستیابی در بازی ضروریات داد قرارمورد تایید را غیرواگیر هایبیماریسیش یری و کنترل ، برنامه راهبردی جهانی3102ال در سمجمع جهانی بهداشت غیرواگیر و کاهش هایبیماریمرگ و میر زودرس ناشی از درصدی 52هدف جهانی داوطلبانه، از جمله کاهش 9و روی )6( را مشاهده کنید متحد ملل سازمان پایدار دانش توسعه ریافزا نرم های بستر 1 .)8102 lirpA dessecca ,dlrowruognimrofsnart/5102tsop/gro.nu.tnempolevedelbaniatsus//:sptth( 21 نشیان داد یمیروری مطالعهیک اخیرا، . )7( رفتتوافق صورت گ 5202ناکافی تا سال بدنی سطح فعالیت شیوع درصدی 01 باشیدمیآهسیته و ناهمسیان کشورهای با درآمد بالا، متوسط و سائی در جهت رسیدن به ای اهداف، بسییارکه روند سیشرفت های هتوصی سازمان بهداشت جهانی کشورهای عضو به ،3102غیرواگیر هایبیماریجهانی راهبردیبرنامه در ای اگرچه .)8( خیارج از حیوزه حیاتیهای بیشمشارکت اما اجرا و ،)9( است شدهافزایش فعالیت بدنی ارائه اری جهتگزسیاستی گسترده .باشدمیسیشرفت بیشتر کشورها بر سرراهسلامت یک چالش بزرگ تهییه ییک یرخانه بیرای سیشنهاد دببا ، خود جلسه می در صد و چهل، و 7102هیات اجرایی سازمان جهانی بهداشت در سال ، بیه هییات اجراییی ارائیه در جلسه صد و چهل و دوآن را خانه خواست تا موافتت کرد و از دبیرفعالیت بدنی برنامه راهبردی و ) 6( DCNهای موجیود ها و دسیتورالعملاز اسیتراتژی برنامه راهبردیاز دبیرخانه خواسته شد تا در تدوی همچنی ، کند. و آن استفاده کنیدبهداشت مجمع جهانی تائید شده درتعهدات و دی ر گزاریسیاست هایتوصیه)، 11، 01، 1( فعالیت بدنی . سازد همسان 0302توسعه سایداررا با اهداف برنامیه راهبیردیییا برنامه راهبردی(که از ای به بعد به آن 0302-8102 فعالیت بدنی ای برنامه راهبردیبرهمی اساس، شودمیبه کشورهای عضو سیشنهاد گزاریسیاستکه در آن مجموعه ای از اقدامات استی یک چارچوب ،)شودمیته جهانی گف به سیمت افیزایش سیطح فعالییت بیدنی را تسیریع ببیشیند. خود حرکت ای اقدامات،با استفاده از کشورهای عضو بتوانند تا تغیییر ال یوی کیل و تیر قویملی و ایمنطته، های جهانیهن یورهای عضو جهت هماکش سیشنهاداتای برنامه از ، یهمچن .کنداستتبال می(با هر س و توانایی) تما افراد در منظم فعالیت بدنی لزو به دهیحمایت و ارزش در جهت جامعه توسعه:فرایدد کمیتیه داخلیی سیازمان ود کیه ای مشاوره بدی صورت ب. باشدمیبرنامه راهبردی جهانی فعالیت بدنی حاصل مشاوره جهانی باشد،میجهانی بهداشت سازمان ایمنطتهتر ادف اننمایندگ وهای مرتبط شاخه بامتشکل از چندی بیش جهانی بهداشت که برنامیه ، 7102در یک جلسه برگیزار شیده در جیولی ،ایچند رشتهمشاور متیصصی مشاور جهانی و گروه یک تحت نظارت بیاای مشاوره منطتیه 6 ،برنامه راهبردی شماره یکدنبال انتشار سیش نویس ه ببدنی را تدوی کردند. راهبردی جهانی فعالیت ئمیی، هیای داسازمان ملل متحیدد، مخموریتهای آژانسسمینار اینترنتی عمومی، جلسات تبادل اطلاعات با 8کشورهای عضو، عمومی با دسترسی آزاد انجا شد. برخطمشاوره مورد 7های تیصصی و اجتماعی و افزایش آگاهی از طریق رسانه و )ریزیبرنامیه، ورزش، حمیل و نتیل و و سیرورش ، آمیوزشبهداشتنمایندگان وزارت ازجملهعضو ( کشور 38 ،فرایندای در هایسازمان، عمومیبهداشت سلامت و سزشکی ورزشی، موسسات سلامت های سازمانبی المللی ورزش، هایانجم همچنی شیهری و ورزش، جامعیه سژوهشیی و دانشی اهی و بییش خصوصیی ریزیبرنامه، حمل و نتل، محور و تیصصی سلامتدنی م از تمیامی فراینیدهای موارد دریافیت شیده علاقمند دریافت شد. اندرکاراندستاز سیشنهاد 521در مجموع، . مشارک داشتند شده است. بدنبال بحث و تبادل نظیر در خصیوص نسییه دو در مشاوره در تهیه سیش نویس و آماده سازی نسیه دو اعمال اعمال شده است.برنامه راهبردی نهایی نسیه ءسیشنهادات و نظرات در ارتتا اجرایی، کمیته 241جلسه چیست؟ فعالیت بدنی .1 بیه عالییت بیدنیف ).1(انرژی دارد صرفو نیاز به شودمیتولید عضلات اسکلتی ت بدنی است که توسطحرک هرفعالیت بدنی قابیل انجیا ) تیای چیی، یوگیا، حرکات میوزون( ات فعال متعدد، ورزش و تفریحسواریدوچرخه، رویسیادهمیتلف مانند طرق 31 از یا بیشی فعال) مشاغلو سایر و نتل از یک حرفه (شامل بلند کردن اجسا ، حمل بیشی. فعالیت بدنی ممک است باشدمی و با اختییار بدنی هایفعالیت برخی از) باشد. خانه داری و بچه دارییا بدون دستمزد (شامل دستمزد دارایخان ی وظیفه یک بدنی مرتبط با شغل ییا هایفعالیتبرخی از در متابل، .هستندبیش لذت هانوع فعالیتمعمولا ای ؛شوندمیانجا ررایت فرد روانیی ییا اجتمیاعی دلیل در متایسه با تفریحات مفرح، فوائیدبه همی ؛احتمالا رروری یا حتی اجباری هستندکارهای خانه بیرای دتوانیمیدر صورت منظم بودن و داشت شدت و میدت کیافی فعالیت بدنی هر نوعبا ای وجود، . کمتری به همراه دارند .دسلامتی سودمند باش بیرایبه سلامت هدف دستیابی بهینهنی با فعالیت بد تکرارنوع و در موردهایی توصیه، 0102سازمان جهانی بهداشت در سال ).1( ارائه داده است سالمندانجوانان، بزرگسالان و ، . نشسیت دارد TEM(میت ( 1/5 است که هزینه انرژی برابر ییا کمتیر از در حی بیداریتحرک شامل هر نوع رفتار کمرفتار رفتیار میدوا بیودن کیه دهنیدمیاخیر نشان شواهد .)31( باشندمیتحرک رفتار کماز ینمونه های و دراز کشیدن تکیه دادن و ، متیابولیکی قلبیی هیایبیماری، ابتلا بیه سوخت و ساز غیرطبیعی گلوکز عث(مانند نشست برای مدت طولانی) با تحرککم ایسیتادن، از جملیه ( رمنیبدنی هایفعالیتاز طریق ارتتاء تحرککم. کاهش رفتار )41(شوند میمرگ و میر کلی همچنی یرسیدن بیه آسیتانه میورد نییاز سیلامت و کوتاه)، راهکار مفیدی جهت افزایش سطح فعالیت بدنی رویسیادهبالا رفت از سله و .باشدمی برخییاما شرکت در باشدمی خطرکمبرای عمو جامعه ، یسلامتمورد نیاز فعالیت بدنی سطوح توصیه شده به گرچه دستیابی بیه برخیی از تیوانمیسرخطیر هایفعالیتاز جمله همراه است. یبالاتر خطربا برای برخی از افراد جامعه ی بدن هایفعالیت از سواریدوچرخهو رویسیاده، راگبی، هاکی روی یخ) انندهای تماسی (مورزشبا احتمال آسیب دیدگی بالا از جمله هایفعالیت بیرای . سازمان جهانی بهداشیتاشاره کرد، وجود داردال خشونت علیه فرد احتمهایی که مکانفعالیت در ناام و هایدر مسیر اقیدامات برخیی ، نییز ایی برنامیه راهبیردی .)1( هایی را ارائیه کیرده اسیت، توصییهفعالییت بیدنیکاهش خطرات مرتبط بیا ، )سیواریدوچرخه بیرای هیاجادهماننید امنییت (اجتمیاعی محیطییتر عوامل خطر وسییع با هدف شناسایی را گزاریسیاست .دهدمیسیشنهاد تحرکیکمسطوح فعلی درصد 18بزرگسالان و درصد 32 ،در سراسر جهانکه دهندمینشان ،0102سال در استیراج شدهجهانی های آخری آمار را ،تارائیه شیده اسی توسط سازمان جهیانی بهداشیتکه فعالیت بدنی با هدف سلامت، هایتوصیه سال) 71تا 11نوجوانان ( بیه ،باشیدمیمتفاوت ی ابه صورت قابل توجهو بی کشورها درون، تحرکیکمشایان ذکر است که شیوع .)6( کنندنمیرعایت ،در بزرگسیالان تحرکیکمشیوع گزارش شده است. درصد نیز 08 تا تحرکیکمبزرگسالان، هایگروهطوری که در برخی از زیر در . )51( بالا و در آسیای جنو شیرقی سیایی گیزارش شیده اسیت غربیو نواحی اقیانوسیه در مدیترانه شرقی، آمریکا، اروسا ، فنیاوری، اسیتفاده از نتیل حمیل وال یوی و تاثیرات آن بیربهبود ورعیت اقتصادی علت هب تحرکیکمشیوع بیشتر کشورها، .)61( بالاتر بودهای فرهن ی و ارزششهرنشینی بیا هیدف یبیدن یتفعال یهایهسال) توص 71تا 11 ی نوجوانان (سن درصد 18و نبزرگسالا درصد 32 در سطح جهان، .کنندینم یتبهداشت ارائه شده است، را رعا یتوسط سازمان جهان کهسلامت، 41 ،یتجنسی تیاثیر عیواملی همچیون در اثرکه فعالیت بدنی انجا هایفرصت با نابرابری توانمیرا بدنی فعالیت در میزانفاوت ت وریعیتد بیا افیرا ،سیالمندان، زنان، اندختر). 51( کرد توجیه شود راایجاد می کشورهااجتماعی اقتصادی موقعیت فرهنگ و سیاکنان منیاطقو بومیان، نشی حاشیه مناطقساکنی مزم ، هایبیماریافراد مبتلا به ،معلولی سایی ، اجتماعی -اقتصادی شناساییدارند. ارزان قیمتو ، ایم در دسترس، مناسبفعالیت بدنی یفضاهاها و مکانبه محدودیدسترسی اغلب روستایی برنامیه راهبیردیاصول ای و گزاریسیاست یهااولویت از، در فعالیت بدنی افراد مشارکتمیزان بری تاثیرگذار هانابرابری ای .شودمیجهانی محسو در سیال ؛ ایی اطلاعیاتباشدمیدر نوجوانان و بزرگسالان تحرکیکمسازمان جهانی بهداشت در حال به روزرسانی کردن آمار بود. خواهدهم ان در دسترس 8102 جامعهسلامت و نظام بر تحرکیکم هایهزیده دلار میلییارد 45 ،در سرتاسر جهیان های مستتیم سلامتتمراقب بر تحرکیکم ینههز، 3102طبق آمار بدست آمده در سال در اثیر اریافی نییز دلار میلییارد41همچنی ، . شده استهزینه را بیش دولتی متحمل ای %75که، تیمی زده شده است سیایی و همچنی کشورهای با درآمد مد بالادر کشورها با درآ برآوردهای انجا شده. )71( از دست رفته استوری بهرهکاهش کمیی ای برآوردهیا. )81( شودمی تحرکیکم ، صرفملی مراقبت بهداشتی هایهزینهاز %3تا 1که دهندمیو متوسط نشان و سیلامت روان هایهزینه و محاسبه نشدن اطلاعات موجود که آن هم به خاطر محدودیت دسترسی به باشدمیکارانه محافظه ی بیالتوهمحیطیی از جملیه فوائید ،خارج از سیستم سیلامتاجتماعی هایهزینههمچنی ، .باشدمی اسکلتیعضلانی مشکلات ارزییابی ایی در فسیلی عمومی و کاهش استفاده از سوخت ، استفاده از سیستم حمل و نتلسواریدوچرخه، رویسیادهافزایش نشده است. درنظر گرفتهکلی و درمیان در سیش یری یکی از مشکلات اصلیحوزه فعالیت بدنی در مناسب اریزگسرمایهعد و مشکلات ص ناتوانی در تشیی هایهزینه که دهندمیها نشان . بررسیدشویاد می دست رفتهاز هایکه از آن به عنوان فرصت، باشدمی غیرواگیر هایبیماری تندرستی ، توسعه اقتصادی، زیست محیط، سلامت نظا برها ای هزینهاست و افزایش در حالروز به روز تحرکیکمربو به م .گذاردمیتاثیر منفی ، و کیفیت زندگی یاجتماع و فواید متعدد گزاریسیاستمتعدد هایفرصت :چددگانه فعال بودن هایروش و رویسییاده. باشیندمی ، اجتمیاعی و اقتصیادییسیلامتمتعیدد فوایید دارای فعالییت بیدنیهای میتلیف بسییاری از شیکل سیذیر را امکانفعالیت بدنی منظم روزانیه در افرادند مشارکت توانمی ،باشندمینتل حمل و کلیدیاز ارکان که سواریدوچرخه ،ای تغییر ال وی حمل و نتلکاهش است. رو بهدر بیشتر کشورها هاروشاستفاده از ای محبوبیتاما متخسفانه نتش و سازند رویسییادهاز به جای استفاده مرد به طوری که در ای کشورها استبسیار چشم یرتر درآمد سایی و متوسط با یهاکشوردر طراحی شهری، ارتتا که باعث بهبود امنیت مسیرها، هاییسیاست .)91(اند رو آوردهشیصی های خودروبه ،سواریدوچرخهو مسیائل توجه وییژه بیه ،شهری خدمات دریافتو کاربران حمل و نتل عمومی در عابری سیاده، دوچرخه سواران داشت اولویت 51 در نهایت منجر به کاهش استفاده توانند می، شوندمی و ورزشی عمومی و امکانات تفریحی و 1آبی ،آموزشی، ایجاد فضاهای سبز سیلامت هایهزینیهی کیاهش همچنیشیصی، کاهش انتشار ذرات کرب معلق در هوا، کاهش ترافیک شهری و هایخودرو از سیلامت و ارتتیای بیه تتوییت اقتصیاد خیرد منیاطق محلیی و منجیرصورت همزمان همچنی به هاسیاستای .)02(شوند 07(بییش از جمعییت شیهریفیزایش اتوجه بیه با .)12،02( د شدنخواهکیفیت زندگی در نتیجه بهبود و تندرستی جامعه های ند با بهبیود طراحیی شیهری و سیسیتمتوانمی مربوطه، مسلولی )کنندمیندگی درصد جمعیت جهان در مناطق شهری ز علاوه بر فوائد اجتماعی، فرهن یی و اقتصیادی ). ورزش32( 2دستور کار اقدا نمایند ای در جهت عمل به ،حمل و نتل سایدار نتیش توانیدمی ورزش.)52،42( 3باشیدیم سینی تمیا بیدنی سطح فعالیت ارتتا در مهمی بسیار عاملکه برای جامعه دارد، در کلییدی متولییان ورزشی از هایهمچنی ، بیش ).62باشد ( بدنی داشته جهت مشارکت در فعالیت ساز ان یزه و گرتسهیل های در موقعیتتوانند همچنی می. ورزش و تفریحات فعال هستند جهان در مربوطه هایزیرساخت و ایجاد گردش ری زمینه و توسیعه و اجتمیاعی بهداشیتیدسیت ییابی بیه نیازهیای باعث بشردوستانههای و اورژانسی به عنوان بیشی از برنامهبحرانی تمامی افراد جامعه (در هیر سینی و بیا هیر سیطحی از تتویت دسترسی و ارتتا مشارکت ).72یکپارچ ی جامعه ، عمل کنند ( .دنباشمی وامعسطح فعالیت بدنی جافزایش ی تاثیرگذار دراز جمله عناصر اصل ،در ورزش و تفریحات فعالتوانایی) حیق اساسیی ییک فعالیت بدنی و ورزشکه اشاره کرده است ، فعالیت بدنی و ورزشتربیت بدنی بی المللی منشوردر ینسکو ساییان دادن نکمیسیوو )92( )به تصویب رسید IV SPENIM درکه (کازان برنامه اقدا . همچنی ، )82( باشدمی همه برای معرفییسیال 5 از کمتیر کودکیان تکامیلرشید و اصیلی و مهیمِبازی و تفریح فعال را به عنوان جزء ،)03( کودکان چاقی به سیواد باعث بهبود دنتوانمی ،فعالیت بدنی حامیای داشت یک محیط مدرسهبا کیفیت و زنگ ورزش همچنی ، ارائه .اندکرده اخیتلالات و واگییرغیر هیایبیماریشی یری از سی طول عمر،در سبک زندگی سالم و فعالاز یک سیروی ،و سواد بدنی یسلامت ایجیاد در و مهیم مولفیه ای اساسیی ،مدرسه محیور و اقدامات هاسیاستد. نو همچنی بهبود دستاوردهای تحصیلی شو ،روانی . هستند ترفعالای جامعه بیشیتر در. گنجانیدد افیرابرنامیه زنیدگی روزانیه در آن را بایید همیی دلییل به باشدمیمهم تمامی سنی برایفعالیت بدنی ییا از محل کار حرکت به سمت. است تحرککم رفتارهایفعالیت بدنی و کاهش انجا برایکلیدی عنصر بزرگسالان، محل کار هایفرصیتاز جملیه هم یی ی،اتفیاق هیایفعالیتو محیل کیار هایبرنامه، زمان استراحت حی کار، محل کار به سمت خانه غیبت از کیار کاهش کاهش آسیب و ،وریبهرهمنجر به افزایش ند توانمیکه دنباشمیافزایش سطح فعالیت بدنی در روز کاری .)13(شوند ی ، اجتماع جسمانیسلامت همچون مناسباز فواید فعالیت بدنی ندتوانمی)، به طور ویژه غیرشاغلو چه شاغل (چه سالمندان بهیره درک سییری سیالم افزایش، جلوگیری از زمی خوردن و )4( )انداخت زوال عتلتخخیر یا بهسیش یری جمله ازو روانی ( برحسیب توانشیان، تواننیدان میسیالمند تمامی ،فعالیت بدنی مناسب هایبرنامهو ها فرصتدسترسی به تتویتبا ).23(ببرند . نمایندداشته و آن را حفظ زندگی فعال سبک . شودر رودخانه، دریاچه و اقیانوس اطلاق میفضاهای آبی به مکان های کنا 1 (/gro.grebmoolb.seiticyhtlaehrofpihsrentrap//:sptth.)8102 lirpA dessecca ,مانند عضویت در شهرهای سالم 2 .انجمن ورزش برای همه را مشاهده نمایید3 61 (چیه خیود کننیدگانتمیا مراجعهبه ندتوانمیاولیه و ثانویه و سلامتاجتماعی دهندگان خدمات ارائه است که ای مهمکته ن خیود غیرواگییر هایبیماریبار فعالیت بدنی بیشتری داشته باشند و از ای طریق، از افزایش تا نمایندکمک بیمار و چه سالم) بازییابی اسیتفاده ابزاری جهیت ارتتیاء بیازتوانی و به عنوان فعالیت بدنی ند از توانمیی افراد همچنی ا. )21(کنند جلوگیری .)21( باشدمی ی مطلو اثربیشهزینه با یک مداخله ،بیماریک های فعالیت بدنی بهمشاوره دادن). 33( کنند ی بیرای اسیتفاده از هایفرصیت، هیابیشحیل کیار و سیایر م، مراکز ارائه خدمات سلامتدر ،علاوه بر تما ای موارد ذکر شده وجیود دارد. تحرککمگسترش و حمایت از افراد برای مشارکت در فعالیت بدنی و کاهش زمان در جهتهای دیجیتال نوآوری فعالییت برای گسترش، حمایت و سایش توانمی ،های در حال رشد آنو ظرفیت های سلامت همراهوریفنا از توانمیهمچنی .)43،33(کرد با هدف بهبود سلامت و تندرستی تمامی افراد استفاده بدنی 0302فعالیت بدنی و اهداف توسعه پایدار فعال، ورزش و بیازی تفریح،سواریدوچرخه، رویسیادهاز طریق افزایش سطح فعالیت بدنی باعث کهاقداماتی در گذاریسرمایه . افیزایشنیز موثر باشد، )1مطرح شده است 6102وک بیانیه بانککه در ( اهداف توسعه سایدارر دستیابی به د تواندمی، شوندمی و دی ر )تندرستیو مطلو (سلامت 3 شماره اهداف توسعه سایداردستیابی به درمستتیم طوربه تواندمیسطح فعالیت بدنی ( 8)، تی(برابری جنسیی 5/1(کیفیت آموزش)، 4/2و 4/1 (سایان دادن به سوء تغذیه)، 2/2اهداف توسعه سایدار شامل اهداف (کیییاهش نیییابرابری)، 01/3و01/2)، خت هیییا(صییینعت، نیییوآوری و زیرسی یا 9/1شی یغل مناسیییب و رشییید اقتصی یادی)، آ و اقیدا ( 31/2و 31/1 (تولیید و مصیرف مسیلولانه)،21c/ و21/8 ساییدار)،جامعیه (شیهر و 11/7و11/6،11/3،11/2 نتیش داشیته )هیا (شیراکت 71و )نهاد های متتیدرت و ل(صلح، عدا 61/1و61b زمی )،روی تحیا( 51/1و51/5)، هوایی نشیان سیوسیتدر ، و اهداف توسیعه ساییدارسطح فعالیت بدنی تاثیرگذار بر گزاریسیاستاقدامات اجمالی از یک مروری . باشد .داده شده است ایی .اسیت در حیوزه فعالییت بیدنی اریزگسیرمایه بیرای یناسباکنون زمان م، 0302جه به سهم فعالیت بدنی در برنامهبا تو ، رویسییادههمچنی بیاطر تاثیرگذاری فعالیت بیدنی (از جملیه بلکه فعالیت بدنی،فواید مستتیم بیاطرنه تنها گزاری سرمایه .)63( باشدمی در رسیدن به جهان برابر، سایدار و موفق )، تفریحات فعال، ورزش و بازیسواریدوچرخه بیا دسیتیابی همچنیی اهداف توسعه سایدار، بلکه یابی به با دستنه تنها ،برنامه راهبردیمطرح شده در گزاریسیاست اقدامات از جملیه ایی .باشیدمی راسیتاهمنییز بهداشت جهانی انجم تخیید شده توسط هایبرنامهها و استراتژی، اهدافسایر به کامل به ای موارد اشاره کرد: نتوامی هااهداف و استراتژی ؛)03( به چاقی دوران کودکی کمیسیون سایان دادن • ؛)23( 6102 -0202و سلامت عمل در زمینه سیریاستراتژی جهانی و برنامه اقدا • ؛)73( 1102-0202 هاجادهبرنامه جهانی ده ساله امنیت • ؛)83( استراتژی جهانی محیط و سلامت عمومی سازمان جهانی بهداشت • ؛)93( ستور کار جدید شهرید • جسمی های فعالیت المللی بین انجمن 6 کنگره از مشترک بیانیه پایدار، توسعه و جهانی بهداشت برای بدنی فعالیت مورد در بانکوک نیهبیا 1 . است 6102 نوامبر 91 تاریخ در )HAPSI( بهداشتی و .)8102 yaM dessecca ,secruoser/gro.hapsi.www//:ptth( 71 ؛)04( 3102-0202سلامت روانعملیاتی برنامه • ؛)14( 7102-5202 زوال عتلبه عمومیساسخ برایجهانی برنامه راهبردی • ؛)24( 6102 -0302استراتژی جهانی سلامت زنان، کودکان و نوجوانان • ؛)34( 4102 نوزادان های قابل سیش یریبه مرگ سایان دادنجهت برنامه راهبردی • ؛)44( 4102 -1202معلولیت برایجهانی سازمان جهانی بهداشت برنامه راهبردی • )54(7102گزارش جهانی تغذیه "تغذیه اهداف توسعه سایدار" • )64(5202-6102 حوزه تغذیه در ملل اقدا سازمان دهه • برنامه مقیاس عملکرد ملی -به جلو حرکت های متنیوعی بیرای ، فرصتفعالیت بدنیجهت انجا میتلف هایمکانوجود و لیت بدنیهای میتلف فعاروشتنوع توجه بهبا مییزان مشیارکت را تاثیرگیذار بیر ی ملی باید عوامل تعیی کننده در اقدامات. وجود داردهای میتلف بیشگزاری در سیاست اجتمیاعی (ماننید و برخی دی ر )فردی ایهاولویتشامل خصوصیات فردی، دانش و فردی (برخی از ای عوامل .دادهدف قرار ایی عوامیل بیه اصیطلاح بالادسیتیِ .)74( دنباشیمی )ها، اقتصاد و محیط فیزیکیهای اجتماعی، سنتزمینه خانوادگی، ارزش ،در فعالییت بیدنی هانابرابریکاهش و در نتیجه برابر مشارکت هایفرصتگیری ند در شکلتوانمی ،تعیی کننده فعالیت بدنی .)84(تاثیر ب ذارند و تندرستی ورعیت سلامت ایجیاد موقعییت مناسیب و توانمندسیازی بر ها عوامل تاثیرگذارد که در آننی باشموثر باید شامل اقدامات ملی کارآمد اقدامات ازی و توانمندسیبرایی عیواملی کیه کننیده و تتوییت کننیده حمایت و همچنی سیاست راهبردیفعال بودن تما افراد برای گزاریسیاسیتبرهمی اساس، رویکردهیای . دنگذاری کنگذارند را هدفتاثیر می جهت مشارکت در فعالیت بدنی تشویق افراد میداخلات متمرکز بر گزاریسیاستاقدامات با و بوده هالویتوباید جزو ای فعالیت بدنی، ء دهنده ارتتاجمعیت محورِ بالادستیِ .ک راستا باشنددر یشیص محور سایی دستیِ برنامیه سیشینهاده شیده در ایی گزاریسیاست اقداماتاز یباید ترکیب اقدامات راهبردی سازی موثربرای سیادهکشورهای عضر و کشیور و نیازهیاهیر فرهنیگ و زمینیه متناسب بیا که قابل اجرای هر کشورد سذیرش و های مورسیاست با توجهرا راهبردی .اجرا کنند ،می باشد جمعیتی هایگروهمتفاوت زیر توانایی های اشیت منیابع بیه شیر دها برنامیه، باید در نظر داشت که ارتتا و سیشیرفت )21(ی کارآمد علیرغم وجود راهکارهابا ای حال، غیرواگییر هیایبیماریدر درمیان و سیشی یری یاولیویتیک ارتتا سطح فعالیت بدنی به عنوان است که از کافی انسانی و مالی هیای و اولویت اندرکاراندسیتهای دولتیی کلییدی، تثبییت ارتباطیات اسیتراتژیک بیی سیازمانهمچنیی ، . حماییت کننید خواهد شد. های جمعیتییر گروهمنجر به کاربرد سایدار در سطح ملی و ز مربوطه، گزاریسیاست )8102 -0302 (7931-9041 فعالیت بدنی برایجهانی برنامه راهبردی چشم انداز ترسالمبرای جهانی ترفعالمرد مأموریت 81 بیه انجا فعالییت بیدنی در زنیدگی روزانیه متنوع هایفرصتایجاد و کارآمد و ایم افراد به محیط تما اطمینان از دسترسی .لهمچنی توسعه اجتماعی، اقتصادی و فرهن ی تمامی مل و فرد وجامعه جهت ارتتا سلامت عنوان ابزاری هدف: ردییابی سیشیرفت در بیا هیدف )7(جهیانینظیارت هدف داوطلبانه در چارچو 9بنابر توافق کشورهای عضو، 3102 در سال شیوع فعالییت درصدی 01کاهش ،اصلی، مشیص گردید. هدف نهاییعوامل خطر غیرواگیر و هایبیماریسیش یری و کنترل بسیط داده . ای برنامه راهبردی، سیشنهاد اهیدافباشدمی 2061و نوجوان بر اساس اطلاعات سایه در بزرگسالان 1بدنی ناکافی دوره ییک کشیورهای عضیو، داد. بیدی ترتییب،را ارائه باشدمی 0302راستا با دستور کار همکه 5202ساله تا سال 5 شده دارند گزاریسیاستاقدامات سازی سیادهبرای را ) 8102-0302دوازده ساله ( زمانی . و 5202از بیه طیور مثیال ( باشدمیساله 5 بازه زمانی افزایش بیاطر دسترسی به اهداف،افزایش در درصد 5 در نظر گرفت از های تعییی شیده،. برای اندازه گیری شیاخصاست 5202سال برایتنظیم شده فعلی راستا با تعهداتهم که ای ) 0302 .2باشدمیموجود تتریبا در بسیاری از کشورها ابزاری استفاده می شود که های اخییر در سالبرخی کشورها چرا که باشدمیبینانه یک بلند سروازی واقع نهایی تنظیم شده در ای برنامه راهبردی، هدف اند. اطلاعیات داشته یری در کاهش سطح فعالیت بدنی ناکافیسیشرفت چشمحتی بدون داشت برنامه راهبردی جهانی واحد، . خواهد بود 6102ل بر اساس آمار ساسایه اصول راهدما کشورهای عضو، همکاران و اقیدامات جمله ازتما سطوح ( اقدامات درسایه گذار اجرای ، رنامه راهبردی، اصول راهنمای زیردر ب .باشدمی ترفعالدنیای یعنی همان چشم انداز مشترکیک به رسیدن یبرا )سازمان جهانی بهداشت :حقوق بشریرویکرد انسیانیبرای هر اساسی یک حق ، بهداشتیبالاتری سطح دسترسی به که کندمی تائید 3سازمان جهانی بهداشت اساسیقانون مشترک اجتماعی و سیاسی تمیا کشیورها های اولویت ی ازبه عنوان یک منبع رروری برای زندگی روزمره، یک بهداشت. است ی هم یانیابی بیه سوشیش سیلامت، دسیتبهداشت و در حوزه گذارییهسرماکشورها متعهد به ،0302دستور کار در .باشدمی تعاریف در بیش خلاصه بیان شده است 1 خطر برعوامل نظارت برای esiwPETSسازمان جهانی بهداشت رویکرد ) که در )QAPG( جهانی بدنی فعالیت سرسشنامه طریق از بزرگسالان برای 2 که دارد وجود گیری اندازه ابزارهای نوجوانان هم رایب . شده است استفاده عضو کشورهای توسط مشابه چند بیشی ابزارهای واگیر یا غیر های بیماری را نا برد. )SHSG(توان سرسشنامه جهانی مدرسه محور سلامت دانش آموزان که از جمله می می باشند ، استفاده حال در fdp.ne_noitutitsnoc_ohw/be/ecnanrevog/tni.ohw.www//:ptth lirpA dessecca ,را مشاهده نمایید بهداشت سازمان جهانی اساسی قانون 3 8102 بیا اسیتفاده از بزرگسیالان و نوجوانیان یناکاف یبدن یتفعال یجهان یوعشدرصدی 51 ی، کاهشبرنامه راهبرد ی ا ف ازهد باشد. یم 6102سال یهاطلاعات سا 91 ، برنامیه راهبیردی ایی اجرایدر . هستند (در هر س و با هر توانایی) افرادتمامی برای بهداشتی های نابرابری سلامت و کاهش .کرداستفاده توانمندسازی افراد و جامعه به مشارکت و متعهدو محورحقرویکرد از یک باید رابری در طول زندگی:ب وریعیت اجتمیاعی اقتصیادی و ،سی ، جنسییت، معلولییت، بیارداری در اثر عیواملی همچیوندر فعالیت بدنی مشارکت نابرابر فعالیت بدنی بیرای هایفرصت اجتماعی اقتصادیِ یعوامل تعیی کننده یهاها و نابرابریمحدودیت ینشان دهندهجغرافیایی، بایید نیازهیای مراحیل میتلیف برنامه راهبردیدر ای ها و کاهش آنبرای مشیص کردن نابرابری. شدبامیمیتلف هایگروه .در نظر گرفته شود افرادو توانایی فعالیت بدنی فعلی )، سطوح سالمندیزندگی (شامل کودکی، نوجوانی، بزرگسالی و :شواهداقدامات مبتدی بر هزینیه در حال حارر، تدوی شده است. شواهد مبتنی بر عمل (تجربه)همچنی شواهد علمی و اساس بر ،برنامه راهبردیای بویژه در کشیورهای بیا درآمید ید مداو باشد تا ای شواهد اثربیشی بسیاری از مداخلات اثبات شده است. اجرای ای برنامه با .یابند تهیه و توسعهسائی و متوسط، :انیتداسب همگ ای و منطتیههانی، . در سطح جکندمیتوصیف به همه و با توجه به نیاز موجود راو ارائه خدمات تامی رویکرد ،تناسب هم انی اقیدامات بیهمنیابع ناسبتمتیصیص ،فعالیت بدنی صورت گیرد. بنابرای دسترسی بهدر هاباید تمرکز بر کاهش نابرابریملی را دارنید، بایید در اولوییت قیرار در فعالییت بیدنی نع مشارکت بیشتری موا ی کهافراد نیاز برای افزایش مشارکت حداقلی مورد . گیرد هاگزاریسیاستهماهدگی سیاست و سلامت در تمام ،. بنیابرای باشیدمیقابل دسیتیابی نیز ها و کشورهای عضو از طریق اهداف توسعه سایدار فواید فعالیت بدنی برای افراد، سازمان ها تنظیم شوند.برنامهها و باید در طیف وسیعی از سیاستات لاز اقداماو ، برای دستیابی به تغییر و تاثیر مد جهیت زیست سایدار محیطورعیت و سلامت زمی بهم وابسته است و مرد که سلامت کنند تصدیق میاهداف توسعه سایدار .باشدمیدستیابی به اهداف ارتتا سلامت، رروری جوامع ها و، خانوادهمردم گزاران، سیاست توانمددسازیمشارکت و ای امیر از طرییق مشیارکت فعیال در کنند. کنترلرا ی سلامت عوامل تعیی کننده بتوانند تا شوند توانمند باید جوامع و مرد و در نتیجیهمشیارکت فعیال افیزایش . شودمیمداخلات تاثیرگذار بر کاهش موانع و افزایش ان یزه، حاصل و هاسیاستتوسعه اجتماعی است. هایمند تغییر رفتار و تغییر هنجارتقدر هایروش، یکی از جوامع فعال شدن :بین ب شی هایمشارکت کیه و چنید بیشیی یافتیه ادغیا ،جیامع رویکیرد یکنیاز به جامعه تحرککمرفتار افزایش سطح فعالیت بدنی و کاهش برای تمامی و اندرکاراندست همه بی را در باید همکاری رنامه راهبردیباجرای ای .باشدمی ،باشد اهداف توسعه سایدار با راستاهم را ایجاد کند. ترفعالی برای تحتق مزایای چندبرابری یک دنیای چشم انداز مشترک یکو کند تتویت سطوح :اقدامدر مشارکت 02 همکیاری آن نییاز بیه اجیرایرای فراتر از ظرفیت یک سازمان است سیس بی، برنامه راهبردیدستورکار اجرای با توجه به اینکه و بهبود سیلامتی بیرای برنامه راهبردیچشم انداز با کار گروهی و دستیابی به شرکاء . باشدمی های میتلفیها و سازمانبیش ی خود را تسریع ببیشند. سیشرفت و رسیدن به اهداف مربوطه ندتوانمیهمه، :)باشدمی(صرفا ًمحدود به ای موارد نکرد توان به موارد ذیل اشاره میشرکاء از جمله ای و ورزش وزارت سیرورش، شهرسازی، وزارت آموزش و و راه وزارت بهداشت، درمان و آموزش سزشکی، وزارت -کشورهای عضو ، فرهن یی مییرا زیسیت، وزارت محییط حفاظت سازمان شهرداری، شورای امور و شهری توسعه، ریزیبرنامه معاونت جوانان، اجتماعی رفاه و کار، تعاون وزارت دارایی، و اقتصادی امور وزارت گردش ری، و ستید صنایع زیر های بی دولتیای، سازمانتوسعه منطته هایموسسات بی المللی مالی مانند بانک جهانی، بانک -ایتوسعه هایآژانس یاری ر توسعه. هایسازمانو ایمنطته هیایبیماریملیل متحید در آژانسیی سیازمانویژه بیی ،گروه اقدا سازمان ملل متحدهای آژانس -بین دولتی هایسازمان غیرواگیر و سایر موارد. .جهانی سلامت هایطرح و هاآژانس -بین المللی هایسازمان مبتنیی بیر هایسیازمان -حتوق بشیرمبتنی بر هایسازمان، محورجامعه هایسازمان، جامعه مدنی -غیردولتی هایسازمان .مذهبی ورزش و ،، سرسیتاریسزشیکان ،فیزییوتراسیسلامت مانند سزشکی ورزشی، هایحوزهدر حوزه سزشکی و -ت صصی هایانجمن حمل و نتل، ورزش و آموزش. مرتبط شاملای هرشتهعمومی و سایر بهداشتفعالیت بدنی و ، علو ورزشی لامت جهانی و دستیابی به اهداف توسعه سایدار هستند.ها متعهد به ارتتا سای سازمان -بشر دوستانه هایسازمان مراکیز همکیار سیازمان جهیانی سیازی شبکهو کیاربردیچندی رشته از جمله علو از طریق -علمی و پژوهشی موسسات .بهداشت های آنها و جامعه هستند.، خانوادهکارکنانمتعهد به ارتتا سلامت -رهبران صدعت و ب ش خصوصی ی سنتی و جدید.هارسانه اهالیزنامه ن اران و رو -هارسانه متامات محلی. فرمانداران و ، انشهردار -محلی دولترهبران شهر و .مذهبی، اجتماعی و فرهن ی هایگروهنمایندگان -جامعه ایمنطتهدر تمامی سطوح، ستاد و دفاتر کشوری و -سازمان جهانی بهداشت : اقدامچارچوب استراتژیک هدف 4 سیاست راهبردی 02 اهیداف . هر کدا از ای باشدمیچند بعدی سیاست راهبردی بیست و هدف استراتژیک 4چارچو ای برنامه راهبردی شامل عمیل تحیرککمافیزایش فعالییت بیدنی و کیاهش زنیدگی برای جمعیت محور واکنشموثر و مهم در به عنوان یک مولفه ی جامعه ای کیه ذاتیا ارزش محیور برای ایجاد که کنندمیسیستم محوری را ایجاد رویکرد ای اهداف در کنارهم، یک .کنندمی 12 ، میورد دهنیدمیهای سیاسی در فعالیت بدنی را به عنوان بیش عادی از زندگی روزمره در اولویت قیرار گذاریسرمایهاست و . باشدمینیاز :عبارتند ازاستراتژیک چهار هدف فعال وامعایجاد ج -1 فعال هایمحیطایجاد -2 ایجاد مردم فعال -3 فعال هاینظامایجاد -4 که در ادامه به آنها است، سیشنهاد شده شواهدمبتنی بر ، بیست سیاست راهبردیاستراتژیک هدف چهاربه ای یابیرای دستب ی اندرکارانستدسایر همچنی و سازمان جهانی بهداشت کشورهای عضو وبرای دبیرخانه توصیه شده وظایف. شودمیسرداخته مشیص شده است. دو سیوستدر ،نتش خواهند داشتسازی هر سیاست راهبردی که در سیاده یکهدف استراتژیک ایجاد جامعه فعال ی اجتماعیو باورها هاهدجار بیا در همه افیراد جامعیه ( مناسبمتعدد فعالیت بدنی فواید درک و قبول ،آگاهیافزایش هدف ایجاد تغییر در کل جامعه با هر سنی و هر توانایی). متعیدد فوایید درک و قبیول ،آگاهیافزایش با هدف مبتنی بر عمل محورجامعهارتباطی هایسویش بهتری اجرای: 1-1اقدا .جامعهکل و هاافراد، خانواده در تما تحرککمو کاهش زندگی مناسبفعالیت بدنی منافع اجتماعی، اقتصادی و محیطیی سذیرشدرک و ،آگاهی افزایش به سمت محورجامعهملی و هایسویش : هدایت2-1 اقدا وسیایل و سیایر سواریدوچرخه، رویسیاده ازبیشتر به سمت استفاده ایویژهای هدایت به طور اگر فعالیت بدنی صورت گیرد. توسیعه ساییدار 0302دسیتور کیار دستیابی به در تواندمی صورت سذیرداسکوتر و اسکیت) ویلچر، از جمله ( متحرک چرخدار .)71،61،51،31،01،9،8،5،4،3،2اهداف توسعه سایدار ( موثر باشد لذت تجار به رای اندسترسی با هدف کل افراد جامعه دسته جمعی و ابتکار عمل برای مشارکت منظم : بکارگیری 3-1اقدا .باشندناسب منیز اجتماعی و از لحاظ فرهن ی که فعالیت بدنی بیش و کم هزینه های حمل و بیش(از جمله بیش سلامت خارجو داخلو در حی خدمت متیصصان بدو استیدا : تتویت آموزش 4-1 اقدا و مردمیی هیای گروهو همچنیی آمیادگی جسیمانی، و گردش ری و تفریح، ورزشو سرورش، ریزی شهری، آموزشنتل، برنامه و میرتبط بیا نتیش هیایمهارتبیا هیدف افیزایش دانیش و نمی شیود) هابیشای ؛ البته محدود به های جامعه مدنیسازمان جامعه.کل برای فعالیت بدنی فراگیر برابر و هایفرصتایجاد درها آنمشارکت 22 دوهدف استراتژیک شماره ایجاد محیط فعال هافضاها و مکان و هیامکانرا جهت دسترسی برابر و عادلانه به وانایی) (در هر سنی و با هر تی که حتوق تمامی افراد هایمحیطحفظ ایجاد و ند.نکفعالیت بدنی حفظ و تضمی میفضاهای ام میتلف اراری استفاده از صولابندی لویت وا رایبحمل و نتل شهری و ریزیبرنامه هایسیاست یکپارچ ی : تتویت1-2 اقدا وسیایل و سیایر سیواریدوچرخه، رویسییاده تیرویج با هیدف، بهم ی بسیار متصلهامحله ایجادبرای شهری به صورت مناسب شهری و حومه شهری، جوامع ویلچر، اسکوتر و اسکیت) و استفاده از سیستم حمل و نتل عمومی در از جمله (دار چرخمتحرک روستایی. ، رویسییاده ترویج ان انجا وامک هدف با رویسیادهو سواریدوچرخهشبکه های زیرساختدر 11: بهبود سطح خدمات2-2اقدا (شامل ویلچر، اسکوتر و اسکیت) و اسیتفاده از شیبکه حمیل و نتیل عمیومی در دارچرخدی ر وسایل متحرک ، سواریدوچرخه هرو افراد (با هر س در تمامی و برابر هم انی ،ایم اصول دسترسی در نظر گرفت ، با شهری و روستایی حومهجامعه شهری، .)35-94،93،73( راستا با سایر تعهداتهم )توانایی و سوارانسیاده، دوچرخهعابران و امنیت هاارتتا امنیت مسیر مربو به گزاریسیاستاقدامات سازیسیادهدر : تسریع3-2 اقدا ل و نتیل مسافران حمیامنیت و ،کنندمی ) استفاده(شامل ویلچر، اسکوتر و اسکیت دارچرخمتحرک وسایل دی ر که از یافراد مطابق بیا رویکیرد ( دهندمیاستفاده کننده از مسیرها را کاهش سذیر افراد آسیبخطر که ی اقداماتقرار دادن اولویت با عمومی .)45-94، 73( )با سایر تعهدات راستاهم و ایم هاینظا بیه در جوامع شهری، حومه و روستایی افراد با توانایی های میتلف تما تما مرد ، تما سنی و : تتویت دسترسی 4-2اقدا نواحی سیاحلی) و تفریحی (شامل رودخانهفضاهای ،جن لی هایسارکباز سبز با کیفیت مناسب، فضاهای، عمومی باز فضاهای بیا سی بیا اولوییت کیاهش آنمتناسب بیودن و با اصول دسترسی ایم ،سازگار بودن طراحی اطمینان از ؛تفرج اه ورزشیو ). 93با دی ر تعهدات (بودن و همسو اهنابرابری امکاناتبا هدف ارتتا ایمنطتهدر سطح ملی و طراحی هایچارچو و هادستورالعمل متررات، ،هاط مشیخ : تتویت5-2اقدا توانمندسیازی در جهیت مراکیز ن هیداری ، محل کیار وورزشی و تفریحی اماک ،مراکز مراقب سلامتعمومی، مدارس، اماک قیرار دادن با اولوییت هاساختمانو اطراف انجا فعالیت بدنی در داخل (هر س و با هر توانایی) برایکنندگان و بازدیدن ساکنا . یحمل و نتل عموماستفاده کنندگان از سیاده، دوچرخه سواران و انعابر دسترسی عمومی سهشماره استراتژیک هدف ایجاد مردم فعال کشورها از بسیاری در سواری دوچرخه و روی سیاده برای سنجش ابزارهای دارد؛ اشاره تکمیل و وابست ی کیفیت، جزئیات ایمنی، به "خدمات سطح " .1 . است موجود 32 هاها و فرصتبرنامه )در هر سینی و بیا هیر توانیایی(با هدف کمک به تما مرد فعالیت بدنی یهاها و برنامهو ارتتای دسترسی به فرصت دایجا . بدنی منظم هایفعالیتبرای شرکت در و تفریح فعیال، ورزش هایفرصتتجار مثبت و بیشتر کردن با کیفیت؛ (زنگ ورزش) تربیت بدنی یارائه: تتویت 1-3 اقدا دبستانی، دبستان، راهنمیایی و شامل سیش(مدرسه در تما متاطع تحصیلی کل رویکرد بکارگیری ؛دختران و سسرانبرای زی با ارتتای مشارکت لذت بیش در فعالیت بدنی با توجیه و و سوادبدنی مادا العمر سلامتسواد تثبیت ایجاد و با هدف )دبیرستان به ظرفیت و توانایی فرد. در سیطوح اولییه و ثانوییه دوره دیدهسلامت و اجتماعی مراقبی توسطبیمار و مشاوره ارزیابی نظا اجرا و تتویت : 2-3 اقدا بیا هیدف افیزایش فعالییت بیدنی و کیاهش رفتیار هم یانی بهداشیت بهداشتی و اجتماعی به عنوان بیشی از مراقبت خدمات .(درصورت لزو ) هماهنگ با منابع جامعهاز مشارکت بیمار و جامعه و ارتباطات اطمینان ،تحرککم (ماننید طبیعیی هیایمحیطو دی ر هاسارکفعالیت بدنی در هایبرنامه یارائهبیشتر برای هایفرصتفراهم کردن : 3-3اقدا و یو ورزشی یتفریحی امیاک ، مراکز اجتمیاعیخصوصی و عمومی، کاری هایمحیط ،، رودخانه و کمربند ساحلی)دریا سواحل .در فعالیت بدنی )در هر سنی و با هر توانایی(افراد مشارکت تما مذهبی با هدف حمایت از هایانمک فعالیت بدنی و افزایش با هدفو خدمات متناسب با سالمندان هابرنامه یارائهبیشتر برای هایفرصت فراهم کردن: 4-3 اقدا راقبیت اجتمیاعی، مراکیز مراقبیت سیلامت، مراکیز ممحلی و عمومی، اماک کلیدی مانند هایمکان در تحرککمرفتار کاهش خانوادگی برای حمایت از سالمندی سالم. هایمحیطی زندگی و اماک یاری کننده هایفرصیتمشارکت و افزایش برایاجتماعی میتلف هایمکان درخدمات ارائه و هابرنامهتوسعه و اجرای : تتویت5-3 اقدا و مهیاجری زنان، افراد سیالیورده، روسیتاییان، جمله دختران، دارای کمتری میزان فعالیت بدنی از هایگروهفعالیت بدنی در توسیط هیر کشیوری شناسیایی هاگروه(ای نشی که کمتری میزان فعالیت بدنی را دارند شیهحا آسیب سذیر و جمعیتافراد مثبت تما مرد . مشارکتبا هدف توجه به ،شود)می ایجاد ؛کندمیرا تحریک اندرکاراندستکه مشارکت تما هامحلهدر شهر، روستا و محوراجرای راهبردهای جامعه: 6-3 دا اق در فعالییت بیدنی و کیاهش رفتیار مشیارکتافیزایش جهیت های میتلیفدر زمینه گزاریسیاستیک ترکیبی از رویکردهای عمومی، همکاری مشترک و مالکیت. تمرکز بر مشارکت )؛ییدر هر سنی و با هر توانا(تمامی افراد تحرککم چهار شمارههدف استراتژیک فعال هاینظامایجاد سازی حاکمیت وسیاست توانمد بی بیشیی ارتباطیحمایت طلبی و نظا و نیروی کار، یهاظرفیت ،بی بیشیمشارکت ری، حاکمیت، ایجاد و تتویت رهب جهت افیزایش ملی ای و منطتهدامات هماهنگ بی المللی، لت در بسیج منابع و اجرای اقتری حابه مطلو جهت دستیابی . تحرککمسطح فعالیت بدنی و کاهش زندگی 42 جهیت حماییت از اجیرای ایمنطتهح ملی و وسطدر حاکمیتی نظا و رهبری ، گزاریسیاست هایچارچو : تتویت 1-4 اقدا هیای و مکانیز بیشییچندمشیارکت میی شیوند؛ تتوییت تحیرککمش رفتیار نی و کیاهافزایش فعالیت بد ی که باعثاقدامات فعالییت بیدنی و رفتیار عملییاتی هایبرنامیهها و ، توصییههیاتتوییت راهنما؛ میتلیف هایبیشهماهنگ؛ انسجا سیاستی در .ساسی وییرزشیابی جهت تتویت و سایش سیشرفت و ا؛ برای تمامی سنی تحرککم سیایش مینظم سیطح صورت لزو فراملیی بیرای حماییت از درعات در سطح ملی و نظا اطلا و توانمندسازی هبود: ب2-4 اقدا جدید دیجیتال با هدف تتوییت هایفناوریتوسعه و آزمایش ابعاد میتلف؛با در تمامی سنی و تحرککمفعالیت بدنی و رفتار چند منظم سایش و ؛تحرکیکمرهن ی و محیطی موثر بر جتماعی، فا عوامل تعیی کنندهنظارت بر نظا توسعه ؛سیستم سایش .رسانیاطلاعو ساسی ویی از اطمینانبرای هاسیاستدر مورد اجرای دهیگزارشو بیشی بیرای نیوآوری دیجیتیال و فنیاوریبکیارگیری ملی و انستیتویی و تحرییک ی ارزیابی و سژوهشی هاظرفیت تتویت: 3-4 اقدا .تحرککمش سطح فعالیت بدنی و کاهش رفتار افزای بر موثرسیاسی های حلاجرای راهه توسعه و سرعت بیشیدن ب و ایمنطتیهمشارکت در اقیدامات مشیترک جهیانی، ؛برای افزایش آگاهی و دانش حمایت طلبانه هایتلاش : تتویت4-4اقدا ، میتلیف هیایبیشاران ذگسیاسیتشیامل نیست) رهبران سطح بالا(البته محدود به کلیدیمیاطبی قرار دادن هدف ؛ملی جامعه.شهر و ، بیش خصوصی، رهبران رسانه توانمنیدی هایامات ملی و استانی و توسیعه سیسیتممالی برای تضمی اجرای سایدار اقد سازوکارهای تامی تتویت : 5-4 اقدا کنند.حمایت تحرککمر تاافزایش فعالیت بدنی و کاهش رف هایسیاستکه قادرند از توسعه و اجرا اجرا متفیاوتی تحیرککمو رفتیار تحرکییکم دارای سیطوحجهانی با علم به ای مطلب که کشورهای میتلیف برنامه راهبردی ای بر اسیاس محبو در هر کشوری می تواند فعالیت بدنی که در ای برنامه توجه شده استهمچنی ، هستند، تدوی شده است. برنامیه ایی در عیو ، .واحدی وجود نیدارد گزاریسیاست لح. بنابرای هرگز راهباشدمتفاوت هاکشورینه زمفرهنگ، منابع و در کیل جهیان و کشیورهای عضیو اجیراقابل که سیاست راهبردی 02طریق که از استی استراتژیکهدف 4شامل راهبردی .به آنها دست یافت توانمی ،باشدمی بنیابرای ).55(باشید متفیاوت توانیدمی های هیر کشیورویژگی با توجه به ی اقداماتاجراسرعت و سنجیبندی، امکانلویتوا دارای ظرفییت های بیدی ترتییب بتوانید زمینیهورعیت فعلی خود را ارزیابی کند تیا در ابتدا که هرکشوری، شودمیسیشنهاد یی کند. های اجرایی را شناساو شکاف گزاریسیاست هایفرصتسیشرفت و بالتوه بهبیود عوامیل اجتمیاعی، فرهن یی، اقتصیادی و محیطیی که هدفشان را بالادستی گزاریسیاستاقدامات تمامی کشورها باید فیرد محیور (آموزشیی، هیای رویکردمتمرکیز بیر سایی دستی هایسیاست به همراه را دنباشمیز فعالیت بدنی ا حمایت کننده هاسیسیتم مبتنی بیر رویکرد. ای باشد راستاهمتناسب هم انی با اصول باشد که طوری اید. ای اجرا باجرا کنند) رسانیاطلاع شناسیایی و در را های سیشنهادی متناسب بیا بافیت جامعیهترکیب استراتژیکی از راحلیک بتوانند کشورها را قادر سازد تا باید .)1(شکل اجرایی کندسال ) 7 -21ز مدت (سال) و درا 3-6(سال)، میان مدت 2- 3کوتاه مدت (های زمانی بازه کشیورها بیا ایی حیال،. باشدمیبیشتر کشورهای عضو مدت دراز دستور کار ،ملی متیاسدر برنامه راهبردیای کامل جرایا اثربیشیی و ایجیاداز ایی طرییق، تیا کننیدشروع را در ابتدا در سطح محلی و شهری گزاریسیاستهای نوآوری ممک است . یزه در سوشش ملی را متوجه شوندان 52 باعث افیزایش آگیاهی و تواندمی اندرکاراندستارتتاء آگاهی و سشتیبانی سیاسی اجتماعی و تاثیر موفتیت آمیز ابتکار عمل بر . شودو جامعه اندرکاراندستحمایت سیاسی، ایی بیرهمی اسیاس،. بسیار حیاتی است حل ها ی راهاجرا و ریزیبرنامهمشارکت در به منظور اجتماعی بسیجبرای موفتیت، را ارائیه اسیترویکرد کل جامعه ای کیه هیدفش توانمندسیازی جوامیع یک سازگار با گزاریسیاست، اقدامات راهبردیبرنامه .دهدمی ی هامشارکته آژانس منفردی است، سس برای اجرای آن نیاز بهر فراتر از توانمندی گزاریسیاستدستورکار با توجه به اینکه بیه صیورت (چیه جهانی در سطح ملیی، برنامه راهبردیای سازیسیادهباید جهت اجرا و اندرکاراندستتمامی .باشدمیموثر :در هفت حوزه کلیدی زیر فعالیت کنندباید انفرادی و چه به صورت مشارکتی)، رهبری: را ییک تحیرککمارتتا سطح فعالیت بدنی و کیاهش زنیدگی ملی که چشم انداز، جهت ایجاد یک و وارح رهبری قوی تعهد و .تضیمی کنیددر تمیامی سیطوح را چندگانه هایبیشمشارکت فعال ای تعهد و رهبری باید . باشدمی، رروری بداندلویت وا راهبیردی برنامیهو بیه طیور جیدی از دنسایری باشیبرای و ال و سرمشق رهبری در خود با عملکرد ندتوانمی اندرکاراندست .حمایت کنند ،توصیه شده و تغییرات مورد نیاز :حاکمیت سیاست و و کیاهش افزایی در جهت توسیعه فعالییت بیدنیهم تا بهتری کنند تتویت و ارزیابیو حاکمیت را هاسیاستباید همه شرکاء و ها ربوطیه، تیدوی دسیتورالعملهای خط مشیی و موقعییت مبیانیهبه روز رسانی توسعه یا ای شامل تحرک صورت گیرد. کم باشد.میراهبردی های ای برنامه در راستای توصیه به کار گماردن مجریانو تصویب متررات راهنماهای مرتبط با هر سازمان، هماهدگی: کلییدی ییک وظیفیه اندرکاراندسیتسیشیرفت و مشیارکت همیه رونید سایش ارزشیابی و، اجرا، ریزیبرنامه درملی هماهن ی ییز در . رمنا شایسیته اسیت کیه دی یران نباشدمیشفاف و وارح ،شرکاء . نتش بیش سلامت جهت هدایت و توجیهباشدمی (در موارد مناسب در سطح شهر و جامعه) مشارکت داشته باشند. های هماهن ی ملی و محلیبرقراری و سایداری مکانیز مدابع:بسیج را تتوییت غیرواگییر هیایبیماریسیشی یری و درمیان هایبرنامهو بدنی هایفعالیتتتاء در ار خود گذاریسرمایه باید هادولت اما تسریع و درجه بندی اجرا، با جابجایی منیابع موجیود باشدمیافزایش منابع مورد نیاز در بیشتر موارد، با وجود آن که کنند. در کشیورها و منیاطق کیم . باشدمیسذیر ، امکان کنندمییت اقداماتی که از افزایش فعالیت بدنی حمالویت دادن به وبه سمت ا و سژوهش ، آموزشی هایفرصتحمایت از ، اجرایی منابع جذ برای یهایفرصت باید در جستجوی اندرکاراندستسایر درآمد، د.نباشتوسعه مشارکت جامعه: ارزشیمند، ،مناسیب راهکارهیایتا از باشدمی راناندرکادستو مالکیت همه به مشارکت کاملنیاز اد یک جامعه فعال ایجبرای بشیر دوسیتانه و نهادهیایمدنی، ، جامعهجامعه هایبیش همه مشارکت مربو به. اقدامات اطمینان حاصل شود موثر و سایدار ی یر د و دستیابی بیه اهیداف مشیترکمنافع مشترک ایجاد کرده و از ای طریق به ایجاد ظرفیت تواندمیدی ران، خصوصی و هیر اندرکاراندسیتجهیانی و ارتباطیات برنامه راهبیردیمشارکت باید با انتشار گسترده کمک کند. اندرکاراندستو هابیش 62 ،دسیترسقابیل ، برابیر هایفرصیتبیشیترکردن با و شروع گردد ترفعالکشور با هدف اجرای چشم انداز مشترک ایجاد جامعه .تکمیل شود ،دو لذت بیش برای تمامی افرا قابل تهیه :طلبی ارتقاء و حمایت شیرایط و از اجرای سیاست راهبردی مورد نیاز هیر کشیور و متناسیب بیا طلبی موظف به ارتتاء و حمایت اندرکاراندست همه مزاییای میرتبط و تحرککمافزایش فعالیت بدنی و کاهش زندگی برای هافرصتارتتای نیاز و . باشندمیلویت های آن کشور وا غیردولتیی نتیش کلییدی در هیدایت هایسیازمان. جامعه مدنی و باشدمیرروری هابیشبرای تمامی ،آن در همه سطوحبا دارند. ساسی وییحمایت طلبی و سایش :شواهدراهکار مبتدی بر و به روز تیحما ،یقو یاطلاعات یهاستمیو س توسط بوده و آگاهانهباید ، ایمنطته سیاست ملی و ارزشیابیاجرا و ،ریزیبرنامه های سیسیتم. باشیدمی ، میورد نییازهای جدید و تتویت اقیداماتع یافت از خط مشیاطلابرای نوآوری و تحتیقشود. یرسان وییژه در کشیورهایی بیا ه بی اندرکاراندست همهی اصلی نظارت و ساسی ویی ملی هستند. هامولفه، هاسیاستنظارت و ارزیابی حمایت کنند.اطلاعاتی هایسیستمباید از تتویت اسناد و ،درآمد سایی و متوسط سیازمان جهیانی ،ایمنطتیهاجرای بیست سیاست راهبردی سیشنهاد شده در سطح ملیی و کشورهای عضو در جهت کمک به های زیر را مطرح نموده است:لویت بندیوبهداشت ا حمایت از کشورها جهت سذیرش، تطیابق و افیزودن آن در و برنامه راهبردی برایو ارزشیابی سایشچهارچو یک تکمیل -1 .سطح ملی سیشرفت کنونی سطح فعالیت بدنی و حمایت و بروز رسیانی (در صیورت نییاز) روند ارزیابی برایحمایت از کشورهای عضو -2 فعالیت بدنی. برنامه راهبردیملی و های گزاریسیاست و ملی. ایمنطتهح جهانی، در سط غیرسلامت هایبیشبا تتویت مشارکت -3 منابع. بسیجاهمیت فعالیت بدنی و ازافزایش آگاهی سطح بالا برای حمایت طلبی هایتلاشاز و حمایترهبری -4 اجیرای از حماییت به منظیور، ابزار و منابع آموزشی هادستور العملانتشار برای توسعه، ترویج و اندرکاراندستبا مشارکت -5 .تحرککمفعالیت بدنی و رفتار بردیسیاست راهبیست ،اندرکاراندسیتسازمان جهانی بهداشت و سایر دبیرخانه کشورهای عضو، های سیشنهادی و مسلولیت لیست کاملی از نتش ها شده است. آورده 2شماره سیوستدر :ارزشیابی و پایش با ،0302در بزرگسالان و نوجوانان تا سال اکافیفعالیت بدنی ن شیوع درصدی 51 هدف کاهش دستیابی به ومیزان سیشرفت هیایبیماریدر چیارچو نظیارت بیر سیشی یری و کنتیرل (نتیجه ای مصو مجمع جهیانی بهداشیت استفاده از دو شاخص : شاخص عبارتند از ای دو کنترل خواهد شد.) غیرواگیر سال. 81از و بالاتر 81افراد فعالیت بدنی ناکافی در میان شیوع • 72 .1سال) 71تا 11نوجوانان (فعالیت بدنی ناکافی در میان شیوع • ، تتوییت کننیدمیورد توافیق هایتوصیهدر راستای را تفکیک شدهاطلاعات دهیگزارشتا دشومی خواستهشورهای عضو کاز ذیل است: موارد شامل هاولویترا منعکس کنند. ای ا برنامه راهبردیهای دوگانه ای لویتواو )،75،65،82،6( .امعهدر ج تحرکیکمکلی کاهش سطح -1 (ایی دارنیدبیدنی را فعالییت سطح که کمتری یهایگروه در تحرکیکمسطح کاهش و یکشوری درون هانابرابری کاهش -2 .)شوندمیمشیص با تشییص هر کشور هاگروه ، از جملیه فعالییت بیدنی میرتبط بیا شیغلدنی (فعالییت بیانیواع اختصاصی هایاندازه گیریباید شامل تفکیک شدهاطلاعات باشد. جغرافیاییاجتماعی دموگرافیکی، فرهن ی، اقتصادی و عواملشناسایی و زمان تفریح) و سواریدوچرخه، رویسیاده های آنشاخصچارچوب پایش و سیایش و چیارچو بیه نهیایی کیردن متعهدسازمان جهانی بهداشت ، برنامه راهبردیجهانی و ملی ای سازیسیادهسایش برای بر روی سیایت مت فنی . در ای تاریخ یک باشدمی 8102تا دسامبر بیش اثر یهاشاخصو هافرایندازای مجموعهو ارزشیابی که در آن چ ون ی نظارت سازمان جهانی بهداشت بر روند سیشرفت و ارزشیابی اجرایی منتشر خواهد شد ای سازمان اینترنتی . شودمیشرح داده ایمنطتهدر سطح جهانی و هر کشور تیا .را میدنظر قیرار داد، به صرفه بودن و انعطاف سذیری بودن اقتصادی سه اصل باید ارزشیابیسایش و هایچارچو در تدوی هم افزایی و بهره وری و را به حداقل رساندهموجود هایسیستم توسط هاداده آوری جمع بارباید ارزیابی چارچو ،حد ممک عنیوان بیه( زیسیت محییط و اجتمیاعی بهداشتی، یهاشاخصنظارتی که برای سایر هایسیستماز طریق هماهن ی با سایر را ی هاشیاخصروی شناسیایی بیر بایید تمرکیز ی بیشتر به ای ترتیب، .افزایش دهد) ایجاد شده اند، سایدار توسعه اهداف مثال، هیا ، ارزیابیهای مشیص شدهبرای شاخصدر صورت امکان، .هستندو در دسترس کاربردی که در تما کشورها باشدفرایندی غیرواگییر، سیایش هیایسیسیتم سیایش کشیوری بیماری از قبییلگردآوری اطلاعات موجود های استفاده از ابزارها و سیستم با و ،سیلامت میدارسمربیو بیه هایسیاستجهانی جهانی سلامت دانش آموزان مدارس، سایش سیمایش ،ایمنی جادهکشوری . کاهش یابد. کشورها وارد بر بار بدی ترتیبانجا شود تا س دارشهرهای دوستسای اه های اطلاعاتی هیای سای اهدر OHW آلیودگی هیوا هیای اطلاعیاتی از جملیه در برخی سای یاه توانمیرا بدست آمدهاطلاعات ای همچنی توسیعه اهیداف بیا راسیتاهمکیه )95( )هابیتات(ابتکار رفاه شهری از عمومی به عنوان قسمتی نواحی ،)85(اطلاعاتی شهرها نظیرات و دستیابی بیه فنی هایمشاورهبرای رسیدن به اهداف جهانی تنظیم شده، . ، در دسترس قرار دادباشدمی 11/7ایدار س . باشدمیمورد نیاز ،ایند سیشرفت هر کشورفر یمنعکس کنندهی هاشاخصدر مورد هابیشمتیصصی سلامت و سایر در نظر سال بر اساس متیاس سنجش خود اظهاری یا عینی 11افراد کمتر از هیچ شاخصی برای ،مورد تایید جهانی ایت نبود اطلاعات سایهبه عل . 1 .گرفته نشده است . هاکاهش نابرابری روند پیشرفت دادن نشان تفکیک شده برای اطلاعاتدهی گزارش تقویت 82 ابزارهای مورد نیاز بیرای اسیتفاده در سیطح معرفی و هاسیاستارزیابی شناسیروش رویکردهای ی در موردهایتوصیه یارائهبا ر نمایند.منتشمنظم خود را به طور ملی هایگزارش رودمیانتظار نیز از کشورها از کشورها سشتیبانی خواهد شد. ،کشوری پیشرفت جهانی و دهیگزارشروند AHWاز راهکارهیای 3/9سیاراگراف با راستاهمفعالیت بدنی جهانی برنامه راهبردیسیشرفت جهانی اجرای روند دهیگزارش خواهید شید. دومیی منتشر) 0202 سال (با استفاده از اطلاعات 1202اولی گزارش در سال . دبوخواهد 1)3102(01.66 در سیال بهداشیت جهیانیمجمع ) منتشر خواهد شد. گزارش نهایی در5202(با استفاده از اطلاعات 6202ش در سال گزار خواهد شد. ارائه ،برای توسعه سایدار 0302سلامت و اهداف دستور کار مرتبط بااهداف ازبیشی به عنوان ، 0302 منابع .0102رد فعالیت بدنی. ژنو: سازمان جهانی بهداشت، جهانی سلامتی در مو هایتوصیهسازمان جهانی بهداشت، .1 برای افسیردگی: ینماریچاردز جی، روسنبا اس، وارد سی بی، استابز بی. نرمش به عنوان دراسچاچ اف، وانکامپفورت دی، .2 15-24: 77؛ 6102 .seR rtaihcysP J. سوگیری چاپ نظم یافته برای لیک تجزیه و تحلی verP J mA لیت بدنی و سیش یری از افسردگی: یک مرور نظا منید مطالعیات آینیده ن یر.ممی جی، فالکنر جی، فعا .3 .756–946:)5(54;3102 .deM لیوینگ استون جی، سومرلند ای، ارگتا وی، کاستافردا اس چی، هانتلی جی، امس دی و همکاران. سیشی یری، مداخلیه و .4 .4372–3762):31101(093;61;7102مراقبت از دیابت. لانست .091–981:)8389(083;2102 .داز سی و هارتان ار. بازخورد ن رش ما درباره فعالیت بدنی. لانست .5 و، ژنی. 0202–3102غییر واگییر هیایبیماریبرنامه جهانی عملیاتی برای سیشی یری و کنتیرل .سازمان جهانی بهداشت .6 .3102سازمان جهانی بهداشت: جهیانی سیازمان ژنیو،. 0202–3102غییر واگییر هیایبیماریی و کنترل برنامه جهانی عملیاتی برای سیش یر 5صفحه .7 .3102: بهداشت در مورد بیمیای 8102-0302 عنوان یک اولویت توسعه سایدار دربه ویدئو مونتهشهر سازمان جهانی بهداشت. نتشه راه .8 .7102های غیرواگیر. ژنو، سازمان جهانی بهداشت: . ژنیو: سیازمان 0202-3102غیرواگییر هیایبیماریاتی بیرای سیشی یری و کنتیرل برنامه جهانی عملی 43-33صفحات .9 .3102بهداشت جهانی؛ سازمان جهانی بهداشت. استراتژی جهانی در مورد رژیم غذایی، فعالیت بدنی و سیلامتی. ژنیو، سیازمان جهیانی بهداشیت: .01 .4002 یت بدنی برای منطته ی اروسایی سازمان جهانی بهداشیت برای اروسا. استراتژی فعال سازمان جهانی بهداشت ایمنطتهدفتر .11 6102. کپنهاگ: سازمان جهانی بهداشت ؛ 5202-6102 سایر مداخلات توصیه شیده بیرای سیشی یری و و ’syub tseB‘غیرواگیر: هایبیماری. مبارزه با سازمان جهانی بهداشت .21 7102غیرواگیر. ژنو: سازمان بهداشت جهانی؛ هایبیماریکنترل ) را مشاهده نمایید 3102( بهداشت جهانی مجمع 01.66 قطعنامه 1 (01R_66A/66AHW/selif_fdp/ahwbe/bg/tni.ohw.sppa//:ptth-fdp.ne8102 lirpA dessecca , 92 چانیگ ای ای، همکیاران. شیبکه تحتیتیاتی -ترمبلای ا ، ابرت اس، بارنس جی دی، ساندرز تی جی، کارسون وی، لاتیمر .31 rtuN vaheB Jه اجماع اصیطلاحات. قیانون بیی المللیی سروژ از حاصل نتایج و فرایندها – )NRBS(تحرککمرفتار .57:41 ;7102. tcA syhP .تحیرککمبیش از حد نشسیت : علیم بهداشیت جامعیه از رفتیار دنست دی دبلیو. اون ان، هیلی جی ان، متوز سی ای، .41 311-501): 3( 83؛ 0102 icS tropS crexE 4102غیرواگیر. ژنو: سازمان بهداشت جهانی؛ هایبیماریرعیت جهانی در مورد گزارش و سازمان جهانی بهداشت. .51 ، کلی سی، همکاران. سیشرفت در فعالیت بدنی در طیول دوره چهیار سلیز جی، بال اف، گاتولد ار، هیت جی دبلیو، اینوا اس .61 .63-5231: 883؛ 6102ساله المپیک. لانست ار داینگ دی، لاوسون کی دی، کولب الکساندر تی ال، فینکل استی ای ای، کتزمارزیک سی تی، مچل دبلیو، همکاران. ب .71 ): 15001( 883؛ 6102غیر واگییر. لانسیت هایبیماریده اقتصادی عد فعایت بدنی: یک تجزیه و تحلیل جهانی از عم .42-1131 سراباکری دی، اننید فعالیت بدنی برای جلوگیری از بیماری قلبی متابولیک. در: بال اف، گوینتا اس، لامبرت وی، سرت ا . .81 قلبی هایبیماریویرایش سو ، کنترل بیماری. هایاولویت، سردبیران. اس، گازیانو تی ای، مبانیا جی، ویو وای، نوگانت ار .99-97؛ 7102شن ت دی سی: بانک جهانی. وا )3PCD( . عروقی، تنفسی و اختلالات مرتبط سهم به اشتراک گذاشت دوچرخه در چی : یک تجزیه و تحلیل در سطح شیهر لی زد، وانگ دبلیو، یانگ سی، داینگ اچ. .91 .887-377): 44؛ (7102در روند بلند مدت. حمل و نتل. چاسم سی، اسچارت کی، چیاسم ار، -تغییر ورعیت های سفر در شهرهای نیوزیلند. در: هاودن وودوارد ای، لندسیی جی. .02 فر شهری و حمل و نتل در نیوزیلند. ولین تون: مرکز نیوزیلند برای شیهرهای ساییدار در -ویراستاران. اندازه گیری شهر .0102مرکز دانش اه اوتاگو؛ شیهری در هایمحیطفعالیت بدنی در ارتبا با ری ای، کان وی تی، ادامز ا ، فرانک ال، سرت ا ، همکاران. سیلیز جی، س .12 .7122-7022): 43001( 782؛ 6102شهر در سراسر جهان: یک مطالعه متطعی. لانست 41 شهر و سلامت مرد : ریزیبرنامه موآدون ای، ریز ار، تورل جی، دانربرج ای ال، بادلند اچ، همکاران-کورتی بی، ورنز-گیلیز .22 .42-2192: 883؛ 6102یک چالش جهانی. لانست توسعه سایدار، 0302. اعلامیه شان های در زمینه ارتتای سلامت در برنامه 6102توافق شان های در مورد شهرهای سالم. .32 تصییییویب شیییید. 6102در شییییان های کییییه در نهمییییی کنفییییرانس جهییییانی در مییییورد ارتتییییا سییییلامت، .)/ne/egdelp-ytic-yhtlaeh/phcg9/secnerefnoc/noitomorphtlaeh/tni.ohw.www//:ptth( .7102؛ لاندسی ال، چاسم تی.افزایش سهم ورزش در اهداف توسعه سایدار. لندن: دبیرخانه مشترک المنافع .42 .توصی ییه و ورزش و جامعی یه فعییال 02+ 02: 0202کمیتییه بی یی المللییی المپیییک. دسی یتور کی یار المپیییک .52 -02-02-ni-etanimluc-snoissucsid-0202-adnega-cipmylo/swen/gro.cipmylo.www//:sptth( .)snoitadnemmocer خان کی ا ، تامسون ای ا ، بلایر اس ان، سیلیز جی اف، ساول کی ای، بال اف سی، بام ای ای. فعالییت بیدنی، نیرمش و .62 .46-95: 083؛ 2102لانست در سلامتی ملت ها. هاآنورزش: نتش 03 : گیزارش نهیایی مشیارکت جوانیان "نیان اعتتیاد دارییممیا بیه جوا". CYRGو RCHNUکمیسیون سناهنیدگان زن، .72 سناهندگان جهانی -troper-lanif-cyrg-5831/secruoser/htuoy/gro.noissimmoceegufersnemow.www//:sptth( .)6102-tpes ).5102منشور بی المللی تربیت بدنی، فعالیت بدنی و ورزشی (تجدید نظر شده در سال : یونسکو .82 -dna-noitacude-lacisyhp/semeht/secneics-namuh-dna-laicos/ne/wen/gro.ocsenu.www//:ptth( . 8102قابل دسترسی از اسریل لینک فوق )/retrahc-trops/trops . IV SPENIM(گزارش ششمی کنفرانس بی المللی وزرا و متامات ارشید مسیلول تربییت بیدنی و ورزشیی (، یونسکو .92 بیه تصیویب 7102ژوئییه 51-41؛ 7102مبر سیاریس، سیپتا VER 5/7102 / SHSطرح عملیاتی کازان. 1سیوست )fdp.E527252/725200/5200/segami/gro.ocsenu.codsenu//:ptth( رسید. یی: خلاصیه اجرائیی. ژنیو: سازمان جهانی بهداشت. گزارش کمیسیون درباره سایان دادن به چاقی دوران کودکی: طرح اجرا .03 -nalp-ohce/snoitacilbup/ytisebo-doohdlihc-dne/tni.ohw.www//:ptth(.7102سازمان جانی بهداشت: .)/ne/yrammus-evitucexe بررسیی نظیا وان دان جی ا ، سروسر کی ال، وان ویر ا اف،وان دیر بیک ای جی، بن رس سی ا ،مچل دبلیو، همکیاران. .13 1102ارتتاء سلامت کارخانه با هدف بهبود تغذیه و / ییا افیزایش فعالییت بیدنی. اوبامیا، هایبرنامهمالی مند بر بازگشت .94-1301): 21( ). ژنیو: سیازمان 6102-0202جهیانی در میورد سییری و سیلامت ( برنامه راهبیردیاستراتژی و سازمان جهانی بهداشت. .23 .6102بهداشت جهانی؛ های فنی قلب ها برای میدیریت بیمیاری قلبیی عروقیی در مراقبیت اولییه بهداشیتی. ژنیو: بستهسازمان جهانی بهداشت. .33 .6102سازمان بهداشت جهانی؛ افق های جدید برای سلامتی از طریق ف آوری های تلفی همیراه. ژنیو: سیازمان :هسلامت همراسازمان جهانی بهداشت. .43 )fdp.bew_htlaehm_eog/snoitacilbup/eog/tni.ohw.www//:ptth(1102بهداشت جهانی؛ میداخلات سیلامت همیراه بیه عنیوان ابیزار تتوییت وابریکو ای بی، واسودیوان ال، کوچی ای، فابریکنیت ار، میلیی جیی. .53 .17-061): 2( 1؛ 3102اشت جهانی: علم و عمل. رویکرد کاربردی و یک چارچو بصری. بهد 21سلامت: هایسیستم برای توسعه سایدار، میورد تصیویب 0302: تبدیل دنیای ما: دستورالعمل 1/07 / SER / A قطعنامه سازمان ملل متحد .63 رسیییییییید. 5102سیییییییپتامبر 52مجمیییییییع عمیییییییومی سیییییییازمان ملیییییییل متحییییییید در olg/scod/ylbmessalareneg/noitargim/noitalupop/ased/tnempoleved/ne/gro.nu.www//:ptth( .)fdp.E_1_07_SER_A/tcapmoclab . ژنیو: سیازمان 0202-1102نی جیاده سازمان جهانی بهداشت و سازمان ملل متحد. طرح جهانی یک دهه اقدا برای ایم. 73 .)/ne/nalp/noitca_fo_edaced/ytefasdaor/tni.ohw.www//:ptth(1102بهداشت جهانی؛ .1102مروری بر بهداشت عمومی و استراتژی جهانی محیط .سازمان جهانی بهداشت. 83 .)fdp.1102_weivrevo_ygetarts_labolg_1102_EHP/snoitacilbup/ehp/tni.ohw.www//:ptth( )، IIIدستورالعمل جدید شهری که توسط کنفرانس سازمان ملل متحد برای مسک و توسعه سایدار شهری (محل سکونت .93 توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد مورد تخیید قرار گرفت. 652/17تصویب شد، در قطعنامه 6102 13 clabolg/scod/ylbmessalareneg/noitargim/noitalupop/ased/tnempoleved/ne/gronu.www//:ptth( .)fdp.652_17_SER_A/tcapmo .3102نی؛ . ژنو: سازمان بهداشت جها0202-3102بهداشت روانی برنامه راهبردیسازمان جهانی بهداشت. .04 قطعنامیه هیا، تصیمیم هیا و سیوسیت هیا. هفیتم مجمیع 1 / CER / 7102 / 07AHW )71( 07AHW: . تصمیم 14 . 7102مه 13تا 22بهداشت جهانی ، .)1=egap#fdp.ne-1CER_7102_07A/1CER-07AHW/selif_fdp/ahwbe/bg/tni.ohw.sppa//:ptth( )6102تا 0302. همه زنان همه کودکان.استراتژی جهانی برای سلامت زنان، کودکان و نوجوانان (24 orB_etadpUSG_CEWE/01/7102/sdaolpu/tnetnocpw/gro.dlihcyrevenamowyreve.www//:ptth( .)fdp.bew_7102_NE_eruhc بیرای ساییان دادن بیه برنامه راهبیردیسازمان بهداشت جهانی/ یونیسف. همه زنان همه کودکان. هر نوزاد تازه متولد: یک .34 .4102مان بهداشت جهانی؛ مرگ و میر قابل سیش یری. ژنو: ساز . سلامت بهتر برای همه افراد دارای معلولیت. ژنیو: 1202-4102سازمان بهداشت جهانی. برنامه جهانی عملیاتی معلولی .44 .5102سازمان بهداشت جهانی؛ .7102 ها. بریستول: بریتانیا کبیرو ایرلند شمالی؛ GDS: تغذیه 7102. طرح های توسعه. گزارش تغذیه جهانی 54 ..)emoh/noitirtun/gro.nu.www//:sptth(5202-6102هه اقدا سازمان ملل متحد در مورد تغذیه د. 64 برخیی چیراهمبست ی فعالیت بدنی : .بایم ای ای، رییز ار اس، سیلیز جی اف، ولز جی سی، لووزار جی، مارتی بی دبلیو. 74 tomraM .84 .17-852): 083؛ (2102یستند؟ لانست برخی دی ر ن و هستند فعال جسمی لحاظ از افراد .5102شکاف سلامت: چالش یک دنیای نابرابر. انتشارات بلومزبری، . مارموت ا .84 . آکسیفورد، 3102و طراحی برای ایجاد تحرک در شهری سایدار: گزارش جهانی دربیاره شیهرک هیای انسیانی ریزیبرنامه .94 .3102؛ NU(-)tatibaHبرنامه محل های سکونت انسانی سازمان ملل متحد بریتانیا کبیر و ایرلند شمالی: -no-troper-labolg-ytilibom-nabru-elbaniatsus-rof-ngised-dna-gninnalp/gro.tatibahnu//:sptth( .)/3102-stnemelttes-namuh .هاجاده) در مورد بهبود امنیت جهانی در 0102مجمع عمومی سازمان ملل متحد ( 552/46. قطعنامه 05 oituloser_AG_NU/ciffart_daor/snoitacilbup/noitneverp_yrujni_ecneloiv/tni.ohw.www//:ptth( fdp.ne-552-45-n .انسیون ملل متحد در مورد حتوق کودکانکنو. 15 -snoitan-detinu/sthgir-snerdlihc/od-ew-tahw/ku.gro.nerdlihcehtevas.www//:sptth( .)dlihc-eht-fo-sthgir-eht-fo-noitnevnoc .کنوانسیون سازمان ملل متحد در مورد حتوق افراد معلول. 25 .تتویت حمایت از حتوق بشر افراد مس ؛ گزارش هشتمی جلسه کاری گروه کاری بازنشست ی در زمینه سیری به منظور 35 .)lmths.noisseshthgie/puorg-gnikrow-gniega/gro.nu.laicos//:sptth( noisses PDNU، کیه توسیط 4102. ژنیو: سیازمان بهداشیت جهیانی؛ 4102از خشیونت . گیزارش جهیانی وریعیت سیشی یری 45 .شودمیحمایت CDONUو )./ne/4102/troper_sutats/ecneloiv/noitneverp_yrujni_ecneloiv/tni.ohw.www//:ptth( 23 فعالییت بیدنی در افیزایش میداخلات .باونسیون از سیی گوینکا اس، لامبرت ای وی، اگیلوی دی، سالوو دی، . رییز ار اس،55 . 84-7331): 15001( 883؛ 6102سرتاسر جهان: افزایش رویکردهای وسیعتر و دقیق تر برای دستیابی به افراد. لانست غیرواگیر هایبیماریغیرواگیر: تضمی سیشرفت در زمینه هایبیماریچارچو نظارت جهانی .. سازمان جهانی بهداشت65 در کشورها. .)/ne/krowemarf_gnirotinom_labolg/hmn/tni.ohw.www//:ptth( .)2(نتطه هاداده، آمار و جمع آوری 13کنوانسیون سازمان ملل متحد در مورد حتوق افراد معلول، ماده .75 -htiw-snosrep-fo-sthgir-eht-no-noitnevnoc/seitilibasid/ased/tnempoleved/gro.nu.www//:sptth( .)lmth.2-seitilibasid-htiw-snosrep-fo-sthgir-eht-no-noitnevnoc/seitilibasid .)6102به روز رسانی )سای اه داده جهانی آلودگی هوا در محیط شهری .سازمان بهداشت جهانی .85 .(ne/seitic/sesabatad/riaroodtuo/scipot_htlaeh/ehp/tni.ohw.www//:ptth) .شهر یتوسعهتحد برای آینده بهتر شهری: ابتکار سازمان ملل م .95 .)/evitaitini-ytirepsorp-ytic/semmargorp-sevitaitini/sevitaitini-nabru/gro.tatibahnu//:sptth( 1 پیوست فعالیت بدنی و اهداف توسعه پایدار کیه باعیث گزاریسیاسیت اقیدامات در گذاریسیرمایه و است اقتصادی و اجتماعی ،یسلامتمزایای متعدد دارای بدنی فعالیت .موثر باشد سایدار توسعه اهداف به دستیابی در تواندمیشوند، میبدنی فعالیت افزایش ،سیواریدوچرخه ،رویسیاده طریق ازند توانمی هاسیاست با استفاده از آنها،د که وجود دار رمستتیمغی و مستتیم چندی مسیر حمایت کنند.ه سایدار عتوسهدف سیزدهاز بازی وفعال تفریح ورزش، 33 عنوان هدف توسعه هدف مسیر )GDSسایدار ( نییوعی از سییوتغذیه هییر دو ارییافه وزن و چییاقی وزن حفیظ بیه توانیدمیبیدنی ت . فعالییباشندمی .)2،1( کمک نمایدکاهش وزن و سالم ؛تما اشکال سوتغذیهخاتمه دادن به 2.2 اهیداف تحتیق . 5202دستیابی تیا سیال رد توقیفمورد توافیق بیی المللیی در میو 5کودکان زییر و از بی رفت کاهش رشد ای دختییران نیازهییای تغذیییه رفییع، سییال یرده و افراد مس .شنوجوان، زنان باردارو جهان بدون گرسن ی 2 هییای و رفتارمناسییب بییدنی فعالیییت نداشییت هیایبیماری اولیه عوامل خطرجمله از تحرککم در افیراد عیادی و در معیر، غیر واگییر هسیتند. ب یه ب یدنی اف یزایش مشیارکت در فعالیییت خطیر، کمیک غیرواگییر هیایبیماریسیش یری و درمان بیار توانیدمی بیدنیالییت افیزایش فع ).3( کندمی و ناشی از بیماری و میرگ و مییر کلیی را کیاهش تندرستی و سیلامت روان را در تمیا افیراد ارتتیا دهد. عیابری مربیو بیه ایجیادهنیمی از مرگ و میر . کاهش سرعت و باشدمیدوچرخه سواران سیاده و ی کیه موجیب هایزیرساختحجم ترافیک و بهبود و رویسییادهسییرهای ایمی مدسترسی مرد بیه و استفاده از وسایل نتلیه عمیومی سواریدوچرخه باعیث ،ایجیادهکیاهش تصیادفات ، علاوه بربشود نییز ب یدنی مشیارکت میرد در فعالییت افیزایش هیایکاهش یک سو از مرگ و میر 4.3 غیرواگییر از هیایبیماریز زودرس ناشی ا ارتتییای وطریییق سیشیی یری و درمییان .تندرستی و سلامت روان درصیدی مییزان میرگ و 05کاهش 6.3 .ایجادهمیر و آسیب ناشی از تصادفات و مطلییو سییلامت تندرستی 3 43 .)4(شودمی شیامل خیدمات مراقبیت سلامت هم انی سوشش سیشی یری و درمیان که بیه است رروریسلامت .)5( دکنیییکمیییک می غیرواگییییر هیییایبیماری هیایبیمارییکی از عوامل خطر اصلی تحرکیکم خیدمات مراقبیت سیلامت در . باشیدمیغیرواگیر در بییدنیباییید فعالیییت ،و بییا کیفیییت رییروری به اتفاق ای گنجانده شود. میتصر توصیه /مشاوره هیایبیماریدر خرییدهابهتیری یکیی از عنیوان .)6(شناخته شده است )DCN( غیرواگیر ، رویسییییادهاسیییتفاده از تشیییویق میییرد بیییه و وسایل نتلیه عمیومی بیه جیای سواریدوچرخه و هاآلاینیدهموجیب کیاهش ،خودروهای شیصی و در نتیجیه کیاهش تعیداد )7( بهبود کیفیت هوا ناشی از آلیودگی هیوا هایبیماریو هامرگ و میر .شودمی سیلامت هم انی دستیابی به سوشش 8.3 ، مالی خطرات حفاظت از از طریق) CHU( سیلامت دسترسیی ب یه خیدمات مراقبیت کیفیت، دسترسی به داروهیا و وری و با رر و ، بیا کیفییت ، میوثر،های ریروریواکس مترون به صرفه برای همه و و میرهیا مرگتعداد سایدار کاهش 9.3 ناشییی از مییواد شیییمیایی هییایبیماری و های هوا، آ و خیاکو آلودگیخطرساز .لودگی میکروبیآ میتلیف هایفرصتو ایجاد ا کیفیت زنگ ورزش ب باعث افزایش مشارکت در فعالیت بدنی در مدارس . افزایش مشارکت در فعالیت دشومیبدنی فعالیت منجیر بیه تواندمیدختران و سسران همه در بدنی شیناختی و عملکرد بهبود و افزایش قدرت تمرکز شیود های تحصییلیبهتر شدن موفتیتدر نتیجه .)8( فعالیت به ارتتا در مدارسبدنی فعالیت هایهبرنام دختران و تما اطمینان از دسترسی 1.4 کاملا هابتدایی و متوسط ان به آموزشسسر بیه کیه منجیر برابیر و باکیفییت رای یان، .شودو مرتبط موثریادگیری سیامدهای دختران و تما اطمینان از دسترسی 2.4 رشد با کیفیت دوران کیودکی وسسران به 4 آموزش با کیفیت 53 حرکتی و عیادات هایمهارتسواد سلامتی، ،بدنی کمیک دختیران و سسیران همیه و ن یرش مثبیت افیزایش باعیثتما ای موارد با همدی ر . کندمی تجیار آمادگی کودکان برای آمیوزش ابتیدایی و .)6( دشومی بدنی آنان از فعالیت بیشلذت فضاهای ایم ، هم یانی دارای موزشی بایدآمراکز (چه فضای داخلی و چه خارجی) یو قابل دسترس . ای فضاها به افزایش فعالیت کودکان باشند برای و ایجیاد ییک تحیرککم هایبدنی و کاهش رفتار کودکان کمیک برای همه مناسبمحیط یادگیری ).9( کنندمی یش دبسیتانی جهیت مراقبت و آمیوزش سی .ی دبستانآمادگی برای دوره ات تجهییزرسیانی روز بی سیاخت و -.الف4 و ، توانیاییکیه متناسیب بیا سی آموزشی هییایمحیط یارائییهو جنسیییت باشییند ، دور از خشیونت، ایمی مساوی،یادگیری .هم انی و موثر برای همه ، بیدنیی فعالیت در زمینه ،در بسیاری از کشورها به ای صورت شودمیسوگیری جنسیتی مشاهده بت بیه زنیان تماییل بیشیتری بیرای مردان نس که افیزایش . )01( مشارکت در فعالییت بیدنی دارنید زنیان و فعالییت بیدنی در هایفرصتو دسترسی در ساییان دادن توانیدمیدر طول زندگی، دختران ، همچنیی .کننیده باشید کمیکها به ای تبعیض قادر سیازد زنان و دختران را تواندمیای افزایش بل انتتال خود را توسعه دهند، در قا هایمهارتتا زندگی، خودبیاوری بیشیتری داشیته باشیند و در اقتصیادی مشیارکت داشیته باشیند. هیایفعالیت تیرویج اییده هیا و مسیلول توانیدمیهیم ورزش هیم و )11( باشیدتبعیض تتویت کننده تصورات باشد و عتایدای برای مبارزه با ایوسیله تواندمی به هر نیوع تبعییض جنسییتی را لزو سایان دادن .نمایدتتویت هرگونیه تبعییض رسیاندنساییان به 1.5 اسر جهاننعلیه زنان و دختران در سر تساوی جنسیتی 5 63 طرییق از بدنی هایفعالیت در مشارکت افزایش در جهت شرکت بیشتر هایفرصت کردن فراهم ،رویسییادهباعث تشویق ی کهخدمات یا هابرنامه ،)تفیریح ییا نتل و حمل برای( سواریدوچرخه شییوندمی فعییال تفریحییات و بییازی ورزش، نید شیغل هیای جدییدی را بیرای ارائیه توانمی و همچنی کسانی هابرنامهدهندگان خدمات و ایحرفیهارتتیا خیدمات و آمیوزش درگییر کیه اجیرای ازکیه کیار آفرینیی .ایجاد کندهستند، سلامت هایبیش در گزاریسیاست هایصیهتو بیا توانیدمی، کنیدمیحماییت هیاسایر ارگان و شیغلی بیرای جوانیان، هایفرصتفراهم کردن افراد مس و افراد دارای معلولییت، بیه کیاهش بیکاری کمیک کنید. در افیراد شیاغل، فعالییت ی در محل کیار وربه افزایش بهره تواندمیبدنی هیای شیغلی ها و غیبسیبو همچنی کاهش آ کمک نماید. سواریدوچرخه ،رویسیاده فراملی و ملی ترویج بیرای مناسیب مشیارکت جمعیی روییدادهای و توانیدمی ،بیا هیر قیابلیتی همه گروهیای سینی جیذ وگردشی ری گیردد موجیب سیشیرفت را ارتتاء دهد المللی بی و ملی کنندگان بازدید منجیر بیه تواندمی با تتویت اشتغالامر که ای گردد. محلی اقتصادو رشد تتویت ی محیور توسعه هایسیاست ترویج 3.8 شیغل ایجیاد تولیدی، هایفعالیت از که نیوآوری و خلاقییت کارآفرینی، مناسب، بن یاه هیای ؛ حمایت ازکنندمی حمایت ازبه طور مثال ( متوسط و کوچک، خرد، .)مالی خدمات به طریق دسترسی بیرای مناسیبشیغل بیه دستیابی 5،8 افیراد و جوانان بویژه مردان، و زنان همه بیرای برابیر حتیوق سرداخیت و معلیول، .با ارزش یکسان هایکار چشیم یر نسیبت جوانیان کیاهش 6.8 بدون شغل و در حال تحصیل و آموزش. ترویج هایسیاست اجرای و تدوی 9.8 کیییار مناسیییب و رشییید اقتصادی 8 73 و شغل ایجاد باعث که سایدار گردش ری محلییی محصییولات و فرهنییگ تییرویج .دنشومی رفاه و از کننده سایدار حمایت هایزیرساختدر و رویسییاده هایایجیاد شیبکهبایید ،تندرستی بیا بهبیود . را میدنظر قیرار داد سیواریدوچرخه تیوانمی سواریدوچرخهو رویسیاده هایشبکه کمک کرد بدنیعالیت به افزایش مشارکت در ف بیه حمیل و نتیل ساییدار و تواندمیکه ای نیز تندرستی روانی و جسمی کمک شیایانی کنید. و رویسیادهسایدار برای هایزیرساختگسترش افزایش باعث د توانمیهمچنی سواریدوچرخه ی اقتصیادی شیودتوسیعهشیغلی و هایفرصت ).21( های باکیفییت، زیرساختگسترش 1.9 منعطیف از جملیه، ساییدار و اعتمادابل ق و میرزی بیرای ایمنطته هایزیرساخت نیانسارفاه حمایت از توسعه اقتصادی و مناسیب و عادلانیه با تمرکز بر دسترسی برای هم ان. صییی ینعت، نییی یوآوری و زیرساخت 9 هیایی ارزش بیدنیفعالییت هایبرنامیهورزش و یی ا .بیشیندرا ارتتیا می شمول و عدالتنظیر بیدون مشارکت کنندگان را توانند ها میفعالیت . توانمنید سیازند، فیردیهیای توجه بیه ویژگی تواندمیفرد بیشتر درتوانمندی احساس ایجاد سیاسیی، هیایفعالیتبیرای مشیارکت در او را اقتصادی و اجتماعی تشویق کند. یی بییرای کییاهش هافرصییت یارائییهورزش بییا جیاد جوامیع برای ای ایهوسیل تواندمی، نابرابری باشید یآمیزهای تبعیضعاری از قوانی و رویه . شوندمیکه موجب محرومیت قشری از جامعه در ارتتیییییا و توانمندسیییییازی 2.01 اجتماعی، اقتصادی و سیاسی های زمینه سی ، جنسییت، نظر ازصیرف برای همه وریعیت ،میذهب، ملییت نژاد، قومییت، .یاقتصادی یا هر شرایط دی ر هایفرصییت اطمینییان از ایجییاد 3.01 حیذف از طریق هانابرابریبرابر و کاهش و امور تبعیض آمییز و هاسیاستقوانی ، و ها گزاریسیاسیییت ،قیییوانی بهبیییود .اقدامات مناسب در ای زمینه 01 هانابرابریکاهش 83 ، کلمبیابوگوتامانند مثال شهر ها را ببینید. 1 t.www//:ptthelbaniatsus/moc.naidraugeh-atogob/golb/ssenisiub-gnirewopme-snezitic-ot elcyc- گسیترش باییدو نتیل، حمیل هایسیسیتمدر حمیل و سواریدوچرخهو رویسیاده هایشبکه در گسترشد. قرار گیر لویتودر او نتل عمومی افیزایش بایید بیهحمیل و نتیل هایزیرساخت مسییرهاایمنیی و بهبود فعالیت بدنی مشارکت ).31( توجه شود برای تمامی مسافران ،شیهر ساییدار ریزیبرنامه هایگزاریدر سیاست سیر ازدحیا میرد در منیاطق بیدنیاز فعالیت .شودحمایت می ،شهری حمل ونتل منجر به افزایش هایزیرساختارتتا و اسیتفاده از سواریدوچرخهو رویسیادهمیزان ، . هم چنیی )21( شودمی عمومیحمل و نتل و اسیتفاده از سواریدوچرخه، رویسیادهافزایش استفاده از کاهش منجر به حمل و نتل عمومی، وا خواهید آلودگی هی ، و کاهششیصی اتومبیل محییط زیسیت اثیرات منفیی بیر ،ای بنابرشد. .1شد تر خواهدکم نیزشهرها سیبز و بیه فضیاهای ایمی هم انی و دسترسی های حمیل وبه سیستمدسترسی 2.11 و قابیل دسیترس، بیا صیرفه ،ایمی نتل مسییرها ایمنیی بهبود ، برای همه سایدار بیا حمل ونتیل عمیومی بویژه مسیرهای اقشار آسیب سذیر توجه ویژه به نیازهای معلیول مانند زنان، کودکان، افراد دارای .و سالمندان ریزیبرنام یهمیدیریت و ت تتوی ی 3.11 اسییکانی منسییجم و سایییدار در زمینییه ب یرای یکپارچیهظرفییت سای یدار ؛اف یراد در تما شهرسازی مسک و ریزیبرنامه .کشورها . تاثیرات نامطلو محیطی کاهش 6.11 توجه ویژه بیه کیفییت هیوا، با شهرها بر .و مدیریت زبالهخدمات شهری 11 ی سایدارجوامع و شهرها 93 ها اشاره دارد.ها و اقیانوسفضای آبی به فضای نزدیک دریاچه 1 باعث افیزایش اسیتفاده از ایی تواندمیعمومی . )51( بدنی شیود هایفعالیتفضاها برای انجا فضیاهای تتاریا بیرای ایجیادای باعث افزایش شود. میوجود مشابه و حفظ فضاهای م بیا تمرکیز محلی ریزیبرنامهی شهری و توسعه و محلیییو بییومی هییایورزشاده از اسییتف بییر ی متیراکم و در کنیار هیم بیه هامحلیهطراحی ، سیواریدوچرخهو رویسییادهمنظیور تسیهیل جامعییه و میتلییف هییایبیشباعییث ارتبییا هماهن ی و همراهی آنان و در نتیجیه افیزایش ).61(. شودمیعالیت بدنی مشارکت در ف بیه و مرد عم دسترسیافزایش 7.11 و ، فراگییر ،ایم عمومی و سبز فضاهای میصوصییا بییرای زنییان، در دسییترس .و سالمندانمعلولی کودکان، اقتصیادی، تباطیات رالف حمایت از ا.11 میییان منییاطق اجتمییاعی و محیطییی و روسییتایی از حاشیییه نشییی شییهری، یاهای توسیعهریزیبرنامهطریق تتویت .محلیو ملی بیه هییچ وجیه از مرد و سلامت زمی سلامت هماهنیگ بیاهم جدا نیستند. به منظور زندگی بایید سبک زندگی و اهداف توسعه سایدار ، زمی رویسییاده. افزایش میزان دنگیرلویت قرار ودر ا کاهش استفاده از و در نتیجه سواریدوچرخهو مورد تیاثیر یش آگاهی افراد در ها و افزااتومبیل منجیر بیه حفاظیت و ساییداری ،ها بر محیطآن .شودمی طبیعت از ( با انجیا فعالییت بیدنی در محییط طبیعیی میرد از درک ) 1فضیاهای سیبز و آبییجملیه که ای ، )71( شودمیتتویت ای منابعاهمیت افزایش تتارا بیرای داشیت فضیاهای مشیابه و به دنبال دارد. حفظ فضاهای موجود را مرد در همیه اطمینان از اینکه 8.21 آگاهی و اطلاعات میرتبط بیا سیبک جا ساییدار هماهنیگ بیا یتوسیعهزندگی و .باشندرا دارا می طبیعت های مربییو بییه تغییییر یارانییه c21 با توجه به ( ناکارآمد های فسیلیسوخت که منجر به افزایش مصرف )شرایط ملی بررسییی از طریییق شییوندمی هاآلاینییده توقیف تیدریجی ایی و مجیدد مالییات 21 مصرف مسلولانهتولید و 04 جاهیایی کیه وجیود های مضر (دریارانه ها آن نشان دادن تاثیرات محیطی دارد)؛ با در نظر گرفت نیازهیای اختصاصیی و شییرایط کشییورهای در حییال توسییعه و ر، و تیاثیرات نیامطلو بیر کاهش عوا حمایت از جوامع محرو و توسعه جهت .آسیب سذیر اراری و حمیل و های گزاریسیاستاستفاده از آموزشیی، زیسییت میداخلات همیراه ب یا ،نتیل ، رویسیییییادهاز کییییه محیطییییی و مییییالی و حمل ونتل عمیومی حماییت سواریدوچرخه کییاهش اسییتفاده از بییه نیید توانمیکننیید می های شیصی برای حمل و نتیل کمیک اتومبیل ده از اتومبیییل و کییاهش اسییتفا .)81(نماینیید سییواریدوچرخهو رویسیییادهافییزایش میییزان های کییاهش اسییتفاده از سییوختبییا توانییدمی ای، بیه کیاهش تولید گازهای گلیانیهفسیلی و . آ و هوایی کمک نمایدتغییرات ظرفیت متاومت و تتویت 1.31 سذیری در برابر خطرات ناشی از انطباق در تما آ و هوا و بلایای طبیعی .کشورها تغییرات ی هاشاخصادغا 2.31 ها، راهبردها و سیاستاقلیمی در ها برنامه 31 اقدامات اقلیمی در فضیاهای بیدنیفعالیت درمشارکت افزایش افیراد از تشویق و اسیتفاده بهینیه طبیعی باعث ی ابع طبیعیی، حفیظ، حراسیت و اسیتفادهمنی زایش افی .شودمیسایدار از زمی و تنوع زیستی منجیر بیه نسیبت بیه ایی فضیاها میرد درک افزایش تتارای آنان برای حراسیت از فضیاهای فعالییت برای انجا هاو قادر ساخت آن طبیعی بردن از اوقات فراغت سایدار، تفریح و لذت بدنی های طبیعییی . حفییظ اییی زیسییت اهشییودمی را متوقف تنوع زیستیحذف تواندمیهمچنی های در یری از انتیرا، گونیهو بیه جلیوگ کرده حال منتر ، کمک نماید. از حفاظییییییت، اطمینییییییان 1.51 ی ساییییدار از سی یازی و اسی یتفادهذخیره های شیری زمینی و آ هایسیستماکو هیا، بیه و خدمات مرتبط با آنزیرزمینی ها و منیاطق ها، کوهها، باتلاق ویژه جن ل .خشک هم ا با توافتات بی المللی و قابل توجه انجا اقدامات فوری 5.51 های تیریییب زیسییت اهبییرای کییاهش تنوع زیستی بردنتوقف از بی طبیعی، از جلوگیری و حفاظت و 0202تا سال .های در خطرانترا، گونه 51 زندگی بر روی زمی 14 در داخیل و خیارج سواریدوچرخهو رویسیاده ثبیت م هایارزش باعث ایجاد برخی از اجتماع، متحد کیردن و ارتبا ،اجتماعی مانند همکاری ، وریعیت یت، جنسیدر سینی میتلیف افیراد ی سیاسیعتایید و ملییتاجتمیاعی اقتصیادی، از جامعیه احسیاس . افیزایش شیودمی میتلیف ریم تیرویج توانیدمی بیدنیطرییق فعالییت غییرتبعیض آمییز، ب یه هایسیاسیتقیوانی و کمیک ، فساد و رشوه درگیریخشونت، کاهش نماید. باعیث اف یزایش کیه شیهری طراحیی توسیعه و استفاده از وسیایل سواریدوچرخه، رویسیاده حضیور افیزایش شود، به دلیل مینتلیه عمومی ، دهیدمیعمومی که به طیرق دی یر کمتیر رخ افیزایش .شودمیباعث نظارت بیشتر در جامعه بیه منجر تواندمی بدنیاز طریق فعالیت نظارت شود )ی مرتبط با آنهامرگو (شونت کاهش خ ).91( کاهش قابل توجیه تمیا اشیکال 1.61 مرتبط هایخشونت و میزان مرگ و میر .هامکانی با آن در همه ارتتییییا و تتویییییت قییییوانی و 61 تبعیض آمیز به منظیور غیر هایسیاست .سایدار توسعه دستیابی به اهداف هیای صلح، عیدالت و نهاد متتدر 61 برای اجرای رویکردهای ملی مشترکهمکاری بدنیفعالیت باعث افزایش که محوریجمعیت همییه بییی مشییارکت توانییدمی شییوند،می ، دولت، بیش خصوصی و جامعه اندرکاراندست توسیعه دنی را برای حماییت از دسیتاوردهایم تتویت نماید. سایدار ب یرای بهبیود مشیارکت جهیانی 6.71 مشیارکت از طریقدار تکمیل توسعه سای میتلفی که باعث تحرک اندرکاراندست گذاری دانیش، تیصیص، ب یه اشیتراک و تکنولوژی و منابع مالی در جهت حمایت از دسترسی به اهداف توسیعه ساییدار در همه کشورها بویژه کشیورهای در حیال بیرای دسیتیابی مشارکت به اهداف 71 24 1 سیوستمنابع: 7102: تغذیع اهداف توسعه سایدار. بریستول، ان لستان،7102رات توسعه. گزارش جهانی تغذیه ابتکا .1 سازمان جهانی بهداشت. گزارش کمیته خاتمه به چاقی کیودکی: برنامیه اجراییی: خلاصیه اجراییی. ژنیو: سیازمان جهیانی .2 (OHW/1/943952/56601/maertstib/siri/tni.ohw.sppa//:ptth-HMN-DNP-OHCE-7102بهداشییت، 1.71-1=au?fdp.gne.) .ژنو:سیازمان 3102-0202سازمان جهانی بهداشت. برنامه اقدا جهانی بیرای سیشی یری و کنتیرل بیماریهیای غییر واگییر .3 3102جهانی بهداشت: .ژنو:سیازمان جهیانی 0202-1102 هیاجادههانی بهداشت. برنامه جهانب بیرای ییک دهیه اقیدا جهیت ایمنیی سازمان ج .4 1102بهداشت: . سازمان جهانی بهداشت 7102سازمان جهانی بهداشت/بانک جهانی. سی یری سوشش جهانی سلامت: گزارش سایش جهانی .5 7102و بانک بی المللی جهت بازسازی و توسعه/بانک جهانی. غیرواگییر. بهتیری گزینیه و سیایر اقیدامات سیشینهاد شیده بیرای کنتیرل هیایبیماریمتابله با . زمان جهانی بهداشتسا .6 7102.سازمان جهانی بهداشت.. غیرواگیر هایبیماری در شهر ها با استفاده از مدل سیستم دینامیک .مجلیه حمیل و نتیل و سیلامت سواریدوچرخهمکمیلان و وودداک .درک .7 972-962 :7 ;7102 . ی آموزش باکیفییت تربییت بیدنی بیرای سیاسیت گیذارانهادستورالعملسازمان فرهن ی، علمی و آموزشی سازمان ملل. .8 5102ساریس:سازمان ملل متحدد. برنامیه اقیدا کیازان. سیاریس 1سیوست .گزارش ششمی کنفرانس بی المللی وزرا و مسلولی امور ورزش و تربیت بدنی .9 (fdp.E527252/725200/5200/segami/gro.ocsenu.codsenu//:ptth7102سپتامبر سیییالیس، بیییال، گوتلییید، هییییت، ییییونس، کلی.سیشیییرفت در فعالییییت بیییدنی در چهیییار سیییاله المپیک.لانسیییت .01 .63-5231:883:6102:6102 سییال در شییده نظییر تجدییید( ورزشییی و جسییمانی فعالیییت بییدنی، تربیییت مللیییال بییی منشییور. یونسییکو .11 (laicos/ne/wen/gro.ocsenu.www//:ptth-dna-namuh-isyhp/semeht/secneics lac)5102 noitacude-dna-trops/trops-)/retrahc. توسیط کنفیرانس سیازمان ملیل متحید بیرای مسیک و توسیعه ساییدار 6102دستورالعمل جدیید شیهری کیه در سیال .21 .مورد تایید قرار گرفت 17/652) 6102تصویب شد و در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ( )lll tatibah(شهری ایم برای بهبود سلامت عمومی، درس هایی از هلند و آلمان، مجلیه ی سواریدوچرخهو رویهسیادسوشر و دیجسترا، ارتتا .31 .3002آمریکا، یجامعهسلامت . شوندمیتوسعه 34 شهر جهان. مطالعیه ی 41شهری در هایمحیطسالی ، سری ، کانوی، فرانک، سرات و همکاران، فعالیت بدنی در ارتبا با .41 6102متطعی، لنست بهداشیت سیازمان: کپنهیاگ. عمیل برای ای خلاصه: شهری سبز فضاهای. اروسا جهانی بهداشت در سازمان ایمنطته دفتر .51 ( 7102100/elif_fdp/stessa/atad__/tni.ohw.orue.www//:ptthnabrU/982243/0-neerG-جهانی 1=au?fdp.bew_OHW_NE_secapS.) هایسیاسیتل، بوردت، فرانک، گریفیتز، گیلز کیورتی، استیونسیون. اسیتفاده از دانیش بیرای جهیت دهیی بیه باسالیس، .61 6102شهری، نحوه ی دستیابی به شهرهای سالم و سایدار در آینده، لنست ریزیبرنامه جن لیداری. جنیوبی آفریتای در شهری سبز فضاهای عنوان به شناسی گیاه باغ از قدردانی و استفاده .وارد، سارکر، شکلتون .71 55-94: 9 ؛9002. شهری سازی سبز و شهری واشیین ت ؛ ایالییت. ردیییابی بیییش عملکییرد: 7102 سییال جهییانی تحییرک گییزارش. همییه بییرای سایییدار تحییرک .81 7102 (es?fdp.005021/24582/68901/eldnah/maertstib/gro.knabdlrow.egdelwonknepo//:sptth )y=dewollAsi&6=ecneuq امی اقامیت. ییک تحلییل طیولی از تیاثیر امنییت از لحیاظ جیرایم هیایمحیطفوستر، هوسر، گوتلد، هییت، ییونس،کلی. .91 22) 31: (6102. مجله بی المللی تغذیه رفتاری و فعالیت بدنی. رویسیادهبر 44 2 پیوست اندرکاراندستنقش -توصیه شده گزاریسیاستاقدامات بیا اندرکاراندسیتو سایر ، دبیرخانه سازمان جهانی بهداشتشتسازمان جهانی بهدا سیشنهاد شده به کشورهای عضواقدامات )8102 -0302 (7931-9041 جهانی فعالیت بدنی برنامه راهبردی اجرایهدف 54 فعال جوامع ایجاد -1هدف بیا هیدف محورهجامعی هایبرنامیهبیا مرتبط ارتباطی )هایکمپی ( هایسویشتجار بکارگیری بهتری 1.1اقدا استراتژیک بیر اسیاس تحیرککمو کاهش زنیدگی فعالیت بدنی منظم یسلامتمتعدد فهم و تاکید بر منافع درک و، دانش آگاهی، فزایشا .جامعه افراد، خانواده و سلامت سطح توان، جهت تندرستی کشیورهای اقدامات سیشینهاد شیده بیه عضو دبیرخانیه اقیدامات سیشینهاد شیده بیه داشتسازمان جهانی به سییایر اقییدامات سیشیینهاد شییده بییه اندرکاراندست راسیتاهم وسعه راهبرد ارتبا ملیت .1 ی فعالیت بیدنیدبا یک اقدا راهبر بیرای افیزایش آگیاهی و دانیش در فعالیت بیدنی، سلامتی مورد مزایای تغییر رفتیار و افیزایش سیواد بهبود .)حرکتیبدنی (سواد و یسلامت ) هییا (سییویش هییایکمپی اجییرای .2 آموزش عمیومی، ی سایدار در زمینه تغییر رفتیار بیا اسیتفاده از آگاهی و ، سینتی هیای ارتبیا جمعییکانال در ترکییب بیا اجتماعی و دیجیتال نیوآور کیه میورد علاقیه هیایبیش ها کمپی مرد هستند. هدف از ای نسبت افزایش درک و ن رش مثبت هیای راه تیرویج ،بیدنی بیه فعالییت کیه هیر کیس لیت بدنی فعامیتلف متناسب بیا توانیایی خیود قیادر بیه یش سییطح فعالیییت بییدنی و افییزا ،باشید تحیرککمهیای کاهش رفتار .1است اسییتفاده از رویییدادهای ورزشییی، .3 امکان، حمایت و همکاری بیا تا حد .5 کشییورهای عضییو بییرای اجییرای های فعالیت بدنی در سیطح کمپی بیی المللیی بیه و ایمنطتیهملی، منظور تتویت دسترسی و اثرگذاری بر میاطب. سییازمان ملییل و مشییارکتارتتییا .6 در برگییزاری آنکشییورهای عضییو آگیییاهی بیشیییی هیییای کمپی میصوصیییا و جهیییانی ایمنطتیییه هییای مییرتبط بییا روزهییای کمپی بیرای متحید سیازمان ملیل جهانی افزایش آگیاهی نسیبت بیه فعالییت در تحییرککمبییدنی و رفتارهییای گزاران و ، سیاسییتهییابیشمیییان از جمله میتلف. جوامع بی المللی روز جهیانی توانمیروزهای جهانی روز ،سالمندانبهداشت، روز جهانی جهییانی یوگییا، روز جهییانی ورزش وسیعه و صیلح، روز جهیانی بیرای ت محیط زیست و ، روز جهانیخانواده افیزایش باید در اندرکاراندست تما .9 و جهانی ایمنطتههای ملی، کمپی ارتتا فعالییت بیدنی و منظم با هدف از جملیه تحرککمهای کاهش رفتار ، تفریحات سواریدوچرخه، رویسیاده و بییومیهییای بازیو فعییال، ورزش محلی (تنها بیه ایی میوارد محیدود و سیشییرو کییرده همکییاری نباشیید) .باشند ی ملیییی و دولتیییسیییازمانهای غیر .01 المللییی و سییایر نهادهییا باییید بی مناسب بیرای گنجانیدن هایفرصت ی ارتتییا فعالیییت بییدنی در برنامییه حمایت طلبیی سایر امور ها و کمپی از جمله روز جهانی قلب، روز جهانی را ابییت، شییهر دوچرخییه و غیییره دی نمایند. شناسایی هایسیازمانای مانند نهادهای حرفه .11 ورزشییییی و سزشییییکی سزشییییکی، ی و درمییانیبهداشییت هایسییازمان هایسیییازمانوابسیییته، معلمیییان، پیشنهاد شده است. منبع برای پیشگیری و کنترل بیماری های غیرواگیر " بهترین خرید"این اقدام توسط سازمان جهانی بهداشت به عنوان بهترین مداخلات 1 -9.71-IVN-HMN-OHW/1/232952/56601/maertstib/siri/tni.ohw.sppa//:ptth: fdp.gne 64 هنری، فرهن یی، سیلامتی و سیایر بییه عنییوان مشییارکتی رویییدادهای فرصتی برای افزایش آگاهی و ارتتیا مشارکت در فعالیت بدنی و کیاهش بیه هیواداران، تحیرککمهای رفتار تماشاگران و بیش گسترده تیری از .جامعه مییان بسییج مشیارکتها حمایت و .4 در هیابیشبیش سیلامت و سیایر و جهیانی در ایمنطتیهسطح ملی، روز/ماه/سییال تعیییی شییده بییرای فعالییت یزمینیهآگاهی بیشی در میییان تحییرککمبییدنی و رفتییار از . اران و جامعیهزت گسبیشها، سیا روز بیدون توانمیجمله ای موارد خییودرو، روز ملییی تناسییب انییدا ، روز/هفتییه ی اتییا محییل کییار بییا دوچرخه»، روز ملی جشی فعالییت را نیا بدنی و ورزش یا موارد مشابه .برد را نا برد.شهروندی روز جهانی بیرای سیازوکار ک ییتسهیل ایجیاد .7 توسطمطالب گذاریاشتراک امکان تتوییت های موثر بیه منظیور رسانه سییازیسیاده، و اثربیشییی ،کییارایی به ویژه در کشورهایی بیا کمپی ها درآمد سایی یا متوسط. حمایییت از کشییورهای عضییو در .8 هییای کمپی گسییترش و اجییرای بهتیری و منیابع هیابا ابزارارتباطی ه آگاهی گسیترده تجار دستیابی ب ارتباطی تغیییر رفتیار هایکمپی و بدنی. هایفعالیتبا تمرکز بر ، رویسیییاده هییایانجم ورزشییی، (نمونیه هیا زیبیا و سیواریدوچرخه محییدود بییه مییوارد ذکییر شییده و هامیییهبرنا) بایییید در باشیییندمین فعالییت نی ملیی و اسیتا هایکمپی ا تا آگاهی اعضیبدنی مشارکت کنند ها و کارکنان خیود را در ایی زمینیه افزایش دهند. حیییامی سیییژوهش و هایسیییازمان .21 ارزشییییابی سژوهشییی ران بایییید در هییای کمپی اسییتراتژی بیشییی اثر هیدف، هایگروهدر ارتباطی میتلف کیه ( تحرککمدر گروهای میصوصا ، هییر کشییور شناسییایی شییده) در تیا دانیش و شیواهدنمایند مشارکت یاثربیشی هزینیهرویکیرد مبتنی بر .افزایش یابد و المللیی بیی توسعه هایسازمان ،خیری سژوهشی، و علمی جامعه مدنی، جامعه هایسازمان دولتی، غیر هایسازمان مانند* خصوصی بیش نهادهای ها، شهرداری و شهرها ،ایمنطته 74 اجتماعی، اقتصادی و زیست برای ارتتا آگاهی، فهم و درک مزایای محورجامعهملی و های کمپی تدوی 2.1اقدا استراتژیک ویلچر، اسکیت ییا از جمله ( دارسایر وسایل متحرک چرخ و سواریدوچرخه، رویسیادهمیصوصا بدنی هایفعالیت انواع محیطی ، 51، 31، 11، 01، 9، 5، 4، 3، 2 توسعه ساییدار (اهداف 0302ر راستای اهداف توسعه سایدار حرکت د مشارکت و اسکوتر) و .)61 کشورهای عضو اقدامات سیشنهاد شده به دبیرخانیه اقدامات سیشینهاد شیده بیه سازمان جهانی بهداشت اقییدامات سیشیینهاد شییده بییه سییایر اندرکاران دست در ارتبیییاطی هیییایکمپی تیییدوی .1 و بیرای ارتتیا آگیاهی و دسترس عمی ن ییرش مثبییت نسییبت بییه مزایییای از ب یدنی هیایفعالیتان یواع چندگان یه و ،سیواریدوچرخهو رویسییادهجمله ی عمیومی بیر استفاده از وسایل نتلیه کیفیت هوا و محییط زیسیت، اقتصیاد سایدار، کیفیت زندگی یتوسعهمحلی، ایی تنها به اثراتو تندرستی جوامع ( .)شوندمید نمحدو موارد امکیان، حماییت و همکیاری بیا تا حد .2 و بییی ایمنطتییههییای ملییی، کمپی (مرتبط efil htaerBاز جمله المللی oreZ noisiV، 1بییا کیفیییت هییوا) tropsnarT، 2م )ایجیییییاده( و 3(حمییل و نتییل سایییدار) sreviled مسیائل در میوردفضای سیبز شیهری .فعالیت بدنیمرتبط با مایت از کشورهای حتا حد ممک ، .3 رایبی اندرکاراندست و سایر عضو ایمنطتههای ملی، کمپی اجرای با هیدف آشینایی بیا و بی المللی فعالیت بدنی. چندگانه مزایای گسترش و انتشار منابع به منظیور .4 نتیییش درک ارتتیییا آگیییاهی و دسیتیابی بیه دربدنی های فعالیت .0302دستورکار و اهداف منظیور منیابع بیه توسعه و انتشار .5 هییا و مزیتدرک ارتتییا آگییاهی و و رویسییییاده اثیییرات سیییودمند بیییر ساییییداری سیییواریدوچرخه و محیییط زیسییت، بییا یاقتصییاد های سیازمان ملیلمشورت آژانس و دبیرخانه ایی سیازمان در متحد نامییه سیمییان چییارچو یزمینییه .اقلیمی تغییرات بایید اجیرای اندرکاراندسیتتما .6 اجتمییاعی در سییطح هییای کمپی ملی و استانی را حمایت و رهبیری در میرد کننید تیا آگیاهی عمیو انییییواع هییییایمزیت یزمینییییه بیییه وییییژه بیییدنی هیییایفعالیت و سییییواریدوچرخه، رویسیییییاده عمیومی ینتلیهاستفاده از وسایل از ای طریق، میرد افزایش یابد و های ورزشی در ساییداری نتش نهاد وسییعه و اجتمییاعی، اقتصییادی، ت محیط زیست را بیشتر بشناسند. در گسییترش و باییید سژوهشیی ران .7 میتلیف هایروشها و ارزیابی سیا هیییایمزیتدر میییورد ارتبیییاطی تر، (مانند هوای سیاک فعالیت بدنی تیر، اقتصیاد محلیی ایم هایجاده ) که در ترآموزش اثر بیشتر، قوی ، گیزاران جلب مشیارکت سیاسیت یر اجتماعات شهروندی و سا امعهج شییورها و مردمییی در منییاطق، ک /gro.0302efilehtaerb//:ptth1 gro.krowtenoreznoisiv//:ptth/secruoser/2 /ten.tacols.www//:ptthtropsnart-sreviled-ngiapmac3 84 های میتلف فرهن ی موثرتر زمینه هستند، حضور داشته باشند. بیی توسیعه هایسیازمان کنندگان، اهدا سژوهشی، و علمی جامعه مدنی، جامعه هایسازمان دولتی، غیر هایسازمان مانند * وصیخص بیش نهادهای ها، شهرداری و شهرها ،ایمنطته و المللی بیه ی عمیومی بیه منظیور دسترسیی آزادانیهدر فضیاها عمو مرد مشارکت افزایش راهبردهای اجرای .3.1اقدا استراتژیک ، اجتماعی و متناسب با فرهنگ.در دسترس تفریحات فعال لذت بیش، کشورهای عضو اقدامات سیشنهاد شده به دبیرخانیه شیده بیهاقیدامات سیشینهاد اشتسازمان جهانی بهد اقییدامات سیشیینهاد شییده بییه سییایر اندرکاراندست 94 شود می ل موتوری ایجاد یک عبارت اسپانیایی است که به معنای امسیر دوچرخه سواری» می باشد. ای مسیر با بسته شدن موقت یا دائمی بعضی خیابان ها بر روی وسای 1 مدت کوتاهی برای بازی کودکان می بندند یک طرح نوآورانه است که خیابان ها را برای 2 مشاهده کنید tahw/ku.gro.dnalgneyalp.www//:ptth-ew-teerts/od-/yalp. اجییرای رویییدادهای رای ییان، قابییل .1 هایفرصیتو هم یانی کیه ،دسیترس های عمییومیدر فضییارا فعییال بییودن د، تجربه هیای مثبیت نمحلی ایجاد کن را بدنی د و امکان فعالیتنرا ترویج ده ایجیاد تحیرککم هایگروهبه ویژه در بیشی از توانمی به طور مثال. نمایند ، رویسیییادهبییرای را ایجییادهشییبکه یا سایر تفریحات فعال سواریدوچرخه موتوری بسیت ینتلیهبه روی وسایل teertsو aivolciC1همچون طرح ( هییایفعالیتامکییان انجییا )، yalp2 ، سیواحل و ی محلیهاای ان در سارکر (ماننیید عمییومیسییایر فضییاهای بییاز جمعی)، مشیارکت دسته هایرویسیاده فعالیت عمومی در رویدادهای ورزشی، حیائز اهمییت کیه و فرهن یی ب یومی (مانند یوگا، تای چی، رقص ییا هستند هییایفعالیت) و سییایر دویییدن مفییرح .نوآورانه و گسییییترش و انتشییییار راهنماهییییا .2 در میییورد نحیییوه ملیییی های نمونیییه مشارکت نوآورانه هایروش سازیسیاده فعالیت بدنینجا ا یزمینهدر عمومی ب یاز عمیومی ب یه منظیور اهایفضی در هایسیازمانی متامات محلی، استفاده میرد نهیاد و هایسیازمان، غیردولتی جوامع محلی. بیرای اندرکاراندسیتبیا مشارکت .3 هایی توسعه منابع و ابزاراز حمایت به کشورهای عضو برای اجیرای که در مشیییارکت عمیییومی نوآورانیییه ی (فضاهای سیبز فضاهای باز عموم ه اشییتراک گذاشییت و آبییی) و بیی های تحتیتییات مییوردی و گزینییه اثییربیش مناسییب بییرای -هزینییه کمییک تطبیییق در تمییا نییواحی .نمایدمی بایید ب یا کاراندسیت ان یدرتمیا .4 هایسییازمان جوامییع شییهروندی، ، ارائه دهنیدگان نهاد مرد عمومی ورزشیی و تفریحیی و هیایفعالیت بیییرای اندرکاراندسیییتسیییایر سییییییازماندهی و حمایییییییت از رویدادهای اجتماعی رای یانِی کیه ارتتییا فعالیییت بییدنی در باعییث فضاهای عمومی محلیی و شیهری همکیاریمشیارکت و میی شیوند .ندکن باید از راهبردهای بیش خصوصی .5 ارتتا در راستای ی کهمحورجامعه و سیایر هیاسارکدر فعالیت بیدنی حمایییت شییوندمی فضییاهای بییاز مشیارکت نماییددر آنهیا ده و نمیو ند هر برند توانمیمشرو بر اینکه یییا محصییولی کییه مطییابق بییا ان جهیییانی سیییازم هایتوصییییه غییذاهای سییالم و جییزء بهداشییت را باشندمیهای غیرالکی نوشیدنی نمایند. معرفی و ایتوسیعهای هیو آکادمی مراکیز .6 بایییید در ارزییییابی اتیتحتیتییی و رویییدادهای مشییارکت عمییومی از جملییه اثییرات (اثییرات آنهییا ، مشارکت داشته باشند.)اقتصادی 50 15 از جملیه حمیل و در بیش سیلامت و خیارج از آن ایحرفهرم خدمت تتویت آموزش بدو استیدا و 4.1اقدا استراتژیک و جوامیع شیهروندی میرد نهیاد هایسیازمانشهری، آموزش، گردش ری و تفریحی، ورزش و تناسب اندا و ریزیبرنامهنتل، هیاآنو مشیارکت ایحرفهمرتبط با نتش هایمهارتبه منظور افزایش دانش و )باشدمی(موارد محدود به گزینه های مذکور ن فعال. یجامعهو هم انی برای ایجاد یک عادلانه هایفرصت ایجاددر کشورهای عضو ت سیشنهاد شده بهاقداما نیه دبیرخا اقدامات سیشینهاد شیده بیه سازمان جهانی بهداشت اقییدامات سیشیینهاد شییده بییه سییایر اندرکاراندست آموزشییی بییدو هایبرنامییهتتویییت .1 کلیییهرییم خییدمت اسییتیدا و برای اطمینان کادر سلامت سزشکان و بیافعالییت بیدنی هایبرنامیهادغا از و آموزش رسمی سیش یری هایبرنامه غیرواگییییر، هیییایبیماریمیییدیریت ان، سالمندی سالم، سلامت سلامت رو و ارتتییا بیشییتر توسییعه و کییودک .و تندرستی جامعهبهداشت بییرای همراهییی بییا بیییش آمییوزش .2 ریم و بدو استیدا تتویت آموزش و کارکنان آموزشیی و خدمت سرسنل مییدارس سیییش دبسییتانی، اجرایییی بیییا هیییدف ابتیییدایی و راهنمیییایی هییایمهارتسییازی دانییش و توانمند هیای اهمییت بازی تیدریس در میورد بییدنی ، فعالیییتزنییگ ورزشفعییال، ساییه، حرکتیی هیایمهارتتطبیتیی، و چ یون ی مشیارکت حرکتیی سواد تحیرککم هیایگروه ومعلولی دادن .در فعالیت ها همکاری برای گنجاندن فعالیت بیدنی .3 هایبیشسرسنل ایحرفهآموزش در مانند حمیل و ذیربط خارج از سلامت شیهری، آمیوزش، یزیربرنامیهنتیل، سیطوح یتمام یهاتتویت ظرفیت .5 ارائه برای سازمان جهانی بهداشت های فنی به کشورهای عضیو کمک و رفتارهای فعالیت بدنیدر زمینه .تحرککم مشییترک و هایبرنامییهتتویییت .6 سیازمان جهیانی در سازی پارچهیک های و سییایر سییاختاربهداشییت سازمان ملل (مانند برنامیه اسیکان ، برنامه توسیعه سازمان ملل متحد کمیسییون سیازمان ملیل متحید، اقتصادی سازمان ملل برای اروسا و سییازمان جهییانی کییار) در ارتتییا هیای و کیاهش رفتار فعالیت بدنی و در صییورت امکییان، تحییرککم هاسیاستو هابرنامها سایر ادغا ب ، سوتغذیه، دخانیات (مانند کنترل حمیل ونتیلسیلامت ، ایم جاده ،، کیفیییت هییوا، آمییوزششییهری های سلامت)اورژانس گنجانییدن حمایییت از تییرویج و .7 رسیمی یدر برنامیه فعالیت بیدنی سزشیکی و سیراسزشیکی بیا آموزش صیلابت و با ایحرفهتوسعه هدف .مرتبط هایبیشسایر شدن بییا باییید اندرکاراندسییتتمییا .8 آموزشیی و هایبرنامیه سیازیسیاده میتلیییف از جملیییه هایفرصیییت هیییا، وبینیییار، سیییمینار، کنفرانس هییای آموزشییی، یییادگیری کارگاه ، وبسیییایت، هابرنامیییهمجیییازی، خ ، کلیی تبلیغیاتی، یجداول اطلاعات افیزایش ،و غیرهa sCOOM صوت، هیایو کیاهش رفتار فعالیت بیدنی اعضا و کارمندانشانرا در تحرککم تتویت کنند. نیازهیییای بایییید اندرکاراندسیییت .9 اعضایشییان را ارزیییابی کییرده و در توسیعه ی یا منطبیق کیردن من یابع موجییییود بییییرای حمایییییت از ، رهبییری و اجییرای سییازیظرفیت فعالیت ارتتای های آموزشی رویکرد تحرککمو کاهش رفتار های بدنی ارکت کنند.مشی مربوطه در حوزه حیوزه به وییژه اندرکاراندستهمه .01 بایید آموزشی و توسعه مواد درسیی هایی را بییرای تسییهیل مکانسیییم منییابع و انطبییاق گذاریاشییتراک موجییود در یییادگیری و تییدریس ماننیید خییاص ایحرفییهمیاطبییان 25 و المللیی بیی توسیعه هایسازمان ،خیری سژوهشی، و علمی جامعه مدنی، جامعه هایسازمان غیردولتی، هایسازمان مانند* .خصوصی بیش نهادهای ها،شهرداری و شهرها ،ایمنطته آمیوزش فراگییران بزرگتیر هیایگروه به کامل طور به و هستند مجاز و آزادانه دسترس در مدت کوتاه های دوره sCOOM a .شودمی داده کلمات اختصاری بیدنی سیازگار؛ هیایفعالیت بیرای المللیی بی فدراسیون : APAFI بدنی؛ تربیت و ورزشی علو المللی بی رایشو :EPSSCI ؛ همیه بیرای ورزش المللیی بیی :انجمی ASIFAT المپییک؛ المللیی بیی کمیتیه: COI کیار؛ لمللیا بی :سازمان OLI و علمی آموزشی، سازمان: یونسکو اروسا؛ برای متحد ملل اقتصادی :کمیسیون ECENU متحد؛ ملل توسعه :برنامه PDNU متحد؛ ملل سازمان کودکان صندوق : یونیسف ملل؛ سازمان فرهن ی مییددکاری اجتمییاعی، گردشیی ری، تفریحییات، ورزش و تناسییب انییدا (نمونه های موجود تنها به مثال هیای بیرای درک )شیودمیفیوق محیدود ن .فعالیت بدنی هایارزش برای راهایمنی کارشناسان همکاری با .4 از اندرکاراندسییییتک تتویییییت در ها بیرای اهمیت افزایش امنیت مسییر سیییواران و، دوچرخهسییییادهعی یابران یل نتلیییه وسیااسیتفاده کننییدگان از ی ادهیه عمیومی در راسیتای برنامیه . )6( "جاده ایمنی سزشیکان و سیراسزشیکان، مسیلولی دهنیدگان ارائهنتل شهری، حمل و دک، معلمیان، کواولیه هایمراقبت جیوامعی بویژه ورزشی و هایبیش که منابع محدود در اختییار دارنید، .شناسایی و حمایت کنند بیرای ارتتیای اندرکاراندسیت تما .11 فعالییت ب یدنی، ورزش و تفریحیات منابع استفاده ازباید آگاهی و فعال، ای به شییوهممک تا حدموجود را (ماننید کننید رسانیاطلاعهم انی موجود در یونسکو، یونیسیف، منابع ، بنیییاد ASIFAT، EPSSCIایفاسییا، و COIالمپیییک، بییویژه ،sotigA .aسایری ) 35 فعال یهامحیط دایجا – 2هدف ایجیاد واراریی از وری بهیره با هیدف افیزایششهری و حمل ونتل هایسیاست یکپارچه سازیتتویت . 1.2اقدا استراتژیک ارتبیا (مانند اسکوتر، ویلچر و اسکیت) و بهبود دارچرخمتحرک سایر وسایل و سواریدوچرخه، رویسیادهمسیرهای با کیفیت .شهر و جوامع روستاییحومه نتل عمومی در شهرها، فاده از حمل وی میتلف و استهامحله اقدامات سیشنهاد شده به: کشورهای عضو دبیرخانیه اقدامات سیشنهاد شیده بیه سازمان جهانی بهداشت اقییدامات سیشیینهاد شییده بییه سییایر اندرکاراندست بایید تاحید ممکی ، تما سطوح دولت .1 حمییل و نتییل عمییومی، سیییاده وری و های مهابرنلویت ورا در ا سواریرخهدوچ فضیاهای گزاریسیاستنتل و حمل و قرار دهند. )بویژه مرکز شهر(شهر جیامع ی هیاارزیابیحماییت از اجیرای .2 و ها و اقتصیییادی سیاسیییت یسیییلامت ریزیبرنامیهنتیل و حمیل ومداخلات ات آنهیا بیر تیاثیر برای ارزییابیشهری و همچنییی فعالیییت بییدنی سییلامت، لیودگی هیوا وآ از جمله(زیست محیط و لودگی صوتی و انتشیار گیاز کیرب )آ در همیه که ماتییمشیص کردن تصم زاری بیا سیلامت رویکردهای سیاستگ اسییتفاده از ابییزار .باشییندمیسییازگار حمایییت از بییرای )2(TAEH OHW در گذاریسییرمایهورییعیت ارزیییابی و سواریدوچرخه، رویسیاده هایشبکه توصیییه جدییید هایختزیرسییاسییایر .شودمی و ریزیبرنامییهحمایییت از گسییترش .3 ل و میح و متیررات هاسیاسیتاجیرای ی توزییع مجیدد هادسیتورالعمل و نتل تغیییر و فضای شهری (تاحید ممکی ) های شیصیی ماشی استفاده ازرویکرد OHW اسیییتفاده از تتوییییت .6 منییاطق در بییویژه )2( TAEH سیازی توانمندبیرای غیراروسیایی ارزییابی دامنیه وسییعی از فوائید و آ و هیوایی یسلامتی، محیط از حمل و نتل ساییدار توانمیکه طراحیی شیهری، هایسیاسیتو بدست آورد. گذاری منیییابع و بیییه اشیییتراک .7 ؛ ی موجود و جدیدهادستورالعمل هاگزاریسیاسیت زیسایکپارچه و راهنماهییای حمییل و نتییل و ارائیه با هیدف شهری ریزیبرنامه حمل و نتل شیهری هایسیستم افییزایش بییا اولویییت مناسییب . سواریدوچرخهو رویسیاده بیه منظیور ارزییابی گذاران سیرمایه .8 های ریزیمداخلات مرتبط با برنامیه سطح ملیی شهری و حمل ونتل در یسیییون کمیییک باییید محلییی و با اسیتفاده از سژوهش ایجاد کنند تا ی تیصیص فضای شهری نحوهآن، و سیواریدوچرخهو رویسییاده بیه شیواهد مبتنیی ب یربدسیت آوردن .ارزیابی کنند بهتری تجار دانش و سیییییایر یشیییییهرمیییییدیران .9 ارتتیییای بایییید کاراناندردسیییت حمیل و سواریدوچرخه، رویسیاده یهاسیاسیتعمیومی را در و نتیل و حمیییل و نتیییل ،ریزیبرنامیییه و ایهای اقتصییادی، توسییعهمییدل تجاری مربوطه به ویژه در شهرهای ب نجانند. ،در حال رشد هیا های توسیعه و سیایر آژانسبانک .01 با متایسه را های توجیهی باید سروژه های هزینه جیاری و سیفرهای مدل ا شده بیا وسیایل شیصیی بیر انج ای هگذاریسییرمایهها و زیرسییاخت تجاری هایفعالیتتوسعه شهری و انجا دهند. و ایمنطتیییههیییای توسیییعه بانک .11 45 و المللیی بیی توسعه هایسازمان ،خیری ی،سژوهش و علمی جامعه مدنی، جامعه هایسازمان دولتی، غیر هایسازمان مانند* خصوصی بیش نهادهای ها، شهرداری و شهرها ،ایمنطته ، رویسییادهبه سمت حمایت از افزایش و اسیتفاده از حمیل و سیواریدوچرخه ارائیییه و همچنیییی نتیییل عمیییومی های باز عمومی و سیبز و تیدوی فضای هایفرصتقوانینی برای محدود کردن های تیک سارک ماشیی بیرای ماشیی سرنشی . های برنامیهتتویت و حمایت از اجیرای .4 ملی هایسیاستدر تما محورسلامت موروعات میرتبط با تمرکز بر و محلی فراینیییدهای در فعالییییت بیییدنیبیییا کلیییدی از هییایبیش ریگزاسیاسییت نتل، ، حمل وشهری ریزیبرنامهجمله ورزش.و سرورش مسک ، آموزش و حماییت از همکیاری میوثر جوامیع بیه .5 مشیارکت مسیتتیم و میوثر در صیورت و حمیل شهری ریزیبرنامههای فرایند ، 6102شان هایبیانیه نتل مطابق با و هییدفو )3(اصییول شییهرهای سییالم .11توسعه سایدار بایید هاناو سیایر سیازمالمللی بی ایجاد و که از را هاییگذاریسرمایه رویسیادهارتباطی هایشبکهحفظ توسیعه در ایمی سواریدوچرخهو اسیییتفاده ایمنطتیییهو یشیییهر .لویت قرار دهندودر ا کنندمی میدنی و و جوامیع ز دانش اهیمراک .21 جدییدتری باید در میورد ، ایحرفه برای بهبیوداستفاده شده هایروش و ایجیادهحمل و نتل هایسیستم ایمی و متصیل هایشیبکهایجیاد ،سییییواریدوچرخهو رویسیییییاده بییییه را انه یهییییای سییییالآموزش ریزان شییهری و مهندسییان برنامییه ارائه دهند. عمران از سیلامت در بایید کاراندست اندر .31 گزاریسیاسییترویکردهییای همییه حماییت کیرده و بهتیری اقیدامات تییرویج رویکردهییای مربییو بییه در زمینیه گزاریسیاسیتیکپارچه طراحی شهری و فعالیت بدنی برای سلامتی را به اشتراک ب ذارند. بیه منظیور هم یانی سواریدوچرخهو رویسیادهای شبکه هایزیرساخت ت ارائه شده توسطارتتا خدما . 2.2اقدا استراتژیک 55 یعنی فضایی که در کنار رودخانه، چشمه یا دریا باشد. 1 ای، منطته و المللی بی توسعه هایسازمان ،خیری سژوهشی، و علمی جامعه مدنی، جامعه هایازمانس غیردولتی، هایسازمان مانند* خصوصی بیش نهادهای ها، شهرداری و شهرها دار (مانند ویلچر، اسکوتر، اسکیت) و اسیتفاده چرخمتحرک ر وسایل ، سایسواریدوچرخه، رویسیادهاستفاده از و افزایشکردن و ، ایمی اصیول دسترسیی مسیاوی رعاییت شهر و جوامع روستایی با توجه بیه ونتل عمومی در مناطق شهری، حومه از حمل )5،4( مطابق با سایر تعهدات توانایی و و با هر سطح از سنی برای تما هم انی کشورهای عضو به اقدامات سیشنهاد شده دبیرخانیه اقیدامات سیشینهاد شیده بیه سازمان جهانی بهداشت اقییدامات سیشیینهاد شییده بییه سییایر کاران اندردست لتیی، تمیا سیطوح دو ممکی ، حیدتا .1 و رویسییادهمتصیل هایشبکهمیزان ب یه متاصید عمیومی سیواریدوچرخه بویژه اطراف مراکز آموزشی، فضیاهای ، مراکز تفریحی عمومی1باز، سبز و آبی های مسییافربری و ورزشییی و سایانییه .افزایش دهند عمومی، هایشییبکهاییی ،در صییورت امکییان و مسیییرهای رویسیییادهاختصاصییی دی یییر مجیییزا از سیییواریدوچرخه ایجیاد مسیرهای وسائل نتلیه موتوری .دنشو و بهبییود و اجییرای طراحییی شییهری .2 بهره وری اراری شیهری هایسیاست ا سیطوح دولتیی در در تمییکپارچیه وری ولویت دادن به اصول بهیرهجهت ا ی هامحلیهایجیاد با هدفچندمنظوره های متصیییل بهیییم و دارای مسییییر فضاهای عمومی و در اطراف رویسیاده و دسترسیی قابل دسترس و انحصاری محلیی بیه مراکیز رویسیاده یمسیرها ی شیهروندان (ماننید مورد نیاز روزانیه فضای سبز دمات،خ ،های محلیمغازه سییازیسیادهارتتییا و حمایییت از .4 ی کیییه هایبرنامیییهو هاسیاسیییت و سیییواریدوچرخه، رویسییییاده استفاده از حمیل و نتیل عمیومی جابجایی به متاصد محلی (از برای جمله حرکت به سمت مدرسه ییا تشیویق و تسیهیل محیل کیار) را . کنندمی تسهیل توسعه و انتشیار همکاری و .5 بیییا میییرتبطارزییییابی ابزارهیییای شهری و حمل و نتل و ریزیبرنامه سایر اقدامات مرتبط با طراحی کیه بیییه منظیییور بهبیییود شیییرایط ی و روسییییییاده هایزیرسیییییاخت .ایجاد شوند دوچرخه سواری و هادسیییتورالعملارتتی یا منی یابع، .6 موجییود و جدییید در راهنماهییای ی سیییاده روهییای طراحیی یزمینییه حمل و نتیل هایسیستمشهری و های عمومی با هدف افزایش مسییر بیویژه سیواریدوچرخهو رویسیاده در متییییاس شیییهر و جامعیییه و متناسب بیا شیرایط کشیورهای بیا طوح ملیی و در سی اندرکاراندست .7 هییای اسییتانی باییید بییر همکاری در صیورت موجود تاکیید کننید و نیاز، روابط جدیدی را میان بییش نتییل و سییایر سییلامت، حمییل و مشیترک ی که اهیدافیهایسازمان میییورد بهبیییود مسییییرهای در و سیی یواریدوچرخه، رویسییی یاده ایجیاد ،نتلیه عمومی دارنیدوسایل نمایند. و بیی المللیی ایتوسعه هایبانک .8 بایید تیا هاآژانسو سایر ایمنطته هایی گذاریایهسیرماز ممکی حد تامی و هدفشان حمایت کنند که حمیل و نتیل هایسیسیتمحفیظ و هاشیییبکهایجیییاد و ایجیییاده و رویسیییییاده هایزیرسییییاخت ایمیی و متصییل سییواریدوچرخه .باشدمی 65 .و مراکز آموزشی) کننیده حماییت هایسیاستگسترش .3 و سیایر متاصید محیط کاراز مدارس، شیصیی و عمیومی ب یرای قرارگییری سیوسیت ی ؛مناسیب در کنیار ی یدی ر جهیت برقیراری امیاک ب یه همیدی ر از طریییق امکییان دسترسییی مییوثر و حمیل و سیواریدوچرخه، رویسیاده قرارگییری بیرای مثیال (نتل عمیومی مدارس یا مراکیز ن هیداری روزانیه در )هاسارککنار درآمد متوسط و کیم صیورت میی .گیرند 75 7R_96A/96AHW/selif_fdp/ahwbe/bg/tni.ohw.sppa//:ptth .7.96AHW-1=au?fdp.ne1 ، تما 0302تا سال :2هدف ملی زمان بندی شده برای ایمنی جاده ها ورع نمایند. باید برنامه ی اقدا 0202تما کشورها تا سال :1هدف 2 کشورها به یک یا چند مورد از ابزار های قانونی مرتبط با ایمنی سازمان ملل می سیوندند. /ne/stegrat_ytefas_daor/ciffart_daor/noitneverp_yrujni_ecneloiv/tni.ohw.www//:ptth … بر مبنای چشم انداز ایمنی سایدار هلند برای دستیابی سایدار به ترافیک ایم جاده ای تدوی شده است. اصل سیستم ایم 3 .selpicnirp-metsys-efas/hcaorppa-metsys-efas-tnemeganam-ytefas-daor/ne/gro.craip.ytefasdaor//:ptth فنی دست می یابند و مسافری نیز با حداقل سه ستاره در ای استاندارد نتش ، همه ی جاده های جدید به استانداردهای0302تا سال : 3هدف 4 % سفرها در جاده های کنونی در کشورهایی که به ای استانداردها اهمیت قائل شوند، با تما استانداردهای 57، بیش از 0302تا سال :4هدف دارند. نسبت وسایل نتلیه که بیش از سرعت مجاز رانندگی می کنند، با کاهش صدمات و تلفات نیمی از 0302تا سال : 6هدف فنی مطابتت خواهند داشت.. ، نیمی از اسیب ها و مرگ و میرهای ناشی از ترافیک جاده ای با مصرف الکل ویا مواد روان ردان کاهش می 0302تا سال :9هدفروبرو خواهند شد. برای محدودیت یا ممنوعیت استفاده از تلف همراه در حی رانندگی را خواهند داشت. ، تما کشورها قوانی ملی 0302تا سال :01هدف یابند. /ne/stegrat.ytefas-daor/ciffart_daor/noitneverp_yrujni_ecneloiv/tni.ohw//:ptth ، عیابری سییاده دیفیرایمنیی و ایمنیی مسییربهبود زمینهدر گزاریسیاستتسریع در اجرای اقدامات . 3.2اقدا استراتژیک حمل ونتل عمومی، با مسافری دار (مانند ویلچر، اسکوتر و اسکیت) و سایر وسایل چرخ افراد استفاده کننده از ،انسواردوچرخه کیاهش دهید و منطبیق بیر روش رویکرد مسیرهای ایمی با مسافری آسیب سذیر را خطر احتمال لویت دهی به اقداماتی که وا .باشد )6-01( طابق با سایر تعهداتایم و م هایسیستم کشورهای عضواقدامات سیشنهاد شده به دبیرخانیه اقیدامات سیشینهاد شیده بیه سازمان جهانی بهداشت سیشیینهاد شییده بییه سییایر اقییدامات کاران اندردست عملیاتی هایبرنامه تتویتحمایت از .1 ایمنیی مسییر، کشیوری و متیررات ی ایمنییی اقییدا مطییابق بییا ادهییه 2و 1 جهییانی و اهییداف 1»ادهجیی 2ایمنی جاده همکیییاری و حماییییت از بهبیییود .2 ایجیاده حمیل ونتیل هایسیسیتم 3ایمی هایسیسیتممطابق با اصول ی اقدا ایمنیی ی ادههبرنامهدر که اهداف جهانی ایمنی جیاده و جاده» .4 01و 9، 4، 3شماره مصییوبه و تتویییت اجییرا حمایییت از .3 مثیال: (بیرای های سرعتمحدودیت ب یر سیاعت در منیاطق کیل یومتر03 در کیلومتر در ساعت 05مسکونی و سیایر و همچنی های شهری)، مسیر هییا و راهنما یتوسییعهحمایییت از .6 سشتیبانی فنی برای کشورهای عضو اقیدامات افیزایش اجیرای در جهت ایمنیییی سییییاده روهیییا و دهنیییده سییییییواران و ایجییییییاد دوچرخه ایجیادهنتیل حمیل و هایسیستم و سییواریدوچرخها هییکییه در آن تشیویق به صیورت فعیال رویسیاده .شده است ی سازمان هاآژانس دی ر بامشارکت .7 بیی المللیی اندرکاراندستملل و اهداف برای افزایش آگاهی در مورد ، حمایت از جادهایمنی ی اقدا دهه ی نظییارتی هاشییاخصگسییترش تاکید بیر و مرتبط، تتویت ارتباطات و سواریخهدوچراهمیت مسیرهای و ایمنطتیییهی توسیییعه هیییابانک .8 بایید هیاآژانسالمللیی و سیایر بی اولوییت قیرار را یی هاگذاریسرمایه یکپارچیه سیازیدر آنهیا که دهند بی یا ایمنییی و دسترسی یی مسییییر در گذاریسییییرمایهمعیارهییییای حمل ونتل تضیمی هایختزیرسا .شوند و رهبییران جامعییه اندرکاراندسییت .9 برای مشارکت باید جوامع محلی را ر بحییث و دفییاع از مشییارکت در د های حمییییل و نتییییل و سروسییییه شهری در سیطح ملیی، ریزیبرنامه شهری و محلیی و ترقیی در جهیت بسیجطراحی جوامع قابل سیمایش، .نمایند 85 روش سیستم ها برای ایمنی جاده هاست که در سوئد سازماندهی شده است. 1 و بهبییییود ترافیییییکاقییییدامات بیا های مدیریتی موردنییاز استراتژی های منتهی بیه تمرکز اصلی بر مسیر مراکز آموزشی. هیای میوثر کمپی همراهی و اجرای .4 آموزشییی و بازاریییابی اجتمییاعی بییا دف افزایش رفتارهای ایمی مییان ه مسافران به وییژه در جهیت کیاهش سرعت و عد استفاده از تلف همراه یبرنامیههن ا رانندگی مطیابق بیا .oreZ noisiV1 ریزیبرنامییه هایسیاسییتتشییویق .5 ،هاسیییاختمان شیییهری، طراحیییی سیشیییی یری از جییییر و تتویییییت کاهش اجرایی که موجب راهکارهای ی نتیجیه در ارد. ایی میوشیود جر ی فعال مرد از فضاهای بیاز استفاده نییز حاصیل یو عمیومی و خصوصی . دنشومی افیراد در برای تما ایم رویسیاده و بیا هیر میتلیف گروههیای سینی توانایی سطح ر ارتتیا، باید د اندرکاراندست تما .01 های آموزشیی کمپی اجرا و ارزیابی و بازاریییابی اجتمییاعی بییا هییدف افیزایش رفتارهیای ایمی بیه وییژه کیاهش سیرعت و عید اسیتفاده از بیا برنامیه قتلف همیراه کیه مطیاب تیلاش باشیدمی» oreZ noisiVا کنند. 59 06 شودمی ه یا اقیانوس اطلاق فضاهای آبی به فضای نزدیک دریاچ 1 با کیفیت، شبکه سبز، فضیاهای تفریحیی و فضاهای عمومی تتویت دسترسی به فضاهای عمومی باز سبز .4.2اقدا استراتژیک و روسیتایی شهری،جوامع در افراد (با هر س و با هر توانایی)تمامی برای(شامل رودخانه، نواحی ساحلی) و تفرج اه ورزشی و شیرایط سینی متناسیب بیا ،هم یانی متناسب با اصول دسترسیی ایمی ، مهم بایدامر انجا سذیرد. طراحی ای نشی حاشیه باشد. هانابرابریعادلانه بوده و اولویت اصلی کاهش کشورهای عضو به یاقدامات سیشنهاد دبیرخانییه بییهی اقییدامات سیشیینهاد سازمان جهانی بهداشت بیییه سیییایری اقیییدامات سیشییینهاد اندرکاراندست شییهری، ریزیبرنامییهارتتییا و تتویییت .1 در فضیای شیهریوری اراریی و بهیره تهییه طوح دولتی کیه نیازمنید س همه هایزیرسیاختمتصل به ی یک شبکه دسترسیی دارد که در آن امکیان 1سبز به فضای باز، سبز، آبی، امی و عادلانه .باشدطبیعی فراهم جییامع تییاثیرات ی هییاارزیابیاجییرای .2 ی بییاز هاسییلامتی و اقتصییادی فضییا طبیعیی بیر هایمکانسبز و و عمومی و زیسیییییت محییییییط سیییییلامتی، و همچنییی شییهری هایسیسییتمواک .فعالیت بدنیدرمشارکت مشارکت فعال اعضیای جامعیه تسهیل .3 یابی، طراحی و ارتتا فضیاهایدر مکان و تفریحیی ، طبیعیی، بیازسبزعمومی، هیییای (بیییرای مثیییال اجیییرای سروژه ، نیوآوری در بهبیود )کشاورزیباغبانی/ برنامییه یتوسییعهتنییوع زیسییتی و .عریض هایخیابان ی و تتوییت سیاسیت اسیتفاده تشویق .4 در صیورت ( مدارساز اماک مشارکتی بییه منظییور افییزایش میییزان )امکییان بیاز عمیومی های بیازی و فضیای زمی و همراهییی در جهییت گسییترش .6 منیابع موجیود و انتشار از حمایت مطالعات میوردی بیا هایی از نمونه تتوییییت و اطمینیییان از هیییدف افیراد بیه یهمهدسترسی مساوی تفریحیی و، فضاهای سبز عمیومی ایم و با کیفیت. ورزشی مراکز انتشیییار وتوسیییعه حماییییت از .7 ی طراحیی فضیای هادسیتورالعمل ایجیاد و تتوییت که موجب شهری یهمیهایمی و دسترسی مساوی ،بیاز عمیومی افراد به فضیای سیبز .شودمی ورزشیاماک تفریحی و باید برای حماییت اندرکاراندست .8 از دسترسی بهتر بیه فضیاهای بیاز باکیفیت، مشارکت و ائتلاف ایجیاد کنند. 16 ها در سطوح ملی و استانی چارچوبو هادستورالعمل، مقررات و تدوین هاسیاست. تقویت 5.2 ستراتژیکااقدام و یورزشه امهاکن سلامت، های و پایگاه ی عمومی، مدارس، مراکزبه تداسب شرایط، به مدظور افزایش تفرجگاه ها بها ههر سهطحی از با هدف توانمدد سازی ساکدان و مراجعه کددهدگان اجتماعیهای سر پداهتفریحی، محل کار و ، عهابرین پیهاده برایهمگانی اولویت بددی دسترسی بادر داخل و خارج از محل جهت انجام فعالیت بدنی اییتوان عمومی حمل و نقل وسایل سواران وخهدوچر سازمان خانه دبیر به یسیشنهاداقدامات کشورهای عضو به سیشنهادیاقدامات جهانی بهداشت سیییایر بیییهی سیشییینهاداقیییدامات *کاران اندردست و توسییعه همکییاری و حمایییت از .1 و متیررات هادسیتورالعملاجیرای یی کیه هاسیاختمانطراحی بیرای (با هیر سی و فراد دسترسی تما ا و یمیی های اهییر توانییایی) مسیییر ی سیازمان هاآژانس. با مشارکت سایر 4 و توسییعه از ،کاراندسییت انییدرملییل و ی طراحیییی هادسیییتورالعملانتشیییار کنی و باعیث تشیوی سیای که ساختمان کننییدگان بییه فعالیییت بییدنی و مراجعه ها، ، کارگران، اتحادییه. صنعت، اصناف6 کز سلامت و ایمنیی مشیاغل و سیایر امر مییییییرتبط باییییییید هایسییییییازمان حمایت از در جهترا ییهادستورالعمل ی کیه از محییط کیار سیالم مهیا کیردن الکلی غیر های نوشیدنی و غذایی مواد بازاریابی": 0102 مه 12 تاریخ در شده تایید کنید، مراجعه جهانی بهداشت مجمع 41.36AHW قطعنامه به1 "کودکان به .)fdp.ne-1CER_36AHW/1CER-36AHW/selif_fdp/ahwbe/bg/tni.ohw.sppa//:ptth( مورد 5.51 جهانی بهداشت عمومی مجمع نشست هفتم نشست در 7102 مه 13کودکی در چاقی خاتمه به کمیسیون گزارش یاجرائ برنامه 2 . گرفت قرار سذیرش metI02%adnegA_AHW_tnemetatS02%tnioJ_507102/selif_ecruoser/selif/tluafed/setis/gro.ecnailladcn//:sptth( .)fdp.OHCE02%5.5102% .عمو یبرای استفاده ایبیر های تبلیغیاتیمحدودیتتتویت .5 های غیییذاهای ناسیییالم و نوشییییدنی و اطیراف هیادر سارک ناسالم غیرالکلی عمیومی، ب یاز فضیاهایسیایر و هیاآن ورزشی بیرای کیاهش اماک مدارس و ی افیراد بیا غیذاهای سرچیر ، مواجیه قنید کیه مطیابق بیا حیاوی سرنمیک و و عمیل بیه 1 سیشیی تعهدات میذکور کمیسییون اساییان چیاقی هایتوصییه .باشد2کودکان» 26 قیییرار در اولوییییت را هم یییانی و تشییویق سییاکنان و ؛ دهنییدمی فعالییت انجیا کنندگان به همراجع ، بیا زمیان نشسیت کیاهش و بدنی همچییون یاسییتفاده از راهکارهییای ، طراحی اداره، ارائیه استفاده از سله بیهفضاهای باز و دسترسیی ایمی و سیییواریدوچرخهو رویسییییاده محیییدودیت سیییارک خودروهیییای .شیصی هایو اجیرای دسیتورالعملتوسعه .2 ن هیداری طراحی مراکز آموزشی و ب یه طیوری کیه در آنهیا کودکیان ایمیی و در دسییترس هییایمحیط هییای (ماننیید زمی فعالیییت بییدنی برای کودکان بازی، مراکز تفریحی) هیدف از فیراهم باشید. جوانان نوو ، فعالییت بیدنی افیزایشایی کیار ، و کیاهش میییزان زم یان نشسییت و رویسییییییییادهحماییییییییت از اکییز مر ایجییادو سییواریدوچرخه سارک وسیایل نتلییه غییر موتیوری .باشدمی ی هادسییتورالعملو اجییرای توسییعه . 3 مراکز ورزشیی و تفریحیی برای طراحی جهیت اسیتفاده بهینیه از فضیا صیورت ایی اقیدامات در جهیت تضیمی گیرد. بیرای هم انی ایم ، یکسان و دسترسی بیه هر س و بیا هیر توانیایی)در (افراد سیواریدوچرخه، رویسییاده مسییرهای نتلییه غییر موتیوری مراکز سارک وسایل .باشدمی ، شیودمی تحیرککمکیاهش رفتارهیای د.نحمایت کن با هدف حمایت از کشورهای عضیو و. 5 بییه ارتتییا و سییازی، همچنییی ظرفیت مربو به منابع موجود گذاشت اشتراک فعالیت بدنیکه یساختمانهای طراحی انجا شود. را بهبود می بیشند فعالیییت بییدنی و کییاهش رفتارهییای و تشیویق سیبک در روزکاری تحرککم زنییدگی کارکنییان و خییانواده هایشییان، ارائه دهند. گسترش و ،دنکمیحمایت نهادهای نظیارتی بهداشیت کیودک و . 7 علاقییه منیید بییه اندرکاراندسییتسییایر هیا، بهداشت کودک و مراکز ن هداری آن آندسیته از ، دی رهمکیاری همی بایید بیا ی طراحی را بیرای محیل هادستورالعمل ن هیداری کیودک تیدوی کننید کیه در فعالیت بدنی و کیاهش هایفرصت هاآن مدنظر قرار در طول روز تحرککمرفتار . گرفته است سییازیو شبکه تتویییت مشییارکت -8 حییداکثر بییرای بییهخصوصییی -دولتییی هایبیشی هاظرفیتها و رساندن نتش میتلف و به اشتراک گذاشت میداخلات هییایبیشبهتییری تجییار در تمییا کلیدی. خصوصی شامل شهر و شهرداریآکادمیک، بیش هایگروهها، جوامع شهروندی، OGNمراکزی مانند * 36 تفریحات فعال، هایفرصتارب مثبت و تجارائه زنگ ورزش با کیفیت و بیشتر شدن تقویت . 1.3اقدام استراژیک ایجهاد و تحصهیلی؛ درتمام مقهاطعرویکرد کل مدرسه به کارگیری اصول دختران و پسران؛ها و بازی برای ورزش ب ش در فعالیهت بهدنی متداسهب بهالذتمشارکت افزایش طول زندگی؛در تمام تقویت سواد سلامتی و حرکتی .هاها و تواناییظرفیت سازمان خانه دبیر هبی سیشنهاداقدامات کشورهای عضو هب یسیشنهاداقدامات جهانی بهداشت سییایر هشییده بییی سیشیینهاد اقییدامات *اندرکاراندست مرتبط گزاریسیاستاقدامات . تتویت 1 برای اطمینیان از ارائیه زنیگ ، با نظارت سسییران ورزش باکیفیییت در دختییران و تعهیدهای ابتدایی و متوسطه مطیابق بیا یبرنامیهصیورت گرفتیه بیرای اجیرای ).11(راهبردی کازان عملیاتی کل هایبرنامهملی سازیسیادهتتویت . 2 و تمییا متییاطع تحصیییلی در مدرسییه مطییابق بییا اصییول موسسییات آموزشییی سیازمان جهیانی سیلامتمدارس میروج مشابه.راهبردهای یا )21( بهداشت ییییا رویسییییاده هایبرنامیییه. ارتتیییا 3 نییاز بیهتیا مدرسیه کیه سواریدوچرخه اقییداماتی جهییت افییزایش دسترسییی و رویسیییادهآمییوزان بییه مسیییر دانش و حمیل ونتیل عمیومی سیواریدوچرخه و رویسیییییاده؛ تتویییییت بهبییییود دارد هییایمهارت و آمییوزش سییواریدوچرخه به تما کودکان با هر س و مسیرایمنی هر توانایی. بییرای ییراهنماهییاتوسییعه و انتشییار . 4 خییدمات دهنییدگان و ارائهگزاران قییانون حمایت از کشورهای عضو در جهیت .6 و رویسیییییاده هایبرنامییییهاجییییرای هابرنامیهای ؛تا مدرسه سواریدوچرخه بیرای بهبیود دسترسیی شامل اقداماتی و حمییل و سییواریدوچرخه، رویسیییاده آمیوزش و تتوییت بهبیود نتیل عمیومی و آمیوزش سیواریدوچرخه و رویسیاده بییه تمییا مسیییرایمنییی هییایمهارت .باشندمیکودکان با هر س و توانایی بییرای . حمایییت از کشییورهای عضییو 7 کیلرویکردهیای ملیی تتوییت اجیرای فعالیت بیدنی شیامل برای ارتتا مدرسه، سیواریدوچرخهو رویسییاده هایبرنامه تجربییات گذاریاشیتراکبه ا مدرسه؛ت و اقییدامات همکییاریبدسییت آمییده از مبتنیی بیر هایبرنامیههم ا بیا سیایر .مدارس سازمان جهانی بهداشت گیران و تصیمیم. مشارکت با رهبیران 8 زنیگ رتبه برای افزایش اهمییت معالی ییت، و افیزایش تفریحیات ورزش با کیف هییای و کییاهش رفتارفعییال و بییازی )سیال 71تیا 0(در کودکان تحرککم مطابق با کمیسیون سایان چاقی کودکان ).31( اجرا و تتویت باید از اندرکاراندست. 01 زنیگ مبتنی بر شواهد هایروشارزیابی هی یای کییل رویکردورزش باکیفیییت و ارتتیا فعالییت بیدنی و که باعثمدرسه سی در کودکان تحرککمکاهش رفتار و حیرکتکم هیایگروهبیویژه (مدرسیه بیا درآمید کشیورهایدر کودکان ساک حمایییت شییوند،) میسییایی و متوسییط .کنند . موسسات آموزش عالی باید اجیرای 11 میروج های راهبردهیایی ماننید دانشی اه یا )41(سلامت سازمان جهانی بهداشت با استفاده تارا تتویت کنند موارد مشابه ارتتیای فعالییت بیدنی و باعیث هااز آن در تمیییا تحیییرککمفتی یار کی یاهش ر . شونددانشجویان، کارکنان و مراجعی راهبردهیایی از باید اندرکاراندست. 21 فعالییت بیدنی را قبیل و هایفرصتکه بییرای تمییا بعیید از سییاعت مییدارس ایجاد )با هر س و توانایی( آموزاندانش اندرکاراندسیتحمایت کننید؛ کنندمی از بیش خصوصیمطمل شوند که باید سیازمان جهیانی بهداشییت هایتوصیییه مبنی بر محدودیت فروش میواد غیذایی 46 مراقبت از کودک در مورد چ ون ی ارتتیا فعالییییت بی یدنی و کی یاهش رفتارهیییای از در زمان مراقبیت از کیودک تحرککم راحیی ط های مربیو بیهجمله راهنمایی ساختمان، تجهیزات و استفاده از فضیای هایتوصییهکه منطبق بیا بیرون از خانه کمیسیون ساییان چیاقی کودکیان باشیند ).31( و موسسیات ها. همکیاری بیا دانشی اه5 و رهبیری یتوسیعهجهت آموزش عالی ی هایفرصیتفیراهم کیردن مشارکت در بییییرای دانشییییجویان، کارکنییییان و زایش فعالییت جهت افی کنندگانمراجعه از تحیرککمبدنی و کیاهش رفتارهیای بندی دسترسی به اولویت جمله ترویج و ، رویسییادهفضیاهای دانشی اه از طرییق و حمل و نتل عمومی. سواریدوچرخه . همکیییاری بیییا یونسیییکو و سیییایر 9 ی سیییییازمان ملیییییل وهیییییاآژانس اجیرا و حماییت از برای اندرکاراندست روند سیشرفت ارائه زنیگ ورزش ارزیابی و فعالییت بیدنی هیاورزشبیا کیفییت، کییازان برنامییه راهبییردیمطییابق بییا .)11() NAZAK( بیه )1(الکلی غیر هایسالم و نوشیدنینا هایتوصییییههمچنیییی کودکیییان و سییروی ،کمیسیون سایان چاقی کودکیان ).31( کندمی باید آکادمیکی موسسات سژوهشی و .31 ات و تاثیرارزشیابی، در مورد با تحتیق و یکردهیای کیل نیگ ورزش و روز مزایای و شواهد معتبری بدسیت آورنید مدرسه ب ذارند.به اشتراک را آنها (بییویژه در اندرکاراندسییتهمییه . 41 بییا باییید کشییورهای بییا درآمییدسائی ) باعیثمبتنیی بیر شیواهد هیایحمایت فهیم وال یدی و جامعیه تتوییت درک و ، روزانیه بیدنی اهمیت فعالییتنسبت به رفتارهیییای و کیییاهش زنیییگ ورزش .شوند تحرککم کودکییییان، مراقبییییت از. مراکییییز 51 متیصصی کودکان، سرستاران بهداشیت مربوطیه، اندرکاراندستو سایر عمومی فعالییت بیدنی هایفرصتتتویت باید از از سیینی س یایی (مراکیز میصیوص در ) مهید کیودکو سییش دبسیتانیجملیه هم ییا بییا کمیسیییون سایییان چییاقی .)31( ندکودکان، حمایت کن آکادمیک، بیش خصوصی شامل شهر و شهرداری هایگروهها، جوامع شهروندی، OGNمراکزی مانند * 56 افزایش فعالیت بهدنی و کهاهش جهت بیمار در و مشاوره ارزیابی هایسیستمو تقویت اجرا .2.3اقدام استراژیک مراقبهت خدمات سطح در یاجتماعخدمات دگاندهدارائه و سلامت دهددگان مراقبتتوسط ارایه تحرککمرفتار جامعهه از مشارکت یافتن اطمیدان ؛اولیه و ثانویه به عدوان ب شی از مراقبت سلامت عمومی و اجتماعی بهداشتی .(تا حد امکان) 1اجتماعی هماهدگ با مدابع ارتباط وو بیمار انه سیازمان خی به دبیرسیشنهاداقدامات کشورهای عضوبه یاقدامات سیشنهاد جهانی بهداشت بییییه سییییایر یسیشیییینهاداقییییدامات اندرکاراندست هییای توسییعه و اجییرای سروتکل .1 ارزیابی بیمار برایاستاندارد شده ملی در بیدنیفعالیت میتصر هایتوصیهو اجتماعی ی وسلامت هایمراقبتمراکز سیازگار بیا زمینیه محلیی و کیه اولیه (از اشیدب منابع متناسب باو هافرهنگ نظیا تیوان جمله ایی برنامیه هیا می .را نا برد)مشاوره بهارجاع ادغا ارزیابی بیمار، توصیه میتصر .2 هایفرصیت بهارجاع و در صورت نیاز فعالیت بیدنی بیه عنیوان تحت نظارت بیشیییی از مسییییرهای درمیییانی و توانبیشی بیماران مبتلا بیه مشیکلات ه، ز جمله بیمیاری قلبیی، سیکتا مزم هیییا و هیییا، سیییرطان، معلولیتدیابت و همچنیی مراقبیت و روانیاختلالات زنان باردار و سالمندان ارائه خدمات به .بیمار ه و انتشیار راهنمیای حمایت از توسع .3 های جهانی، ابزارهیای مربوطیه و نمونیه ملی برای چ ون ی ادغیا کیردن ارتتیاء میتلییف هییای گروهدر بییدنیفعالیییت سطوح بهداشتی هایمراقبت بیماران در اولیه و ثانویه و خدمات بهداشتی مبتنی بایید بدنیفعالیت هایتوصیهبر جامعه. سیش یری از خدمات به عنوان بیشی از در بیمیاری و خییدمات ارتتییاء سییلامت )CHU(سییلامت هم ییانی سوشیش .باشد هیایفناوریزمایش آ همکاری جهت .4 ی) دسییت اه سوشیییدن ورانییه (ماننییدآنو htlaeHm OHWابتکیارات همچون شناسییییایی بییییا هییییدف )51-61( مطلیو یاثربیشیهزینه با رویکردهای سیطوح سیلامت هیایمراقبت مراکزدر کشیورهر های با زمینهکه اولیه و ثانویه تتویت مشیاوره به سازگار باشد. ای کار تحرککم و رفتار بدنیو ارزیابی فعالیت .دکنمیکمک میتلف بیماراندر سزشییکی، حییوزه در ایحرفییهجوامییع . 5 بهداشتی باید سایر علو ورزشی، و سزشکی و کییاهش رفتییار بییدنیاهمیییت فعالیییت ب یا هیدفرا در اعضیای خیود تحیرککم تتویت دانش و مشارکت در اجیرای اقیدا ، ارتتیا مشیارکتافیزایش سیطوح وملیی .دهند سزشییکی و دی ییر ایحرفییهجوامییع .6 بایید اندرکارانسیتدو سلامت هایبیش ی از توسییعه و انتشییار منییابع و راهنمییا بیدنیبرای ارتتاء فعالییت تجار بهتری ی و اجتمیاعیمراقبیت سیلامتخدمات در سیازگار بیا ای کیهاولییه و ثانوییه سیطوح کشیییییورها و و فرهنیییییگ هازمینیییییه ،سیلامتی باشیند خدمات کنندگاندریافت .حمایت کنند دولتییی و بیییش در اندرکاراندسییت .7 ورزش و تفریحیات، میرتبط بیا خصوصیی را ی موجودهاباید توانمندیاوقات فراغت همکاری با و در صورت لزو ، کرده ارزیابی یارائیهاز تدهندگان مراقبیت سیلامارائه مناسیب فعالیییت هایبرنام یهها و فرصیت برای بیماران میتلف حمایت کنند.بدنی :ptth :به عنوان مداخله خرید مناسب برای سیش یری و کنترل بیماری غیر مسری سیشنهاد شده است. منبع OHWتوسطاقدا ای 1 fdp.gne -9.71-IVN-HMN-OHW/1/232952/56601/maertstib/siri/tni.ohw.sppa// 66 ر جوامیع سزشکی و سای ایحرفهجوامع .8 ،مندعلاقه اندرکاراندستسلامت و بیش موزش آ هایبرنامهباید از توسعه و تحویل در میورد ی که در آنرم خدمت مناسب فعالییت بیدنی چ ون ی ارزیابی و مشیاوره در بییویژه ( شییده اسییت بحییثبیمییاران و و متوسیطسیائی درآمیدبیا کشیورهای حماییت بیدنی) با حداقل فعالیت بیماران .کنند تحتییییق و توسیییعه و هایسیییازمان. 9 هزینه رویکردهای باید وری افنهای شرکت های اسییتفاده از دسییت اهرا بییا اثربیشییی های سوشیییدنیتلفیی همییراه و دسییت اه ) htlaeHmهای بهداشیتی(مانند برنامه بیدی ترتییب، تیا زمایش کنندآ توسعه و را در داخییل بییدنی فعالیییتاسییتفاده از اولیییه و اجتمییاعی و بهداشییتیخییدمات .ثانویه و ترویج دهند 76 هیای طبیعییهیا و سیایر محیطسارکفعالیت بیدنی در و ارتتا بدنیفعالیت یهاافزایش امکانات و فرصت .3.3اقدامات استراتژیک یحیی و ورزشیی و مراکیز تفراماک و عمومی، مراکز اجتماعی، خصوصی کار همچنی در محلو ها) (مانند ساحل، رودخانه و سارک بدنی.فعالیت تما افراد (در هر س و با هر توانایی) درمذهبی به منظور حمایت از مشارکت اقدامات سیشنهادی به دبیر خانه سازمان اقدامات سیشنهادی به کشورهای عضو جهانی بهداشت اندرکارانی به سایر دستسیشنهاداقدامات 86 مع اجراییی کیردن راهبردهیای جیا . 1 ازب یرای حمایییت سیلامت محییط ک یار و کیاهش رفتیار بیدنی افیزایش فعالییت در حیی کارکنان به وییژه در تحرککم ساعات کاری. و انتشار راهنمای ملی و ترویج . تدوی 2 بیا سلامت محیط کیارهای اجرای برنامه و کیاهش بیدنیهیدف افیزایش فعالییت بیدنیو تیرویج فعالییت تحرککمرفتار طول روز کاری برای کارکنان، در رمنی میتلف، با تمرکز هایمکاندر مشاغل و هیای دارای حیداقل گروهبیر روی اصیلی که توسط هیر کشیور مشییص ( فعالیت .)دنشومی های ورزش و مشیارکت ب یا وزارتیان یه. 3 رائییهجامعییه ورزشییی بییرای تتویییت ا در و ورزش ات فعیالهای تفریحیبرنامیه هن یی کیه از لحیاظ فرهم یانی سیطح و برای مرد تما سینی باشندمتناسب شیته توانیایی کیارکرد داهر سطحی از و ،هم یانی (به عنیوان مثیال ورزشباشند هیای و ارتتیا ورزش یهای اصیلاحورزش .)سنتی . مشارکت با دولتمردان ملی و محلیی4 ، بیرای تیرویج و فعالسیازی (تاحد امکان) عمیومی و امیاک ها استفاده از ساختمان های فعالیت برنامه برایجود در جامعه مو محور بدنی جامعه هییای آموزشییی، بیشبییا همکییاری . 5 بییرای و مراقبییت از کودکییان سییلامت، دادن ی که با هدف قیرارهایاجرای برنامه هییای آژانسو همکییاری بییا . حمایییت 7 و دی یر )NU( سیازمان ملیل متحید ، بیه های دولتیی و بیی المللییسیازمان های سییذیرش و اجییرای برنامییهمنظییور محیط کار سالم با هدف توسیعه فعالییت تحییرک در بییدنی وکییاهش رفتییار کم ای منطتییه دفتییرو ابتکییارات کارکنییان ملییه: سییازمان جهییانی بهداشییت از ج و روی سییاده"، "گیا بیه گیا "هایطرح 1"کنید.تغییر "و "گفت و منظیور کار به و ایجاد سازدر تسهیل. 8 های موثر و برنامه هاگذاری تجربهاشترک فعالیییت میتلییف های در زمینییهکشییور تسیریع در اجیرا و ایجیاد بدنی با هیدف کشورهای بیا در ویژهظرفیت کشوری، به هیای بیا گروه وو طدرآمد سایی و متوس حداقل فعالیت. مشارکت با بیش ورزشیی، از جملیه . 9 های بییی الملییی ورزشییی، فدراسیییون های المپیک بی المللی و ملیی و کمیته های ورزشیی سایر ارائه دهندگان برنامیه توسیعه و انتشیار راهنمیا و تسیریعبرای مطالعات موردی در مورد ارتتیاء فعالییت هییای اجتمییاعی، شاز طریییق ورز ب یدنی بیرای تفیریح فعیال و ورزش رویکردهای هیای رسیدگی بیه گروهبا تمرکز بر همه، با حداقل فعالیت کیه توسیط هیر کشیور شوند. تعیی می در دو بییش دولتیی و اندرکاراندست .01 های تیرویج برنامیه اجیرای خصوصیی بایید و تحیرککم، کیاهش رفتیار بیدنیفعالییت را روز کییاری دررییمنی افییزایش فعالیییت منطبق و سازگار با زمینه و فرهنگ کشیور، انجا دهند. مییالی منییابع های تییامی سییازمان. 11 تحتیتیات، موسسیات علمیی و سژوهشیی و تحتیتیات بایید دست اندرکاران عمدتاسایر رگشییتاثربیشییی و ب بیشییتری در مییورد سلامت محییط کیار را های برنامه یسرمایه و کیاهش بیدنییت ترویج فعال که هدفشان بود انجا دهند تا شیواهد و تحرککمرفتار حمایت طلبی بیشتری دریافت کنند. های تیامی میالی تحتیتیات، سازمان . 21 موسسیییات علمیییی و سژوهشیییی و سیییایر رویکردهیای آزمایشاندرکاران باید از دست و کیاهش بیدنیافزایش فعالییت ینوآورانه فنیاوریآزمیایش ، از جملیهتحرککمرفتار دیجیتییال و دی ییر رویکردهییای جدییید، در هییای هییای میتلییف جامعییه و مکانگروه کلییدی میتلیف، ب یویژه در کشیورهای ب یا درآمد سائی و متوسیط، حماییت و تشیویق .کنند. اندرکاران بیرای توسیعه شیواهد دسیت. 31 نی بر اثربیشیی ابزارهیای میالی تیرویج تمب مثیال، طیرح هیای طیوربیه ( بدنیفعالیت ، سیواران وق بدون مالیات برای دوچرخهحت ، کیاهش ب یدنی اعتبیارات مالییاتی فعالییت مالیات بیر کالاهیای ورزشیی، یارانیه بیرای ) و غییره بدنی فوق برنامه های فعالیتبرنامه 96 به کودکیان ،ها، والدی و مراقبانخانواده کنند تیا از بیازی فعیال و قیرار کمک می ند. رفت در محیط خانوادگی لذت ببر با سازمان برنامیه و بودجیه همکاری . 6 اثربیشی هزینه ارزشیابیبرای بررسی و به عنیوان ییک روش بدنیترویج فعالیت حتوق به عنوان مثال طرح هایزندگی ( بیییرای بیییدون مالییییات و دسیییتمزد ، کاهش مالیات کالاهیای سواراندوچرخه های فعالییت ورزشی، یارانه بیرای برنامیه )امه و غیرهفوق برن بدنی باید با دولت همکاری کنند 07 سازمان جهانی بهداشت جهت مداخلات .در مورد مراقبت یکپارچه برای افراد مس مطابتت داردسازمان جهانی بهداشت ای اقدا با دستورالعمل 1 بهداشتی اولیه، های های قلبی عروقی در مراقبتهای فنی قلب برای مدیریت بیماری خرید کالا برای سیش یری و کنترل بیماری غیرمسری؛ بسته .فعالیت بدنی بیماران مبتلا به فشار خون بالا ت. های سرگر کننده و تناسب اندا اسهای زندگی سالم از طریق فعالیتارتتای فعالیت بدنی و دی ر شیوه های بی نسلی، روشی نوآورانه برایبازی 2 .شودمی گسالان سالمند و کودکان نسلی در خانواده به خصوص در بزرای امر باعث تتویت روابط بی های علمی، نهادهای بیش خصوصی از جمله شهر و شهرداری ها های جامعه مدنی، گروههای غیر دولتی، سازماناز جمله سازمان* در تحیرککمش فعالیت بدنی و کاهش رفتیار افزای در جهتها و خدمات مناسب برنامه یارائه . بهبود4.3اقدامات استراتژیک مراکیز ،اجتمیاعیی بهداشیتامیاک اجتمیاعی، ی ومحلیامیاک کلییدی ماننید اماک در )تواناییسطح با توجه به ( سالمندان .سالم سالمندیحمایت از با هدف های خانوادگیو محیط رسان به زندگی،یاری اماک های طولانی مدت،مراقبت ی بییه دبیییر خانییه سیشیینهاداقییدامات هادی به کشورهای عضواقدامات سیشن سازمان جهانی بهداشت ی بییییه سییییایر سیشیییینهاد اقییییدامات اندرکاراندست ملییی یهییاسروتکل . تتویییت اجییرای1 در بیدنیبرای ارزیابی فعالییت داستاندار در میتصیرو اراییه مشیاوره سیالمندان اولییه و ثانوییه مراقبت بهداشیتی مراکز .1سیشنهادات تعهدات وسایر هماهنگ با سیاسیت ملیی بیرای اجرایتوسعه و . 2 دسییترس، در هایارائییه برنامییهتتویییت افیزایش جهت مترون به صرفه و مناسب تحیرک کمو کاهش رفتیار بدنیفعالیت تمرکز بر حفظ تعادل و سالمند، در افراد سالمندیقدرت عضلانی برای حمایت از ظر گیرفت در نو زندگی مستتل با مسال های فیردی و اراییه برنامیه هیایظرفیت بیر اسیاس نیازمنیدی و یفردی و گروه .هانآ اتترجیح بییرای مییداخلاتی اجییرایتوسییعه و . 3 بیرای سرسرسیتانها و خانوادهسشتیبانی مورد نییاز جهیت های لاز مهارتکسب هیای مکان سالم در سالمندیحمایت از نی از جمیع آوری و ارتتیاء سشیتیبا . 4 متناسییب بییا منییابع طراحییی شییده تجار موفقهایی از و نمونه سالمندان برای سرعت بیشیدن به اجرا و توسیعه کشیورهای ، به ویژه دریظرفیت کشور .با درآمد سائی و متوسط های تفریحیات، دهندگان برنامیه. ارائه5 هییای ورزش و اوقییات فراغییت در بیش ، و بییش زمان غیردولتیی*سیا، سلامت و خدمات فعلی هاباید سیاستخصوصی نهیا را صورت لیزو آو در ردهرا بررسی ک اطمینیان حاصیل ایی تیا نمایندتتویت های قابیل دسیترس، شود که آنها برنامیه بیرای فعالییت یمترون به صرفه و مناسب .کنندفراهم می افراد مس بدنی اندرکاران جهییت مشییارکت دسییت . 6 بیه راها که بچه یهایبرنامه ارایه ویج وتر (در یک ها ها و مادربزرگسدربزرگهمراه بیه سیطح بیا توجیه ملاحظه فرهن ی، و مناسیب بدنی هایفعالیت در )توانمندی های (به عنوان مثال بازی کنندمیدرگیر . 2بی نسلی) انیواع بایید اهمییت میراقبی جامعیه .7 هیای فعالیت (از جملیهبدنی هایفعالیت به عنیوان بیشیی از را قدرتی و تعادلی)، 17 مشارکت هایفرصتافزایش در جهت )های میتلف جامعهبیشدر ( و خدمات هابرنامهاجرای توسعه و 5.3اقدا استراتژیک مانند دختران، زنان، افراد دنشومیکه به وسیله هر کشوری مشیص بدنی یتفعالسطح کمتری با هایگروه بدنی فعالیت در . همه مرد فعالی ها مشارکت دف افزایش با ه، اننشینحاشیه وسذیر های آسیبجمعیت ، بومیو روستایی جوامع مس ، کشورهای هشده بی سیشنهاداقدامات عضو سازمان خانه دبیر هبی سیشنهاداقدامات جهانی بهداشت سایر هب یسیشنهاداقدامات اندرکاران دست ملی و اطلاعات اینکه اطمینان از. 1 گزارش تفکیک شدهبه صورت محلی های هگرو زیر اطمینان از اینکه ؛ اندشده مورد بررسی کامل دارای حداقل فعالیت . اندقرار گرفته ها برنامه اجرایسشتیبانی از توسعه و . 2 جامعه مدیریتبا استفاده از رویکرد در افراد بدنیترویج فعالیت جهت و نشی ، یا جوامع محرو ، حاشیه دارای و افراد بومیجمعیت .ذهنی و جسمی هستند هایمعلولیت ت و حمایت از توسعه مشارک . 3 آنها اولویت که ورزش ملی هایسیاست تفریحی هایبرنامهدر گذاریسرمایه با یهاگروه بویژه برای یو ورزش فعال افراد از جمله(کمتری سطح فعالیت و حاشیه نشی یا جوامع بومی محرو ، های ذهنی و افراد دارای ناتوانی . باشدمی )جسمی سازمان ملل و ی هاآژانس همکاری با .5 سازمان جهانی بهداشت کشورهای عضو مشارکت هایرصتفتتویت ارایه برای سذیرآسیب هایگروهبه بدنی فعالیتدر و گانمانند سناهندگان، آواره جامعه . آسیب سذیردر جوامع د ساک افرا ترویج و تسهیل مشارکت با هدف .6 مترون به هایبرنامهتوسعه و آزمایش قرار دادن هدف در جهتصرفه (از بدنی حداقل فعالیتدارای هایگروه سذیر،بآسی های یت جمعجمله (که توسط هر نشی و محرو حاشیه و به ، شده است) مشیصکشور ها. هدانش و تجرب گذاریاشتراک توسعه تحتیتات و های سازمان. 7 موانع ی، انجا تحتیتاتبا محتتان باید که به عنوان هاییگروهروی سیش دارای حداقل فعالیت بدنی های گروه . سایی کنندرا شنا شوندمیشناخته و رویکردها هابرنامهتوسعه و اجرای رسانی شود و از ای طریق عاطلا در تحرککم هایگروهمشارکت ای زیر . بدنی افزایش یابد های فعالیت تحتیق و توسعه و هایسازمان. 8 کارایی آوری باید ف های شرکت های دیجیتال و سایر تکنولوژی ویج را برای تر های نوآورانهرویکرد های با حداقل در جمعیتبدنی فعالیت شناسایی شده توسط هر ( فعالیت . توسعه و آزمایش کنند )کشوری باید با مشارکت و اندرکاراندست. 9 سازمان ملل ی هاآژانسسشتیبانی از ، در CHNUمتحد، مانند منزلداخل و خارج از همچنیی د و نیارتتیا ده سالمسالمندی داده میراقبی هیای لاز بیه باید آموزش هایی را در جهیت افیزایش شود تا برنامیه تحرک در فعالیت بدنی و کاهش رفتار کم مراکز ن هداری سالمندان اجرا کنند. 27 ا بیش ورزشی حمایت از مشارکت ب. 4 برای حذف موانع و تتویت ارایه فعالیت هم انی دسترس در هایفرصت برای افراد هاورزش، تفریح فعال و بدنی به عنوان مثال ( هاآنمعلول و مراقبی )راهبرد کارت سشتیبان ارتتا هایبرنامهتوسعه و ارزیابی طراحی/ ر و سذیافراد محرو ، آسیب بدنی فعالیت تاثیرات تتویت خانمان در جهت بی .ی بر شواهد همکاری کنندتنمب طراحی باید از اندرکاراندستهمه . 01 با یهاگروه مناسب و ارتتاء منابع .فعالیت حمایت کنند سطح کمتری رهبران شهر و جامعه، جامعه مدنی . 11 رویکردهای به مردمی باید یهاو سازمان بدنی فعالیت دهنده یارتتا اجتماعی . مشارکت کننددر آنها و کرده کمک و استانداریشامل اداره کننده شهرهای علمی، نهاد هایگروهجامعه مدنی، های سازماندولتی، غیر هایسازمانمانند * ها شهرداری ی تحرییک مشیارکت تمیامی های راهبردی در سطح شهر و شهرستان و کل جامعه براسازی برنامهسیاده 6.3اقدا استراتژیک گزاری در شرایط میتلف برای افزایش مشارکت در فعالییت بیدنی و اندرکاران؛ و بهینه سازی رویکردهای ترکیبی سیاستدست تحرک در تما افراد (با هر س و توانایی) با تمرکز بر مشارکت اجتمیاعی، همکیاری مشیترک و مالکییت ایی کاهش رفتار کم بیش. ی بییه دبیییر خانییه سیشیینهاداقییدامات ادی به کشورهای عضواقدامات سیشنه سازمان جهانی بهداشت ی بیییه سیییایر سیشییینهاد اقیییدامات اندرکاراندست هیای ها و گروه. تتویت یا ایجاد شیبکه1 و ییا اسیتانی (شیهرداری ییا اداره ملیی شورای شهر و روستا شهرداری یا محلی سییازیسیاده بییرای) ، شییورای محلییه افزایش در جهتل جامعه رویکردهای ک و بیه اشیتراک گذاشیت بیدنی فعالییت (ماننید ابع و تجیار نیها، مدستورالعمل های جهیانی در انتشیار دسیتورالعمل -4 ویکردهای ر مورد طراحی، اجرا و ارزیابی بیا هیدفمتییاس شیهر در کیل جامعیه حماییت از و ، بیدنیهیای تیرویج فعالیت گذاری کشییورهای عضییو و بییه اشییتراک مناطق. در بی کشورها و تجار بهتری ارتتای مشیارکت و رهبیری رهبیران -5 ، اعضای شورای شهردارهااستانداران، -6 نهیاد های مرد ، سازمانو دهیارها شهر ی و جامعیییه میییدنی بایییید در اجیییرا دهنیده تیرویج رویکردهای کل جامعیه و ، بهداشیتی و رفیایی، بدنیهای فعالیت گذاری تجیی یار و ایجیی یاد اشیییتراک ب یرای ظرفییت حلییای ملی/مهشیبکه 37 شامل شهر و نده هر شهراداره کنهای علمی، نهاد هایگروهجامعه مدنی، های سازماندولتی، غی های سازمانمانند * ها شهرداری evitca/gro.asifat.www//:ptth :eeS-seitic1 htlaeh/ne/tni.ohw.orue.www//:ptth-tnemnorivne/scipot-dna-nabru/htlaeh-yhtlaeh/seitivitca/htlaeh-seitic2 /gro.grebmoolb.seiticyhtlaehrofpihsrentrap//:sptth3 شهرهای سالم سیازمان ، 1فعالشهرهای ، مشارکت بیرای شیهر 2 جهانی بهداشت )3سالم ی رویکردهییییای اجییییرا. بهبییییود 2 در متیییاس شییهر و کییل ایچندمولفییه بیدنی هیایجامعه، برای تیرویج فعالیت هییای سیینی و بییا تمییا گروه ردکییافی بییا اسییتفاده از ،هییای متفییاوتتوانایی هیایی د. چنیی رویکریاجتماع مشارکت عمیومی یارتباط هایکمپی باید شامل بیرای های اجتمیاعیای، برنامیهحرفهو میدارس، از جملیه ( هیای میتلیفبیش ورزشیی و اک های بهداشتی، امیمراقبت ا و هیفضیاها، مکانهیا)، و افیزایش سارک اماک ایمی ، قابیل دسیترس و برابیر در روی و سییاده هایشیبکهمحیط (شیامل باشد. )اماک مربوطه سواری ودوچرخه های اجرایییی و دسییتوالعملانتشییار . 3 تشویق ابتکیارات کیل ا هدفب شیان یز .ایح منطتهجامعه در سط سازی رویکردهای شهر و جامعه در سیاده کل جامعه. . مشارکت داشته باشند، سازی متیصصیییان دانشییی اهی و دی یییر -7 تویییت شییواهد بییرای ت اندرکاراندسییت ها و فراینییدهای مربییو بی یه مولفی یه های اداره بیشباید با سازی موثر، سیاده و محلی بیرای حماییت از یشهرکننده دهنییده ارزیییابی رویکردهییای افییزایش همکاری کنند. بدنی هایفعالیت 47 : های فعالایجاد سیستم های رهبری و حکمرانی در سطوح محلی و ملی برای حماییت ، سیستمگزاریسیاست هایچارچو . تتویت 1.4اقدا استراتژی ملات و تعیا یاهن های همیمکانیسیم از جملیه، تحیرککمو کاهش رفتارهای بدنیافزایش فعالیت مربو بهامات از اجرای اقد و بیدنیدر زمینیه فعالییت اقیدامیهیای ها و طرحها، توصییههیا، دسیتورالعملدر کلییه بیش ی، هماهن ی سیاستبیشیچند سیشرفت برای تتویت مسلولیت.روند برای تما سنی ، و نظارت و ارزیابی تحرککمفتارهای ر سیازمان خانیه دبیر بهی قدامات سیشنهادا کشورهای عضو بهی سیشنهاداقدامات جهانی بهداشت سیییایر بیییهی سیشییینهاداقیییدامات اندرکاراندست بیی ییک کمیتیه همیاهن ی ایجاد -1 سیطح بیالا بیرای ارائیه درملیی بیشی و ، اسییتراتژیک هییایرهبییری، طراحی اقییدامات سییایش نظییارت بییر اجییرا و و ت بیدنیییفعال میتص گزاریسیاست حصول اطمینیانو ،تحرککمرفتارهای هابیشنماینده مناسب از همه وجود از همچنیی و و سیطوح مربوطیه دولتیی، .دولتیو جوامع غیر اندرکاراندست ملی و محلیی های اقدا طرحتتویت -2 و رفتارهای فعالیت بدنیدر زمینه رایج (در صییورت لییزو تییدوی تحییرککم هماهنیگ بیا های اقیدامی جدیید)طرح و بیه ،ایمنطتیهجهیانی و هایتوصییه حییییداکثر رسییییاندن همکییییاری و هیییایبیش هی یای سیاسییییهماهن ی احیی و و نتل، طرحمل از جمله کلیدی شییییهری، بهداشییییت، ریزیبرنامییییه و میییوزشآهیییای اجتمیییاعی، مراقبت .و تفریح ، گردش ری، ورزشسرورش هیای دی یر بیرای همکاری بیا بیش-3 بدنی جهانی فعالیت هایتوصیهانتشار -6 کمتربرای کودکان تحرککمو رفتارهای ،سیال) ۸۱-۶(بیی نوجوانیان ،سال ۵از )، افیراد سال 46-81افراد بزرگسال (بی هیایگروهزیرسال به بیالا) و 46( سالمند های ویژه مانند زنان باردار، افراد با بیماری .مزم و افراد معلول و انتشیار راهنمیا در توسیعهحمایت از -7 ی های گوناگون و مناسب سینمورد بازی ، محیییدود کیییردن رفتارهیییای میتلیییف سیال و 5 کمتیر ازدر کودکان تحرککم .)31(OHCE1بر اساس توصیه نوجوانان فنیی حمایتراهنمای جهانی و تدوی -8 های عضیو در کشیور از )در صیورت نییاز( یملیی و همیاهن حاکمیتتتویت کردن و اقدامیهای طر رسانیوزرو به بیشیبی و بیدنی سیاست ملیی در زمینیه فعالییت .تحرککمرفتارهای تسهیل مشارکت با بییش ورزشیی بیه -9 منظور حمایت از کشورهای عضو در مورد باید رهبران اندرکاراندست میتما-11 خود را برای هایسازمان» قهرمانانیا ا و حمایییت طلبییی و، ارائییه نماینییدگی ار. ایی کیشناسایی کنند بسیج منابع اقیدامات اجیرای محلیی و ملیی بیرای و کیاهش رفتیار بیدنی تیرویج فعالییت .باشدمیرروری تحرککم مشییارکت باییید اندرکاراندسییت -21 جانبه محلی و ملی را برای حمایت چند در سییطح گزاریسیاسییتاز اجییرای گزاری بنیدی سیرمایهاولویت(با جامعه تتویییت و )هییارای کییاهش نابرابریبیی توسعه دهند. از با اسیتفاده باید اندرکاراندست -31 OHWابییزار توصیییه شییده ماننیید یا )81( paM DCN3و )71(TAP2 از نظیارت محلیی و ملیی مشابه،موارد ر حمایییت کننیید و داقییدامات اجییرای صیییورت مناسیییب بیییودن، انجیییا گییری اعتبارسینجی مسیتتل و گزارش های مسیلول را بیرای تتوییت سیسیتم برنامه اجرایی گزارش در کمیسیون سایان دادن به چاقی کودکان:1 htlaeh/ne/tni.ohw.orue.www//:ptth-esaesid/scipot-lacisyhp/noitneverp-htlaeh/5102/snoitacilbup/ytivitca-2 5102-2-noisrev-tap-loot-tidua-ycilop-apeh-ytivitca-lacisyhp-gnicnahne aN eht gnirotinom dna gnitnemelpmi ,gnipoleved rof slooT OHW eeS )PAM( nalP noitcA larotcesitluM lanoit3 /ne/sloot-nalp-noitca/hmn/tni.ohw.www//:ptth lortnoC dna noitneverP DCN rof 57 نیاز تتویت موقعیت بررسی و در صورت هایسیاسیت چو چاردر یت بدنیفعال ایجیاد از جمله( به فعالیت بدنی مربو های مسیرهای سبز ورزشی در سیاسیت و رویسیییییاده، طراحییییی شییییهری حمل و هایدر سیاست سواریدوچرخه و میوزشآدر سیاست زنگ ورزشنتل، هایدر سیاسیت بدنی فعالیت و سرورش و غیرواگییر هیایبیماری یادغا یافتیه .سلامت روان ییای و در صورت لزو تصویب بررس -4 فعالییت های دسیتورالعمل رسیانیروزبه بیرای همیه تحرککمرفتارهای بدنی و سنی ، و انتشار از طریق منابع متناسب باشد.و میاطبان مکانکه منطبق با و یشناسیییایی و سیییرورش رهبیییر-5 مشیابه) عبیارت اقهرمانهای تغییر» (یا در زمینیه گزاری سیاسیت برای تیرویج کیادر جنیبش و تحرییک بدنی فعالیت و تغییر وسیع جامعه به سیمت ایحرفه جامعیه نسیبت بیهمثبیت ن رشایجاد .فعال ، ورزش هم یانی چ یون ی تتوییت ارائیه اجتمیاعیهیای های فعیال و ورزشتفریح هیر گونیه بیا و افراد (با هر س برای تما بییا تمرکییز ویییژه بییر کییاهش )توانییایی بیا هیایگروهها و هدف قرار دادن ینابرابر توسیط هیر کشیور (فعالیت سطح حداقل ).شوندمیمشیص و سایش چارچو توسعه و انتشار یک -01 ملیی و جهیانی و ارزییابی بیرای ارزشیابی سیشرفت دستیابی به اهیداف روند گزارش هایتا سال تحرکیکم کاهشه تعیی شد .0302و 5202 انجا دهند. اجیرا و بیرای یید با اندرکارانتدس-41 افیزایش دهنیده هایسیاسیتارتتیای فعالیییت بییدنی و کییاهش رفتارهییای ، مدیری را بیرای اقیدا ملیی تحرککم معرفی کنند. و از جمله استانداری اداره کننده شهریعلمی، نهاد های هایگروهجامعه مدنی، هایسازماندولتی، غیر هایسازمانمانند * . ها شهرداری فعالییت مینظم سیایش نظیا برای حمایت از محلی تتویت سیستم اطلاعات و توانمندی در سطح ملی و. 2.4 استراتژیک اقدا 67 نظیا جدیید بیا هیدف تتوییتدیجیتیالی های توسعه و آزمایش تکنولوژی ؛در تمامی سنی و حوزه ها تحرککمبدنی و رفتار وچندجانبیه نظیارت و ؛میوثر بیر فعالییت بیدنیمحیطی ی اجتماعی فرهن ی وهابر شاخصنظارت هایسیستمتوسعه سایش؛ .سیاست و عملو آگاهی از ساسی ویی از اطمینان برای گزاریسیاست اجرای منظم دهیگزارش کشیورهای بیهی اقیدامات سیشینهاد عضو سیازمان خانیه دبییر بیهی سیشینهاداقدامات جهانی بهداشت سیییایر هبیییی سیشییینهاد اقیییدامات اندرکاراندست بیدنی فعالیتسایش نظا تتویت -1 سنی تما برای اطمینان از سوشش بیدنی فعالییتمیتلیف هایحیطه و ییییییا رویسییییییاده از جملیییییه( و) نتل و حمل برای سواریدوچرخه سیشیرفت روند از منظم دهیگزارش شیده تنظییم اهیداف بیه دسیتیابی و 5202 سیال تیا تحرکیکم کاهش .0302 انتشیار و تحلیل و تجزیه یتتتو -2 هییدف بییا تفکیییک شییده یهییاداده در مکیانی هیایاولویت رسیانیاطلاع از حماییت و ملیی برنامیه راهبیردی کیاهش سیشیرفترونید بیر نظیارت هیایفعالیت در مشارکت در ینابرابر (از جمله ای عوامل تاثیرگیذار بدنی ،جینس سی ، تیوانمی هانابرابریبر موقعیت صادی،اقت-اجتماعی ورعیت را بیدنی فعالییت دامنه و جغرافیایی .نا برد) و اهیداف از ای مجموعیه اتییاذ -3 ایمنطتیییهو ملییییی هاشیییاخص از بیشیی عنیوان به ،شده هماهنگ ارزشییابی سیایش و چارچو توسعه شیده ارائه هایتوصیه مبنای بر ملی برنامیه چارچو سایش و ارزییابی در نی فعالیییت بیید جهییانی راهبییردی کشیورهای یهاظرفیت و هامهارت تتویت-5 سییایش در بهداشییتجهیانی سییازمان عضیو عوامیل و ، تحیرککم رفتیار و بیدنی فعالییت و ،سینی هیایگروه تما درتعیی کننده آن منیابع ارائه طریق ازتعیی کننده آن، عوامل در راهنمیایی میوزش وآ ،هیای فنییو کمک .درخواستصورت وفعالییت بیدنی بر جهانی داشت نظارت -6 شیواهد خری بکارگیری آ از اطمینان حصول از سازی، آگاهعلمی هایوریآف و هاروش و هییایگروهزیر سییایشی هییاسروتکلو زارابیی در مییورد رسییانی، اطلاعجمعیتییی میتلییف از اسیتفادهنحیوه و هیاداده سیازیهماهنگ تمیا در الکترونیکیی سوشییدنی هایدست اه .سنی توسیییییعه از حماییییییت و مشیییییارکت-7 سیایش جدیید هیایسروتکل و هادستورالعمل در تحییرککم رفتارهییای وبییدنی فعالیییت -6 بی نوجوانان و سال، ۵ کمتر از کودکان .سال 56 بالای افراد و سال 01 توسیعه بیرای عضیو کشورهای از حمایت-8 برنامیه ملی سایش و ارزشیابی چارچو ک ی روند سی یری با هدف ،فعالیت بدنی راهبردی طراحیی و هیالویتوا رسانیاطلاع و سیشرفت .ملی و محلی هایبرنامه سیشیرفتروند از هانیج هایگزارش ارائه-9 و 5202 سیالهای بیرای شیده تنظیم اهداف توسعه از باید اندرکاراندست همه .9 و ارزییابی هیایچارچو اجرای و زمینیه در ملیی و محلیی نظیارت هایگزارش انتشار و بدنی فعالیت اهیداف به یابیدست سیشرفتروند در تحرکییکم کاهش شده تعیی (از 0302و 5202 هی یای سییال کیییاهش در سیشیییرفت جملیییه .کنند حمایت ،)هانابرابری تتویییت از باییید اندرکاراندسییت .01 نظییارتی و بررسییی هایسیسییتم هماهنیگ ملیی و محلیاطلاعات های، سیسییییییییتمشییییییییده و میییینظم هییییایگزارش،یشسا مرتبط و موارد همه درحسابرسی .کنند حمایت مربوطه یشهایب هایسییییازمان و سژوهشیییی ران -21 هیدف بیا تحتیتیات از بایید تحتیتاتی فعالییت جهیانی و ملییسیایش بهبیود بیا و افیراد (بیا هرسی تمیا دربیدنی زمیودنآ شیامل ،)توان یایی سیطح ازهر هیایفناوری و سوشییدنی های دست اه بیییییرای یهیییییایروش و جدیییییید .کنند تحمای ،هاداده سازیهماهنگ 77 جهییت ،)8102در سییال تکمیییل( شیده تعییی اهیدافرونید سی یری و 5202سیال تیا تحرکیکم کاهش .0302 و توسعه در مشارکت و سشتیبانی -4 هییایوریافنابتکییارات و زمییایشآ های دست اه شامل( جدید یدیجیتال تتوییت بیرای) الکترونیکی سوشیدنی رفتییار وب یدنی فعالیییت نظیارت ب یر نآ کننیده تعیی لعوام و تحرککم هیرهیر سی و ب یا( افیراد تمیا در بیر تمرکیز بیا ،)توان یاییاز یسیطح بیه متیرون و قبیول قابل هایحلراه آمد ی با دردر کشورها ویژه به صرفه ی و متوسط.ئسا تهیییه: ماننیید اقییداماتی طریییق از 0302 و روزرسیانی بیه ،جهیانی ی از ورعیتگزارش جهانی متایسه قابل یهاتیمی دهیگزارش و 1202 هایسیال برای تحرکیکم شیوع در هیاداده ادغیا و وریآجمع ،1302 و 6202 و اجتمیاعیهای اخصبیر شی نظارت با هدف هوا، کیفیت سبز، فضای مانند( زیست محیط )سییاده عابران و سواران دوچرخه میر و مرگ موجیود المللی بی و ملی منابع از استفاده با مطابق کشور سیشرفت گزارش و وریآجمع و در ی کشیورهیاظرفیتسایش مانند(با موارد غیرواگیر سیازمان جهیانی هایبیماریحوزه هییایبیماری سیمییایش مراقبییتاشییت، بهد قیییید بییییه قیییید و روش واگیییییر غیر سیمیایش و )ecnallievrusesiWPETS( )SPHS-G(مدارس سلامتبرنامه جهانی و استانداریشامل اداره کننده شهریهای علمی، نهاد هایگروهجامعه مدنی، هایسازماندولتی، غیر هایسازمانمانند * ها شهرداری دیجیتال و های بکارگیری تکنولوژی تحریک و ملی و انستیتویی ارزشیابی و ی سژوهشی هاظرفیتتتویت .3.4استراتژیک اقدا افزایش سطح فعالیت بدنی و کاهش در جهت سیاستی موثر هایحلراه اجرای سرعت بیشیدن به توسعه و هدفبا هانوآوری . تحرککمرفتار سیشنهاد شده به اقدامات کشورهای عضو سازمان خانه دبیر هب یاقدامات سیشنهاد جهانی بهداشت سایر بهی سیشنهاد اقدامات اندرکاران دست ی دولتی و مایت مال حتتویت -1 حوزه رسژوهش د جهتدولتی غیر با تحرک کم و رفتار تحرکی کم و رسانیاطلاع تهیه اسناد لویتوا و ای منطتهاجرای ملی و تسریع های سژوهشی لویتورسیدگی به ا ملل ازمان سی هاآژانسمشارکت با -6 المللی، توسعه بی یهاآژانس، متحد گذاران دولتی، سرمایهبی هایسازمان منابع به بسیج رایبو دی ران سژوهشی سژوهش حمایت و تتویت ظرفیت سمت تحرککمو رفتار تحرکی کم حوزه در کشورهای در همه مناطق، و به ویژه در از اندرکاراندست یکلیهحمایت -9 حمایت و برایمنابع مالی بسیج وری آسشتیبانی از افزایش سژوهش و نو در تحرککمو رفتار تحرکیکم حوزه در های بیشسلامتی و سایر هایبیش هایحوزهکلیدی، به ویژه در ی هایابیارز ،سیاست های ارزیابی 87 .شناسایی شده ای از شناسایی و انتشار مجموعه -2 سژوهشی ملی برای های اولویت جهت تحرککمو رفتار تحرکیکم رسانیاطلاعو شواهد یت تتو و اجرای اقدامات ریزیبرنامه گزاری. سیاست موسسات با تشویق و مشارکت -3 برای اطمینان مربوطهو سژوهشی علمی و هاسیاستسطح مطلو ارزیابی از و انتشار ایمنطتهملی و هایبرنامه ها برای تتویت دانش ملی، یافته سازی و جهانی و اگاه ایمنطته .یندهآ هایمهبرنا ، ارزیابی یورآفرهنگ نویک تتویت -4 تما در دانش گذاریاشتراکو به نجا برای اطمینان از ا دولتی های بیش فعالیت مبتنی بر عمل سژوهش و شواهد صورت به که تحرککمرفتار و بدنی د به بتوانو باشد ای در دسترس گسترده با سیاست ملی و محلی ایطور سیشرفته . دکنجرا ا ل منابع موجود،حداق سازمان مربوطه با مراکز همکاری -5 ، موسسات علمی، جهانی بهداشت اتحاد بی آنها تحتیتاتی و هایسازمان تتویت انتتال دانش و ظرفیت برای ارزیابی تحتیق و ی سازمانی برا بدنی و فعالیتمربو به های برنامه .تحرککمرفتار با درآمد سایی و متوسط. همکار کزامر های شبکه تتویت -7 ، موسسات سازمان جهانی بهداشت جهت سژوهشی هایسازمانعلمی و ایجاد ظرفیت سژوهشی و ارزیابی حوزه فعالیت در کردسیاست و عمل به ویژه در تحرک کمو رفتار بدنی کشورهای با درآمد سایی و متوسط. سشتیبانی و تسهیل انتشار دانش -8 از طریق تحرککمو رفتار بدنی فعالیت و جهانی ایمنطتههای ملی، کنفرانس . یا مشابه ورانه و آالی نواقتصادی، ابزارهای م . ینابرابر ثر با هدف حذفرویکردهای مو باید از اندرکاراندستتما -01 جهت ملی و محلی مسوولی دولتی سایش ویک چارچو توسعه و اجرای ی مناسب هاارزیابیو انجا ارزشیابی حمایت کنند. ، هابرنامه و هاسیاست هش ران باید از و سژو ارانزگسرمایه -11 اران و دی ران زگهمکاری با سیاست با تحتیتاتی برنامه کار توسعه یک جهت تحرک کمو رفتار بدنی فعالیت لویتوا ،سیاستتوسعه رسانیاطلاع جهت .حمایت کنند سرمایه گذاران و سژوهش ران باید -21 های نوآورانه و از روش اتی کهاز تحتیت فعالیت بدنی و بی ارزشیابرای تکنولوژی های و زمینه ها گروه تحرککمرفتار میتلف (بویژه در کشورهای با درآمد ، کنندمیاستفاده سائی و متوسط) . حمایت کنند (بویژه در اندرکاراندست همه-31 باید کشورهای با درآمد سائی و متوسط) به اشتراک حمایت و تسریع در راستای فعالیت حوزه مربو به گذاشت دانش ، از راهبردهای تحرککمو رفتار بدنی ارتباطی خلاقانه و مجازی برای و جهانی ایمنطتههای ملی، کنفرانس استفاده کنند. )تا حدممک ( و محتتان باید برای ارانذسرمایه گ-41 ایجاد و انتتال ظرفیت سژوهشی در همه کشورهای با درآمد درمناطق به ویژه مثال از طریق ربه طو( و متوسطسائی 97 -لهای سژوهشی مشترک شماهمکاری یجنو و بی کشورها-جنو و جنو های مشابه اجتماعی اقتصادی با ویژگی .مشارکت کنند )و فرهن ی . هاشهرداری دولتی از جملههای علمی، نهاد هایگروهجامعه مدنی، هایسازماندولتی، غیر هایسازمانمانند * جهت افزایش آگاهی، دانش و مشارکت در اقدامات مشترک سطح جهانی، حمایت طلبی امات : تقویت اقد4.4اقدام ) مدیران سهطوح باشدمیم اطبین اصلی برنامه شامل (البته محدود به این موارد ن گذاری و ملی با هدف ایمدطقه .جامعه ها، ب ش خصوصی، رهبرانگزاران چددب شی، رسانهبالا، سیاست کشورهای عضو به ی داقدامات سیشنها سیازمان دبیرخانیه ی بیهاقدامات سیشنهاد جهانی بهداشت سیییایر بیییهی اقیییدامات سیشییینهاد کاران اندردست و ملیی هایشبکهحمایت از ایجاد .1 اقدامات مشترک در و انجا محلی سازی مرد و جوامع جهت توانمند مشارکت در موارد قید شیده برای .در دستور جلسه اجامعه فعال» ، مدنیبا جوامع هامشارکتتویت ت .2 میرد نهیاد، هایسازمان و مجامع رسانه و بیش خصوصی برای ارتتا آگیاهی و حماییت از مشیارکت در مییرتبط بییا هایسیاسییتاجییرای .تحرککمفعالیت بدنی و رفتار ی که در جهت بسیج حمایت از اقدامات .3 هییا بییرای اجییرای منییابع و همکاری موجیییییییییود در هایتوصییییییییییه عملکردی کازان یبرنامه)31(OHCE )4( ، دسییتور جلسییه شییهرنوی )11( و اهییداف )91( حمییل ونتییل سایییدار .کنندمیعمل توسعه سایدار دهی بییه حمایییت، تسییهیل و جهییت .4 در اجرای اقیدامات سطح بالامشارکت کشیورهای عضیو و همه سیشنهادی در برای تجاری ی ملی هاارزیابیگنجاندن هیییییایبیماری در گذاریسیییییرمایه هیای ملیی طرحغیرواگیر و گنجانیدن توسعه و اهداف توسعه ساییدار در برای ملی. هایبرنامه در اثیربیش تلافیاتئا و هاشبکهایجاد .5 بیرای و ملیی ایمنطتهسطوح جهانی، و توسیعه و حماییت از بسییج منیابع، بایییید از اندرکاراندسیییت تمیییا .6 مبتنی بر شواهد کیه طلبی حمایت منجیییر بیییه تسیییریع و افیییزایش ها برای بهبود فعالیت گذاریسرمایه حمایییت کننیید؛ شییودمیبییدنی کیییه باعیییث کیییاهش یاقیییدامات ها فرصتدر دسترسی و هانابرابری های مبتنیی بیر حتیوق و اسیتدلال باید در اولویت قرار گیرند. شوندمی افزایش ازباید ندرکارانادستتما .7 ی سیاسیتارتباطیات میرد از درک بی فعالیت بیدنی بیه عنیوان ییک ستیابی به اهداف عامل قادرساز و د توسعه سایدار و همچنی دسیتیابی به توسعه اقتصیادی ملیی، حماییت کنند. بایید از ارتتیا اندرکاراندستتما .8 ها و هییییییا، شایسییییییت یمهارت 08 فعالییت بیدنی و هایسیاسیتاجیرای .هاکلیه دست اهدر تحرککمرفتار حماییییت طلبییییی هیییاظرفیت ی نماینید. ایی سشیتیبانیسشیتیبان و بهبود شغلی توسعه از طریق باید های فنی راهنماها و حمایتها، ابزار مییوثر در فعالیییت بییدنی و رفتییار .شودانجا تحرککم توسهعه های مالی برای تضمین اجرای پایهدار اقهدامات ملهی و اسهتانی و . تقویت مکانیسم5.4م استراتژیک اقدا ، حمایهت تحهرککمافزایش فعالیت بدنی و کاهش رفتار هایسیاستاز توسعه و اجرای که وانمددیت هایسیستم .کدددمی کشورهای عضو بهی اقدامات سیشنهاد سیازمان دبیرخانه بهی اقدامات سیشنهاد جهانی بهداشت کاران اندردست به یاقدامات سیشنهاد های بلند مدت برای تیصیص بودجه .1 از جملییه بییرای ( فعالیییت بییدنی ) بیا در نظیرارتباطیات ساییدار ملیی هیای ملییولویتاهیداف و ا گیرفت یبرنامییهبییر اسییاس تعی یی شییده عملکردی و استراتژی ملی. ها بیرای همکیاری مییان وزارتیانیه .2 هیای مکانیز توسیعه شناسیایی ی یا اعتبییار بییرای اختصاصییی تییامی بیشیی و رویکردهیای چناز حمایت در حییوزه گزاریسیاسییتاقییدامات فعالیت بدنی. برای مثیال اختصیاص بودجیییه کیییل ازبییییش معینیییی ی حمیییل ونتیییل بیییه انهیسیییال و رویسییادهشیبکه هایزیرسیاخت ، اختصیاص بییش سیواریدوچرخه ی ملیی ورزش بیه از بودجیهمعینی هایجلب مشارکت مرد و سیازمان و هییاظرفیتحمایییت از گسییترش .3 ی توسعه در جهت تتویت هاسروتکل هایی از نمونیه یارائیهشواهد شامل های اقتصادی ماننید تحلیلتجزیه و محاسبات بازگشیت سیرمایه هن یا اقییییییدامات در گذاریسییییییرمایه .برنامه راهبردیای سیشنهادی مشیارکت در و ، تسیهیل همیاهن ی .4 در ایمنطتییهجهییانی و هییایبحث بیالتوه تیامی و کارهیای سیاز مورد اقیییدامات میییالی بیییرای اجیییرای سیشنهاد شده ملیی و گزاریسیاست هیم برنامیه راهبیردیایی اسیتانی های سییازمان راسییتا بییا اسییتراتژی مورد اسیتفاده از جهانی بهداشت در .1سلامتمدافع مالی هایسیاست باید از افیزایش درکاراناندستتما .5 ها در فعالییت بیدنی، گذاریسرمایه مزایییای اثبییات قییدرتبراسییاس سیلامتی، فوائید همزمیان ساییدار و حماییت، احتمالا بازگشت سیرمایه کنند. بایید از بسییج اندرکاراندستتما .6 ها گذاریسرمایهمنابع برای افزایش در حوزه سژوهش، نیوآوری و تولیید شیواهد در تمیا ی مبتنی برمحتوا هایی کیه قیادر بیه حماییت سازمان و هابرنامیه، هاسیاسیتمسیتتیم از امور مبتنی بر شیواهد بیه وییژه در یا متوسط سائی کشورهای با درآمد ، سشتیبانی کنند.باشندمی سژوهش ران باید با همکیاری دولیت .7 بپردازند تا ای سهمتایهای تحلیلبه یهیابیدی ترتییب، ستانسییل ابزار توسط سیازمان جهیانی بهداشیت 7102 دسامبر 5-4 تاریخ در ژنو در سلامتی رایب مالی هایسیاست از استفاده مورد در تیصصی جهانی جلسه یک 1 htlaeH OHW سیایت و در "عمیومی بهداشیت بیرای میالی هایسیاسیت از اسیتفاده میورد در اسیتراتژیک نشسیت" جلسیه ارشگردید.گز برگزار .منتشر خواهد شد 8102 سال اواسط تا gnicnaniF dna smetsyS 18 بی یرای بودجی یه تی یامی ، ورزشییی مربییییو بییییه های کشیییییقرعه و اسیتفاده از نی ملیبد هایفعالیت اجتماعی.اوراق اثر بیرای کیه را میالیمیتلیف تیامی حمایییت از اجییرای اقییدامات ملییی بیدنی، از جملیه ارتبیا بیا فعالیت هییای تییامی مییالی بییرای مکانیز سوشش هم انی بهداشت و اسیتفاده اسییتفاده از اوراق اثییر اجتمییاعی .a ارزیابی نمایند، اندشده کندمی اشاره سلامت ارتتاء هایبرنامه و اجتماعی خدمات مالی تخمی برای جدید روش یک به اجتماعی هایگروهاثر اوراق . a کنند.استفاده میبینی شده سیش گذاریسرمایه ، برایگذارانسرمایه که 2سیوستمنابع : بازاریابی مواد غذایی و نوشیدنی های غیر الکلی به کودکان. ژنو: هایتوصیه سازمان جهانی بهداشت. مجموعه ای از -1 0102ان جهانی بهداشت؛ سازم )/ne/gnitekramscer/snoitacilbup/ytivitcalacisyhpteid/tni.ohw.www//:ptth( یک دوره ده ساله جهت اقدا برای ایمنی جاده و سازمان ملل متحد. طرح جهانی برای سازمان جهانی بهداشت -2 1102. ژنو: سازمان جهانی بهداشت؛ 0202-1102 )/ne/nalp/noitca_fo_edaced/ytefasdaor/tni.ohw.www//:ptth( ارزش اقتصادی فواید حفظ سلامتی که )TAEH( ابزار ارزیابی اقتصادی بهداشت سازمان جهانی بهداشت -3 gro.gnilcycgniklawtaeh.www. مشاهده کنید: کندمیرا ارزیابی سواریدوچرخهو رویسیاده 0302ن های در زمینه ارتتای سلامت در دستورالعمل . اعلامیه شا6102قطعنامه شان های در شهرهای سالم -4 تصویب شد. 6102توسعه سایدار، که در نهمی کنفرانس جهانی ارتتا سلامت، شان های -ytic-yhtlaeh/phcg9/secnerefnoc/noitomorphtlaeh/tni.ohw.www//:ptth( )/ne/egdelp سکونت برای مسک و توسعه سایدار شهری(محلدستورالعمل جدید شهری که توسط کنفرانس سازمان ملل متحد -5 ) تایید شده 6102( 652/17تصویب شد. که در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در قطعنامه 6102 ، III( است. . آکسفورد، 3102و طراحی برای سویایی شهری سایدار: گزارش جهانی مربو به شهرک های انسانی ریزیبرنامه -6 3102شمالی: برنامه انسانی سازمان ملل متحد (سازمان ملل متحد)؛ بریتانیا کبیر و ایرلند -ytilibom-nabru-elbaniatsus-rof-ngised-dna-gninnalp/gro.tatibahnu//:sptth( .)/3102-stnemdletes-namuh-no-troper-labolg 28 کنوانسیون سازمان ملل متحد در مورد حتوق کودک -7 -detinu/sthgir-snerdlihc/od-ew-tahw/ku.gro.nerdlihcehtevas.www//:sptth( )dlihc-eht-fo-sthgir-eht-fo-noitnevnoc-snoitan )DPRC(کنوانسیون سازمان ملل متحد در مورد حتوق افراد معلول -8 -fo-sthgir-eht-no-noitnevnoc/seitilibasid/ased/tnempoleved/gro.nu.www//:sptth( )lmth.seitilibasid-htiw-snosrep توق بشر افراد مس ؛ گزارش هشتمی کارگروه بازنشست ی با هدف دوره سیری به منظور تتویت حمایت از ح -9 .)lmths.noisseshthgie/puorg-gnikrow-gniega/gro.nu.laicos//:sptth(جلسه کاری (منتشر شده 4102. ژنو: سازمان جهانی بهداشت؛ 4102گزارش ورعیت جهانی در مورد سیش یری از خشونت -01 CDONU(و PDNU، OHWبه صورت مشترک توسط ne/4102/troper_sutats/ecneloiv/noitneverp_yrujni_ecneloiv/tni.ohw.www//:ptth( )/ SPENIMورزشی یونسکو، گزارش ششمی کنفرانس بی المللی وزرا و متامات ارشد مسلول تربیت بدنی و -11 7102ژوئیه 51-41؛ 7102ساریس، سپتامبر VER 5/7102 / SHSطرح عملیاتی کازان. 1) سیوست )IV .)fdp.E527252/725200/5200/segami/gro.ocsenu.codsenu//:ptth(به تصویب رسید. مجموعه اطلاعات سازمان جهانی بهداشت درمورد بهداشت مدرسه. ترویج فعالیت بدنی در مدارس: یک شاخص -21 مهم در مدرسه ارتتاء سطح سلامت است. niF02%LANIF/seires_noitamrofni/secruoser/htlaeh_htuoy_loohcs/tni.ohw.www//:ptth( .)fdp.la سازمان جهانی بهداشت. گزارش کمیسیون درباره سایان دادن به چاقی دوران کودکی: طرح اجرایی: خلاصه -31 7102اجرائی. ژنو: سازمان جهانی بهداشت؛ -1.71-OHCE-DNP-HMN-OHW/1/943952/56601/maertstib/siri/tni.ohw.sppa//:ptth( .)1=au?fdp.gne هنده سلامت: مفهو ، تجربه و چارچو برای اقدا دانش اه های ارتتاءد -41 .)fdp.36106E/046101/2100/elif_fdp/stessa/atad__/tni.ohw.orue.www//:ptth( افق های جدید برای سلامت از طریق ف آوری های تلف همراه. ژنو: سلامت همراه: .سازمان جهانی بهداشت -51 1102سازمان جهانی بهداشت ؛ )fdp.bew_htlaehm_eog/snoitacilbup/eog/tni.ohw.www//:ptth( نوآوری های سلامت همراه به عنوان ابزارهای لابریکو ای بی، واسودیوان ال، کوچی ای، فبریکنت ار، مهل جی. -61 ): 2( 1؛ 6؛ 3102برنامه کاربردی و یک چارچو بصری. آزمایش اه سلامت جهانی. 21تتویت سیستم بهداشت: . 17-061 فعالیت بدنی تتویت )TAPسازمان جهانی بهداشت برای اروسا. ابزار سایش سیاست فعالیت بدنی ( ایمنطتهدفتر -71 -htlaeh/ne/tni.ohw.orue.www//:ptth( )5102( 2نسیه – )APEH(کننده سلامت -htlaeh/5102/snoitacilbup/ytivitca-lacisyhp/noitneverp-esaesid/scipot )5102-2-noisrev-tap-loot-tidua-ycilop-apeh-ytivitca-lacisyhp-gnicnahne )PAM (و نظارت بر طرح عملیاتی ملی چندجانبه سازیسیادهاشت برای توسعه، ابزارهای سازمان جهانی بهد -81 )/ne/sloot-nalp-noitca/hmn/tni.ohw.www//:ptth( غیرواگیر. هایبیماری برای سیش یری و کنترل دبیر کل مشاوره تجزیه و تحلیل و سیاست از گروه هایتوصیه تجهیز کردن حمل و نتل سایدار برای توسعه. -91 ازمان ملل متحد سیرامون حمل و نتل سایدار.س 38 2%gniziliboM5732/stnemucod/tnetnoc/gro.nu.tnempolevedelbaniatsus//:sptth( .)fdp.tropsnarT02%elbaniatsuS0 خلاصه: افراد فعال اند. هیدف نموده ادغا زندگی روزمره خود باکه فعالیت بدنی را دنباشمیی هایگروهشامل افراد و از طرییق راهکارهیای اسیت کیه جهانی فعالییت بیدنی هایتوصیهحداقل از زندگی فعال رعایت ی که بیه عنیوان هایفعالیتسایر ، بازی کردن، باغبانی وسواریدوچرخه، رویسیادهمانند یمیتلف .به آن دست یافت توانمی، شوندمیفعالیت بدنی شناخته بازی فعال کیه در آن شیودمیتعرییف ه عنوان یک شیکلی از حرکیات بیدنی بازی فعال در میان کودکان ب .کندمیهزینه ، شاد و بدون ساختار کودک انرژی خود را در انتیابی آزاد تفریحات فعال در نظیر گرفیتبه عنیوان فعالییت بیدنی ها را آن توانمیتفریحی خارج از منزل که هایلیتفعا در فضیاهای معمیولا هیا فعالیت. ایی باشیندمی حرکات میوزون، ورزش، بازی و رویسیادهشامل .شوندمیانجا فضاهای سبزها و عمومی مثل سارک حمایت طلبی ا هیدف دسیتیابی بیه سیذیرش اجتمیاعی، تعهید سیاسیی، ب فردیترکیبی از اقدامات اجتماعی و محیور سیلامت هایبرنامیهبیه وییژه اهیداف ییا هااز سیستم و حمایت گزاریسیاستحمایت از .باشدمی شهرها و اجتماعهات ار سالمددددوست .باشدمیمفهو سالمندی سالم و فعال سرورش دهنده که حامی و ای محله شهر یا ار ددوست هایمحیط سالمدد هیای توانایی باعیث افیزایشکیه ) محلیه (ماننید ی سیالم و فعیالدار سیالمنددوسیت هایمحیط .شوندمی عملکردی تدو زیستی در اکوسیسیتم و منطتیه زیسیت جیانوری و گییاهی و گیاهیان ای تنوع زندگی حیوانیاتبه معن .باشدمیدارای اهمیت باشد. حفظ تنوع زیستیمیاختصاصی .باشدمیها سها و اقیانوها، دریاچهشامل فضاهای نزدیک رودخانه آبیفضاهای م تصر مشاوره هیایروشجستجو، اکتشاف و مشیص نمیودن هایفرصت فعل و انفعالاتی برای ارائه و اقدامات که معمولا به صورت یک گفت وی یک به یک با ییک مشیاور آمیوزش دییده انجیا سالم زندگی . شودمی کربن انتشار زمان خاص واتمسفر در یک مکان ای دراکسیدکرب و سایر گازهای گلیانهشامل آزادسازی دی .باشدمی د. نبر روی دی ران تاثیر ب ذار به عنوان یک ال وی فعالیت بدنی،توانند مییا گروهی که افراد قهرمانان تیییر 48 از مراقبههت امههاکن کودک .)مهد کودک مانندکنند (از کودکان مراقبت می ،ی در زمان اشتغال والد اماکنی که دارنید. از عمیومی هیایحوزهدر یسازمانی غیردولتی و غیرانتفاعی که افراد در آن علایق مشترک مدنیسازمان جامعه ، سازمان حتوق زنان، اتحادییه کیار و سیایر زیست محیط هایگروه توانمیجمله ای سازمان ها .نا برد راغیردولتی هایسازمان تساوی/ برابری بایید تمیامی افیراد شیود؛میتندرسیتی هایفرصیتتوزییع هدایت و باعث عدالت: نیازهای افراد داشیته بهداشیتیدسترسیی بیه منیابع وارتتا و حفظ سلامت برای ایو عادلانه برابر هایفرصت .باشند تمرین ورزشی با هدف بهبیود و تکراری سازماندهی شده وه، شد ریزیبرنامه یک نوع فعالیت بدنی که به صورت .شودمیاز اجزای آمادگی جسمانی انجا چند مولفهحفظ یک یا یا و به صورت کلی به فعالیت بیدنی کیه در زمیان باشندمیورزشی معادل هم های تمری ورزش و ، شیودمیتفریح با هدف اولیه بهبود و حفظ آمادگی جسمانی، عملکرد جسمی و سیلامت انجیا .شودمیاطلاق آمادگی جسمانی روزانه با اشتیاق و آگاهی بدون خست ی و همراه با انرژی فیراوان هایمهارتشامل توانایی انجا .باشدمی اورژانسی هایواکنشاوقات فراغت و توانایی ساسخ به هایفعالیتاز بردن و لذت ، قیدرت نیوان هوازی)، استتامت عضلاآمادگی جسمانی شامل استتامت قلبی ریوی (تی هامولفه .باشدمی ترکیب بدنیزمان واکنش و ،، انعطاف سذیری، تعادل، سرعتنی، توان عضلانیعضلا حرکتهی هایمهارت پایه ی در سیچیده کیاربرد هایمهارتو ندنکمیبدن را درگیر میتلف هایبیشال وهای حرکتی که .دنکنمیریزی فعالیت بدنی و ورزش را سایه ورزش همگانی سیازمان یافتیه و غیرسیازمان یافتیه کیه بصیورت مینظم در سیطح تفریحیی بیدنی هایفعالیت .شودمیجهت رسیدن به اهداف سلامتی، آموزشی و اجتماعی انجا ایحرفهغیر همهههه سهههلامت در هاسیاست ازیسیسیادهسیسیتماتیک، کیه بصیورت ییهیابیشدر عمیومی گزاریسیاسیت ی برایرویکرد و اجتنیا از تیخثیرات اثیرات افزایییهم جسیتجویرا در نظیر گرفتیه و بیا تصمیمات سیلامتی .کنندمیکمک ارتتاء عدالت و تساوی سلامت عمومی، ، بهنامطلو سلامتدرنابرابری ی سلامت بیی هاشاخصسلامت یا توزیع دسترسی به های نابرابری در سلامت به صورت تفاوت ها در ال وهای حرکتی از تفاوت توانمی، طور مثال. به شودمیتعریف میتلف تیجمعی هایگروه مرگ و میر بی افراد طبتات میتلف اجتماع نا میزان های تر یا تفاوتبی افراد سالمند و جوان برد. در اثیر عوامیل اجتمیاعی، جغرافییایی، هیاگروه ییاها بی افیراد نابرابری در سلامت شامل تفاوت .باشدمیو سایر فاکتورها زیستی هیای غیرریروری، قابیل اجتنیا و غیرعادلانیه موجیود در عدالتی در سیلامت شیامل تفاوتبی عدالتی در سلامتبی 58 عدالتی از شیرایط اقتصیادی اجتمیاعی، . بیباشدمیمرد داخل و بی کشورها میتلف هایگروه عیدالتی . ای بیگیردیایی ریشه میطی، اجتماعی و جغرافی محیهاشاخصشرایط زندگی و سایر .کردبا اقدامات انسانی حل توانرا می قابیل بیه همیی دلییلل و به صورت ذاتی مشیص نشده است از قببی عدالتی ، دی ر به عبارت .باشدمیاجتنا عدالتی زمانی که مسیائل اجتمیاعی مثیل ثیروت خیانوادگی، تحصییلات و محیل زنیدگی بیر بی .شودمید، ایجاد نگذاریک مانند س و جنس تخثیر مییولوژهای بتفاوت اما به ای میوارد دنشومیهای بیولوژیک و از سیش تعیی شده، منجر به بی عدالتی اگرچه تفاوت اند و بیه ماتیک ایجاد نشیدهچرا که با عوامل اجتماعی و سیست شودمین ق اطلاعبارت بی عدالتی .باشندمیعدالتی نصورت ذاتی بی تههوام بهها س هالمددی سلامت در سینی بیالا کمیک و تندرسیتی که به سیلامتعملکردی است فرایند توسعه و حفظ توانایی تتویت برابری در زنیدگی بیا به منظورسلامت، مشارکت و امنیت هایفرصتنماید و نیازمند می .باشدمیافزایش س فراگیری یا جامعیت د که بازتابی از قصد، تمایل، اقدامات و منابع میورد نییاز تمامی افرا و شمول شامل فرایند سوشش .باشدمیحاشیه نشی هایگروهسایر جهت افزایش دسترسی افراد با معلولیت و .باشدمیفرد روانی جسمی و یهاظرفیتشامل یظرفیت درون آموزش ضمن خدمت در طی دوره اشتغال ارائه استیدا شوندگانشامل دوره آموزش تیصصی و ارتتاء کارکنان که به .شودمی فعالیت بدنی ناکافی ):0102بر اساس تعریف فعالیت بدنی در سازمان جهانی بهداشت ( و دقیته فعالیت بدنی متوسط در هفته 051سال کمتر از 81در بزرگسالان بالای .باشدمی در روزدقیته فعالیت بدنی متوسط تا شدید 06در نوجوانان کمتر از خدمات سطح براسیاس رویسییادهیک شاخص ترکیبی برای توصیف شیرایط اسیتفاده از خیودرو/ دوچرخیه و سرعت، زمان جابجایی، آزادی عملکرد، سیهولت جابجیایی، میداخلات ی خدمت مانند هاشاخص .باشدمیترافیک، راحتی، امنیت و تسهیلات سواد یزه و توانایی هر فرد در دسیتیابی بیه شناختی و اجتماعی که تعیی کننده ان هایمهارتشامل .باشدمیسلامت مطلو حفظهای ارتتا و درک استفاده از اطلاعات و عملکرد در راستای روش ق تلویزییون و رادییو، شامل میداخلات ارتبیاطی بیا هیدف قیرار دادن مییاطبی وسییع از طریی ارتباط جمعی غیاتی، تلیاتر، بازارییابی) و (تابلوهیای تبلی نیهاز خاخیارج اماک ای چاسی (مانند روزنامه)، هرسانه 68 و رفتارهای ارتتا سطح فعالیت ها ن رشهای دیجیتال با هدف تغییرات سطح دانش، عتاید، رسانه .باشدمیبدنی، چددمدظورهاستفاده از زمین بیا هیم را مسکونی، تجاری، فرهن ی، سیازمانی و صینعتی های ینوعی از توسعه شهری که کاربر به صورت فیزیکی و عملکردی در هم آمییته و امکان ارتبیا هاییمکان هاکرده و در آنب ترکی .کندمیرا فراهم رویسیادهبه صورت .باشدمیها جهت کار کردن با هم با علایق مشترک شامل همکاری افراد در سازمان مشارکت فعالیت بدنی و منجیر بیه افیزایش مصیرف انیرژی شیدههر نوع حرکت بدنی که توسط عضلات اسکلتی انجا ، دویدن، رقصییدن، شینا، یوگیا و باغبیانی رویسیادههای شایع فعالیت بدنی شامل شود. نمونهمی .دنباشمی فعالیت بدنی. کنونی هایتوصیهفتدان یا سطح ناکافی فعالیت بدنی بر اساس تحرکیکم .باشدمیبه کار قبل از شروع علمان دانشجو به م آموزیمهارتشامل آموزش و بدو است دام آموزش سیشی یری و هایتوصییهارائیه ی رویکرد اولیه با سلامتی در جامعه برای افراد هایمراقبتشامل مراقبت اولیه سلامت شامل اولی نتطیه مراقبت اولیه سلامت همچنی . باشدمیسلامت درمان بیماری توسط سرسنل .باشدمیس از برخورد با بیماری، آسیب یا علایم جدید در فرد تماس فرد با سرسنل بهداشتی س ضی اکاربری ار اصول متمرکز و ترکیبی افزایش تراکم مناطق ساخته شده و جمعییت آنهیا،فضایی و رویکرد طراحی با هدف ریزیبرنامه در های اجتمیاعیزییر سیاختمسکونی، تجاری و قرارگیری مناطقشهری و هایفعالیتتمرکز حمیل و نتیلو اسیتفاده از سواریدوچرخه، رویسیادهبا هدف افزایش نیاز به همدی ر مسای یه .عمومی فضاهای عمومی باز که برای تمامی افراد فارغ از جنس، نژاد، سی و سیطح اقتصیادی اجتمیاعی هایمکانفضا و قابل دسترس است. . فضاهای ارتباطی شامل باشدمیل فضاهای اجتماعات عمومی شامل سارک، بازار، میادی و سواح ها هم جزو فضاهای عمومی هستند.سیاده روها و خیابان ها، اهروها، گردشی توسط ساکنی شهرها شامل سیاده شامل فضاهای باز داخل شهر قابل دسترس فضای عمومی روباز ی و هیای بیازی عمیوممیادی ، فضاهای سبز تفریحی، زمی عمومی، هایسارکخطو دوچرخه، .باشدمیتسهیلات عمومی روباز فعالیت بدنی انجا شده توسط فرد که به عنوان جزئیی از فعالییت روزانیه میورد نییاز و ریروری فعالیت بدنی تفریحی حرکیات ، رویسیاده توانمیها ای فعالیتاز جمله . شودمیحسب تمایل فرد انجا و بر باشدمین 78 .را نا بردو باغبانی موزون ثانوی هه ه هایقبتمرا سلامت سیلامتاساس ارجاع توسط یک مراقب برسلامت که توسط متیصصی و هایمراقبتآندسته از دانش، مهارت و تجهیزات تیصصی تر از مراقبیت نیاز به . ای سطح از مراقبت شودمیاولیه ارائه بهداشتی اولیه دارد. تحرککمرفتار . دهیدمیانجیا 1/5)TEM(انیرژی کمتیر از مصیرف بیاو هر رفتاری که فرد در حی بییداری (لفیظ کلیی شامل تماشای تلویزیون، بازی کامپیوتری، استفاده از کیامپیوتر تحرککمرفتارهای .باشدمی، رانندگی و مطالعه زمان صفحه نمایش) فضایی و ریزیبرنامه شهری در فضیاهای هیا و فعالیت ف تخثیر بیر توزییع افیرادتوسط بیش عمومی با هد مورد استفادهروش شهری در سطوح متفاوت. ورزش و هماهن ی چشم و دست بیا تمرکیز ها، مهارتجسمی تلاش که نیاز بهی هایفعالیتآندست هاز فعالیت بیه صیورت یهدایت کننده یقوانی و ال وهای رفتار ورزش،. در باشدمی رقابتاولیه بر افراد به صیورت فیردی ییا تیمیی در آن شیرکت لا. در ورزش معموقوانی سازمانی موجود است .کنندمی همگانی دسترسی مورد استفاده توسط تما مرد بیدون نییاز بیه تطیابق و ییا هاینظا شامل محیط، محصولات و .باشدمیطراحی اختصاصی مراقبههت و پوشههش سلامت همگانی تی میورد نییاز بیا قابلییت ارتتیا، به معنای امکان استفاده تمامی افراد و جوامع از خیدمات سیلام ایی با کیفیت مطلو و بیا اطمینیان از اینکیه اسیتفاده از تسکی سیش یری، درمانی، بازتوانی و کند.ایجاد نمیفرد از لحاظ مالی مشکل و سیتی برای خدمات اکوسیستم شهری وژیک بزرگتر که اکول هایسیستم یا و، سایر نواحی متراکمیا شهر و یک سیستم اکولوژیک داخل . کندمیرا ایجاد یکلان شهر یک ناحیهتر در سطح وسیع رویپیادهامکان کیه معمیولا (دوسیتدار مصیرف کننیده) بیشدر یک رویسیاده امکان انجا از سنجش یمتیاس ها و امیاک ، فروشی اه، امنیت، فاصله و یا نزدیکیی مییان رویسیادهحمایت کننده هایزیرساخت .دهدمینظر قرارها و متاصد را مدسیسایر سرو تصویر کلی جامعه ند به توانمیرهبران جامعه و کارمندان دولتی ،هاابزاری که توسط آن ساکنی ، سزشکان، سازمان ای تصیویر، تعییی داشته باشند. هاآنارزیابی از نیازها و یصورت انتیابی، درک و فهم صحیح .باشدمی و سرمایه هاظرفیتزماندهی و تتویت علایق، جهت سا کارهابهتری راهی کننده 88

GLOBAL ACTION PLAN ON PHYSICAL ACTIVITY 2018-2030 เอกสารแปลจาก WHO global action plan on physical activity 2018-2030

เอกสารแปลจาก WHO global action plan on physical activity 2018-2030 GLOBAL ACTION PLAN ON PHYSICAL ACTIVITY 2018-2030 แผนปฏิิบัติัิการระดับััโลกเพ่ื่�อส่่งเส่ริมกิจกรรมทางกาย ปี พื่.ศ. 2561-2573 GLOBAL ACTION PLAN ON PHYSICAL ACTIVITY 2018-2030 ผู้้�เขีียน สำำ�นกัง�นใหญ่่องค์ก์�รอน�มัยัโลก ผู้้�แปล ปฏิิญ่ญ่� ศรีใสำ ผู้้�เรียบเรียง อรณ� จันัทรศิริ บรรณ�ธิิก�ร อรณ� จันัทรศิริ ผู้้�ออกแบบ พงศภร ขีมัะสุำนทร พิส้ำจันอ์กัษร รชัพร ค์งประเสำริฐ ISBN 978-616-8019-18-4 พิมัพค์์รั�งที� 1 ตุุล�ค์มั 2563 จัำ�นวน 104 หน� จัำ�นวนที�พิมัพ ์ 500 เล่มั จัดัทำ�โดย ม้ัลนิธิิเพ่�อก�รพฒัน�นโยบ�ยสุำขีภ�พระหว่�งประเทศ ชั�น 2 อ�ค์�รค์ลงัพสัำดุ ซอยสำ�ธิ�รณสุำขี 6 อำ�เภอเม่ัอง จังัหวดันนทบุรี 11000 โทรศพัท ์ 02-5902370 โทรสำ�ร 02-5902380 อีเมัล orana@ihpp.thaigov.net เว็บไซตุ ์ http://www.ihppthaigov.net/ โรงพิมัพ ์ บริษทั เดอะ กร�ฟิิโก ซิสำเต็ุมัสำ ์จัำ�กดั 119/138 เดอะ เทอรเ์รสำ ซอยติุว�นนท ์3 ถนนติุว�นนท ์ตุำ�บลตุล�ดขีวญั่ อำ�เภอเม่ัองนนทบุรี จังัหวดันนทบุรี 11000 โทรศพัท ์ 0 2525 1121, 0 2525 4669-70 โทรสำ�ร 0 2525 1272 อีเมัล thegraphicosys@gmail.com สำนบัสำนุนโดย สำำ�นกัง�นกองทุนสำนบัสำนุนก�รสำร� งเสำริมัสุำขีภ�พ (สำสำสำ.) พิมัพเ์ผู้ยแพร่และสำงวนลิขีสิำทธิิ �โดยม้ัลนิธิิเพ่�อก�รพฒัน�นโยบ�ยสุำขีภ�พระหว่�งประเทศ © ผู้้�อำ�นวยก�รองค์ก์�รอน�มัยัโลกสำำ�นกัง�นใหญ่่ มัอบลิขีสิำทธิิ �ก�รแปลและตีุพิมัพเ์ป็นภ�ษ�ไทยแก่ ม้ัลนิธิิเพ่�อก�ร พฒัน�นโยบ�ยสุำขีภ�พระหว่�งประเทศ ( International Health Policy Foundation ) อย่�งถ้กตุ�องตุ�มักฎหมั�ย ห� มัลอกเลียนแบบหร่อทำ�ซำ � ส่ำวนใดส่ำวนหน่�งขีองหนงัส่ำอเพ่�อวตัุถุประสำงค์เ์ชิงพ�ณิชย ์โดยไม่ัได�รบัอนุญ่�ตุ ยกเว�น เพ่�อใช�ประกอบก�รศก่ษ�หร่อก�รค์�นค์ว� ท�งวิช�ก�รเท่�นั�น This translation was not created by the World Health Organization (WHO). WHO is not responsible for the content or accuracy of this translation. The original English edition “GLOBAL ACTION PLAN ON PHYSICAL ACTIVITY 2018-2030. Geneva: World Health Organization; 2018. Licence: CC BY-NC-SA 3.0 IGO shall be the binding and authentic edition. The translated version s available under the CC BY-NC-SA 3.0. บทสรุุปผู้้ �บริุหารุ 01. บทนำำ� ที�มั�และค์ว�มัสำำ�ค์ญั่ อำ�น�จัที� ได�รบัมัอบหมั�ย กระบวนการการพัฒันา 02. ก�รมีีกิจกรรมีท�งก�ยคืืออะไร? ระดบัขีองก�รมีัพฤติุกรรมัเน่อยนิ�งในปัจัจุับนั ค่์�ใช�จ่ั�ยด� นระบบสุำขีภ�พและสำงัค์มัจั�กก�รมีัพฤติุกรรมัเน่อยนิ�ง วิธีิก�รสำร� งกิจักรรมัท�งก�ยอนัหล�กหล�ย-โอก�สำท�งด� นนโยบ�ยที�มั�กมั�ย ประโยชนที์�มั�กล�น กิจักรรมัท�งก�ยและเป้�หมั�ยก�รพฒัน�อย่�งยั�งย่น(SDGS) ปี พ.ศ. 2573 หนทางการกา้วไปข้า้งหนา้ ข้ยายการดำำาเนินงานระดำบัชาติิ 03. แผนำปฏิิบัติิก�รระดัับโลกเพืื่�อส่่งเส่ริมีกิจกรรมีท�งก�ย ปี พื่.ศ. 2561-2573 วิสำยัทศัน์ พนัธิกิจั เป้�หมั�ย หลกัการช้ี้ �นำา การส่รา้งการดัำาเนินงานร่วมระหว่างพื่หุภาค้ี กรอบัการดัำาเนินงานส่ำาหรบััแผนปฏิิบัติัิการ เป้าประส่งคีท์างยุทธศาส่ติร ์4 ข้อ้ ข้อ้เส่นอแนะทางนโยบัาย 20 ประการ การดัำาเนินงานติามข้อ้เส่นอแนะ การติิดัติามและประเมินผล เอกสำ�รอ� งอิง ภาคีผนวกท้� 1: การม้กิจกรรมทางกายและเป้าหมายการพื่ฒันาท้�ย ั�งย่น เอกสำ�รอ� งอิง ภาคีผนวกท้� 2: ข้อ้เส่นอแนะทางนโยบัายและบัทบัาทข้องผ้ท้้�ม้ส่่วนไดัส่้่วนเส้่ย เอกสำ�รอ� งอิง ภาคีผนวกท้� 3: อภิธานศพัื่ท ์ 6 12 12 13 13 14 15 16 16 18 19 20 20 20 21 22 24 25 42 46 48 51 61 62 95 96 สารบััญ 6ที�มี�และคืว�มีส่ำ�คัืญ การมีีกิจกรรมีทางกายอย่างสมีำ�าเสมีอพิัสูจนแ์ล้ว้ว่าสามีารถ ช่วยป้องกนัแล้ะรกัษาโรคไม่ีติิดำต่ิอ (Noncommunicable Diseases: NCDs) อาทิเช่น โรคหวัใจ โรคหล้อดำเลื้อดำสมีอง โรคเบาหวานโรคมีะเร็งเติา้นมีแล้ะมีะเร็งล้ำาไส้ใหญ่่ นอกจาก นี�ยงัช่วยป้องกนัไม่ีใหเ้กิดำโรคความีดำนัโล้หิติสูง โรคนำ �าหนกั เกินแล้ะโรคอว้นอีกดำว้ย อีกทั�งยงัส่งผล้ดีำต่ิอสุข้ภาพัจิติ คุณภาพัชีวิติ แล้ะสุข้ภาวะโดำยรวมี นอกเหนือไปจากผล้ดีำทางดำา้นสุข้ภาพัมีากมีายที�ไดำจ้ากการมีี กิจกรรมีทางกายดำงักล่้าว สงัคมีที�มีีความีแอคทีฟนั�นสามีารถ เพิั�มีผล้ติอบแทนจากการล้งทุนไดำด้ำว้ยการล้ดำการใชพ้ัล้งังาน จากถ่านหิน การมีีอากาศที�บริสุทธิิ์ �ข้้ �น แล้ะทอ้งถนนที�มีีการ จราจรติิดำข้ดัำนอ้ยล้ง เป็นติน้ สิ�งต่ิางๆเหล่้านี�นั�นมีีความีเชื�อมี โยงกบัเป้าหมีายร่วมี หรือสิ�งที� มีีความีสำาคญั่ในอนัดำบัติน้ๆ ทางการเมืีอง แล้ะความีมุ่ีงมีั�นต่ิอเป้าหมีายการพัฒันาอย่าง ยั�งยืน (Sustainable Development Goals; SDGs)1 แผนปฏิิบติัิการระดำบัโล้กเพืั�อส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายฉบบั ใหม่ีนี� เกิดำข้้ �นเพืั�อติอบสนองความีติอ้งการข้องนานาประเทศ ที� เรียกรอ้งใหมี้ีการสรา้งแนวทางที�ทนัต่ิอสถานการณ ์ แล้ะ กรอบการดำำาเนินการเชิงนโยบายที�มีีประสิทธิิ์ผล้แล้ะเป็นไป ไดำจ้ริงเพืั�อเพิั�มีกิจกรรมีทางกายในทุกระดำบั นอกจากนี�ยงั เป็นการติอบสนองต่ิอความีติอ้งการผูน้ำาในระดำบัโล้กแล้ะ การเสริมีความีเข้ม้ีแข็้งข้องการทำางานอย่างสอดำคล้อ้งในทั�ง ระดำบัภูมิีภาคแล้ะระดำบัประเทศ รวมีถง้การติอบสนองความี ติอ้งการการดำำาเนินงานแบบองคร์วมีในสงัคมี เพืั�อที�จะสรา้ง การปรบัเปลี้�ยนกระบวนทศัน์ในสงัคมีในการสนบัสนุนแล้ะ ใหคุ้ณค่าการมีีกิจกรรมีทางกายอย่างสมีำ�าเสมีอที�สอดำคล้อ้ง กบัทุกสมีรรถภาพัในทุกช่วงวยั แผนปฏิิบัติิการนี�ไดำ้มีีการพััฒนาโดำยผ่านกระบวนการ ประชุมีปรก้ษาหารือจากภาคส่วนต่ิางๆทั�วโล้ก รวมีถง้ หน่วย งานรฐับาล้แล้ะผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียหล้กัจากหล้ากหล้ายภาค ส่วน ไดำแ้ก่ ภาคส่วนดำา้นสุข้ภาพั กีฬา การคมีนาคมี การ ออกแบบผงัเมืีอง ภาคประชาสงัคมี ภาคส่วนผูเ้ชี�ยวชาญ่จาก มีหาวิทยาล้ยั แล้ะภาคส่วนเอกชน ก�รมีีกิจกรรมีท�งก�ยคืืออะไร? การมีีกิจกรรมีทางกายสามีารถกระทำาไดำห้ล้ากหล้ายรูปแบบ รวมีถง้การเดิำน การป่� นจกัรยาน การเล่้นกีฬา แล้ะกิจกรรแอค ทีฟต่ิางๆที�ใชใ้นการผ่อนคล้าย ( เช่น การเติน้ การเล่้นโยคะ แล้ะไทชิบำาบดัำ) การมีีกิจกรรมีทางกายยงัสามีารถทำาไดำใ้นที� ทำางานแล้ะที�บา้น ซ้ึ่�งรูปแบบข้องการมีีกิจกรรมีทางกายทุก รูปแบบสามีารถช่วยสรา้งเสริมีสุข้ภาพัที�ดีำไดำห้ากมีีการปฏิิบติัิ อย่างสมีำ�าเสมีอแล้ะทำาติิดำต่ิอกนัดำว้ยระยะเวล้าแล้ะความีหนกั ที�เพีัยงพัอ ส่ถ�นำก�รณ์์ปัจจุบันำ มีีการพัฒันาความีคืบหนา้ในการเพิั�มีการมีีกิจกรรมีทางกาย ระดำบัโล้กไปอย่างชา้ๆ โดำยส่วนมีากแล้ว้มีีสาเหตุิมีาจากการ ข้าดำความีติระหนกัรูแ้ล้ะการล้งทุน ข้อ้มูีล้จากทั�วโล้กพับว่า 1 ใน 4 ข้องวยัผู ้ใหญ่่ แล้ะ 3 ใน 4 ข้อง วยัหนุ่มีสาว (อายุ 11-17 ปี) ยงัมีีกิจกรรมีทางกายที�ติำ�ากว่าข้อ้ แนะนำาในการมีีกิจกรรมีทางกายข้องระดำบัโล้ก กำาหนดำโดำย องคก์ารอนามียัโล้ก (WHO) แล้ะในข้ณะที�ประเทศต่ิางๆมีีการ พัฒันาทางดำา้นเศรษฐกิจ การมีีกิจกรรมีทางกายนั�นล้ดำล้ง นอกจากนี� ในบางประเทศ พัฤติิกรรมีเนือยนิ�งนั�นสูงถง้ 70 % โดำยมีีสาเหตุิมีาจากการเปลี้�ยนแปล้งรูปแบบข้องการคมีนาคมี ข้นส่ง การเพิั�มีข้้ �นข้องการใชเ้ทคโนโล้ยีแล้ะการเปลี้�ยนถ่าย จากการเป็นชนบทสู่เมืีอง ระดำบัข้องการมีีกิจกรรมีทางกายนั�นเกี�ยวเนื�องกบัคุณค่าทาง วฒันธิ์รรมี โดำยประเทศส่วนมีาก เด็ำกผูห้ญิ่ง ผูห้ญิ่ง ผูสู้งอายุ 1 ในการประชุมีสมีชัชาสหประชาชาติิสมียัสามีญั่ ครั�งที� 70 (UNGA70) ในปี พั.ศ. 2558 ทุกประเทศไดำน้ำาข้อ้มีติิสมีชัชาสหประชาชาติิที� A/RES/70/1 เป้าหมีายการพัฒันาอย่างยั�งยืน ไปใช้ บทสรุุป ผู้้�บริุหารุ 7กลุ่้มีผูด้ำอ้ยโอกาส แล้ะกลุ่้มีผูพิ้ัการแล้ะผูเ้ป็นโรคเรื �อรงั มีี โอกาสนอ้ยกว่าบุคคล้ทั�วไปในการเข้า้ถง้โครงการแล้ะสถาน ที�ที� เหมีาะสมี ปล้อดำภยัแล้ะเข้า้ถง้ไดำใ้นการเสริมีสรา้งการมีี กิจกรรมีทางกาย ในปี พั.ศ. 2556 ค่าใชจ่้ายในการรกัษาพัยาบาล้โดำยติรงจากทั�ว โล้กที�เกิดำจากการมีีพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งอยู่ที�ประมีาณ 54 พันั ล้า้น ดำอล้ล่้ารดิ์ำจิติอล้ ($INT) ต่ิอปี นอกจากนี�ยงัมีีค่าสูญ่เสีย ผล้ผลิ้ติอยู่ที� 14 พันัล้า้นดำอล้ล่้ารดิ์ำจิติอล้ ($INT) แล้ะยงัพับว่า ค่าใชจ่้ายในการรกัษาพัยาบาล้ที�เกิดำจากการมีีพัฤติิกรรมีเนือย นิ�งคิดำเป็นสดัำส่วนถง้ 1-3% ข้องค่าใชจ่้ายในการรกัษาพัยาบาล้ รวมีทั�งประเทศ แมีจ้ะหกัค่าใชจ่้ายที�เกี�ยวเนื�องกบัภาวะสุข้ภาพั จิติแล้ะโรคระบบกล้า้มีเนื�อแล้ะกระดูำกอื�นๆออกแล้ว้ก็ติามี โอก�ส่อันำหล�กหล�ย คุืณ์ประโยชน์ำอันำ มี�กล้นำ การมีีกิจกรรมีทางกายสามีารถแล้ะควรที�จะถูกหล้อมีรวมีเข้า้ กบัพืั �นที�อยู่อาศยั พืั �นที�ทำางาน แล้ะพืั �นที�พักัผ่อนหย่อนใจข้อง ผูค้น การเดิำนแล้ะการป่� นจกัรยานเป็นวิธีิ์หล้กัในการเดิำนทาง แล้ะการสรา้งการมีีกิจกรรมีทางกายอย่างสมีำ�าเสมีอในทุกๆ วนั แต่ิบทบาทแล้ะความีเป็นที�นิยมีข้องการเดิำนแล้ะการป่� น จกัรยานนั�นกล้บัล้ดำล้งในหล้ายๆประเทศ การเล่้นกีฬาแล้ะการ พักัผ่อนแบบแอคทีฟสามีารถช่วยเสริมีสรา้งการมีีกิจกรรมี ทางกายในผูค้นทุกวยัแล้ะทุกสมีรรถภาพัซ้ึ่�งในระดำบัโล้กนั�น การมีีกิจกรรมีทางกายยงัเป็นป่จจยัส่งเสริมีที�สำาคญั่ข้องการ ท่องเที�ยว การจา้งงาน แล้ะการพัฒันาโครงสรา้งนอกจากนี� ยงัสามีารถช่วยส่งเสริมีโครงการดำา้นมีนุษยธิ์รรมี แล้ะอุม้ีชู การพัฒันาชุมีชนแล้ะการเป็นอนัหน้�งอนัเดีำยวกนัข้องสงัคมี การมีีกิจกรรมีทางกายนั�นสำาคญั่สำาหรบัผูค้นในทุกกลุ่้มีวยั การล้ะเล่้นแล้ะการพักัผ่อนอย่างแอคทีฟนั�นสำาคญั่สำาหรบั เด็ำกเล็้ก เพืั�อการเติิบโติอย่างมีีสุข้ภาวะแล้ะการมีีพัฒันาการ ที�ดีำข้องเด็ำกแล้ะวยัรุ่น ซ้ึ่�งการเรียนการสอนที�มีีคุณภาพัดำา้น การมีีกิจกรรมีทางกายแล้ะสภาพัแวดำล้อ้มีภายในโรงเรียนที� เหมีาะสมีนั�นสามีารถส่งเสริมีทั�งการมีีกิจกรรมีทางกายแล้ะ ความีรูด้ำา้นสุข้ภาพัเกี�ยวกบัการสรา้งสุข้ภาวะที�ดีำอย่างยั�งยืน แล้ะการมีีวิถีชีวิติที�แอคทีฟ การที� ผู ้ใหญ่่สามีารถมีีกิจกรรมีทางกายในที�ทำางานนั�นก็มีี ความีสำาคญั่เช่นกนั อีกทั�ง ผูสู้งวยัที�ซ้ึ่�งไม่ีว่าจะทำางานหรือไม่ี ยงัสามีารถไดำร้บัประโยชนจ์ากการมีีกิจกรรมีทางกายอย่าง สมีำ�าเสมีอ ทั�งทางกาย ทางใจ แล้ะสุข้ภาพัทางสงัคมี รวมีถง้ การเสริมีสรา้งการสูงวยัอย่างมีีสุข้ภาวะที�ดีำ โดำยผู้ใหบ้ริการที� หน่วยสาธิ์ารณสุข้มูีล้ฐานหน่วยบริการสุข้ภาพัทุติิยภูมิี แล้ะผู้ ใหบ้ริการการดูำแล้สงัคมีสามีารถช่วยส่งเสริมีใหบุ้คคล้ทุกวยั มีีกิจกรรมีทางกายที�สูงข้้ �น เพืั�อที�จะช่วยป้องกนัโรคไม่ีติิดำต่ิอ เรื �อรงั (NCDs) กิจกรรมีทางกายยงัสามีารถใช้ในการเร่งอตัิรา ความีสำาเร็จในการบำาบดัำฟ้�นฟูแล้ะการพักัฟ้�นไดำอี้กดำว้ย นอกจากนี� การพัฒันานวตัิกรรมีดิำจิติอล้ยงัเป็นโอกาสที�สำาคญั่ สำาหรบัภาคส่วนต่ิางๆในการนำามีาใชส้นบัสนุนใหผู้ค้นทุกวยัมีี กิจกรรมีทางกายที�สูงข้้ �น แล้ะส่งเสริมีการพัฒันาใหท้นัการณ์ กบัการเติิบโติอย่างรวดำเร็วข้องการใช้โปรแกรมี mHealth เพืั�อ ใหส้ามีารถครอบครองข้อ้มูีล้ที�อาจจะสามีารถช่วยสนบัสนุน ส่งเสริมีแล้ะติิดำติามีการมีีกิจกรรมีทางกายเพืั�อส่งเสริมีสุข้ ภาพัแล้ะความีเป็นอยู่ที�ดีำข้องทุกคน ก�รมีีกิจกรรมีท�งก�ยและเป้�หมี�ย ก�รพัื่ฒนำ�อย่�งยั�งยืนำ ในำปี พื่.ศ. 2573 (SDGs) การล้งทุนในนโยบายส่งเสริมีการเดิำน การป่� นจกัรยาน การ กีฬา แล้ะการพักัผ่อนแล้ะการเล่้นอย่างแอคทีฟ สามีารถนำา ไปสู่ความีสำาเร็จในการไปสู่เป้าหมีายการพัฒันาอย่างยั�งยืนปี พั.ศ. 2573 (SDGs) ไดำห้ล้ายเป้าหมีาย โดำยแผนปฏิิบติัิการ การมีีกิจกรรมีทางกายนั�นช่วยสรา้งประโยชนท์างดำา้นสุข้ภาพั สงัคมี แล้ะเศรษฐกิจไดำอ้ย่างมีากมีายแล้ะหล้ากหล้ายซ้ึ่�งจะส่ง ผล้โดำยติรงต่ิอการไปสู่เป้าหมีายการพัฒันาอย่างยั�งยืนข้อ้ที� 3 (SDG3 สรา้งหล้กัประกนัว่าคนมีีชีวิติที�มีีสุข้ภาพัดีำแล้ะ ส่งเสริมี สวสัดิำภาพัสำาหรบัทุกคนในทุกวยั) รวมีถง้เป้าหมีายอื�นๆ ไดำแ้ก่ เป้าหมีายที�2 (SDG2 ข้จดัำความีหิวโหย สรา้งความีมีั�นคงทาง อาหาร ส่งเสริมีเกษติรกรอย่างยั�งยืน) เป้าหมีายที�4 (SDG4 สรา้งหล้กัประกนัว่าทุกคนมีีการศ้กษาที� มีีคุณภาพั อย่าง ครอบคลุ้มีแล้ะเท่าเทียมี แล้ะสนบัสนุนโอกาสในการเรียนรู ้ ติล้อดำชีวิติ) เป้าหมีายที� 5 (SDG5 บรรลุ้ความีเสมีอภาคระหว่าง เพัศแล้ะใหอ้ำานาจข้องผูห้ญิ่งแล้ะเด็ำกหญิ่งทุกคน) เป้าหมีายที� 8(SDG 8 ส่งเสริมีการเติิบโติทางเศรษฐกิจที�ต่ิอเนื�องครอบคลุ้มี แล้ะยั�งยืน การจา้งงานเต็ิมีที�แล้ะมีีผลิ้ติภาพัแล้ะการมีีงานที� สมีควรสำาหรบัทุกคน) เป้าหมีายที� 9 (SDG9 สรา้งโครงสรา้ง พืั �นฐานที�มีีความีทนทาน ส่งเสริมีการพัฒันาอุติสาหกรรมีที� ครอบคลุ้มีแล้ะยั�งยืนแล้ะส่งเสริมีนวตัิกรรมี)เป้าหมีายที� 10 (SDG10 ล้ดำความีไม่ีเสมีอภาคภายในแล้ะระหว่างประเทศ) เป้า หมีายที� 11 (SDG11 ทำาใหเ้มืีองแล้ะการติั�งถิ�นฐานข้องมีนุษยมี์ี ความีครอบคลุ้มีปล้อดำภยั มีีภูมิีติา้นทาน แล้ะยั�งยืน) เป้าหมีาย ที� 12 (SDG12 สรา้งหล้กัประกนัใหมี้ีรูปแบบการบริโภคแล้ะ 8ผลิ้ติ ที�ย ั�งยืน) เป้าหมีายที� 13 (SDG13 ปฏิิบติัิการอย่างเร่ง ด่ำวนเพืั�อต่ิอสูก้บัการเปลี้�ยนแปล้ง สภาพัภูมิีอากาศแล้ะผล้ก ระทบที�เกิดำข้้ �น) เป้าหมีายที� 15 (SDG15 ปกป้อง ฟ้�นฟู แล้ะ สนบัสนุนการใชร้ะบบนิเวศบนบกอย่างยั�งยืน จดัำการป่าไมี้ อย่างยั�งยืน ต่ิอสูก้ารกล้ายสภาพัเป็น ทะเล้ทราย หยุดำการ เสื�อมีโทรมีข้องที�ดิำนแล้ะฟ้�นสภาพักล้บัมีาใหม่ี แล้ะหยุดำการ สูญ่เสียความีหล้ากหล้ายทางชีวภาพั) เป้าหมีายที� 16 (SDG 16 ส่งเสริมีสงัคมีที�สงบสุข้แล้ะครอบคลุ้มีเพืั�อการพัฒันาที� ย ั�งยืน ใหทุ้กคนเข้า้ถ้งความียุติิธิ์รรมี แล้ะสรา้งสถาบนัที�มีี ประสิทธิิ์ผล้ รบัผิดำรบัชอบแล้ะครอบคลุ้มีในทุกระดำบั) แล้ะ เป้าหมีายที� 17 (SDG17 เสริมีความีเข้ม้ีแข็้งใหแ้ก่กล้ไกการ ดำำาเนินงานแล้ะฟ้�นฟูสภาพัหุ้นส่วนความีร่วมีมืีอระดำบัโล้ก สำาหรบัการพัฒันาที�ย ั�งยืน) กรอบก�รดัำ�เนิำนำง�นำของแผนำปฏิิบัติิก�ร แผนปฏิิบติัิการระดำบัประเทศที�มีีประสิทธิิ์ภาพัในการเปลี้�ยน แนวโนม้ีในป่จจุบนัแล้ะล้ดำความีเหลื้�อมีล้ำ �าในการมีีกิจกรรมี ทางกายนั�นจำาเป็นติอ้งใชวิ้ธีิ์การแกป่้ญ่หาแบบ “เชิงระบบ (system-based)” โดำยมีีการผสมีผสานข้องกล้ยุทธิ์จ์ากแผน นโยบายระดำบั “ติน้นำ �า” ที�มีีเป้าหมีายมุ่ีงไปที�การพัฒันาสงัคมี วฒันธิ์รรมี เศรษฐกิจแล้ะป่จจยัทางดำา้นแวดำล้อ้มีที�เกี�ยวเนื�อง กบัการมีีกิจกรรมีทางกาย ผสมีผสานกบักล้ยุทธิ์ ์ในระดำบั “ปล้ายนำ �า” ที� มุ่ีงเป้าไปที�ระดำบับุคคล้ (ดำา้นการศก้ษา แล้ะ ข้อ้มูีล้) แผนปฏิิบติัิการระดำบัโล้กฉบบันี�ประกอบดำว้ยเป้าประสงคท์าง ยุทธิ์ศาสติร ์4 ข้อ้ ที�สามีารถสำาเร็จไดำ้โดำยการปฏิิบติัิติามีข้อ้ เสนอแนะเชิงนโยบาย 20 ประการ ซึ่้�งสามีารถปรบัใช้ไดำก้บั ทุกบริบทข้องประเทศอย่างเป็นสากล้ โดำยคำาน้งถ้งจุดำเริ�มี ติน้การดำำาเนินงานในการล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งที�แติกต่ิาง กนัในแต่ิล้ะประเทศ การเพ่ิ่�มระดัับก่จกรรมทางกายจำาเป็็น ต้้องใช้้ว่ิธีีการแบบเช่้งระบบ นโยบาย เพีิ่ยงอย่างใดัอย่างหน่� งไม่สามารถแก้ ปั็ญหาทั�งหมดัได้ั วิิสัยทัศน์์ เพ่ิ่�มก่จกรรมทางกายเพ่ิ่�อโลก ที�มีสุขภาวิะดีัข่�น พััน์ธกิิจ เพ่ิ่�อส่งเสร่มให้ผู้้้คนสามารถ เข้าถ่งสภาพิ่แวิดัล้อมที�ป็ลอดัภัยและเข้าถ่ง ได้ั รวิมถ่งโอกาสต่้างๆ ในการมีก่จกรรม ทางกายในชี้ว่ิต้ป็ระจำาวัินโดัยใช้้ก่จกรรมทาง กายเป็็นช่้องทาง ในการส่งเสร่มสุขภาพิ่ระดัับ บุคคล ชุ้มช้น และ เพ่ิ่�อป็ระโยช้น์ต่้อการพัิ่ฒนา สังคม วัิฒนธีรรมและเศรษฐก่จในทุกป็ระเทศ เป้าหมาย ลดัควิามชุ้กระดัับโลกของ ก่จกรรมทางกายที� ไม่เพีิ่ยงพิ่อในวัิยผู้้้ ใหญ่ และ วัิยรุ่น 15 % ภายในปี็ พิ่.ศ. 2573 ข้ �อปฏิิบติัิท่�แนะนำาท ั�ง 4 ข้ �อ ม่ีจุุด ปรุะสงค์ ์เพ่ื่� อสรุ �างบรุรุท ัดฐาน สงัค์มีทศันค์ติิ และการุเปล่� ยน กรุะบวนทศันเ์ชิิงบวกในทุกสงัค์มี ด �วยการุเสริุมีสรุ �างองค์ค์์วามีรุ้ � ค์วามีเข้ �าใจุและการุเห็นคุ์ณค่์า ในปรุะโยชินอ์นัหลากหลายข้อง การุม่ีกิจุกรุรุมีทางกายสมีำ�าเสมีอท่� สอดค์ล �องกบัทุกสมีรุรุถภาพื่และ ทุกกลุ่มีวยั ข้ �อปฏิิบติัิท ั�ง 5 ข้ �อได �ให�ค์วามี สำาค์ ัญก ับค์วามีจุำาเป็นในการุ สรุ �างพ่ื่ �นท่�และสถานท่�ท่� ส่งเสริุมี ก า รุ ม่ี กิจุ ก รุ รุ มี ท า ง ก า ย แ ล ะ ปกป้องสิทธิิค์วามีเท่าเท่ยมีให�กบั ผู้้ �ค์นทุกวยัและทุกสรุรุถภาพื่ ใน การุใชิ �พ่ื่ �นท่�ในเม่ีอง ชุิมีชิน และ สถานท่�ท่�ม่ีค์วามีปลอดภยัและเอ่ �อ ให�ทุกค์นม่ีกิจุกรุรุมีทางกายอย่าง สมีำ�าเสมีอ 9 เป้้าป้ระสงค์์ทางยุุทธศาสตร์ ท่� 1 เป้้าป้ระสงค์์ทางยุุทธศาสตร์ ท่� 2 สรุ�างบรุรุทัดฐาน์ สังคมท่� ไม่เนื์อยนิ์�ง สรุ�างสภาพัแวิดล้�อมท่�เอื�อ ต่่อกิารุม่กิิจกิรุรุมทางกิาย ข้ �อปฏิิบติัิท ั�ง 5 ข้ �อเน�นการุลงทุนท่�จุำาเป็น สำาหรุบัการุเสริุมีค์วามีเข้ �มีแข็้งรุะบบท่�สำาค์ญั สำาหรุบัการุดำาเนินงานสรุ �างเสริุมีกิจุกรุรุมี ทางกายและลดพื่ฤติิกรุรุมีเน่อยนิ�งอย่างม่ี ปรุะสิทธิิภาพื่และสอดค์ล �องกนั ท ั�งในรุะดบั นานาชิาติิ รุะดบัปรุะเทศ และรุะดบัท �องถิ�น แผู้นปฏิิบติัิการุเหล่าน่ �กล่าวถงึรุะบบธิรุรุมี ภิบาล ค์วามีเป็นผู้้ �นำา ค์วามีรุ่วมีม่ีอรุะหว่าง พื่หุภาค่์ ปรุะสิทธิิภาพื่ในการุทำางานข้องผู้้ � ปฏิิบติัิงาน การุข้บัเค์ล่�อนและส่งเสริุมี รุะบบ ข้ �อม้ีล และกลไกทางการุค์ลงั ในทุกภาค์ส่วน ท่�เก่�ยวข้ �อง ข้ �อปฏิิบติัิท ั�ง 6 ข้ �อเน�นการุเพิื่� มี โค์รุงการุและโอกาสในสถานท่� ต่ิางๆท่�จุะช่ิวยให�ผู้้ �ค์นทุกวยัและ ทุกสมีรุรุถภาพื่ม่ีกิจุกรุรุมีทางกาย อย่างสมีำ�าเสมีอ ท ั�งรุะดบับุค์ค์ล ค์รุอบค์รุวั และชุิมีชิน 10 เป้้าป้ระสงค์์ทางยุุทธศาสตร์ ท่� 3 เป้้าป้ระสงค์์ทางยุุทธศาสตร์ ท่� 4 สรุ�างโอกิาสต่่อกิารุ ม่กิิจกิรุรุมทางกิาย สรุ�างรุะบบท่�เอื�อต่่อ กิารุม่กิิจกิรุรุมทางกิาย 11 ก�รนำำ�ข้อเส่นำอแนำะไปปฏิิบัติิ ในการนำาข้อ้เสนอแนะไปปฏิิบติัิในระดำบัประเทศโดำยใชวิ้ธีิ์ การแบบ “เชิงระบบ (system-based)” ประเทศต่ิางๆจำาเป็น ติอ้งระบุกล้ยุทธิ์ข์้องนโยบายที�ติอบสนองต่ิอการดำำาเนินงาน ในระยะสั�น (2-3 ปี) ระยะกล้าง (3-6 ปี) แล้ะระยะยาว (7-12 ปี) โดำยแผนปฏิิบติัินโยบายที� เลื้อกควรมีีความีเหมีาะสมีกบั บริบทข้องประเทศแล้ะมีีความีเฉพัาะเจาะจงกบัความีติอ้งการ ที�แติกต่ิางกนัข้องพืั �นที�ต่ิางๆแล้ะกลุ่้มีประชากรย่อยภายใน ประเทศ ซ้ึ่�งการจดัำล้ำาดำบัความีสำาคญั่แล้ะความีเป็นไปไดำจ้ะ แติกต่ิางไปติามีบริบทข้องประเทศ ดำงันั�นประเทศต่ิางๆจ้ง ควรประเมิีนสถานการณป่์จจุบนัข้องประเทศเพืั�อที�จะสามีารถ ระบุนโยบายที�มีีอยู่แล้ว้แล้ะสามีารถเสริมีใหเ้ข้ม้ีแข็้งข้้ �นไดำ ้รวมี ถง้ระบุโอกาสในการพัฒันานโยบายแล้ะช่องว่างข้องนโยบาย ในการดำำาเนินงานอย่างสอดำคล้อ้งแล้ะการติอบสนองแบบองค์ รวมีทั�งระบบ (whole-of-system) เพืั�อประโยชนอ์นัหล้ากหล้าย ทางดำา้นสุข้ภาพั สภาพัแวดำล้อ้มี แล้ะเศรษฐกิจนั�น จำาเป็นติอ้ง อาศยัความีร่วมีมืีอระหว่างรฐับาล้ภาคส่วนต่ิางๆแล้ะพัหุภาคี รวมีถง้การร่วมีแรงร่วมีใจข้องข้องชุมีชน การนำาแผนปฏิิบติัิการนี�ไปปฏิิบติัิ ควรยด้ำถือหล้กัการการกระ จายอย่างสมีเหตุิสมีผล้ที�มีีการมุ่ีงเป้าไปที�กลุ่้มีคนที�กิจกรรมี ทางกายที�ไม่ีเพีัยงพัอ ก�รติิดัติ�มีและก�รร�ยง�นำ ความีกา้วหนา้ไปสู่เป้าหมีายปี พั.ศ. 2573 นั�นจะมีีการติิดำติามี โดำยใชต้ิวัชี �วดัำที�มีีอยู่ 2 ข้อ้ ไดำแ้ก่ ความีชุกข้องกิจกรรมีทางกาย ที�ไม่ีเพีัยงพัอในบุคคล้อายุ 18 ปี แล้ะมีากกว่า 18 ปี รวมีถง้ใน กลุ่้มีวยัรุ่น (อายุ 11-17 ปี) ทุกประเทศควรเสริมีความีเข้ม้ีแข็้งในการรายงานข้อ้มูีล้ที�มีา จากแหล่้งต่ิางๆ เพืั�อที�จะสะทอ้นจุดำประสงคที์�สำาคญั่ที� สุดำ สองข้อ้ข้องแผนปฏิิบติัิการนี� ไดำแ้ก่ เพืั�อที�จะล้ดำระดำบัการมีี กิจกรรมีทางกายที� ไม่ีเพีัยงพัอในภาพัรวมีทั�งหมีดำ แล้ะเพืั�อที� จะล้ดำความีแติกต่ิางแล้ะระดำบัข้องการมีีกิจกรรมีทางกาย ที� ไม่ีเพีัยงพัอในกลุ่้มีคนที�มีีระดำบักิจกรรมีทางกายติำ�าภายใน ประเทศ กรอบการติิดำติามีผล้ระดำบัโล้กฉบบัใหม่ีจะช่วยสนับสนุน ประเทศต่ิางๆในการติิดำติามีความีกา้วหนา้ในการดำำาเนิน นโยบาย รายงานความีกา้วหนา้ในการดำำาเนินนโยบายแล้ะผล้กระทบ จะถูกนำาเสนอในการประชุมีสมีชัชาอนามียัโล้ก (The World Health Assembly) ในปี พั.ศ.2564, 2569 แล้ะ 2573 12 ที�มี�และคืว�มีส่ำ�คัืญ การมีีกิจกรรมีทางกายอย่างสมีำ�าเสมีอนั�น ไดำร้บัการยอมีรบั ว่าเป็นป่จจยัปกป้องที�สำาคญั่ต่ิอการป้องกนัแล้ะรกัษาโรคไม่ี ติิดำต่ิอเรื �อรงั (noncommunicable diseases; NCDs) ไดำแ้ก่ โรคหวัใจ โรคหล้อดำเลื้อดำสมีอง โรคเบาหวาน แล้ะมีะเร็งเติา้ นมีแล้ะล้ำาไส ้ (1) นอกจากนี�ยงัสามีารถป้องกนัความีเสี�ยงต่ิอ โรคไม่ีติิดำต่ิอเรื �อรงัที�สำาคญั่อื�นๆ ไดำแ้ก่ โรคความีดำนั ภาวะนำ �า หนกัเกินแล้ะโรคอว้น รวมีถง้ส่งเสริมีภาวะสุข้ภาพัจิติที�ดีำ (2,3) ชะล้อการเกิดำโรคสมีองเสื�อมี (4) แล้ะเสริมีสรา้งคุณภาพัชีวิติ แล้ะความีเป็นเป็นอยู่ที�ดีำ (5) ในปี พั.ศ. 2558 ในการประชุมีสมีชัชาสหประชาชาติิสมียั สามีญั่ ครั�งที� 70 (UNGA70) ทุกประเทศไดำร้บัรองการ ล้งทุนดำา้นสุข้ภาพัในข้อ้มีติิสมีชัชาสหประชาชาติิที� มีีชื�อว่า “Transforming our world: the 2030 Agenda for Sustainable Development”1 หรือวาระการพัฒันาที�ย ั�งยืนในปี พั.ศ. 2573 (หล้งัจากนั�นถูกกล่้าวถ้งในชื�อ “the 2030 Agenda”) แล้ะ ยงัรบัรองการดูำแล้สุข้ภาพัถว้นหนา้ แล้ะการล้ดำความีไม่ีเท่า เทียมีข้องประชาชนทุกกลุ่้มีวยั ทั�งนี � แผนปฏิิบติัินโยบายที� มุ่ีงเป้าไปที�การเพิั�มีการมีีกิจกรรมีทางกายสำาหรบัคนทุกกลุ่้มี วยัแล้ะทุกสมีรรถนะนั�นสอดำคล้อ้งกบัการใหค้วามีสำาคญั่กบั สุข้ภาพัเฉกเช่นสิทธิิ์ที�ทุกคนควรไดำร้บัแล้ะการใหค้วามีสำาคญั่ กบัทรพััยากรที�จำาเป็นในการดำำารงชีวิติรายวนั โดำยไม่ีใช่เพีัยง แค่การปล้อดำโรคหรือภาวะเจ็บป่วย นอกจากนี�ประโยชนอ์นั หล้ากหล้ายจากการเพิั�มีการมีีกิจกรรมีทางกายข้องประชากร ดำว้ยการ เดิำน ป่� นจกัรยาน พักัผ่อนอย่างแอคทีฟ เล่้นกีฬา แล้ะ การเล่้นอย่างแอคทีฟนั�นยงัสอดำคล้องแล้ะสามีารถนำาไปสู่เป้า หมีายร่วมี สิ�งที�มีีความีสำาคญั่ในอนัดำบัติน้ๆทางการเมืีอง แล้ะ ความีมุ่ีงมีั�นต่ิอเป้าหมีายการพัฒันาอย่างยั�งยืน (Sustainable Development Goals; SDGs) 1 ดูำ United Nations Sustainable Development Knowledge Platform (https://sustainabledevelopment.un.org/post2015/ transformingourworld, accessed April 2018). บทน์ำา 13 อำ�นำ�จที� ได้ัรับมีอบหมี�ย ในปี พั.ศ. 2556 การประชุมีสมีชัชาอนามียัโล้กไดำร้บัรอง แผนปฏิิบติัิการดำา้นการป้องกนัแล้ะควบคุมีโรคไม่ีติิดำต่ิอ (NCDs) (6) แล้ะติกล้งใหมี้ี 9 เป้าหมีายระดำบัโล้กแบบสมีคัร ใจ (9 global voluntary targets) ซ้ึ่�งรวมีถ้งการล้ดำอตัิรา การติายก่อนวยัอนัควรจากโรคไม่ีติิดำต่ิอเรื �อรงั 25% แล้ะ ล้ดำความีชุกการมีีกิจกรรมีทางกายที� ไม่ีเพีัยงพัอ 10% ภายในปี พั.ศ. 2568 (7) จากการทบทวนความีกา้วหนา้ต่ิอ การไปถง้เป้าหมีายเหล่้านี� ในระดำบัโล้กในป่จจุบนั สามีารถ สรุปไดำว่้าความีกา้วหนา้เป็นไปอย่างเชื�องชา้แล้ะมีีพัฒันาการ ที�แติกต่ิางกนัระหว่างประเทศที�มีีรายไดำสู้ง กล้าง แล้ะติำ�า (8) ถง้แมีว่้าแผนปฏิิบติัิการโรคไม่ีติิดำต่ิอเรื �อรงัปี พั.ศ. 2556 จะ มีีการสนบัสนุนประเทศสมีาชิกองคก์ารอนามียัโล้ก (WHO Member States) ดำว้ยชุดำข้อ้เสนอแนะเชิงนโยบายในการเพิั�มี การมีีกิจกรรมีทางกาย (9) แต่ิการนำานโยบายไปปฏิิบติัิแล้ะ การสรา้งการมีีส่วนร่วมีกบัภาคส่วนต่ิางๆนอกเหนือจากดำา้น สุข้ภาพัยงัคงเป็นอุปสรรคสำาคญั่ต่ิอการสรา้งความีกา้วหนา้ ในประเทศส่วนใหญ่่ โดำยในการประชุมีคณะกรรมีการบริหาร องคก์ารอนามียัโล้ก (WHO Executive Board) ครั�งที� 140 ใน ปีพั.ศ. 2560 ไดำมี้ีการติกล้งที�จะรบัรองข้อ้เสนอต่ิอเล้ข้าธิิ์การ ในการจดัำเติรียมีแผนปฏิิบติัิการดำา้นกิจกรรมีทางกาย แล้ะ ใหมี้ีการเสนอใหพิ้ัจารณาโดำยคณะกรรมีการในการประชุมี ครั�งที� 142 โดำยไดำมี้ีการเรียกรอ้งใหพ้ัฒันาบนพืั �นฐานข้อง ยุทธิ์ศาสติร ์โรคไม่ีติิดำต่ิอเรื �อรงั(6)แล้ะกิจกรรมีทางกายที�มีี อยู่แล้ว้(10,11) หรือข้อ้แนะนำาทางดำา้นกิจกรรมีทางกาย (1) ข้อ้เสนอแนะเชิงนโยบาย (12) แล้ะการใหค้ำาสญั่ญ่าอื�นๆที� เกี�ยวข้อ้งที�รบัรองโดำยการประชุมีสมีชัชาอนามียัโล้ก (World Health Assembly) นอกจากนี�แผนปฏิิบติัิการยงัควรมีีความี เชื�อมีโยงกบัเป้าหมีายการพัฒันาอย่างยั�งยืน (SDGs) ที�ติ ั�งเป้า สำาหรบัปี พั.ศ. 2573 ดำงันั�นแผนการระดำบัโล้กเพืั�อส่งเสริมี กิจกรรมีทางกาย ปี พั.ศ. 2561-2573 นี� (ซ้ึ่�งต่ิอมีารูจ้กักนัใน ชื�อ “แผนปฏิิบติัิการ” หรือ “แผนปฏิิบติัิการระดำบัโล้ก”) จง้ไดำ้ มีีกรอบการดำำาเนินงานแล้ะมีีชุดำแผนปฏิิบติัินโยบายเพืั�อที�จะ ชี �แนะประเทศสมีาชิกใหเ้ร่งความีเร็วแล้ะยกระดำบักิจกรรมีที� จะนำาไปสู่เป้าหมีายการเพิั�มีการมีีกิจกรรมีทางกาย นอกจาก นี�ยงัเป็นการติอบสนองต่ิอการเรียกรอ้งข้องประเทศสมีาชิก สำาหรบัความีติอ้งการการดำำาเนินงานอย่างสอดำคล้อ้งมีากข้้ �น ทั�งในระดำบัโล้ก ระดำบัภูมิีภาคแล้ะระดำบัประเทศ รวมีถง้ความี ติอ้งการในการเปลี้�ยนกระบวนทศันแ์บบองคร์วมีทั�งสงัคมี ในการสนบัสนุนแล้ะใหคุ้ณค่าประชากรที�มีีกิจกรรมีทางกาย อย่างสมีำ�าเสมีอแล้ะสอดำคล้อ้งกบัสมีรรถภาพัในทุกช่วงวยั กระบวนำก�รก�รพัื่ฒนำ� แผนปฏิิบัติิการระดำับโล้กนั�นไดำ้มีีการพััฒนาโดำยผ่าน กระบวนการประชุมีปรก้ษาหารือแล้ะการประชุมีภายในข้อง คณะกรรมีการกำากบัแล้ะดูำแล้องคก์ารอนามียัโล้กที�ประกอบ ไปดำว้ยแผนกต่ิางๆในกลุ่้มีงานที� เกี�ยวข้อ้ง แล้ะผูแ้ทนจาก สำานกังานภูมิีภาคข้ององคก์ารอนามียัโล้ก นอกจากนี�ยงัไดำ้ รบัการชี �แนะจากพัหุภาคีแล้ะกลุ่้มีที�ปร้กษาที�ประกอบดำว้ย ผูเ้ชี�ยวชาญ่ในหล้ากหล้ายสาข้าวิชาในระดำบัโล้ก ซึ่้�งไดำมี้ีการ ประชุมีกนัในช่วงเดืำอนกรกฎาคมี พั.ศ. 2560 หล้งัจากนั�นจง้ มีีการตีิพิัมีพัร่์างที� 1 ข้องแผนปฏิิบติัิการ โดำยมีีการจดัำการ ประชุมีปร้กษาหารือกับทั�ง 6 ภูมิีภาคร่วมีกับประเทศ สมีาชิก รวมีถง้การสมัีมีนาออนไล้น ์ (webinar) กบัสาธิ์ารณะ 8 ครั�ง การประชุมีเพืั�อใหข้้อ้มูีล้กบัหน่วยงานข้ององคก์าร สหประชาชาติิแล้ะคณะผูแ้ทนทางการทูติ การเพิั� มีความี ติระหนักรูผ่้านโซึ่เชียล้มีีเดีำยแล้ะสื� อข้องกลุ่้มีผูป้ระกอบ อาชีพั นอกจากนี�ยงัมีีการเปิดำการปรก้ษาหารือออนไล้นก์บั สาธิ์ารณะเป็นเวล้า 7 สปัดำาห์ ท ั�ง 83 ประเทศสมีาชิก (รวมีถ้งติวัแทนจากกระทรวง สาธิ์ารณสุข้ต่ิางๆ กระทรวงการศก้ษา กระทรวงดำา้นการกีฬา การคมีนาคมีแล้ะการวางแผน) แล้ะสมีาคมีระหว่างประเทศ ดำา้นการกีฬา หน่วยงานทางดำา้นสุข้ภาพัแล้ะเวชศาสติรก์าร กีฬาสถาบนัทางดำา้นสาธิ์ารณสุข้ หน่วยงานประชาสงัคมี แล้ะ องคก์รดำา้นอาชีพัต่ิางๆติั�งแต่ิดำา้นสุข้ภาพั การคมีนาคมี การ วางผงัเมืีองแล้ะการกีฬา กลุ่้มีผูเ้ชี�ยวชาญ่แล้ะนกัวิจยั แล้ะ ภาคส่วนเอกชน ล้ว้นไดำมี้ีส่วนร่วมีกบักระบวนการดำงักล่้าว ข้า้งติน้ทั�งสิ �น นอกจากนี�ยงัไดำร้บัร่างข้อ้เสนอ125 ฉบบัจาก ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียที�มีีความีสนใจ แล้ะไดำร้บัข้อ้เสนอแนะต่ิอ ร่างฉบบัที� 1 แล้ะแนวทางการร่างฉบบัที� 2 จากกระบวนการ ประชุมีปรก้ษาหารือ หล้งัจากนั�นจง้ไดำมี้ีการอภิปรายเกี�ยวกบั ร่างฉบบัที� 2 ในการประชุมีคณะกรรมีการบริหารองคก์าร อนามียัโล้ก (WHO Executive Board) ครั�งที� 142 แล้ะไดำมี้ีการ ปรบัร่างติามีข้อ้เสนอแนะแล้ะข้อ้คิดำเห็นต่ิอการพัฒันาแผน ปฏิิบติัิการฉบบัล่้าสุดำ 14 การมีีกิจกรรมีทางกาย คือ การเคลื้�อนไหวทางร่างกายใดำๆ ก็ติามีที�มีีการใชก้ล้า้มีเนื�อล้ายที�ติอ้งอาศยัพัล้งังานร่างกาย (1) โดำยสามีารถกระทำาไดำห้ล้ากหล้ายวิธีิ์เช่น การเดิำน การป่� น จกัรยาน การเล่้นกีฬา แล้ะการพักัผ่อนอย่างแอคทีฟ (เช่น การ เติน้ การเล่้นโยคะ แล้ะไทชิบำาบดัำ) นอกจากนี�การมีีกิจกรรมีทาง กายยงัสามีารถเป็นส่วนหน้�งข้องการทำางาน (เช่นการยก การ ถือข้อง หรือกิจกรรมีที�แอคทีฟอื�นๆ) โดำยอาจจะเป็นส่วนหน้�ง ข้องงานบา้นทั�งที�เป็นล้กัษณะงานจา้งหรืองานกิจวตัิรส่วนติวั (เช่น การทำาความีสะอาดำ การถือข้อง แล้ะหนา้ที�ที�เกี�ยวกบัการ ดูำแล้) กิจกรรมีบางอย่างนั�นเป็นกิจกรรมีที�บุคคล้เลื้อกที�จะทำา แล้ะสามีารถใหค้วามีสนุกสนานไดำ ้ในข้ณะที�กิจกรรมีอื�นๆ หรือ กิจกรรมีทางกายในการทำางานบา้นอาจจะเป็นสิ�งที�จำาเป็นหรือ ติอ้งทำาโดำยไม่ีมีีทางเลื้อกซ้ึ่�งอาจไม่ีสามีารถช่วยส่งเสริมีสุข้ภาพั จิติหรือสุข้ภาพัทางสงัคมีที�ดีำไดำเ้หมืีอนกบักิจกรรมีอื�นๆเช่น การพักัผ่อนอย่างแอคทีฟ อย่างไรก็ติามีการมีีกิจกรรมีทางกาย ทุกรูปแบบล้ว้นสามีารถเสริมีสรา้งสุข้ภาพัที�ดีำไดำห้ากทำาติิดำต่ิอ กนัอย่างสมีำ�าเสมีอ ภายใติร้ะยะเวล้าแล้ะความีหนกัที�เพีัยงพัอ โดำยในปี พั.ศ. 2553 องคก์ารอนามียัโล้กไดำจ้ดัำทำาข้อ้แนะนำาเกี�ยว กบัประเภทแล้ะความีถี�ข้องการมีีกิจกรรมีทางกายที�สามีารถ เสริมีสรา้งสุข้ภาพัที�ดีำไดำส้ำาหรบัเด็ำก ผูใ้หญ่่ แล้ะผูสู้งอายุ (1) พัฤติิกรรมีเนือยนิ�ง คือ พัฤติิกรรมีใดำๆก็ติามีที�กระทำาในข้ณะ ตืิ�นนอนโดำยใชพ้ัล้งังานร่างกายนอ้ยกว่าหรือเท่ากบั 1.5 หน่วย ข้องค่าจำานวนข้องออกซิึ่เจนที� ร่างกายติอ้งใช ้ (metabolic equivalents) เช่น การนั�ง การเอนนอน หรือการนอนราบ (13) หล้กัฐานทางวิชาการล่้าสุดำชี �ใหเ้ห็นว่าพัฤติิกรรมีเนือย นิ�งระดำบัสูงที�ทำาติิดำต่ิอกนัเป็นเวล้าต่ิอเนื�อง (เช่น การนั�งนาน )ๆ มีีความีสมัีพันัธิ์ก์บัการเผาผล้าญ่กลู้โคสที�ผิดำปกติิ อตัิราการ ป่วยดำว้ยโรคหวัใจแล้ะหล้อดำเลื้อดำจากการข้าดำการออกกำาล้งั กาย (Cardiometabolic disease) แล้ะอตัิราการติายทั�งหมีดำ (14) การล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งผ่านการส่งเสริมีการเกิดำ กิจกรรมีทางกาย (เช่น การยืน การข้้ �นบนัไดำ การเดิำนระยะ สั�นๆ) สามีารถช่วยสนบัสนุนใหบุ้คคล้เพิั�มีระดำบัการมีีกิจกรรมี ทางกายไดำอ้ย่างต่ิอเนื�องจนถง้ระดำบัที�ช่วยเสริมีสรา้งสุข้ภาพั ไดำต้ิามีคำาแนะนำาข้ององคก์ารอนามียัโล้ก อย่างไรก็ติามี การมีีกิจกรรมีทางกายถง้ระดำบัที�แนะนำาเพืั�อ การสรา้งเสริมีสุข้ภาพัสำาหรบักลุ่้มีประชากรทั�วไปนั�นมีีความี เสี�ยงต่ิอการบาดำเจ็บติำ�า ในข้ณะที�สำาหรบักลุ่้มีประชากรย่อย บางกลุ่้มีมีีความีเสี�ยงสูงกว่าหากเข้า้ร่วมีกิจกรรมีทางกายบาง ประเภท โดำยกลุ่้มีกิจกรรมีทางกายที�มีีความีเสี�ยงต่ิอการบาดำ กิารุม่กิิจกิรุรุม ทางกิายคืออะไรุ? 15 เจ็บมีากกว่าไดำแ้ก่ กีฬาที�มีีการสมัีผสั (เช่น กีฬารกับี � ฮอกกี �นำ �า แข็้ง) รวมีถง้การเดิำนแล้ะการป่� นจกัรยานในบางพืั �นที�ที�ทอ้ง ถนนมีีความีเสี�ยงหรือพืั �นที�ที�มีีการใชค้วามีรุนแรงระดำบับุคคล้ ก็เป็นกิจกรรมีทางกายที�มีีความีเสี�ยงต่ิอการบาดำเจ็บมีากกว่า เช่นกนั ทั�งนี �ข้อ้เสนอแนะกิจกรรมีทางกายข้ององคก์ารอนามียั โล้กมีีการใหค้ำาแนะนำาเกี�ยวกบัการล้ดำความีเสี�ยง (1) นอกจาก นี�แผนปฏิิบติัิการนี�ยงัมีีข้อ้เสนอแนะเชิงนโยบายที�ให้ความี สำาคญั่กบัความีเสี�ยงจากสภาพัแวดำล้อ้มีทางดำา้นสงัคมีที�หล้าก หล้าย เช่น ทอ้งถนนที�ปล้อดำภยัสำาหรบัการป่� นจกัรยาน ระดัับของก�รมีีพื่ฤติิกรรมีเนืำอยนิำ�งในำ ปัจจุบันำ การประมีาณการล่้าสุดำจากแหล่้งข้อ้มูีล้ที� เปรียบเทียบไดำใ้น ระดำบัโล้กจากปี พั.ศ. 2553 พับว่า 23% ข้องวยัผู ้ใหญ่่ แล้ะ 81% ข้องวยัรุ่น (อายุ 11-17 ปี) จากทั�วโล้ก มีีกิจกรรมีทาง กายที�ติำ�ากว่าระดำบัที�องคก์ารอนามียัโล้กแนะนำาเพืั�อการสรา้ง เสริมีสุข้ภาพั1 (6) ท ั�งนี � ความีชุกข้องการมีีกิจกรรมีทางกาย ที� ไม่ีเพีัยงพัอนั�นแติกต่ิางกนัอย่างมีากภายในแล้ะระหว่าง ประเทศ แล้ะพับสดัำส่วนสูงถ้ง 80% ในวยัผู ้ใหญ่่ ในกลุ่้มี ประชากรย่อยบางกลุ่้มี โดำยอตัิราข้องการมีีกิจกรรมีทางกาย ที�ไม่ีเพีัยงพัอในผูใ้หญ่่สูงที�สุดำในกลุ่้มีประเทศเมีดิำเติอรเ์รเนียน ติะวนัออก ทวีปอเมีริกา ยุโรปแล้ะภูมิีภาคแปซิึ่ฟิกติะวนัติก แล้ะติำ�าสุดำในภูมิีภาคเอเชียติะวนัออก-ใติ ้ (15) จะเห็นไดำ้ ว่าอตัิราส่วนความีชุกเพิั�มีข้้ �นติามีการพัฒันาทางเศรษฐกิจ เนื�องจากไดำร้บัผล้กระทบจากการเปลี้�ยนแปล้งรูปแบบข้อง การคมีนาคมี การใชเ้ทคโนโล้ยี การเปลี้�ยนจากชนบทเป็นเมืีอง แล้ะการใหคุ้ณค่าวฒันธิ์รรมี (16) ความีแติกต่ิางในระดำบัข้องการมีีกิจกรรมีทางกายนั�นยงัมีี สาเหตุิมีาจากความีไม่ีเท่าเทียมีข้องโอกาสในการมีีกิจกรรมี ทางกาย จากเพัศแล้ะติำาแหน่งทางสงัคมีข้องทั�งภายในแล้ะ ระหว่างประเทศ (15) เด็ำกผูห้ญิ่ง ผูห้ญิ่ง ผูสู้งวยั ผู ้ใหญ่่ ประชากรที�มีีติำาแหน่งทางเศรษฐฐานะติำ�า ผูพิ้ัการแล้ะผูเ้ป็น โรคเรื �อรงั กลุ่้มีประชากรชายข้อบ กลุ่้มีคนพืั �นเมืีองแล้ะผูอ้ยู่ อาศยัในพืั �นที�กนัดำาร มีกัจะไดำร้บัโอกาสนอ้ยกว่า ในการเข้า้ ถง้พืั �นที�ที�ปล้อดำภยั เข้า้ถง้ไดำ ้แล้ะพืั �นที�ที�เหมีาะสมีสำาหรบัการ มีีกิจกรรมีทางกาย ดำงันั�นการใหค้วามีสำาคญั่กบัความีเหลื้�อมี ล้ำ �านี �จง้เป็นนโยบายที�มีีความีสำาคญั่ที�สุดำแล้ะเป็นหวัใจสำาคญั่ ในแผนปฏิิบติัิการระดำบัโล้กฉบบันี� นอกจากนี� องคก์ารอนามียัโล้กไดำเ้ติรียมีข้อ้มูีล้การประมีาณ การข้องการมีีกิจกรรมีทางกายที� ไม่ีเพีัยงพัอข้องเด็ำกแล้ะ ผูใ้หญ่่ในระดำบัโล้กที�ทนัสมียักว่านี� แล้ะเสร็จสิ �นพัรอ้มีเผยแพัร่ ในปี พั.ศ. 2561 ค่าใชจ่้ายดำา้นระบบสุข้ภาพัแล้ะสงัคมีจากการมีีกิจกรรมี ทางกายที� ไม่ีเพีัยงพัอในปี พั.ศ. 2556 ค่าใชจ่้ายในการรกัษา พัยาบาล้โดำยติรงจากทั�วโล้กที�เกิดำจากการมีีพัฤติิกรรมีเนือย นิ�งอยู่ที�ประมีาณ 54 พันัล้า้น ดำอล้ล่้ารดิ์ำจิติอล้ ($INT) ต่ิอปี โดำย 57% ข้องค่าใชจ่้ายส่วนนี�นั�นมีาจากภาคส่วนข้องรฐั แล้ะยงัมีี ค่าความีสูญ่เสียผล้ผลิ้ติเพิั�มีอีก 14 พันัล้า้นดำอล้ล่้ารดิ์ำจิติอล้ ($INT) (17) ค่าประมีาณการจากทั�งประเทศที�มีีรายไดำสู้ง ประเทศที�มีีรายไดำต้ิำ�าถง้ปานกล้าง (LMICs) พับว่าค่าใชจ่้ายใน การรกัษาพัยาบาล้ที�เกิดำจากการมีีพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งคิดำเป็น สดัำส่วนถง้ 1-3% ข้องค่าใชจ่้ายในการรกัษาพัยาบาล้รวมีทั�ง 23% ของวัิยผู้้้ใหญ่ และ 81% ของวัิยรุ่น (อายุ 11-17 ปี็) จากทั�วิโลก มีก่จกรรม ทางกายที�ต้ำ�ากว่ิาระดัับที�องค์การอนามัย โลกแนะนำาเพ่ิ่�อการสร้างเสร่มสุขภาพิ่2 1 ข้อ้เสนอแนะข้ององคก์ารอนามียัโล้กดำา้นการมีีกิจกรรมีทางกายเพืั�อการสรา้งเสริมีสุข้ภาพัสำาหรบัผูใ้หญ่่แนะนำาว่าควรมีีกิจกรรมีทางกาย 150 นาทีดำว้ยความีหนกัปานกล้าง (หรือเทียบเท่า) ต่ิอสปัดำาห ์โดำย รวมีถง้กิจกรรมีทางกายจากกิจกรรมีต่ิางๆ เช่น การทำางาน (งานที�ไดำร้บัค่าจา้ง งานที�ไม่ีไดำร้บัค่าจา้ง เช่น งานบา้น) การท่องเที�ยว (การเดิำน การป่� นจกัรยาน) แล้ะการพักัผ่อนหย่อนใจ (รวมีถง้การเล่้นกีฬา) สำาหรบัเด็ำก คำาแนะนำาคือการมีีกิจกรรมีทางกาย 60 นาทีดำว้ยความีหนกัปานกล้างถง้สูงในทุกๆวนั 2 ข้อ้มูีล้จากปี พั.ศ. 2553 (6) ข้อ้มูีล้การประมีาณการที�ทนัสมียักว่านี�จะตีิพิัมีพัใ์นปี พั.ศ. 2561 ในเอกสาร “WHO country comparable estimates on physical inactivity, 2016". 16 ประเทศ (18) โดำยการประมีาณการนี�ถือว่าเป็นการประมีาณ การที�ติำ�ากว่าความีเป็นจริงเนื�องจากข้อ้มูีล้ที� มีียงัมีีข้อ้จำากดัำ อยู่มีาก อีกทั�งการประมีาณการนี�ยงัไม่ีรวมีค่าใชจ่้ายที� เกี�ยว กบัสุข้ภาพัจิติแล้ะโรคระบบกล้า้มีเนื�อแล้ะกระดูำก นอกจากนี� การจดัำทำาการประเมิีนผล้กระทบในป่จจุบนั ยงัไม่ีพิัจารณา ถง้ค่าใชจ่้ายต่ิางๆต่ิอสงัคมีที�นอกเหนือไปจากทางดำา้น ระบบ สุข้ภาพั เช่น ประโยชนท์างดำา้นสภาพัแวดำล้อ้มีที�ควรไดำร้บัจาก การเพิั�มีการเดิำน การป่� นจกัรยาน การใชข้้นส่งสาธิ์ารณะ แล้ะ ประโยชนจ์ากการล้ดำการใชพ้ัล้งังานจากถ่านหิน วิธีีก�รส่ร้�งกิจกรรมีท�งก�ยอันำ หล�กหล�ย - โอก�ส่ท�งด้ั�นำนำโยบ�ย ที�มี�กมี�ย ประโยชน์ำที�มี�กล้นำ กิจกรรมีทางกายทุกรูปแบบมีีประโยชนห์ล้ากหล้ายต่ิอสุข้ภาพั สงัคมี แล้ะเศรษฐกิจ ซ้ึ่�งการเดิำน การป่� นจกัรยานนั�นเป็นวิธีิ์ หล้กัในการเดิำนทางที� ส่งเสริมีใหผู้ค้นไดำมี้ีกิจกรรมีทางกาย อย่างสมีำ�าเสมีอในทุกๆวนั แต่ิบทบาทแล้ะความีเป็นที� นิยมี ข้องการเดิำนแล้ะการป่� นจกัรยานกล้บัล้ดำล้งเรื�อยๆในหล้าย ประเทศ ประเทศที�มีีรายไดำต้ิำ�าถง้ปานกล้าง (LMICS)ติอ้งพับ กบัอุปสรรคในการเพิั�มีกิจกรรมีทางกายที�ทา้ทายมีากที�สุดำ เช่น ประชากรจำานวนมีากเริ�มีเปลี้�ยนจากการเดิำนแล้ะป่� นจกัรยาน เป็นการใชร้ถจกัรยานยนติส่์วนติวั (19) ดำงันั�นนโยบายที�ส่ง เสริมีการพัฒันาความีปล้อดำภยับนทอ้งถนน การส่งเสริมีการ ออกแบบผงัเมืีองที�รดัำกุมี แล้ะการใหค้วามีสำาคญั่กบัการเข้า้ ถ้งทางเดิำนเทา้ ทางจกัรยาน แล้ะการเข้า้ถ้งเสน้ทางข้นส่ง สาธิ์ารณะไปสู่จุดำหมีาย รวมีถง้การบริการ โดำยเฉพัาะอย่าง ยิ�งทางดำา้นการศ้กษา พืั �นที� เปิดำสาธิ์ารณะ พืั �นที� สีเขี้ยวแล้ะ “สีฟ้า”1 การเล่้นกีฬาแล้ะสิ�งอำานวยความีสะดำวกในการพักั ผ่อนหย่อนใจ โดำยทั�งหมีดำที�กล่้าวมีานี�สามีารถล้ดำการใชร้ถ จกัรยานยนติส่์วนติวั การปล่้อยแกส๊คารบ์อนไดำออกไซึ่ดำ ์การ จราจรที�หนาแน่น แล้ะค่าใชจ่้ายในการรกัษาพัยาบาล้ล้งไดำ้ (20) นอกจากนี�ยงัสามีารถช่วยพัฒันาเศรษฐศาสติรจุ์ล้ภาค ในทอ้งถิ�นที�ใกล้เ้คียงแล้ะส่งเสริมีสุข้ภาพัชุมีชน รวมีถง้ส่งเสริมี ความีเป็นอยู่ที�ดีำแล้ะคุณภาพัชีวิติที�ดีำไดำอี้กดำว้ย (21,22) โล้กใน ป่จจุบนัเป็นยุคที�มีีการเปลี้�ยนจากชนบนเป็นเมืีองมีากข้้ �นแล้ะ ประชากรโล้กมีากกว่า 70% อาศยัอยู่ในพืั �นที�ใจกล้างเมืีองดำงั นั�นเมืีองต่ิางๆจง้มีีหนา้ที�เฉพัาะแล้ะโอกาสที�เหมีาะสมีในการ ส่งเสริมีแผนการดำำาเนินงานนี�ดำว้ยการพัฒันาการออกแบบ ผงัเมืีองแล้ะระบบคมีนาคมีข้นส่งที�มีีความียั�งยืน (23)2 การเล่้นกีฬาเป็นกิจกรรมีที� ถูกใชป้ระโยชนน์อ้ยแต่ิมีีความี สำาคญั่ต่ิอการเพิั�มีกิจกรรมีทางกายใหก้บับุคคล้ทุกวยั แล้ะยงั มีีประโยชนท์างดำา้นสงัคมี วฒันธิ์รรมีแล้ะเศรษฐกิจต่ิอชุมีชน แล้ะประเทศชาติิ (24,25)3 นอกจากนี�การเล่้นกีฬายงัเป็นติวั กระตุิน้แล้ะแรงจูงใจต่ิอการมีีกิจกรรมีทางกาย (26) โดำยภาค ส่วนการกีฬาเป็นผูเ้กี�ยวข้อ้งที�มีีความีสำาคญั่แล้ะเป็นหวัใจหล้กั ในการผล้กัดำนัการท่องเที�ยวแล้ะการพัฒันาโครงสรา้งทั�วโล้ก การเล่้นกีฬาแล้ะการพักัผ่อนอย่างแอคทีฟสามีารถเป็นส่วน หน้�งข้องการแกป่้ญ่หาสถานการณห์รือภาวะฉุกเฉินดำา้น สุข้ภาพั ความีติอ้งการทางสงัคมี การพัฒันาชุมีชนแล้ะการ หล้อมีรวมีชุมีชน ติามีจุดำประสงคข์้องโครงการมีนุษยธิ์รรมี 1 “พืั �นที�สีฟ้า” หมีายถง้พืั �นที�ใกล้แ้ม่ีนำ �า ล้ำาธิ์าร แล้ะมีหาสมุีทร 2 เช่นโครงการ Partnerships for Healthy Cities (https://partnershipforhealthycities. bloomberg.org/Accessed Apirl 2018) 3 ดูำ รายงาน The Association for Sports for All (http://www.tafisa.org/, accessed April 2018). 17 ไดำ ้(27) ซ้ึ่�งการส่งเสริมีบุคคล้ทุกวยัแล้ะสมีรรถภาพัใหมี้ีความี สามีารถในการเข้า้ถง้แล้ะใหมี้ีส่วนร่วมีในการเล่้นกีฬาแล้ะการ พักัผ่อนอย่างแอคทีฟ เป็นรากฐานที�สำาคญั่ต่ิอการเพิั�มีระดำบั การมีีกิจกรรมีทางกายข้องประชาชน ปฏิิญ่ญ่าสากล้ว่าดำว้ยเรื�องการพัล้ศ้กษาแล้ะการกีฬาเพืั�อ ปวงชน ( the International Charter of Physical Education, Physical Activity and Sport) ในการประชุมีสมียัสามีญั่ข้อง องคก์ารศก้ษา วิทยาศาสติรแ์ล้ะวฒันธิ์รรมีแห่งสหประชาชาติิ (UNESCO) กล่้าวว่า “การมีีกิจกรรมีทางกายแล้ะการเล่้นกีฬา เป็นสิทธิิ์พืั �นฐานข้องทุกคน” (28) นอกจากนี� แผนปฏิิบติัิ การคาซึ่าน (Kazan Action Plan) ที�รบัรองในประชุมีระหว่าง ประเทศระดำบัรฐัมีนติรีแล้ะเจา้หนา้ที�อาวุโสดำา้นพัล้ศ้กษา แล้ะกีฬาครั�งที� 6 ในปี พั.ศ. 2560 (International Conference of Ministers & Senior Officials Responsible for Physical Education and Sport, MINEPS VI) (29) แล้ะคณะกรรมีการ ยุติิโรคอว้นในเด็ำก (Commission on Ending Childhood Obesity) (30) ยงัไดำร้ะบุว่าการเล่้นแล้ะพักัผ่อนอย่างแอค ทีฟเป็นส่วนหน้� งข้องการเสริมีสรา้งการเจริญ่เติิบโติแล้ะ พัฒันาการที�ดีำในวยัเด็ำกซ้ึ่�งหมีายรวมีถง้เด็ำกอายุติำ�ากว่า 5 ปี ซ้ึ่�งการจดัำสรรใหมี้ีวิชาพัล้ศ้กษาที� มีีคุณภาพัแล้ะการสรา้ง สภาพัแวดำล้อ้มีในโรงเรียนใหเ้หมีาะสมีสามีารถช่วยส่งเสริมี ความีรอบรูด้ำา้นการมีีกิจกรรมีทางกายแล้ะสุข้ภาพัสำาหรบั การสรา้งเสริมีสุข้ภาวะที�ดีำในทุกช่วงวยั ส่งเสริมีการมีีวิถีชีวิติ ที�แอคทีฟ การป้องกนัโรคไม่ีติิดำต่ิอเรื �อรงัแล้ะโรคทางสุข้ภาพั จิติ นอกจากนี�ยงัช่วยส่งเสริมีผล้การเรียนที�ดีำไดำอี้กดำว้ย ดำงันั�น นโยบายที�มีีโรงเรียนเป็นที�ติ ั�งจง้เป็นส่วนสำาคญั่ในการพัยายามี สรา้งสงัคมีที�มีีความีแอคทีฟมีากข้้ �น การมีีกิจกรรมีทางกายมีีความีสำาคญั่กบัทุกช่วงวยัแล้ะควร ผสมีผสานเข้า้กบัพืั �นที�ต่ิางๆในใชชี้วิติประจำาวนั ซ้ึ่�งสำาหรบัวยั ผู ้ใหญ่่ ที�ทำางานเป็นพืั �นที�หล้กัในการเพิั�มีการมีีกิจกรรมีทาง กายแล้ะการล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�ง โดำยช่วงเวล้าต่ิางๆรวมีถง้ เวล้าทำางาน กิจกรรมีระหว่างพักั โปรแกรมีในที�ทำางาน แล้ะกิจ กรรมีเล็้กๆนอ้ยๆ ต่ิางก็เป็นโอกาสสำาหรบัการเพิั�มีกิจกรรมี ทางกายในช่วงวนัทำางานแล้ะสามีารถช่วยเพิั�มีผล้ผลิ้ติ ล้ดำ การบาดำเจ็บแล้ะล้ดำการข้าดำงานซึ่ำ �าๆจากภาวะหมีดำแรงจูงใจ (31) โดำยเฉพัาะอย่างยิ�งการมีีกิจกรรมีทางกายในผูสู้งอายุที� ไม่ีว่าจะทำางานหรือไม่ี สามีารถช่วยส่งเสริมีสุข้ภาพัทั�งทางกาย ทางสงัคมีแล้ะทางจิติใจ (รวมีถง้การป้องกนัหรือชะล้อการเกิดำ โรคสมีองเสื�อมี) (4) นอกจากนี�ยงัสามีารถป้องกนัการหกล้ม้ี แล้ะส่งเสริมีการเข้า้สู่สูงวยัอย่างมีีสุข้ภาวะ (32) ดำงันั�นการส่ง เสริมีการสรา้งโอกาสแล้ะโครงการที�เหมีาะสมีแล้ะเข้า้ถง้ไดำ ้ สามีารถช่วยใหผู้สู้งวยัมีีวิถีชีวิติที�แอคทีฟติามีสมีรรถภาพัไดำ้ ผู ้ใหบ้ริการในหน่วยสาธิ์ารณสุข้มูีล้ฐาน หน่วยบริการสุข้ภาพั ทุติิยภูมิี แล้ะผู้ใหบ้ริการการดูำแล้สงัคมี สามีารถช่วยส่งเสริมี ใหบุ้คคล้ทุกวยัมีีกิจกรรมีทางกายที� สูงข้้ �นแล้ะล้ดำภาระจาก โรคไม่ีติิดำต่ิอเรื �อรงั (NDCs) ที�เพิั�มีข้้ �น (12) กิจกรรมีทางกาย ยงัสามีารถใช้ในการเร่งอตัิราความีสำาเร็จในการบำาบดัำฟ้�นฟู แล้ะการพักัฟ้�นไดำอี้กดำว้ย (33) แล้ะหน้�งในมีาติรการที�พับว่ามีี ความีคุม้ีทุนคือการสนบัสนุนการใหค้ำาแนะนำาผูป่้วยเกี�ยวกบั การมีีกิจกรรมีทางกาย (12) นอกจากนี� การพัฒันานวตัิกรรมีดิำจิติอล้ยงัเป็นโอกาสที�สำาคญั่ สำาหรบัภาคส่วนที� ดูำแล้สุข้ภาพั ที�ทำางานแล้ะหน่วยงานอื�นๆ ในการนำามีาใชส้นบัสนุนการมีีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำเวล้า ข้องการมีีพัฤติิกรรมีเนือยนิ�ง แล้ะส่งเสริมีการพัฒันาใหท้นั การณก์บัการเติิบโติอย่างรวดำเร็วข้องการใช้โปรแกรมี mHealth เพืั�อใหส้ามีารถครอบครองข้อ้มูีล้ที�อาจจะสามีารถ ช่วยสนบัสนุน ส่งเสริมีแล้ะติิดำติามีการมีีกิจกรรมีทางกายเพืั�อ ส่งเสริมีสุข้ภาพัแล้ะความีเป็นอยู่ที�ดีำข้องทุกคน (34,35) กิจกรรมีท�งก�ยและเป้�หมี�ยก�ร พัื่ฒนำ�อย่�งยั�งยืนำปี(SDGs) พื่.ศ. 2573 การล้งทุนในการดำำาเนินนโยบายเพืั�อเพิั�มีการมีีกิจกรรมีทาง กายผ่านรูปแบบต่ิางๆ เช่น การเดิำน การป่� นจกัรยาน การ พักัผ่อนอย่างแอคทีฟ การเล่้นกีฬาแล้ะเกมีส ์สามีารถช่วยให้ บรรลุ้เป้าหมีายการพัฒันาอย่างยั�งยืน (SDGs) หล้ายเป้าหมีาย การมีก่จกรรมทางกายมีควิามสำาคัญกับ ทุกช่้วิงวัิยและควิรผู้สมผู้สานเข้ากับพ่ิ่�นที� ต่้างๆในใช้้ชี้ว่ิต้ป็ระจำาวัิน ดำงัที� ไดำร้ะบุไวใ้นปฏิิญ่ญ่ากรุงเทพัฯ ปี พั.ศ. 2559 (Bangkok declaration)1 การเพิั�มีกิจกรรมีทางกายจะสามีารถส่งผล้ โดำยติรงต่ิอการบรรลุ้เป้าหมีาย SDG3 (สรา้งหล้กัประกนัว่าคน มีีชีวิติที�มีีสุข้ภาพัดีำแล้ะส่งเสริมีสวสัดิำภาพัสำาหรบัทุกคนในทุก วยั) แล้ะเป้าหมีายอื�นๆ รวมีถง้ SDG 2.2 (ยุติิภาวะทุโภชนาการ ทุกรูปแบบ); SDGs 4.1 แล้ะ 4.2 (สรา้งหล้กัประกนัว่าทุกคนมีี การศก้ษาที�มีีคุณภาพั อย่างครอบคลุ้มีแล้ะเท่าเทียมี); SDG5.1 (ยุติิการเลื้อกปฏิิบติัิทุกรูปแบบที�มีีต่ิอผูห้ญิ่งแล้ะเด็ำกหญิ่ง ในทุกที�); SDG8 (ส่งเสริมีการเติิบโติทางเศรษฐกิจที�ต่ิอเนื�อง ครอบคลุ้มีแล้ะยั�งยืน การจา้งงานเต็ิมีที�แล้ะมีีผลิ้ติภาพัแล้ะ การมีีงานที�สมีควร สำาหรบัทุกคน); SDG9.1 (สรา้งโครงสรา้ง พืั �นฐานที�ทีความีทนทาน ส่งเสริมี การพัฒันาอุติสาหกรรมีที� ครอบคลุ้มีแล้ะยั�งยืน แล้ะส่งเสริมี นวตัิกรรมี); SDGs 10.2 แล้ะ 10.3 (ล้ดำความีไม่ีเสมีอภาคภายในแล้ะระหว่างประเทศ); SDGs 11.2, 11.3, 11.6 แล้ะ 11.7 (ทำาใหเ้มืีองแล้ะการติั�งถิ�นฐานข้อง มีนุษยมี์ีความี ครอบคลุ้มี ปล้อดำภยั มีีภูมิีติา้นทาน แล้ะยั�งยืน); SDGs 12.8 แล้ะ 12c (สรา้งหล้กัประกนัใหมี้ีรูปแบบการบริโภค แล้ะผลิ้ติ ที�ย ั�งยืน); SDGs 13.1 แล้ะ 13.2 (ปฏิิบติัิการอย่าง เร่งด่ำวนเพืั�อต่ิอสูก้บัการเปลี้�ยนแปล้ง สภาพัภูมิีอากาศแล้ะ ผล้กระทบที� เกิดำข้้ �น); SDGs 15.1 แล้ะ 15.5 (ปกป้อง ฟ้�นฟู แล้ะสนบัสนุนการใชร้ะบบนิเวศบนบกอย่างยั�งยืน); SDGs 16.1 แล้ะ 16b (ส่งเสริมีสงัคมีที�สงบสุข้แล้ะครอบคลุ้มีเพืั�อการ พัฒันาที�ย ั�งยืนใหทุ้กคนเข้า้ถง้ความียุติิธิ์รรมีแล้ะสรา้งสถาบนั ที�มีีประสิทธิิ์ผล้ รบัผิดำรบัชอบแล้ะครอบคลุ้มีในทุกระดำบั) แล้ะ SDG 17 (เสริมีความีเข้ม้ีแข็้งใหแ้ก่กล้ไกการดำำาเนินงานแล้ะ ฟ้�นฟูสภาพัหุน้ส่วนความีร่วมีมืีอระดำบัโล้กสำาหรบัการพัฒันา ที�ย ั�งยืน) ทั�งนี �ไดำมี้ีการแจกแจงรายล้ะเอียดำเฉพัาะข้องความี เชื�อมีโยงระหว่างการดำำาเนินนโยบายส่งเสริมีกิจกรรมีทางกาย แล้ะเป้าหมีายการพัฒันาอย่างยั�งยืน(SDGs) ในภาคผนวกที� 1 จากการที�การส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายมีีความีเชื�อมีโยงกบั การบรรลุ้เป้าหมีายการพัฒันาอย่างยั�งยืนปี พั.ศ. 2573 ดำงั กล่้าวข้า้งติน้ ถง้เวล้าแล้ว้ที�จะล้งทุนเพืั�อการส่งเสริมีกิจกรรมี ทางกาย เพัราะการเพิั�มีการเดิำน การป่� นจกัรยาน การพักัผ่อน อย่างแอคทีฟ การเล่้นกีฬาแล้ะเกมีส ์ไม่ีไดำมี้ีประโยชนท์างดำา้น สุข้ภาพัโดำยติรงเพีัยงอย่างเดีำยว แต่ิยงัสามีารถนำาไปสู่โล้กที�มีี ความีเท่าเทียมี ย ั�งยืนแล้ะเจริญ่รุ่งเรือง (36) การติอบสนองผ่านนโยบายดำงัที� เสนอแนะไว้ในแผนปฏิิบติัิ การระดำบัโล้กไม่ีเพีัยงแต่ิมีีความีเชื�อมีโยงกบัการบรรลุ้เป้า หมีายการพัฒันาอย่างยั�งยืน (SDGs) เพีัยงอย่างเดีำยว แต่ิยงั คาบเกี�ยวแล้ะสามีารถเติิมีเต็ิมีเป้าหมีายแล้ะความีมุ่ีงมีั�นข้อง ยุทธิ์ศาสติรแ์ล้ะแผนอื�นๆที�ใกล้เ้คียงกนัที�ไดำร้บัการรบัรองจาก การประชุมีสมีชัชาอนามียัโล้ก ไดำแ้ก่: • ค์ณะกรุรุมีการุยุติิโรุค์อ �วนในเด็ก (Commission on Ending Childhood Obesity) (30) • แผู้นยุทธิศาสติรุแ์ละแผู้นปฏิิบติัิการุรุะดบัโลกว่าด �วยการุ เข้ �าส่้ส้งวยัและสุข้ภาพื่ ปี พื่.ศ. 2559-2563 (Global Strategy and Action Plan on Ageing and Health) (32) • แผู้นปฏิิบติัิการุทศวรุรุษแห่งค์วามีปลอดภยัทางถนน ปี พื่.ศ. 2554-2563 (Global Plan for the Decade of Action for Road Safety) (37) • ยุทธิศาสติรุ ์โลกว่าด �วยเรุ่�องสาธิารุณสุข้และสิ�งแวดล �อมีโดย องค์ก์ารุอนามียัโลก (WHO Public Health & Environment Global Strategy) (38) • วารุะการุพื่ฒันาเม่ีองใหม่ี (The New Urban Agenda) (39) 1 ปฏิิญ่ญ่ากรุงเทพัฯว่าดำว้ยเรื�องกิจกรรมีทางกายสำาหรบัสุข้ภาพัโล้กแล้ะการพัฒันาอย่างยั�งยืนนั�นเป็น คำาแถล้งฉนัทามีติิจากงานประชุมีนานาชาติิว่าดำว้ยการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายแล้ะสุข้ภาพั ครั�งที� 6 (ISPAH) ในวนัที� 19 พัฤศจิกายน พั.ศ. 2559 (http://www.ispah.org/resources , accessed May 2018) 19 • แผู้นปฏิิบติัิการุว่าด �วยเรุ่�องสุข้ภาพื่จิุติ ปี พื่.ศ. 2556-2563 (Mental Health Action Plan) (40) • แผู้นปฏิิบติัิการุรุะดบัโลกว่าด �วยเรุ่�องการุติอบสนองข้อง ภาค์รุฐัต่ิอโรุค์สมีองเส่�อมี ปี พื่.ศ. 2560-2568 (Global Action Plan on the Public Response to Dementia) (41) • แผู้นปฏิิบติัิการุรุะดบัโลกสำาหรุบัสุข้ภาพื่ข้องผู้้ �หญิง เด็กและวยัรุุ่น ปี พื่.ศ. 2559-2573 (Global Strategy for Women’s, Children and Adolescents’ Health) (42) • แผู้นปฏิิบติัิการุเพ่ื่�อยุติิการุติายท่�ป้องกนัได �ในเด็กเกิดใหม่ี ทุกค์น ปี พื่.ศ. 2557 (Every Newborn Action Plan to End Preventable Deaths) (43) • แผู้นปฏิิบติัิการุรุะดบัโลกสำาหรุบัผู้้ �พิื่การุโดยองค์ก์ารุ อนามียัโลก ปี พื่.ศ. 2557-2564 (WHO Global Disability Action Plan) (44) • รุายงานด �านโภชินาการุรุะดบัโลก ปี พื่.ศ. 2560 : หล่อเล่ �ยง การุพื่ฒันาอย่างย ั�งย่น (SDGs) (Global Nutrition Report 2017: Nourishing the SDGs) (45) • ทศวรุรุษแห่งการุดำาเนินงานด �านโภชินาการุโดยองค์ก์ารุ สหปรุะชิาชิาติิ ปี พื่.ศ. 2559-2568 (United Nations Decade of Action on Nutrition) (45) หนำท�งก�รก้�วไปข้�งหน้ำ� - ขย�ยก�ร ดัำ�เนิำนำง�นำระดัับช�ติิ กิจกรรมีทางกายสามีารถทำาไดำห้ล้ากหล้ายวิธีิ์แล้ะยงัมีีพืั �นที� หล้ากหล้ายที�สามีารถส่งเสริมีการมีีกิจกรรมีทางกายอย่าง มีีส่วนร่วมีไดำ ้ ดำงันั�นภาคส่วนต่ิางๆจ้งมีีโอกาสทางนโยบาย มีากมีาย นโยบายข้องชาติิที�ติอบสนองต่ิอเรื�องนี�ควรมีีการ ใหค้วามีสำาคญั่กบัป่จจยัที�ส่งผล้ต่ิอการมีีส่วนร่วมี เช่น ป่จจยั ระดำบับุคคล้ ไดำแ้ก่ ล้กัษณะนิสยัส่วนติวัข้องบุคคล้ ความีรูแ้ล้ะ ความีชอบข้องบุคคล้ ป่จจยัที�เกี�ยวกบับริบทเศรษฐฐานะเช่น บริบทครอบครวั การใหคุ้ณค่าข้องสงัคมี ประเพัณีเศรษฐกิจ แล้ะสภาพัแวดำล้อ้มีต่ิางๆ (47) ป่จจยัดำงักล่้าวข้า้งติน้คือ ป่จจยั กำาหนดำในระดำบั “ติน้นำ �า” ข้องการมีีกิจกรรมีทางกาย ซ้ึ่�งเป็น ป่จจยัที�สามีารถสรา้งโอกาสในการมีีกิจกรรมีทางกายที�มีีความี เท่าเทียมี แล้ะยงัสามีารถล้ดำความีเหลื้�อมีล้ำ �าในการมีีกิจกรรมี ทางกาย สถานะทางสุข้ภาพั แล้ะความีเป็นอยู่อีกดำว้ย (48) การติอบสนองต่ิอป่ญ่หาข้องชาติิที� มีีประสิทธิิ์ภาพัควร พิัจารณาถง้การดำำาเนินงานที�ใหค้วามีสำาคญั่กบัป่จจยัต่ิางๆ ที�ข้ดัำข้วางโอกาสในการมีีกิจกรรมีทางกายข้องบุคคล้ทุก สมีรรถภาพั รวมีถง้การดำำาเนินนโยบายที� ช่วยส่งเสริมีป่จจยั ที�ก่อใหเ้กิดำการมีีกิจกรรมีทางกายเพิั�มีมีากข้้ �น ดำงันั�น นโยบาย ที�มีีประชากรเป็นรากฐานในช่วง “ติน้นำ �า” สำาหรบัการส่งเสริมี กิจกรรมีทางกายนั�นติอ้งมีีการจดัำล้ำาดำบัความีสำาคญั่แล้ะ มีีความีสอดำคล้อ้งกบัการดำำาเนินนโยบายที� มีีประชากรเป็น รากฐานในช่วง “ปล้ายนำ �า” การนำานโยบายไปปฏิิบติัิอย่างมีีประสิทธิิ์ภาพันั�น ประเทศ สมีาชิกมีีความีจำาเป็นที�จะติอ้งคดัำเลื้อกกล้ยุทธิ์ผ์สมีผสาน ข้องนโยบายสำาหรบัการติอบสนองต่ิอป่ญ่หาที�แนะนำาในแผน ปฏิิบติัิการนี� โดำยนำามีาประยุกติแ์ล้ะดำำาเนินการในระดำบัชาติิ ให้มีีความีเหมีาะสมีกบับริบทเฉพัาะข้องประเทศนั�นๆ แล้ะ พิัจารณาถง้ความีติอ้งการที�แติกต่ิางแล้ะสมีรรถภาพัที�หล้าก หล้ายข้องประชากรกลุ่้มีย่อยภายในประเทศอย่างเหมีาะสมี แมีจ้ะมีีหล้กัฐานทางวิชาการที� หนักแน่นเกี� ยวกบัวิธีิ์การ แกป่้ญ่หาที� มีีสิทธิิ์ภาพั (12) อย่างไรก็ติามีหากปราศจาก ทรพััยากรทางบุคคล้ที�มุ่ีงมีั�นแล้ะทางการเงินที�มี ั�นคงในการ สนบัสนุนให้การส่งเสริมีการมีีกิจกรรมีทางกายเป็นเรื�องที� สำาคญั่อนัดำบัติน้ๆในการรกัษาแล้ะป้องกนัโรคไม่ีติิดำต่ิอเรื �อรงั (NCDs) ความีกา้วหนา้ในการดำำาเนินงานส่งเสริมีกิจกรรมีทาง กายอาจไม่ีเกิดำข้้ �น นอกจากนี�ยงัควรมีีการสรา้งความีเชื�อมีโยง ยุทธิ์ศาสติรร์ะหว่างหน่วยงานข้องรฐัที�เกี�ยวข้อ้ง การดำำาเนิน งานร่วมีระหว่างผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสีย แล้ะความีเชื�อมีโยงข้อง การจดัำล้ำาดำบัความีสำาคญั่ข้องนโยบายที�เกี�ยวข้อ้ง เพืั�อใหเ้กิดำ การดำำาเนินนโยบายที�ย ั�งยืนในระดำบัประเทศแล้ะระดำบัทอ้งถิ�น 20 วิสั่ยทัศน์ำ เพิ�มักิจักรรมัท�งก�ยเพ่�อโลกที�มีัสุำขีภ�วะดีขี่ �น พัื่นำธีกิจ เพืั�อส่งเสริมีใหผู้ค้นสามีารถเข้า้ถง้สภาพัแวดำล้อ้มีที� ปล้อดำภยัแล้ะเข้า้ถง้ไดำ ้รวมีถง้โอกาสต่ิางๆในการมีีกิจกรรมี ทางกายในชีวิติประจำาวนั โดำยใชกิ้จกรรมีการทางกายเป็น ช่องทางในการส่งเสริมีสุข้ภาพัระดำบับุคคล้ ชุมีชน แล้ะเพืั�อ ประโยชนต่์ิอการพัฒันาสงัคมี วฒันธิ์รรมีแล้ะเศรษฐกิจใน ทุกประเทศ แผู้น์ปฏิิบัติ่กิารุ รุะดับโล้กิ เพ่ิ่�อส่งเสร่มก่จกรรมทางกาย ปี็ พิ่.ศ. 2561-2573 21 เป้�หมี�ย ในปี พั.ศ. 2556 ประเทศสมีาชิกไดำร้บัรองชุดำเป้าหมีายแบบ สมีคัรใจ 9 เป้าหมีายในกรอบการประเมิีนผล้ระดำบัโล้ก (7) เพืั�อ ใหส้ามีารถติิดำติามีความีกา้วหนา้ในการป้องกนัแล้ะควบคุมี โรคไม่ีติิดำต่ิอเรื �อรงั (NCDs) แล้ะป่จจยัเสี�ยงหล้กัข้องโรคไม่ี ติิดำต่ิอเรื �อรงั โดำยมีีการกำาหนดำเป้าหมีายดำา้นกิจกรรมีทาง กายคือ ใหมี้ีความีชุกข้องการมีีกิจกรรมีทางกายไม่ีเพีัยงพัอ ล้ดำล้ง 10 % ในกลุ่้มีวยัผู ้ใหญ่่แล้ะวยัรุ่น1 โดำยใชข้้อ้มูีล้ในปี พั.ศ. 2553 เป็นฐานข้อ้มูีล้ติั�งติน้ ซ้ึ่�งแผนปฏิิบติัิการฉบบันี�ไดำ้ ข้ยายช่วงเวล้าจากกรอบการประเมิีนชุดำเป้าหมีายแบบสมีคัร ใจ 9 เป้าหมีายไปอีก 5 ปี จาก ปี พั.ศ. 2568 เป็น พั.ศ.2573 เพืั�อใหส้อดำคล้อ้งกบัเป้าหมีายการพัฒันาอย่างยั�งยืน แล้ะเพืั�อ เป็นการใหเ้วล้ากบัประเทศสมีาชิก 12 ปี (พั.ศ. 2561- 2030) ในการดำำาเนินนโยบายแล้ะการนำานโยบายไปปฏิิบติัิ เป้าหมีายที�เพิั�มีข้้ �น 5% จากเป้าหมีายแบบสมีคัรใจ เป็นการ ปรบัให้เหมีาะสมีกบัการเพิั� มีจำานวนปีสำาหรบัการดำำาเนิน นโยบายเป็นเวล้า 5 ปีดำงัที�ระบุข้า้งติน้ (จากปี พั.ศ. 2568 เป็น 2573) แล้ะเป็นไปในทางเดีำยวกนักบัความีมุ่ีงหวงัข้องเป้า หมีายปี พั.ศ. 2568 โดำยมีีการใชต้ิวัชี �วดัำเดีำยวกนักบัติวัชี �วดัำที� มีีอยู่แล้ว้ในเครื�องมืีอวดัำที�ใช้ในประเทศส่วนใหญ่่3 นอกจากนี� เป้าหมีายที�กำาหนดำนั�นเป็นเป้าหมีายที�เป็นจริงไดำ ้ เนื�องจาก ไดำมี้ีการคำานวณอย่างสอดำคล้อ้งกบัระดำบัการเปลี้�ยนแปล้ง ที�เกิดำข้้ �นจริงในประเทศที�มีีความีกา้วหนา้มีากที�สุดำในการล้ดำ พัฤติิกรรมีเนือยนิ�งในหล้ายปีที�ผ่านมีา โดำยฐานข้อ้มูีล้เริ�มีติน้ จะอา้งอิงจากปี พั.ศ. 2559 แล้ะค่าการประมีาณการที�เปรียบ เทียบไดำข้้องการมีีพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งข้องผู้ใหญ่่แล้ะเด็ำกใน ระดำบัโล้กสำาหรบัปี พั.ศ. 2559 อยู่ในระหว่างการเติรียมีการ แล้ะพัรอ้มีจะเผยแพัร่ในติน้ปี พั.ศ. 2561 1 มีีคำานิยามีระบุในเชิงอรรถ 2 ข้อ้มูีล้ที�เกี�ยวข้อ้งมีีอยู่ในเอกสารที�จะตีิพิัมีพัใ์นปี พั.ศ. 2560 ชื�อเอกสาร “WHO country comparable estimates on physical inactivity, 2016” 3 สำาหรบัวยัผูใ้หญ่่ จะเป็นการใชแ้บบสอบถามีการมีีกิจกรรมีทางกายข้องระดำบัโล้ก (GPAQ) ดำงัที�แนะนำาโดำยข้ั�นติอนข้ององคก์ารอนามียัโล้กสำาหรบัการเฝ้้าระวงัป่จจยัเสี�ยงข้องโรคไม่ีติิดำต่ิอเรื �อรงั เรียกว่า WHO STEPwise approach to noncommunicable disease risk factor surveillance หรือเครื�องมืีออื�นๆจากโดำเมีนอื�นๆที�ใชโ้ดำยประเทศสมีาชิก สำาหรบัวยัเด็ำก มีีครื�องมืีอวดัำที�ใชอ้ยู่แล้ว้ เช่น การวดัำผ่านการ สำารวจสุข้ภาพันกัเรียนโดำยมีีโรงเรียนเป็นที�ติ ั�งในระดำบัโล้ก (GSHS) เป้็าหมายสำาหรับแผู้นป็ฏ่ิบัต่้การนี� ค่อลดั ควิามชุ้กระดัับโลกของการมีก่จกรรมทาง กายไม่เพีิ่ยงพิ่อในวัิยผู้้้ใหญ่และวัิยรุ่น 15 % โดัยใช้้ข้อม้ลในปี็ พิ่.ศ.2559 เป็็นฐานข้อม้ล เร่�มต้้น2 22 ก�รใช้หลักฐ�นำเชิงประจักษ์์ ข้อ้แนะนำาการดำำาเนินนโยบายมีาจากการพิัจารณาหล้กัฐานเชิงประจกัษที์�มีีความีน่าเชื�อถือแล้ะหล้กัฐานเชิงปฏิิบติัิ (practice- based evidence) จากการประเมิีนผล้แล้ะการสงัเกติผล้กระทบอย่างต่ิอเนื�อง นอกจากนี�ยงัมีีการประเมิีนความีคุม้ีทุนข้อง มีาติรการต่ิางๆแล้ว้ ดำงันั�นการดำำาเนินงานติามีแผนปฏิิบติัิการนี�ควรมีีการสรา้งแล้ะพัฒันาหล้กัฐานเชิงประจกัษอ์ย่างต่ิอเนื�อง โดำยเฉพัาะในกลุ่้มีประเทศที�มีีรายไดำต้ิำ�าถง้ปานกล้าง (LMICs) 22 แผนปฏิิบติัิการนี�มีีหล้กัการชี �นำาที�สนบัสนุนการดำำาเนินนโยบายในทุกระดำบั โดำยสอดำคล้อ้งกบัการทำางาน เพืั�อบรรลุ้วิสทัศันร่์วมีข้องการเพิั�มีกิจกรรมีทางกายเพืั�อโล้กที�มีีสุข้ภาวะดีำข้้ �นข้องประเทศสมีาชิก ผูร่้วมีดำำาเนินงาน แล้ะองคก์ารอนามียัโล้กซ้ึ่�งมีีรายล้ะเอียดำดำงันี� หลักก�รท�งมีนุำษ์ยธีรรมี ห ล้ัก บัญ่ ญ่ัติิ ข้ อ ง อ ง ค ์ก า ร อ นา มีัย โ ล้ ก ( T h e W H O Constitution)1 เคารพัหล้กัการที� ว่า มีาติรฐานสูงสุดำข้อง ภาวะสุข้ภาพัที�เป็นไปไดำน้ั�นเป็นสิทธิิ์พืั �นฐานข้องมีนุษยทุ์กคน โดำยสุข้ภาพัข้องคนเป็นพืั �นฐานสำาคญั่สำาหรบัการดำำาเนินชีวิติ ในแต่ิล้ะวนัแล้ะทุกประเทศยงัเห็นติรงกนัว่าเป็นสิ�งสำาคญั่ ทั�งทางสงัคมีแล้ะทางการเมืีอง ในการบรรลุ้เป้าหมีายการ พัฒันาอย่างยั�งยืน ปี พั.ศ. 2573 ประเทศต่ิางๆมีีความีมุ่ีงมีั�น ที�จะล้งทุนกบัดำา้นสุข้ภาพั มีีประกนัสุข้ภาพัถว้นหนา้ แล้ะล้ะ ความีเหลื้�อมีล้ำ �าดำา้นสุข้ภาพัสำาหรบัประชากรทุกวยัแล้ะทุก สมีรรถภาพั ดำงันั�นการดำำาเนินงานติามีแผนปฏิิบติัิการฉบบั นี�ควรใชห้ล้กัการแล้ะวิธีิ์การทางดำา้นมีนุษยธิ์รรมี แล้ะผนวก ทุกความีมุ่ีงมีั�นเข้า้ดำว้ยกนัเพืั�อส่งเสริมีใหท้ ั�งระดำบับุคคล้แล้ะ ระดำบัชุมีชนเกิดำการมีีส่วนร่วมีในการพัฒันาแนวทางการแก้ ป่ญ่หาอย่างกระตืิอรือรน้ คืว�มีเส่มีอภ�คืติลอดัทุกช่วงวัย ความีเหลื้�อมีล้ำ �าในการมีีกิจกรรมีทางกายที�เกิดำจากอายุ เพัศ ความีพิัการ ภาวะติั�งครรภ ์ เศรษฐฐานะ แล้ะภูมิีประเทศ แสดำงให้เห็นถ้งข้อ้จำากดัำแล้ะความีไม่ีเท่าเทียมีในป่จจยั กำาหนดำดำา้นเศรษฐฐานะ แล้ะความีแติกต่ิางข้องโอกาสใน การมีีกิจกรรมีทางกายในประชากรกลุ่้มีต่ิางๆ แล้ะบุคคล้ที� มีีสมีรรถภาพัต่ิางกนั ดำงันั�นการดำำาเนินงานติามีแผนปฏิิบติัิ การฉบบันี�จ้งควรพิัจารณาความีติอ้งการที�แติกต่ิางกนัใน ช่วงชีวิติที� ต่ิางกนั (เช่น วยัเด็ำก วยัรุ่น วยัผู ้ใหญ่่แล้ะวยัสูง อายุ) แล้ะความีแติกต่ิางข้องระดำบัการมีีกิจกรรมีทางกายใน ป่จจุบนัแล้ะสมีรรถภาพั โดำยควรใหค้วามีสำาคญั่สูงสุดำกบัการ แก้ไข้ป่ญ่หาดำา้นความีเหลื้�อมีล้ำ �าแล้ะการล้ดำความีไม่ีเท่าเทียมี 1 ดูำหล้กับญั่ญ่ติัิข้ององคก์ารอนามียัโล้ก (Constitution of the World Health Organization: http://www.who.int/governance/eb/who_constitution_en.pdf, accessed April 2018. หลักการช้ี้�นำำา 23 คืว�มีเชื�อมีโยงของนำโยบ�ยและทุก นำโยบ�ยห่วงใยสุ่ขภ�พื่ การมีีกิจกรรมีทางกายสามีารถสนับสนุนเป้าหมีายการ พัฒันาอย่างยั�งยืน(SDGs) ทั�งในระดำบับุคคล้ ชุมีชน แล้ะ ประเทศสมีาชิกดำงันั�นทุกนโยบาย โครงการร่วมี แล้ะรอยต่ิอ ระหว่างนโยบายควรมีีการดำำาเนินงานที�มุ่ีงเป้าใหเ้กิดำผล้การ เปลี้�ยนแปล้งที�ย ั�งยืน ซ้ึ่�งเป้าหมีายการพัฒันาอย่างยั�งยืน มีีความีเข้า้ใจในความีแติกต่ิางระหว่างสุข้ภาพัข้องคนแล้ะ สุข้ภาพัข้องโล้ก แล้ะความีสำาคญั่ข้องความียั�งยืนข้องสภาพั แวดำล้อ้มีต่ิอการสรา้งเสริมีสุข้ภาพั ก�รส่ร้�งเส่ริมีพื่ลังก�รมีีส่่วนำร่วมีของ ผ้้กำ�หนำดันำโยบ�ย ประช�ชนำคืรอบคืรัว และชุมีชนำ ควรมีีการเสริมีพัล้งัใหผู้ค้นแล้ะชุมีชนใหยื้นหยดัำต่ิอป่จจยั กำาหนดำสุข้ภาพัข้องติน ดำว้ยการมีีส่วนร่วมีอย่างแข็้งข้นัใน การพัฒันานโยบายแล้ะมีาติรการที�มีีผล้ต่ิอตินเอง เพืั�อที�จะ ล้ดำอุปสรรคแล้ะเสริมีแรงจูงใจ โดำยการมีีส่วนร่วมีอย่างแข็้ง ข้นัในการกระตุิน้ชุมีชนเป็นวิธีิ์ที� ไดำผ้ล้มีากที� สุดำในการปรบั เปลี้�ยนพัฤติิกรรมีแล้ะการเปลี้�ยนค่านิยมีทางสงัคมี พื่หุภ�คีืที�หล�กหล�ย การใชวิ้ธีิ์การผสานพัหุภาคีอย่างครอบคลุ้มีที�ซ้ึ่�งสอดำคล้อ้ง กบัเป้าหมีายการพัฒันาอย่างยั�งยืนที�17 นั�น เป็นหวัใจสำาคญั่ ในการเพิั�มีระดำบัการมีีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมี เนือยนิ�งข้องประชาชน การดำำาเนินนโยบายติามีแผนปฏิิบติัิ การนี�ควรใหค้วามีสำาคญั่กบัการทำางานร่วมีกนัระหว่างผูมี้ี ส่วนไดำส่้วนเสียจากทุกระดำบั แล้ะดำำาเนินงานภายใติพ้ันัธิ์กิจ ที�เห็นติรงกนั เพืั�อใหส้ามีารถเล็้งเห็นถง้ประโยชนอ์นัหล้าก หล้ายข้องโล้กที�มีีกิจกรรมีทางกายมีากข้้ �น ก�รจัดัส่รรปันำส่่วนำที�เหมี�ะส่มี การจัดำสรรป่นส่วนที� เหมีาะสมีหมีายถ้งวิธีิ์การจัดำสรร ทรพััยากรแล้ะการให้การบริการในระดำบัที� มีีความีเหมีาะ สมีกบัระดำบัความีติอ้งการ ซ้ึ่�งในระดำบัโล้ก ระดำบัประเทศ แล้ะระดำบัทอ้งถิ�น ควรใหค้วามีสำาคญั่กบัการล้ดำความีไม่ี เท่าเทียมีข้องโอกาสในการมีีกิจกรรมีทางกาย ดำงันั�นควรให้ ความีสำาคญั่สูงสุดำกบัการจดัำสรรป่นส่วนทรพััยากรที�จำาเป็น เพืั�อสนบัสนุนการดำำาเนินงานที�มุ่ีงไปที�ประชากรที�มีีกิจกรรมี ทางกายติำ�าที� สุดำแล้ะมีีอุปสรรคต่ิอการมีีกิจกรรมีทางกาย มีากที�สุดำ 24 เน่ื่�องจากวาระของแผนื่ปฏิิบัติัิการน้ื่�ไม่่สาม่ารถดำำาเนิื่นื่งานื่ไดำ้โดำยหน่ื่วยใดำหน่ื่วยงานื่หน่ื่�งเพ้ียงหน่ื่วยงานื่ เด้ำยว การดำำาเนิื่นื่งานื่จง่จำาเป็นื่ติอ้งม้่การสรา้งการดำำาเนิื่นื่งานื่ร่วม่กนัื่ ซึ่่�งการดำำาเนิื่นื่งานื่ร่วม่กนัื่อย่างเป็นื่ห้น้ื่ส่วนื่ นื่อกจากเป็นื่การช่่วยใหบ้ัรรลุ้เป้าหม่ายติาม่วิสยัทัศันื่ข์องแผนื่ปฏิิบัติัิการแลุะช่่วยเสริม่สรา้งส้ขภาพีใหท้้ักคนื่แลุว้ ยงัสาม่ารถช่่วยเร่งความ่กา้วหนื่า้ในื่การบัรรลุ้เป้าหม่ายเฉพีาะของหน่ื่วยงานื่ไดำอ้้กดำว้ย ป็ระเทศสมาช่้ก กระทรวงสาธิ์ารณสุข้,กระทรวงการคมีนาคมี,กระทรวงศก้ษาธิิ์การ, กระทรวงการท่องเที�ยวแล้ะการกีฬา,กรมีกิจการเด็ำกแล้ะเยาวชน,กรมี โยธิ์าธิิ์การแล้ะผงัเมืีอง, กระทรวงสิ�งแวดำล้อ้มี, กระทรวงการท่องเที�ยว, กระทรวงการคล้งั แล้ะกระทรวงแรงงาน องค์การระหว่ิางรัฐบาล หน่วยงานข้ององคก์ารสหประชาชาติิ, หน่วยงานระหว่าง หน่วยปฏิิบติัิการระหว่างประเทศแห่งสหประชาชาติิว่าดำว้ยการ ป้องกนัแล้ะควบคุมีโรคที�ไม่ีสามีารถติิดำต่ิอ (UNIATF) แล้ะอื�นๆ องค์การที� ไม่สังกัดัภาครัฐ หน่วยงานประชาสงัคมี, องคก์ารที�มีีชุมีชนเป็นที�ติ ั�ง, องคก์ารดำา้น มีนุษยธิ์รรมี, องคก์ารที�มีีความีเชื�อเป็นที�ติ ั�ง หน่วิยงานด้ัานการพัิ่ฒนา หมีายรวมีถง้หน่วยงานดำา้นการเงินการคล้งัระหว่างประเทศ เช่น ธิ์นาคารโล้ก (World Bank), องคก์ร Regional development banks, องคก์รระหว่างภาครฐัในระดำบัอนุภูมิีภาค แล้ะองคก์ร เพืั�อการช่วยเหลื้อการพัฒันาต่ิางๆ องค์การระหว่ิางป็ระเทศ หน่วยงานดำา้นสุข้ภาพัโล้ก สมาคมว่ิช้าชี้พิ่ ดำา้นการแพัทย ์ แล้ะสุข้ภาพั เช่น เวชศาสติรก์ารกีฬา, กายภาพับำาบดัำ, แพัทยท์ ั�วไป, พัยาบาล้, แล้ะวิทยาศาสติรก์าร กีฬา,กิจกรรมีทางกายแล้ะสาธิ์ารณสุข้ แล้ะสาข้าวิชาอื�นๆที� เกี�ยวข้อ้ง เช่น การคมีนาคมี, การกีฬา แล้ะการศก้ษา ผู้้้นำาอุต้สาหกรรมและภาคเอกช้น ที�ซ้ึ่�งมีีเป้าหมีายในการเสริมีสรา้งสุข้ภาพัใหก้บัลู้กจา้ง ครอบครวั แล้ะชุมีชน ชุ้มช้น ติวัแทนกลุ่้มีความีเชื�อ กลุ่้มีสงัคมี แล้ะกลุ่้มีวฒันธิ์รรมี องค์การอนามัยโลก ในทุกระดำบัติั�งแต่ิ สำานกังานใหญ่่,สำานกังานระดำบัภูมิีภาค แล้ะสำานกังานระดำบัประเทศ ส่� อ ผูเ้ขี้ยนข่้าว แล้ะผูก้ระจายข่้าว ทั�งในรูปแบบดำั�งเดิำมีแล้ะสื�อแบบ ใหม่ี ผู้้้ว่ิาราช้การจังหวัิดัและรัฐบาลท้องถ่�น นายกเทศมีนติรี, ผูว่้าราชการจงัหวดัำ, แล้ะข้า้ราชการ ทอ้งถิ�น ม้ลน่ธ่ีการกุศล มูีล้นิธิิ์ที�มีีเป้าหมีายในการส่งเสริมีสุข้ภาพัโล้กแล้ะการบรรลุ้เป้า หมีายการพัฒันาอย่างยั�งยืน (SDGs) สถาบันทางการศ่กษาและการว่ิจัย รวมีถง้สถาบนัทุกศาสติรส์าข้าวิชา เช่น ศาสติรก์ารดำำาเนินการ (implementation science) แล้ะเครือข่้ายข้องศูนยค์วามีร่วมีมืีอ ดำา้นสุข้ภาพัข้ององคก์ารอนามียัโล้ก ภาคส่วนที�สามีารถดำำาเนินงานร่วมีอย่างเป็นหุน้ส่วน มีีดำงัต่ิอไปนี� (รวมีถง้ภาคส่วนอื�นๆที�ไม่ีไดำก้ล่้าวถง้) การสร้างการดำำาเนิำนำงานำร่วม ระหว่างพหุภาคีี 25 ข้อ้เสนอแนะทางนโยบายที�พัฒันาจากหล้กัฐานเชิงประจกัษท์ ั�ง 20 ประการ ดำงัต่ิอไปนี� สามีารถช่วยใหบ้รรลุ้เป้าประสงคท์างยุทธิ์ศาสติรท์ ั�ง 4 ข้อ้ดำงักล่้าวไดำ ้ ในภาคผนวกที� 2 ไดำมี้ีการแนะนำาบทบาทเฉพัาะข้องเล้ข้าธิิ์การองคก์ารอนามียัโล้ก ประเทศสมีาชิกองคก์ารอนามียัโล้ก แล้ะผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียอื�นๆในการสนบัสนุนการ ดำำาเนินนโยบายแต่ิล้ะนโยบาย 2. สรุ�างสภาพัแวิดล้�อมท่� เอื�อต่่อกิารุม่กิิจกิรุรุมทางกิาย (CREATE ACTIVE ENVIRONMENTS) 1. สรุ�างบรุรุทัดฐาน์สังคมท่� ไม่เนื์อยนิ์�ง (CREATE ACTIVE SOCIETIES) 3. สรุ�างโอกิาสต่่อกิารุม่กิิจกิรุรุมทางกิาย (CREATE ACTIVE PEOPLE) 4. สรุ�างรุะบบท่�เอื�อต่่อกิารุม่กิิจกิรุรุมทางกิาย (CREATE ACTIVE SYSTEMS) เป้าประสงคท์ัางย้ทัธศาสติรท์ั ั�ง 4 ขอ้ เป็นื่กรอบัการดำำาเนิื่นื่งานื่ท้ั�สาม่ารถปรบััใช่้ไดำก้บััท้ักบัริบัทัของประเทัศ อย่างเป็นื่สากลุ แลุะครอบัคลุ้ม่ขอ้เสนื่อแนื่ะทัางนื่โยบัายทัั�ง 20 ขอ้ท้ั�ประกอบัดำว้ยนื่โยบัายหลุากหลุายมิ่ติิ โดำยขอ้ เสนื่อแนื่ะแต่ิลุะขอ้ม้่ความ่สำาคญัแลุะม้่ประสิทัธิภาพีในื่การติอบัสนื่องต่ิอปัญหาระดำบััประช่ากรในื่การเพิี�ม่การม้่ กิจกรรม่ทัางกายแลุะลุดำพีฤติิกรรม่เน่ื่อยนิื่�ง ซึ่่�งภาพีรวม่ของขอ้เสนื่อแนื่ะเหลุ่าน้ื่ �ม้่ความ่ครอบัคลุ้ม่ถง่วิธ้การเชิ่ง ระบับัแบับัองคร์วม่ (whole-of-system approach) ซึ่่�งเป็นื่วิธ้ท้ั�จำาเป็นื่สำาหรบััการสรา้งสงัคม่ท้ั�ม้่การใหค้้ณค่าแลุะ ความ่สำาคญักบััการลุงท้ันื่นื่โยบัายส่งเสริม่กิจกรรม่ทัางกายใหเ้ป็นื่ส่วนื่หน่ื่�งของช้่วิติประจำาวนัื่ เป้าประสงคท์ัาง ย้ทัธศาสติรท์ั ั�ง 4 ขอ้ ไดำแ้ก่ กรอบัการดำำาเนิำนำงานำ สำาหรับัแผนำปฏิิบััติิการ เป้้าป้ระสงค์์ทางยุุทธศาสตร์ 4 ข้้อ ข้้อเสนอแนะทางนโยุบายุ 20 ป้ระการ 26 ส่รา้งการปรบััเปล้�ยนกระบัวนทศัน์ใน ทุกส่งัคีม ดัว้ยการเส่ริมส่รา้งองคีค์ีวาม ร้ ้ คีวามเข้า้ใจ และการเห็นคุีณค่ีาใน ประโยชี้น์อนัหลากหลายข้องการม้ กิจกรรมทางกายส่มำ�าเส่มอท้�ส่อดัคีลอ้ง กบััทุกส่มรรถภาพื่และทุกกลุ่มวยั สร้างบัรรทััดำฐานำ สังคีมทีั�ไม่เนืำอยนิำ�ง (CREATE ACTIVE SOCIETIES) ปรัับเปล่ี่�ยนบรัรัทััดฐานสัังคมแลี่ะทััศนคติิ 27 28 ACTION 1.1. ACTION 1.2. Implement best practice communication campaigns, linked with community-based programmes, to heighten awareness, knowledge and understanding of, and appreciation for, the multiple health benefits of regular physical activity and less sedentary behaviour, according to ability, for individual, family and community well-being. นำาเอาแนวปฏิิบติัิที�เป็นเลิ้ศ (Best practice) ข้องการรณรงคเ์พืั�อการสื�อสารมีาใช ้โดำยเชื�อมีโยง กบัโครงการที�ชุมีชนมีีส่วนร่วมี เพืั�อเสริมีสรา้งความีติระหนกั องคค์วามีรู ้ความีเข้า้ใจ แล้ะการ เห็นคุณค่าในประโยชนน์านปัการต่ิอสุข้ภาพัข้องการมีีกิจกรรมีทางกายสมีำ�าเสมีอที�สอดำคล้อ้ง กบัทุกสมีรรถภาพัแล้ะทุกกลุ่้มีวยั เพืั�อสุข้ภาวะที�ดีำในระดำบับุคคล้ ครอบครวั แล้ะชุมีชน Conduct national and community-based campaigns to enhance awareness and understanding of, and appreciation for, the social, economic, and environmental co- benefits of physical activity, and particularly more walking, cycling and other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates) and thereby make a significant contribution to achievement of the 2030 Agenda for Sustainable Development (SDG2; SDG3; SDG4; SDG5; SDG8; SDG9; SDG10; SDG11; SDG13; SDG15; SDG16; SDG 17). จดัำการรณรงคร์ะดำบัประเทศแล้ะระดำบัพืั �นที�ชุมีชน เพืั�อเพิั�มีความีติระหนกั ความีเข้า้ใจ แล้ะ ใหเ้ห็นคุณค่าข้องการมีีผล้ประโยชนร่์วมีกนัทั�งในดำา้นสงัคมี เศรษฐกิจ แล้ะสิ�งแวดำล้อ้มีจาก การมีีกิจกรรมีทางกาย โดำยเฉพัาะอย่างยิ�งการเดิำนการป่� นจกัรยาน แล้ะการเคลื้�อนไหวรูป แบบอื�นๆ ที�ใชล้้อ้ (รวมีถง้การใชร้ถเข็้นวีล้แชร ์ สกูติเติอร ์ แล้ะสเกติ) จง้จะสามีารถสรา้ง คุณูปการอย่างสำาคญั่ต่ิอการบรรลุ้เป้าหมีายการพัฒันาอย่างยั�งยืน พั.ศ.2573 (the 2030 Agenda for Sustainable Development; เป้าหมีาย SDG2, SDG3, SDG4,SDG5, SDG9, SDG10, SDG11, SDG13, SDG15 แล้ะSDG 16) 29 ACTION 1.3. ACTION 1.4. Implement regular mass participation initiatives in public spaces, engaging entire communities, to provide free access to enjoyable and affordable, socially- and culturally- appropriate experiences of physical activity. ดำำาเนินโครงการที�มีีผูร่้วมีเป็นจำานวนมีากในพืั �นที�สาธิ์ารณะอย่างสมีำ�าเสมีอ โดำยกระตุิน้ใหชุ้มีชน มีีส่วนร่วมี เพืั�อสนบัสนุนการเข้า้ถง้การมีีกิจกรรมีทางกายที�สนุก ไม่ีมีีค่าใชจ่้ายหรือจ่ายไดำแ้ล้ะ มีีความีเหมีาะสมีกบัสงัคมีแล้ะวฒันธิ์รรมี เสริมีสรา้งการฝึ้กอบรมีทั�งก่อนแล้ะระหว่างการเข้า้ทำางานข้องอาชีพัต่ิางๆ ทั�งในแล้ะนอก ภาคส่วนดำา้นสุข้ภาพั เพืั�อเพิั�มีความีรูค้วามีเข้า้ใจแล้ะทกัษะที�เกี�ยวเนื�องกบับทบาทในการสรา้ง โอกาสที�ครอบคลุ้มีแล้ะเท่าเทียมีสำาหรบัสงัคมีที�ไม่ีเนือยนิ�ง ซ้ึ่�งรวมีถง้แต่ิไม่ีจำากดัำอยู่เพีัยงภาค การคมีนาคมีข้นส่ง การวางผงัเมืีอง การศก้ษา การท่องเที�ยวแล้ะนนัทนาการ การกีฬาแล้ะ ฟิติเนส รวมีไปถง้กลุ่้มีประชาคมีรากหญ่า้แล้ะองคก์รภาคประชาสงัคมี Strengthen pre- and in-service training of professionals, within and outside the health sector, to increase knowledge and skills related to their roles and contributions in creating inclusive, equitable opportunities for an active society including, but not limited to, the sectors of: transport, urban planning, education, tourism and recreation, sports and fitness, as well as in grassroots community groups and civil society organizations. 30 ส่รา้งและทะนุบัำารุงพ่ื่ �นท้�และส่ถานท้� ท้� ปลอดัภยัในชุี้มชี้นและเม่องข้องติน เพ่ื่�อ ปกป้องสิ่ทธิคีวามเท่าเท้ยมในการใชี้ ้ พ่ื่ �นท้�และส่ถานท้�ท้�ม้คีวามปลอดัภยั เพ่ื่�อ ใหเ้กิดักิจกรรมทางกายท้�ส่มำ�าเส่มอติาม ส่มรรถภาพื่ สร้าง สภาพแวดำล้อม ทีั�เอื�อต่ิอการ มีกิจกรรมทัางกาย (CREATE ACTIVE ENVIRONMENTS) 31 32 ACTION 2.1. ACTION 2.2. เสริมีสรา้งการบูรณาการข้องนโยบายการวางผงัเมืีองแล้ะการวางแผนคมีนาคมีข้นส่ง ที�มุ่ีงให้ ความีสำาคญั่กบัหล้กัการใชที้�ดิำนแบบรดัำกุมีแล้ะผสมีผสาน ในหน่วยงานรฐับาล้ทุกระดำบัติามี ความีเหมีาะสมี เพืั�อพัฒันาย่านชุมีชนที�สามีารถเชื�อมีต่ิอกนัไดำอ้ย่างทั�วถง้ โดำยเป็นเสน้ทางที� เอื �อต่ิอการการเดิำน การป่� นจกัรยาน แล้ะการเคลื้�อนไหวรูปแบบอื�นๆ ที�ใชล้้อ้ (รวมีถง้การใช้ รถเข็้นวีล้แชร ์สกูติเติอร ์แล้ะสเกติ) รวมีไปถง้การใชร้ะบบข้นส่งสาธิ์ารณะทั�งในชุมีชนเมืีอง ชานเมืีอง แล้ะชนบท Strengthen the integration of urban and transport planning policies to prioritize the principles of compact, mixed-land use, at all levels of government as appropriate, to deliver highly connected neighbourhoods to enable and promote walking, cycling, other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates) and the use of public transport, in urban, peri-urban and rural communities. Improve the level of service1 provided by walking and cycling network infrastructure, to enable and promote walking, cycling, other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates) and the use of public transport, in urban, peri-urban and rural communities, with due regard for the principles of safe, universal and equitable access by people of all ages and abilities, and in alignment with other commitments (37, 39, 49–53). ยกระดำบัการบริการดำว้ยการพัฒันาโครงสรา้งเครือข่้ายข้องการเดิำนแล้ะการป่� นจกัรยานเพืั�อ ส่งเสริมีแล้ะอำานวยความีสะดำวกใหก้ารเดิำน การป่� นจกัรยาน การเคลื้�อนไหวโดำยยานพัาหนะ ที�มีีล้อ้ต่ิาง ๆ (รวมีถง้วีล้แชร ์สกูติเติอร ์แล้ะสเกติ) แล้ะการใชก้ารข้นส่งสาธิ์ารณะในที�ชุมีชน เมืีอง ชานเมืีอง แล้ะชนบท โดำยคำาน้งถง้หล้กัการต่ิางๆ รวมีถง้ หล้กัการดำา้นความีปล้อดำภยั หล้กัการดำา้นความีเป็นสากล้แล้ะความีเท่าเทียมี โดำยประชาชนทั�งมีวล้ทุกวยัแล้ะทุกสภาพั ร่างกายสามีารถเข้า้ถง้ไดำ ้ (Universal and equitable access) แล้ะมีีความีสอดำคล้อ้งกบัพันัธิ์ะ ผูกพันัอื�น ๆ (37,39,49-53) 1 “Level of service” refers to the attributes of safety, quality, connectedness and completeness; assessment instruments for walking and cycling are available in many countries. 33 ACTION 2.3. ACTION 2.4. ACTION 2.5. กระตุิน้การข้บัเคลื้�อนนโยบายเชิงปฏิิบติัิ เพืั�อพัฒันาความีปล้อดำภยับนทอ้งถนนแล้ะความี ปล้อดำภยัส่วนบุคคล้ข้องคนเดิำนเทา้ ผูใ้ชจ้กัรยาน แล้ะผูที้�เคลื้�อนไหวโดำยใชล้้อ้เป็นติวัข้บัเคลื้�อน (รวมีการใชร้ถเข็้นวีล้แชร ์สกูติเติอร ์แล้ะสเกติ) รวมีไปถง้ผูที้�โดำยสารระบบข้นส่งสาธิ์ารณะ โดำย มุ่ีงใหค้วามีสำาคญั่กบักิจกรรมีที�ล้ดำความีเสี�ยงต่ิอกลุ่้มีผูใ้ชถ้นนที�สุ่มีเสี�ยงต่ิอการเกิดำอุบติัิเหตุิ มีากที�สุดำ แล้ะสอดำคล้อ้งกบัระบบที�เนน้ความีปล้อดำภยับนทอ้งถนน รวมีถง้พันัธิ์ะผูกพันัอื�นๆ (ข้อ้ 37,49-54) Accelerate implementation of policy actions to improve road safety and the personal safety of pedestrians, cyclists, people engaged in other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates) and public transport passengers, with priority given to actions that reduce risk for the most vulnerable road users in accordance with the safe systems approach to road safety, and in alignment with other commitments (37, 49-54). Strengthen access to good-quality public and green open spaces, green networks, recreational spaces (including river and coastal areas) and sports amenities by all people, of all ages and of diverse abilities in urban, peri-urban and rural communities, ensuring design is consistent with these principles of safe, universal, age-friendly and equitable access with a priority being to reduce inequalities and in alignment with other commitments (39). เสริมีสรา้งใหป้ระชาชนทุกวยั ทุกสมีรรถภาพัร่างกาย สามีารถเข้า้ถง้พืั �นที�สาธิ์ารณะแล้ะพืั �นที� สีเขี้ยว เครือข่้ายพืั �นที�สีเขี้ยว พืั �นที�นนัทนาการ (รวมีถง้พืั �นที�บริเวณแม่ีนำ �าแล้ะชายฝ่้� ง) แล้ะศูนย ์ กีฬาคุณภาพัดีำในบริเวณเมืีอง ชานเมืีอง แล้ะชุมีชนชนบท โดำยการออกแบบนั�นควรยด้ำหล้กั ความีปล้อดำภยั เหมีาะสมีกบัคนทั�วไป เป็นมิีติรกบัทุกช่วงวยั เข้า้ถง้ไดำง่้าย แล้ะใหค้วามีสำาคญั่ กบัการล้ดำความีไม่ีเท่าเทียมีเป็นอนัดำบัแรก Strengthen the policy, regulatory and design guidelines and frameworks, at the national and subnational levels, as appropriate, to promote public amenities, schools, health care, sports and recreation facilities, workplaces and social housing that are designed to enable occupants and visitors with diverse abilities to be physically active in and around the buildings, and prioritize universal access by pedestrians, cyclists and public transport. เสริมีสรา้งความีเข้ม้ีแข็้งใหก้บันโยบาย กฎระเบียบ แล้ะการพัฒันาแนวทางแล้ะกรอบการ ทำางานทั�งในระดำบัประเทศแล้ะในระดำบัทอ้งถิ�นติามีความีเหมีาะสมี เพืั�อส่งเสริมีใหเ้กิดำการ สรา้งหรือปรบัเปลี้�ยนสถานที�สาธิ์ารณะ โรงเรียน สถานพัยาบาล้ ศูนยกี์ฬาแล้ะนนัทนาการ สถานที�ทำางานแล้ะที�พักัอาศยั ใหเ้ป็นสถานที�ที�ประชาชนในทุกสภาพัร่างกายแล้ะช่วงวยัสามีาร มีีกิจกรรมีทางกายไดำท้ ั�งภายในแล้ะโดำยรอบสถานที�เหล่้านั�น รวมีทั�งใหค้วามีสำาคญั่กบัความี สามีารถในการเข้า้ถง้สำาหรบัผูเ้ดิำนเทา้ ผูใ้ชจ้กัรยาน ผูใ้ชบ้ริการข้นส่งสาธิ์ารณะ 34 ส่่งเส่ริมใหผ้้ค้ีนในทุกกลุ่มวยัไดัร้บััโอกาส่ และส่ามารถเข้า้ถึงโคีรงการในส่ถานท้� ต่ิางๆเพ่ื่�อช่ี้วยใหปั้จเจกบุัคีคีลในทุกกลุ่ม วยัและทุกส่มรรถภาพื่ไดัม้้กิจกรรมทาง กายอย่างส่มำ�าเส่มอท ั�งในระดับัับุัคีคีล คีรอบัคีรวั และชุี้มชี้น สร้าง โอกาสต่ิอการมี กิจกรรมทัางกาย (CREATE ACTIVE PEOPLE) กำำาหนดโปรัแกำรัมแลี่ะโอกำาสั 35 36 ACTION 3.1. ACTION 3.2. Strengthen provision of good-quality physical education and more positive experiences and opportunities for active recreation, sports and play for girls and boys, applying the principles of the whole-of-school approach in all pre-primary, primary, secondary and tertiary educational institutions, to establish and reinforce lifelong health and physical literacy, and promote the enjoyment of, and participation in, physical activity, according to capacity and ability. ส่งเสริมีการเรียนการสอนที�ส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายหรือวิชาพัล้ศก้ษาที�มีีคุณภาพั สรา้ง ประสบการณแ์ล้ะโอกาสในการเข้า้ร่วมีกิจกรรมีสนัทนา กิจกรรมีกีฬา แล้ะการล้ะเล่้นสำาหรบั เด็ำกที�น่าจดำจำา โดำยนำาแนวคิดำการพัฒันาโรงเรียนแบบองคร์วมี (Whole-of-School Approach) มีาประยุกติ ์ใชใ้นสถานศก้ษาระดำบัต่ิางๆ ติั�งแต่ิโรงเรียนอนุบาล้ โรงเรียนประถมีศก้ษา รวมี ถง้ โรงเรียนมีธัิ์ยมีศก้ษาติอนติน้แล้ะติอนปล้าย เพืั�อเสริมีสรา้งสุข้ภาพัในระยะยาว เพิั�มีความี รอบรูด้ำา้นการมีีกิจกรรมีทางกาย แล้ะส่งเสริมีความีสุข้ต่ิอการมีีกิจกรรมีทางกายที�สอดำคล้อ้ง กบัสมีรรถภาพัแล้ะความีสามีารถส่วนบุคคล้ Implement and strengthen systems of patient assessment and counselling on increasing physical activity and reducing sedentary behaviour, by appropriately trained health, community and social care providers, as appropriate, in primary and secondary health care and social services, as part of universal health care, ensuring community and patient involvement and coordinated links with community resources, where appropriate. เสริมีสรา้งใหบุ้คล้ากรทางดำา้นสุข้ภาพัที�ไดำร้บัการฝึ้กอบรมีมีาอย่างเหมีาะสมี เจา้หนา้ที�ดำา้นการ บริการสงัคมีในหน่วยบริการสุข้ภาพัระดำบัปฐมีภูมิีแล้ะทุติิยภูมิี แล้ะหน่วยงานบริการดำา้นสงัคมี ใชร้ะบบการประเมิีนแล้ะใหค้ำาปรก้ษาผูป่้วยในการเพิั�มีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมี เนือยนิ�ง เฉกเช่นเป็นส่วนหน้�งข้องการดูำแล้สุข้ภาพัโดำยถว้นหนา้ (Universal health care) ซ้ึ่�ง ชุมีชนแล้ะผูป่้วยไดำมี้ีส่วนร่วมี แล้ะมีีความีเหมีาะสมีกบัทรพััยากรชุมีชน 37 ACTION 3.3. ACTION 3.4. ACTION 3.5. ACTION 3.6. Enhance provision of, and opportunities for, more physical activity programmes and promotion in parks and other natural environments (such as beach, rivers and foreshores) as well as in private and public workplaces, community centres, recreation and sports facilities and faith-based centres, to support participation in physical activity, by all people of diverse abilities. เพิั�มีการจดัำสรรโครงการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายในสวนสาธิ์ารณะแล้ะสถานที�ธิ์รรมีชาติิต่ิางๆ (เช่น ชายหาดำแล้ะแม่ีนำ �า) รวมีถง้สถานที�ทำางานข้องภาครฐัแล้ะภาคเอกชน ศูนย ์ในชุมีชน พืั �นที� สนัทนาการ สถานที�เล่้นกีฬา แล้ะศูนยร์วมีความีศรทัธิ์าต่ิางๆ เพืั�อสนบัสนุนการมีีส่วนร่วมีข้อง ประชาชนทุกสมีรรถภาพัในการมีีกิจกรรมีทางกาย Enhance the provision of, and opportunities for, appropriately tailored programmes and services aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour in older adults, according to ability, in key settings such as local and community venues, health, social and long-term care settings, assisted living facilities and family environments, to support healthy ageing. เพิั�มีการจดัำสรรโอกาสแล้ะโครงการที�มีีความีเฉพัาะเจาะจง รวมีถง้การบริการที� มุ่ีงเป้าไป ที�การเพิั�มีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งในกลุ่้มีผูสู้งอายุติามีสมีรรถภาพัใน สภาพัแวดำล้อ้มีที�แติกต่ิางกนั เช่น พืั �นที�ชุมีชน สถานที�บริการทางดำา้นสงัคมี สุข้ภาพั แล้ะการ ดูำแล้ระยะยาว (Long-term care) พืั �นที�อำานวยความีสะดำวกแล้ะสภาพัแวดำล้อ้มีครอบครวั เพืั�อ สนบัสนุนการอยู่ดีำมีีสุข้เมืี�อเข้า้สู่วยัสูงอายุ (Healthy ageing) Strengthen the development and implementation of programmes and services, across various community settings, to engage with, and increase the opportunities for, physical activity in the least active groups, as identified by each country, such as girls, women, older adults, rural and indigenous communities, and vulnerable or marginalized populations, embracing positive contributions by all people. สนบัสนุนการพัฒันา การดำำาเนินโครงการแล้ะการบริการในพืั �นที�ชุมีชนต่ิางๆ ที�ส่งเสริมีให้ กลุ่้มีคนที�มีีการเคลื้�อนไหวนอ้ยที� สุดำในประเทศต่ิางๆ มีีโอกาสเพิั�มีกิจกรรมีทางกาย เช่น เด็ำกผูห้ญิ่ง ผูห้ญิ่ง ผูสู้งอายุ ชุมีชนชนบทแล้ะชุมีชนทอ้งถิ�น รวมีถง้กลุ่้มีประชากรชายข้อบ แล้ะประชาชนกลุ่้มีเปราะบาง ดำำาเนินโครงการพัฒันาชุมีชนแบบองคร์วมี (Whole-of-community) ในจงัหวดัำ อำาเภอ หรือ ชุมีชน เพืั�อกระตุิน้ใหผู้มี้ีส่วนไดำส่้วนเสียไดำมี้ีส่วนร่วมี แล้ะผสมีผสานนโยบายที�เหมีาะกบัสภาพั แวดำล้อ้มีในรูปแบบต่ิางๆเพืั�อเพิั�มีการมีีส่วนร่วมีส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมี เนือยนิ�งในประชากรทุกกลุ่้มีวยัแล้ะทุกสมีรรถภาพั โดำยเฉพัาะการเพิั�มีความีร่วมีมืีอ การมีีส่วน ร่วมีในการพัฒันาแล้ะความีรูส้ก้เป็นเจา้ข้องร่วมีจากชุมีชนรากหญ่า้ Implement whole-of-community initiatives, at the city, town or community levels, that stimulate engagement by all stakeholders and optimize a combination of policy approaches, across different settings, to promote increased participation in physical activity and reduced sedentary behaviour by people of all ages and diverse abilities, focusing on grassroots community engagement, co-development and ownership. 38 เส่ริมส่รา้งคีวามเข้ม้แข็้งใหก้บััการเป็น ผ้น้ำา โคีรงส่รา้งการบัริหารงาน คีวาม ร่วมม่อพื่หุภาค้ี คีวามส่ามารถข้องการข้บัั เคีล่�อนจากหน่วยปฏิิบัติัิการ รวมถงึระบับั ข้อ้ม้ลในทุกภาคีส่่วนเพ่ื่�อนำาไปส่้่คีวามเป็น เลิศในการระดัมและนำาเอาทรพัื่ยากรไป ใชี้ผ่้านคีวามร่วมม่อท ั�งระดับัันานาชี้าติิ ระดับััระหว่างประเทศ และระดับััภายใน ประเทศเพ่ื่�อการเพิื่�มกิจกรรมทางกาย และลดัพื่ฤติิกรรมเน่อยนิ�ง สร้างระบับั ทีั�เอื�อต่ิอการมี กิจกรรมทัางกาย (CREATE ACTIVE SYSTEMS) เสัริัมความเข้้มแข็้งผ่่านรัะบบธรัรัมาภิิบาลี่แลี่ะ ผ้้่กำำาหนดนโยบาย 39 40 ACTION 4.1. ACTION 4.2. เสริมีความีเข้ม้ีแข็้งข้องโครงสรา้งนโยบาย ภาวะผูน้ำา แล้ะระบบธิ์รรมีาภิบาล้ ในระดำบัประเทศ แล้ะระดำบัทอ้งถิ�น เพืั�อสนบัสนุนการดำำาเนินงานติามีข้อ้ปฏิิบติัิในการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกาย แล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�ง ซ้ึ่�งรวมีถง้การสนบัสนุนความีร่วมีมืีอข้องพัหุภาคี สรา้งกล้ไกการ ทำางานที�เป็นไปในทางเดีำยวกนั นโยบายที�สอดำคล้อ้งกนัในทุกภาคส่วน การพัฒันาแนวทาง การดำำาเนินงาน ข้อ้แนะนำาแล้ะแผนการดำำาเนินงานดำา้นการมีีกิจกรรมีทางกายแล้ะพัฤติิกรรมี เนือยนิ�งในทุกวยั รวมีถง้การติรวจสอบแล้ะประเมิีนข้ั�นติอนการดำำาเนินงานเพืั�อสรา้งความีเข้ม้ี แข็้งใหก้บัการระบุผูร้บัผิดำชอบ เสริมีสรา้งระบบข้อ้มูีล้แล้ะศกัยภาพัข้องประเทศแล้ะทอ้งถิ�น เพืั�อสนบัสนุนการเฝ้้าระวงัการ มีีกิจกรรมีทางกายทุกประเภทแล้ะพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งในประชากรทุกกลุ่้มีวยัอย่างสมีำ�าเสมีอ แล้ะสนบัสนุนการพัฒันาแล้ะทดำสอบเทคโนโล้ยีดิำจิทลั้ใหม่ีๆ เพืั�อสนบัสนุนระบบสำารวจเฝ้้า ระวงั รวมีถง้พัฒันาระบบสำารวจป่จจยัทางดำา้นสงัคมีแล้ะวฒันธิ์รรมี ป่จจยัทางดำา้นสภาพั แวดำล้อ้มีที�มีีส่วนเกี�ยวข้อ้งกบัการมีีกิจกรรมีทางกาย แล้ะการติิดำติามีแล้ะรายงานการดำำาเนิน นโยบายข้องพัหุภาคี เพืั�อระบุผูร้บัผิดำชอบแล้ะแนวทางในการดำำาเนินงานแล้ะกำาหนดำนโยบาย Strengthen policy frameworks, leadership and governance systems, at the national and subnational levels, to support implementation of actions aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviours, including multisectoral engagement and coordination mechanisms; policy coherence across sectors; guidelines, recommendations and actions plans on physical activity and sedentary behaviour for all ages; and progress monitoring and evaluation to strengthen accountability. Enhance data systems and capabilities at the national and, where appropriate, subnational levels, to support: regular population surveillance of physical activity and sedentary behaviour, across all ages and multiple domains; development and testing of new digital technologies to strengthen surveillance systems; development of monitoring systems of wider sociocultural and environmental determinants of physical inactivity; and regular multisectoral monitoring and reporting on policy implementation to ensure accountability and inform policy and practice. 41 เพิั�มีศกัยภาพัดำา้นการประเมิีนผล้ใหก้บัหน่วยงานวิจยัระดำบัประเทศแล้ะสถาบนัวิจยั รวมีถง้ กระตุิน้ใหมี้ีการประยุกติ ์ใชเ้ทคโนโล้ยีดิำจิทลั้แล้ะนวตัิกรรมี เพืั�อเร่งการพัฒันาแล้ะการดำำาเนิน นโยบายที�มีีประสิทธิิ์ภาพัในการเพิั�มีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�ง ยกระดำบัการสนบัสนุนการเพิั�มีความีติระหนกั ความีรู ้แล้ะความีมีีส่วนร่วมีในการปฏิิบติัิงาน ร่วมีกนัในระดำบัโล้ก ระดำบัภูมิีภาคแล้ะระดำบัประเทศ โดำยมุ่ีงเป้าไปที�ผูร้บัสารที�เกี�ยวข้อ้ง รวมีถง้ ผูน้ำาระดำบัสูง ผูก้ำาหนดำนโยบายในภาคส่วนต่ิางๆ สื�อสารมีวล้ชน ภาคส่วนเอกชน ผูน้ำาจงัหวดัำ แล้ะชุมีชน แล้ะชุมีชนข้นาดำใหญ่่ เสริมีความีเข้ม้ีแข็้งใหก้ล้ไกทางการเงินเพืั�อส่งเสริมีการดำำาเนินงานที�ย ั�งยืนในระดำบัประเทศแล้ะ ทอ้งถิ�น รวมีถง้การพัฒันาระบบที�เอื �อต่ิอการพัฒันาแล้ะดำำาเนินนโยบายส่งเสริมีกิจกรรมีทาง กายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�ง ACTION 4.4. ACTION 4.5. Strengthen the national and institutional research and evaluation capacity and stimulate the application of digital technologies and innovation to accelerate the development and implementation of effective policy solutions aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour. Escalate advocacy efforts to increase awareness and knowledge of, and engagement in, joint action at the global, regional and national levels, targeting key audiences, including but not limited to high-level leaders, policy-makers across multiple sectors, the media, the private sector, city and community leaders, and the wider community. Strengthen financing mechanisms to secure sustained implementation of national and subnational action and the development of the enabling systems that support the development and implementation of policies aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour. ACTION 4.3. 42 การพัฒันาแผนปฏิิบติัิการระดำบัโล้กฉบบันี�คำาน้งถง้ความีแติก ต่ิางข้องจุดำเริ�มีติน้ในการดำำาเนินงานเพืั�อล้ดำพัฤติิกรรมีเนือย นิ�งในแต่ิล้ะประเทศ นอกจากนี�ยงัพิัจารณาถง้ความีแติกต่ิาง ในการใหค้วามีสำาคญั่แล้ะความีพัง้พัอใจในการมีีกิจกรรมีทาง กายรูปแบบต่ิางๆ ในแต่ิล้ะบริบทพืั �นที�แล้ะกลุ่้มีประชากร ซ้ึ่�ง แติกต่ิางกนัดำว้ยวฒันธิ์รรมี บริบทแล้ะทรพััยากร ดำงันั�นจ้ง ไม่ีสามีารถแกป่้ญ่หาไดำด้ำว้ยนโยบายเพีัยงหน้�งเดีำยว โดำยแผน ปฏิิบติัิการฉบบันี�มีีเป้าประสงคท์างยุทธิ์ศาสติร ์4 ข้อ้ที�สามีารถ สำาเร็จไดำ้โดำยการปฏิิบติัิติามีข้อ้เสนอแนะเชิงนโยบาย 20 ประการ ซ้ึ่�งสามีารถปรบัใชก้บับริบทข้องทุกประเทศสมีาชิก ไดำอ้ย่างเป็นสากล้ การจดัำล้ำาดำบัความีสำาคญั่ ความีเป็นไปไดำแ้ล้ะความีกา้วหนา้ ในการดำำาเนินงานนั�นจะแติกต่ิางกนัไปติามีบริบท (55) ดำงันั�น ประเทศจ้งควรประเมิีนสถานการณป่์จจุบนัภายในประเทศ เพืั�อระบุความีกา้วหนา้ข้องการดำำาเนินงานที� มีีอยู่ที�สามีารถ พัฒันาใหดี้ำข้้ �นไดำ ้ แล้ะระบุโอกาสข้องนโยบายแล้ะช่องว่างใน การดำำาเนินงาน ทุกประเทศควรที�จะดำำาเนินงานติามีข้อ้ปฏิิบติัิที�อยู่ในระดำบั “ติน้นำ �า” แล้ะมีีเป้าหมีายเพืั�อสนบัสนุนป่จจยัทางดำา้นสงัคมี วฒันธิ์รรมี เศรษฐกิจแล้ะสิ�งแวดำล้อ้มีที� ส่งเสริมีใหเ้กิดำการ มีีกิจกรรมีทางกาย โดำยผสมีผสานกบัข้อ้ปฏิิบติัิในระดำบั “ปล้ายนำ �า” ซ้ึ่�งมุ่ีงเนน้ไปที�ระดำบับุคคล้ (ทางดำา้นการศก้ษา แล้ะข้อ้มูีล้) ทั�งนี �ควรดำำาเนินงานอย่างสอดำคล้อ้งกบัหล้กัการ การจดัำสรรป่นส่วนที�เหมีาะสมี นอกจากนี�วิธีิ์การเชิงระบบนี� จะช่วยใหป้ระเทศสามีารถระบุกล้ยุทธิ์ ์ในการผสมีผสานข้อ้ เสนอแนะทางนโยบายที�มีีความีเฉพัาะเจาะจงกบัการดำำาเนิน งานในระยะสั�น (2-3 ปี) ระยะกล้าง (3-6 ปี) แล้ะระยะยาว (7- 12 ปี) (ดูำภาพัที� 1) การประสบความีสำาเร็จในการดำำาเนินงานติามีข้อ้เสนอแนะ อย่างสมีบูรณ์ในระดำบัประเทศเป็นวาระระยะยาวข้องประเทศ สมีาชิกส่วนใหญ่่ อย่างไรก็ติามีประเทศต่ิางๆสามีารถคิดำริเริ�มี นโยบายใหม่ีๆในระดำบัทอ้งถิ�นแล้ะระดำบัเมืีองไดำต้ิามีความี เหมีาะสมี เพืั�อดูำประสิทธิิ์ภาพัก่อนแล้ว้จ้งสรา้งแรงกระตุิน้ ให้เกิดำความีครอบคลุ้มีทั�งระดำบัประเทศ ดำงันั�นควรมีีการ ยกย่องแล้ะส่งเสริมีนโยบายที�สรา้งผล้กระทบไดำส้ำาเร็จ เพืั�อ ใหก้ารสนบัสนุนแล้ะใหเ้ป็นที�ประจกัษแ์ก่ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสีย ชุมีชนแล้ะรฐั นอกจากนี�การกระตุิน้ใหชุ้มีชนมีีส่วนร่วมีในการ วางแผนแล้ะการดำำาเนินงานก็เป็นหวัใจสำาคญั่ข้องความีสำาเร็จ เช่นกนั ดำงันี�แผนปฏิิบติัิการนี�จง้มีีข้อ้เสนอแนะเชิงนโยบายที� สอดำคล้อ้งกบัวิธีิ์การแบบองคร์วมีทั�งสงัคมี (Whole-of-society approach) ที�มีีเป้าหมีายเพืั�อมีอบอำานาจใหก้บัชุมีชน การดำำาเนินงานจำาเป็นติอ้งเกี�ยวเนื�องกบัการดำำาเนินงานร่วมี กบัพัหุภาคี เนื�องจากวาระข้องนโยบายนั�นไม่ีสามีารถกระทำา ใหส้ำาเร็จไดำ้โดำยหน่วยงานใดำหน่วยงานหน้�ง ดำงันั�นผูมี้ีส่วนไดำ้ ส่วนเสียที�เกี�ยวข้อ้งทั�งหมีดำจง้ควรมีีส่วนในการดำำาเนินงานติามี แผนปฏิิบติัิการระดำบัโล้กนี�ในระดำบัประเทศ ระดำบับุคคล้ แล้ะ ผ่านการดำำาเนินงานร่วมีใน 7 ดำา้นหล้กัดำงันี� คืว�มีเป็นำผ้้นำำ� ในการสรา้งวิสยัทศัน์ในระดำบัประเทศที�มีีการใหค้วามีสำาคญั่ กบัการส่งเสริมีการมีีกิจกรรมีทางกายแล้ะการล้ดำพัฤติิกรรมี เนือยนิ�ง แล้ะการมีีส่วนร่วมีกบัภาคส่วนที�หล้ากหล้ายในทุก ระดำบั ติอ้งอาศยัความีเป็นผูน้ำาที�มีีความีเข้ม้ีแข็้งแล้ะชดัำเจน ร่วมีกบัมีีความีมุ่ีงมีั�น ดำงันั�นผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียจง้สามีารถเป็น ผูน้ำาไดำ้โดำยการปฏิิบติัิติวัเป็นติวัอย่างที�ดีำ เป็นแชมีป์เปี�ยนที� กระตืิอรือรน้ในดำา้นข้อ้ปฏิิบติัิทางนโยบายที�แนะนำา แล้ะสรา้ง การเปลี้�ยนแปล้ง ไม่่สาม่ารถแก้ปั้ญหาได้้ด้้วยุนโยุบายุเพ่ียุง หน่�งเด่้ยุว แผนป้ฏิิบัติการน่� ม่่ข้้อเสนอแนะท่� เป็้นวิธ่เชิิงระบบท่�สาม่ารถป้รับใช้ิกับบริบท ข้องทุกป้ระเทศสม่าชิิกได้้อยุ่างเป็้นสากล การดำำาเนิำนำงานำติามข้้อเสนำอแนำะ 43 นำโยบ�ยและระบบธีรรมี�ภิบ�ล ผูด้ำำาเนินนโยบายร่วมีทั�งหมีดำควรประเมิีนแล้ะเสริมีความีเข้ม้ี แข็้งใหก้บันโยบายตินเองแล้ะระบบธิ์รรมีาภิบาล้ เพืั�อที�จะส่ง เสริมีใหเ้กิดำความีเชื�อมีโยงกบัวาระการส่งเสริมีกิจกรรมีทาง กายแล้ะการล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งมีากใหม้ีากที�สุดำ นอกจาก นี�ยงัควรมีีการพัฒันาแล้ะปรบัใหน้โยบายที�เกี�ยวข้อ้งมีีความี ทนัสมียั แนวทางที�เกี�ยวข้อ้งกบัหน่วยงานแล้ะพืั �นที�หรือเข้ติ การปกครองต่ิางๆควรมีีความีสอดำคล้อ้งกบัข้อ้เสนอแนะใน แผนปฏิิบติัิการฉบบันี� ก�รประส่�นำก�รทำ�ง�นำ ภารกิจที� เป็นหัวใจหล้กัคือการประสานการทำางานข้อง การวางแผนชาติิ การดำำาเนินงาน แล้ะการประเมิีนแล้ะการ ติิดำติามีผล้ความีกา้วหนา้แล้ะส่วนร่วมีจากผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสีย ต่ิางๆ ภาคส่วนทางดำา้นสุข้ภาพัมีีบทบาทที�ชดัำเจนในการนำา แล้ะจดัำประชุมีระหว่างผูด้ำำาเนินงานร่วมี นอกจากนี�ผูมี้ีส่วน เกี�ยวข้อ้งอื�นๆควรร่วมีพัฒันากล้ไกการประสานการทำางานใน ระดำบัประเทศแล้ะระดำบัทอ้งถิ�น(รวมีถง้ระดำบัอื�นที�เหมีาะสมี เช่น เมืีองแล้ะชุมีชน) ใหมี้ีประสิทธิิ์ภาพัแล้ะยั�งยืน ก�รระดัมีทรัพื่ย�กร รฐับาล้ควรสนบัสนุนการล้งทุนสำาหรบัการส่งเสริมีการมีี กิจกรรมีกรรมีทางกายภายใติ้โครงการป้องกนัแล้ะรกัษา โรคไม่ีติิดำต่ิอเรื �อรงั (NCDs) รวมีถง้หล้กัทรพััทยก์ารล้งทุน หล้กัอื�นๆข้องรฐับาล้ที� เกี�ยวข้อ้งกบัแผนปฏิิบติัิการ เช่น การคมีนาคมี การวางผงัเมืีอง การกีฬา แล้ะการศก้ษา แมี้ การเพิั�มีทรพััยากรจะมีีความีจำาเป็นในหล้ายๆกรณี แต่ิกรณี นี�มีีความีเป็นไปไดำที้�จะข้ยายระดำบัการดำำาเนินงานดำว้ยการ จดัำสรรทรพััยากรที� มีีอยู่แล้ว้ให้กบัการดำำาเนินงานส่งเสริมี การเพิั�มีกิจกรรมีทางกายที�มีีความีสำาคญั่ที�สุดำ ผูมี้ีส่วนเกี�ยว ข้อ้งอื�นๆควรมีองหาแหล่้งทรพััยากรสำาหรบัการดำำาเนินงาน โดำยเฉพัาะในประเทศที�มีีทรพััยากรจำากดัำ แล้ะควรสนบัสนุน โอกาสในการฝึ้กหดัำ การวิจยัแล้ะการพัฒันา ก�รมีีส่่วนำร่วมีของชุมีชนำ การสรา้งสงัคมีที�ไม่ีเนือยนิ�งนั�นติอ้งอาศยัการมีีส่วนร่วมีแล้ะ ความีเป็นเจา้ข้องร่วมีข้องผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียทั�งหมีดำ เพืั�อให้ เกิดำการพัฒันาแนวทางการแกป่้ญ่หาที�มีีความีเฉพัาะเจาะจง มีีคุณค่า มีีความียั�งยืนแล้ะมีีประสิทธิิ์ภาพั การสรา้งการมีีส่วน ร่วมีจากทั�งชุมีชน ภาคส่วนประสงัคมี ภาคส่วนเอกชน ภาค ส่วนมูีล้นิธิิ์แล้ะภาคส่วนอื�นๆ สามีารถช่วยสรา้งผล้ประโยชน์ ร่วมีแล้ะก่อใหเ้กิดำการพัฒันาศกัยภาพัแล้ะความีสำาเร็จในการ สรา้งเป้าหมีายร่วมีกบัหน่วยงานอื�นๆแล้ะผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสีย ทั�งนี � การสรา้งการมีีส่วนร่วมีควรเริ�มีจากการเผยแพัร่แผน ปฏิิบติัิการระดำบัโล้กอย่างทั�วถง้ แล้ะสื�อสารความีมุ่ีงมีั�นข้อง แต่ิล้ะประเทศที�จะดำำาเนินงานภายใติวิ้สยัทศัน์ในการสรา้ง บรรทดัำฐานสงัคมีที� ไม่ีเนือยนิ�งพัรอ้มีกบัสรา้งโอกาสที� เท่า เทียมี เข้า้ถง้ไดำ ้จ่ายไดำ ้แล้ะมีีความีสนุกสนานใหก้บัทุกคน ก�รส่่งเส่ริมีและก�รขับเคืลื�อนำ ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียทั�งหมีดำควรส่งเสริมีแล้ะข้บัเคลื้�อนการ ดำำาเนินนโยบายที�จำาเป็นต่ิอบริบทแล้ะล้ำาดำบัความีสำาคญั่ข้อง ประเทศอย่างแข็้งข้นั การส่งเสริมีความีติอ้งการแล้ะโอกาส ในการเพิั�มีการมีีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือย นิ�งเพืั�อผล้ประโยชนข์้องภาคส่วนต่ิางๆที�เกี�ยวข้อ้งนั�นมีีความี จำาเป็นอย่างยิ�งในทุกระดำบั ภาคประชาสงัคมีแล้ะหน่วย งานที�ไม่ีใช่ภาครฐัมีีบทบาทในการเป็นศูนยก์ล้างข้องการข้บั เคลื้�อนแล้ะการติิดำติามีผูร้บัผิดำชอบ ก�รใช้หลักฐ�นำเชิงประจักษ์์ การวางแผนนโยบายในระดำบัประเทศแล้ะระดำบัทอ้งถิ�นควร มีีการใชห้ล้กัฐานเชิงประจกัษ ์ ข้อ้มูีล้ แล้ะระบบฐานข้อ้มูีล้ที� เชื�อถือในการสนบัสนุนการดำำาเนินงานแล้ะการประเมิีน ควร มีีการใชง้านวิจยัแล้ะนวตัิกรรมีในการแนะแนวทางนโยบาย ใหม่ีแล้ะเสริมีความีเข้ม้ีแข็้งใหก้ารปฏิิบติัิ นอกจากนี�ระบบการ เฝ้้าระวงัแล้ะการประเมิีนนโยบายเป็นส่วนสำาคญั่สำาหรบัการ ติิดำติามีผล้แล้ะผูร้บัผิดำชอบในระดำบัประเทศ โดำยผูมี้ีส่วนไดำ้ ส่วนเสียควรสนบัสนุนการพัฒันาหล้กัฐานเชิงประจกัษแ์ล้ะ ระบบฐานข้อ้มูีล้ โดำยเฉพัาะอย่างยิ�งในประเทศที�มีีรายไดำป้าน กล้างถง้ติำ�า (LMICs) องคก์ารอนามียัโล้กจะสนบัสนุนประเทศสมีาชิกในการดำำาเนิน งานติามีข้อ้เสนอแนะดำา้นนโยบายทั�ง 20 ประการในระดำบั ประเทศแล้ะทอ้งถิ�นดำว้ยการใหค้วามีสำาคญั่กบัการดำำาเนิน งานดำงัต่ิอไปนี� (i) จดัำทำากรอบการประเมิีนแล้ะติิดำติามีผล้ สำาหรบัแผนปฏิิบติัิการนี�ใหเ้สร็จสมีบูรณ ์ แล้ะสนบัสนุนให้ ประเทศนำาไปประยุกติ ์ใช้โดำยปรบัให้เหมีาะสมีกบับริบท ข้องประเทศ (ii) สนบัสนุนประเทศสมีาชิกในการประเมิีน ความีกา้วหนา้ดำา้นการมีีกิจกรรมีทางกายล่้าสุดำแล้ะส่งเสริมี ให้พัฒันาหรือปรบันโยบายชาติิแล้ะแผนปฏิิบติัิการข้อง กิจกรรมีทางกายใหมี้ีความีทนัสมียั (หากมีีความีจำาเป็น) (iii) 44 เสริมีความีเข้ม้ีแข็้งการดำำาเนินงานอย่างมีีส่วนร่วมีกบัภาคส่วน ที� ไม่ีเกี�ยวข้อ้งกบัดำา้นสุข้ภาพัในระดำบัโล้ก ภูมิีภาค แล้ะระดำบั ประเทศ (iv) สนบัสนุนแล้ะเป็นผูน้ำาการข้บัเคลื้�อนในระดำบัสูง เพืั�อเพิั�มีความีติระหนกัรูใ้นความีสำาคญั่ข้องการมีีกิจกรรมีทาง กายต่ิอเป้าหมีายการพัฒันาอย่างยั�งยืน ปี พั.ศ. 2573 แล้ะ การระดำมีทรพััยากร (v) พัฒันาแล้ะเผยแพัร่แนวทาง เครื�องมืีอ แล้ะทรพััยากรในการฝึ้กฝ้น ร่วมีกนักบัผูที้�มีีส่วนเกี�ยวข้อ้ง เพืั�อ ที�จะสนบัสนุนการดำำาเนินงานติามีข้อ้เสนอแนะดำา้นนโยบายทั�ง 20 ประการข้องการมีีกิจกรรมีทางกายแล้ะพัฤติิกรรมีเนือยนิ�ง มีีการแจกแจงรายล้ะเอียดำเกี�ยวกบับทบาทแล้ะหนา้ที�รบัผิดำ ชอบต่ิอข้อ้เสนอแนะแต่ิล้ะข้อ้ ข้องประเทศสมีาชิก เล้ข้าธิิ์การ องคก์ารอนามียัโล้กแล้ะผูมี้ีส่วนเกี�ยวข้อ้งอื�นๆ ในภาคผนวกที� 2 2.4 2.3 2.2 2.1 2.5 1.2 1.3 สรุ�างสภาพัแวิดล้�อม ท่�เอื�อต่่อกิารุม่ กิิจกิรุรุมทางกิาย สรุ�างบรุรุทัดฐาน์ สังคมท่� ไม่เนื์อยนิ์�ง ปรบัปรุงความีสามีารถใน การเข้า้ถง้พืั �นที�สาธิ์ารณะ (Improve access to public open spaces) เสริมีสรา้งความีปล้อดำภยั บนทอ้งถนน (Strengthen road safety) พัฒันาเสน้ทางเดิำนเทา้ แล้ะพืั �นที�ป่� นจกัรยาน อย่างครอบคลุ้มี (Improve walking and cycling networks) บูรณาการนโยบาย ผงัเมืีองแล้ะการ คมีนาคมี (Integrate transport and urban planning policies) ใชน้โยบายออกแบบ อาคารที�เพิั�มีการมีี กิจกรรมีทางกายแบบ เชิงรุก (Implement proactive building policies) ส่งเสริมีความีเข้า้ใจต่ิอ หล้กัการผล้ประโยชนร่์วมี (Promote the co-benefits) สนบัสนุนการจดัำกิจกรรมีให้ ประชาชนจำานวนมีากไดำมี้ี กิจกรรมีทางกาย (Provide mass participation events) 1.4 พัฒันาศกัยภาพัผูป้ฏิิบติัิ งาน (Build workforce capacity) 45 FIGURE 1: Whole-of-Government solutions for Physical Inactivity ก�รกำ�หนดตุวัเลขีขี�อเสำนอเชิงนโยบ�ยทั�ง 20 ประก�ร อ� งถง่ร�ยง�นแผู้นปฏิิบติัุก�รระดบัโลกเพ่�อส่ำงเสำริมักิจักรรมัท�งก�ยฉบบัสำมับ้รณ ์ 4.1 4.4 4.5 4.3 4.2 3.4 3.3 3.1 3.53.63.2 1.1 เสริมีสรา้งงานวิจยัแล้ะการ พัฒันา (Build research and development) พัฒันาระบบนวตัิกรรมี ทางการเงิน (Develop innovative finance mechanisms) สรา้งความีเข้ม้ีแข็้งให้ กบันโยบาย ความีเป็นผูน้ แล้ะ โครงสรา้งการบริหาร งาน (Strengthen policy leadership and governance) ข้ยายการดำำาเนินงาน ข้บัเคลื้�อนนโยบาย (Expand advocacy) ปรบัปรุงแล้ะรวบรวมี ระบบข้อ้มูีล้เข้า้ ดำว้ยกนั (Improve and integrate data systems) สรุ�างรุะบบ ท่�เอื�อต่่อกิารุม่ กิิจกิรุรุมทางกิาย สรุ�างโอกิาส ต่่อกิารุม่ กิิจกิรุรุมทางกิาย สรุ�างสภาพัแวิดล้�อม ท่�เอื�อต่่อกิารุม่ กิิจกิรุรุมทางกิาย สรุ�างบรุรุทัดฐาน์ สังคมท่� ไม่เนื์อยนิ์�ง พัฒันาโปรแกรมีส่งเสริมี กิจกรรมีทางกายติามี สถานที�ต่ิางๆ (Provide programmes across multiple settings) จดัำโปรแกรมีส่งเสริมี กิจกรรมีทางกายสำาหรบั ผูสู้งอายุ (Improve provision for older adults) เสริมีสรา้งคาบวิชา พัล้ศก้ษาที�มีีคุณภาพั (Enhance physical education and school based programs) จดัำกิจกรรมีทางกาย เฉพัาะสำาหรบักลุ่้มี ประชากรที�เคลื้�อนไหว นอ้ยที�สุดำ (Prioritize programmes for the least active) ดำำาเนินโครงการ ส่งเสริมีกิจกรรมี ทางกายในระดำบั ชุมีชน (Implement community-wide initiatives) ผนวกกิจกรรมีทางกาย เข้า้กบัระบบสุข้ภาพั แล้ะการบริการสงัคมี (Incorporate physical activity into health and social services) รณรงคก์ารสื�อสาร การติล้าดำเพืั�อสงัคมี (Implement social marketing campaigns) เพิั�มกิิจกิรุรุมทางกิาย เพืั�อโล้กิท่� ม่สุขภาวิะด่ข้�น์ 46 การติิดำติามีความีกา้วหนา้ข้องการบรรลุ้เป้าหมีายในการล้ดำ ความีชุกระดำบัโล้กข้องการมีีกิจกรรมีทางกายไม่ีที�เพีัยงพัอใน วยัผูใ้หญ่่แล้ะวยัรุ่นล้ง 15 % ภายในปี พั.ศ. 2573 นั�นจะใชต้ิวั ชี �วดัำผล้ล้พััธิ์ ์2 ติวัชี �วดัำที�ที�รบัรองโดำยสมีชัชาอนามียัโล้ก (the World Health Assembly) ในกรอบการติิดำติามีผล้สำาหรบัการ ป้องกนัแล้ะการควบคุมีโรคไม่ีติิดำต่ิอเรื �อรงั (NCDs) ไดำแ้ก่ • ความีชุกข้องการมีีกิจกรรมีทางกายที� ไม่ีเพีัยงพัอในกลุ่้มี ประชากรอายุ 18 ปี แล้ะมีากกว่า • ความีชุกข้องการมีีกิจกรรมีทางกายที� ไม่ีเพีัยงพัอในกลุ่้มีวยั รุ่น (อายุ 11-17 ปี)1 ประเทศสมีาชิกควรเสริมีความีเข้ม้ีแข็้งการรายงานข้อ้มูีล้ที�มีา จากแหล่้งที�แติกต่ิางกนัที�มีีความีสอดำคล้อ้งกบัข้อ้เสนอแนะ (6,28,56,57) แล้ะควรสะทอ้นเป้าประสงคท์ ั�งสองข้อ้ที�มีีความี สำาคญั่ที�สุดำสำาหรบัแผนปฏิิบติัิการนี� ไดำแ้ก่ (i) ล้ดำระดำบัการมีี กิจกรรมีทางกายไม่ีที�เพีัยงพัอในกลุ่้มีประชากรทั�งหมีดำ แล้ะ (ii) ล้ดำความีเหลื้�อมีล้ำ �าแล้ะระดำบัข้อการมีีกิจกรรมีทางกายไม่ีที� เพีัยงพัอในกลุ่้มีประชากรที�มีีกิจกรรมีทางกายติำ�าที�สุดำภายใน ประเทศ โดำยข้อ้มูีล้ที�มีาจากแหล่้งที�แติกต่ิางกนัควรครอบคลุ้มี ถง้การวดัำเฉพัาะข้องการมีีกิจกรรมีทางกาย (จากการทำางาน เดิำนแล้ะป่� นจกัรยาน แล้ะช่วงพักัผ่อน) รวมีถง้การแสดำงผล้ติามี ป่จจยัดำา้นเศรษฐฐานะ วฒันธิ์รรมี เศรษฐกิจ แล้ะภูมิีศาสติร ์ กรอบก�รติิดัติ�มีและตัิวชี�วัดั องคก์ารอนามียัโล้กมีีความีมุ่ีงมีั�นที�จะจดัำทำากรอบการติิดำติามี แล้ะการประเมิีนผล้ รวมีถง้ชุดำติวัชี �วดัำกระบวนการแล้ะผล้กระ ทบใหเ้สร็จสมีบูรณภ์ายในเดืำอนธิ์นัวาคมี พั.ศ. 2560 เพืั�อที�จะ ติิดำติามีการดำำาเนินงานข้องแผนปฏิิบติัิการนี�ในระดำบัโล้กแล้ะ ระดำบัประเทศ โดำยมีีการวางแผนที�จะเผยแพัร่พัรอ้มีกบัคำา บรรยายเชิงเทคนิคในเว็บไซึ่ติ ์ เพืั�อแจกแจงว่าองคก์ารอนามียั โล้กจะมีีกระบวนการติิดำติามีความีกา้วหนา้แล้ะการประเมิีน การดำำาเนินงานข้องประเทศในระดำบัประเทศแล้ะระดำบัภูมิีภาค อย่างไร จะมีีการนำาหล้กัการดำา้นเศรษฐศาสติร ์ประสิทธิิ์ผล้แล้ะความี ยืดำหยุ่นมีาใชใ้นการพัฒันากรอบการติิดำติามีประเมิีนผล้ หาก เป็นไปไดำ ้กรอบการประเมิีนผล้จะมุ่ีงเป้าไปที�การล้ดำภาระการ เก็บข้อ้มูีล้ดำว้ยระบบการเก็บข้อ้มูีล้ที�ใช้ในป่จจุบนั แล้ะการ คน้หาความีมีีประสิทธิิ์ภาพัแล้ะความีเชื�อมีโยงโดำยการเปรียบ เทียบกบัระบบติิดำติามีที� ถูกสรา้งข้้ �นสำาหรบัสุข้ภาพัอื�นๆที� เกี�ยวข้อ้ง ติวัชี �วดัำดำา้นสงัคมีแล้ะสิ�งแวดำล้อ้มีภายในเป้าหมีาย การพัฒันาที�ย ั�งยืน (SDGs) ดำงันั�นจะเนน้ไปที�การระบุติวัชี � วดัำผล้กระทบแล้ะกระบวนการที�เกี�ยวข้อ้งแล้ะมีีความีเป็นไป ไดำ ้ แล้ะมีีแนวโนม้ีที�ประเทศต่ิางๆจะคุน้เคยกบัติวัชี �วดัำเหล่้า นั�นอยู่แล้ว้ ซ้ึ่�งหากเป็นไปไดำ ้ติวัชี �วดัำที�พับควรสามีารถประเมิีน ผล้ไดำจ้ากการใชเ้ครื�องมืีอมีีอยู่แล้ว้ในการเก็บข้อ้มูีล้ที� เพืั�อช่วย ล้ดำภาระข้องประเทศ เช่น แบบสำารวจ NCD country capacity survey แบบสำารวจความีปล้อดำภยับนทอ้งถนนระดำบัโล้ก (country survey on global road safety) การสำารวจสุข้ภาพั เด็ำกในพืั �นที�โรงเรียนระดำบัโล้ก (global school- based student health survey) การสำารวจนโยบายสุข้ภาพัในโรงเรียนระดำบั โล้ก (global school health policy survey) แล้ะฐานข้อ้มูีล้ เมืีองที�เป็นมิีติรกบัผูสู้งวยั (age-friendly cities database) โดำย ข้อ้มูีล้ระดำบัโล้กที�เกี�ยวข้อ้งสามีารถเข้า้ถง้ไดำผ่้านฐานข้อ้มูีล้ เช่น ฐานข้อ้มูีล้มีล้พิัษทางอากาศในเมืีองข้ององคอ์นามียัโล้ก (58) แล้ะพืั �นที�สาธิ์ารณะที�เป็นส่วนหน้�งข้องโครงการ UN- Habitat’s city prosperity (59) ซึ่้�งสอดำคล้อ้งกบัเป้าหมีายการ 1 ยงัไม่ีมีีการนำาเสนอติวัขี้ �วดัำสำาหรบักลุ่้มีวยันอ้ยกว่า 11 ปี เนื�องจากการข้าดำข้อ้มูีล้พืั �นฐานเริ�มีติน้ในระดำบัโล้กแล้ะการข้าดำมีติิในระดำบัโล้กต่ิอ การรายงานผล้ดำว้ยตินเอง หรือ เครื�องมืีอที�ใชว้ดัำจุดำประสงค ์ หรือจุดำติดัำ ส่งเสริม่การรายุงานผลข้้อมู่ลแยุก ตาม่ลักษณะป้ระชิากร เพ่ี�อแสด้งค์วาม่ ก้าวหน้าต่อการลด้ค์วาม่แตกต่าง ระหว่างกลุ่ม่ การติิดำติามและประเมินำผล 47 1 ดูำ มีติิการประชุมีสมีชัชาอนามียัโล้ก 66.10 (พั.ศ.2556) (http://apps.who. int/gb/ebwha/ pdf_files/WHA66/A66_ R10-en.pdf, accessed April 2018). พัฒันาอย่างยั�งยืนที� 11.7 นอกจากนี�จะมีีการประชุมีปรก้ษา หารือดำา้นเทคนิคเพืั�อรวบรวมี ข้อ้คิดำเห็นข้องผูเ้ชี�ยวชาญ่จากภาคส่วนที�เกี�ยวกบัสุข้ภาพัแล้ะ ภาคส่วนอื�นๆ เพืั�อใหต้ิวัชี �วดัำสามีารถสะทอ้นความีกา้วหนา้ทั�ง ดำา้นกระบวนการแล้ะผล้กระทบข้องการดำำาเนินงานไปสู่เป้า หมีายระดำบัโล้กข้องประเทศ ประเทศสมีาชิกจะไดำร้บัการสนบัสนุนดำว้ยข้อ้แนะนำาดำา้นวิธีิ์ การประเมิีนผล้นโยบายแล้ะเครื�องมืีอสำาหรบัการใช้ในระดำบั ทอ้งถิ�น ซ้ึ่�งมีีการคาดำการณว่์าประเทศจะเผยแพัร่รายงานข้อง ประเทศอย่างสมีำ�าเสมีอ ก�รร�ยง�นำคืว�มีก้�วหน้ำ� ระดัับโลก การรายงานความีกา้วหนา้ระดำบัโล้กในการดำำาเนินงานติามีแผน ปฏิิบติัิการระดำบัโล้กเพืั�อส่งเสริมีกิจกรรมีทางกาย มีีความีเชื�อมี โยงกบัย่อหนา้ที� 3.9 ในมีติิ WHA66.10 (2556) รายงานฉบบัแรก จะถูกนำาเสนอในปี พั.ศ. 2564 (ใชข้้อ้มูีล้จากปี พั.ศ.2563) ฉบบั ที�สองจะเผยแพัร่ในปี พั.ศ. 2569 (ใชข้้อ้มูีล้ในปี พั.ศ. 2568) แล้ะ รายงานฉบบัสุดำทา้ยจะเสนอใหอ้งคก์ารอนามียัโล้กพิัจารณา ในปี พั.ศ. 25731 โดำยเป็นส่วนหน้�งข้องการรายงานเป้าหมีาย ที�เกี�ยวข้อ้งกบัเป้าหมีายการพัฒันาอย่างยั�งยืนปี พั.ศ. 2573 48 1. WHO. Global recommendations on physical activity for health. Geneva: World Health Organization; 2010. 2. Schuch F, Vancampfort D, Richards J, Rosenbaum S, Ward PB, Stubbs B. Exercise as a treatment for depression: a meta-analysis adjusting for publication bias. J Psychiatr Res. 2016;77:42–51. 3. Mammen G, Faulkner G. Physical activity and the prevention of depression: a systematic review of prospective studies. Am J Prev Med. 2013;45(5):649– 657. 4. Livingston G, Sommerlad A, Orgeta V, Costafreda SG, Huntley J, Ames D, et al. Dementia prevention, intervention, and care. Lancet. 2017;16;390(10113):2673–2734. 5. Das P and Horton R. Rethinking our approach to physical activity. Lancet. 2012;380(9838):189–190. 6. WHO. Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013–2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 7. Page 5 of the Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013–2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 8. WHO. Montevideo roadmap 2018–2030 on NCDs as a sustainable development priority. Geneva: World Health Organization; 2017. 9. Pages 33–34 of the Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013–2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 10. WHO. Global strategy on diet, physical activity and health. Geneva: World Health Organization; 2004. 11. WHO Regional Office for Europe. Physical activity strategy for the WHO European Region 2016–2025. Copenhagen: World Health Organization; 2016. 12. WHO. Tackling NCDs: ‘Best buys’ and other recommended interventions for the prevention and control of noncommunicable disease. Geneva: World Health Organization; 2017. 13. Tremblay M, Aubert S, Barnes JD, Saunders TJ, Carson V, Latimer-Cheung AE, et al. Sedentary Behaviour Research Network (SBRN)-terminology consensus project process and outcome. Int J Behav Nutr Phys Act. 2017;14:75. 14. Owen N, Healy GN, Matthews CE, Dunstan DW. Too much sitting: the population-health science of sedentary behaviour. Exerc Sport Sci Rev. 2010;38(3):105–113. 15. WHO. Global status report on noncommunicable diseases. Geneva: World Health Organization; 2014. 16. Sallis J, Bull F, Guthold R, Heath GW, Inoue S, Kelly P, et al. Progress in physical activity over the Olympic quadrennium. Lancet. 2016;388:1325–36. 17. Ding D, Lawson KD, Kolbe-Alexandar TL, Finkelstein EA, Katzmarzyk PT, Mechelen W. et al. The economic burden of physical inactivity: a global analysis of major non-communicable diseases. Lancet. 2016;388(10051):1311–24. 18. Bull F, Goenka S, Lambert V, Pratt M. Physical activity for the prevention of cardiometabolic disease. In: Prabhakaran D, Anand S, Gaziano TA, Mbanya J, Wu Y, Nugent R. editors. Disease Control Priorities. 3rd edition, Vol.5 Cardiovascular, respiratory, and related disorders (DCP3). Washington DC: World Bank. 2017;79–99. 19. Li Z, Wang W, Yang C, Ding H. Bicycle mode share in China: a city-level analysis of long term trends. Transportation. 2017;(44):773–788. 20. Woodward A, Lindsay G. Changing modes of travel in New Zealand cities. In: Howden-Chapman P, Stuart K, Chapman R, editors. Sizing up the city – Urban form and transport in New Zealand. Wellington: New Zealand Centre for Sustainable Cities centred at University of Otago; 2010. 21. Sallis J, Cerin E, Conway T, Adams M, Frank L, Pratt M, et al. Physical activity in relation to urban environments in 14 cities worldwide: a cross-sectional study. Lancet. 2016;287(10034):2207–2217. 22. Giles-Corti B, Vernez-Moudon A, Reis R, Turrell G, Dannerberg AL, Badland H, et al. City planning and population health: a global challenge. Lancet. 2016;388:2912–24. 23. The Shanghai Consensus on Healthy Cities 2016. Shanghai Declaration on promoting health in the 2030 Agenda for Sustainable Development, adopted in the 9th Global Conference on Health Promotion, Shanghai, 2016 (http://www.who.int/healthpromotion/ conferences/9gchp/healthy-city-pledge/en/). 24. Lindsey I, Chapman T. Enhancing the contribution of เอกสารอ้างอิง 49 sport to the Sustainable Development Goals. London: Commonwealth Secretariat; 2017. 25. International Olympic Committee. Olympic Agenda 2020: 20+20 Recommendations and Sport and Active Society (https://www.olympic.org/news/ olympic-agenda-2020-discussions-culminate-in-20-20- recommendations). 26. Khan KM, Thompsom AM, Blaire SN, Sallis JF, Powell KE, Bull FC, Bauman AE. Physical activity, exercise and sport: their role in the health of nations. Lancet. 2012;380:59–64. 27. Women’s Refugee Commission, UNHCR, and GRYC. “We believe in youth”: global refugee youth consultations final report (https://www. womensrefugeecommission.org/youth/resources/1385- gryc-final-report-sept-2016). 28. UNESCO: International Charter of Physical Education, Physical Activity and Sport (revised 2015). (http:// www.unesco.org/new/en/social-and-human- sciences/themes/physical-education-and-sport/sport- charter/, accessed April 2018). 29. UNESCO, Report of the Sixth international conference of ministers and senior officials responsible for physical education and sport (MINEPS VI). Annex 1 Kazan Action Plan. SHS/2017/5 REV Paris, September 2017; adopted on 14–15 July 2017 (http://unesdoc.unesco.org/ images/0025/002527/252725E.pdf). 30. WHO. Report of the Commission on Ending Childhood Obesity: implementation plan: executive summary. Geneva: World Health Organization; 2017 (http:// www.who.int/end-childhood-obesity/publications/ echo-plan-executive-summary/en/). 31. Van Dongen JM, Proper KI, van Wier MF, Van der Beek AJ, Bongers PM, Mechelen W, et al. Systematic review on the financial return of worksite health promotion programmes aimed at improving nutrition and/or increasing physical activity. Obes Rev. 2011;(12):1031–49. 32. WHO. Global strategy and action plan on ageing and health (2016–2020). Geneva: World Health Organization; 2016. 33. WHO. HEARTS Technical package for cardiovascular disease management in primary health care. Geneva: World Health Organization; 2016. 34. WHO. mHealth: new horizons for health through mobile technologies. Geneva: World Health Organization; 2011 (http://www.who.int/goe/publications/goe_ mhealth_web.pdf). 35. Labrique AB, Vasudevan L, Kochi E, Fabricant R, Mehl G. mHealth innovations as health system strengthening tools: 12 common applications and a visual framework. Global Health: Science and Practice. 2013;1(2):160–71. 36. United Nations Resolution A/RES/70/1: Transforming our world: the 2030 Agenda for Sustainable Development; adopted by the United Nations Seventieth General Assembly, 25 September 2015 (http://www.un.org/en/development/desa/ population/migration/generalassembly/docs/ globalcompact/A_RES_70_1_E.pdf). 37. WHO and United Nations. Global plan for the decade of action for road safety 2011–2020. Geneva: World Health Organization; 2011 (http://www.who.int/ roadsafety/decade_of_action/plan/en/). 38. WHO. WHO public health & environment global strategy overview 2011. (http://www.who.int/ phe/publications/PHE_2011_global_strategy_ overview_2011.pdf). 39. New Urban Agenda adopted by the United Nations Conference on Housing and Sustainable Urban Development (Habitat III), 2016; endorsed by the United Nations General Assembly in Resolution 71/256 (http://www.unorg/en/development/ desa/population/migration/generalassembly/docs/ globalcompact/A_RES_71_256.pdf). 40. WHO. Mental health action plan 2013–2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 41. Decision WHA70(17) of WHA70/2017/REC/1: Resolutions, Decisions and Annexes. Seventieth World Health Assembly, 22–31 May 2017 (http://apps.who. int/gb/ebwha/pdf_files/WHA70-REC1/A70_2017_ REC1-en.pdf#page=1). 42. Every Woman Every Child. The global strategy for women’s, children’s and adolescents’ health (2016– 2030) (http://www.everywomaneverychild.org/ wp-content/uploads/2017/10/EWEC_GSUpdate_ Brochure_EN_2017_web.pdf). เอกสารอ้างอิง 50 43. WHO/UNICEF. Every Woman Every Child. Every newborn: an action plan to end preventable deaths. Geneva: World Health Organization; 2014. 44. WHO. WHO global disability action plan 2014–2021. Better health for all people with disability. Geneva: World Health Organization; 2015. 45. Development Initiatives. Global nutrition report 2017: nourishing the SDGs. Bristol: United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland; 2017. 46. United Nations Decade of Action on Nutrition 2016– 2025 (https://www.un.org/nutrition/home). 47. Bauman AE, Reis RS, Sallis JF, Wells JC, Loos RJ, Martin BW. Correlates of physical activity: why are some people physically active and others not? Lancet. 2012;(380):258–71. 48. Marmot M. The health gap: the challenge of an unequal world. Bloomsbury Publishing, 2015. 49. Planning and design for sustainable urban mobility: global report on human settlements 2013. Oxford, United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland: United Nations Human Settlements Programme (UN- Habitat); 2013 (https://unhabitat.org/planning-and- design-for-sustainable-urban-mobility-global-report-on- human-settlements-2013/). 50. United Nations General Assembly resolution 64/255 (2010) on improving global road safety (http://www. who.int/violence_injury_prevention/publications/road_ traffic/UN_GA_resolution-54-255-en.pdf 51. United Nations Convention on the Rights of the Child (https://www.savethechildren.org.uk/what-we-do/ childrens-rights/united-nations-convention-of-the-rights- of-the-child). 52. United Nations Convention on the Rights of Persons with Disabilities 53. Open-ended Working Group on Ageing for the purpose of strengthening the protection of the human rights of older persons; report of the eighth working session (https://social.un.org/ageing-working-group/ eighthsession.shtml). 54. Global status report on violence prevention 2014. Geneva: World Health Organization; 2014, cosponsored by UNDP and UNODC (http://www. who.int/violence_injury_prevention/violence/status_ report/2014/en/). 55. Reis RS, Salvo D, Ogilvie D, Lambert EV, Goenka S, Brownson RC. Scaling up physical activity interventions worldwide: stepping up to larger and smarter approaches to get people moving. Lancet. 2016;388(10051):1337–48. 56. WHO. NCD Global Monitoring Framework: ensuring progress on noncommunicable diseases in countries (http://www.who.int/nmh/global_monitoring_ framework/en/). 57. United Nations Convention on the Rights of Persons with Disabilities, Article 31, Statistics and data collection (point 2) (https://www.un.org/development/desa/ disabilities/convention-on-the-rights-of-persons-with- disabilities/convention-on-the-rights-of-persons-with- disabilities-2.html). 58. WHO Global Urban Ambient Air Pollution Database (update 2016) (http://www.who.int/phe/health_ topics/outdoorair/databases/cities/en/). 59. UN-Habitat for a Better Urban Future: City Prosperity Initiative (https://unhabitat.org/urban-initiatives/ initiatives-programmes/city-prosperity-initiative/). 51 ก�รมีีกิจกรรมีท�งก�ยนัำ�นำมีีประโยชน์ำมี�กมี�ยต่ิอสุ่ขภ�พื่ สั่งคืมี และเศรษ์ฐกิจ และก�รลงทุนำติ�มีข้อปฏิิบัติิท�งนำโยบ�ยเพืื่�อเพิื่�มีก�รมีีกิจกรรมีท�งก�ย ส่�มี�รถส่่งเส่ริมีให้บรรลุเป้�หมี�ยก�รพัื่ฒนำ�อย่�งยั�งยืนำ (SDGs) ได้ั ทั�งนีำ� มีีคืว�มีเชื�อมีโยงมี�กมี�ยทั�งท�งติรงและท�งอ้อมีของนำโยบ�ยส่่งเส่ริมี กิจกรรมีท�งก�ยด้ัวยก�รเดิันำ ก�รปั� นำจักรย�นำ ก�รเล่นำกีฬ� และก�รพัื่กผ่อนำ อย่�งแอคืทีฟและก�รเล่นำเกมีส์่ ต่ิอก�รส่นัำบส่นุำนำเป้�หมี�ยก�รพัื่ฒนำ�อย่�ง ยั�งยืนำทั�ง 13 เป้�หมี�ย(SDGs) กำารัม่กิำจกำรัรัมทัางกำาย แลี่ะเป้าหมายกำารัพััฒนาอย่างยั�งยืน ภาคีผนำวกทีั� 1 52 SDG Target Pathway 2.2 ยุติุภ�วะทุพโภชน�ก�รทุกร้ปแบบและ แก�ไขีปัญ่ห�ค์ว�มัตุ�องก�ร สำ�รอ�ห�รขีอง หญิ่งวยัรุ่น หญิ่งตุั�งค์รรภแ์ละให�นมับุตุร และผู้้�ส้ำงอ�ยุ ภ�ยในปี 2573 รวมัถง่บรรลุ เป้�หมั�ยที�ตุกลงร่วมักนัระหว่�งประเทศ ว่�ด�วยภ�วะแค์ระแกร็นและผู้อมัแห�งในเด็ก อ�ยุตุำ� กว่� 5 ปี ภ�ยใน ปี 2568 ภ�วะนำ � หนกัตุวัเกินและโรค์อ�วนเป็นร้ปแบบหน่�งขีอง ภ�วะทุโภชน�ก�รก�รมีักิจักรรมัท�งก�ยสำ�มั�รถช่วย ให�ค์งนำ � หนกัตุวัที� ดีตุ่อสุำขีภ�พและช่วยลดนำ � หนกัได� อีกด�วย (1,2) 3.4 ลดก�รตุ�ยก่อนวยัอนัค์วรจั�กโรค์ไม่ั ติุดตุ่อเร่ �อรงัให�ลดลงหน่�งในสำ�มัด�วยก�ร ป้องกนัและก�รรกัษ�โรค์ และ สำนบัสำนุน สุำขีภ�พจิัตุและค์ว�มัเป็นอย่้ที� ดี ภ�ยใน ปี 2573 ก�รมีักิจักรรมัท�งก�ยตุำ� และพฤติุกรรมัเน่อยนิ�งเป็น สำ�เหตุุหลกัขีองปัจัจัยัเสีำ�ยงในก�รเกิดโรค์ไม่ัติุดตุ่อเร่ �อรงั (NCDs) ดงันั�นก�รเพิ�มัก�รมีักิจักรรมัท�งก�ยสำ�มั�รถ สำนบัสำนุนก�รป้องกนัและรกัษ�โรค์ไม่ัติุดตุ่อเร่ �อรงัใน ประช�กรทั�วไปและประช�กรกลุ่มัที�มีัค์ว�มัเสีำ�ยง (3) ก�ร เพิ�มัอตัุร�ก�รมีักิจักรรมัท�งก�ยจัะช่วยลดภ�ระโรค์ ที�อ�จัตุ�มัมั�ได� รวมัถง่ลดอตัุร�ก�รตุ�ย และส่ำงเสำริมั ค์ว�มัเป็นอย่้ที�ดีและสุำขีภ�พจิัตุที�ดีสำำ�หรบัทุกค์น 3.6 ลดจัำ�นวนก�รตุ�ยและบ�ดเจ็ับจั�ก อุบติัุเหตุุท�งถนนทั�วโลกลงค์ร่�งหน่�ง ภ�ยใน ปี 2563 ค์ร่�งหน่�งขีองก�รตุ�ยบนท�องถนนเกี�ยวขี�องกบัผู้้�ใช�ท�ง เดินเท� และจักัรย�น ดงันั�นก�รลดปริมั�ณค์ว�มัหน� แน่นขีองก�รจัร�จัรและค์ว�มัเร็ว รวมัถ่งก�รพฒัน� โค์รงสำร� งพ่ �นฐ�นที� ส่ำงเสำริมัให�มีัก�รเขี� ถ่งท�งเดิน ปั� นจักัรย�นและก�รใช�ขีนส่ำงสำ�ธิ�รณะอย่�งเท่�เทียมั สำ�มั�รถช่วยลดอุบติัุเหตุุบนท�องถนนไปพร�อมักบัส่ำง เสำริมัก�รมีักิจักรรมัท�งก�ย (4) 3.8 บรรลุก�รมีัหลกัประกนัสุำขีภ�พถ�วนหน� รวมัถง่ก�รป้องกนัค์ว�มัเสีำ�ยงท�งก�รเงิน ก�รเขี� ถง่ก�รบริก�ร สำ�ธิ�รณสุำขีจัำ�เป็นที� มีัคุ์ณภ�พ และเขี� ถ่งย�และวคั์ซีนจัำ�เป็น ที�ปลอดภยั มีัประสิำทธิิผู้ล มีัคุ์ณภ�พ และมีั ร�ค์� ที�สำ�มั�รถซ่�อห�ได� หลกัประกนัสุำขีภ�พถ�วนหน� นั�นประกอบด�วยก�รให� บริก�รด� นสุำขีภ�พที�จัำ�เป็นสำำ�หรบัก�รป้องกนัและ รกัษ�โรค์ไม่ัติุดตุ่อเร่ �อรงั (5) ก�รมีักิจักรรมัท�งก�ยตุำ� และพฤติุกรรมัเน่อยนิ�งเป็นสำ�เหตุุหลกัขีองปัจัจัยัเสีำ�ยง ในก�รเกิดโรค์ไม่ัติุดตุ่อเร่ �อรงั ดงันั�นสิำทธิิก�รบริก�ร ก�รด้แลสุำขีภ�พที�มีัประสิำทธิิภ�พจัง่ค์วรหมั�ยรวมัถง่ กิจักรรมัท�งก�ย โดยผู่้�นก�รให�ค์ำ�ปรก่ษ�/ค์ำ�แนะนำ� สำั�นๆ ซ่�งเป็นหน่�งในมั�ตุรก�รที�มีัค์ว�มัคุ์�มัทุนขีองก�ร ป้องกนัโรค์ไม่ัติุดตุ่อเร่ �อรงั (6) 3.9 ลดจัำ�นวนก�รตุ�ยและก�รป่วยจั�ก สำ�รเค์มีัอนัตุร�ย และจั�กก�รปนเป้�อนและ มัลพิษท�งอ�ก�ศ นำ � และ ดิน ให�ลดลงอย่�ง มั�ก ภ�ยในปี 2573 ก�รส่ำงเสำริมัให�เกิดก�รเปลี�ยนจั�กก�รใช�รถเป็นก�รเดิน ปั� นจักัรย�น และก�รใช�ขีนส่ำงสำ�ธิ�รณะ สำ�มั�รถช่วยลด ก�รปล่อยก�๊ซ และเพิ�มัคุ์ณภ�พขีองอ�ก�ศ (7) ดงันั�น จัง่ช่วยลดอตัุร�ก�รตุ�ยจั�กก�รป่วยที�มีัสำ�เหตุุมั�จั�ก มัลพิษท�งอ�ก�ศได� ยุุติิความหิิวโหิยุ บรรลุุความ ม่� นคงทางอาหิารแลุะยุก ระด่ับโภชนาการแลุะส่่ง เส่ริมเกษติรกรรมท่�ยุ่�งยืุน ส่ร้างหิลุ่กประก่นว่าคนม่ ช่วิติท่� ม่สุ่ขภาพด่ัแลุะ ส่่ง เส่ริมส่ว่ส่ดิัภาพส่ำาหิร่บทุก คนในทุกว่ยุ 53 SDG Target Pathway 4.1 สำร� งหลกัประกนัว่� เด็กช�ยและ เด็กหญิ่งทุกค์นสำำ�เร็จัก�รศ่กษ�ระดบั ประถมัศ่กษและมัธัิยมัศ่กษ�ที� มีัคุ์ณภ�พ เท่�เทียมัและไม่ัมีัค่์�ใช�จ่ั�ยที�นำ�ไปส่้ำผู้ลลพัธิ ์ ท�งก�รเรียนที�มีัประสิำทธิิผู้ล ภ�ยในปี 2573 โอก�สำในก�รได�เรียนวิช�พลศ่กษ�ที� มีัคุ์ณภ�พและมีั กิจักรรมัท�งก�ยในโรงเรียน ช่วยเพิ�มัก�รมีักิจักรรมั ท�งก�ยได� ซ่�งก�รเพิ�มักิจักรรมัท�งก�ยในเด็กผู้้�หญิ่ง และผู้้�ช�ยทุกค์นสำ�มั�รถช่วยให�เด็กมีัค์ว�มัตุั�งใจัมั�ก ขี่ �น และเพิ�มัหน่วยค์ว�มัร้�ค์ว�มัเขี� ใจั ดงันั�นจัง่มีัผู้ลก�ร เรียนที�ดีขี่ �น (8) 4.2 สำร� งหลกัประกนัว่�เด็กช�ยและ เด็กหญิ่งทุกค์นเขี� ถง่ก�ร พฒัน� ก�รด้แล และก�รจัดัก�รศ่กษ�ระดบัก่อนประถมั ศก่ษ�สำำ�หรบัเด็กปฐมัวยัที�มีัคุ์ณภ�พ ภ�ยใน ปี2573 เพ่�อให�เด็ก เหล่�นั�นมีัค์ว�มัพร�อมั สำำ�หรบัก�รศก่ษ�ระดบัประถมัศก่ษ� โปรแกรมักิจักรรมัท�งก�ยในโรงเรียนสำ�มั�รถช่วยให� เด็กหญิ่งและเด็กผู้้�ช�ยพฒัน�ก�รมีักิจักรรมัท�งก�ย และค์ว�มัรอบร้�ด� นสุำขีภ�พ ก�รเค์ล่�อนไหวกล� มัเน่�อ มัดัเล็กและทศันค์ติุและพฤติุกรรมัเชิงบวก ทั�งหมัดนี� จัะสำ�มั�รถช่วยสำนบัสำนุนค์ว�มัพร�อมัขีองเด็กสำำ�หรบั ชั�นประถมัศ่กษ�และเพิ�มัค์ว�มัสำนุกในก�รมีักิจักรรมั ท�งก�ย (6) 4.A พฒัน�และยกระดบัสิำ�งอำ�นวยค์ว�มั สำะดวกในก�รเรียนก�รสำอนที�มีัค์ว�มัเฉพ�ะ เจั�ะจังกบัเด็ก ค์ว�มัพิก�ร และเพศ และ จัดัสำรรสำภ�พแวดล�อมัก�รเรียนร้�ที�ปลอดภยั ปร�ศจั�กค์ว�มัรุนแรง และมีัประสิำทธิิภ�พ สิำ�งอำ�นวยค์ว�มัสำะดวกในก�รเรียนก�รสำอนค์วรมีัค์ว�มั ปลอดภยั ค์รอบค์ลุมั และสำ�มั�รถเขี� ถง่ได� (ทั�งในที�ร่มั และขี� งนอก) เพ่�อส่ำงเสำริมักิจักรรมัท�งก�ยในเด็กและ ลดพฤติุกรรมัเน่อยนิ�ง และสำร� งเสำริมัสำภ�พแวดล�อมัใน ก�รเรียนที�ดีให�กบัทุกค์น (9) 5.1 ยุติุก�รเล่อกปฏิิบติัุทุกร้ปแบบที�มีัตุ่อ ผู้้�หญิ่งและเด็กหญิ่งในทุกที� ในประเทศส่ำวนใหญ่่ มักัจัะมีัค์ว�มัโน�มัเอียงตุ่อเพศในก�ร มีักิจักรรมัท�งก�ย ซ่�งผู้้�ช�ยจัะมีัโอก�สำในก�รมีักิจักรรมั ท�งก�ยมั�กกว่�ผู้้�หญิ่ง(10) ก�รเพิ�มัก�รเขี� ถ่งและ โอก�สำสำำ�หรบัก�รมีักิจักรรมัท�งก�ยในผู้้�หญิ่งและเด็ก ในทุกช่วงวยัสำ�มั�รถช่วยยุติุก�รแบ่งแยกได� และมุ่ังเป้� ไปที�ก�รพฒัน�ทกัษะก�รพง่พ�ตุนเองที�นำ�ไปส่้ำก�รสำร� ง ร�ยได�และชีวิตุที�พ่�งพ�ตุนเอง ก�รเล่นกีฬ�เป็นก�รสำร� งแนวค์ว�มัคิ์ดในก�รแบ่งแยก (11) ซ่�งก�รกีฬ�ที�มีัค์ว�มัเท่�เทียมัสำ�มั�รถช่วยลบล� ง แนวค์ว�มัคิ์ดนี�และส่ำงเสำริมัค์ว�มัตุ�องก�รที�จัะยุติุก�ร แบ่งแยกท�งเพศในทุกร้ปแบบ ส่ร้างหิลุ่กประก่นว่าทุกคน ม่การศึึกษาท่� ม่ คุณภาพ อยุ่างครอบคลุุมแลุะเท่า เท่ยุม แลุะส่น่บส่นุนโอกาส่ ในการเร่ยุนร้้ ติลุอดัช่วิติ บ ร ร ลุุ ค ว า ม เ ส่ ม อ ภ า ค ระหิว่างเพศึแลุะให้ิอำานาจ ของ ผู้้้หิญิิงแลุะเด็ักหิญิิง ทุกคน 54 SDG Target Pathway 8.3 ส่ำงเสำริมันโยบ�ยที� มุ่ังก�รพัฒน�ที� สำนบัสำนุนกิจักรรมัที�มีัผู้ลิตุภ�พ ก�รสำร� ง ง�นที�สำมัค์วร ค์ว�มัเป็น ผู้้�ประกอบก�ร ค์ว�มั สำร� งสำรรค์แ์ละนวตัุกรรมั และส่ำงเสำริมัก�ร เกิดและก�รเติุบโตุขีองวิสำ�หกิจัร�ยย่อย ขีน�ด เล็ก และขีน�ดกล�ง ซ่�งรวมัถง่ผู่้�น ท�งก�รเขี� ถง่บริก�รท�งก�รเงิน 8.5 บรรลุก�รจั� งง�นเต็ุมัที�และมีัผู้ลิตุภ�พ และก�รมีัง�นที�สำมัค์วรสำำ�หรบัหญิ่งและ ช�ยทุกค์น รวมัถ่งเย�วชน และผู้้�มีัภ�วะ ทุพพลภ�พ และให�มีัก�รจ่ั�ยที� เท่�เทียมั สำำ�หรบัง�นที�มีัคุ์ณค่์�เท่�เทียมักนั ภ�ยใน ปี 2573 ก�รเพิ�มัก�รมีักิจักรรมัท�งก�ยผู่้�นก�รจัดัสำรรโอก�สำ ในก�รเขี� ร่วมัโค์รงก�รหร่อก�รบริก�รที� ส่ำงเสำริมัก�ร เดิน ก�รปั� นจักัรย�น (เพ่�อก�รเดินท�ง หร่อก�รพกัผู่้อน) กีฬ�และเกมัสำแ์ละก�รเล่นอย่�งแอค์ทีฟิสำ�มั�รถสำร� ง ง�นใหม่ัให�กบัผู้้�ให�ก�รบริก�รและเจั� ขีองโค์รงก�ร ก�ร สำร� งง�นใหม่ันั�นส่ำงเสำริมัก�รดำ�เนินง�นตุ�มัขี�อแนะนำ� นอกจั�กนี�ภ�ค์ส่ำวนทั�งที� เกี�ยวขี�องกบัสุำขีภ�พและไม่ั เกี�ยวขี�องกบัสุำขีภ�พสำ�มั�รถช่วยลดอตัุร�ก�รว่�งง�น ได�โดยก�รสำร� งโอก�สำให�กบัเด็กผู้้�ส้ำงวยัและผู้้�พิก�ร นอกจั�กนี�ผู้้ �ที� มีัง�นทำ�ยงัได�รบัประโยชนจ์ั�กก�รมีั กิจักรรมัท�งก�ยจั�กผู้ลผู้ลิตุที�เพิ�มัขี่ �นในที�ทำ�ง�นและ ก�รลดก�รบ�ดเจ็ับและก�รขี�ดง�นจั�กก�รขี�ดแรง บนัด�ลใจั 8.6 ลดสำดัส่ำวนขีองเย�วชนที� ไม่ัมีัง�นทำ� ที� ไม่ัมีัก�รศก่ษ� และที� ไม่ัได�รบัก�รฝึึกอบรมั ภ�ยในปี 2563 8.9 ออกแบบและใช�นโยบ�ยที�ส่ำงเสำริมัก�ร ท่องเที�ยวที�ย ั�งย่นที�จัะสำร� งง�นและส่ำงเสำริมั วฒันธิรรมัและ ผู้ลิตุภณัฑ์ท์�องถิ�น ภ�ยใน ปี 2573 ก�รส่ำงเสำริมัก�รเดิน ก�รปั� นจักัรย�นและกิจักรรมัที�มีัผู้้ � เขี� ร่วมัเป็นจัำ�นวนมั�กในระดบัประเทศและระดบัท�อง ถิ�น ที�เหมั�ะสำมักบัทุกวยัและสำมัรรถภ�พ สำ�มั�รถช่วย ส่ำงเสำริมัก�รท่องเที�ยวและด่งด้ดทั�งผู้้�เยี�ยมัชมัจั�กใน และตุ่�งประเทศ ดงันั�นจัง่เป็นก�รเสำริมัสำร� งเศรษฐกิจั ท�องที�โดยก�รเพิ�มัก�รจั� งง�นและเพิ�มัก�รเติุบโตุขีอง เศรษฐกิจั 9.1 พฒัน�โค์รงสำร� งพ่ �นฐ�นที�มีัคุ์ณภ�พ เช่�อถ่อได� ย ั�งย่นและ มีัค์ว�มัทนท�น ซ่�ง รวมัถง่โค์รงสำร� งพ่ �นฐ�นขีองภ้มิัภ�ค์และที� ขี� มั เขีตุแดน เพ่�อสำนบัสำนุนก�รพฒัน�ท�ง เศรษฐกิจัและค์ว�มัเป็นอย่้ที� ดี ขีองมันุษย ์ โดยมุ่ังเป้�ที�ก�รเขี� ถง่ได�ในร�ค์�ที�สำ�มั�รถ จ่ั�ยได�และเท่�เทียมัสำำ�หรบัทุกค์น โค์รงสำร� งที�ย ั�งย่นในก�รส่ำงเสำริมัค์ว�มัเป็นอย่้ที� ดีค์วร ค์รอบค์ลุมัถง่เสำ�นท�งก�รเดินและก�รปั� นจักัรย�น ก�ร เพิ�มัเสำ�นท�งก�รเดินและก�รปั� นจักัรย�นสำ�มั�รถช่วยส่ำง เสำริมัก�รมีักิจักรรมัท�งก�ย ซ่�งสำ�มั�รถทำ�ให�เกิดก�ร ค์มัน�ค์มัที�ย ั�งย่นและค์ว�มัเป็นอย่้ที�ดีขีองมันุษยท์ั�งท�ง ก�ยและท�งใจั นอกจั�กนี�ก�รพฒัน�โค์รงสำร� งที�ย ั�งย่น สำำ�หรบัก�รเดินและก�รปั� นจักัรย�นยงัช่วยเพิ�มัโอก�สำใน ก�รจั� งง�นและก�รเติุบโตุขีองเศรษฐกิจั (12)ส่ร้างโครงส่ร้างพื� นฐาน ท่� ท่ความทนทาน ส่่งเส่ริม การพ่ฒนาอุติส่าหิกรรมท่� ครอบคลุุมแลุะยุ่�งยืุน แลุะ ส่่งเส่ริม นว่ติกรรม ส่่งเส่ริมการเติิบโติทาง เศึรษฐกิจท่�ต่ิอเนื�อง ครอบคลุุม แลุะ ยุ่�งยืุน การจ้างงานเต็ิมท่�แลุะม่ ผู้ลิุติภาพ แลุะการม่งานท่� ส่มควรส่ำาหิร่บทุกคน 55 SDG Target Pathway 10.2 ให�อำ�น�จัและส่ำงเสำริมัค์ว�มัค์รอบค์ลุมั ด� นสำงัค์มั เศรษฐกิจัและ ก�รเม่ัองสำำ�หรบั ทุกค์น โดยไม่ัค์ำ�น่งถ่งอ�ยุ เพศ ค์ว�มั บกพร่องท�ง ร่�งก�ย เช่ �อช�ติุ ช�ติุพนัธุิ ์ แหล่งกำ�เนิด ศ�สำน� หร่อสำถ�นะท�ง เศรษฐกิจัหร่ออ่�นๆ ภ�ยในปี 2573 โค์รงก�รส่ำงเสำริมักิจักรรมัท�งก�ยและก�รกีฬ�ช่วยส่ำง เสำริมัคุ์ณค่์�เช่น ค์ว�มัเที�ยงตุรงและค์ว�มัค์รอบค์ลุมั โดย กิจักรรมัเหล่�นี�สำ�มั�รถช่วยเพิ�มัก�รมีัส่ำวนร่วมัได�ไม่ัว่� จัะมีับุค์ลิกส่ำวนตุวัอย่�งไรก็ตุ�มั ซ่�งก�รส่ำงเสำริมัที�มีัพลงั มั�กขี่ �นจัะช่วยให�เกิดผู้ลดีที�มั�กขี่ �นตุ่อสำงัค์มั เศรษฐกิจั และก�รเม่ัอง 10.3 สำร� งหลกัประกนัว่�จัะมีัโอก�สำที�เท่� เทียมัและลดค์ว�มัไม่ัเสำมัอภ�ค์ขีองผู้ลลพัธิ ์ รวมัถง่โดยก�รขีจัดั กฎหมั�ย นโยบ�ย และ แนวปฏิิบติัุที� เล่อกปฏิิบติัุและส่ำงเสำริมัก�ร ออกกฎหมั�ย นโยบ�ย และก�รกระทำ� ที� เหมั�ะสำมัในเร่�องนี� กีฬ�สำ�มั�รถเป็นช่องท�งส่้ำวงสำงัค์มัที� ได�รบัก�รยอมัรบั และปร�ศกฎจั�กก�รแบ่งแยกห�กมีัก�รมัอบโอก�สำใน ก�รลดค์ว�มัไม่ัเท่�เทียมัให� 11.2 จัดัให�มีัก�รเขี� ถ่งระบบค์มัน�ค์มั ขีนส่ำงที�ย ั�งย่น เขี� ถง่ได� ปลอดภยั ในร�ค์�ที� สำ�มั�รถจ่ั�ยได� สำำ�หรบัทุกค์น พฒัน�ค์ว�มั ปลอดภยัท�งถนน โดยก�รขีย�ยก�รขีนส่ำง สำ�ธิ�รณะ และค์ำ�น่งเป็นพิเศษถง่กลุ่มัค์นที� อย่้ในสำถ�นก�รณที์�เปร�ะบ�ง ผู้้�หญิ่ง เด็ก ผู้้�มีัค์ว�มับกพร่องท�งร่�งก�ย และผู้้�ส้ำงอ�ยุ ภ�ยในปี 2573 ระบบก�รค์มัน�ค์มัขีนส่ำงที�มีัค์ว�มัปลอดภยั เขี� ถง่ได� จ่ั�ยได� และยั�งย่น สำำ�หรบัทุกค์นโดยเฉพ�ะในกลุ่มัค์น ที�มีัค์ว�มัเปร�ะบ�ง ค์วรมีัก�รให�ค์ว�มัสำำ�ค์ญั่กบัช่อง ท�งก�รเดิน ก�รปั� นจักัรย�นและก�รพัฒน�ก�ร ค์มัน�ค์มัสำ�ธิ�รณะ ซ่� งก�รพฒัน�โค์รงสำร� งก�ร ขีนส่ำงจัะช่วยให�มีักิจักรรมัท�งก�ยที�เพิ�มัมั�กขี่ �นและยงั สำ�มั�รถช่วยเพิ�มัค์ว�มัปลอดภยับนท�องถนนให�กบัทุก ค์น (13) 11.3 ยกระดบัก�รพัฒน�เม่ัองและขีีด ค์ว�มัสำ�มั�รถให�ค์รอบค์ลุมัและยั�งย่น เพ่�อ ก�รว�งแผู้นและก�รบริห�ร จัดัก�รก�รตุั�ง ถิ�นฐ�นขีองมันุษยอ์ย่�งมีัส่ำวนร่วมั บ้รณ� ก�รและยั�งย่นในทุกประเทศ ภ�ยในปี 2573 นโยบ�ยผู้งัเม่ัองที�มีัค์ว�มัยั�งย่นมักัจัะช่วยส่ำงเสำริมัก�ร มีักิจักรรมัท�งก�ย เน่�องจั�กประช�กรมักัจัะมีักิจักรรมั ท�งก�ยที� ส้ำงกว่�ในพ่ �นที� เม่ัองที� มีัก�รเช่�อมัตุ่อถ่งกนั อย่�งหน�แน่น (14) ลด้ค์วาม่ไม่่เสม่อภาค์ ภายุในและระหว่าง ป้ระเทศ ทำาให้เม่่องและการ ตั�งถิ�นฐานข้องม่นุษย์ุ ม่่ค์วาม่ ค์รอบค์ลุม่ ป้ลอด้ภัยุ ม่่ภูมิ่ ต้านทาน และยัุ�งยุ่น 56 SDG Target Pathway 11.6 ลดผู้ลกระทบท�งลบขีองเม่ัองตุ่อสิำ�ง แวดล�อมัตุ่อหวัประช�กร โดยรวมัถง่ก�รให� ค์ว�มัสำนใจัเป็นพิเศษตุ่อ คุ์ณภ�พอ�ก�ศ และก�รจัดัก�รขีองเสีำยขีองเทศบ�ลและ อ่�นๆ ภ�ยในปี 2573 ก�รพฒัน�โค์รงสำร� งก�รขีนส่ำงช่วยเพิ�มัก�รเดิน ก�ร ปั� นจักัรย�นและก�รใช�ค์มัน�ค์มัสำ�ธิ�รณะ (12) ก�รเพิ�มั ก�รเดิน ก�รปั� นจักัรย�นและก�รใช�ค์มัน�ค์มัสำ�ธิ�รณะ สำ�มั�รถช่วยลดก�รใช�รถจักัรย�นยนตุด์งันั�นจัง่ลดก�ร ปล่อยก�๊ซ และผู้ลกระทบเชิงลบตุ่อสิำ�งแวดล�อมัในเม่ัอง ที�เกิดจั�กประช�กร 1 ค์น1 11.7 จัดัให�มีัก�รเขี� ถ่งพ่ �นที�สำ�ธิ�รณะสีำ เขีียว ที�ปลอดภยัค์รอบค์ลุมัและเขี� ถ่งได� โดยถ�วนหน� โดยเฉพ�ะ ผู้้�หญิ่ง เด็ก ค์นชร� และผู้้�มีัค์ว�มับกพร่องท�งร่�งก�ย ภ�ยใน ปี 2573 ก�รส่ำงเสำริมัก�รเขี� ถง่พ่ �นที�สีำเขีียวและสิำ�งอำ�นวยค์ว�มั สำะดวกในพ่ �นที�สำ�ธิ�รณะอย่�งปลอดภยัสำ�มั�รถช่วยเพิ�มั ก�รมีักิจักรรมัท�งก�ยในพ่ �นที�เหล่�นี� (15) ซ่�งสำ�มั�รถ ทำ�ให�เกิดค์ว�มัตุ�องพ่ �นที� เหล่�นี�มั�กขี่ �น และเกิดก�ร ทะนุบำ�รุงพ่ �นที�ที�มีัอย่้ 11.a สำนบัสำนุนก�รเช่�อมัตุ่อขีองเศรษฐกิจั สำงัค์มัและสำภ�พแวดล�อมักบัเม่ัอง รอบเม่ัอง และพ่ �นที�ชนบทโดยก�รสำร� งค์ว�มัเขี�มัแข็ีง ให�ก�รว�งแผู้นพฒัน�ในระดบัประเทศและ ภ้มิัภ�ค์ ก�รพฒัน�เม่ัองและก�รว�งผู้งัภ้มิัภ�ค์ที�ออกแบบเพ่�อ เพิ�มัก�รมีักิจักรรมัท�งก�ย โดยเฉพ�ะอย่�งยิ�งพ่ �นที� ชุมัชนตุ่�งๆที�มีัก�รเล่นกีฬ�ในระดบัภ้มิัภ�ค์และมีัก�ร ใช�เสำ�นท�งอย่�งหน�แน่น สำ�มั�รถช่วยเพิ�มัค์ว�มัเช่�อมั โยงขีองขุีมัชนทั�งภ�ยในและกบัภ�ยนอกชุมัชนผู่้�นก�ร ประสำ�นก�รทำ�ง�นและก�รทำ�ง�นร่วมักนั(16) 1 ดูำเมืีองติวัอย่างเช่น โบโกติา้ในประเทศโคล้มัีเบีย (https://www.theguardian.com/sustainable-business/blog/bogota- empowering-citizens-to-cycle). . 57 SDG Target Pathway 12.8 สำร� งหลกัประกนัว่�ประช�ชนใน ทุกแห่งมีัขี�อม้ัลที� เ กี� ยวขี�องและค์ว�มั ตุระหนกัถง่ก�รพฒัน�ที�ย ั�งย่นและวิถีชีวิตุ ที�สำอดค์ล�องกบัธิรรมัช�ติุ ภ�ยในปี 2573 สุำขีภ�พขีองโลกและค์นนั�นมีัค์ว�มัแตุกตุ่�งกนัแตุ่ สำ�มั�รถส่ำงเสำริมัไปพร�อมักนัได� ดงันั�นเพ่�อที�จัะใช�ชีวิตุ อย่�งกลมักล่นกบัโลกและสิำ�งตุ่�งๆ ค์วรมีัก�รให�ค์ว�มั สำำ�ค์ญั่กบัก�รพฒัน�ที�มีัค์ว�มัยั�งย่นและวิถีชีวิตุที�ย ั�งย่น ก�รเพิ�มัอตัุร�ก�รเดินและก�รปั� นจักัรย�นสำ�มั�รถก่อให� เกิดก�รถนอมัธิรรมัช�ติุผู่้�นก�รลดก�รใช�จักัรย�นยนตุ์ และก�รเพิ�มัค์ว�มัตุระหนกัร้�เร่�องผู้ลกระทบขีองสิำ�ง แวดล�อมัตุ่อตุวับุค์ค์ล ดงันั�นก�รที� ได�สำมััผู้สัำกบัพ่ �นที� สีำ เขีียวและสีำฟ้ิ�2 ผู่้�นก�รมีักิจักรรมัท�งก�ยสำ�มั�รถช่วย เพิ�มัก�รให�คุ์ณค่์�กบัพ่ �นที�เหล่�นี�ได� (17) ก�รสำนบัสำนุน ให�เกิดค์ว�มัตุ�องก�รพ่ �นที�ลกัษณะนี�เพิ�มัและสำงวนพ่�นที� ที�มีัอย่้มั�กขี่ �น 12.c ทำ�ให�ก�รอุดหนุนเช่ �อเพลิงฟิอสำซิลที� ไร�ประสิำทธิิภ�พและนำ�ไปส่้ำก�รบริโภค์ที� สิำ �น เปล่องมีัค์ว�มัสำมัเหตุุสำมัผู้ล โดยกำ�จัดัก�ร บิดเบ่อนท�งก�รตุล�ดโดยให�สำอดค์ล�อง สำภ�วะแวดล�อมัขีองประเทศ รวมัถง่ก�รปรบั โค์รงสำร� งภ�ษีและเลิกก�รอุดหนุนที�เป็นภยั เหล่�นั�นในที� ที�ยงัมีัก�รใช�อย่้ เพ่�อให�สำะท�อน ผู้ลกระทบตุ่อสิำ�งแวดล�อมัโดยค์ำ�น่งอย่�งเต็ุมั ที�ถง่ค์ว�มัจัำ�เป็นและเง่�อนไขีที�เจั�ะจังขีอง เป้� หมั�ยก�รพฒัน�แห่งสำหสัำวรรษ Sustainable Development Goals (SDGs) ฉบบัเต็ุมั 12 ประเทศกำ�ลงัพฒัน�และลดผู้ลกระทบท�งลบ ที�อ�จัเกิดขี่ �นที�จัะมีัตุ่อก�รพฒัน�ขีองประเทศ เหล่�นั�น ในลกัษณะที�เป็นก�รคุ์�มัค์รองค์นจัน และชุมัชนที�ได�รบัผู้ลกระทบ ส่ร้างหิลุ่กประก่นให้ิม่ร้ป แบบการบริโภคแลุะผู้ลิุติ ท่�ยุ่�งยืุน 2 “Blue space” refers to space near rivers, lakes and oceans. 58 SDG Target Pathway 13.1 เสำริมัภ้มิัตุ� นท�นและขีีดค์ว�มัสำ�มั�รถ ในก�รปรบัตุวัตุ่ออนัตุร�ยและภยัพิบติัุท�ง ธิรรมัช�ติุที� เกี�ยวขี�องกบัภ้มิัอ�ก�ศในทุก ประเทศ นโยบ�ยก�รใช�ที�ดินและก�รค์มัน�ค์มัผู้สำมัผู้สำ�นกบัก�ร ค์ลงั สิำ�งแวดล�อมัและมั�ตุรก�รก�รศก่ษ�ที�ส่ำงเสำริมัก�ร เดิน ก�รปั� นจักัรย�น และก�รใช�ค์มัน�ค์มัขีนส่ำงสำ�มั�รถ ลดก�รใช�รถจักัรย�นยนตุล์งได� (18) ซ่�งสำ�มั�รถลดก�ร ใช�พลงัง�นจั�กถ่�นหินและลดก�รปล่อยก�๊ซ ดงันั�นจัง่ เป็นก�รช่วยลดภ�วะโลกร�อน 1 3 . 2 บ้ร ณ� ก � ร มั � ตุ ร ก � ร ด� น ก � ร เปลี�ยนแปลงสำภ�พภ้มิัอ�ก�ศในนโยบ�ย ยุทธิศ�สำตุร ์และก�รว�งแผู้นระดบัช�ติุ 15.1 สำร� งหลกัประกนัว่�จัะมีัก�รอนุรกัษ์ ก�รฟ้ิ�นฟ้ิ และก�รใช�ระบบนิเวศบนบกและ ในนำ � จ่ัดในแผู่้นดินรวมัทั�งบริก�รท�งระบบ นิเวศอย่�งยั�งย่น เฉพ�ะอย่�งยิ�ง ป่�ไมั� พ่ �นที� ชุ่มันำ � ภ้เขี�และเขีตุแห�งแล�ง โดยเป็นไปตุ�มั ขี�อบงัค์บัภ�ยใตุ�ค์ว�มัตุกลงระหว่�งประเทศ ภ�ยในปี 2563 ก�รเพิ�มัก�รมีักิจักรรมัท�งก�ยในสำภ�พแวดล�อมัท�ง ธิรรมัช�ติุช่วยส่ำงเสำริมัให�เกิดก�รใช�ที�ย ั�งย่น ก�รให� คุ์ณค่์� ก�รรกัษ�และก�รฟ้ิ�นฟ้ิผู่้นแผู่้นดินและค์ว�มั หล�กหล�ยท�งชีวภ�พ ซ่�งก�รเพิ�มัคุ์ณค่์�ให�กบัพ่ �นที� เหล่�นี�ส่ำงผู้ลตุ่อก�รเพิ�มัค์ว�มัตุ�องก�รในก�รอนุรกัษ์ ธิรรมัช�ติุที� ช่วยส่ำงเสำริมัก�รมีักิจักรรมัท�งก�ยและ ก�รพกัผู่้อนที�แอค์ทีฟิ นอกจั�กนี�ก�รอนุรกัษแ์หล่ง ธิรรมัช�ติุเหล่�นี�สำ�มั�รถช่วยหยุดก�รส้ำญ่เสีำยค์ว�มั หล�กหล�ยท�งชีวภ�พและช่วยปกป้องและป้องกนัก�ร ส้ำญ่พนัธุิข์ีองสำ�ยพนัธุิที์�ใกล�ส้ำญ่พนัธุิ ์ 15.5 ปฏิิบติัุก�รที�จัำ�เป็นและเร่งด่วนเพ่�อลด ก�รเส่ำ�อมัโทรมัขีองถิ�นที�อย่้ตุ�มัธิรรมัช�ติุ หยุดยั�งก�รส้ำญ่เสีำยค์ว�มัหล�กหล�ยท�ง ชีวภ�พและภ�ยใน ปี 2563 จัะปกป้องและ ป้องกนัก�รส้ำญ่พนัธิข์ีองชนิดพนัธุิที์� ถ้กคุ์กค์�มั ป ฏิิ บ่ ติิ ก า ร อ ยุ่ า ง เ ร่ ง ด่ั ว น เ พื� อ ต่ิ อ ส้้่ ก่ บ ก า ร เปลุ่� ยุนแปลุง ส่ภาพภ้มิ อากาศึแลุะผู้ลุกระทบท่� เกิดัขึ�น ปกป้อง ฟ้ื้� นฟ้ื้ แลุะส่น่บส่นุน การใช้ระบบนิเวศึบนบก อยุ่างยุ่� งยืุนจ่ดัการป่าไม้ อยุ่างยุ่�งยืุน ต่ิอส้้่การกลุายุ ส่ภาพเป็น ท ะ เ ลุ ท ร า ยุ หิ ยุุ ดั ก า ร เสื่� อมโทรมของท่�ดิันแลุะฟ้ื้� น ส่ภาพกลุ่บมาใหิม่ แลุะหิยุุดั การส้่ญิเส่่ยุความหิลุาก หิลุายุทางช่วภาพ 59 SDG Target Pathway 16.1 ลดค์ว�มัรุนแรงทุกร้ปแบบและอตัุร� ก�รตุ�ยที�เกี�ยวขี�องในทุกแห่งให�ลดลงอย่�ง มีันยัสำำ�ค์ญั่ ก�รเดินและก�รปั� นจักัรย�นภ�ยในและขี� งนอกชุมัชน ช่วยส่ำงเสำริมัก�รให�คุ์ณค่์�ท�งสำงัค์มัเชิงบวก เล่น ก�ร มีักลุ่มั ก�รร่วมัแรงร่วมัใจั ก�รรวมัตุวัขีองผู้้�ค์นตุ่�งวยั ตุ่�งเพศตุ่�งเศรษฐฐ�นะ สำญั่ช�ติุและค์ว�มัเช่�อ ก�รเพิ�มั ค์ว�มัเป็นชุมัชนผู่้�นก�รมีักิจักรรมัท�งก�ยสำ�มั�รถช่วย ลดค์ว�มัรุนแรง ก�รทะเล�ะเบ�ะแว�ง ก�รโกงและก�ร ติุดสิำนบนได� และยงัช่วยส่ำงเสำริมักฎหมั�ยและนโยบ�ย ที�ไม่ัแบ่งแยกอีกด�วย 16.B ส่ำงเสำริมัและบงัค์บัใช�กฎหมั�ยที� ไม่ั แบ่งแยกและนโยบ�ยสำำ�หรบัก�รพฒัน� อย่�งยั�งย่น ก�รพฒัน�ก�รออกแบบชุมัชนเพ่�อส่ำงเสำริมัก�รเดิน ก�ร ปั� นจักัรย�นและก�รใช�ค์มัน�ค์มัสำ�ธิ�รณะ สำ�มั�รถช่วย ก่อให�เกิดก�รเฝ้ึ�ระวงัในชุมัชนมั�กขี่ �น เน่�องจั�กมีัผู้้� สำญั่จัรไปมั�มั�กขี่ �น ดงันั�นก�รเพิ�มัก�รเฝ้ึ�ระวงัผู่้�นก�ร มีักิจักรรมัท�งก�ยจั่งสำ�มั�รถช่วยลดค์ว�มัรุนแรงได� (และก�รตุ�ยที� เกี�ยวขี�อง) (19) 17.6 เพิ�มัพ้นค์ว�มัร่วมัม่ัอระหว่�งประเทศ และในภ้มิัภ�ค์แบบเหน่อ-ใตุ� ใตุ�-ใตุ�และ ไตุรภ�คี์ และก�รเขี� ถ่ง วิทย�ศ�สำตุร ์ เทค์โนโลยี และนวตัุกรรมั และยกระดบัก�ร แบ่งปันค์ว�มัร้�ตุ�มัเง่�อนไขีที�ตุกลงร่วมักนั โดยรวมัถง่ ผู่้�นก�รพฒัน�ก�รประสำ�นง�น ระหว่�งกลไกที�มีัอย่้เดิมัเฉพ�ะอย่�งยิ�งใน ระดบัขีองสำหประช�ช�ติุ และผู่้�น ท�งกลไก อำ�นวยค์ว�มัสำะดวกด� นเทค์โนโลยีขีองโลก ก�รทำ�ง�นร่วมักนัในก�รดำ�เนินง�นส่ำงเสำริมัก�รมีั กิจักรรมัท�งก�ยที�มีัประสิำทธิิภ�พสำำ�หรบัประช�กรใน ประเทศ เป็นก�รแสำดงถง่ค์ว�มัร่วมัม่ัอระหว่�งผู้้�มีัส่ำวน ได�ส่ำวนเสีำย รฐับ�ล และภ�ค์ส่ำวนเอกชน รวมัถง่ประช� สำงัค์มั ในก�รส่ำงเสำริมัก�รบรรลุเป้�หมั�ยก�รพฒัน� อย่�งยั�งย่น (SDGs) ส่่งเส่ริมส่่งคมท่�ส่งบสุ่ขแลุะ ครอบคลุุมเพื�อการพ่ฒนาท่� ยุ่�งยืุน ให้ิทุกคนเข้าถึึงความ ยุุติิธรรมแลุะส่ร้างส่ถึาบ่นท่� ม่ประสิ่ทธิผู้ลุ ร่บผิู้ดัร่บชอบ แลุะครอบคลุุม ในทุกระด่ับ 60 1. Development Initiatives. Global nutrition report 2017: nourishing the SDGs. Bristol: United Kingdom; 2107. 2. WHO. Report of the Commission on Ending Childhood Obesity: implementation plan: executive summary. Geneva: World Health Organization; 2017 (http:// apps.who.int/iris/bitstream/10665/259349/1/WHO- NMH-PND-ECHO-17.1-eng.pdf?ua=1). 3. WHO. Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013–2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 4. WHO. Global plan for the decade of action for road safety 2011–2020. Geneva: World Health Organization; 2011 5. WHO/World Bank. Tracking universal health coverage: 2017 Global Monitoring Report. World Health Organization and International Bank for Reconstruction and Development/The World Bank; 2017 6. WHO. Tackling NCDs: ‘Best buys’ and other recommended interventions for the prevention and control of noncommunicable disease. Geneva: World Health Organization; 2017. 7. Macmillan A and Woodcock J. Understanding bicycling in cities using system dynamics modelling. J Transp Health. 2017;7:269–279. 8. UNESCO. Social and Human Science Sector. Quality physical education guidelines for policy-makers. Paris: UNESCO; 2015 (http://unesdoc.unesco.org/ images/0023/002311/231101E.pdf). 9. UNESCO, Report of the Sixth international conference of ministers and senior officials responsible for physical education and sport (MINEPS VI). Annex 1 Kazan Action Plan. SHS/2017/5 REV Paris, September 2017; adopted on 14–15 July 2017 (http://unesdoc.unesco.org/ images/0025/002527/252725E.pdf). 10. Sallis J, Bull F, Guthold R, Heath GW, Inoue S, Kelly P, et al. Progress in physical activity over the Olympic quadrennium. Lancet. 2016;388:1325–36. 11. UNESCO. International Charter of Physical Education, Physical Activity and Sport (revised 2015) (http:// www.unesco.org/new/en/social-and-human- sciences/themes/physical-education-and-sport/sport- charter/). 12. New Urban Agenda adopted in 2016 by the United Nations Conference on Housing and Sustainable Urban Development (Habitat III) and endorsed by the United Nations General Assembly in resolution 71/256 (2016). 13. Pucher J and Dijkstra L. Promoting safe walking and cycling to improve public health: lessons from the Netherlands and Germany. Am J Public Health. 2003;93(9):1509–16. 14. Sallis J, Cerin E, Conway T, Adams M, Frank L, Pratt M, et al. Physical activity in relation to urban environments in 14 cities worldwide: a cross-sectional study. Lancet. 2016;287(10034):2207–2217. 15. WHO Regional Office for Europe. Urban green spaces: a brief for action. Copenhagen: World Health Organization; 2017 (http://www.euro.who.int/__ data/assets/pdf_file/0010/342289/Urban-Green- Spaces_EN_WHO_web.pdf?ua=1). 16. Sallis JF, Bull F, Burdett R, Frank L, Griffiths P, Giles-Corti B, Stevenson, M. Use of science to guide city planning policy and practice: how to achieve healthy and sustainable future cities. Lancet. 2016;388(10062):2936– 2947. 17. Ward CD, Parker CM, Shackleton M. The use and appreciation of botanical gardens as urban green spaces in South Africa. Urban Forestry & Urban Greening. 2009;9:49–55. 18. Sustainable mobility for all. Global mobility report 2017: tracking sector performance. Washington, DC; 2017 (https://openknowledge.worldbank. org/bitstream/handle/10986/28542/120500. pdf?sequence=6&isAllowed=y). 19. Foster S, Hooper P, Knuiman M, Christian H, Bull F, Giles- Corti B. Safe RESIDential Environments? A longitudinal analysis of the influence of crime-related safety on walking. Int J Behav Nutr Phys Act. 2016;(13)22. เอกสารอ้างอิง : ภาคีผนำวกทัี� 1 61 ข้อปฏิิบัติิที�แนำะนำำ�ส่ำ �หรับประเทศส่มี�ชิกองค์ืก�รอนำ�มัียโลก เลข�ธิีก�รองค์ืก�รอนำ�มัียโลก และผ้้มีีส่่วนำได้ัส่่วนำเสี่ยอื�นำๆ เพืื่�อคืว�มีส่ำ�เร็จในำก�รดัำ�เนิำนำง�นำติ�มีแผนำปฏิิบัติิก�รระดัับโลก เพืื่�อส่่งเส่ริมีกิจกรรมีท�งก�ย ปี พื่.ศ. 2561-2573 ข้อเสนอแนะทางนโยบาย และบทบาทของผู้้้ที� มีส่วินได้ัส่วินเสีย ภาคผู้น์วิกิท่� 2 62 สรุ�างบรุรุทัดฐาน์สังคมท่� ไม่เนื์อยนิ์�ง (CREATE ACTIVE SOCIETIES) ข�อปฏิิบัติ่ 1.1 นำ�เอ�แนวปฏิิบติัุที�เป็นเลิศ (Best practice) ขีองก�รรณรงค์เ์พ่�อก�รส่ำ�อสำ�รมั�ใช� โดยเช่�อมัโยงกบัโค์รงก�รที�ชุมัชนมีัส่ำวนร่วมั เพ่�อเสำริมัสำร� งค์ว�มั ตุระหนกั องค์ค์์ว�มัร้� ค์ว�มัเขี� ใจั และก�รเห็นคุ์ณค่์�ในประโยชนน์�นปัก�รตุ่อสุำขีภ�พขีองก�รมีักิจักรรมัท�งก�ยสำมัำ� เสำมัอที�สำอดค์ล�องกบัทุก สำมัรรถภ�พและทุกกลุ่มัวยั เพ่�อสุำขีภ�วะที�ดีในระดบับุค์ค์ล ค์รอบค์รวั และชุมัชน Implement best practice communication campaigns, linked with community-based programmes, to heighten awareness, knowledge and understanding of, and appreciation for, the multiple health benefits of regular physical activity and less sedentary behaviour, according to ability, for individual, family and community well-being. ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบปรุะเทศสมาชิิกิ 1. พัฒันายุทธิ์ศาสติรก์ารสื�อสารระดำบัชาติิเพืั�อส่งเสริมีกิจกรรมีทางกาย ซ้ึ่�งอาจจะเป็นส่วนหน้�งหรือคู่ข้นานไปกบัแผนปฏิิบติัิการระดำบัชาติิ เพืั�อส่งเสริมีกิจกรรมีทางกาย เพืั�อเพิั�มีความีติระหนกัแล้ะความีรูเ้กี�ยวกบัประโยชนต่์ิอสุข้ภาพัข้องการมีีกิจกรรมีทางกาย เพืั�อสนบัสนุนให้ เกิดำการเปลี้�ยนพัฤติิกรรมี แล้ะเพืั�อเพิั�มีความีสามีารถทางสุข้ภาพัแล้ะทางกาย 2. ทำาใหเ้กิดำการศก้ษาในวงกวา้งอย่างยั�งยืน แล้ะนำาเอาการรณรงคเ์พืั�อสรา้งความีติระหนกัแล้ะการเปลี้�ยนแปล้งพัฤติิกรรมีมีาใช ้โดำยใชช่้อง ทางการเข้า้ถง้มีวล้ชนทั�งแบบดำั�งเดิำมี แบบสงัคมี แล้ะแบบดิำจิติอล้ แล้ะนำาเอาความีคิดำริเริ�มีข้องชุมีชนมีาใชร่้วมีกนั เพืั�อเพิั�มีความีเข้า้ใจแล้ะ ทศันคติิที�ดีำต่ิอการมีีกิจกรรมีทางกาย ข้ณะเดีำยวกนัก็ส่งเสริมีวิธีิ์การเพิั�มีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งข้องแต่ิล้ะคนที�แติก ต่ิางกนัไป 1 3. ใชง้านดำา้นกีฬา ศิล้ปะ วฒันธิ์รรมี สุข้ภาพั แล้ะกิจกรรมีการมีีส่วนร่วมีอื�นๆใหเ้ป็นโอกาสในการที�จะเพิั�มีความีติระหนกัแล้ะส่งเสริมีการมีีส่วน ร่วมีในกิจกรรมีทางกาย พัรอ้มีกบัการล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งข้องผูเ้ข้า้ร่วมี แฟนคล้บั แล้ะชุมีชนในวงกวา้ง 4. สนบัสนุนแล้ะข้บัเคลื้�อนความีร่วมีมืีอระหว่างภาคสุข้ภาพัแล้ะภาคอื�นๆ เพืั�อใหเ้กิดำวนั/สปัดำาห/์เดืำอนแห่งการส่งเสริมีการมีีกิจกรรมีทางกาย แล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งทั�งในระดำบัประเทศ ภูมิีภาค แล้ะโล้ก เพืั�อเพิั�มีความีติระหนกัในการมีีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือย นิ�งข้า้มีหล้ายภาคส่วน ผูก้ำาหนดำนโยบาย แล้ะชุมีชน อาทิเช่น วนัปล้อดำรถ (car-free day) วนัออกกำาล้งักายแห่งชาติิ วนั/สปัดำาหแ์ห่งการขี้� จกัรยานไปทำางาน แล้ะวนัแข่้งกีฬา เป็นติน้ ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบเล้ขาธิกิารุองค์กิารุอน์ามัยโล้กิ 5. สนบัสนุนแล้ะร่วมีมืีอกบัประเทศสมีาชิกติามีความีเหมีาะสมี ในการนำาเอาการรณรงคเ์พืั�อส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายระดำบัประเทศ ภูมิีภาค แล้ะนานาชาติิไปปฏิิบติัิเพืั�อใหเ้กิดำการข้ยายผล้ข้องเป้าหมีายแล้ะผล้กระทบข้องการณรงคต่์ิอไป 6. ส่งเสริมีการมีีส่วนร่วมีข้ององคก์ารสหประชาชาติิแล้ะประเทศสมีาชิกในการรณรงคเ์พืั�อสรา้งความีติระหนกัทั�งในระดำบัภูมิีภาคแล้ะนานาชาติิ โดำยเฉพัาะการณรงคที์�เชื�อมีโยงกบัวนัสำาคญั่ต่ิางๆข้ององคก์ารสหประชาชาติิ เพืั�อเพิั�มีความีติระหนกัต่ิอความีสำาคญั่ข้องกิจกรรมีทางกาย แล้ะพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งผ่านทุกภาคส่วน ผูก้ำาหนดำนโยบาย แล้ะชุมีชนระหว่างประเทศ อาทิเช่น (วนัอนามียัโล้ก World Health Day) วนัผู ้ สูงอายุสากล้ (International Day of Older Persons) วนัโยคะสากล้ (International Day of Yoga) วนักีฬาสากล้เพืั�อการพัฒันาแล้ะสนัติิภาพั (International Day of Sport for Development and Peace) วนัครอบครวัสากล้ (International Day of Families) วนัสิ�งแวดำล้อ้มีโล้ก (World Environment Day) วนัเมืีองแห่งโล้ก (World Cities Day) 7. อำานวยความีสะดำวกในการสรา้งกล้ไกที�จะนำาไปสู่การแบ่งป่นสื�อที�มีีประสิทธิิ์ภาพัแล้ะความีชำานาญ่ เพืั�อเสริมีสรา้งประสิทธิิ์ผล้แล้ะประสิทธิิ์ภาพั ข้องการพัฒันาแล้ะการนำาเอาการรณรงค ์ไปใช ้โดำยเฉพัาะอย่างยิ�งในกลุ่้มีประเทศที�มีีรายไดำน้อ้ยแล้ะปานกล้าง (Low-and middle-income countries(LMICs)) 63 * อาทิเช่น องคก์รไม่ีแสวงหาผล้กำาไร (Non Governmental Organizations, NGOs) องคก์รภาคประชาสงัคมี ชุมีชนวิชาการแล้ะการวิจยั ผูใ้หทุ้น องคก์รเพืั�อการพัฒันาระดำบัภูมิีภาคแล้ะระหว่างประเทศ เมืีอง แล้ะเทศบาล้ ภาคเอกชน 1 ข้อ้ปฏิิบติัินี�ไดำร้บัการเสนอแนะจากองคก์รอนามียัโล้ก โดำยเรียกว่า “มีาติรการคุม้ีทุน” (Best Buy Intervention) เพืั�อป้องกนัแล้ะควบคุมีโรคไม่ีติิดำต่ิอเรื �อรงั (Noncommunicable Disease, NCD) (ที�มีา: http://apps.who.int/iris/bitstream/10665/259232/1/WHO-NMH-NVI-17.9-eng.pdf). 8. สนบัสนุนประเทศสมีาชิกในการพัฒันาแล้ะนำาเอาการรณรงคสื์�อสารเรื�อง ‘มีาติรการคุม้ีทุน‘ (Best Buy) เพืั�อล้ดำโรคไม่ีติิดำต่ิอเรื �อรงั (Noncommunicable diseases (NCDs)) มีาใช ้โดำยใชเ้ครื�องมืีอแล้ะทรพััยากรติามีวิธีิ์แนวปฏิิบติัิที�เป็นเลิ้ศ (Best practice approaches) เพืั�อ ไปสู่การรณรงคสื์�อสารเพืั�อสรา้งความีติระหนกัรูข้้องมีวล้ชนแล้ะการเปลี้�ยนแปล้งพัฤติิกรรมีที�เกี�ยวกบักิจกรรมีทางกาย ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบผู้้�ม่ส่วิน์ได�ส่วิน์เส่ย* 9. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียทั�งหมีดำควรมีีบทบาทนำาหรือมีีส่วนในการช่วยยกระดำบัการรณรงคที์�ทำาเป็นปกติิทั�งในระดำบัประเทศ ระดำบัภูมิีภาค แล้ะ ระดำบัโล้กที�มุ่ีงสนบัสนุนกิจกรรมีทางกาย ล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�ง ซ้ึ่�งไม่ีจำากดัำแค่การวิ�ง การป่� นจกัรยาน การทำากิจกรรมีสนัทนาการ การเล่้น กีฬา การล้ะเล่้น แล้ะการเล่้นกีฬาพืั �นเมืีอง 10. องคก์รไม่ีแสวงหากำาไร (NGOs) แล้ะองคก์รอื�นควรหาโอกาสในการรวมีหรือทำาใหก้ารส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายสอดำคล้อ้งกบัการรณรงคแ์ล้ะการ ผล้กัดำนัทางนโยบายในดำา้นอื�นๆไปดำว้ยกนั ยกติวัอย่างการใชโ้อกาสในวนัสำาคญั่ต่ิางๆ เช่น วนัหวัใจโล้ก ( World Heart Day ) วนัเบาหวานโล้ก (World Diabetes Day) เมืีองแห่งการป่� นจกัรยาน (Cycle City) 11. สาข้าวิชาชีพัที�ไม่ีจำากดัำแค่ดำา้นการแพัทย ์การกีฬา เภสชักร แล้ะองคก์รพันัธิ์มิีติรดำา้นสุข้ภาพัอื�น ครู องคก์รกีฬา สมีาคมีวิ�ง สมีาคมีจกัรยานแล้ะ สมีาคมีการล้ะเล่้น ควรเป็นผูน้ำาหรือร่วมีมืีอกบัการรณรงคห์รือโครงการที�ส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายทั�งในระดำบัประเทศ แล้ะระดำบัทอ้งถิ�นเพืั�อ เพิั�มีความีติระหนกัระหว่างสมีาชิกในองคก์รต่ิางๆ แล้ะประชาชน 12. องคก์รใหทุ้นวิจยัแล้ะผูวิ้จยัควรร่วมีมืีอกนัประเมิีนประสิทธิิ์ผล้ข้องยุทธิ์ศาสติรก์ารรณรงคสื์�อสารต่ิางๆที�มุ่ีงเนน้กลุ่้มีประชากรที�ต่ิางกนั โดำยเฉพัาะอย่างยิ�งยุทธิ์ศาสติรที์�มุ่ีงเป้าไปยงักลุ่้มีประชากรที�มีีกิจกรรมีทางกายนอ้ยที�สุดำ (ติามีที�แต่ิล้ะประเทศระบุ) เพืั�อเพิั�มีองคค์วามีรู้ แล้ะหล้กัฐานเชิงประจกัษ์ใหก้บัวิธีิ์ติน้ทุนประสิทธิิ์ผล้ (Cost-effectiveness approaches) 64 สรุ�างบรุรุทัดฐาน์สังคมท่� ไม่เนื์อยนิ์�ง (CREATE ACTIVE SOCIETIES) ข�อปฏิิบัติ่ 1.2 จัดัก�รรณรงค์ร์ะดบัประเทศและระดบัพ่ �นที�ชุมัชน เพ่�อเพิ�มัค์ว�มัตุระหนกั ค์ว�มัเขี� ใจั และให�เห็นคุ์ณค่์�ขีองก�รมีัผู้ลประโยชนร่์วมักนัทั�งในด� น สำงัค์มั เศรษฐกิจั และสิำ�งแวดล�อมัจั�กก�รมีักิจักรรมัท�งก�ย โดยเฉพ�ะอย่�งยิ�งก�รเดินก�รปั� นจักัรย�น และก�รเค์ล่�อนไหวร้ปแบบอ่�นๆ ที�ใช�ล�อ (รวมัถง่ก�รใช�รถเข็ีนวีลแชร ์สำก้ตุเตุอร ์และสำเกตุ) จัง่จัะสำ�มั�รถสำร� งคุ์ณ้ปก�รอย่�งสำำ�ค์ญั่ตุ่อก�รบรรลุเป้�หมั�ยก�รพฒัน�อย่�งยั�งย่น พ.ศ.2573 (the 2030 Agenda for Sustainable Development;เป้�หมั�ย SDG2, SDG3, SDG4,SDG5, SDG9, SDG10, SDG11, SDG13, SDG15 และSDG 16) Conduct national and community-based campaigns to enhance awareness and understanding of, and appreciation for, the social, economic, and environmental co-benefits of physical activity, and particularly more walking, cycling and other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates), and thereby make a significant contribution to achievement of the 2030 Agenda for Sustainable Development (Sustainable Development Goals SDG2, SDG3, SDG4, SDG5, SDG9, SDG10, SDG11, SDG13, SDG15 and SDG16). ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบปรุะเทศสมาชิิกิ 1. ประยุกติ ์ใชก้ารรณรงคสื์�อสารที�เข้า้ถง้มีวล้ชนในการเพิั�มีความีรูแ้ล้ะสรา้งทศันคติิเชิงบวกที�มีีต่ิอผล้ประโยชนร่์วมีข้องกิจกรรมีทางกาย ซ้ึ่�ง ไม่ีจำากดัำอยู่แต่ิเพีัยงเรื�องผล้กระทบข้องการเดิำน การขี้�จกัรยาน แล้ะการใชบ้ริการข้นส่งสาธิ์ารณะที�เพิั�มีข้้ �นต่ิอคุณภาพัอากาศ สิ�งแวดำล้อ้มี เศรษฐกิจทอ้งถิ�น การพัฒันาอย่างยั�งยืน คุณภาพัชีวิติ แล้ะคุณภาพัข้องสงัคมี 2. สนบัสนุนแล้ะร่วมีมืีอกบัการรณรงคที์� เกี�ยวกบักิจกรรมีทางกายในประเทศ ภูมิีภาค แล้ะระหว่างประเทศติามีความีเหมีาะสมี อาทิเช่น โครงการBreathe Life (รณรงคเ์รื�องคุณภาพัอากาศ)1 Vision Zero (รณรงคเ์รื�องความีปล้อดำภยัทางถนน)2 Transport Delivers (รณรงค ์ เรื�องการข้นส่งที�ย ั�งยืน)3 แล้ะ Trees for Cities4 ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบเล้ขาธิกิารุองค์กิารุอน์ามัยโล้กิ 3. สนบัสนุนประเทศสมีาชิกแล้ะผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียอื�นๆ ในการรณรงคถ์ง้ผล้ประโยชนร่์วมีข้องการมีีกิจกรรมีทางกายทั�งในระดำบัประเทศ ภูมิีภาค แล้ะระหว่างประเทศติามีความีเหมีาะสมี 4. พัฒันาแล้ะเผยแพัร่ข้อ้มูีล้เพืั�อส่งเสริมีการสรา้งความีติระหนกัแล้ะความีเข้า้ใจต่ิอคุณูปการข้องการมีีกิจกรรมีทางกายเพืั�อใหบ้รรลุ้วาระแล้ะ เป้าหมีาย ใน พั.ศ.2573 5. ปรก้ษาหารือกบัหน่วยงานข้ององคก์รสหประชาชาติิแล้ะกรอบอนุสญั่ญ่าสหประชาชาติิว่าดำว้ยการเปลี้�ยนแปล้งสภาพัภูมิีอากาศ (United Nations Framework Convention on Climate Change, UNFCCC) เพืั�อพัฒันาแล้ะเผยแพัร่ข้อ้มูีล้ที�จะส่งเสริมีใหเ้กิดำความีติระหนกัแล้ะความี เข้า้ใจต่ิอคุณค่าข้องการเพิั�มีการเดิำนแล้ะการขี้�จกัรยานที�มีีต่ิอความียั�งยืนทางเศรษฐกิจแล้ะสิ�งแวดำล้อ้มี ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบผู้้�ม่ส่วิน์ได�ส่วิน์เส่ย* 6. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียทั�งหมีดำควรมีีบทบาทนำาแล้ะสนบัสนุนการนำาเอาการรณรงคสื์�อสารมีาใชเ้พืั�อเสริมีสรา้งใหเ้กิดำความีติระหนกัแล้ะความี เข้า้ใจที�ว่าการมีีกิจกรรมีทางกาย โดำยเฉพัาะอย่างยิ�งการเดิำน การขี้�จกัรยาน การใชบ้ริการข้นส่งสาธิ์ารณะ แล้ะการเล่้นกีฬามีีคุณูปการต่ิอ ความียั�งยืนทางสงัคมี เศรษฐกิจ การพัฒันา แล้ะสิ�งแวดำล้อ้มี 65 1 ดูำ: http://breathelife2030.org/ 2 ดูำ: http://visionzeronetwork.org/resources/ 3 ดูำ: http://www.slocat.net/transport-delivers-campaign 4 ดูำ: https://treesforcities.org/ * อาทิเช่น องคก์รไม่ีแสวงหาผล้กำาไร (Non Governmental Organizations, NGOs) องคก์รภาคประชาสงัคมี ชุมีชนวิชาการแล้ะการวิจยั ผูใ้หทุ้น องคก์รเพืั�อการพัฒันาระดำบัภูมิีภาคแล้ะระหว่างประเทศ เมืีอง แล้ะเทศบาล้ ภาคเอกชน 7. นกัวิจยัควรพัฒันาแล้ะประเมิีนวิธีิ์การแล้ะสารที�ส่งจากการสื�อสารรณรงคที์�ต่ิางกนั ในประเด็ำนประโยชนร่์วมีข้องการมีีกิจกรรมีทางกาย (อาทิเช่น อากาศที�สะอาดำข้้ �น ถนนที�ปล้อดำภยัข้้ �น เศรษฐกิจทอ้งถิ�นที�เข้ม้ีแข็้งข้้ �น ผล้ล้พััธิ์ท์างการศก้ษาที�ดีำข้้ �น) ว่าแบบไหนที�มีีประสิทธิิ์ภาพั ในการดำง้ผูก้ำาหนดำนโยบาย ภาคประชาสงัคมี แล้ะชุมีชนรากหญ่า้ในภูมิีภาค ประเทศ แล้ะบริบทที�ต่ิางกนัใหเ้ข้า้มีามีีส่วนร่วมีไดำ้ 66 ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบปรุะเทศสมาชิิกิ 1. จดัำกิจกรรมีที�ไม่ีเสียค่าใชจ่้าย ทุกคนเข้า้ถง้ไดำ ้แล้ะชุมีชนทั�งหมีดำมีีส่วนร่วมีดำว้ย เพืั�อสรา้งโอกาสใหเ้กิดำกิจกรรมีทางกายในพืั �นที�สาธิ์ารณะข้อง ทอ้งถิ�น ทั�งนี �เพืั�อปลู้กฝ่้งประสบการณเ์ชิงบวกแล้ะสรา้งความีสามีารถ โดำยเฉพัาะอย่างยิ�งใหก้บัผูที้�มีีกิจกรรมีทางกายนอ้ยที�สุดำ ยกติวัอย่าง เช่น การปิดำถนนทั�งชั�วคราวแล้ะถาวรเพืั�อใหค้นไดำเ้ดิำนหรือขี้�จกัรยานแล้ะทำากิจกรรมีนนัทนาการอื�นๆ (อาทิเช่น Ciclovia1 หรือ Street Play2 ) 2. พัฒันาแล้ะเผยแพัร่การใหค้ำาแนะนำาทั�วประเทศต่ิอเจา้หนา้ที�ระดำบัทอ้งถิ�น องคก์รไม่ีแสวงหาผล้กำาไร (NGOs) องคก์รชุมีชนรากหญ่า้ แล้ะ ชุมีชนทอ้งถิ�น ในเรื�องการใชแ้ผนริเริ�มีใหม้ีวล้ชนมีีส่วนร่วมีกบักิจกรรมีทางกายติามีพืั �นที�สาธิ์ารณะ ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบเล้ขาธิกิารุองค์กิารุอน์ามัยโล้กิ 3. ร่วมีเป็นพันัธิ์มิีติรกบัผูมี้ีส่วนไดำเ้สียเพืั�อสนบัสนุนการพัฒันากล้ไกแล้ะทรพััยากร เพืั�อช่วยใหป้ระเทศสมีาชิกสามีารถใชแ้ผนริเริ�มีใหม้ีวล้ชนมีี ส่วนร่วมีกบักิจกรรมีทางกายในพืั �นที�สาธิ์ารณะ พืั �นที�สีเขี้ยว แล้ะพืั �นที�ริมีแหล่้งนำ �าสาธิ์ารณะ รวมีไปถง้การแล้กเปลี้�ยนข้อ้มูีล้กรณีศก้ษาแล้ะ ทางเลื้อกอื�นๆ ที�ช่วยประหยดัำค่าใชจ่้าย แล้ะเหมีาะสมีต่ิอการนำาไปปรบัใช้ในทุกภูมิีภาค ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบผู้้�ม่ส่วิน์ได�ส่วิน์เส่ย* 4. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียทุกฝ่้ายควรมีีส่วนร่วมีแล้ะเป็นพันัธิ์มิีติรกบัเครือข่้ายประชาสงัคมี หน่วยงานชุมีชนรากหญ่า้ หน่วยงานดำา้นการกีฬาแล้ะ กิจกรรมีนนัทนาการ รวมีไปถง้ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียอื�นๆ เพืั�อร่วมีกนัจดัำงานหรือสนบัสนุนงานที�ส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายในพืั �นที�สาธิ์ารณะ ทั�งในเมืีองแล้ะชุมีชนทอ้งถิ�นโดำยผูเ้ข้า้ร่วมีงานไม่ีติอ้งเสียค่าใชจ่้าย 5. ภาคเอกชนควรร่วมีเป็นพันัธิ์มิีติรแล้ะสนบัสนุนแผนการริเริ�มีที�นำาโดำยชุมีชน เพืั�อส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายในสวนสาธิ์ารณะแล้ะติามีพืั �นที� สาธิ์ารณะ โดำยส่งเสริมีทุกแบรนดำสิ์นคา้หรือผลิ้ติภณัฑ์ที์�สอดำคล้อ้งกบัข้อ้เสนอข้อง WHO ใหจ้ำากดัำการทำาการติล้าดำอาหารแล้ะเครื�องดืำ�มี (ไม่ีมีีแอล้กอฮฮล้)์ที� ไม่ีเป็นประโยชนต่์ิอสุข้ภาพั (1) 6. สำานกังานแล้ะหน่วยงานวิชาการดำา้นการวิจยัแล้ะพัฒันาควรร่วมีเป็นพันัธิ์มิีติรแล้ะดำำาเนินการประเมิีนผล้กิจกรรมีที�มีีผูเ้ข้า้ร่วมีจำานวนมีาก เพืั�อประเมิีนผล้กระทบในดำา้นต่ิางๆ ซ้ึ่�งรวมีถง้ผล้กระทบในทางเศรษฐกิจดำว้ย 1 Ciclovia เป็นภาษาสเปน หมีายความีถง้ ถนนสำาหรบัจกัรยาน (Cycleway) ไม่ีว่าจะในรูปแบบข้องการปิดำถาวรหรือการปิดำเฉพัาะถนนบางสายสำาหรบัคนขี้�จกัรยานแล้ะคนเดิำนถนนเท่านั�น 2 Street Play เป็นความีริเริ�มีในการปิดำถนนในระยะเวล้าสั�น ๆเพืั�อใหเ้ด็ำก ๆไดำเ้ล่้น (ดูำ www.playengland.org.uk/what-we-do/streeet-play) สรุ�างบรุรุทัดฐาน์สังคมท่� ไม่เนื์อยนิ์�ง (CREATE ACTIVE SOCIETIES) ข�อปฏิิบัติ่ 1.3 ดำ�เนินโค์รงก�รที�มีัผู้้ �ร่วมัเป็นจัำ�นวนมั�กในพ่ �นที�สำ�ธิ�รณะอย่�งสำมัำ� เสำมัอ โดยกระตุุ�นให�ชุมัชนมีัส่ำวนร่วมั เพ่�อสำนบัสำนุนก�รเขี� ถง่ก�รมีักิจักรรมัท�ง ก�ยที�สำนุก ไม่ัมีัค่์�ใช�จ่ั�ยหร่อจ่ั�ยได�และมีัค์ว�มัเหมั�ะสำมักบัสำงัค์มัและวฒันธิรรมั Implement regular mass-participation initiatives in public spaces, engaging whole communities, to provide free access to enjoyable and affordable, socially and culturally appropriate experiences of physical activity. * อาทิเช่น องคก์รไม่ีแสวงหาผล้กำาไร (Non Governmental Organizations, NGOs) องคก์รภาคประชาสงัคมี ชุมีชนวิชาการแล้ะการวิจยั ผูใ้หทุ้น องคก์รเพืั�อการพัฒันาระดำบัภูมิีภาคแล้ะระหว่างประเทศ เมืีอง แล้ะเทศบาล้ ภาคเอกชน 67 ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบปรุะเทศสมาชิิกิ 1. เสริมีสรา้งหล้กัสูติรทางการแพัทยแ์ล้ะพันัธิ์มิีติรวิชาชีพัสุข้ภาพัทั�งหมีดำในการอบรมีทั�งก่อนแล้ะระหว่างการเข้า้ทำางาน เพืั�อใหม้ี ั�นใจว่าจะเกิดำ การบูรณาการประโยชนท์างดำา้นสุข้ภาพัข้องกิจกรรมีทางกายกบัการอบรมีนี� เพืั�อการป้องกนัแล้ะการจดัำการกบัโรคไม่ีติิดำต่ิอ ภาวะสุข้ภาพั จิติ การใหผู้สู้งอายุมีีสุข้ภาวะที�ดีำ สุข้ภาพัแล้ะพัฒันาการข้องเด็ำก แล้ะการส่งเสริมีสงัคมีแห่งสุข้ภาพัแล้ะการเป็นอยู่ที�ดีำใหข้้ยายวงกวา้งข้้ �น 2. ร่วมีเป็นพันัธิ์มิีติรกบัภาคส่วนการศก้ษา เพืั�อเสริมีสรา้งการฝึ้กอบรมีทั�งก่อนแล้ะระหว่างการเข้า้ทำางานสำาหรบัฝ่้ายครูผูส้อนแล้ะฝ่้ายการ จดัำการในโรงเรียนทั�งระดำบัชั�นอนุบาล้ ประถมีศก้ษา แล้ะมีธัิ์ยมีศก้ษา เพืั�อเสริมีสรา้งความีรูค้วามีเข้า้ใจแล้ะทกัษะการเรียนการสอนถง้คุณค่า ข้องกิจกรรมีทางกาย พัล้ศก้ษา กิจกรรมีทางกายที�ถูกปรบัใหส้อดำคล้อ้งกนัแล้ว้ ทกัษะการเคลื้�อนไหวพืั �นฐาน แล้ะความีสามีารถดำา้นการ เคลื้�อนไหวทางกาย รวมีไปถง้การทำาใหผู้พิ้ัการแล้ะผูที้�เคลื้�อนไหวร่างกายนอ้ยไดำเ้ข้า้มีามีีส่วนร่วมีดำว้ย 3. ร่วมีเป็นพันัธิ์มิีติรเพืั�อสรา้งการมีีส่วนร่วมีข้องกิจกรรมีทางกายกบัฝ่้ายการศก้ษาวิชาชีพัข้องภาคส่วนที�เกี�ยวข้อ้ง นอกเหนือไปจากแวดำวง สุข้ภาพั เพืั�อใหเ้ข้า้ใจคุณค่าข้องการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกาย ซึ่้�งรวมีถง้แต่ิไม่ีจำากดัำเพีัยงภาคการคมีนาคมีข้นส่ง การวางผงัเมืีอง การศก้ษา การดูำแล้สงัคมี กีฬาแล้ะฟิติเนส การท่องเที�ยว แล้ะนนัทนาการ 4. ร่วมีเป็นพันัธิ์มิีติรกบัผูเ้ชี�ยวชาญ่ดำา้นความีปล้อดำภยับนทอ้งถนน เพืั�อเสริมีสรา้งความีเข้า้ใจดำา้นระบบความีปล้อดำภยัใหผู้มี้ีส่วนไดำส่้วนเสีย ทั�งหมีดำ แล้ะนำาไปสู่การปรบัปรุงความีปล้อดำภยับนถนนสำาหรบัคนเดิำนเทา้ ผูป่้� นจกัรยาน แล้ะผู้ใชร้ะบบข้นส่งสาธิ์ารณะ โดำยสอดำคล้อ้งกบั ทศวรรษแห่งความีปล้อดำภยัทางถนน (Decade of Road Safety (2)) ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบเล้ขาธิกิารุองค์กิารุอน์ามัยโล้กิ 1. เสริมีสรา้งสมีรรถนะแล้ะขี้ดำความีสามีารถข้อง WHO ในทุกระดำบั เพืั�อมีอบความีช่วยเหลื้อทางเทคนิคดำา้นกิจกรรมีทางกายแล้ะพัฤติิกรรมี เนือยนิ�งใหก้บัประเทศสมีาชิก 2. เสริมีสรา้งการบูรณาการแล้ะความีพัยายามีใหมี้ีโครงการร่วมีกนัระหว่าง WHO แล้ะหน่วยงานอื�นๆ ข้อง UN (เช่น UNHabitat, UNESCO, UNDP, UNECE, ILO) ในการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�ง รวมีไปถง้การมีีโครงการแล้ะนโยบายเรื�องอื�นๆ ติามีที�เหมีาะ สมี (เช่น การควบคุมีบุหรี� ภาวะทุพัโภชนาการ ความีปล้อดำภยับนทอ้งถนน การคมีนาคมีข้นส่ง ติล้อดำจนการศก้ษา คุณภาพัอากาศ สุข้ภาพั แล้ะภาวะฉุกเฉินดำา้นสุข้ภาพัข้องคนเมืีอง) 3. สนบัสนุนแล้ะส่งเสริมีการมีีส่วนร่วมีข้องกิจกรรมีทางกายในรูปแบบข้องโครงการฝึ้กอบรมีทางการแพัทยแ์ล้ะพันัธิ์มิีติรวิชาชีพัสุข้ภาพั รวมี ถง้ในดำา้นการคดัำสรรแล้ะพัฒันาอาชีพัในภาคส่วนอื�นๆ ที�เกี�ยวข้อ้ง อย่างเป็นทางการ ข�อปฏิิบัติ่ 1.4 เสำริมัสำร� งก�รฝึึกอบรมัทั�งก่อนและระหว่�งก�รเขี� ทำ�ง�นขีองอ�ชีพตุ่�งๆ ทั�งในและนอกภ�ค์ส่ำวนด� นสุำขีภ�พ เพ่�อเพิ�มัค์ว�มัร้�ค์ว�มัเขี� ใจัและทกัษะ ที�เกี�ยวเน่�องกบับทบ�ทในก�รสำร� งโอก�สำที�ค์รอบค์ลุมัและเท่�เทียมัสำำ�หรบัสำงัค์มัที�ไม่ัเน่อยนิ�ง ซ่�งรวมัถง่แตุ่ไม่ัจัำ�กดัอย่้เพียงภ�ค์ก�รค์มัน�ค์มัขีนส่ำง ก�รว�งผู้งัเม่ัอง ก�รศก่ษ� ก�รท่องเที�ยวและนนัทน�ก�ร ก�รกีฬ�และฟิิตุเนสำ รวมัไปถง่กลุ่มัประช�ค์มัร�กหญ่� และองค์ก์รภ�ค์ประช�สำงัค์มั Strengthen pre- and in-service training of professionals, within and outside the health sector, to increase knowledge and skills related to their roles and contributions in creating inclusive, equitable, opportunities for an active society including but not limited to, the transport, urban planning, education, tourism and recreation, sports and fitness sectors as well as in grassroots community groups and civil society organizations. สรุ�างบรุรุทัดฐาน์สังคมท่� ไม่เนื์อยนิ์�ง (CREATE ACTIVE SOCIETIES) 68 * อาทิเช่น องคก์รไม่ีแสวงหาผล้กำาไร (Non Governmental Organizations, NGOs) องคก์รภาคประชาสงัคมี ชุมีชนวิชาการแล้ะการวิจยั ผูใ้หทุ้น องคก์รเพืั�อการพัฒันาระดำบัภูมิีภาคแล้ะระหว่างประเทศ เมืีอง แล้ะเทศบาล้ ภาคเอกชน a a MOOCs (Massive Open Online Courses) คือ หล้กัสูติรการเรียนการสอนระยะสั�นในระบบเปิดำผ่านทางออนไล้น ์ใหเ้ข้า้เรียนไดำ้ไม่ีจำากดัำจำานวนคน แล้ะไม่ีเสียค่าใชจ่้ายในการเรียน อกัษรย่อ : ICSSPE : สมีาพันัธิ์วิ์ทยาศาสติรก์ารกีฬาแล้ะพัล้ศก้ษาสากล้; IFAPA : สมีาพันัธิ์กิ์จกรรมีทางกายประยุกติส์ากล้; ILO : องคก์ารแรงงานระหว่างประเทศ; IOC : คณะกรรมีการโอลิ้มีปิกสากล้; TAFISA : สมีาคมีกีฬามีวล้ชนนานาชาติิ; UNDP : โครงการพัฒันาแห่งสหประชาชาติิ; UNECE : คณะกรรมีาธิิ์การดำา้นเศรษฐกิจสำาหรบัยุโรปข้องสหประชาชาติิ; UNESCO : องคก์ารการศก้ษา วิทยาศาสติร ์ แล้ะวฒันธิ์รรมีแห่งสหประชาชาติิ; UNICEF ; กองทุนเพืั�อเด็ำกแห่งสหประชาชาติิ ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบผู้้�ม่ส่วิน์ได�ส่วิน์เส่ย* 4. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียทั�งหมีดำควรเสริมีสรา้งความีรู ้ศกัยภาพั แล้ะทกัษะ ดำว้ยการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งในสมีาชิก แล้ะหน่วยงานข้องตินเอง โดำยการจดัำใหมี้ีโครงการอบรมีแล้ะเปิดำโอกาสต่ิางๆ เช่น การประชุมี การสมัีมีนา การสมัีมีนาผ่านทางเว็บไซึ่ติ ์ เวิรก์ช็อป การเรียนรูท้างออนไล้น ์ จดำหมีายข่้าวสาร เว็บไซึ่ติ ์ เอกสารสรุปข้อ้มูีล้สำาคญั่ คอรส์เรียนออนไล้น ์ (MOOCs,a) แล้ะพัอดำแคสติ ์ เป็นติน้ 5. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียทั�งหมีดำควรประเมิีนความีจำาเป็นข้องสมีาชิกแล้ะหุน้ส่วน เพืั�อพัฒันาหรือปรบัทรพััยากรที�มีีอยู่ใหส้นบัสนุนการสรา้งเสริมี ศกัยภาพัอย่างต่ิอเนื�อง ความีเป็นผูน้ำา แล้ะนำาเอาความีรูก้บัวิธีิ์การไปปฏิิบติัิเพืั�อสนบัสนุนกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งภายใน ข้อบเข้ติข้องการทำางานติามีล้ำาดำบั 6. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียทั�งหมีดำโดำยเฉพัาะผูที้�อยู่ในภาคส่วนการศก้ษา การฝึ้กอบรมี แล้ะการพัฒันาหล้กัสูติร ควรระบุชี �ชดัำแล้ะสนบัสนุนกล้ไกใน การแบ่งป่นแล้ะการปรบัการเรียนการสอนรวมีถง้ทรพััยากรการเรียนรูที้�มีีอยู่ เพืั�อกลุ่้มีสายวิชาชีพัแบบเฉพัาะเจาะจงโดำยเฉพัาะ แต่ิไม่ีจำากดัำ เพีัยงแค่สายการแพัทย ์วิชาชีพัสุข้ภาพั ผงัเมืีองแล้ะการคมีนาคมีข้นส่ง การดูำแล้เด็ำกช่วงปฐมีวยั ครูอาจารย ์กีฬา โดำยเฉพัาะในประเทศหรือ บริบทที�มีีทรพััยากรอย่างจำากดัำ 7. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียทั�งหมีดำควรส่งเสริมีการเฝ้้าระวงัแล้ะใชท้รพััยากรที�มีีอยู่ติามีความีเหมีาะสมี ในการดำำาเนินการอย่างครอบคลุ้มีแล้ะเป็นไป ติามีหล้กัสากล้เพืั�อส่งเสริมีกิจกรรมีทางกาย กีฬา แล้ะกิจกรรมีนนัทนาการ (เช่น ทรพััยากรที�ใช้ไดำจ้าก UNESCO, UNICEF, IFAPA, ICSSPE, TAFISA, Agitos Foundation, Special Olympics, IOC แล้ะอื�นๆ) 69 สรุ�างสภาพัแวิดล้�อมท่�เอื�อต่่อกิารุม่กิิจกิรุรุมทางกิาย (CREATE ACTIVE ENVIRONMENTS) ข�อปฏิิบัติ่ 2.1 เสำริมัสำร� งก�รบ้รณ�ก�รขีองนโยบ�ยก�รว�งผู้งัเม่ัองและก�รว�งแผู้นค์มัน�ค์มัขีนส่ำง ที�มุ่ังให�ค์ว�มัสำำ�ค์ญั่กบัหลกัก�รใช�ที�ดินแบบรดักุมัและผู้สำมั ผู้สำ�น ในหน่วยง�นรฐับ�ลทุกระดบัตุ�มัค์ว�มัเหมั�ะสำมั เพ่�อพฒัน�ย่�นชุมัชนที�สำ�มั�รถเช่�อมัตุ่อกนัได�อย่�งทั�วถง่ โดยเป็นเสำ�นท�งที�เอ่ �อตุ่อก�รก�ร เดิน ก�รปั� นจักัรย�น และก�รเค์ล่�อนไหวร้ปแบบอ่�นๆ ที�ใช�ล�อ (รวมัถง่ก�รใช�รถเข็ีนวีลแชร ์สำก้ตุเตุอร ์และสำเกตุ) รวมัไปถง่ก�รใช�ระบบขีนส่ำงสำ�ธิ�รณะ ทั�งในชุมัชนเม่ัอง ช�นเม่ัอง และชนบท Strengthen the integration of urban and transport planning policies that prioritize the principles of compact, mixed land use, at all levels of government as appropriate, to deliver highly connected neighbourhoods that enable and promote walking, cycling, other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates) and the use of public transport, in urban, peri-urban and rural communities. ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบปรุะเทศสมาชิิกิ 1. หน่วยงานภาครฐัทุกระดำบัควรมุ่ีงใหค้วามีสำาคญั่กบัการเดิำน ป่� นจกัรยาน แล้ะระบบข้นส่งสาธิ์ารณะติามีความีเหมีาะสมี เพืั�อสนบัสนุนใหเ้ป็น ทางเลื้อกที�น่าสนใจในการเดิำนทางโดำยพิัจารณาจากการวางแผนเชิงพืั �นที� แล้ะการวางผงัเมืีอง โดำยเฉพัาะพืั �นที�ในเข้ติเมืีอง 2. สนบัสนุนการใชร้ะบบประเมิีนผล้ทางเศรษฐกิจแล้ะสุข้ภาพัอย่างครอบคลุ้มีสำาหรบัการคมีนาคมีข้นส่ง การวางผงัเมืีอง แล้ะการเสริมีแทรก เปลี้�ยนแปล้งพืั �นที�ในเมืีอง (Urban intervention) เพืั�อประเมิีนผล้กระทบต่ิอสุข้ภาพั แล้ะกิจกรรมีทางกาย รวมีไปถง้ผล้กระทบต่ิอสิ�งแวดำล้อ้มี (เช่น มีล้พิัษทางอากาศแล้ะเสียง แล้ะการปล่้อยกา๊ซึ่คารบ์อน) เพืั�อนำาไปสู่การติดัำสินใจว่าวิธีิ์ใดำจะสอดำคล้อ้งกบัหล้กัการ “ทุกนโยบาย ห่วงใยสุข้ภาพั” (Health in all Policies approach: HiAP) โดำยแนะนำาใหมี้ีการใช ้WHO HEAT Tool (3) หรือเครื�องมืีอประเมิีนความีคุม้ีค่าทาง สาธิ์ารณสุข้ข้ององคก์ารอนามียัโล้ก เพืั�อสนบัสนุนการประเมิีนความีคุม้ีค่าทางเศรษฐศาสติรข์้องการล้งทุนสรา้งเครือข่้ายเพืั�อการเดิำนแล้ะ ป่� นจกัรยาน แล้ะการสรา้งโครงสรา้งพืั �นฐานใหม่ีๆ 3. สนบัสนุนการพัฒันาแล้ะการใชน้โยบายการวางแผนแล้ะจราจร รวมีไปถง้การใชคู่้มืีอแล้ะกฎระเบียบที�ช่วยเพิั�มีพืั �นที�ในเมืีองจากการใชร้ถ โดำยสารส่วนติวั เพืั�อสนบัสนุนใหมี้ีการเดิำน ป่� นจกัรยาน แล้ะใชร้ะบบข้นส่งสาธิ์ารณะใหม้ีากข้้ �น รวมีไปถง้การมีีบทบญั่ญ่ติัิสำาหรบัพืั �นที�สีเขี้ยว แล้ะพืั �นที�ว่างสาธิ์ารณะ ซ้ึ่�งรวมีถง้ทางเลื้อกอย่างกฎการจำากดัำพืั �นที�จอดำรถส่วนติวั 4. เสริมีสรา้งแล้ะสนบัสนุนการใชน้โยบายสุข้ภาพัอย่างครอบคลุ้มีทั�งในระดำบัชาติิแล้ะระดำบัทอ้งถิ�น โดำยมุ่ีงไปที�การทำาใหน้โยบายที�เกี�ยวข้อ้ง กบักิจกรรมีทางกายกระจายไปยงัภาคส่วนหล้กัต่ิางๆ อย่างทั�วถง้ เช่น การวางแผน การคมีนาคมีข้นส่ง บา้นประชารฐั การศก้ษา แล้ะการ กีฬา 5. สนบัสนุนการมีีส่วนร่วมีข้องประชาคมีต่ิางๆ อย่างมีีประสิทธิิ์ภาพั โดำยใหมี้ีการเข้า้ร่วมีโดำยติรงในกระบวนการวางผงัเมืีองแล้ะการวางแผน คมีนาคมีข้นส่ง ซ้ึ่�งสอดำคล้อ้งกบัพันัธิ์ะผูกพันัข้องกรอบปฏิิญ่ญ่าเซีึ่�ยงไฮ ้(Shanghai Declaration) ปี 2016 โดำยเป็นหล้กัการที�กำาหนดำใหทุ้ก ประเทศมีีการพัฒันาเมืีองสุข้ภาพัดีำสู่ประชาชนมีีสุข้ภาวะแล้ะคุณภาพัชีวิติที�ดีำ (4) แล้ะเป้าหมีาย SDG ข้อ้ที� 11 (ติวัชี �วดัำ 11.3.2) ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบเล้ขาธิกิารุองค์กิารุอน์ามัยโล้กิ 6. ส่งเสริมีการใชง้านแล้ะพัฒันา WHO HEAT (3) เพิั�มีเติิมี โดำยเฉพัาะในบริบทนอกภูมิีภาคยุโรป เพืั�อใหส้ามีารถประเมิีนผล้ดีำผล้เสียดำา้นสุข้ภาพั สิ�งแวดำล้อ้มี แล้ะสภาพัอากาศอย่างเต็ิมีรูปแบบ ดำว้ยการใชน้โยบายออกแบบเมืีองแล้ะการคมีนาคมีข้นส่งอย่างยั�งยืน 7. ส่งเสริมีแล้ะร่วมีแบ่งป่นทรพััยากรทั�งที�มีีอยู่เดิำมีแล้ะส่วนใหม่ี รวมีไปถง้แนวทางเรื�องการคมีนาคมีข้นส่งอย่างเป็นองคร์วมี นโยบายการ วางแผน แล้ะการใหแ้นวทางเพืั�อเป้าหมีายการส่งมีอบการออกแบบชุมีชนกระชบัเพืั�อคนเดิำน (Compact walkable communities) แล้ะระบบ คมีนาคมีข้นส่งที�มีีเป้าหมีายเพืั�อเพิั�มีการเดิำนเทา้แล้ะการป่� นจกัรยาน 70 ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบผู้้�ม่ส่วิน์ได�ส่วิน์เส่ย* 8. ผู ้ใหทุ้นควรกำาหนดำใหมี้ีการวิจยัเพืั�อประเมิีนการออกแบบการข้นส่งทั�งในระดำบัประเทศ เมืีอง แล้ะในทอ้งที�แล้ะการออกแบบผงัเมืีองที�ส่ง เสริมีการออกแบบเมืีองที�กระทดัำรดัำ แล้ะมีีเป้าหมีายในการเพิั�มีการเดิำนแล้ะการป่� นจกัรยานเพืั�อใชเ้ป็นหล้กัฐานสำาหรบัพัฒันาการปฏิิบติัิที� ดีำที�สุดำ 9. ผูน้ำาข้องเมืีองแล้ะผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียอื�น ๆ ควรจะร่วมีกนัส่งเสริมีการเดิำน การป่� นจกัรยาน แล้ะการใชบ้ริการข้นส่งสาธิ์ารณะในการวางแผน แล้ะกำาหนดำนโยบายดำา้นการข้นส่งการที�เกี�ยวข้อ้ง แล้ะโมีเดำล้ทางเศรฐกิจแล้ะการพัฒันาแล้ะกรณีศก้ษาข้องธุิ์รกิจต่ิาง ๆ โดำยเฉพัาะในเมืีอง ที�ศูนยก์ล้างข้องเมืีองข้ยายติวัอย่างรวดำเร็วในกลุ่้มีประเทศที�มีีรายไดำน้อ้ยแล้ะปานกล้าง (Low-and-middle-income countries) (LMICs) 10. ธิ์นาคารเพืั�อการพัฒันาแล้ะองคก์รอื�น ๆ ควรจดัำทำาโครงการติวัอย่างเพืั�อเปรียบเทียบโมีเดำล้ป่จจุบนัแล้ะโมีเดำล้ที�ใชเ้งินล้งทุนอย่างเต็ิมีที�ข้อง การเดิำนทางดำว้ยยานพัาหนะส่วนบุคคล้บนโครงสรา้งพืั �นฐานกบัการล้งทุนพัฒันาเมืีองแล้ะกรณีธุิ์รกิจต่ิาง ๆ 11. ธิ์นาคารเพืั�อการล้งทุนสากล้แล้ะธิ์นาคารเพืั�อการล้งทุนในแต่ิภูมิีภาคแล้ะองคก์รอื�น ๆ ควรใหค้วามีสำาคญั่กบัการล้งทุนที�จดัำใหมี้ีแล้ะรกัษา เครือข่้ายโครงสรา้งที�ปล้อดำภยัในการเดิำนแล้ะการขี้�จกัรยานอย่างเพีัยงพัอ (ติามีความีเหมีาะสมี) ในการพัฒันาเมืีองแล้ะชานเมืีอง 12. สถาบนัวิชาการแล้ะภาคประชาสงัคมีแล้ะสมีาคมีวิชาชีพัควรพัฒันาแล้ะสนบัสนุนการฝึ้กอบรมีรายปีใหก้บัผูว้างผงัเมืีองแล้ะวิศวกรโยธิ์า เกี�ยวกบัวิธีิ์การที�ทนัสมียัเรื�องระบบการข้นส่งทางถนนที�ปรบัปรุงแล้ว้ เพืั�อใหพ้ัวกเข้าสามีารถสรา้งเครือข่้ายการเดิำนแล้ะการป่� นจกัรยาน โครงสรา้งพืั �นฐานต่ิาง ๆ แล้ะสิ�งอำานวยความีสะดำวก ณ ปล้ายทางที�เชื�อมีต่ิอกนัเป็นอย่างดีำ 13. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียควรสนบัสนุนแล้ะเผยแพัร่การใหค้วามีสำาคญั่กบัสุข้ภาพัในนโยบายต่ิาง ๆ แล้ะแบ่งป่นวิธีิ์การปฏิิบติัิที�ดีำที�สุดำเพืั�อส่งเสริมี ใหเ้กิดำการผสมีผสานการดำำาเนินนโยบายดำา้นการออกแบบเมืีองแล้ะกิจกรรมีทางการเพืั�อสุข้ภาพั * อาทิเช่น องคก์รไม่ีแสวงหาผล้กำาไร (Non Governmental Organizations, NGOs) องคก์รภาคประชาสงัคมี ชุมีชนวิชาการแล้ะการวิจยั ผูใ้หทุ้น องคก์รเพืั�อการพัฒันาระดำบัภูมิีภาคแล้ะระหว่างประเทศ เมืีอง แล้ะเทศบาล้ ภาคเอกชน 71 สรุ�างสภาพัแวิดล้�อมท่�เอื�อต่่อกิารุม่กิิจกิรุรุมทางกิาย (CREATE ACTIVE ENVIRONMENTS) ข�อปฏิิบัติ่ 2.2 ยกระดบัก�รบริก�รด�วยก�รพฒัน�โค์รงสำร� งเค์ร่อข่ี�ยขีองก�รเดินและก�รปั� นจักัรย�นเพ่�อส่ำงเสำริมัและอำ�นวยค์ว�มัสำะดวกให�ก�รเดิน ก�รปั� น จักัรย�น ก�รเค์ล่�อนไหวโดยย�นพ�หนะที�มีัล�อตุ่�ง ๆ (รวมัถง่วีลแชร ์สำก้ตุเตุอร ์และสำเกตุ) และก�รใช�ก�รขีนส่ำงสำ�ธิ�รณะในที�ชุมัชนเม่ัอง ช�นเม่ัอง และชนบท โดยค์ำ�น่งถง่หลกัก�รตุ่�งๆ รวมัถง่ หลกัก�รด� นค์ว�มัปลอดภยั หลกัก�รด� นค์ว�มัเป็นสำ�กลและค์ว�มัเท่�เทียมั โดยประช�ชนทั�งมัวลทุก วยัและทุกสำภ�พร่�งก�ยสำ�มั�รถเขี� ถง่ได� (Universal and equitable access) และมีัค์ว�มัสำอดค์ล�องกบัพนัธิะผู้้กพนัอ่�น ๆ (4,5) Improve the level of service provided by walking and cycling network infrastructure, to enable and promote walking, cycling, other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates) and the use of public transport, in urban, peri-urban and rural communities, with due regard for the principles of safe, universal and equitable access by people of all ages and abilities, and in alignment with other commitments (4, 5). ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบปรุะเทศสมาชิิกิ 1. หน่วยงานรฐับาล้ในทุกระดำบัควรเพิั�มีระดำบัการบริการดำา้นการเชื�อมีต่ิอเครือข่้ายการเดิำนแล้ะการป่� นจกัรยานหากกระทำาไดำแ้ล้ะเหมีาะสมี เพืั�อสนบัสนุนการเดิำน การป่� นจกัรยาน แล้ะการเข้า้ถง้ไดำ้โดำยชนทั�งมีวล้สู่สถานที�แล้ะบริการต่ิาง ๆ โดำยเฉพัาะในบริเวณสถานศก้ษา พืั �นที� สาธิ์ารณะ พืั �นที�แล้ะบริเวณใกล้เ้คียงสวนสาธิ์ารณะแล้ะแหล่้งนำ �า ศูนยกี์ฬาแล้ะศูนยน์นัทนาการ แล้ะจุดำเชื�อมีต่ิอการข้นส่งสาธิ์ารณะ หาก เป็นไปไดำค้วรจะมีีพืั �นที�เครือข่้ายเฉพัาะ เช่นพืั �นที�สำาหรบัคนเดิำนเท่านั�นแล้ะช่องทางจกัรยานที�แยกจากพืั �นที�/เสน้ทางจราจรข้องรถยนติ์ 2. ส่งเสริมีแล้ะนำาการออกแบบเพืั�อคนทั�งมีวล้ (Universal design) แล้ะนโยบายดำา้นการใชที้�ดิำนใหเ้หมีาะสมีมีาใช ้ โดำยจะติอ้งใหค้วามีสำาคญั่ หล้กัการการใชพื้ั �นที�ข้นาดำพัอเหมีาะแล้ะการใชที้�ดิำนแบบผสมีผสานเพืั�อสรา้งใหเ้กิดำพืั �นที�ชุมีชนที�สามีารถเดิำนเชื�อมีถง้กนัไดำ้โดำยทั�ว ซ้ึ่�งมีี พืั �นที�สาธิ์ารณะที�คนทั�งมีวล้เข้า้ถง้ไดำ ้รวมีถง้ทางเดิำนเชื�อมีไปยงัสถานที�อำานวยความีสะดำวกในชีวิติประจำาวนัในทอ้งถิ�น (เช่น รา้นคา้ บริการ สวน แล้ะสถานศก้ษา เป็นติน้) 3. กำาหนดำนโยบายต่ิาง ๆ ที�สนบัสนุนให้โรงเรียน สถานที�ทำางาน แล้ะสถานที�สาธิ์ารณะแล้ะเอกชนอื�น ๆ “ติั�งอยู่ร่วมีกนั” (Colocate) (อาทิ การ เลื้อกที�ติ ั�งแล้ะการผสมีผสานสิ�งอำานวยความีสะดำวกข้ององคก์รแต่ิล้ะแห่งเข้า้ดำว้ยกนั เพืั�อเอื �อใหส้ามีารถเข้า้ถง้ไดำท้ ั�งดำว้ยการเดิำน การขี้� จกัรยาน แล้ะการใชบ้ริการข้นส่งสาธิ์ารณะ เช่น ที�ติ ั�งข้องสวนสาธิ์ารณะอยู่ในใกล้้โรงเรียน บา้นพักัผูสู้งอายุอยู่ใกล้ส้วนสาธิ์ารณะ) ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบเล้ขาธิกิารุองค์กิารุอน์ามัยโล้กิ 4. ส่งเสริมีแล้ะสนบัสนุนการปฏิิบติัิติามีนโยบายแล้ะโครงการต่ิาง ๆ ที�ส่งเสริมีแล้ะอำานวยความีสะดำวกใหแ้ก่การคิดำริเริ�มีให้ใชก้ารเดิำน การป่� น จกัรยาน แล้ะการใชบ้ริการข้นส่งสาธิ์ารณะเพืั�อการเดิำนทางสู่จุดำหมีายปล้ายทางในทอ้งถิ�น รวมีถง้การไปโรงเรียนแล้ะไปทำางาน แล้ะอาจจะ รวมีวิธีิ์การจา้งงานจากผูอ้ยู่อาศยัในเมืีองแล้ะชุมีชนเองเข้า้ดำว้ยกนั 5. เข้า้ร่วมีเป็นพันัธิ์มิีติรแล้ะอำานวยความีสะดำวกในการพัฒันาแล้ะเผยแพัร่ข้อ้มูีล้เกี�ยวกบัเครื�องมืีอการประเมิีนผล้การดำำาเนินงานที�เกี�ยวข้อ้งกบั การวางแผนผงัเมืีองแล้ะการข้นส่งแล้ะกิจกรรมีการออกแบบที�เกี�ยวข้อ้งอื�น ๆ ซ้ึ่�งมุ่ีงเนน้การเสริมีสรา้งสิ�งอำานวยความีสะดำวกแล้ะโครงสรา้ง เพืั�อการเดิำนแล้ะการป่� นจกัรยาน 6. ส่งเสริมีทรพััยากร แนวปฏิิบติัิ แล้ะกรณีศก้ษาที�มีีอยู่เดิำมีหรือที�เกิดำข้้ �นใหม่ีเกี�ยวกบัการออกแบบเมืีองข้นาดำกะทดัำรดัำที�สามีารถเดิำนถง้ไดำท้ ั�ว (compact walkable city) แล้ะการข้นส่งซ้ึ่�งมีีเป้าหมีายส่งเสริมีใหป้ระชาชนเดิำนแล้ะป่� นจกัรยานมีากข้้ �น โดำยเฉพัาะอย่างยิ�งในระดำบัเมืีอง แล้ะชุมีชน แล้ะมีีความีเหมีาะสมีสำาหรบักลุ่้มีประเทศที�มีีรายไดำน้อ้ยแล้ะปานกล้าง (Low-and middle-income countries) (LMICs) 72 ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบผู้้�ม่ส่วิน์ได�ส่วิน์เส่ย* 7. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียในระดำบัประเทศแล้ะต่ิางประเทศควรเสริมีสรา้งความีร่วมีมืีอที�มีีอยู่ แล้ะหากมีีความีจำาเป็น ควรสรา้งความีร่วมีมืีอใหม่ีเพิั�มี ระหว่างภาคส่วนสุข้ภาพั การคมีนาคมี แล้ะองคก์รอื�นๆที�มีีจุดำประสงคร่์วมีในการพัฒันาสภาวะที�ส่งเสริมีการเดิำน การป่� นจกัรยาน แล้ะการ ใชค้มีนาคมีข้นส่งสาธิ์ารณะ 8. ธิ์นาคารเพืั�อการพัฒันาระหว่างประเทศ แล้ะภูมิีภาค รวมีถง้หน่วยงานอื�นๆควรใหค้วามีสำาคญั่กบัการล้งทุนติามีความีเหมีาะสมี เพืั�อใหเ้กิดำ การจดัำสรรทรพััยากรแล้ะการดูำแล้รกัษาที�เพีัยงพัอเพืั�อการพัฒันาระบบข้นส่งทางถนนสำาใหมี้ีเครือข่้ายเสน้ทางการเดิำนแล้ะการป่� นจกัรยาน ที�เชื�อมีโยงกนัแล้ะมีีความีปล้อดำภยั แล้ะเพืั�อใหมี้ีโครงสรา้งพืั �นฐานแล้ะสิ�งอำานวยความีสะดำวกเมืี�อผูเ้ดิำนทางไปถง้ที�หมีาย * อาทิเช่น องคก์รไม่ีแสวงหาผล้กำาไร (Non Governmental Organizations, NGOs) องคก์รภาคประชาสงัคมี ชุมีชนวิชาการแล้ะการวิจยั ผูใ้หทุ้น องคก์รเพืั�อการพัฒันาระดำบัภูมิีภาคแล้ะระหว่างประเทศ เมืีอง แล้ะเทศบาล้ ภาคเอกชน 73 สรุ�างสภาพัแวิดล้�อมท่�เอื�อต่่อกิารุม่กิิจกิรุรุมทางกิาย (CREATE ACTIVE ENVIRONMENTS) ข�อปฏิิบัติ่ 2.3 กระตุุ�นก�รขีบัเค์ล่�อนนโยบ�ยเชิงปฏิิบติัุ เพ่�อพฒัน�ค์ว�มัปลอดภยับนท�องถนนและค์ว�มัปลอดภยัส่ำวนบุค์ค์ลขีองค์นเดินเท� ผู้้ �ใช�จักัรย�น และผู้้� ที�เค์ล่�อนไหวโดยใช�ล�อเป็นตุวัขีบัเค์ล่�อน (รวมัก�รใช�รถเข็ีนวีลแชร ์สำก้ตุเตุอร ์และสำเกตุ) รวมัไปถง่ผู้้�ที�โดยสำ�รระบบขีนส่ำงสำ�ธิ�รณะ โดยมุ่ังให�ค์ว�มั สำำ�ค์ญั่กบักิจักรรมัที�ลดค์ว�มัเสีำ�ยงตุ่อกลุ่มัผู้้�ใช�ถนนที� สุ่ำมัเสีำ�ยงตุ่อก�รเกิดอุบติัุเหตุุมั�กที�สุำด และสำอดค์ล�องกบัระบบที�เน�นค์ว�มัปลอดภยับนท�อง ถนน รวมัถง่พนัธิะผู้้กพนัอ่�นๆ (ขี�อ 5-10) Accelerate implementation of policy actions to improve road safety and the personal safety of pedestrians, cyclists, people engaged in other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates) and public transport passengers, with priority given to actions that reduce risk for the most vulnerable road users in accordance with the safe systems approach to road safety, and in alignment with other commitments (5–10). ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบปรุะเทศสมาชิิกิ 1. สนบัสนุนแล้ะเสริมีสรา้งการติรากฎหมีายความีปล้อดำภยับนทอ้งถนนแล้ะแผนปฏิิบติัิการระดำบัประเทศติามีความีจำาเป็น ซ้ึ่�งสอดำคล้อ้งกบั แผนปฏิิบติัิการ "ทศวรรษแห่งความีปล้อดำภยัทางถนน" (Decade of Action on Road Safety) แล้ะเป้าหมีายความีปล้อดำภยับนทอ้งถนนทั�ว โล้กล้ำาดำบัที� 1 แล้ะ 21 2. ทำางานร่วมีกนั สนบัสนุน แล้ะเสริมีสรา้งระบบการข้นส่งทางถนนติามีความีจำาเป็น ซ้ึ่�งสอดำคล้อ้งกบัหล้กัปฏิิบติัิข้องระบบที�ปล้อดำภยั ติามี ที�เสนอแนะในแผนปฏิิบติัิการ "ทศวรรษแห่งความีปล้อดำภยัทางถนน" (Decade of Action on Road Safety) เพืั�อการบรรลุ้เป้าหมีายความี ปล้อดำภยับนทอ้งถนนทั�วโล้ก โดำยเฉพัาะเป้าหมีายที� 3, 4, 6, 9 แล้ะ 10.42 3. สนบัสนุนการนำาเอามีาใชแ้ล้ะเสริมีสรา้งการบงัคบัใชก้ารจำากดัำความีเร็วในการจราจร (อาทิเช่น 30 กมี./ชมี. ในล้ะแวกที�อยู่อาศยัทั�งหมีดำ แล้ะ50 กมี./ชมี. บนทอ้งถนนในเข้ติเมืีอง)3 รวมีทั�งมีาติรการสยบความีเร็วการจราจร (Traffic Calming) แล้ะความีติอ้งการกล้ยุทธิ์ก์าร บริหารจดัำการ โดำยมีีความีมุ่ีงเนน้สำาคญั่ที�เสน้ทางการสญั่จรโดำยรอบสถานศก้ษา4 4. ร่วมีมืีอแล้ะนำาเอาการศก้ษาอย่างต่ิอเนื�องแล้ะการรณรงคด์ำา้นการติล้าดำเพืั�อสงัคมีที�มีีประสิทธิิ์ภาพัมีาใช ้ ซ้ึ่�งมุ่ีงเพิั�มีพัฤติิกรรมีที�ปล้อดำภยั ในบรรดำาผู้ใชถ้นนทั�งหมีดำ โดำยเฉพัาะพัฤติิกรรมีคนข้บัเพืั�อล้ดำความีเร็วแล้ะการใชง้านอุปกรณเ์คลื้�อนที� ซ้ึ่�งสอดำคล้อ้งกบั "วิสยัทศันสู่์ความี เป็นศูนย"์ (Vision Zero)5 5. ผล้กัดำนันโยบายการวางผงัเมืีอง การออกแบบอาคาร แล้ะการป้องกนัอาชญ่ากรรมี แล้ะการบงัคบัใชก้ล้ยุทธิ์ที์�ล้ดำอาชญ่ากรรมีแล้ะความี กล้วัอาชญ่ากรรมี เพืั�อเอื �อต่ิอการเพิั�มีการใชง้านพืั �นที�สาธิ์ารณะแล้ะพืั �นที�ส่วนติวัแบบเปิดำ ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบเล้ขาธิกิารุองค์กิารุอน์ามัยโล้กิ 6. สนบัสนุนการพัฒันาแนวทางแล้ะการสนบัสนุนเชิงเทคนิคสำาหรบัประเทศสมีาชิกเพืั�อนำาเอาข้อ้ปฏิิบติัิมีาใช ้เพืั�อปรบัปรุงความีปล้อดำภยั สำาหรบัคนเดิำนถนนแล้ะผูป่้� นจกัรยาน แล้ะการสรา้งระบบการข้นส่งทางถนนที�ส่งเสริมีการเดิำนแล้ะการป่� นจกัรยาน 7. ร่วมีมืีอกบัองคก์รอื�นๆ ข้องสหประชาชาติิแล้ะผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียระหว่างประเทศ เพืั�อเพิั�มีความีติระหนกัถง้เป้าหมีาย "ทศวรรษแห่งความี ปล้อดำภยัทางถนน" (Decade of Action on Road Safety) ระดำบัโล้ก สนบัสนุนการพัฒันาติวัชี �วดัำการเฝ้้าระวงัที�เกี�ยวข้อ้ง แล้ะเสริมีสรา้ง ความีเชื�อมีโยงแล้ะความีสำาคญั่ข้องการจดัำสภาพัแวดำล้อ้มีที�ส่งเสริมีการเดิำนแล้ะการป่� นจกัรยานอย่างปล้อดำภยัสำาหรบัคนทุกกลุ่้มีวยัแล้ะ สมีรรถภาพั 74 ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบผู้้�ม่ส่วิน์ได�ส่วิน์เส่ย* 8. ธิ์นาคารเพืั�อการพัฒันาระหว่างประเทศแล้ะระดำบัภูมิีภาค แล้ะหน่วยงานอื�นๆ ควรใหค้วามีสำาคญั่กบัการล้งทุนที�สรา้งหล้กัประกนัการบูรณาการ ความีปล้อดำภยับนทอ้งถนนอย่างเพีัยงพัอ แล้ะการเข้า้ถง้เกณฑ์ก์ารล้งทุนโครงสรา้งพืั �นฐานในการข้นส่ง 9. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียแล้ะผูน้ำาชุมีชน ควรระดำมีกำาล้งัชุมีชนทอ้งถิ�นเพืั�อเข้า้ไปมีีส่วนร่วมีการอภิปรายแล้ะการชี �นำา เพืั�อการมีีส่วนร่วมีใน กระบวนการวางผงัเมืีองแล้ะการข้นส่งระดำบัประเทศ เมืีอง แล้ะทอ้งถิ�น แล้ะเพืั�อส่งเสริมีการออกแบบชุมีชนกระชบัเพืั�อคนเดิำน (Compact walkable communities) 10. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียทั�งหมีดำควรร่วมีมืีอกนัส่งเสริมี นำาเอามีาใช ้แล้ะประเมิีนผล้การศก้ษาแล้ะการรณรงคด์ำา้นการติล้าดำเพืั�อสงัคมี ซ้ึ่�งมุ่ีงเพิั�มี พัฤติิกรรมีที�ปล้อดำภยัในบรรดำาผูใ้ชถ้นนทั�งหมีดำ โดำยเฉพัาะพัฤติิกรรมีคนข้บัเพืั�อล้ดำความีเร็วแล้ะการใชง้านอุปกรณเ์คลื้�อนที� ซ้ึ่�งสอดำคล้อ้ง กบั "วิสยัทศันสู่์ความีเป็นศูนย"์ (Vision Zero) 1 ดูำมีติิที� WHA69.7 ข้องสมีชัชาอนามียัโล้ก : http:/apps.who.int/gb/ebwha/pdf_files/WHA69/A69_R7-en.pdf?ua=1. 2 เป้าหมีายที� 1 : เป้าหมีายที� 1 ภายในปี 2563 ทุกประเทศจดัำทำาแผนปฏิิบติัิการพัหุภาคีดำา้นความีปล้อดำภยัทางถนนระดำบัชาติิที�ครอบคลุ้มีรอบดำา้นแล้ะมีีเป้าหมีายที�กำาหนดำกรอบเวล้า ; เป้าหมีายที� 2 : ภายในปี 2573 ทุกประเทศเข้า้เป็นภาคีติราสารกฎหมีายเกี�ยวกบัความีปล้อดำภยัทางถนนที�สำาคญั่ข้องสหประชาชาติิ 1 ติราสาร หรือมีากกว่า สามีารถดูำข้อ้มูีล้เพิั�มีเติิมีไดำที้� http://www.who.int/violence_ injury_prevention/road_traffic/road-safetytargets/en/. 3 หล้กัการข้องระบบความีปล้อดำภยัไดำร้บัการพัฒันาข้้ �นบนพืั �นฐานข้องวิสยัทศันค์วามีปล้อดำภยัอย่างยั�งยืนข้องดำตัิช ์เพืั�อการจราจรที�ปล้อดำภยับนทอ้งถนนอย่างยั�งยืน ดูำเพิั�มีเติิมีที� https://roadsafety.piarc. org/en/road-safety-management-safe-system-approach/safe-system-principles. 4 เป้าหมีายที� 3 : ภายในปี 2573 ถนนสายใหม่ีทุกสายติอ้งผ่าน มีาติรฐานทางเทคนิคสำาหรบัผูใ้ชถ้นนทุกคนที�คำาน้งถง้ความีปล้อดำภยัทางถนนหรือผ่านการประเมิีนระดำบั 3 ดำาวหรือสูงกว่า ; เป้าหมีายที� 4 : ภายในปี 2573 มีากกว่ารอ้ยล้ะ 75 ข้องการเดิำนทางบนถนนสายที�มีีอยู่แล้ว้ติอ้งผ่านมีาติรฐานทางเทคนิคสำาหรบัผูใ้ชถ้นนทุกคนที�คำาน้งถง้ความีปล้อดำภยัทางถนน ; เป้าหมีายที� 6: ภายในปี 2573 ล้ดำสดัำส่วน ข้องยานพัาหนะที�ข้บัขี้�เกินการจำากดัำความีเร็วที�กำาหนดำล้งคร้�งหน้�งแล้ะล้ดำการบาดำเจ็บแล้ะเสียชีวิติที�เกี�ยวกบัการข้บัขี้�ดำว้ยความีเร็วล้งที�แนะนำาข้อ้บงัคบัทางเทคนิคระดำบัโล้ก หรือข้อ้กำาหนดำระดำบัชาติิอื�นๆ ที�ไดำร้บัการยอมีรบัที�เทียบเท่า ; เป้าหมีายที� 9: ภายในปี 2573 ล้ดำจำานวนการบาดำเจ็บแล้ะ เสียชีวิติจากอุบติัิเหตุิทางถนน เนื�องจากผูข้้บัขี้�ดืำ�มีแอล้กอฮอล้ ์ล้งคร้�งหน้�งแล้ะ/หรือล้ดำจำานวน การบาดำเจ็บแล้ะเสีย ชีวิติที� เกี�ยวกบัการใชว้ตัิถุที�ออกฤทธิิ์ � ต่ิอจิติแล้ะประสาทอื�นล้ง ; เป้าหมีายที� 10 : ภายในปี 2573 ทุกประเทศมีีกฎหมีายระดำบัชาติิที�จำากดัำหรือหา้มีการใชโ้ทรศพััทเ์คลื้�อนที�ข้ณะข้บัขี้� สามีารถดูำข้อ้มูีล้เพิั�มีเติิมี ไดำที้� http://www.who.int/violence_injury_prevention/road_traffic/road-safety-targets/en/. 5 Vision Zero คือระบบสำาหรบัความีปล้อดำภยับนทอ้งถนนซ้ึ่�งมีีจุดำเริ�มีจากประเทศสวีเดำน สามีารถดูำเพิั�มีเติิมีที� https://visionzeronetwork.org/about/what-is-vision-zero/ แล้ะ http://www. visionzeroinitiative.com. * อาทิเช่น องคก์รไม่ีแสวงหาผล้กำาไร (Non Governmental Organizations, NGOs) องคก์รภาคประชาสงัคมี ชุมีชนวิชาการแล้ะการวิจยั ผูใ้หทุ้น องคก์รเพืั�อการพัฒันาระดำบัภูมิีภาคแล้ะระหว่างประเทศ เมืีอง แล้ะเทศบาล้ ภาคเอกชน 75 สรุ�างสภาพัแวิดล้�อมท่�เอื�อต่่อกิารุม่กิิจกิรุรุมทางกิาย (CREATE ACTIVE ENVIRONMENTS) ข�อปฏิิบัติ่ 2.4 เสำริมัสำร� งให�ประช�ชนทุกวยั ทุกสำมัรรถภ�พร่�งก�ย สำ�มั�รถเขี� ถง่พ่ �นที�สำ�ธิ�รณะและพ่ �นที�สีำเขีียว เค์ร่อข่ี�ยพ่ �นที�สีำเขีียว พ่ �นที�นนัทน�ก�ร (รวมัถง่ พ่ �นที�บริเวณแม่ันำ � และช�ยฝัึ� ง) และศ้นยกี์ฬ�คุ์ณภ�พดีในบริเวณเม่ัอง ช�นเม่ัอง และชุมัชนชนบท โดยก�รออกแบบนั�นค์วรยด่หลกัค์ว�มัปลอดภยั เหมั�ะสำมักบัค์นทั�วไป เป็นมิัตุรกบัทุกช่วงวยั เขี� ถง่ได�ง่�ย และให�ค์ว�มัสำำ�ค์ญั่กบัก�รลดค์ว�มัไม่ัเท่�เทียมัเป็นอนัดบัแรก Strengthen access to good-quality public and green open spaces, green networks, recreational spaces (including river and coastal areas) and sports amenities by all people, of all ages, and of diverse abilities in urban, peri-urban and rural communities, ensuring design is consistent with these principles of safe, universal, age-friendly and equitable access with a priority being to reduce inequalities. ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบปรุะเทศสมาชิิกิ 1. หน่วยงานภาครฐัทุกระดำบัส่งเสริมีแล้ะบงัคบัใชน้โยบายดำา้นการวางผงัเมืีอง การใชง้านที�ดิำน แล้ะนโยบายเกี�ยวกบัพืั �นที�ติามีความีเหมีาะ สมี โดำยกำาหนดำใหต้ิอ้งมีีโครงสรา้งพืั �นฐานพืั �นที�สีเขี้ยวที�เชื�อมีต่ิอกนัแล้ะทำาใหป้ระชาชนสามีารถเข้า้ถง้พืั �นที�สาธิ์ารณะ พืั �นที�บริเวณแม่ีนำ �า ทะเล้สาบ แล้ะชายฝ่้� ง1 พืั �นที�เปิดำโล่้งสีเขี้ยว พืั �นที�ธิ์รรมีชาติิ พืั �นที�สำาหรบัการนนัทนาการแล้ะเล่้นกีฬาซ้ึ่�งมีีคุณภาพัดีำไดำ้ 2. ใชก้ารประเมิีนดำา้นสุข้ภาพัแล้ะเศรษฐกิจแบบครอบคลุ้มีในเรื�องพืั �นที�สาธิ์ารณะแล้ะพืั �นที�เปิดำโล่้งสีเขี้ยวแล้ะพืั �นที�ธิ์รรมีชาติิ เพืั�อประเมิีน ประโยชนที์�ไดำร้บัจากระบบนิเวศนเ์มืีองแล้ะชุมีชนในดำา้นสุข้ภาพั สภาพัภูมิีอากาศ แล้ะสิ�งแวดำล้อ้มี รวมีถง้ผล้กระทบต่ิอการเข้า้ร่วมีกิจกรรมี ทางกาย 3. อำานวยความีสะดำวกใหส้มีาชิกในชุมีชนไดำเ้ข้า้มีีส่วนร่วมีในการปรบัปรุงคุณภาพัข้องที�ติ ั�งแล้ะการออกแบบพืั �นที�สาธิ์ารณะ พืั �นที�สีเขี้ยว พืั �นที� ธิ์รรมีชาติิ พืั �นที�เปิดำโล่้ง แล้ะพืั �นที�นนัทนาการ รวมีถง้ โครงการเพัาะปลู้ก/ทำาสวนในเมืีอง การิเริ�มีส่งเสริมีความีหล้ากหล้ายทางชีวภาพั แล้ะ โครงการการพัฒันา “เปิดำถนน” (Open street) 4. ส่งเสริมีแล้ะเสริมีสรา้งความีแข็้งแกร่งใหก้บันโยบายที�เกี�ยวข้อ้งกบัการใชพื้ั �นที�ร่วมีกนัข้องโรงเรียน ติามีความีเหมีาะสมี เพืั�อเพิั�มีพืั �นที�เล่้น แล้ะพืั �นที�สาธิ์ารณะแบบเปิดำใหชุ้มีชนไดำเ้ข้า้มีาใช ้ 5. บงัคบัใชก้ารควบคุมีทางการติล้าดำอย่างเข้ม้ีงวดำในการจำาหน่ายอาหารที� ไม่ีส่งเสริมีสุข้ภาพัแล้ะเครื�องดืำ�มีที� ไม่ีมีีแอล้กอฮอล้ภ์ายในบริเวณ แล้ะบริเวณโดำยรอบสวนสาธิ์ารณะ พืั �นที�สาธิ์ารณะอื�น ๆ โรงเรียน แล้ะศูนยกี์ฬา เพืั�อล้ดำโอกาสในการเสนอข้ายอาหารที�มีีไข้มีนั เกลื้อ แล้ะ นำ �าติาล้สูง การดำำาเนินการนี�สอดำคล้อ้งกบัพันัธิ์ะผูกพันั ข้อ้ก่อนหนา้นี�2 แล้ะข้อ้เสนอแนะจากคณะกรรมีาธิิ์การระดำบัสูงเพืั�อยุติิโรคอว้นใน เด็ำก (Commission on Ending Childhood Obesity)3 ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบเล้ขาธิกิารุองค์กิารุอน์ามัยโล้กิ 6. เข้า้ร่วมีเป็นพันัธิ์มิีติรในการพัฒันาแล้ะสนบัสนุนการเผยแพัร่ข้อ้มูีล้ทรพััยากรแล้ะติวัอย่างกรณีศก้ษาการออกแบบที�มีีอยู่เดิำมีซ้ึ่�งมีีเป้าหมีาย ในการเสริมีสรา้งความีแข็้งแกร่งแล้ะสรา้งใหเ้กิดำการเข้า้ถง้อย่างเท่าเทียมีสู่พืั �นที�สาธิ์ารณะ พืั �นที�สีเขี้ยว พืั �นที�เปิดำโล่้ง แล้ะพืั �นที�นนัทนาการ แล้ะพืั �นที�เล่้นกีฬาที�มีีความีปล้อดำภยัแล้ะมีีคุณภาพั 76 ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบผู้้�ม่ส่วิน์ได�ส่วิน์เส่ย* 7. สนบัสนุนการพัฒันาแล้ะเผยแพัร่ข่้าวสารเกี�ยวกบัแนวทางการออกแบบพืั �นที�เมืีองที�ส่งเสริมีการจดัำใหมี้ีแล้ะการปรบัปรุงคุณภาพัข้องการ เข้า้ถง้อย่างเท่าเทียมีสู่ พืั �นที�สาธิ์ารณะ พืั �นที�สีเขี้ยว พืั �นที�เปิดำโล่้ง แล้ะพืั �นที�สนัทนาการ แล้ะพืั �นที�เล่้นกีฬาที�มีีความีปล้อดำภยัแล้ะมีีคุณภาพั 8. ผูที้ส่วนไดำส่้วนเสียควรเข้า้เป็นพันัธิ์มิีติรแล้ะรวมีกลุ่้มีเพืั�อเป็นปากเป็นเสียงใหเ้กิดำการปรบัปรุงการเข้า้ถง้พืั �นที�เปิดำโล่้งใหง่้ายข้้ �น 1 “แหล่้งนำ �าสาธิ์ารณะ” หมีายถง้พืั �นที�บริเวณใกล้แ้ม่ีนำ �า ทะเล้สาบ แล้ะมีหาสมุีทร 2 ดูำ ร่างมีติิการประชุมีสมีชัชาอนามียัโล้ก WHA63.14 ซ้ึ่�งไดำร้บัความีเห็นชอบในวนัที� 21 พัฤษภาคมี 2553 ““Marketing of food and non-alcoholic beverages to children” (การทำาการติล้าดำอาหารแล้ะ เครื�องดืำ�มีที�ไม่ีมีีแอล้กอฮอล้ล้ใ์นเด็ำก” (http://apps.who.int/gb/ebwha/pdf_files/WHA63-REC1/WHA63_REC1-en.pdf) 3 ที�ประชุมีมีีมีติิรบัในวนัที� 17 พัฤษภาคมี 2560 ณ การประชุมีสมีชัชาอนามียัโล้กสมียัที� 70 วาระ 15.5 Implementation Plan for the Report of the Commission on Ending Childhood Obesity (แผนการ ปฏิิบติัิติามีรายงานคณะกรรมีาธิิ์การระดำบัสูงเพืั�อยุติิโรคอว้นในเด็ำก)(https://ncdalliance.org/sites/default/files/resource_files/201705_Joint%20Statement_WHA_Agenda%20Item%2015.5%20 ECHO.pdf) * อาทิเช่น องคก์รไม่ีแสวงหาผล้กำาไร (Non Governmental Organizations, NGOs) องคก์รภาคประชาสงัคมี ชุมีชนวิชาการแล้ะการวิจยั ผูใ้หทุ้น องคก์รเพืั�อการพัฒันาระดำบัภูมิีภาคแล้ะระหว่างประเทศ เมืีอง แล้ะเทศบาล้ ภาคเอกชน 77 ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบปรุะเทศสมาชิิกิ 1. เข้า้ร่วมีแล้ะสนบัสนุนการพัฒันาแล้ะการใชแ้นวทางแล้ะกฎระเบียบในการออกแบบอาคารที�ใหค้วามีสำาคญั่กบัการเอื �อใหค้นทั�งมีวล้ในทุกวยั แล้ะสภาพัร่างกายสามีารถเข้า้ถง้ไดำอ้ย่างเท่าเทียมีแล้ะปล้อดำภยั รวมีทั�งออกแบบใหก้ระตุิน้ใหผู้อ้ยู่อาศยัหรือผูเ้ข้า้มีาเยี�ยมีชมีสถานที�ทำา กิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำการนั�งอยู่กบัที� ซ้ึ่�งรวมีถง้แต่ิไม่ีจำากดัำเพีัยง การใชบ้นัไดำ การออกแบบสถานที�ทำางาน การมีีพืั �นที�เปิดำโล่้ง แล้ะการ เข้า้ถง้ที�ปล้อดำภยัดำว้ยการเดิำนแล้ะการขี้�จกัรยาน จำาจดัำจำานวนพืั �นที�จอดำรถสำาหรบัรถยนติส่์วนบุคคล้ แล้ะจดัำใหมี้ีสิ�งอำานวยความีสะดำวก ณ ปล้ายทาง 2. พัฒันาแล้ะบงัคบัใชแ้นวทางการออกแบบสำาหรบัสถานศก้ษาแล้ะสถานดูำแล้เด็ำกที�มีีสภาพัแวดำล้อ้มีที�เข้า้ถง้ไดำอ้ย่างปล้อดำภยัอย่างเพีัยงพัอ สำาหรบักิจกรรมีทางกายข้องเด็ำกแล้ะเยาวชน (เช่น พืั �นที�เล่้น พืั �นที�นนัทนาการ) ล้ดำการนั�งอยู่กบัที� (เช่น หอ้งเรียนแล้ะการออกแบบภายใน อาคารที�สามีารถทำากิจกรรมีไดำ)้ แล้ะสนบัสนุนการเดิำนหรือขี้�จกัรยานมีายงัสถานศก้ษาแล้ะกล้บับา้น พัรอ้มีทั�งจดัำใหมี้ีสิ�งอำานวยความีสะดำวก ณ ปล้ายทาง 3. พัฒันาแล้ะบงัคบัใชแ้นวทางการออกแบบสำาหรบัศูนยกี์ฬาแล้ะศูนยน์นัทนาการที�ใชที้�ติ ั�งแล้ะสภาพัอาคารอย่างเต็ิมีประสิทธิิ์ภาพัแล้ะสามีารถ เข้า้ถง้ไดำ้โดำยคนทั�งมีวล้ในทุกช่วงวยัแล้ะสภาพัร่างกาย แล้ะสนบัสนุนการเดิำนหรือขี้�จกัรยานมีายงัสถานที�นั�น ๆ พัรอ้มีทั�งจดัำใหมี้ีสิ�งอำานวย ความีสะดำวก ณ ปล้ายทาง ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบเล้ขาธิกิารุองค์กิารุอน์ามัยโล้กิ 4. เข้า้เป็นพันัธิ์มิีติรกบัหน่วยงานอื�น ๆ ในสหประชาชาติิแล้ะผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียในการสนบัสนุนการพัฒันาแล้ะการเผยแพัร่แนวทางการออกแบบ อาคารที�มุ่ีงส่งเสริมีใหผู้อ้ยู่อาศยัแล้ะผูม้ีาเยี�ยมีชมีไดำท้ำากิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีการอยู่นิ�งกบัที� 5. เผยแพัร่แล้ะแบ่งป่นทรพััยากรที�ทีอยู่เกี�ยวกบัรูปแบบอาคารที�ส่งเสริมีใหเ้กิดำกิจกรรมีทางกายเพืั�อใหก้ารสนบัสนุนแก่ประเทศสมีาชิกแล้ะ เสริมีสรา้งสมีรรถภาพั สรุ�างสภาพัแวิดล้�อมท่�เอื�อต่่อกิารุม่กิิจกิรุรุมทางกิาย (CREATE ACTIVE ENVIRONMENTS) ข�อปฏิิบัติ่ 2.5 เสำริมัสำร� งค์ว�มัเขี�มัแข็ีงให�กบันโยบ�ย กฎระเบียบ และก�รพฒัน�แนวท�งและกรอบก�รทำ�ง�นทั�งในระดบัประเทศและในระดบัท�องถิ�นตุ�มัค์ว�มั เหมั�ะสำมั เพ่�อส่ำงเสำริมัให�เกิดก�รสำร� งหร่อปรบัเปลี�ยนสำถ�นที�สำ�ธิ�รณะ โรงเรียน สำถ�นพย�บ�ล ศ้นยกี์ฬ�และนนัทน�ก�ร สำถ�นที�ทำ�ง�นและที�พกั อ�ศยั ให�เป็นสำถ�นที�ที�ประช�ชนในทุกสำภ�พร่�งก�ยและช่วงวยัสำ�มั�รมีักิจักรรมัท�งก�ยได�ทั�งภ�ยในและโดยรอบสำถ�นที�เหล่�นั�น รวมัทั�งให�ค์ว�มั สำำ�ค์ญั่กบัค์ว�มัสำ�มั�รถในก�รเขี� ถง่สำำ�หรบัผู้้�เดินเท� ผู้้ �ใช�จักัรย�น ผู้้�ใช�บริก�รขีนส่ำงสำ�ธิ�รณะ Strengthen the policy, regulatory and design guidelines and frameworks at the national and subnational levels, as appropriate, to promote public amenities, schools, health-care, sports and recreation facilities, workplaces and social housing, that are designed to enable occupants and visitors with diverse abilities to be physically active in and around the buildings, and prioritize universal access by pedestrians, cyclists and public transport. 78 ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบผู้้�ม่ส่วิน์ได�ส่วิน์เส่ย* 6. องคก์รอุติสาหกรรมี สมีาคมี สหภาพั สหภาพัแรงงาน องคก์รดำา้นอาชีวอนามียัแล้ะความีปล้อดำภยั แล้ะองคก์รอื�นๆ ที�เกี�ยวข้อ้งควรพัฒันา แล้ะบงัคบัใชข้้อ้เสนอแนะเพืั�อสนบัสนุนใหลู้้กจา้งสรา้งสถานที�ทำางานที�ดีำต่ิอสุข้ภาพั โดำยติอ้งสนบัสนุนกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำช่วงเวล้าการ นั�งอยู่กบัที�ในระหว่างเวล้าทำางาน รวมีทั�งส่งเสริมีใหลู้้กจา้งแล้ะครอบครวัใชชี้วิติแบบมีีชีวิติชีวา 7. หน่วยงานที�ดูำแล้ดำา้นกฎระเบียบเกี�ยวกบัสุข้ภาพัข้องเด็ำกแล้ะเยาวชนแล้ะผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียอื�น ๆ ที�ใหค้วามีสนใจกบัสถานที�ซ้ึ่�งดูำแล้สุข้ภาพั ข้องเด็ำกแล้ะรบัดูำแล้เด็ำกควรร่วมีมืีอกนัเพืั�อพัฒันาแนวทางการออกแบบสถานที�ดูำแล้เด็ำกที�เปิดำโอกาสใหเ้ด็ำก ๆ ไดำท้ำากิจกรรมีทางกายแล้ะ ล้ดำพัฤติิกรรมีการอยู่กบัที�ในระหว่างวนั 8. ส่งเสริมีการร่วมีมืีอแล้ะเครือข่้ายระหว่างภาครฐัแล้ะเอกชนเพืั�อใหเ้กิดำการร่วมีสรา้งประโยชนแ์ล้ะศกัยภาพัอย่างสูงสุดำจากภาคส่วนต่ิาง ๆ แล้ะแบ่งป่นประสบการณ ์ความีสำาเร็จ แล้ะติวัอย่างข้องการปฏิิบติัิที�ดีำที�สุดำในการออกแบบระหว่างกนั * อาทิเช่น องคก์รไม่ีแสวงหาผล้กำาไร (Non Governmental Organizations, NGOs) องคก์รภาคประชาสงัคมี ชุมีชนวิชาการแล้ะการวิจยั ผูใ้หทุ้น องคก์รเพืั�อการพัฒันาระดำบัภูมิีภาคแล้ะระหว่างประเทศ เมืีอง แล้ะเทศบาล้ ภาคเอกชน 79 สรุ�างโอกิาสต่่อกิารุม่กิิจกิรุรุมทางกิายรุะดับบุคคล้ (CREATE ACTIVE PEOPLE) ข�อปฏิิบัติ่ 3.1 ส่ำงเสำริมัก�รเรียนก�รสำอนที�ส่ำงเสำริมักิจักรรมัท�งก�ยหร่อวิช�พลศก่ษ�ที�มีัคุ์ณภ�พ สำร� งประสำบก�รณแ์ละโอก�สำในก�รเขี� ร่วมักิจักรรมัสำนัทน� กิจักรรมักีฬ� และก�รละเล่นสำำ�หรบัเด็กที�น่�จัดจัำ� โดยนำ�แนวคิ์ดก�รพฒัน�โรงเรียนแบบองค์ร์วมั (Whole-of-School Approach) มั�ประยุกตุ ์ใช� ในสำถ�นศก่ษ�ระดบัตุ่�งๆ ตุั�งแตุ่โรงเรียนอนุบ�ล โรงเรียนประถมัศก่ษ� รวมัถง่ โรงเรียนมัธัิยมัศก่ษ�ตุอนตุ�นและตุอนปล�ย เพ่�อเสำริมัสำร� งสุำขีภ�พ ในระยะย�ว เพิ�มัค์ว�มัรอบร้�ด� นก�รมีักิจักรรมัท�งก�ย และส่ำงเสำริมัค์ว�มัสุำขีตุ่อก�รมีักิจักรรมัท�งก�ยที�สำอดค์ล�องกบัสำมัรรถภ�พและค์ว�มัสำ�มั�รถ ส่ำวนบุค์ค์ล Strengthen provision of good-quality physical education and more positive experiences and opportunities for active recreation, sports and play for girls and boys, applying the principles of the whole-of-school approach in all pre-primary, primary, secondary and tertiary educational institutions, to establish and reinforce lifelong health and physical literacy, and promote the enjoyment of, and participation in, physical activity, according to capacity and ability. ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบปรุะเทศสมาชิิกิ 1. ส่งเสริมีนโยบายการศก้ษาระดำบัประเทศ โดำยดำำาเนินนโยบายแล้ะติิดำติามีประเมิีนผล้นโยบาย ทั�งนี �เพืั�อสนบัสนุนการจดัำสรรการเรียนการ สอนที�ส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายที�มีีคุณภาพัแล้ะครอบคลุ้มีทั�งโรงเรียนประถมีศก้ษาแล้ะมีธัิ์ยมีศก้ษาที�เหมีาะสำาหรบัเด็ำกทุกเพัศทุกวยั ที�ซ้ึ่�ง สอดำคล้อ้งกบัข้อ้ติกล้งแผนปฏิิบติัิการคาซึ่าน (Kazan Action Plan) (11) 2. ส่งเสริมีการใชวิ้ธีิ์พัฒันาโรงเรียนแบบองคร์วมี (Whole-of-School Approach) ในระดำบัประเทศ ในสถานศก้ษาระดำบัชั�นอนุบาล้ ประถมีศก้ษา แล้ะมีธัิ์ยมีศก้ษา โดำยสอดำคล้อ้งกบัแนวปฏิิบติัิข้องโรงเรียนส่งเสริมีสุข้ภาพั ข้ององคก์ารอนามียัโล้ก (WHO) (12) หรือแนวปฏิิบติัิข้องโครง การอื�นๆที�ใกล้เ้คียง 3. สนบัสนุนการเดิำนแล้ะการป่� นจกัรยานดำว้ยการส่งเสริมีโครงการต่ิางๆในโรงเรียน ไดำแ้ก่ การพัฒันาเสน้ทางการเดิำน การป่� นจกัรยาน การ ข้นส่งสาธิ์ารณะ แล้ะเพิั�มีการสนบัสนุนการฝึ้กอบรมีการเดิำน การป่� นจกัรยาน แล้ะส่งเสริมีทกัษะการใชท้อ้งถนนอย่างปล้อดำภยัใหก้บัเด็ำก ทุกวยัแล้ะทุกสมีรรถภาพั 4. พัฒันาแล้ะเผยแพัร่แนวทางการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งรายวนัในศูนยดู์ำแล้เด็ำกต่ิางๆ ใหก้บัผูก้ำาหนดำกฎระเบียบ ดำา้นการดูำแล้เด็ำกแล้ะผูดู้ำแล้เด็ำก รวมีถง้หล้กัปฏิิบติัิในการออกแบบสิ�งอำานวยความีสะดำวก อุปกรณ ์แล้ะการใชป้ระโยชนจ์ากพืั �นที�กล้างแจง้ โดำยมีีความีสอดำคล้อ้งกบัคำาแนะนำาข้องคณะกรรมีการยุติิโรคอว้นในเด็ำก (the Commission on Ending Childhood Obesity) (13) 5. ร่วมีมืีอกบัภาคส่วนมีหาวิทยาล้ยัแล้ะสถาบนัต่ิางๆ ในการส่งเสริมีความีสามีารถในการเป็นผูน้ำาแล้ะการทำางานร่วมีกนัเพืั�อสนบัสนุนใหก้ลุ่้มี นกัศก้ษา บุคล้ากร แล้ะผูเ้ยี�ยมีชมี ไดำมี้ีโอกาสเพิั�มีกิจกรรมีทางกาย แล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�ง ซ้ึ่�งรวมีถง้การส่งเสริมีแล้ะใหค้วามีสำาคญั่กบั เสน้ทางเดิำน ป่� นจกัรยาน แล้ะข้นส่งสาธิ์ารณะในมีหาวิทยาล้ยั ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบเล้ขาธิกิารุองค์กิารุอน์ามัยโล้กิ 6. สนบัสนุน ส่งเสริมีใหป้ระเทศสมีาชิกดำำาเนินโครงการต่ิางๆที�สนบัสนุนใหเ้ดิำนแล้ะป่� นจกัรยานไปโรงเรียน ซ้ึ่�งรวมีถง้ข้อ้ปฏิิบติัิในการพัฒันา เสน้ทางเดิำน ป่� นจกัรยาน แล้ะข้นส่งสาธิ์ารณะ นอกจากนี�ยงัรวมีถง้การสนบัสนุนการฝึ้กอบรมีการเดิำน ป่� นจกัรยาน แล้ะทกัษะการใชท้อ้ง ถนนอย่างปล้อดำภยั ใหก้บัเด็ำกทุกวยัแล้ะทุกสมีรรถภาพั 7. สนบัสนุนประเทศสมีาชิกใหส้รา้งความีเข้ม้ีแข็้งในการใชวิ้ธีิ์พัฒันาโรงเรียนแบบองคร์วมี (Whole-of-School Approach) เพืั�อส่งเสริมีกิจกรรมี ทางกาย ซ้ึ่�งรวมีถง้โครงการต่ิางๆที�สนบัสนุนใหเ้ดิำนแล้ะป่� นจกัรยานไปโรงเรียน แล้ะการแบ่งป่นประสบการณ์ในการดำำาเนินงานที�สอดำคล้อ้ง กบัโครงการในโรงเรียน อื�นๆข้ององคก์ารอนามียัโล้ก (WHO) 80 8. สรา้งพันัธิ์มิีติรกบัผูน้ำาระดำบัสูงแล้ะผูมี้ีส่วนในการติดัำสินใจ เพืั�อส่งเสริมีความีสำาคญั่ข้องการเรียนการสอนที�ส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายหรือ วิชาพัล้ศก้ษาที�มีีคุณภาพั การสนัทนาการแล้ะการเล่้นแบบแอคทีฟอย่างสมีำ�าเสมีอ แล้ะการล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งสำาหรบัเด็ำกทุกคน (อายุ 0-17 ปี) ที�มีีความีสอดำคล้อ้งกบัคณะกรรมีการยุติิโรคอว้นในเด็ำก (the Commission on Ending Childhood Obesity) (13) 9. ร่วมีมืีอกบัองคก์ารเพืั�อการศก้ษา วิทยาศาสติรแ์ล้ะวฒันธิ์รรมีแห่งสหประชาชาติิ (UNESCO) หน่วยงานสหประชาชาติิต่ิางๆ แล้ะผูมี้ีส่วนไดำ้ ส่วนเสีย ในการส่งเสริมีการนำานโยบายไปปฏิิบติัิแล้ะการติิดำติามีประเมิีนข้ั�นติอนการจดัำสรรการเรียนการสอนที�ส่งเสริมีกิจกรรมีทางกาย หรือวิชาพัล้ศก้ษา กิจกรรมีกีฬา แล้ะการมีีกิจกรรมีทางกายที�มีีคุณภาพั ดำงัที�ระบุไวใ้นข้อ้ติกล้งแผนปฏิิบติัิการคาซึ่าน (Kazan Action Plan) (11) ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบผู้้�ม่ส่วิน์ได�ส่วิน์เส่ย* 10. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียควรสรา้งความีร่วมีมืีอแล้ะส่งเสริมีความีเข้ม้ีแข็้งในการนำานโยบายไปปฏิิบติัิแล้ะการติิดำติามีประเมิีนผล้ข้องการเรียนการ สอนที�ส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายหรือวิชาพัล้ศก้ษาที�มีีประสิทธิิ์ภาพัแล้ะอา้งอิงจากหล้กัฐานเชิงประจกัษ ์รวมีถง้การใชวิ้ธีิ์พัฒันาโรงเรียนแบบ องคร์วมี (Whole-of-School Approach) เพืั�อส่งเสริมีกิจกรรมีทางกาย แล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งในเด็ำกวยัเรียน โดำยเฉพัาะอย่างยิ�งในกลุ่้มี ที�มีีการเคลื้�อนไหวนอ้ยที�สุดำ แล้ะกลุ่้มีประเทศที�มีีรายไดำน้อ้ย 11. สถานศก้ษาระดำบัมีหาวิทยาล้ยัควรเสริมีสรา้งความีเข้ม้ีแข็้งในการดำำาเนินโครงการต่ิางๆข้ององคก์ารอนามียัโล้ก (WHO) เช่น มีหาวิทยาล้ยั ส่งเสริมีสุข้ภาพั (Health Promoting Universities)(14) หรือโครงการอื�นๆที�ใกล้เ้คียง เพืั�อแสดำงถง้การพัฒันาพืั �นที�มีหาวิทยาล้ยัแบบองคร์วมี (a whole-of-campus approaches) ในการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งในกลุ่้มีนกัศก้ษา บุคล้ากร แล้ะผูเ้ยี�ยมีชมี 12. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียควรสรา้งความีร่วมีมืีอแล้ะส่งเสริมีโครงการต่ิางๆที�ส่งเสริมีใหเ้ด็ำกทุกสมีรรถภาพั ไดำมี้ีโอกาสเพิั�มีกิจกรรมีทางกาย ใน ช่วงก่อนแล้ะหล้งัชั�วโมีงเรียน โดำยความีร่วมีมืีอกบัภาคส่วนเอกชนติอ้งเป็นไปติามีชุดำข้อ้เสนอแนะข้ององคก์ารอนามียัโล้ก (WHO) ว่าดำว้ย เรื�องข้อ้จำากดัำข้องการทำาการติล้าดำอาหารที� ไม่ีดีำต่ิอสุข้ภาพัแล้ะเครื�องดืำ�มีที� ไม่ีมีีแอล้กอฮอล้ ์(the restrictions of marketing of unhealthy foods and non-alcoholic beverages)(1) แล้ะข้อ้เสนอแนะข้องคณะกรรมีการยุติิโรคอว้นในเด็ำก (the Commission on Ending Childhood Obesity) (13) 13. ภาคส่วนมีหาวิทยาล้ยัแล้ะหน่วยงานวิจยัต่ิางๆควรจดัำทำางานวิจยัแล้ะประเมิีนผล้ข้องการนำานโยบายไปปฏิิบติัิ แล้ะผล้กระทบข้องการเรียน การสอนที�ส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายหรือวิชาพัล้ศก้ษา แล้ะวิธีิ์พัฒันาโรงเรียนแบบองคร์วมี (Whole-of-School Approach) เพืั�อพัฒันาหล้กั ฐานเชิงประจกัษแ์ล้ะข้อ้มูีล้ข้องแนวปฏิิบติัิที�เป็นเลิ้ศ (best practice) ที�สามีารถถ่ายทอดำไดำ้ 14. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียทั�งหมีดำควรเผยแพัร่หล้กัฐานเชิงประจกัษเ์พืั�อที�จะส่งเสริมีความีเข้า้ใจข้องกลุ่้มีผูป้กครองแล้ะชุมีชนต่ิอความีสำาคญั่ข้อง การมีีกิจกรรมีทางกายทุกวนัแล้ะการเรียนการสอนที�ส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายหรือวิชาพัล้ศก้ษา รวมีถง้การล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งในเด็ำก โดำยเฉพัาะอย่างยิ�งในประเทศที�มีีทรพััยากรจำากดัำ 15. ศูนยดู์ำแล้เด็ำกต่ิางๆ กุมีารแพัทย ์แล้ะพัยาบาล้สาธิ์ารณสุข้ รวมีถง้ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสีย ควรเพิั�มีการสนบัสนุนใหเ้ด็ำกเล็้ก (เช่น เด็ำกก่อนวยัเรียน แล้ะศูนยเ์ด็ำกเล็้ก) ไดำมี้ีโอกาสมีีกิจกรรมีทางกายที�มีีความีสอดำคล้อ้งกบัข้อ้เสนอแนะข้องคณะกรรมีการยุติิโรคอว้นในเด็ำก (the Commission on Ending Childhood Obesity) (13) * อาทิเช่น องคก์รไม่ีแสวงหาผล้กำาไร (Non Governmental Organizations, NGOs) องคก์รภาคประชาสงัคมี ชุมีชนวิชาการแล้ะการวิจยั ผูใ้หทุ้น องคก์รเพืั�อการพัฒันาระดำบัภูมิีภาคแล้ะระหว่างประเทศ เมืีอง แล้ะเทศบาล้ ภาคเอกชน 81 ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบปรุะเทศสมาชิิกิ 1. พัฒันาแล้ะใชก้ระบวนการที�มีีมีาติรฐานระดำบัประเทศในการประเมิีนแล้ะใหค้ำาแนะนำาผูป่้วยในการเพิั�มีกิจกรรมีทางกายในหน่วยบริการ สุข้ภาพัระดำบัปฐมีภูมิีแล้ะทุติิยภูมิี รวมีถง้หน่วยงานบริการดำา้นสงัคมี โดำยประยุกติ ์ใหเ้หมีาะสมีกบับริบทข้องพืั �นที� วฒันธิ์รรมี แล้ะข้อ้ จำากดัำทางทรพััยากร รวมีถง้ระบบการส่งต่ิอผูป่้วยไปสู่การใหค้ำาปร้กษา แล้ะ/หรือ โอกาสในการมีีกิจกรรมีทางกายในพืั �นที� ชุมีชน ติามี ความีเหมีาะสมี 2. ผนวกการประเมิีนแล้ะการใหค้ำาแนะนำาผูป่้วย การส่งต่ิอผูป่้วยให้ไดำร้บัคำาแนะนำาที�เหมีาะสมีสำาหรบัการมีีกิจกรรมีทางกาย(หากจำาเป็น) ให้ เป็นส่วนหน้�งข้องการรกัษาแล้ะการฟ้�นฟูผูป่้วยโรคเรื �อรงั เช่น โรคหวัใจ โรคหล้อดำเลื้อดำสมีอง โรคเบาหวาน โรคมีะเร็ง ภาวะพิัการแล้ะภาวะ ป่ญ่หาสุข้ภาพัจิติ ทั�งนี �รวมีถง้การดูำแล้แล้ะบริการสติรีมีีครรภแ์ล้ะผูป่้วยสูงวยั ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบเล้ขาธิกิารุองค์กิารุอน์ามัยโล้กิ 3. สนบัสนุนการพัฒันาแล้ะการเผยแพัร่คำาแนะระดำบัโล้กว่าดำว้ยเรื�องเครื�องมืีอแล้ะติวัอย่างการบูรณาการการส่งเสริมีการมีีกิจกรรมีทางกาย ใหเ้หมีาะกบักลุ่้มีผูป่้วยที�แติกต่ิางกนัในหน่วยบริการสุข้ภาพัระดำบัปฐมีภูมิี ระดำบัทุติิยภูมิี หน่วยงานบริการดำา้นสงัคมี แล้ะหน่วยบริการ สุข้ภาพัระดำบัชุมีชนจากประเทศต่ิางๆ การส่งเสริมีดำงักล่้าวควรรวมีถง้ข้อ้แนะนำาว่าดำว้ยการป้องกนัโรคแล้ะการสรา้งเสริมีสุข้ภาพัดำว้ยการ มีีกิจกรรมีทางกายภายใติก้ารดูำแล้สุข้ภาพัถว้นหนา้ (Universal health coverage; UHC) 4. สรา้งความีร่วมีมืีอเพืั�อเพิั�มีการทดำสอบแล้ะการประยุกติ ์ใชน้วตัิกรรมีต่ิางๆ (เช่น อุปกรณที์�สวมีใส่ไดำ)้ รวมีถง้ นวตัิกรรมี ITU/WHO mHealth (15,16) เพืั�อใหส้ามีารถระบุวิธีิ์การที�คุม้ีทุนแล้ะเหมีาะสมีกบัหน่วยบริการสุข้ภาพัระดำบัปฐมีภูมิีแล้ะทุติิยภูมิี แล้ะสามีารถประยุกติ ์ใหเ้หมีาะ สมีกบับริบทข้องประเทศไดำ ้ ซ้ึ่�งจะช่วยพัฒันากระบวนการใหค้ำาปรก้ษาแล้ะประเมิีนการมีีกิจกรรมีทางกายแล้ะพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งในกลุ่้มี ผูป่้วยที�แติกต่ิางกนัไดำ้ ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบผู้้�ม่ส่วิน์ได�ส่วิน์เส่ย* 5. สมีาคมีผูเ้ชี�ยวชาญ่ทางดำา้นการแพัทย ์เวชศาสติรก์ารกีฬา แล้ะสมีาพันัธิ์บุ์คล้ากรทางดำา้นสุข้ภาพั ควรสนบัสนุนใหส้มีาชิกเห็นถง้ความีสำาคญั่ ข้องการมีีกิจกรรมีทางกายแล้ะการล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�ง เพืั�อเพิั�มีความีรูแ้ล้ะการมีีส่วนร่วมีในการดำำาเนินงานติามีข้อ้ปฏิิบติัิระดำบัประเทศ 6. สมีาคมีบุคล้ากรทางการแพัทยแ์ล้ะสุข้ภาพั แล้ะผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสีย ควรสนบัสนุนการพัฒันาแล้ะเผยแพัร่ทรพััยากรแล้ะหล้กัปฏิิบติัิสู่ความี เป็นเลิ้ศในการสนบัสนุนการมีีกิจกรรมีทางกายในหน่วยบริการสุข้ภาพัระดำบัปฐมีภูมิีระดำบัทุติิยภูมิี แล้ะหน่วยงานบริการดำา้นสงัคมี ซ้ึ่�ง ประยุกติ ์ใหเ้หมีาะสมีกบับริบทแล้ะวฒันธิ์รรมีที�แติกต่ิางกนั รวมีถง้ผู ้ใหก้ารบริการทางดำา้นสุข้ภาพัทั�งหล้าย สรุ�างโอกิาสต่่อกิารุม่กิิจกิรุรุมทางกิายรุะดับบุคคล้ (CREATE ACTIVE PEOPLE) ข�อปฏิิบัติ่ 3.2 เสำริมัสำร� งให�บุค์ล�กรท�งด� นสุำขีภ�พที�ได�รบัก�รฝึึกอบรมัมั�อย่�งเหมั�ะสำมั เจั� หน� ที�ด� นก�รบริก�รสำงัค์มัในหน่วยบริก�รสุำขีภ�พระดบัปฐมัภ้มิัและ ทุติุยภ้มิั และหน่วยง�นบริก�รด� นสำงัค์มั ใช�ระบบก�รประเมิันและให�ค์ำ�ปรก่ษ�ผู้้�ป่วยในก�รเพิ�มักิจักรรมัท�งก�ยและลดพฤติุกรรมัเน่อยนิ�ง เฉกเช่น เป็นส่ำวนหน่�งขีองก�รด้แลสุำขีภ�พโดยถ�วนหน� (Universal health care) ซ่�งชุมัชนและผู้้�ป่วยได�มีัส่ำวนร่วมั และมีัค์ว�มัเหมั�ะสำมักบัทรพัย�กรชุมัชน1 Implement and strengthen systems of patient assessment and counselling on increasing physical activity and reducing sedentary behaviour, by appropriately trained health, community and social care providers, as appropriate, in primary and secondary health care and social services, as part of universal health care, ensuring community and patient involvement and coordinated links with community resources, where appropriate.1 82 7. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียในภาคส่วนผูดู้ำแล้พืั �นที�พักัผ่อนสาธิ์ารณะแล้ะพืั �นที�เล่้นกีฬา ทั�งภาครฐัแล้ะภาคเอกชน ควรประเมิีนแล้ะสรา้งความีร่วมีมืีอ กบัผูใ้หบ้ริการทางดำา้นสุข้ภาพัที�มีีการศกัยภาพัในการสนบัสนุนการจดัำสรรโครงการแล้ะโอกาสในการมีีกิจกรรมีทางทายที�เหมีาะสมีสำาหรบั กลุ่้มีผูป่้วยที�หล้ากหล้าย 8. ผูเ้ชี�ยวชาญ่ดำา้นการแพัทยแ์ล้ะผูป้ฏิิบติัิงานสายสุข้ภาพัต่ิางๆ รวมีถง้ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียที�สนใจควรสนบัสนุนแล้ะพัฒันาโครงการฝึ้กอบรมี ดำา้นการประเมิีนแล้ะใหค้ำาปรก้ษาดำา้นการมีีกิจกรรมีทางกายแก่ผูป่้วย ใหก้บัผู ้ใหก้ารบริการทางดำา้นสุข้ภาพั โดำยเฉพัาะอย่างยิ�งในประเทศ กลุ่้มีที�มีีรายไดำน้อ้ย แล้ะผูป่้วยที�มีีการเคลื้�อนไหวนอ้ยที�สุดำ1 9. หน่วยงานวิจยัเพืั�อการพัฒันาต่ิางๆแล้ะหน่วยงานที�พัฒันาเทคโนโล้ยีควรพัฒันาแล้ะทดำล้องหาวิธีิ์การที�ใช้โทรศพััทมื์ีอถือแล้ะอุปกรณที์�สวมี ใส่ไดำที้�มีีความีคุม้ีทุนในการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายในหน่วยบริการสุข้ภาพัระดำบัปฐมีภูมิี ทุติิยภูมิี แล้ะหน่วยงานบริการดำา้นสงัคมี 1 ข้อ้ปฏิิบติัินี�เป็นหน้�งในมีาติรการที�ควรดำำาเนินการแล้ะมีีความีคุม้ีค่า(Good Buy) สำาหรบัการป้องกนัแล้ะควบคุมีโรคไม่ีติิดำต่ิอเรื �อรงั ที�แนะนำาโดำยองคก์ารอนามียัโล้ก (WHO) (http:/apps.who.int/iris/ bitstream/10665/259232/1/WHO-NMH-NVI-17.9-eng.pdf). * อาทิเช่น องคก์รไม่ีแสวงหาผล้กำาไร (Non Governmental Organizations, NGOs) องคก์รภาคประชาสงัคมี ชุมีชนวิชาการแล้ะการวิจยั ผูใ้หทุ้น องคก์รเพืั�อการพัฒันาระดำบัภูมิีภาคแล้ะระหว่างประเทศ เมืีอง แล้ะเทศบาล้ ภาคเอกชน 83 สรุ�างโอกิาสต่่อกิารุม่กิิจกิรุรุมทางกิายรุะดับบุคคล้ (CREATE ACTIVE PEOPLE) ข�อปฏิิบัติ่ 3.3 เพิ�มัก�รจัดัสำรรโค์รงก�รส่ำงเสำริมักิจักรรมัท�งก�ยในสำวนสำ�ธิ�รณะและสำถ�นที�ธิรรมัช�ติุตุ่�งๆ (เช่น ช�ยห�ดและแม่ันำ � ) รวมัถง่สำถ�นที�ทำ�ง�นขีอง ภ�ค์รฐัและภ�ค์เอกชน ศ้นย ์ในชุมัชน พ่ �นที�สำนัทน�ก�ร สำถ�นที�เล่นกีฬ� และศ้นยร์วมัค์ว�มัศรทัธิ�ตุ่�งๆ เพ่�อสำนบัสำนุนก�รมีัส่ำวนร่วมัขีองประช�ชน ทุกสำมัรรถภ�พในก�รมีักิจักรรมัท�งก�ย Enhance provision of, and opportunities for, more physical activity programmes and promotion in parks and other natural environments (such as beaches, rivers and foreshores) as well as in private and public workplaces, community centres, recreation and sports facilities, and faith-based centres, to support participation in physical activity, by all people of diverse abilities. ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบปรุะเทศสมาชิิกิ 1. แสดำงความีเป็นผูน้ำาในระดำบัประเทศ ดำว้ยการดำำาเนินมีาติรส่งเสริมีสุข้ภาพัในที�ทำางานแบบองคร์วมีทั�งระดำบัภาครฐั (Whole-of-government) เพืั�อส่งเสริมีใหพ้ันกังานมีีกิจกรรมีทางกายเพิั�มีมีากข้้ �นแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�ง โดำยเฉพัาะการเพิั�มีอุบติัิการณข์้องการมีีกิจกรรมีทางกาย ในเวล้างาน 2. พัฒันาแล้ะเผยแพัร่แนวทางการดำำาเนินงานระดำบัประเทศ แล้ะสนบัสนุนการดำำาเนินโครงการส่งเสริมีสุข้ภาพัในที�ทำางานที�มีีจุดำประสงคเ์พืั�อ เพิั�มีกิจกรรมีทางกาย ล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�ง แล้ะสนบัสนุนใหพ้ันกังานมีีกิจกรรมีทางกายในเวล้างานในสถานที�ประกอบอาชีพัต่ิางๆ โดำยให้ ความีสำาคญั่กบัหน่วยงานที�มีีการเคลื้�อนไหวนอ้ยที�สุดำดำงัที�พับในแต่ิล้ะประเทศ 3. สรา้งความีร่วมีมืีอกบักระทรวงต่ิางๆที�เกี�ยวข้อ้งกบัการกีฬา แล้ะกีฬาในชุมีชน เพืั�อสนบัสนุนการจดัำสรรพืั �นที�สนัทนาการแล้ะโครงการกีฬา ที�บุคคล้ทั�วไปสามีารถเข้า้ถง้ไดำแ้ล้ะมีีความีเหมีาะสมีกบัวฒันธิ์รรมีข้องประชากรในทุกกลุ่้มีวยัแล้ะสมีรรถภาพั (เช่น กีฬาสำาหรบัทุกคน กีฬา ประยุกติ ์แล้ะการสนบัสนุนกีฬาพืั �นบา้นต่ิางๆ) 4. สรา้งความีร่วมีมืีอกบัรฐับาล้ทอ้งถิ�นติามีความีเหมีาะสมี เพืั�อสนบัสนุนการดำำาเนินงานโครงการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายในพืั �นที�ชุมีชน โดำย ใชอ้าคารในชุมีชนแล้ะสิ�งอำานวยความีสะดำวกที�มีีอยู่ 5. สรา้งความีร่วมีมืีอกบัภาคส่วนการศก้ษา หน่วยงานส่งเสริมีสุข้ภาพัแล้ะหน่วยงานที�ดูำแล้เด็ำก ในการดำำาเนินโครงการที�มุ่ีงเป้าไปที�ครอบครวั ผูป้กครอง แล้ะผูดู้ำแล้เด็ำก เพืั�อสรา้งทกัษะที�จำาเป็นสำาหรบัการช่วยเหลื้อเด็ำกเล็้กใหมี้ีความีสุข้กบัการเล่้นที�แอคทีฟ แล้ะสนุกกบัการสำารวจ พืั �นที�ข้องครอบครวั 6. สรา้งความีร่วมีมืีอกบักระทรวงการคล้งัเพืั�อทบทวนแล้ะประเมิีนประสิทธิิ์ภาพัข้องการใชเ้ครื�องมืีอทางการเงินสำาหรบัการสนบัสนุนการมีี กิจกรรมีทางกายในชีวิติประจำาวนั (เช่น โครงการปล้อดำภาษีสำาหรบัผูที้�ยอมีใหห้กัเงินเดืำอนเพืั�อซืึ่ �อจกัรยาน ล้ดำภาษีอุปกรณกี์ฬา เงินสนบัสนุน สำาหรบัโครงการกิจกรรมีทางกายนอกเวล้า เป็นติน้) ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบเล้ขาธิกิารุองค์กิารุอน์ามัยโล้กิ 7. สนบัสนุนแล้ะร่วมีดำำาเนินงานกบัหน่วยงานข้ององคก์ารสหประชาติิแล้ะหน่วยงานรฐัระหว่างประเทศ แล้ะหน่วยงานระหว่างประเทศ เพืั�อแสดำง ความีเป็นผูน้ำาโดำยการดำำาเนินโครงการสถานที�ทำางานน่าอยู่น่าทำางาน (Healthy workplace) ซ้ึ่�งมีีการสนบัสนุนใหพ้ันกังานการมีีกิจกรรมีทาง กายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�ง รวมีถง้โครงการต่ิางๆในอาคารสถานที�ข้ององคก์ารอนามียัโล้กสำานกังานใหญ่่ (WHO HQ) แล้ะสำานกังานเข้ติ ภูมิีภาค (Regional Office) เช่น “Step Up” “Walk the Talk” แล้ะ “Be The Change” 8. ส่งเสริมีแล้ะพัฒันากล้ไกในการถ่ายทอดำประสบการณค์วามีสำาเร็จจากประเทศต่ิางๆแล้ะกรณีศก้ษาข้องโครงการที�มีีประสิทธิิ์ภาพัในสภาพั แวดำล้อ้มีที�หล้ากหล้าย เพืั�อที�จะเร่งอตัิราการนำานโยบายไปใช ้ แล้ะเพิั�มีขี้ดำความีสามีารถใหก้บัประเทศต่ิางๆ โดำยเฉพัาะประเทศในกลุ่้มีที�มีี รายไดำต้ิำ�าแล้ะโครงการต่ิางๆที�มีีเป้าหมีายในการกระตุิน้กลุ่้มีประชากรที�มีีการเคลื้�อนไหวนอ้ยที�สุดำ 84 9. สรา้งความีร่วมีมืีอกบัหน่วยงานทางดำา้นการกีฬา รวมีถง้สหพันัธิ์กี์ฬา คณะกรรมีการโอลิ้มีปิคระหว่างประเทศแล้ะในประเทศ แล้ะผูจ้ดัำสรร โครงการกีฬาอื�นๆ เพืั�อสนบัสนุนการพัฒันาแล้ะการเผยแพัร่แนวทางการดำำาเนินงานแล้ะกรณีศก้ษาข้องการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายดำว้ย กีฬาชุมีชน พืั �นที�สนัทนาการที�แอคทีฟ แล้ะโครงการกีฬาสำาหรบัทุกคน โดำยมุ่ีงเป้าไปที�การเข้า้ถง้กลุ่้มีประชากรที�มีีการเคลื้�อนไหวนอ้ยที�สุดำ ที�พับในประเทศต่ิางๆแล้ะในกลุ่้มีประเทศที�มีีรายไดำน้อ้ย ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบผู้้�ม่ส่วิน์ได�ส่วิน์เส่ย* 10. นายจา้งทั�งในภาครฐัแล้ะเอกชนควรดำำาเนินโครงการสนบัสนุนกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งในที�ทำางาน รวมีถง้เพิั�มีโอกาสการ มีีกิจกรรมีทางกายในเวล้างานที�ประยุกติ ์ใหเ้ข้า้กบัวฒันธิ์รรมีแล้ะบริบท 11. หน่วยงานที�สนบัสนุนทุนวิจยั มีหาวิทยาล้ยั แล้ะหน่วยงานวิจยั รวมีถง้ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียควรทำางานวิจยัเกี�ยวกบัประสิทธิิ์ภาพัแล้ะผล้ติอบแทน การล้งทุน (Return on investment) ข้องโครงการสรา้งเสริมีสุข้ภาพัในที�ทำางานที�มีีจุดำประสงคเ์พืั�อเพิั�มีการมีีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำ พัฤติิกรรมีเนือยนิ�ง เพืั�อสรา้งความีเข้ม้ีแข็้งใหก้บัหล้กัฐานเชิงประจกัษแ์ล้ะสรา้งแนวทางในการข้บัเคลื้�อนนโยบาย 12. หน่วยงานที�สนบัสนุนทุนวิจยั มีหาวิทยาล้ยั แล้ะหน่วยงานวิจยั รวมีถง้ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสีย ควรสนบัสนุนการทดำสอบนวตัิกรรมีที�ส่งเสริมี กิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�ง รวมีถง้การทดำสอบนวตัิกรรมีดิำจิทลั้แล้ะนวตัิกรรมีใหม่ีๆในประชากรกลุ่้มีย่อยในสภาพัแวดำล้อ้มี แล้ะวฒันธิ์รรมีที�แติกต่ิางกนั โดำยเฉพัาะในประเทศกลุ่้มีที�มีีรายไดำน้อ้ย 13. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียควรสรา้งความีร่วมีมืีอกบัภาครฐัเพืั�อพัฒันาหล้กัฐานเชิงประจกัษเ์กี�ยวกบัประสิทธิิ์ภาพัข้องใชเ้ครื�องมืีอทางการเงิน สำาหรบัการสนบัสนุนการมีีกิจกรรมีทางกายในชีวิติประจำาวนั (เช่น จกัรยานปล้อดำภาษีสำาหรบัผูเ้สียสล้ะเงินเดืำอนซืึ่ �อ ล้ดำภาษีอุปกรณกี์ฬา เงินสนบัสนุนสำาหรบัโครงการกิจกรรมีทางกายนอกเวล้า เป็นติน้ * อาทิเช่น องคก์รไม่ีแสวงหาผล้กำาไร (Non Governmental Organizations, NGOs) องคก์รภาคประชาสงัคมี ชุมีชนวิชาการแล้ะการวิจยั ผูใ้หทุ้น องคก์รเพืั�อการพัฒันาระดำบัภูมิีภาคแล้ะระหว่างประเทศ เมืีอง แล้ะเทศบาล้ ภาคเอกชน 85 สรุ�างโอกิาสต่่อกิารุม่กิิจกิรุรุมทางกิายรุะดับบุคคล้ (CREATE ACTIVE PEOPLE) ข�อปฏิิบัติ่ 3.4 เพิ�มัก�รจัดัสำรรโอก�สำและโค์รงก�รที�มีัค์ว�มัเฉพ�ะเจั�ะจัง รวมัถง่ก�รบริก�รที�มุ่ังเป้�ไปที�ก�รเพิ�มักิจักรรมัท�งก�ยและลดพฤติุกรรมัเน่อยนิ�งในกลุ่มั ผู้้�ส้ำงอ�ยุตุ�มัสำมัรรถภ�พในสำภ�พแวดล�อมัที�แตุกตุ่�งกนั เช่น พ่ �นที�ชุมัชน สำถ�นที�บริก�รท�งด� นสำงัค์มั สุำขีภ�พ และก�รด้แลระยะย�ว (Long-term care) พ่ �นที�อำ�นวยค์ว�มัสำะดวกและสำภ�พแวดล�อมัค์รอบค์รวั เพ่�อสำนบัสำนุนก�รอย่้ดีมีัสุำขีเม่ั�อเขี� ส่้ำวยัส้ำงอ�ยุ (Healthy ageing) Enhance the provision of, and opportunities for, appropriately tailored programmes and services aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour in older adults, according to ability, in key settings such as local and community venues, health, social and long-term care settings, assisted living facilities and family environments, to support healthy ageing. ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบปรุะเทศสมาชิิกิ 1. สรา้งความีเข้ม้ีแข็้งใหก้บัการดำำาเนินงานติามีข้ั�นติอนมีาติรฐานในการประเมิีนความีสามีารถในการมีีกิจกรรมีทางกายข้องผูสู้งอายุระดำบั ประเทศ แล้ะกระบวนการใหค้ำาแนะนำาในหน่วยบริการสุข้ภาพัระดำบัปฐมีภูมิีระดำบัทุติิยภูมิี โดำยควรเป็นไปติามีพันัธิ์ผูกพันัแล้ะข้อ้แนะนำา อื�นๆ1 2. พัฒันาแล้ะดำำาเนินนโยบายระดำบัประเทศเพืั�อส่งเสริมีการจดัำสรรโครงการที�สามีารถเข้า้ถง้ไดำ ้ราคาไม่ีแพัง แล้ะมีีความีเฉพัาะเจาะจง โดำยมีี จุดำประสงคเ์พืั�อส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งในกลุ่้มีผูสู้งอายุ โดำยเนน้การสรา้งสมีดุำล้ร่างกายแล้ะความีแข็้งแรงข้อง กล้า้มีเนื�อเพืั�อสนบัสนุนการอยู่ดีำมีีสุข้เมืี�อเข้า้สู่วยัสูงอายุ (Healthy ageing) แล้ะการใชชี้วิติแบบพั้�งพัาตินเองไดำ ้แล้ะควรมีีการใชแ้บบประเมิีน สมีรรถภาพัส่วนบุคคล้ก่อนจดัำสรรโครงการใหเ้หมีาะสมีกบัรายบุคคล้หรือรายกลุ่้มีที�สอดำคล้อ้งกบัความีติอ้งการแล้ะความีพัง้พัอใจ 3. พัฒันาแล้ะดำำาเนินมีาติรการที�สนบัสนุนใหค้รอบครวัแล้ะผูดู้ำแล้มีีทกัษะ ความีมีั�นใจแล้ะความีสามีารถที�จำาเป็นในการสนบัสนุนการอยู่ดีำมีีสุข้ เมืี�อเข้า้สู่วยัสูงอายุ (Healthy ageing) ทั�งภายในแล้ะภายนอกที�อยู่อาศยั ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบเล้ขาธิกิารุองค์กิารุอน์ามัยโล้กิ 4. สนบัสนุนการจดัำสรรทรพััยากรสำาหรบัผูสู้งอายุโดำยเฉพัาะ แล้ะเผยแพัร่ติวัอย่างข้องแนวปฏิิบติัิที�ดีำเพืั�อใหป้ระเทศสามีารถนำานโยบายไป ปฏิิบติัิแล้ะพัฒันาศกัยภาพัข้องประเทศไดำเ้ร็วข้้ �น โดำยเฉพัาะอย่างยิ�งประเทศในกลุ่้มีที�มีีรายไดำน้อ้ย ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบผู้้�ม่ส่วิน์ได�ส่วิน์เส่ย* 5. ภาคส่วนที�เกี�ยวข้อ้งกบักบัสุข้ภาพั องคที์�ทำางานโดำยไม่ีแสวงหากำาไร แล้ะภาคส่วนเอกชนที�จดัำสรรพืั �นที�สนัทนาการ พืั �นที�เล่้นกีฬา แล้ะพืั �นที� พักัผ่อนหย่อนใจ ควรทบทวนนโยบายแล้ะการบริการในป่จจุบนัเพืั�อเสริมีสรา้งการจดัำสรรโครงการที�เข้า้ถง้ไดำ ้ ราคาไม่ีแพัง มีีความีเฉพัาะ เจาะจงกบัการมีีกิจกรรมีทางกายแล้ะเหมีาะสมีกบัความีติอ้งการแล้ะความีพัง้พัอใจข้องผูสู้งอายุ 6. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียควรสรา้งความีร่วมีมืีอเพืั�อสนบัสนุนแล้ะจดัำสรรโครงการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายที�เหมีาะสมีกบัวฒันธิ์รรมีแล้ะสภาพั แวดำล้อ้มีระหว่างเด็ำกแล้ะปู่ย่าติายายติามีสมีรรถภาพั (เช่น เกมีส ์Intergenerational)2 86 7. หน่วยงานบริการการดูำแล้ในชุมีชนควรส่งเสริมีใหผู้ค้นเห็นถง้ความีสำาคญั่ข้องการมีีกิจกรรมีทางกาย (รวมีถง้กิจกรรมีที�สรา้งความีแข็้งแรง แล้ะสมีดุำล้ร่างกาย) โดำยชี �ใหเ้ห็นว่ากิจกรรมีทางกายมีีส่วนช่วยใหอ้ยู่ดีำมีีสุข้เมืี�อเข้า้สู่วยัสูงอายุ (Healthy ageing) แล้ะควรใหผู้ดู้ำแล้ที�ไดำร้บัการ ฝึ้กอบรมีมีาอย่างเหมีาะสมีเป็นผูด้ำำาเนินโครงการดูำแล้ผูสู้งอายุในชุมีชนเพืั�อส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งที�เหมีาะสมี กบัวฒันธิ์รรมีแล้ะบริบท * อาทิเช่น องคก์รไม่ีแสวงหาผล้กำาไร (Non Governmental Organizations, NGOs) องคก์รภาคประชาสงัคมี ชุมีชนวิชาการแล้ะการวิจยั ผูใ้หทุ้น องคก์รเพืั�อการพัฒันาระดำบัภูมิีภาคแล้ะระหว่างประเทศ เมืีอง แล้ะเทศบาล้ ภาคเอกชน 1 แนวปฏิิบติัินี�สอดำคล้อ้งกบัแนวทางปฏิิบติัิว่าดำว้ยเรื�องการบูรณาการการดูำแล้ผูสู้งอายุติามีแนวทางองคก์ารอนามียัโล้กโดำยองคก์ารอนามียัโล้ก (WHO) ; แล้ะมีาติรการที�ควรดำำาเนินการแล้ะมีีความีคุม้ีค่า (Good Buy) สำาหรบัการป้องกนัแล้ะควบคุมีโรคไม่ีติิดำต่ิอเรื �อรงัโดำยองคก์ารอนามียัโล้ก (WHO) ; โครงการ WHO HEARTS technical package สำาหรบัการจดัำการโรคหล้อดำเลื้อดำหวัใจในหน่วยบริการสุข้ภาพั ระดำบัปฐมีภูมิี แล้ะการมีีกิจกรรมีทางกายสำาหรบัผูป่้วยที�มีีภาวะความีดำนัสูง 2 เกมีส ์Intergenerational เป็นนวตัิกรรมีสำาหรบัการส่งเสริมีการมีีกิจกรรมีทางกายแล้ะการใชชี้วิติอย่างมีีสุข้ภาวะดำว้ยกิจกรรมีที�สรา้งความีแข็้งแรงใหร่้างกายไดำอ้ย่างสนุกสนาน โดำยเกมีสนี์�จะส่งเสริมีความี สมัีพันัธิ์ร์ะหว่างช่วงวยัภายในครอบครอบ โดำยเฉพัาะผูใ้หญ่่แล้ะเด็ำก 87 สรุ�างโอกิาสต่่อกิารุม่กิิจกิรุรุมทางกิายรุะดับบุคคล้ (CREATE ACTIVE PEOPLE) ข�อปฏิิบัติ่ 3.5 สำนบัสำนุนก�รพฒัน� ก�รดำ�เนินโค์รงก�รและก�รบริก�รในพ่ �นที�ชุมัชนตุ่�งๆ ที�ส่ำงเสำริมัให�กลุ่มัค์นที�มีัก�รเค์ล่�อนไหวน�อยที�สุำดในประเทศตุ่�งๆ มีัโอก�สำ เพิ�มักิจักรรมัท�งก�ย เช่น เด็กผู้้�หญิ่ง ผู้้�หญิ่ง ผู้้�ส้ำงอ�ยุ ชุมัชนชนบทและชุมัชนท�องถิ�น รวมัถง่กลุ่มัประช�กรช�ยขีอบและประช�ชนกลุ่มัเปร�ะบ�ง ขี�อเสำนอแนะเชิงปฏิิบติัุสำำ�หรบัประเทศสำมั�ชิก Strengthen the development and implementation of programmes and services across various community settings, that engage with, and increase the opportunities for, physical activity in the least active groups, as identified by each country, such as girls, women, older adults, rural and indigenous communities, and vulnerable or marginalized populations, embracing positive contributions by all people. ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบปรุะเทศสมาชิิกิ 1. ใชข้้อ้มูีล้รายงานที�จำาแนกติามีหมีวดำหมู่ีต่ิางๆ เช่น ที�อยู่อาศยั อายุ ในระดำบัประเทศแล้ะระดำบัทอ้งถิ�นเพืั�อระบุกลุ่้มีประชากรที�มีีการเคลื้�อนไหว นอ้ยที�สุดำแล้ะเพืั�อใช้ในการพัฒันาโครงการส่งเสริมีการมีีส่วนร่วมีที�มีีความีเฉพัาะเจาะจงกบักลุ่้มีประชากร 2. สนบัสนุนการพัฒันาแล้ะการดำำาเนินโครงการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายที�นำาโดำยสมีาชิกในชุมีชนในพืั �นที�ชายข้อบ พืั �นที�ดำอ้ยโอกาส แล้ะชุมีชน ทอ้งถิ�น รวมีถง้ประชากรที�มีีความีพิัการทางดำา้นสภาพัจิติใจแล้ะสภาพัร่างกาย 3. สรา้งความีร่วมีมืีอแล้ะสนบัสนุนการพัฒันานโยบายส่งเสริมีการกีฬาระดำบัประเทศที�ใหค้วามีสำาคญั่กบัการล้งทุนสำาหรบัพืั �นที�สนัทนาการแล้ะ กิจกรรมีกีฬาต่ิางๆ โดำยมุ่ีงเป้าไปที�กลุ่้มีคนที�มีีการเคลื้�อนไหวนอ้ยที�สุดำ กลุ่้มีผูด้ำอ้ยโอกาส กลุ่้มีประชากรชายข้อบ แล้ะชุมีชนทอ้งถิ�น รวมีถง้ ประชากรที�มีีความีพิัการทางดำา้นสภาพัจิติใจแล้ะสภาพัร่างกาย 4. สนบัสนุนการสรา้งความีร่วมีมืีอกบัหน่วยงานส่งเสริมีการกีฬาเพืั�อสนบัสนุนใหผู้พิ้ัการแล้ะผูดู้ำแล้ผูพิ้ัการไดำมี้ีโอกาสมีีกิจกรรมีทางกายแล้ะ สามีารถเข้า้ถง้พืั �นที�สนัทนาการแล้ะพืั �นที�เล่้นกีฬาไดำ ้(เช่น โครงการ the Companion Card initiative1) ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบเล้ขาธิกิารุองค์กิารุอน์ามัยโล้กิ 5. สรา้งความีร่วมีมืีอกบัหน่วยงานภายใติอ้งคก์ารสหประชาติิแล้ะประเทศสมีาชิกเพืั�อส่งเสริมีการสรา้งโอกาสการมีีกิจกรรมีทางกายใหก้บั ประชากรกลุ่้มีเปราะบาง เช่น ผูลี้้ �ภยั คนผล้ดัำถิ�นภายในประเทศ แล้ะกลุ่้มีคนที�อาศยัอยู่ในชุมีชนที�มีีความีเปราะบาง 6. สนบัสนุนการสรา้งความีร่วมีมืีอเพืั�อพัฒันาแล้ะทดำสอบโครงการที�มีีความีคุม้ีทุน โดำยมุ่ีงเป้าไปที�กลุ่้มีคนที�มีีการเคลื้�อนไหวนอ้ยที�สุดำ รวมีถง้ ประชากรกลุ่้มีเปราะบางแล้ะกลุ่้มีชายข้อบ (ดำงัที�พับในประเทศต่ิางๆ) แล้ะการแบ่งป่นประสบการณค์วามีรู้ ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบผู้้�ม่ส่วิน์ได�ส่วิน์เส่ย* 7. หน่วยงานพัฒันางานวิจยัแล้ะนกัวิจยั ควรสนบัสนุนแล้ะจดัำทำางานวิจยัที�ศก้ษาอุปสรรคการมีีกิจกรรมีทางกายในชุมีชนที�มีีการเคลื้�อนไหว นอ้ยที�สุดำ เพืั�อเป็นแนวทางสำาหรบัการพัฒันาแล้ะดำำาเนินโครงการต่ิางๆที�มีีจุดำประสงคเ์พืั�อเพิั�มีการมีีส่วนร่วมีในการมีีกิจกรรมีทางกาย รวมี ถง้จดัำทำางานวิจยัเพืั�อวิเคราะหค์วามีเท่าเทียมีข้องนโยบายส่งเสริมีการกีฬาแล้ะนโยบายอื�นๆที�เกี�ยวข้อ้ง โดำยเฉพัาะอย่างยิ�งกลุ่้มีประเทศที�มีี รายไดำน้อ้ย 88 * อาทิเช่น องคก์รไม่ีแสวงหาผล้กำาไร (Non Governmental Organizations, NGOs) องคก์รภาคประชาสงัคมี ชุมีชนวิชาการแล้ะการวิจยั ผูใ้หทุ้น องคก์รเพืั�อการพัฒันาระดำบัภูมิีภาคแล้ะระหว่างประเทศ เมืีอง แล้ะเทศบาล้ ภาคเอกชน 1 ดูำไดำจ้าก http://www.companioncard.org.au/ 2 UNHCR: United Nations High Commissioner for Refugees สำานกังานข้า้หล้วงใหญ่่ผูลี้้ �ภยัแห่งสหประชาชาติิ 8. หน่วยงานวิจยัเพืั�อการพัฒันาแล้ะอุติสาหกรรมีดำา้นเทคโนโล้ยี ควรพัฒันาแล้ะทดำสอบเทคโนโล้ยีดิำจิทลั้แล้ะนวตัิกรรมีที�มีีศกัยภาพัในการ ส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายในกลุ่้มีประชากรที�มีีการเคลื้�อนไหวนอ้ยที�สุดำที�พับในประเทศต่ิางๆ 9. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียควรสรา้งความีร่วมีมืีอแล้ะสนบัสนุนหน่วยงานภายใติอ้งคก์ารสหประชาติิ เช่น หน่วยงาน UNHCR2 ติั�งแต่ิกระบวนการ ออกแบบ พัฒันา แล้ะประเมิีนโครงการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายใหก้บัประชากรชายข้อบ ประชากรกลุ่้มีเปราะบาง แล้ะคนผล้ดัำถิ�นภายใน ประเทศ เพืั�อพัฒันาหล้กัฐานเชิงประจกัษด์ำา้นผล้กระทบต่ิางๆ 10. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียควรสนบัสนุนการจดัำสรรแล้ะสนบัสนุนทรพััยากรที�มุ่ีงเป้าไปที�กลุ่้มีประชากรที�มีีการเคลื้�อนไหวนอ้ยที�สุดำ แล้ะเผยแพัร่ ติวัอย่างข้องแนวปฏิิบติัิที�เป็นเลิ้ศ เพืั�อเร่งการดำำาเนินงานแล้ะพัฒันาศกัยภาพัใหก้บัประเทศ 11. ผูน้ำาระดำบัจงัหวดัำแล้ะพืั �นที�ชุมีชน หน่วยงานภาคประชาสงัคมี แล้ะหน่วยงานรากหญ่า้ ควรช่วยเหลื้อแล้ะมีีส่วนร่วมีกบัโครงการส่งเสริมี กิจกรรมีทางกายที�นำาโดำยสมีาชิกในชุมีชน 89 สรุ�างโอกิาสต่่อกิารุม่กิิจกิรุรุมทางกิายรุะดับบุคคล้ (CREATE ACTIVE PEOPLE) ข�อปฏิิบัติ่ 3.6 ดำ�เนินโค์รงก�รพฒัน�ชุมัชนแบบองค์ร์วมั (Whole-of-community) ในจังัหวดั อำ�เภอ หร่อชุมัชน เพ่�อกระตุุ�นให�ผู้้ �มีัส่ำวนได�ส่ำวนเสีำยได�มีัส่ำวนร่วมั และ ผู้สำมัผู้สำ�นนโยบ�ยที�เหมั�ะกบัสำภ�พแวดล�อมัในร้ปแบบตุ่�งๆเพ่�อเพิ�มัก�รมีัส่ำวนร่วมัส่ำงเสำริมักิจักรรมัท�งก�ยและลดพฤติุกรรมัเน่อยนิ�งในประช�กร ทุกกลุ่มัวยัและทุกสำมัรรถภ�พ โดยเฉพ�ะก�รเพิ�มัค์ว�มัร่วมัม่ัอ ก�รมีัส่ำวนร่วมัในก�รพฒัน�และค์ว�มัร้�สำก่เป็นเจั� ขีองร่วมัจั�กชุมัชนร�กหญ่� Implement whole-of-community initiatives, at the city, town or community levels, that stimulate engagement by all stakeholders and optimize a combination of policy approaches, across different settings, to promote increased participation in physical activity and reduced sedentary behaviour by people of all ages and diverse abilities, focusing on grassroots community engagement, co-development and ownership. ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบปรุะเทศสมาชิิกิ 1. ส่งเสริมีแล้ะพัฒันาเครือข่้ายระดำบัประเทศ แล้ะ/หรือ ระดำบัทอ้งถิ�น (เข้ติเทศบาล้ หรือ เจา้หนา้ที�ทอ้งถิ�น) เพืั�อดำำาเนินโครงการพัฒันาชุมีชน แบบองคร์วมี (Whole-of-community) ในระดำบัจงัหวดัำแล้ะชุมีชน เพืั�อส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายแล้ะเผยแพัร่ข้อ้แนะนำา แหล่้งข้อ้มูีล้ แล้ะ ประสบการณต่์ิางๆ (เช่น โครงการเมืีองสุข้ภาวะ หรือ WHO Healthy Cities1, เมืีองแอคทีฟ หรือ Active Cities2, ร่วมีมืีอกนัสรา้งเมืีองสุข้ ภาวะ หรือ Partnership for Healthy Cities3) 2. สนบัสนุนการดำำาเนินโครงการพัฒันาชุมีชนแบบองคร์วมี(Whole-of-community) ในระดำบัจงัหวดัำ เพืั�อส่งเสริมีใหป้ระชากรทุกกลุ่้มีวยัแล้ะทุก สมีรรถภาพัมีีกิจกรรมีทางกายอย่างเพีัยงพัอ โดำยใชห้ล้กัการข้องการมีีส่วนร่วมีภายในชุมีชน เช่น การการรณรงคก์ารสื�อสารกบัสาธิ์ารณะ อย่างมืีออาชีพั โครงการในพืั �นที�ต่ิางๆข้องชุมีชน (เช่น โรงเรียน สถานพัยาบาล้ สถานที�ออกกำาล้งักาย แล้ะสวนสาธิ์ารณะ) แล้ะการพัฒันา สภาพัแวดำล้อ้มีในทอ้งถิ�นแล้ะในติวัเมืีองใหมี้ีความีปล้อดำภยั สามีารถเข้า้ถง้ไดำ ้แล้ะมีีจดัำสรรพืั �นที�ออกกำาล้งักายแล้ะสิ�งอำานวยความีสะดำวก ( รวมีถง้ เครือข่้ายเสน้ทางการทางเดิำน ป่� นจกัรยาน แล้ะสิ�งอำานวยความีสะดำวกเมืี�อเดิำนทางไปถง้ที�หมีาย) 3. เผยแพัร่การดำำาเนินงานติามีข้อ้แนะนำาแล้ะสรา้งแรงจูงใจเพืั�อกระตุิน้ใหเ้กิดำการพัฒันาชุมีชนแบบองคร์วมี (Whole-of-community) ในระดำบั ทอ้งถิ�น ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบเล้ขาธิกิารุองค์กิารุอน์ามัยโล้กิ 4. เผยแพัร่ข้อ้แนะนำาระดำบัโล้กว่าดำว้ยเรื�องการออกแบบ การดำำาเนินงาน แล้ะการประเมิีนโครงการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายในระดำบัจงัหวดัำ แล้ะระดำบัชุมีชนแบบองคร์วมี เพืั�อสนบัสนุนประเทศสมีาชิกแล้ะแล้กเปลี้�ยนแนวปฏิิบติัิที�เป็นเลิ้ศ (Best practice) ระหว่างประเทศแล้ะเข้ติ ภูมิีภาค 5. สนบัสนุนใหผู้น้ำาระดำบัจงัหวดัำแล้ะชุมีชนมีีการดำำาเนินงานร่วมีกนัแล้ะแสดำงความีเป็นผูน้ำาในการดำำาเนินโครงการพัฒันาชุมีชนแบบองคร์วมี (Whole-of-community) 90 * อาทิเช่น องคก์รไม่ีแสวงหาผล้กำาไร (Non Governmental Organizations, NGOs) องคก์รภาคประชาสงัคมี ชุมีชนวิชาการแล้ะการวิจยั ผูใ้หทุ้น องคก์รเพืั�อการพัฒันาระดำบัภูมิีภาคแล้ะระหว่างประเทศ เมืีอง แล้ะเทศบาล้ ภาคเอกชน 1 ดูำไดำจ้าก http://www.euro.who.int/en/health-topics/environment-and-health/urban-health/activities/healthy-cities 2 ดูำไดำจ้าก http://www.tafisa.org/active-cities 3 ดูำไดำจ้าก https://partnershipforhealthycities.bloomberg.org/ ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบผู้้�ม่ส่วิน์ได�ส่วิน์เส่ย* 6. ผูว่้าราชการจงัหวดัำ ผูบ้ริหารส่วนทอ้งถิ�น นายกเทศมีนติรี แล้ะผูน้ำาชุมีชน รวมีถง้ภาคประชาสงัคมีแล้ะหน่วยงานรากหญ่า้ ควรสรา้งความี ร่วมีมืีอเพืั�อเป็นผูน้ำาในการดำำาเนินโครงการเสริมีสรา้งกิจกรรมีทางกายแล้ะสุข้ภาวะระดำบัจงัหวดัำแล้ะระดำบัระดำบัชุมีชนแบบองคร์วมี รวมีถง้ การสนบัสนุนการถ่ายทอดำประสบการณแ์ล้ะการสรา้งเครือข่้ายเพืั�อเสริมีศกัยภาพัในระดำบัประเทศแล้ะภูมิีภาค 7. นกัวิชาการ แล้ะผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสีย ควรสรา้งความีร่วมีมืีอกบัหน่วยงานรฐับาล้ระดำบัจงัหวดัำแล้ะรฐับาล้ทอ้งถิ�น เพืั�อสนบัสนุนการประเมิีน โครงการพัฒันาชุมีชนแบบองคร์วมี (Whole-of-community)ในการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกาย เพืั�อเพิั�มีหล้กัฐานเชิงประจกัษเ์กี�ยวกบัองค ์ ประกอบแล้ะข้ั�นติอนการดำำาเนินงานที�ทำาให้โครงการมีีประสิทธิิ์ภาพั 91 สรุ�างรุะบบท่�เอื�อต่่อกิารุม่กิิจกิรุรุมทางกิาย (CREATE ACTIVE SYSTEMS) ข�อปฏิิบัติ่ 4.1 เสำริมัค์ว�มัเขี�มัแข็ีงขีองโค์รงสำร� งนโยบ�ย ภ�วะผู้้�นำ� และระบบธิรรมั�ภิบ�ล ในระดบัประเทศและระดบัท�องถิ�น เพ่�อสำนบัสำนุนก�รดำ�เนินง�นตุ�มัขี�อ ปฏิิบติัุในก�รส่ำงเสำริมักิจักรรมัท�งก�ยและลดพฤติุกรรมัเน่อยนิ�ง ซ่�งรวมัถง่ก�รสำนบัสำนุนค์ว�มัร่วมัม่ัอขีองพหุภ�คี์ สำร� งกลไกก�รทำ�ง�นที�เป็นไป ในท�งเดียวกนั นโยบ�ยที�สำอดค์ล�องกนัในทุกภ�ค์ส่ำวน ก�รพฒัน�แนวท�งก�รดำ�เนินง�น ขี�อแนะนำ�และแผู้นก�รดำ�เนินง�นด� นก�รมีักิจักรรมัท�ง ก�ยและพฤติุกรรมัเน่อยนิ�งในทุกวยั รวมัถง่ก�รตุรวจัสำอบและประเมิันขีั�นตุอนก�รดำ�เนินง�นเพ่�อสำร� งค์ว�มัเขี�มัแข็ีงให�กบัก�รระบุผู้้�รบัผิู้ดชอบ ขี�อเสำนอแนะเชิงปฏิิบติัุสำำ�หรบัประเทศสำมั�ชิก Strengthen policy frameworks, leadership and governance systems, at the national and subnational levels, to support implementation of actions aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour, including: multisectoral engagement and coordination mechanisms; policy coherence across sectors; guidelines; recommendations and action plans on physical activity and sedentary behaviour for all ages; and progress monitoring and evaluation to strengthen accountability. ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบปรุะเทศสมาชิิกิ 1. กระตุิน้หรือเสริมีความีเข้ม้ีแข็้งใหก้บัคณะกรรมีการการประสานงานพัหุภาคีระดำบัสูงในระดำบัประเทศใหแ้สดำงความีเป็นผูน้ำา เผยแพัร่แผน ยุทธิ์ศาสติร ์ แล้ะควบคุมีการดำำาเนินงานแล้ะติรวจสอบข้อ้ปฏิิบติัิข้องนโยบายส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งระดำบั ประเทศ เพืั�อติอกยำ �าใหเ้กิดำความีร่วมีมืีอระหว่างติวัแทนจากหน่วยงานต่ิางๆแล้ะรฐับาล้ที�เกี�ยวข้อ้ง รวมีถง้ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียที� ไม่ีไดำม้ีาจาก ภาครฐั แล้ะชุมีชน 2. เสริมีความีเข้ม้ีแข็้งแผนยุทธิ์ศาสติรส่์งเสริมีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งระดำบัประเทศแล้ะทอ้งถิ�นฉบบัป่จจุบนั หรือพัฒันา ฉบบัใหม่ีหากจำาเป็น โดำยควรมีีความีสอดำคล้อ้งกบัข้อ้เสนอแนะต่ิางๆในเอกสารแนวทางการดำำาเนินงานระดำบัโล้กหรือเข้ติภูมิีภาค แล้ะเสริมี สรา้งใหน้โยบายมีีความีเป็นอนัหน้�งอนัเดีำยวกนั มีีความีเชื�อมีโยงกนักบัประเด็ำนที�ทุกภาคส่วนใหค้วามีสำาคญั่ที�สุดำ เช่น การคมีนาคมี การวาง ผงัเมืีอง สุข้ภาพั การบริการสงัคมี การศก้ษา การท่องเที�ยวการกีฬา สถานพักัผ่อนหย่อนใจ แล้ะอื�นๆที�อาจเกี�ยวข้อ้ง 3. สรา้งความีร่วมีมืีอกบัภาคส่วนต่ิางๆเพืั�อทบทวนแล้ะส่งเสริมีใหมี้ีการผนวกการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายเข้า้กบัโครงสรา้งนโยบายต่ิางๆที� มีีอยู่ เช่น นโยบายส่งเสริมีการกีฬาในชุมีชนแล้ะกลุ่้มีคนรากหญ่า้ การส่งเสริมีการเดิำนแล้ะป่� นจกัรยานในนโยบายคมีนาคมี การเรียนการ สอนเพืั�อส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายในนโยบายการศก้ษา แล้ะการผนวกกิจกรรมีทางกายในนโยบายป้องกนัแล้ะควบคุมีโรคไม่ีติิดำต่ิอเรื �อรงั แล้ะนโยบายสุข้ภาพัจิติ 4. ทบทวน ปรบัปรุงหรือ ดำำาเนินงานติามีแนวปฏิิบติัิระดำบัประเทศเพืั�อส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งในทุกกลุ่้มีวยั แล้ะ เผยแพัร่ข้อ้มูีล้โดำยใหมี้ีความีเหมีาะสมีกบัประเภทผูร้บัสาร สถานที� แล้ะบริบทพืั �นที� 5. ใชค้วามีเป็นผูน้ำาแล้ะ “ผูน้ำาการเปลี้�ยนแปล้ง” (หรืออื�นๆที�คล้า้ยคล้ง้กนั) ในการสนบัสนุนแผนปฏิิบติัิการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกาย แล้ะ กระตุิน้ใหชุ้มีชนเล็้งเห็นคุณค่าเชิงบวกข้องการสรา้งบรรทดัำฐานสงัคมีที� ไม่ีเนือยนิ�ง ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบเล้ขาธิกิารุองค์กิารุอน์ามัยโล้กิ 6. เผยแพัร่คำาแนะนำาระดำบัโล้กว่าดำว้ยเรื�องกิจกรรมีทางกายแล้ะพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งสำาหรบัเด็ำกอายุติำ�ากว่า 5 ปี เยาวชน (อายุ 6-18 ปี) วยัผูใ้หญ่่ (อายุ 18-64 ปี) ผูสู้งวยั (อายุนอ้ยกว่าหรือเท่ากบั 65 ปี) แล้ะประชาชนกลุ่้มีย่อย เช่น สติรีมีีครรภ ์ประชากรที�เป็นโรคเรื �อรงัต่ิางๆ แล้ะผู้ พิัการ 92 * อาทิเช่น องคก์รไม่ีแสวงหาผล้กำาไร (Non Governmental Organizations, NGOs) องคก์รภาคประชาสงัคมี ชุมีชนวิชาการแล้ะการวิจยั ผูใ้หทุ้น องคก์รเพืั�อการพัฒันาระดำบัภูมิีภาคแล้ะระหว่างประเทศ เมืีอง แล้ะเทศบาล้ ภาคเอกชน 7. สนบัสนุนการพัฒันาแล้ะเผยแพัร่แนวทางการจดัำสรรการล้ะเล่้น การสำารวจแล้ะการมีีกิจกรรมีทางกาย รวมีถง้การจำากดัำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�ง ที�เหมีาะสมีกบัคนทุกวยั ในสภาพัแวดำล้อ้มีข้องเด็ำกอายุติำ�ากว่า 5 ปีแล้ะเยาวชน โดำยมีีความีสอดำคล้อ้งกบัคำาแนะนำาจากคณะกรรมีการยุติิโรค อว้นในเด็ำก (ECHO) (13) 8. เผยแพัร่แนวทางการดำำาเนินงานแล้ะใหค้วามีช่วยเหลื้อทางเทคนิคติามีที� ไดำร้บัการเรียกรอ้ง เพืั�อช่วยเหลื้อประเทศสมีาชิกในการสรา้งความี เข้ม้ีแข็้งในการปกครองประเทศแล้ะส่งเสริมีความีร่วมีมืีอระหว่างพัหุภาคี รวมีถง้ปรบัปรุงนโยบายระดำบัประเทศแล้ะแผนปฏิิบติัิการส่งเสริมี กิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งใหท้นัสมียั 9. สนบัสนุนการสรา้งความีร่วมีมืีอกบัภาคส่วนการกีฬาเพืั�อพัฒันาแล้ะเผยแพัร่แนวทางการดำำาเนินงานใหก้บัประเทศสมีาชิก เพืั�อใหส้ามีารถ จดัำสรรกิจกรรมีกีฬาสำาหรบัทุกคน กีฬาชุมีชนแล้ะการสนัทนาการที�แอคทีฟไดำอ้ย่างเหมีาะสำาหรบัทุกวยัแล้ะสมีรรถภาพั โดำยเนน้การล้ดำ ความีไม่ีเท่าเทียมีแล้ะมุ่ีงเป้าไปที�กลุ่้มีคนที�เนือยนิ�งที�พับในประเทศต่ิางๆ 10. พัฒันาแล้ะเผยแพัร่กรอบการติิดำติามีการดำำาเนินงานแล้ะประเมิีนผล้สำาหรบัการวดัำผล้ในระดำบัโล้กแล้ะระดำบัประเทศ แล้ะเผยแพัร่รายงาน ความีคืบหนา้ข้องการดำำาเนินงานไปสู่เป้าหมีายข้องแผนปฏิิบติัิการการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายภายในปี พั.ศ. 2568 แล้ะ พั.ศ. 2573 ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบผู้้�ม่ส่วิน์ได�ส่วิน์เส่ย* 11. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียควรระบุผูน้ำา หรือ “แชมีป์เปี�ยน” ภายในหน่วยงานข้องตินเองเพืั�อจดัำหาผูแ้ทน เพิั�มีแรงสนบัสนุนแล้ะข้บัเคลื้�อน แล้ะส่ง เสริมีการระดำมีทรพััยากรเพืั�อใหป้ระเทศแล้ะพืั �นที�ทอ้งถิ�นสามีารถดำำาเนินงานติามีข้อ้ปฏิิบติัิการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมี เนือยนิ�งไดำ้ 12. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียควรพัฒันาแล้ะสรา้งความีเข้ม้ีแข็้งใหก้บัการทำางานร่วมีกนัระหว่างพัหุภาคีในระดำบัประเทศแล้ะทอ้งถิ�น เพืั�อสนบัสนุนการ ดำำาเนินนโยบายในชุมีชน โดำยใหค้วามีสำาคญั่กบัการล้งทุนที�ช่วยล้ดำความีเหลื้�อมีล้ำ �า 13. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียควรสนบัสนุนประเทศแล้ะทอ้งถิ�นในการติิดำติามีการดำำาเนินนโยบายระดำบัประเทศ โดำยใชเ้ครื�องมืีอที�ไดำร้บัการแนะนำา เช่น WHO PAT (17) แล้ะ NCD MaP (18) หรือเครื�องมืีอที�คล้า้ยกนั แล้ะดำำาเนินการติรวจสอบรายงานผล้อย่างเป็นกล้าง เพืั�อเสริมีสรา้งความีเข้ม้ี แข็้งใหร้ะบบผูร้บัผิดำชอบ 14. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียควรแสดำงความีเป็นผูน้ำาในแผนปฏิิบติัิการข้องประเทศ ดำว้ยการรบันโยบาย ดำำาเนินนโยบาย แล้ะสนบัสนุนนโยบายที�เพิั�มี กิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�ง ติ ั�งแต่ิระยะเริ�มีติน้ข้องการมีีนโยบาย 93 สรุ�างรุะบบท่�เอื�อต่่อกิารุม่กิิจกิรุรุมทางกิาย (CREATE ACTIVE SYSTEMS) ข�อปฏิิบัติ่ 4.2 เสำริมัสำร� งระบบขี�อม้ัลและศกัยภ�พขีองประเทศและท�องถิ�น เพ่�อสำนบัสำนุนก�รเฝ้ึ�ระวงัก�รมีักิจักรรมัท�งก�ยทุกประเภทและพฤติุกรรมัเน่อยนิ�งใน ประช�กรทุกกลุ่มัวยัอย่�งสำมัำ� เสำมัอ และสำนบัสำนุนก�รพฒัน�และทดสำอบเทค์โนโลยีดิจิัทลัใหม่ัๆ เพ่�อสำนบัสำนุนระบบสำำ�รวจัเฝ้ึ�ระวงั รวมัถง่พฒัน�ระบบ สำำ�รวจัปัจัจัยัท�งด� นสำงัค์มัและวฒันธิรรมั ปัจัจัยัท�งด� นสำภ�พแวดล�อมัที�มีัส่ำวนเกี�ยวขี�องกบัก�รมีักิจักรรมัท�งก�ย และก�รติุดตุ�มัและร�ยง�นก�ร ดำ�เนินนโยบ�ยขีองพหุภ�คี์ เพ่�อระบุผู้้�รบัผิู้ดชอบและแนวท�งในก�รดำ�เนินง�นและกำ�หนดนโยบ�ยขี�อเสำนอแนะเชิงปฏิิบติัุสำำ�หรบัประเทศสำมั�ชิก Enhance data systems and capabilities at the national and, where appropriate, subnational level, to support: regular population surveillance of physical activity and sedentary behaviour, across all ages and multiple domains; development and testing of new digital technologies to strengthen surveillance systems; development of monitoring systems of wider sociocultural and environmental determinants of physical activity; and regular multisectoral monitoring and reporting on policy implementation to ensure accountability and inform policy and practice. ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบปรุะเทศสมาชิิกิ 1. สรา้งความีเข้ม้ีแข็้งในการเฝ้้าระวงัการมีีกิจกรรมีทางกายข้องประชากรโดำยครอบคลุ้มีทุกกลุ่้มีวยัแล้ะกิจกรรมีทางกายทุกประเภท (รวมีถง้ การเดิำนทางดำว้ยการเดิำนแล้ะการป่� นจกัรยาน) แล้ะพัฒันารายงานความีคืบหนา้ข้องการดำำาเนินงานไปสู่เป้าหมีายข้องแผนปฏิิบติัิการการส่ง เสริมีกิจกรรมีทางกายปี พั.ศ. 2568 แล้ะ พั.ศ. 2573 อย่างสมีำ�าเสมีอ 2. สรา้งความีเข้ม้ีแข็้งในการวิเคราะหแ์ล้ะเผยแพัร่ข้อ้มูีล้ที�จำาแนกติามีหมีวดำหมู่ีต่ิางๆ เช่น ที�อยู่อาศยั อายุ เพืั�อเป็นแนวทางในการจดัำล้ำาดำบั ความีสำาคญั่ข้องแผนปฏิิบติัิการ แล้ะเพืั�อสนบัสนุนการติิดำติามีความีคืบหนา้ในการล้ดำความีเหลื้�อมีล้ำ �าข้องระดำบัการมีีกิจกรรมีทางกาย ซ้ึ่�ง รวมีถง้ วยั เพัศ แล้ะเศรษฐฐานะ ที�ติ ั�งทางภูมิีศาสติร ์แล้ะประเภทข้องการมีีกิจกรรมีทางกายติามีจุดำประสงคก์ารใชง้าน 3. ผนวกเป้าหมีาย ติวัชี �วดัำ ระดำบัประเทศแล้ะทอ้งถิ�นที�สอดำคล้อ้งกนัเข้า้เป็นส่วนหน้�งข้องการพัฒันากรอบการติิดำติามีประเมิีนผล้โดำยอา้งอิง จากข้อ้แนะนำาในกรอบการติิดำติามีประเมิีนผล้ข้องแผนปฏิิบติัิการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายระดำบัโล้ก (เสร็จสมีบูรณ์ในปี พั.ศ. 2561) เพืั�อ ติิดำติามีความีคืบหนา้ข้องการดำำาเนินงานไปสู่เป้าหมีายข้องแผนปฏิิบติัิการการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายปี พั.ศ. 2568 แล้ะ พั.ศ. 2573 4. สนบัสนุนแล้ะสรา้งความีร่วมีมืีอในการพัฒันาแล้ะทดำสอบนวตัิกรรมีแล้ะเทคโนโล้ยีดิำจิทลั้ใหม่ีๆ (รวมีถง้อุปกรณที์�สวมีใส่ไดำ)้ เพืั�อสรา้งความี เข้ม้ีแข็้งใหก้บัการสำารวจเฝ้้าระวงัการมีีกิจกรรมีทางกายแล้ะพัฤติิกรรมีเนือยนิ�ง รวมีถง้ป่จจยัที�มีีส่วนเกี�ยวข้อ้งข้องทุกวยัแล้ะสมีรรถภาพั โดำยเนน้ไปที�ช่องทางการแกป่้ญ่หาที�เป็นไปไดำแ้ล้ะราคาไม่ีแพัง โดำยเฉพัาะอย่างยิ�งในประเทศที�มีีรายไดำน้อ้ย ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบเล้ขาธิกิารุองค์กิารุอน์ามัยโล้กิ 5. เสริมีสรา้งความีเข้ม้ีแข็้งแล้ะทกัษะใหก้บัประเทศสมีาชิก ในการสำารวจเฝ้้าระวงัการมีีกิจกรรมีทางกายแล้ะพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งข้องประชากร แล้ะป่จจยัที�มีีส่วนเกี�ยวข้อ้งในทุกกลุ่้มีวยั รวมีถง้ป่จจยัที�มีาจากความีติอ้งการการช่วยเหลื้อ ดำา้นการฝึ้กอบรมี แนวทางการปฏิิบติัิ ทรพััยากร แล้ะความีช่วยเหลื้อทางวชาการ 6. แสดำงความีเป็นผูน้ำาในการติิดำติามีพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งข้องประชากรแล้ะใชห้ล้กัฐานทางวิทยาศาสติรที์�มีีความีทนัสมียัในการพัฒันาแนวทาง การดำำาเนินงานระดำบัโล้ก แล้ะการพัฒันาเครื�องมืีอสำารวจเฝ้้าระวงัแล้ะวิธีิ์การมีาติรฐานที�เหมีาะสมีกบัความีหล้ากหล้ายข้องประชาชนกลุ่้มี ย่อย รวมีถง้การรวมีข้อ้มูีล้จากแหล่้งต่ิางๆเข้า้ดำว้ยกนั แล้ะการใชอุ้ปกรณที์�สวมีใส่ไดำใ้นทุกวยั 7. สรา้งความีร่วมีมืีอแล้ะสนบัสนุนการพัฒันาแนวทางการดำำาเนินงานใหม่ีแล้ะวิธีิ์การมีาติรฐานในการติิดำติามีการมีีกิจกรรมีทางกายแล้ะ พัฤติิกรรมีเนือยนิ�งในเด็ำกอายุติำ�ากว่า 5 ปี แล้ะ 6-10 ปี รวมีถง้ผู ้ใหญ่่อายุมีากกว่าหรือเท่ากบั 65 ปี 8. สนบัสนุนประเทศสมีาชิกใหพ้ัฒันากรอบการติิดำติามีประเมิีนผล้ข้องแผนปฏิิบติัิการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายระดำบัประเทศ เพืั�อใหส้ามีารถ ติิดำติามีความีคืบหนา้ จดัำล้ำาดำบัความีสำาคญั่แล้ะวางแผนโครงการทั�งในระดำบัประเทศแล้ะทอ้งถิ�นไดำ้ 94 9. เผยแพัร่รายงานความีคืบหนา้ข้องการดำำาเนินงานไปสู่เป้าหมีายข้องปี พั.ศ. 2568 แล้ะ พั.ศ. 2573 ข้องระดำบัโล้กในรูปแบบต่ิางๆ เช่น การ รายงานสถานะความีคืบหนา้ในระดำบัโล้ก ปรบัปรุงแล้ะรายงานข้อ้มูีล้การคาดำการณส์ดัำส่วนข้องการมีีพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งข้องปี พั.ศ. 2564 พั.ศ. 2569 แล้ะปี พั.ศ. 2574 ใหมี้ีความีทนัสมียั การผนวกข้อ้มูีล้ต่ิางๆเพืั�อติรวจสอบป่จจยัทางดำา้นสงัคมีแล้ะสภาพัแวดำล้อ้มี (เช่น พืั �นที�สี เขี้ยว คุณภาพัข้องอากาศ แล้ะอตัิราการติายข้องผูเ้ดิำนเทา้แล้ะผูใ้ชจ้กัรยาน) โดำยใชแ้หล่้งข้อ้มูีล้ในระดำบัประเทศแล้ะระหว่างประเทศ รวมีถง้ เก็บข้อ้มูีล้แล้ะรายงานความีคืบหนา้ในการดำำาเนินนโยบายข้องประเทศจากแหล่้งสำารวจข้อ้มูีล้ที�เกี�ยวข้อ้ง (เช่น WHO NCD Country Capacity Survey [CCS],การสำารวจเฝ้้าระวงั NCD STEPWise [STEPS] แล้ะการสำารวจ Global School Health Policy Survey [G-SHPS]) ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบผู้้�ม่ส่วิน์ได�ส่วิน์เส่ย* 10. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียควรสนบัสนุนการพัฒันาแล้ะการดำำาเนินงานติามีกรอบการติิดำติามีประเมิีนผล้ข้องการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายในระดำบั ประเทศแล้ะทอ้งถิ�น แล้ะควรสนบัสนุนการเผยแพัร่รายงานความีคืบหนา้ข้องการดำำาเนินงานไปสู่เป้าหมีายข้องแผนปฏิิบติัิการการส่งเสริมี กิจกรรมีทางกายปี พั.ศ. 2568 แล้ะ พั.ศ. 2573 รวมีถง้ความีคืบหนา้ในการล้ดำความีเหลื้�อมีล้ำ �า 11. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียควรสนบัสนุนใหร้ะบบข้อ้มูีล้แล้ะระบบการสำารวจในระดำบัประเทศแล้ะทอ้งถิ�นมีีความีสอดำคล้อ้งกนัมีากข้้ �น รวมีถง้สนบัสนุน การรายงานแล้ะการระบุผูร้บัผิดำชอบในทุกภาคส่วนอย่างสมีำ�าเสมีอ 12. หน่วยงานพัฒันางานวิจยัแล้ะนกัวิจยั ควรสนบัสนุนงานวิจยัที�ทำาการสำารวจการมีีกิจกรรมีทางกายในทุกกลุ่้มีวยัแล้ะสมีรรถภาพั รวมีถง้ สนบัสนุนการทดำสอบเทคโนโล้ยีใหม่ีๆ อุปกรณเ์สริมีที�สวมีใส่ไดำ ้แล้ะวิธีิ์การนำาข้อ้มูีล้จากแหล่้งต่ิางๆมีาเชื�อมีโยงกนัเพืั�อใหเ้กิดำเป็นภาพัรวมี * อาทิเช่น องคก์รไม่ีแสวงหาผล้กำาไร (Non Governmental Organizations, NGOs) องคก์รภาคประชาสงัคมี ชุมีชนวิชาการแล้ะการวิจยั ผูใ้หทุ้น องคก์รเพืั�อการพัฒันาระดำบัภูมิีภาคแล้ะระหว่างประเทศ เมืีอง แล้ะเทศบาล้ ภาคเอกชน 95 สรุ�างรุะบบท่�เอื�อต่่อกิารุม่กิิจกิรุรุมทางกิาย (CREATE ACTIVE SYSTEMS) ข�อปฏิิบัติ่ 4.3 เพิ�มัศกัยภ�พด� นก�รประเมิันผู้ลให�กบัหน่วยง�นวิจัยัระดบัประเทศและสำถ�บนัวิจัยั รวมัถง่กระตุุ�นให�มีัก�รประยุกตุใ์ช�เทค์โนโลยีดิจิัทลัและนวตัุกรรมั เพ่�อเร่งก�รพฒัน�และก�รดำ�เนินนโยบ�ยที�มีัประสิำทธิิภ�พในก�รเพิ�มักิจักรรมัท�งก�ยและลดพฤติุกรรมัเน่อยนิ�ง Strengthen the national and institutional research and evaluation capacity and stimulate the application of digital technologies and innovation to accelerate the development and implementation of effective policy solutions aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour. ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบปรุะเทศสมาชิิกิ 1. เสริมีสรา้งการสนบัสนุนเงินทุนวิจยัจากภาครฐัแล้ะเอกชน ใหมี้ีงานวิจยัส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งที�ใหค้วามีสำาคญั่ กบัการสรา้งหล้กัฐานเชิงประจกัษแ์ล้ะสรา้งแนวทางในการข้ยายผล้นโยบายระดำบัประเทศแล้ะทอ้งถิ�น รวมีถง้จดัำล้ำาดำบัความีสำาคญั่ข้องงาน วิจยั 2. เผยแพัร่ล้ำาดำบัความีสำาคญั่ข้องงานวิจยัดำา้นการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งข้องประเทศ เพืั�อส่งเสริมีหล้กัฐานเชิง ประจกัษ ์แนวทางการวางแผนระดำบัประเทศ แล้ะการดำำาเนินงานติามีข้อ้ปฏิิบติัินโยบาย 3. ส่งเสริมีแล้ะสรา้งความีร่วมีมืีอกบัหน่วยงานวิจยัแล้ะหน่วยงานมีหาวิทยาล้ยั เพืั�อใหมี้ีการประเมิีนผล้โครงการระดำบัประเทศแล้ะทอ้งถิ�นใน ระดำบัที�เหมีาะสมี รวมีถง้เผยแพัร่ผล้การประเมิีนเพืั�อเสริมีสรา้งฐานความีรูใ้นระดำบัประเทศ ระดำบัภูมิีภาค แล้ะระดำบัโล้ก อีกทั�งยงัเพืั�อเสริมี สรา้งแนวทางการวางแผนในอนาคติ 4. หน่วยงานต่ิางๆภายใติร้ฐับาล้ทั�งหมีดำควรส่งเสริมีวฒันธิ์รรมีในการสรา้งนวตัิกรรมี การประเมิีนผล้ แล้ะการแล้กเปลี้�ยนความีรู ้เพืั�อใหง้าน วิจยัแล้ะหล้กัฐานเชิงประจกัษด์ำา้นการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งถูกเผยแพัร่ในวงกวา้ง แล้ะเพืั�อใหส้ามีารถสรา้ง ความีกา้วหนา้ในการดำำาเนินนโยบายระดำบัโล้ก ระดำบัภูมิีภาค ระดำบัประเทศ แล้ะระดำบัทอ้งถิ�นไดำ ้นอกจากนี�ยงัเพืั�อใหส้ามีารถใชท้รพััยากร ที�จำากดัำไดำอ้ย่างมีีประสิทธิิ์ภาพั 5. ทำางานร่วมีกนักบัศูนยส์รา้งความีร่วมีมืีอข้ององคก์ารอนามียัโล้ก (WHO Collaborating Centres) หน่วยงานมีหาวิทยาล้ยั หน่วยงานวิจยั แล้ะ หน่วยงานพันัธิ์มิีติรอื�นๆ เพืั�อเสริมีสรา้งการถ่ายทอดำความีรูแ้ล้ะศกัยภาพัข้ององคก์รในการทำางานวิจยัแล้ะประเมิีนผล้โครงการส่งเสริมี กิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�ง ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบเล้ขาธิกิารุองค์กิารุอน์ามัยโล้กิ 6. สรา้งความีร่วมีมืีอกบัองคก์ารสหประชาชาติิ (UN) หน่วยงานสรา้งการพัฒันาระหว่างประเทศ หน่วยงานระหว่างรฐับาล้ แหล่้งทุน แล้ะอื�นๆ เพืั�อระดำมีทรพััยากรในการสนบัสนุนศกัยภาพัในการทำาวิจยัดำา้นการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�ง ในทุกภูมิีภาค โดำย เฉพัาะในกลุ่้มีประเทศที�มีีรายไดำน้อ้ย 7. สรา้งความีเข้ม้ีแข็้งใหก้บัเครือข่้ายข้องศูนยส์รา้งความีร่วมีมืีอข้ององคก์ารอนามียัโล้ก (WHO Collaborating Centres) หน่วยงานมีหาวิทยาล้ยั แล้ะหน่วยงานวิจยั เพืั�อสรา้งศกัยภาพัการทำางานวิจยัแล้ะการประเมิีนผล้นโยบายแล้ะการดำำาเนินงานดำา้นการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายแล้ะ ล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�ง โดำยเฉพัาะในกลุ่้มีประเทศที�มีีรายไดำน้อ้ย 8. สนบัสนุนแล้ะส่งเสริมีการเผยแพัร่ความีรูด้ำา้นการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�ง ในการประชุมีต่ิางๆในระดำบัประเทศ ระดำบัภูมิีภาค แล้ะระดำบัโล้ก หรือวิธีิ์อื�นๆที�ใกล้เ้คียง 96 ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบผู้้�ม่ส่วิน์ได�ส่วิน์เส่ย* 9. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียควรระดำมีแหล่้งทุนเพืั�อสนบัสนุนการสรา้งงานวิจยัแล้ะนวตัิกรรมีดำา้นการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือย นิ�ง ในหน่วยงานดำา้นสุข้ภาพัแล้ะหน่วยงานที�เกี�ยวข้อ้ง โดำยเฉพัาะอย่างยิ�งในดำา้นการประเมิีนนโยบาย มีาติรการข้นาดำใหญ่่ การประเมิีนทาง ดำา้นเศรษฐศาสติร ์นวตัิกรรมีทางการเงิน แล้ะวิธีิ์การในการแกป่้ญ่หาความีเหลื้�อมีล้ำ �าที�มีีประสิทธิิ์ภาพั 10. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียควรสนบัสนุนรฐับาล้ระดำบัประเทศแล้ะทอ้งถิ�นในการพัฒันาแล้ะดำำาเนินงานติามีกรอบการติิดำติามีประเมิีนผล้ แล้ะสนบัสนุน การประเมิีนผล้ข้องนโยบายแล้ะโครงการอย่างเหมีาะสมี รวมีถง้ผล้กระทบต่ิอความีเท่าเทียมี เพืั�อเป็นแนวทางในการวางแผนระดำบัประเทศ แล้ะทอ้งถิ�น 11. แหล่้งทุนแล้ะนกัวิจยัควรสนบัสนุนแล้ะร่วมีมืีอกบัผูก้ำาหนดำนโยบาย ในการจดัำล้ำาดำบัความีสำาคญั่ข้องจุดำประสงคง์านวิจยัดำา้นการส่งเสริมี กิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�ง เพืั�อเป็นแนวทางในการพัฒันานโยบาย 12. แหล่้งทุนแล้ะนกัวิจยัควรสนบัสนุนงานวิจยัที�ประเมิีนผล้การประยุกติ ์ใชน้วตัิกรรมีแล้ะเทคโนโล้ยีในการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำ พัฤติิกรรมีเนือยนิ�งในกลุ่้มีประชากรที�หล้ากหล้าย ในพืั �นที�แล้ะบริบทต่ิางๆ โดำยเฉพัาะอย่างยิ�งในประเทศที�มีีรายไดำน้อ้ย 13. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียควรสนบัสนุนแล้ะเร่งใหเ้กิดำการแล้กเปลี้�ยนความีรูด้ำา้นการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�ง ในการ ประชุมีระดำบัประเทศ ระดำบัภูมิีภาค แล้ะระดำบัโล้ก แล้ะใชก้ล้ยุทธิ์น์วตัิกรรมีการสื�อสารแล้ะเทคโนโล้ยีเสมืีอนจริงในการสนบัสนุนการมีีส่วน ร่วมีจากพืั �นที�ห่างไกล้ โดำยเฉพัาะในกลุ่้มีประเทศที�มีีรายไดำน้อ้ย 14. แหล่้งทุนแล้ะนกัวิจยัควรสรา้งความีร่วมีมืีอในการพัฒันาแล้ะถ่ายทอดำศกัยภาพัการทำางานวิจยัทั�วทุกภูมิีภาค โดำยเฉพัาะในกลุ่้มีประเทศที� มีีรายไดำน้อ้ย เช่น ผ่านโครงการ North–South and South–South joint research collaborations แล้ะระหว่างประเทศที�มีีเศรษฐฐานะแล้ะ วฒันธิ์รรมีใกล้เ้คียงกนั * อาทิเช่น องคก์รไม่ีแสวงหาผล้กำาไร (Non Governmental Organizations, NGOs) องคก์รภาคประชาสงัคมี ชุมีชนวิชาการแล้ะการวิจยั ผูใ้หทุ้น องคก์รเพืั�อการพัฒันาระดำบัภูมิีภาคแล้ะระหว่างประเทศ เมืีอง แล้ะเทศบาล้ ภาคเอกชน 97 สรุ�างรุะบบท่�เอื�อต่่อกิารุม่กิิจกิรุรุมทางกิาย (CREATE ACTIVE SYSTEMS) ข�อปฏิิบัติ่ 4.4 ยกระดบัก�รสำนบัสำนุนก�รเพิ�มัค์ว�มัตุระหนกั ค์ว�มัร้� และค์ว�มัมีัส่ำวนร่วมัในก�รปฏิิบติัุง�นร่วมักนัในระดบัโลก ระดบัภ้มิัภ�ค์และระดบัประเทศ โดย มุ่ังเป้�ไปที�ผู้้ �รบัสำ�รที�เกี�ยวขี�อง รวมัถง่ผู้้�นำ�ระดบัส้ำง ผู้้�กำ�หนดนโยบ�ยในภ�ค์ส่ำวนตุ่�งๆ ส่ำ�อสำ�รมัวลชน ภ�ค์ส่ำวนเอกชน ผู้้�นำ�จังัหวดัและชุมัชน และ ชุมัชนขีน�ดใหญ่่ Escalate advocacy efforts to increase awareness and knowledge of, and engagement in, joint action at the global, regional and national levels, targeting key audiences, including, but not limited to, high-level leaders, policy-makers across multiple sectors, the media, the private sector, city and community leaders, and the wider community. ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบปรุะเทศสมาชิิกิ 1. สนบัสนุนการพัฒันาเครือข่้ายระดำบัประเทศแล้ะทอ้งถิ�นเพืั�อส่งเสริมีการทำางานดำว้ยการสรา้งความีร่วมีมืีอ เพืั�อที�จะส่งเสริมีใหป้ระชาชนแล้ะ ชุมีชนมีีส่วนร่วมีกบัการสรา้งบรรทดัำฐานสงัคมีที� ไม่ีเนือยนิ�ง (Active society) 2. ส่งเสริมีการสรา้งความีร่วมีมืีอกบัหน่วยงานภาคประชาสงัคมี หน่วยงานชุมีชนแล้ะรากหญ่า้ สื�อสารมีวล้ชน แล้ะภาคส่วนเอกชน เพืั�อที�จะ เพิั�มีความีติระหนกัแล้ะสรา้งความีมีีส่วนร่วมีในการดำำาเนินงานติามีข้อ้ปฏิิบติัินโยบายเพืั�อส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือย นิ�ง ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบเล้ขาธิกิารุองค์กิารุอน์ามัยโล้กิ 3. สนบัสนุนการระดำมีทรพััยากรแล้ะการสรา้งความีร่วมีมืีอในการดำำาเนินงานติามีข้อ้แนะนำาข้องคณะกรรมีการยุติิโรคอว้นในเด็ำก Ending Childhood Obesity Commission (ECHO) (13) ข้อ้ติกล้งแผนปฏิิบติัิการคาซึ่าน (Kazan Action Plan) (11) วาระการพัฒันาเมืีองใหม่ี (the New Urban Agenda) (4) ระบบข้นส่งอย่างยั�งยืน (Sustainable transport (19) แล้ะเป้าหมีายการพัฒันาที�ย ั�งยืน (SDGs). 4. สนบัสนุน ส่งเสริมีแล้ะสรา้งความีร่วมีมืีอในระดำบัสูงเพืั�อใหป้ระเทศสมีาชิกสามีารถการดำำาเนินงานติามีข้อ้ปฏิิบติัิที�แนะนำา แล้ะการรวมีกรณี ศก้ษาเกี�ยวกบัผล้ทางดำา้นเศรษฐกิจข้องการล้งทุนในการป้องกนัแล้ะควบคุมีโรคไม่ีติิดำต่ิอเรื �อรงั ไวใ้นการประเมิีนระดำบัประเทศแล้ะในการ วางแผนการพัฒันาแล้ะแผนการไปสู่เป้าหมีายการพัฒันาที�ย ั�งยืนข้องประเทศ (SGDs) 5. สรา้งพันัธิ์มิีติรที�เสริมีประสิทธิิ์ภาพัในการดำำาเนินงานแล้ะเครือข่้ายในระดำบัโล้ก ระดำบัภูมิีภาคแล้ะระดำบัประเทศ เพืั�อสนบัสนุนการระดำมี ทรพััยากร การพัฒันานโยบาย แล้ะการดำำาเนินงานระดำบัประเทศในการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�งในภาคส่วนต่ิางๆ ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบผู้้�ม่ส่วิน์ได�ส่วิน์เส่ย* 6. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียควรเผยแพัร่หล้กัฐานเชิงประจกัษที์�แสดำงความีจำาเป็นในการเร่งแล้ะเพิั�มีการล้งทุนเพืั�อส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำ พัฤติิกรรมีเนือยนิ�ง โดำยใหค้วามีสำาคญั่กบัการดำำาเนินงานที�ช่วยล้ดำความีเหลื้�อมีล้ำ �าในการเข้า้ถง้แล้ะการไดำร้บัโอกาสดำว้ยการใชข้้อ้โติแ้ยง้ทาง ดำา้นสิทธิิ์ 7. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียควรสนบัสนุนการเสริมีสรา้งความีเข้า้ใจเกี�ยวกบัความีเชื�อมีโยงข้องนโยบายกบัการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกาย ในมุีมีมีอง ข้องผูส้นบัสนุนโดำยติรงแล้ะผูส้นบัสนุนในการดำำาเนินงานสู่เป้าหมีายการพัฒันาอย่างยั�งยืน (SDGs) แล้ะผูส้นบัสนุนการใหค้วามีสำาคญั่กบั เศรษฐกิจแล้ะการพัฒันาข้องประเทศ 98 * อาทิเช่น องคก์รไม่ีแสวงหาผล้กำาไร (Non Governmental Organizations, NGOs) องคก์รภาคประชาสงัคมี ชุมีชนวิชาการแล้ะการวิจยั ผูใ้หทุ้น องคก์รเพืั�อการพัฒันาระดำบัภูมิีภาคแล้ะระหว่างประเทศ เมืีอง แล้ะเทศบาล้ ภาคเอกชน 8. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียควรสนบัสนุนการพัฒันาทกัษะ ความีสามีารถแล้ะศกัยภาพัในการข้บัเคลื้�อนดำว้ยการฝึ้กอบรมีในภาคส่วนต่ิางๆ แล้ะใน ระดำบัประเทศแล้ะระดำบัโล้ก แล้ะสนบัสนุนการพัฒันาแนวทางการดำำาเนินงาน เครื�องมืีอ แล้ะส่งเสริมีความีช่วยเหลื้อทางดำา้นเทคนิคในดำา้น ยุทธิ์ศาสติรก์ารข้บัเคลื้�อนการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายแล้ะล้ดำพัฤติิกรรมีเนือยนิ�ง 99 ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบปรุะเทศสมาชิิกิ 1. จดัำสรรงบประมีาณระยะยาวสำาหรบัการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกาย (รวมีถง้การคมีนาคมีภายในประเทศที�ย ั�งยืน) โดำยพิัจารณาความีเหมีาะ สมีจากเป้าหมีายข้องประเทศแล้ะการจดัำล้ำาดำบัความีสำาคญั่ข้องยุทธิ์ศาสติรแ์ล้ะแผนปฏิิบติัิการระดำบัชาติิ 2. สรา้งความีร่วมีมืีอกบักระทรวงต่ิางๆเพืั�อพัฒันากล้ไกทางการเงินในการสนบัสนุนการดำำาเนินงานร่วมีกบัพัหุภาคี แล้ะสรา้งแนวทางการ ดำำาเนินนโยบายส่งเสริมีกิจกรรมีทางกาย เช่น การกำาหนดำสดัำส่วนงบประมีาณสำาหรบัโครงสรา้งเครือข่้ายเสน้ทางเดิำนแล้ะป่� นจกัรยานจาก งบประมีาณคมีนาคมีรายปี การกำาหนดำสดัำส่วนงบประมีาณเพืั�อส่งเสริมีการเข้า้ร่วมีกิจกรรมีกีฬาใหก้บัชุมีชนแล้ะกลุ่้มีรากหญ่า้จากงบ ประมีาณการกีฬารายปีข้องประเทศ การใหเ้งินทุนสนบัสนุนในกิจกรรมีฉล้ากกินแบ่งส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายระดำบัประเทศ แล้ะการใช ้ “social impact bonds”1 หรือการล้งทุนข้องภาคเอกชนในพันัธิ์บตัิร เพืั�อนำารายไดำ้ไปใช้ในกิจกรรมีพัฒันาสงัคมี ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบเล้ขาธิกิารุองค์กิารุอน์ามัยโล้กิ 3. สนบัสนุนการพัฒันาศกัยภาพัแล้ะข้ั�นติอนมีาติรฐานในการส่งเสริมีหล้กัฐานเชิงประจกัษ ์ แล้ะสนบัสนุนการเผยแพัร่ติวัอย่างการวิเคราะห์ เชิงเศรษฐศาสติร ์ เช่น การคำานวณอตัิราส่วนผล้ติอบแทนจากการล้งทุน (Return on investment) ข้องแนวปฏิิบติัิที�แนะนำาในแผนปฏิิบติัิ การนี� ในประเทศแล้ะบริบทต่ิางๆ 4. จดัำประชุมีหรือมีีส่วนร่วมีในกระบวนการแสดำงความีคิดำเห็นในระดำบัประเทศแล้ะภูมิีภาคเรื�องกล้ไกทางการเงินที�เหมีาะสมีกบัการดำำาเนินงาน ติามีข้อ้ปฏิิบติัินโยบายที�แนะนำาในแผนปฏิิบติัิการฉบบันี�ในระดำบัประเทศแล้ะทอ้งถิ�น ซ้ึ่�งสอดำคล้อ้งกบัแผนยุทธิ์ศาสติร ์ในการใชน้โยบาย ดำา้นการเงินเพืั�อสุข้ภาพัข้ององคก์ารอนามียัโล้ก2 ข�อเสน์อแน์ะเชิิงปฏิิบัติ่สำาหรัุบผู้้�ม่ส่วิน์ได�ส่วิน์เส่ย* 5. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียควรสนบัสนุนใหเ้กิดำการเพิั�มีการล้งทุนเพืั�อส่งเสริมีกิจกรรมีทางกาย โดำยอา้งอิงจากความีหนกัแน่นข้องหล้กัฐานเชิง ประจกัษด์ำา้นประโยชนต่์ิอสุข้ภาพั ดำา้นประโยชนร่์วมีอื�นๆ แล้ะความีน่าจะเป็นในการไดำร้บัผล้ติอบแทนจากการล้งทุน 6. ผูมี้ีส่วนไดำส่้วนเสียควรสนบัสนุนการระดำมีทรพััยากรเพืั�อเพิั�มีการล้งทุนในการทำางานวิจยั สรา้งนวตัิกรรมีแล้ะหล้กัฐานเชิงประจกัษ์ในสภาพั แวดำล้อ้มีต่ิางๆ ที�สามีารถสนบัสนุนการสรา้งนโยบาย โครงการแล้ะแนวทางการดำำาเนินงานจากหล้กัฐานเชิงประจกัษ์ไดำโ้ดำยติรง โดำยเฉพัาะ อย่างยิ�งกลุ่้มีประเทศที�มีีรายไดำน้อ้ย สรุ�างรุะบบท่�เอื�อต่่อกิารุม่กิิจกิรุรุมทางกิาย (CREATE ACTIVE SYSTEMS) ข�อปฏิิบัติ่ 4.5 เสำริมัค์ว�มัเขี�มัแข็ีงให�กลไกท�งก�รเงินเพ่�อส่ำงเสำริมัก�รดำ�เนินง�นที�ย ั�งย่นในระดบัประเทศและท�องถิ�น รวมัถง่ก�รพฒัน�ระบบที�เอ่ �อตุ่อก�รพฒัน� และดำ�เนินนโยบ�ยส่ำงเสำริมักิจักรรมัท�งก�ยและลดพฤติุกรรมัเน่อยนิ�ง Strengthen financing mechanisms to secure sustained implementation of national and subnational action and the development of the enabling systems that support the development and implementation of policies aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour. 100 * อาทิเช่น องคก์รไม่ีแสวงหาผล้กำาไร (Non Governmental Organizations, NGOs) องคก์รภาคประชาสงัคมี ชุมีชนวิชาการแล้ะการวิจยั ผูใ้หทุ้น องคก์รเพืั�อการพัฒันาระดำบัภูมิีภาคแล้ะระหว่างประเทศ เมืีอง แล้ะเทศบาล้ ภาคเอกชน 1 “social impact bonds” คือวิธีิ์การใหม่ีในการสนบัสนุนเงินทุนใหก้บัการบริการสงัคมีแล้ะโครงการส่งเสริมีสุข้ภาพั โดำยนกัล้งทุนกลุ่้มีต่ิาง ๆไดำมี้ีการล้งเงินทุนก่อนเริ�มีโครงการ 2 องคก์ารอนามียัโล้กไดำจ้ดัำการประชุมีผูเ้ชี�ยวชาญ่ระดำบัโล้กในเรื�องข้องการใชน้โยบายทางการเงินสำาหรบัการส่งเสริมีสุข้ภาพั ที� เจนีวา วนัที� 4-5 ธิ์นัวาคมี พั.ศ. 2561 รายงานการประชุมี “Strategy meeting on the use of fiscal policies for public health” สามีารถดำาวน์โหล้ดำไดำที้�เว็บไซึ่ติ ์WHO Health Systems and financing ติั�งแต่ิกล้างปี พั.ศ.2561 เป็นติน้ไป 7. นกัวิจยัควรสรา้งความีร่วมีมืีอกบัรฐับาล้เพืั�อดำำาเนินการวิเคราะหเ์ปรียบเทียบเครื�องมืีอทางการเงินต่ิางๆที�เหมีาะสำาหรบัการสนบัสนุนการ ดำำาเนินงานติามีข้อ้ปฏิิบติัิการส่งเสริมีกิจกรรมีทางกายระดำบัประเทศ รวมีถง้การสนบัสนุนดำว้ยการเชื�อมีโยงกล้ไกทางการเงินเข้า้กบัหล้กั ประกนัสุข้ภาพัถว้นหนา้แล้ะการใช ้“social impact bonds”1 101 1. WHO. Set of recommendations on the marketing of foods and non-alcoholic beverages to children. Geneva: World Health Organization; 2010 (http://www.who.int/ dietphysicalactivity/publications/recsmarketing/en/). 2. WHO and United Nations. Global plan for the decade of action for road safety 2011–2020. Geneva: World Health Organization; 2011 (http://www.who.int/ roadsafety/decade_of_action/plan/en/). 3. The WHO Health Economic Assessment Tool (HEAT) assesses the economic value of the health benefits of walking and cycling. See: www.heatwalkingcycling.org . 4. The Shanghai Consensus on Healthy Cities 2016. Shanghai Declaration on promoting health in the 2030 Agenda for Sustainable Development, adopted in the 9th Global Conference on Health Promotion, Shanghai, 2016 (http://www.who.int/healthpromotion/ conferences/9gchp/healthy-city-pledge/en/). 5. New Urban Agenda adopted by the United Nations Conference on Housing and Sustainable Urban Development (Habitat III), 2016; endorsed by the United Nations General Assembly in Resolution 71/256 (2016). 6. Planning and design for sustainable urban mobility: global report on human settlements 2013. Oxford, United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland: United Nations Human Settlements Programme (UN-Habitat); 2013 (https://unhabitat.org/planning-and-design-for- sustainable-urban-mobility-global-report-on-human- settlements-2013/). 7. United Nations Convention on the Rights of the Child (https://www.savethechildren.org.uk/what-we-do/ childrens-rights/united-nations-convention-of-the-rights- of-the-child). 8. United Nations Convention on the Rights of Persons with Disabilities (CRPD) (https://www.un.org/development/ desa/disabilities/convention-on-the-rights-of-persons- with-disabilities.html). 9. Open-ended Working Group on Ageing for the purpose of strengthening the protection of the human rights of older persons; report of the eighth working session (https://social.un.org/ageing-working-group/ eighthsession.shtml). 10. Global status report on violence prevention 2014. Geneva: World Health Organization; 2014 (published jointly by WHO, UNDP and UNODC) (http://www. who.int/violence_injury_prevention/violence/status_ report/2014/en/). 11. UNESCO, Report of the Sixth international conference of ministers and senior officials responsible for physical education and sport (MINEPS VI). Annex 1 Kazan Action Plan. SHS/2017/5 REV Paris, September 2017; adopted on 14–15 July 2017 (http://unesdoc.unesco.org/ images/0025/002527/252725E.pdf). 12. WHO information series on school health. Promoting physical activity in schools: an important element of a health-promoting school (http://www.who.int/school_ youth_health/resources/information_series/FINAL%20 Final.pdf). 13. WHO. Report of the Commission on Ending Childhood Obesity: implementation plan: executive summary. Geneva: World Health Organization; 2017 (http://apps. who.int/iris/bitstream/10665/259349/1/WHO-NMH- PND-ECHO-17.1-eng.pdf?ua=1). 14. Health promoting universities: concept, experience and framework for action (http://www.euro.who.int/__ data/assets/pdf_file/0012/101640/E60163.pdf). 15. WHO. mHealth: new horizons for health through mobile technologies. Geneva: World Health Organization; 2011 (http://www.who.int/goe/publications/goe_mhealth_ web.pdf). 16. Labrique AB, Vasudevan L, Kochi E, Fabricant R, Mehl G. mHealth innovations as health system strengthening tools: 12 common applications and a visual framework. Glob Health Sci Pract. 2013;6;1(2):160–71. 17. WHO Regional Office for Europe. Health-enhancing physical activity (HEPA) policy audit tool (PAT) - version 2 (2015). (http://www.euro.who.int/en/health-topics/disease- prevention/physical-activity/publications/2015/health- enhancing-physical-activity-hepa-policy-audit-tool-pat- version-2-2015. 18. WHO Tools for developing, implementing and monitoring the National Multisectoral Action Plan (MAP) for NCD Prevention and Control (http://www.who.int/nmh/ action-plan-tools/en/). 19. Mobilizing sustainable transport for development. Analysis and policy recommendations from the United Nations Secretary-General's High-Level Advisory Group on Sustainable Transport (https://sustainabledevelopment.un.org/content/ documents/2375Mobilizing%20Sustainable%20Transport. pdf). เอกสารอ้างอิง : ภาคีผนำวกทัี� 2 102 ภาคีผนำวกทีั� 3 103 คน์ท่� ไม่เนื์อยนิ์�ง ค์นหร่อกลุ่มัค์นที�ผู้สำ�นก�รมีักิจักรรมัท�งก�ยเขี� กบัก�รใช�ชีวิตุประจัำ�วนั จุัดประสำงค์ข์ีองก�รใช�ชีวิตุแบบ แอค์ทีฟิค่์อเพ่�อให�อย่�งน�อยสำ�มั�รถบรรลุเป้�ขีั�นตุำ� ตุ�มัขี�อแนะนำ�ระดบัโลกขีองก�รมีักิจักรรมัท�งก�ยผู่้�น ร้ปแบบตุ่�งๆ เช่น ก�รเดิน ก�รปั� นจักัรย�น ก�รเล่น ก�รทำ�สำวนและกิจักรรมัอ่�นๆที�ใช�กิจักรรมัท�งก�ย กิารุเล่้น์อย่าง แอคท่ฟ ก�รเล่นอย่�งแอค์ทีฟิในกลุ่มัเด็กนั�นค่์อก�รที�มีัก�รใช�กล� มัเน่�อมัดัเล็กหร่อก�รเค์ล่�อนไหวทั�งร่�งก�ยซ่�งเด็กเล็ก มีัก�รใช�พลงัง�นอย่�งมีัอิสำระเพ่�อค์ว�มัสำนุกและก�รแสำดงออกอย่�งไร�ขีอบเขีตุ กิารุพัักิผู่้อน์อย่าง แอคท่ฟ กิจักรรมัก�รพกัผู่้อนนอกบ� นที�ถ่อว่�เป็นกิจักรรมัท�งก�ยค่์อก�รเดิน ก�รเล่นกีฬ� ก�รเล่น ก�รเตุ�น กิจักรรมั เหล่�นี�มักัจัะเกิดในพ่ �นที�สำ�ธิ�รณะ กิารุขับเคลื้�อน์ ก�รผู้สำมัผู้สำ�นระหว่�งก�รปฏิิบติัุขีองระดบับุค์ค์ลและสำงัค์มัที�ออกแบบมั�เพ่�อให� ได�ค์ว�มัมุ่ังมัั�นท�งก�รเม่ัอง ก�รสำนบัสำนุนท�งนโยบ�ย ก�รยอมัรบัจั�กสำงัค์มั และก�รสำนบัสำนุนระบบสำำ�หรบัเป้�หมั�ยด� นสุำขีภ�พเฉพ�ะ หร่อโค์รงก�ร เมืองแล้ะชุิมชิน์ เป็น์มิต่รุกัิบ ผู้้�ส้งวัิย เม่ัองหร่อชุมัชนทีส่ำงเสำริมัและอุ�มัช้แนวคิ์ด “ก�รส้ำงวยัอย่�งมีัสุำขีภ�วะและแอค์ทีฟิ” สภาพัแวิดล้�อม เป็น์มิต่รุกัิบผู้้� ส้งวัิย สำภ�พแวดล�อมั (เช่น บ� นหร่อชุมัชน) ที�สำนบัสำนุนก�รส้ำงวยัอย่�งมีัสุำขีภ�วะและแอค์ทีฟิด�วยก�รค์งค์ว�มัสำ�มั�รถ ในทุกช่วงวยัและสำนบัสำนุนก�รทำ�ง�นขีองร่�งก�ยที�ดีกว่�ค์นในวยัเดียวกนั ควิามหล้ากิหล้าย ทางช่ิวิภาพั พ่ชพรรณที�หล�กหล�ยและสำตัุวใ์นที�อย่้อ�ศยัเฉพ�ะหร่อในระบบนิเวศนเ์ฉพ�ะ ซ่�งถ่อว่�เป็นภ�วะที�สำำ�ค์ญั่ พืั�น์ท่�ส่ฟ้า พ่ �นที�ใกล�แม่ันำ � ลำ�ธิ�ร หร่อมัห�สำมุัทร กิารุให�คำา ปรุ้กิษาสั�น์ๆ ก�รปฏิิสำมััพนัธิที์�เปิดโอก�สำให�อีกบุค์ค์ลได�ค์�นพบวิธีิก�รใช�ชีวิตุที�สำร� งค์ว�มัเป็นอย่้ที�ดีกว่� ปกติุแล�วมักัจัะเป็น แบบตุวัตุ่อตุวักบัผู้้�ให�ค์ำ�ปรก่ษ�ม่ัออ�ชีพ กิารุปล่้อยก๊ิาซ คาร์ุบอน์ ก�รที�ก�๊ซค์�รบ์อนไดออกไซด ์(CO2) และก�๊ซเร่อนกระจักอ่�นๆ ถ้กปล่อยมั�ในอ�ก�ศในพ่ �นที�เฉพ�ะและในช่วง เวล�เฉพ�ะ. แชิมเป้� ยน์ของ กิารุเปล่้�ยน์แปล้ง บุค์ค์ลหร่อกลุ่มัค์นที�เป็นตุวัอย่�งที�ดีและสำ�มั�รถสำร� งแรงบนัด�ลใจัและโน�มัน� วผู้้�อ่�น เพ่�อ ผู้สำมัผู้สำ�นก�รมีักิจักรรมัท�งก�ยเขี� กบัชีวิตุประจัำ�วนัในระดบัโลก ภ้มิัภ�ค์ ประเทศ และท�องถิ�น สถาน์ท่�ด้แล้เด็กิ สำถ�นที�ที�ใช�ในก�รด้แลเด็กในขีณะที�ผู้้ �ปกค์รองไปทำ�ง�น (เช่น เนอสำเซอรี� หร่อบ� นที�รบัด้แลเด็ก) อภิธานำศััพท์ั 104 หน่์วิยงาน์ ปรุะชิาสังคม หน่วยง�นที�ไม่ัเกี�ยวกบัก�รตุล�ดและไม่ัขี่ �นกบัประเทศ โดยที�ผู้้ �ค์นมีัก�รบริห�รจัดัก�รกนัเองเพ่�อที�จัะบรรลุเป้� หมั�ยร่วมัในกลุ่มัสำ�ธิ�รณะ เช่น กลุ่มัสิำ�งแวดล�อมั สำมั�ค์มัสิำทธิิสำตุรี สำหภ�พแรงง�น และหน่วยง�นไม่ัแสำวงห� ผู้ลกำ�ไร (NGOs) ควิามเท่าเท่ยม ค์ว�มัเที�ยงตุรง ผู้้�ค์นตุ�องก�รแนวท�งในก�รจัดัสำรรโอก�สำเพ่�อค์ว�มัเป็นอย่้ที�ดี ทุกค์นมีัโอก�สำเท่�กนัในก�รส่ำง เสำริมัและค์งสำถ�นะท�งสุำขีภ�พผู่้�นก�รเขี� ถง่ทรพัย�กรท�งด� นสุำขีภ�พที�เท่�เทียมั กิารุออกิ กิำาลั้งกิาย เป็นชนิดย่อยขีองก�รมีักิจักรรมัท�งก�ยที�มีัก�รว�งแผู้น มีัโค์รงสำร� ง มีัก�รทำ�ซำ � และมีัจุัดประสำงค์ ์เพ่�อก�รส่ำง เสำริมัและค์งสำภ�พค์ว�มัสำมับ้รณข์ีองร่�งก�ย “ก�รออกกำ�ลงัก�ย” และ“ก�รออกกำ�ลงัก�ยเทรนนิ�ง” มักัใช�แทน กนัอย่้บ่อยค์รั�ง และหมั�ยถง่กิจักรรมัท�งก�ยที�กระทำ�ในช่วงเวล�พกัด�วยจุัดประสำงค์ใ์นก�รส่ำงเสำริมัและค์งสำภ�พ ค์ว�มัสำมับ้รณข์ีองร่�งก�ย ควิามสมบ้รุณ์์ของ รุ่างกิาย ค์ว�มัสำ�มั�รถในก�รทำ�กิจักรรมัประจัำ�วนัได�ด�วยค์ว�มัแข็ีงขีนัและค์ว�มัตุ่�นตุวัโดยไม่ัมีัค์ว�มัอ่อนแรงและด�วย พลงัง�นที�เพียงพอ และสำ�มั�รถสำนุกกบัเวล�ว่�งได�และตุอบสำนองตุ่อเหตุุก�รณฉุ์กเฉินได� ค์ว�มัสำมับ้รณข์ีอง ร่�งก�ยมีัส่ำวนประกอบมั�กมั�ย ได�แก่ ค์ว�มัอดทนขีองระบบไหลเวียนเล่อด ค์ว�มัอดทนขีองกล� มัเน่�อโค์รงร่�ง ค์ว�มัแข็ีงแรงขีองกล� มัเน่�อโค์รงร่�ง พลงัขีองกล� มัเน่�อโค์รงร่�ง ค์ว�มัย่ดหยุ่น ค์ว�มัสำมัดุล ค์ว�มัเร็วขีองก�ร เค์ล่�อนไหว เวล�ในก�รตุอบสำนอง และองค์ป์ระกอบในร่�งก�ย ทักิษะกิารุ เคลื้�อน์ไหวิ พืั�น์ฐาน์ ร้ปแบบก�รเค์ล่�อนไหวที�เกี�ยวเน่�องกบัส่ำวนขีองร่�งก�ยที�ใช�ในทกัษะที�ซบัซ�อนในกิจักรรมัท�งก�ยและก�รเล่นกีฬ� ก่ิฬาพืั�น์ถิ�น์ กิจักรรมัท�งก�ยที�ใช�ในก�รผู่้อนค์ล�ย ทั�งที�จัดัและไม่ัได�จัดัอย่�งเป็นท�งก�ร โดยมีัก�รฝึึกฝึนอย่�งสำมัำ� เสำมัอใน ระดบัที� ไม่ัใช่ม่ัออ�ชีพ โดยมีัจุัดประสำงค์เ์พ่�อสุำขีภ�พ ก�รศก่ษ� หร่อสำงัค์มั ทุกิน์โยบายห่วิงใย สุขภาพั นโยบ�ยสำ�ธิ�รณะในภ�ค์ส่ำวนตุ่�งๆที�พิจั�รณ�ผู้ลตุ่อสุำขีภ�พอย่�งเป็นระบบ โดยมีัก�รห�จุัดเช่�อมั หลีกเลี�ยงผู้ล กระทบที�เป็นอนัตุร�ยตุ่อสุำขีภ�พเพ่�อที�จัะส่ำงเสำริมัสุำขีภ�พประช�ชนและค์ว�มัเท่�เทียมัท�งด� นสุำขีภ�พ ควิามเหลื้�อมล้ำ�า ด�าน์สุขภาพั ค์ว�มัไม่ัเสำมัอภ�ค์ด� นสุำขีภ�พค่์อค์ว�มัแตุกตุ่�งขีองสำถ�นะท�งด� นสุำขีภ�พหร่อค์ว�มัตุ่�งขีองก�รกระจั�ยขีอง ปัจัจั�ยกำ�หนดสุำขีภ�พระหว่�งกลุ่มัประช�กรที�แตุกตุ่�งกนั เช่น ค์ว�มัแตุกตุ่�งในก�รเค์ล่�อนตุวัระหว่�งผู้้�ส้ำงวยัและ เด็ก หร่อค์ว�มัแตุกตุ่�งในอตัุร�ก�รตุ�ยในกลุ่มัประช�กรที�มั�จั�กสำถ�นะท�งสำงัค์มัที�ตุ่�งกนั ค์ว�มัไม่ัเสำมัอภ�ค์ ท�งด� นสุำขีภ�พค่์อค์ว�มัแตุกตุ่�งระหว่�งผู้้�ค์นหร่อกลุ่มัเน่�องมั�จั�กปัจัจัยัด� นสำงัค์มั ภ้มิัศ�สำตุร ์หร่อปัจัจัยัอ่�น ควิามไม่เท่าเท่ยม ด�าน์สุขภาพั ค์ว�มัไม่ัเท่�เทียมัด� นสุำขีภ�พนั�นไม่ัมีัค์ว�มัจัำ�เป็น หลีกเลี�ยงได� เป็นค์ว�มัแตุกตุ่�งอย่�งไม่ัยุติุธิรรมัระหว่�งกลุ่มัค์น ภ�ยในประเทศและระหว่�งประเทศ ค์ว�มัไม่ัเท่�เทียมัเป็นผู้ลมั�จั�กสำถ�นก�รณที์�เกิดจั�กเศรษฐฐ�นะ ภ�วะที� อย่้อ�ศยั และปัจัจัยักำ�หนดด� นสำงัค์มั ภ้มิัศ�สำตุรแ์ละสิำ�งแวดล�อมัอ่�นๆ ที�สำ�มั�รถทำ�ให�ดีขี่ �นได�ด�วยฝีึม่ัอมันุษย ์ซ่�ง มักัไม่ัได�เกิดตุ�มัธิรรมัช�ติุ ค์ว�มัไม่ัเท่�เทียมัมักัเกิดจั�กปัญ่ห�สำงัค์มัเช่น ค์ว�มัรำ� รวยขีองค์รวัเร่อน ก�รศก่ษ� พ่ �นที�อย่้อ�ศยั ค์ว�มัแตุกตุ่�งท�งชีววิทย�ที�โดนมัองขี� มั เช่น อ�ยุ และเพศ แมั�ว่�ค์ว�มัแตุกตุ่�งท�งชีววิทย�จัะ สำ�มั�รถทำ�ให�เกิดค์ว�มัเหล่�อมัลำ � ได� แตุ่ไม่ัใช่ค์ว�มัไม่ัเท่�เทียมัเน่�องจั�กไม่ัได�เกิดจั�กสำงัค์มัหร่อระบบแตุ่เพียง แค่์ถ่�ยทอดมั�อย่�งไม่ัยุติุธิรรมั กิารุส้งวัิยอย่างม่ สุขภาวิะ กระบวนก�รในก�รพฒัน�และค์งสำภ�พค์ว�มัสำ�มั�รถในก�รทำ�ง�นที�ทำ�ให�เกิดค์ว�มัเป็นอย่้ที�ดีในผู้้�ส้ำงวยั ซ่�งตุ�อง อ�ศยัโอก�สำในก�รส่ำงเสำริมัสุำขีภ�พ ก�รมีัส่ำวนร่วมั และค์ว�มัมัั�นค์งในก�รเพิ�มัคุ์ณภ�พชีวิตุในขีณะที�อ�ยุมั�กขี่ �น กิารุสรุ�างกิารุม่ ส่วิน์รุ่วิม กระบวนก�รที�มีัก�รรวมักนัขีองทุกค์นอย่�งเต็ุมัใจั มีัค์ว�มัตุั�งใจั มีัก�รปฏิิบติัุ และมีัค์ว�มัตุ�องก�รท�งด� น ทรพัย�กรในก�รเพิ�มัค์ว�มัสำ�มั�รถในก�รเขี� ถง่สำำ�หรบัผู้้�พิก�รและกลุ่มัช�ยขีอบอ่�นๆ ควิามสามารุถ ต่ามธรุรุมชิาติ่ ประกอบด�วยค์ว�มัสำ�มั�รถท�งก�ยและจิัตุใจัขีองบุค์ค์ล 105 กิารุฝึึกิอบรุมช่ิวิง ทำางาน์ ก�รฝึึกฝึนท�งอ�ชีพหร่อก�รพฒัน�พนกัง�นในช่วงขีองก�รจั� งง�น กิิจกิรุรุมทางกิาย ท่� ไม่เพ่ัยงพัอ ดงัที�อธิิบ�ยไว�ในขี�อเสำนอแนะด� นกิจักรรมัท�งก�ยขีององค์ก์�รอน�มัยัโลก ผู้้�ใหญ่่อ�ยุมั�กกว่�หร่อเท่�กบั 18 ปี ที�มีักิจักรรมัท�งก�ยน�อยกว่� 150 น�ที ด�วยค์ว�มัหนกัระดบักล�งตุ่อสำปัด�ห ์และเด็กวยัรุ่นที�มีักิจักรรมัท�งก�ย น�อยกว่� 60 น�ที ด�วยค์ว�มัหนกัป�นกล�งถง่หนกัที�สุำดตุ่อวนั รุะดับกิารุบริุกิารุ ก�รวดัที�อธิิบ�ยสำภ�พก�รปฏิิบติัุสำำ�หรบั พ�หนะ/ผู้้�ใช�จักัรย�น/ผู้้�เดินท�งเท� โดยวดัจั�กก�รประเมิันก�รบริก�ร เช่น ค์ว�มัเร็ว และระยะเวล�ในก�รดินท�ง ค์ว�มัอิสำระในก�รเค์ล่�อนไหว ค์ว�มัค์ล่องขีองก�รเค์ล่�อนย� ย ก�รจัร�จัร ที�ขีดัจังัหวะ ค์ว�มัสำะดวกสำบ�ย ค์ว�มัปลอดภยั และค์ว�มัสำะดวก ควิามรุอบรุ้� ทกัษะในก�รรบัร้�และทกัษะสำงัค์มัที�เป็นตุวักำ�หนดแรงบนัด�ลใจัและค์ว�มัสำ�มั�รถขีองบุค์ค์ลในก�รสำร� งค์ว�มั เขี� ใจัและใช�ขี�อม้ัลนั�นเพ่�อที�จัะส่ำงเสำริมัสุำขีภ�พและค์งสุำขีภ�พที�ดีไว� กิารุสื� อสารุท่� ไปถ้ง คน์จำาน์วิน์มากิ มั�ตุรก�รด� นก�รส่ำ�อสำ�รที�มุ่ังเป้�ไปที�กลุ่มัผู้้�รบัสำ�รกลุ่มัใหญ่่ผู่้�นโทรทศันแ์ละวิทยุ หนงัส่ำอพิมัพก์�รติุดป้�ย นอกบ� น และส่ำ�อดิจิัทอลที�จัะเปลี�ยนค์ว�มัร้� ค์ว�มัเช่�อ ทศันค์ติุและพฤติุกรรมั กิารุใชิ�ท่�ดิน์แบบ ผู้สมผู้สาน์ ประเภทขีองก�รพฒัน�เม่ัองที�ผู้สำมัพ่ �นที�อย่้อ�ศยั พ่ �นที�โฆษณ� วฒันธิรรมั สำถ�บนั หร่ออุตุสำ�หกรรมัห�กสำ�มั�รถ ทำ�ได� เพ่�อพฒัน�ก�รเช่�อมัตุ่อขีองท�งเท� ให�มีัค์ว�มัเช่�อมัโยงกนั กิารุดำาเนิ์น์ งาน์รุ่วิม ก�รจัดัก�รค์นหร่อหน่วยง�นให�ทำ�ง�นร่วมักนัไปส่้ำเป้�หมั�ยเดียวกนั. กิิจกิรุรุม ทางกิาย ร้ปแบบใดๆก็ตุ�มัที�มีัก�รเค์ล่�อนไหวขีองร่�งก�ยโดยกล� มัเน่�อโค์รงร่�งที�ส่ำงผู้ลตุ่อก�รเพิ�มัก�รใช�พลงัง�นร่�งก�ย ตุวัอย่�งเช่น ก�รเดิน ก�รวิ�ง ก�รเตุ�น ก�รว่�ยนำ � ก�รเล่นโยค์ะ และก�รทำ�สำวน กิิจกิรุรุมทางกิาย ท่� ไม่เพ่ัยงพัอ ก�รมีัระดบักิจักรรมัท�งก�ยที�ตุำ� กว่�ขี�อเสำนอแนะก�รมีักิจักรรมัท�งก�ย กิารุฝึึกิอบรุมก่ิอน์ เริุ�มงาน์ ก�รศก่ษ�และก�รฝึึกปฏิิบติัุที�ให�แก่ค์ร้ก่อนจัะที�จัะทำ�ก�รสำอน หน่์วิยบริุกิารุ สุขภาพัปฐมภ้มิ ก�รด้แลสุำขีภ�พที�ให�แก่ชุมัชนเพ่�อก�รด้แลรกัษ�เบ่ �องตุ�นโดยแพทยห์ร่อค์ลินิค์สำำ�หรบัก�รให�ค์ำ�แนะนำ�เกี�ยวกบั ก�รป้องกนัและก�รจัดัก�รโรค์ ซ่�งเป็นจุัดแรกที�บุค์ค์ลที�มีัก�รเจ็ับป่วย ค์ว�มัทรมั�น ก�รบ�ดเจ็ับหร่อก�รประสำบ กบัอ�ก�รที�ไม่ัเค์ยประสำบมั�ก่อน จัะมั�รบัก�รรกัษ� หลั้กิกิารุของกิารุ ใชิ�ท่�ดิน์แบบผู้สม แล้ะรัุดกุิม ก�รว�งแผู้นและออกแบบพ่�นที�ว่�งที�ส่ำงเสำริมัค์ว�มัหน�แน่นขีองประช�กรในพ่ �นที�และสิำ�งปล้กสำร� ง รวมัถง่ค์ว�มั เขี�มัขี�นขีองบทบ�ทขีองเม่ัองและก�รตุดัผู่้�นพ่ �นที�อย่้อ�ศยั พ่ �นที�โฆษณ�และโค์รงสำร� งชุมัในใกล�เคี์ยง ซ่�งทำ�ให� เกิดก�รเดิน ก�รปั� นจักัรย�นและก�รใช�ค์มัน�ค์มัสำ�ธิ�รณะมั�กขี่ �น พืั�น์ท่�สาธารุณ์ะ พ่ �นที�เปิดในเม่ัองที�ประช�ชนในพ่ �นที�สำ�มั�รถเขี� ถง่ได�อย่�งเท่�เทียมักนั เช่น ท�งเดิน เลนจักัรย�น สำวนสำ�ธิ�รณะ พ่ �นที�พกัผู่้อน และพ่ �นที�สีำเขีียว พืั�น์ท่�เปิด สาธารุณ์ะ พ่ �นที�เปิดในเม่ัองที�ผู้้ �อย่้อ�ศยัในพ่ �นที�สำ�มั�รถเขี� ถง่ได�อย่�งเท่�เทียมักนั เช่น ท�งเดิน ฟุิตุบ�ท เลนจักัรย�นสำวน สำ�ธิ�รณะ จัตุัุรสัำกล�งเม่ัอง พ่ �นที�พกัผู่้อนสีำเขีียว สำน�มัเด็กเล่นสำ�ธิ�รณะ และพ่ �นที�เปิดในสำถ�นที�สำ�ธิ�รณะตุ่�งๆ 106 กิิจกิรุรุมทางกิาย เพืั�อกิารุพัักิผู่้อน์ กิจักรรมัท�งก�ยที�ทำ�โดยบุค์ค์ลที� ไม่ัใช่เพ่�อจุัดประสำงค์ใ์นก�รเพิ�มักิจักรรมัท�งก�ยร�ยวนั และมีัอิสำระในก�ร ปฏิิบติัุ เช่น ก�รเล่นกีฬ� ก�รออกกำ�ลงัก�ยหร่อเทรนนิ�ง เช่น ก�รเดิน ก�รเตุ�น และก�รทำ�สำวน หน่์วิยบริุกิารุ สุขภาพัทุติ่ยภ้มิ ก�รด้แลสุำขีภ�พโดยผู้้�เชี�ยวช�ญ่ที�เกิดจั�กก�รส่ำงตุ่อเค์สำจั�กก�รหน่วยบริก�รสุำขีภ�พปฐมัภ้มิัซ่�งจัำ�เป็นตุ�องมีั ผู้้�เชี�ยวช�ญ่เฉพ�ะท�งที�มีัค์ว�มัร้� ทกัษะ และเค์ร่�องม่ัอมั�กกว่�ที�ผู้้ �ให�บริก�รสุำขีภ�พที�หน่วยบริก�รสุำขีภ�พปฐมั ภ้มิัจัะให�ได� พัฤติ่กิรุรุม เนื์อยนิ์�ง ค่์อพฤติุกรรมัใดๆที�มีัก�รใช�พลงัง�นร่�งก�ยน�อยกว่� 1.5 METs เช่น ก�รนั�ง ก�รเอน ก�รอย่้ในท่�นอน พฤติุกรรมั เน่อยนิ�งที�พบได�บ่อยค่์อ ก�รด้โทรทศัน ์ก�รเล่นวิดีโอเกมัสำ ์ก�รใช�ค์อมัพิวเตุอร ์ก�รขีบัรถจักัรย�นยนตุ ์และก�ร อ่�น กิารุวิางแผู้น์พืั�น์ท่� ว่ิางแล้ะพืั�น์ท่�เมือง วิธีิก�รที�ใช�ในโดยภ�ค์ส่ำวนรฐัในก�รกระจั�ยผู้้�ค์นและกิจักรรมัในพ่ �นที�ตุ่�งๆในระดบัที�หล�กหล�ย กิารุเล่้น์ก่ิฬา กิจักรรมัที�เกี�ยวกบัก�รออกแรงร่�งก�ย ก�รใช�ทกัษะ และก�รประสำ�นก�รทำ�ง�นระหว่�งม่ัอกบัตุ�เป็นหลกัโดย มีัก�รแข่ีงขีนั กฎ และร้ปแบบขีองท่�ท�งในก�รค์วบคุ์มักิจักรรมั ซ่�งมักัจัะมีัในองค์ก์รตุ่�งๆ และอ�จัเขี� ร่วมัได� ทั�งแบบเดี�ยวและแบบทีมั กิารุเข�าถ้งสำาหรัุบ ทุกิคน์ สิำ�งแวดล�อมั ผู้ลิตุภณัฑ์ ์และระบบที�สำ�มั�รถใช�ได�โดยทุกค์นและได�อย่�งส้ำงสุำดโดยไม่ัจัำ�เป็นตุ�องปรบัเปลี�ยนหร่อ ประยุกตุ ์ให�เขี� กบับริบท กิารุด้แล้สุขภาพั ถ�วิน์หน์�า วิธีิก�รด้แลที�ทุกค์นและชุมัชนสำ�มั�รถเขี� ถง่ได� และมีัก�รส่ำงเสำริมัสุำขีภ�พ ก�รป้องกนัโรค์ ก�รรกัษ� ก�รฟ้ิ�นฟ้ิ ก�ร ด้แลระยะสุำดท� ย ที�จัำ�เป็นตุ่อค์ว�มัตุ�องก�ร และมีัคุ์ณภ�พที�เพียงพอ และไม่ัก่อให�เกิดค์ว�มัลำ�บ�กท�งก�รเงิน รุะบบนิ์เวิศน์์เมือง ระบบนิเวศนเ์ม่ัองตุั�งอย่้ในเม่ัองหร่อพ่ �นที�ที�มีัก�รกระจุักตุวัส้ำง หร่อระบบนิเวศนที์�ดีใหญ่่กว่�และมีัพ่ �นที�ค์รอบค์ลุมั ทั�งเม่ัองหลวง ควิามสามารุถใน์ กิารุเดิน์ ก�รวดัที�บ่งชี �ว่�พ่ �นที�มีัค์ว�มัเป็นมิัตุรตุ่อผู้้�เดินเท� มั�กแค่์ไหน โดยมักัจัะมีัก�รพิจั�รณ�ถง่โค์รงสำร� งสำนบัสำนุนก�ร เดิน ค์ว�มัปลอดภยั และค์ว�มัเช่�อมัโยงระหว่�งสิำ�งอำ�นวยค์ว�มัสำะดวก ร� นค์� และก�รบริก�รอ่�นๆ วิิธ่กิารุแบบองค์ รุวิมทั�งชุิมชิน์ วิธีิก�รที�ผู้้ �อย่้อ�ศยั ผู้้�ปฏิิบติัุ และหน่วยง�น ผู้้�นำ�ชุมัชน และพนกัง�นร�ชก�ร สำ�มั�รถร่วมักนัสำร� งค์ว�มัเขี� ใจั และประเมิันค์ว�มัตุ�องก�รขีองชุมัชนและเล่อกวิธีิที�ที�สุำดในก�รจัดัก�ร ก�รสำร� งค์ว�มัเขี�มัแข็ีงให�กบับุค์ค์ลค์ว�มั สำ�มั�รถ และค์ว�มัสำนใจั เอกสารแปลจาก WHO global action plan on physical activity 2018-2030

JARDUERA FISIKOARI BURUZKO EKINTZA PLAN GLOBALA 2018-2030 JARDUERA FISIKOARI BURUZKO EKINTZA PLAN GLOBALA 2018-2030 Jarduera fisikoari buruzko ekintza plan globala 2018-2030: pertsona aktiboagoak mundu osasuntsuago baterako. Vitoria-Gasteiz: Eusko Jaurlaritza, 2021. Zenbait eskubide erreserbatuta. Lan hau Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International lizentziapean dago eskuragarri (CC BY-NC-SA 4.0; https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0/) © Eusko Jaurlaritza. 2021 Osasunaren Mundu Erakundeak (OME) ez du itzulpen hau burutu. OMEk ez du inolako erantzukizunik izango itzulpen honen eduki edo zehaztasunari dagokienez. Ingelesezko jatorrizko testua (Global action plan on physical activity 2018–2030: more active people for a healthier world; Geneva: World Health Organization; 2018) da benetako bertsio loteslea. Jatorrizkoaren lizentzia: CC BY-NC-SA 3.0 IGO. Iradokitzen den aipamena: Jarduera fisikoari buruzko ekintza plan globala 2018-2030: pertsona aktiboagoak mundu osasuntsu baterako. Vitoria-Gasteiz: Eusko Jaurlaritza, 2021. Lizentzia: CC BY-NC-SA 4.0 IGO. Itzulpena: BITEZ, S.L. Itzulpenaren zuzenketa: Mugiment idazkaritza teknikoa eta Eusko Jaurlaritzaren Jarduera Fisikoaren eta Kirolaren Zuzendaritza. LABURPEN EXEKUTIBOA 6 01. SARRERA 12 Aurrekariak 12 Agindua 13 Garapen-prozesua 13 02. ZER DA JARDUERA FISIKOA? 14 Jarduera fisiko ezaren egungo mailak 15 Jarduera fisiko ezak osasun-sistemetan eta gizartean duen kostua 16 Aktibo izateko era ugari −politika aukera ugari− onura ugari 16 Jarduera fisikoa eta 2018-2030 Garapen Jasangarrirako Helburuak 18 Aurrera eginaz − nazio-mailako ekintza zehaztea 19 03. JARDUERA FISIKOARI BURUZKO EKINTZA PLAN GLOBALA 20 2018-2030 Ikuspegia 20 Xedea 20 Helmuga 21 OINARRIZKO PRINTZIPIOAK 22 EKINTZARAKO LANKIDETZAK 24 EKINTZARAKO ESPARRUA: 4 HELBURU ESTRATEGIKO, 20 POLITIKA-EKINTZA 25 GAUZATZEA 42 JARRAIPENA ETA EBALUAZIOA 46 Erreferentziak 48 1. ERANSKINA: JARDUERA FISIKOA ETA GARAPEN JASANGARRIRAKO HELBURUAK 51 Erreferentziak 61 2. ERANSKINA: GOMENDATUTAKO POLITIKA-EKINTZAK – ERAGILEEN EGINKIZUNAK 62 Erreferentziak 95 3. ERANSKINA: GLOSARIOA 96 Aurrekariak Egiaztatu ahal izan denez, jarduera fisiko erregularrak gaixotasun ez kutsakorrak (GEK) ekiditen eta tratatzen laguntzen du: bihotzeko gaitzak, buruko isuria, diabetesa eta bularreko eta heste lodiko minbizia, besteren artean. Halaber, hipertentsioa, gehiegizko pisua eta gizentasuna ekiditen eta buruko osasuna, bizi-kalitatea eta ongizatea sustatzen laguntzen du. Jarduera fisikoak dakartzan osasun-onura ugariez gain, aktiboagoak diren gizarteek beste onura batzuk dituzte ere: esaterako, erregai fosilen erabilera txikiagoa, aire garbiagoa eta osasuntsuagoa edo errepide seguruagoak. Emaitza horiek Garapen Jasangarrirako 2030 Agendak1 zehaztu dituen helburu, lehentasun eta printzipio partekatuen lorpenari lotuta daude. Jarduera fisikoa sustatzeko OMEren ekintza plan global berriaren xedea da informazio eguneratua eskaintzea aipatua eskatu duten herrialdeei, bai eta jarduera fisikoa maila guztietan areagotu nahi duten politika-ekintza eraginkor eta egingarriak bilduko dituen esparru bat ezartzea ere. Lidergo globala eta eskualde- eta nazio-mailako koordinazioa bermatu nahi ditu, bai eta paradigma aldaketa bat ekarriko duen erantzun bat ematea ere, gizarte osoa inplikatuz, pertsona guztiak aktiboak izan daitezen erregularki, beren gaitasunen arabera eta bizitza osoan. Ekintza plan hau mundu osoko gobernuekin eta arlo ezberdinetako (osasuna, kirol, garraio, hiri- antolamendu, gizarte zibil, unibertsitate eta arlo pribatua) eragile nagusienekin kontsultatu ostean garatu da. Zer da jarduera fisikoa? Jarduera fisikoa era askotan egin daiteke: oinez, bizikletaz, kirola eginaz edo aisialdi-jarduera aktiboen bitartez (dantza, yoga edo tai chi, adibidez). Jarduera fisikoa lanean edo etxean bertan egin daiteke ere. Jarduera fisiko mota guztiek osasunerako onurak dakartzate, beti ere erregularki, denbora eta intentsitate nahikoaz egiten badira. Egungo egoera Jarduera fisikoa areagotzeko esfortzu globalak astiro egin du aurrera, kontzientziazio- eta inbertsio-faltagatik gehienbat. Mundu osoan, egun, 4 heldutik 1ek eta 4 nerabetik (11-17 urte) 3k ez dituzte OMEk jarduera fisikoari dagokionez egin dituen gomendio globalak betetzen. Herrialde baten ekonomiak hobetzen duen heinean, jarduera ezak gora egiten du. 1 Nazio Batuen Erakundearen Batzar Nagusiak 2015en egin zuen zazpigarren bileran herrialde guztiek A/RES/70/1 ebazpena onartu zuten; Mundua Eraldatuz: Garapen Jasangarrirako 2030 Agenda. 6 Zenbait herrialdetan, jarduera ezaren maila % 70ekoa izan daiteke ere, garraio-eretan egondako aldaketen, teknologien erabilera zabalduaren eta urbanizatze-joera altuaren ondorioz. Jarduera fisikoaren maila kultura-balioen mende dago ere. Herrialde gehienetan neskek, emakumeek, adinekoek, gizarte-egoera ahulean dauden taldeek, desgaituek eta gaixotasun kronikoren bat dutenek aukera urriak dituzte jarduera fisikoa berma dezaketen programa eta gune seguru, eskuragarri eta egokietan parte hartzeko. Kalkuluen arabera, jarduera fisiko ezaren kostua 54.000 milioi nazioarteko dolarrekoa izan zen, 2013. urtean, osasun-arreta zuzenari dagokionez. Zenbateko horri, galdutako produktibitateari lotuta egondako 14.000 milioi nazioarteko dolarreko galera gehitu behar zaio. Jarduera eza nazio-mailako osasun-arretako kostuen %1-3 bitartearen erantzule da. Kalkulu horretan, baina, ez daude buruko osasuna eta gaitz muskuloeskeletalak sartuta. Hainbat aukera: hainbat onura Jarduera fisikoa pertsonen bizitzan, lanean eta aisialdian txerta daiteke; eta txerta beharko liteke. Oinez ibiltzea eta bizikleta funtsezko garraio- moduak dira eta egunero jarduera fisiko erregularra egitea ahalbidetzen dute. Beren presentziak eta garrantziak, ordea, behera egin du herrialde askotan. Kirola eta aisialdi aktiboa funtsezkoak izan daitezke jarduera fisikoa adin eta gaitasun guztietako pertsonen artean hedatu ahal izateko. Paper garrantzitsua joka dezakete, mundu- mailan, turismoa, enplegua eta azpiegiturak bultzatzeko. Programa humanitarioak bultza ditzakete ere, komunitate-mailako garapena eta gizarteratzea sustatuz. Jarduera fisikoa adin guztietan da garrantzitsua. Jolas eta aisialdi aktiboa garrantzitsua da lehen haurtzaroan, bai eta ume eta nerabeen haziera eta garapen osasuntsurako ere. Kalitatezko heziketa fisiko batek eta eskola-ingurune babesle batek oinarria jar dezakete bizitza osoan bizimodu aktibo eta osasuntsu bat izateko. Beste alderdi garrantzitsu bat da lanean jarrera fisiko aktiboa izatea, sedentarismorik ez agertzea. Lanean egon ala ez, jarduera fisiko erregularra egiten duten adinekoek bereziki egoera fisiko, mental eta sozial osasuntsu bat manten dezakete, zahartze osasuntsu batez gozatuz ere. Lehen mailako zein bigarren mailako osasun- eta gizarte-arretako zerbitzuek adin guztietako pertsonak lagun ditzakete aktiboago bilakatzen eta gaixotasun ez kutsakorrak (NCD, ingelesez) ekiditen, jarduera fisiko hori errehabilitazio- eta berreskuratze-mailak handitzeko erabiltzen duten bitartean. Ingurune guztietan dago jarduera fisikoa adin guztietako pertsonetan bultzatu eta babesten duten berritasun digitalak sartzeko aukera, bai eta egunetik egunera arrakasta handiagoa duen mHealth delako praktika hedatzeko ere. Azken horren bitartez, datuak pilatuko ditugu jarduera fisikoa oinarritu, sustatu eta kontrolatzeko. Jarduera fisikoa eta 2030 Garapen Jasangarrirako Helburuak Oinez ibiltzea, bizikleta, kirola, aisialdi aktiboa eta jolasa sustatuko duten politiketan inbertitzeak eragin zuzena izan dezake 2030 Garapen Jasangarrirako Helburuen (GJH) lorpenean. Jarduera fisikoari loturiko politikek osasun-, gizarte- eta ekonomia-onura biderkatzaileak dituzte eta eragin zuzena izango dute GJH3ren lorpenean (osasuna eta ongizatea), bai eta beste helburu batzuen lorpenean ere: GJH2 (goserik ez izatea; GJH4 (kalitate oneko hezkuntza); GJH5 (genero-berdintasuna); GJH8 (lan duina eta hazkunde ekonomikoa); GJH9 (industria, berrikuntza eta azpiegitura); GJH10 (desberdintasunak murriztea); GJH11 (hiri eta 7 komunitate iraunkorrak); GJH12 (ekoizpen eta kontsumo arduratsua); GJH13 (klima babesteko ekintza); GJH15 (lehorreko bizitza); GJH16 (bakea, justizia eta instituzio sendoak); eta GJH17 (itunak, helburuak lortzeko). Ekintzarako esparrua Egungo joera aldatzeko eta jarduera fisikoari dagokionez dauden aldeak murriztu ahal izateko, nazio-mailako ekintza plan eraginkor batek “sistematan oinarrituriko” ikuspegi bat aplikatu beharko du. Honek, jarduera fisikoa bultzatzen duten gizarte-, kultura-, ekonomia- eta ingurumen-alderdiak hobetzea xede duten neurri “orokorrak” eta norbanakoan oinarrituriko ikuspegi bereziak (prestakuntza eta informazio izaerakoak) konbinatu beharko ditu, estrategikoki. Ekintza plan global honek 20 ekintza-politikaren bitartez lor daitezkeen 4 helburu estrategiko zehazten ditu. Politikak zein helburuak unibertsalak dira, edozein herrialdetan aplika daitezke baina, aldi berean, jarduera fisikoa bultzatzeko eta sedentarismoa murrizteko esfortzuan herrialde bakoitza abiapuntu ezberdin batetik abiatuko dela kontuan hartzen dute ere. Jarduera fisikoa areagotzeak sistema mailako hurbilketa eskatzen du, ez dago politika bakarreko irtenbiderik Ikuspegia Pertsona aktiboagoak mundu osasuntsuago baterako. Xedea Beren egunerokotasunean fisikoki aktibo izatea ahalbidetzen duten ingurune egoki eta seguruez eta abagune ezberdinez gozatzeko aukera ematea pertsona orori, norbanakoen eta komunitatearen osasuna hobetzeko eta nazio guztien gizarte-, kultura- eta ekonomia-garapena bultzatzeko bide gisa. Helmuga Helduen eta nerabeen jarduera fisiko eza % 15ean murriztea, mundu mailan, 2030. urterako. 8 Gizarte-arau eta -portaera positiboak sortu eta gizarte osorako paradigma aldaketa bat ekarriko duten lau ekintza- politika proposatzen dira. Aldaketa horren oinarriak dira ezagutza eta ulermen hobe bat ahalmenetan oinarritutako jarduera fisiko erregularrak adin guztietan dituen onura ugarien inguruan. Bost ekintza-politiken xedea da jarduera fisikoa egiteko eskubidea sustatu eta babesten duten ingurune eta espazio egokiak bultzatzea. Pertsona orok du jarduera fisiko erregularra egitea ahalbidetzen duten espazio eta gune egokiak bere hiri edo komunitatean eskuragarri izateko eskubidea. 1. HELBURUA: 2. HELBURUA: 9 Sei ekintza-politika hauen helburua ondokoa da: programa eta aukeren hazkundeak (testuinguru ezberdinetan) duen garrantzia nabarmentzea, adin eta gaitasun guztietako pertsonak jarduera fisiko erregularra (bakarka, senideekin edo komunitatean) egitera bultzatzeko pizgarri gisa. Bost ekintza-politika hauek jarduera fisikoa sustatzea eta sedentarismoa murriztea xede duten nazioarteko, eskualde- eta nazio-mailako ekintza plan eraginkor eta koordinatuak ezarri eta sendotzeko beharrezkoak diren inbertsioak adierazten dituzte. Ondoko arloak dituzte jomuga: gobernantza, lidergoa, sektore arteko lankidetzak, langileriaren gaitasunak, sentsibilizazioa, informazio-sistemak eta finantzazio-mekanismoak, inplikaturiko sektore guztietan. 3. HELBURUA: 4. HELBURUA: 10 Gauzatzea “Sistematan oinarrituriko” ikuspegi bat nazio-mailan gauzatzeko, epe motzera (2-3 urte), epe ertainera (3-6 urte) eta epe luzera (7-12 urte) gauzatu beharko dituen politiken konbinazio estrategikoa zehaztu beharko du herrialde batek. Aipatu politikak aukeratzerakoan, herrialdearen testuingurua eta nazio-mailatik beherako barruti eta azpibiztanleria ezberdinen beharrak aintzat hartu beharko dira. Beren lehentasuna eta bideragarritasuna testuinguruaren arabera aldatuko dira; ondorioz, herrialde bakoitzak bere egungo egoera aztertu beharko du indartu beharreko egungo politikak, gabeziak eta abagune berriak identifikatu ahal izateko. Gobernuen arteko eta sektore anitzeko lankidetzak beharko dira, bai eta komunitatearen inplikazio garrantzitsua ere, osasun, ingurumen eta ekonomiarentzat onura ugari ekarriko dituen osotariko erantzun koordinatu bat bermatzeko. Ekintza plan honek unibertsaltasun proportzionala izan beharko du ardatz: esfortzurik handienak jarduera fisiko ezako mailarik altuena agertzen duten giza-taldeak izan beharko ditu jomuga. Jarraipena eta txostenak 2030. urterako zehazturiko helmuga globalak lortzeari begira egondako aurrerapena zehazteko bi adierazle erabiliko dira: gutxiegizko jarduera fisikoaren prebalentzia 18 urtetik gorakoen artean; eta nerabeen artean (11-17 urte). Ekintza plan honen ondoko bi lehentasunak islatuko dituzten bananduriko datuak agertzea gomendatzen zaie herrialdeei: jarduera fisiko ezaren maila orokorra murriztea; herritarren arteko aldeak murriztea eta herrialde bakoitzean jarduera fisiko ezako mailarik altuena agertzen duten biztanleen sedentarismoa murriztea. Jarraipen-eredu global berri bati esker, errazagoa izango da herrialdeentzat politiken gauzatzea aztertzea eta neurtzea. Gauzatzearen eta bere eraginaren inguruko aurrerapen-txostenak aurkeztuko dira Munduko Osasun Batzarraren aurrean 2021, 2026 eta 2030ean. Aurrekariak Aski ezaguna da, honezkero, jarduera fisiko erregularra babes-faktore garrantzitsua dela gaixotasun ez kutsakor nagusienak prebenitu eta tratatzeko: bihotzeko gaitzak, buruko isuria, diabetesa eta bularreko eta heste lodiko minbizia, besteren artean (1). Halaber, beste NCD batzuen arrisku-faktoreak prebenitzen laguntzen du (hipertentsioa, gehiegizko pisua eta gizentasuna), buruko osasuna hobetzen (2,3), dementziaren agerpena atzeratzen (4) eta bizi-kalitatea eta ongizatea sustatzen (5) laguntzen du. 2015. urtean, Nazio Batuen (NB) Batzar Nagusiaren hirurogeita hamargarren bileran herrialde guztiek osasunean inbertitzeko konpromisoa hartu zuten “Gure Mundua Eraldatuz: Garapen Jasangarrirako 2030 Agenda”1 izeneko ebazpenean (aurrerantzean, “2030 Agenda”), bai eta osasun-arreta unibertsala eta adin-tarte guztietako pertsonen arteko aldeak osasunari dagokionez murrizteko konpromisoa ere. Pertsona guztien (beren adina eta gaitasuna dena dela) jarduera fisikoa sustatzea xede duten ekintzak bat datoz osasuna eskubide unibertsaltzat eta egunerokotasunerako funtsezko bitartekotzat −gaixotasun eza hustzat jo beharrean− hartzen duen ikuspegiarekin. Are gehiago, oinezko edo bizikleta gaineko joan-etorriak, aisialdi aktiboa eta kirola sustatzearen ondorioz biztanlerian lortuko diren onura ugariek 2030 Agendako helburu, lehentasun eta lorpenei lotuta daude eta aipatuak lortzen laguntzen dute. 1 Ikus: United Nations Sustainable Development Knowledge Platform (https://sustainabledevelopment.un.org/post2015/ transformingourworld, 2018ko apirileko bertsioa). 12 Agindua 2013n, Munduko Osasun Batzarrak NCD gaixotasunak prebenitu eta kontrolatzeko ekintza plan globala onartu zuen (6) eta borondatezko bederatzi helmuga global zehaztu zituen; horien artean zeuden NCD gaixotasunen ondoriozko hiltze goiztiarra % 25ean murriztea eta jarduera fisiko ezaren prebalentziaren % 10eko murrizketa erlatiboa lortzea 2025. urterako (7). Prozesu horretan egondako aurrerapena neurtzeko egin berri den ariketa batek ondorioztatu du aurrerapena motela izan dela, bai eta desorekatua ere herrialde aberats, ertain eta txiroen artean (8). NCD gaixotasunen inguruan 2013n onarturiko ekintza plan globalak politika- gomendioak eman badizkie ere Osasunaren Mundu Erakundeko (OME) estatu kideei jarduera fisikoa sustatzeko (9), beren gauzatzea eta beharrezko lankidetza osasunaren arlotik kanpo dauden beste sektore askorekin erronka handiak suposatu dute, herrialde gehienetan, aurrera egin ahal izateko. 2017n egin zuen bere 140. bileran, OMEko Zuzendaritza Batzordeak Idazkaritzaren proposamen bat onartu zuen, zeinak 142. bileran aztertuko zen jarduera fisikoari buruzko ekintza plan bat garatzea proposatzen baitzuen. Horretarako, NCD gaixotasunen (6) eta jarduera fisikoaren inguruko estrategia (10, 11), arau (1) eta gomendioak eta Osasunaren Mundu Erakundeak onartutako beste konpromiso guztiak ardatz gisara erabiltzea eta emaitza 2030. urterako zehazturiko Garapen Jasangarrirako Helburuei (GJH) lotzea proposatu zen. Horrenbestez, Jarduera Fisikoari buruzko 2018- 2030 Ekintza Plan Globalak (aurrerantzean, “ekintza plan” edo “ekintza plan global”) ekintzarako esparru bat eskaintzen du eta politika-ekintza zehatzak proposatzen dizkie estatu kideei, jarduera fisikoaren maila igoko duten estrategiak eta prozesuak bizkor eta indar ditzaten. Halaber, estatu kideek eskatu zuten koordinazio (globala, eskualde- zein nazio- mailakoa) handiago hori eta adin guztietako pertsonei, beren gaitasunen arabera eta bizitza osoan, aktiboagoak izaten lagunduko dien paradigma aldaketa orokor baten beharra bere egin ditu. Garapen-prozesua Ekintza plan globala nazio-mailako kontsulta- prozesu baten bitartez garatu zen. OMEk barne zuzendaritza-batzorde bat sortu zuen, erakundearen sail askoko adituak eta OMEren Eskualde Ordezkaritzetako ordezkariak bilduz. Horrez gain, diziplina eta arlo anitzeko kideez osaturiko aholkularitza-talde global bat osatu zuen, 2017ko uztailean zehar lan egin zuena. Ekintza planaren 1. Zirriborroa argitaratu ostean, estatu kideek eskualde-mailako sei kontsulta- prozesu egin zituzten. Horrez gain, zortzi online mintegi egin ziren, informazio-bilerak egin ziren Nazio Batuetako agentzia eta misio iraunkor ezberdinekin, gaiaren inguruko sentsibilizazioa bultzatu zen sare sozialen eta sare profesionalen bitartez eta online kontsulta-prozesu publiko bat ireki zen zazpi astez. Ondoko eragileek parte hartu zuten prozesuan: 83 estatu kide (osasun, hezkuntza, kirol, garraio eta plangintza ministerioetako ordezkariak), nazioarteko kirol elkarte, osasun eta kirol medikuntzako elkarte, osasun publikoko erakunde, gizarte zibila eta osasun, garraio, hiri- antolamendu eta kirol arloetako elkargo, ikertzaile eta unibertsitate-komunitatea eta arlo pribatua. Guztira, inplikaturiko eragileek 125 proposamen egin zituzten. Horiek guztiak jaso eta aztertu ostean, 2. Zirriborroa idatzi zen. Zuzendari Batzordeak zirriborro hori bere 142. bileran aztertu zuen eta iradokizunak eta proposamenak entzun ostean, behin betiko ekintza plana idazteari ekin zitzaion. 13 Jarduera fisikoa da energia kontsumitzea eskatzen duen eta eskeleto-muskuluen bitartez eginiko edozein gorputzaren mugimendu (1). Era askotan egin daiteke: oinez, bizikletaz, kirola eginaz edo aisialdi-jarduera aktiboen bitartez (dantza, yoga edo tai chi, adibidez). Jarduera fisikoa lan egiten den bitartean egin daiteke ere (pisuak altxatuz, garraiatuz edo beste ataza aktibo batzuk gauzatuz), bai eta ordaindutako edo ordainduta ez dauden etxeko lanak egiten ditugun bitartean (garbiketa, gauzak mugituz edo arreta eskainiz hirugarrenei). Jarduera batzuk borondatez egiten baditugu ere (gozatzeko aukera dugularik), lanari edo etxeko betebeharrei loturiko beste jarduera fisiko batzuk beharrezkoak, edo ezinbestekoak ere izan daitezke eta, ondorioz, lortuko ditugun buruko edo gizarte-izaerako onurak ez dira berdinak izango, adibidez aisialdi-jarduerak. Nolanahi ere, jarduera fisiko mota guztiek dakartzate osasunerako onurak erregularki, denbora eta intentsitate nahikoaz egiten badira. 2010ean OMEk gazteen, helduen eta adinekoen osasuna bermatzeko egin behar den jarduera fisikoari (eta bere iraupenari) buruzko gomendioak argitaratu zituen (1). Jarrera sedentarioa da metaboliko baliokideen 1,5-eko energia-kontsumoa dakarren edozein portaera: eserita, eratzana edo etzana egotea (13). Azken datuen arabera, sedentarismo-maila handiak etengabe agertzea (hau da, eserita egotea denbora luzez) glukosa-metabolismo anormalari, erikortasun kardiometabolikoari eta, orokorrean, hiltzeari (14) lotuta dago. Sedentarismoa murriztu eta gure jarduera fisikoa areagotuz gero (adibidez, eserlekutik altxatuz, eskailerak igoz edo paseo txikiak eginaz), norbanakoak beren jarduera fisikoko mailak igo eta, honela, osasun-maila egokiak lortzetik gertuago egon litezke. 14 Osasun-maila egokia bermatzeko gomendatuta dagoen jarduera fisikoa egiteak ez badu arrisku handirik suposatzen ere biztanleria orokorrarentzat, jarduera fisiko mota batzuetan parte hartzeak arrisku handiagoa ekar dezake, biztanleriaren azpitalde zehatz batzuentzat gehienbat. Min hartzeko arrisku handiena dakarten jarduerak ondokoak dira: ukipen-kirolak (errugbia, izotz-hockey), oinez eta bizikletaz ibiltzea, errepide segurtasunak eta/edo indarkeria pertsonalak arrisku handia suposatzen duten testuinguruetan. Jarduera fisikoari buruzko OMEren gomendioek arriskuak murrizteko aholkuak biltzen dituzte (1). Ekintza plan honek gizarte- eta ingurumen-izaerako arriskuei (esaterako, errepide segurtasuna txirrindularientzat) aurre egiteko ekintzak gomendatzen ditu. Jarduera fisiko ezaren egungo mailak Alderaketa ahalbidetzen duten azken datu globalak 2010ekoak dira eta horien arabera, munduko helduen % 23ak eta nerabeen (11-17 urte) % 81ak ez ditu osasuna1 bermatzeko beharrezkoa den jarduera fisikoari dagokionez OMEk egin dituen gomendio globalak betetzen (6). Bereziki, jarduera fisiko ezaren maila oso ezberdina da herrialde ezberdinen artean, baita herrialde barneko adin- tarte ezberdinen artean ere, eta % 80koa izan daiteke ere helduen zenbait azpitaldetan. Jarduera fisiko ezako mailarik altuenak (helduak) Ekialdeko Mediterraneoan, Ameriketan, Europan eta Mendebaldeko Pazifikoan ageri dira eta baxuenak, aitzitik, Hego-ekialdeko Asian (15). Maila horiek garapen ekonomiakoarekin batera egiten dute gora, garraioari, teknologiaren erabilerari, hiritartzeari eta kultura-balioei lotuta dauden portaera-aldaketen ondorioz (16). Mundu osoan, egun, helduen % 23ak eta nerabeen (11-17 urte) % 81ek ez dituzte OMEk osasuna bermatzeko beharrezkoa den jarduera fisikoari dagokionez egin dituen gomendio globalak betetzen.2 Jarduera fisikoaren mailen artean dauden aldeak azal dezakeen beste alderdi bat da egun dagoen desoreka, generoen eta gizarte-mailen artean, jarduera fisikoa egin ahal izateko, bai herrialdeen artean bai herrialde zehatz baten barruan ere (15). Neskatoek, emakumeek, adinekoek eta egoera sozioekonomiko ahulenean bizi diren pertsonek, desgaituek eta gaixotasun kronikoa dutenek, indigenek eta landa-eremuko komunitateetako kideek aukera txikiagoak dituzte jarduera fisikoa ahalbidetzen duten espazio eta gune seguru, irisgarri, merke eta egokiak erabili ahal izateko. Aukera-desoreka horri aurre egitea ekintza plan global honen lehentasun eta oinarrietako bat da. OME helduen eta nerabeen jarduera fisiko ezari buruzko datu eguneratuak biltzen ari da egun. 2018. urtean egongo dira eskuragarri.2 1 Ondokoa da jarduera fisikoari lotuta OMEk helduentzat egin duen gomendioa: intentsitate ertaineko jarduera fisikoko (edo baliokidea) 150 minutu astean, eremu ezberdinetan gauzaturiko jarduera fisiko guztia bilduz: lana (ordaindua zein ordaindu gabea; etxeko betebeharrak barne); joan-etorriak (oinez zein bizikletaz); eta aisialdia (kirola barne). Nerabeen kasuan, ondokoa da gomendioa: intentsitate ertain-biziko jarduera fisikoko 60 minutu, egunean. 2 Datu hauek 2010ekoak dira (6). Datu eguneratuak 2018. urtean egongo dira eskuragarri, "WHO country comparable estimates on physical inactivity, 2016" izeneko dokumentuan. 15 Jarduera fisiko ezak osasun-sistemetan eta gizartean duen kostua Mundu osoan, eta kalkuluen arabera, jarduera fisiko ezak 54.000 milioi INT$-eko (nazioarteko dolar) kostu zuzena izan zuen osasun-arretari dagokionez, 2013. urtean. Zenbateko horren % 57 arlo publikoak ordaindu zuen eta beste 14.000 milioi INT$ produktibitate-galerari egotz dakioke (17). Diru- sarrera handiko herrialdeetako datuek zein diru- sarrera ertain eta baxuko herrialdeetako (LMIC, ingelesez) datuek diotenez, osasun-sistema nazionalaren gastuaren % 1-3 bitartean jarduera fisiko ezari lotua dago (18). Adituen arabera, datu horiek nahiko kontserbadoreak dira eskuragarri dauden datuak nahiko urriak direlako eta buruko osasunari eta gaitz muskuloeskeletalei loturiko gastuak aintzat hartu ez direlako. Horrez gain, osasun-sistematik kanpo gizarterako duen kostua (esaterako, oinez edo bizikletaz joan-etorriak egiteak eta garraio publiko erabiltzeak dakarren ingurumen- onura potentziala edo erregai fosilen erabilera txikiagoa duen ingurumen-onura) ez da kontuan izan erabateko eragina kalkulatzerakoan. NCD gaixotasunak prebenitzeko eta tratatzeko esfortzuen barruan jarduera fisikoa lehentasuntzat ez jotzea eta horretan ez inbertitzea galdutako aukera bat izango litzateke. Jarduera fisiko ezako maila hauekin jarraituz gero kostuek gora egiten jarraituko dute eta, ondorioz, eragin negatibo handiagoa izango dute osasun-sistema, ingurumen, garapen ekonomiko, komunitatearen ongizate eta pertsona ororen bizi-kalitatean. Aktibo izateko era ugari −politika aukera ugari− onura ugari Bere adierazpen eta modu ezberdinetan, jarduera fisikoak osasun-, gizarte- eta ekonomia-onura esponentzialak ditu. Oinez ibiltzea eta bizikleta funtsezko garraio-moduak dira eta egunero jarduera fisiko erregularra egitea ahalbidetzen dute. Beren presentziak eta garrantziak, ordea, behera egiten jarraitzen du herrialde askotan. Aldaketarik nabarienak LMIC herrialdeetan nabaritzen dira. Aipatuetan, esaterako, jende askok oinez edo bizikletaz ibiltzeari utzi dio eta, horren ordez, motordun ibilgailu pertsonalak erabiltzen dituzte (19). Jomuga eta zerbitzuetara (bereziki, hezkuntza- izaerako horietara, espazio publiko ireki, berde eta “urdinetara”)1, kirol- eta aisialdi-instalazioetara iritsi ahal izateko oinezko edo bizikleta bidezko joan- etorriak edo garraio publikoa sustatu eta lehenesten dituzten politikek motordun ibilgailu pertsonalen erabilera, karbono isuriak, trafiko arazoak eta osasun-arretaren kostuak murriztuko dituzte (20) eta, aldi berean, auzoetako mikroekonomiak bultzatu eta komunitatearen osasuna, ongizatea eta bizi-kalitatea hobetuko dituzte (21-22). Hirien pisua geroz eta handiagoa duen mundu honetan (mundu osoko biztanleen % 70 hiritan bizi da), hiriek erantzukizun eta aukera berezia dute agenda honen alde egiteko beren hiri- diseinua hobetuz eta garraio-sistema jasangarriak bermatuz (23).2 Kirola gutxiegi erabiltzen den baina adin guztietako pertsonen jarduera fisikoarentzat garrantzi handia duen alderdi bat da. Horrez gain, gizarte-, kultura- eta ekonomia-onura ugari dakartza komunitate eta nazioentzat (24, 25).3 Kirola katalizatzaile eta inspirazio- iturri izan daitekeen bezala jarduera fisikorako (26), kirolaren arloak enplegu asko sortzen ditu eta eragile garrantzitsua da, mundu-mailan, turismo eta azpiegituretarako. Kirolak eta aisialdi aktiboak beren papera izan dezakete ere (larrialdi eta krisi-egoeretan) osasun- eta gizarte-mailako gabeziak betetzea, komunitate-garapena eta integrazioa xede duten programa humanitarioen barruan (27). Kirola sustatzeak eta aisialdi aktiboa eta kirola egiteko aukerak ugaritzeak, gaitasun eta adin guztietako jendearentzat, faktore garrantzitsua da, ezbairik gabe, biztanleriaren jarduera fisikoaren maila igotzeko. UNESCO erakundearen Batzar Nagusiak ondokoa aitortu du Heziketa fisiko, Jarduera Fisiko eta Kirolari buruzko Nazioarteko Gutunean: “jarduera fisikoa eta kirola egin ahal izatea guztion funtsezko eskubide bat da”. (28) Eta MINEPS VI batzarrak (29) babestu zuen Kazango 2017 Ekintza Planak eta Haurren Gizentasunarekin Amaitzeko Batzordeak aitortu dute aisialdi eta jolas aktiboa funtsezkoak direla haurren (5 urtetik beherakoak barne) hazkunde eta garapen osasuntsua bermatzeko. Jarduera fisikoa adin guztietan da garrantzitsua; esparru ugaritan txertatu beharko litzateke. Halaber, kalitatezko heziketa fisiko bat eta eskola- giro babesle bat eskaintzeak eragin positiboa izan dezake haurren garapen fisikoan eta osasunean bizi-estilo aktiboak bultzatuz bizitza osorako, NCD gaixotasunak eta buruko osasuneko nahasmenak prebenituz eta, azkenik, emaitza akademikoak hobetuz ere. Eskolan oinarrituriko politika- ekimenak funtsezkoak dira gizarte aktiboago bat bilatzen duten esfortzuetan. Jarduera fisikoa adin guztietan da garrantzitsua eta egunerokotasunaren esparru ugaritan txertatu beharko litzateke. Heldu askorentzat, lantokia funtsezko gunea da fisikoki aktibo izan eta sedentarismoa murrizteko. Lanerako joan-etorriek, ariketa fisikoak egiteko atsedenek, lantokiko programek eta bat-bateko jarduerek jarduera fisikoa lanegunean zehar areagotzeko aukera ematen dute; halaber, produktibitatea igo eta lesioak eta absentismoa gutxitzea ahalbidetzen dute (31). Lanean egon ala ez adinekoentzat, bereziki, jarduera fisiko erregularra oso onuragarria da osasun fisiko, soziala eta buruko osasuna mantentzeko (dementziaren agerpen goiztiarra prebenitzeko barne) (4), erorikoak saihesteko eta zahartze osasuntsu bat bermatzeko (32). Beraiei eskainitako programak areagotzeak eta aipatuetan parte hartzeko aukerak errazteak beren gaitasunaren araberako bizi-estilo aktibo bat mantentzea ahalbidetuko die adinekoei. 1 “Espazio urdin” da ibai, laku eta itsasotik gertu dagoen espazio oro. 2 Partnerships for Healthy Cities ekimena bezala, adibidez (https://partnershipforhealthycities.bloomberg.org/, 2018ko apirilean egiaztatua). 3 Ikus: The Association for Sports for All (http://www.tafisa.org/, 2018ko apirilean egiaztatua). 17 Are gehiago, lehen- eta bigarren-mailako osasun- eta gizarte-arretako zerbitzuek beren pazienteak aktiboago bilakatzen lagun ditzakete, geroz eta handiagoa den NCD gaixotasunen zama arintzeko (12) eta, aldi berean, jarduera fisikoaz balia daitezke errehabilitazio- eta osatze-indizeak handitzeko (33) ere. Pazienteei jarduera fisikoari buruzko aholkuak eta informazioa ematea probetxuzko estrategia dela ezbairik gabe frogatu da (12). Azkenik, osasun-arretako zerbitzuen baitan, bai eta lantokietan eta beste esparru batzuetan ere, aukera ugari dago jarduera fisikoa sustatu eta denbora sedentarioa murriztuko duten berrikuntza digitalak aplikatzeko eta mHealth delako ekimena bezalako geroz eta ohikoagoak diren praktikak erabili eta horien eskutik lorturiko datuen informazio baliagarria biltzeko eta jarduera fisikoa bultzatu, hobetu eta ebaluatzen jarraitzeko eta, honela, norbanakoen osasuna eta ongizatea hobetzeko (34, 35). Jarduera fisikoa eta 2030 Garapen Jasangarrirako Helburuak Ekintzetan inbertitzeak (adibidez, jarduera fisikoa oinezko edo bizikletako gaineko joan-etorrien, aisialdi aktiboaren, kirola edo jolasen bitartez bultzatzeko) 2016ko Bangkokeko adierazpenean zehazturiko GJH gehienak lortzen lagun dezake1. Jarduera fisikoa areagotzeak GJH3 (Osasuna eta Ongizatea) lortzen lagun dezake zuzenean. Horrez gain, beste zenbait helburu lortzen lagun dezake (zerrenda ez murriztailea): GJH2 (Goserik ez); GJH4.1 eta 4.2 (Kalitatezko hezkuntza); GJH 5.1 (Genero berdintasuna); GJH8 (Lan duina eta hazkunde ekonomikoa); GJH9.1 (Industria, berrikuntza eta azpiegitura); GJH10.2 eta 10.3 (Desberdintasunak murriztea); GJH11.2, 11.3, 11.6 eta 11.7 (Hiri eta komunitate jasangarriak); GJH12.8 eta 12c (Ekoizpen eta kontsumo arduratsuak); GJH 13.1 eta (klimaren aldeko ekintza); GJH15.1 eta 15.5 (Lehorreko ekosistemetako bizitza); GJH 16.1 eta 16b (Bakea, justizia eta instituzio sendoak); eta GJH17 (Helburuak lortzeko itunak). 1. Eranskinak jarduera fisikoa bultzatzeko politika-ekintzek GJHk lortzen izan dezaketen eragina eta bi horien arteko lotura ezberdinak laburbiltzen ditu. Jarduera fisikoak 2030 Agenda betetzeko prozesuari egiten dion ekarpena ikusita, jarduera fisikoan inbertitzeko unea iritsi da, ez bakarrik bere osasun-onura zuzenengatik baizik eta, baita ere, oinezko eta bizikleta gaineko joan-etorriek, aisialdi aktiboak, kirolak eta jolasak bidezkoago, jasangarriago eta zorionekoagoa izango den mundu bat sustatzen dutelako (36). 5 Osasun global eta garapen jasangarrirako jarduera fisikoari buruzko Bangkokeko Adierazpena Jarduera Fisiko eta Osasunerako Nazioarteko Elkarteak (ISPAH, ingelesez) 2016ko azaroaren 10ean egin zuen 6. Batzarrean onartu zen (http://www.ispah.org/resources, 2018ko maiatzean egiaztatua). GJHen lorpenari lotuta egotez gain, ekintza plan global honetan zehazturiko ekintzek lotura zuzena dute Munduko Osasun Batzarrak onartu eta bultzatu dituen estrategia ezberdinen xede eta helburuen lorpenarekin. Aipatu estrategiak ondokoak dira, besteren artean: • Haurren Gizentasunarekin Amaitzeko Batzordea (30) • Zahartze eta Osasunari buruzko 2016-2020 Estrategia Global eta Ekintza Plana (32) • Errepide segurtasunaren aldeko Ekintzarako 2011-2020 Hamarkada Plan Globala (37) • Osasun Publiko eta Ingurumeneko OMEren Estrategia Globala (38) • Hiri Agenda Berria (39) • Buruko Osasunerako 2013-2020 Ekintza Plana (40) • Dementziaren aurreko Erantzun Publikorako 2017-2025 Ekintza Plan Globala (41) • Emakume, Haur eta Nerabeen Osasunerako 2016-2030 Estrategia Globala (42) • Jaioberri. Prebeni daitezkeen Heriotzak Ekiditeko 2014 Ekintza Plana (43) • OMEren Desgaitasun Globalari buruzko 2014-2021 Ekintza Plana (44) • Elikadura Globala Txostena 2017: GJHk elikatuz (45) • Nazio Batuen Elikaduraren aldeko 2016- 2025 Ekintza Hamarkada (46) Aurrera eginaz – nazio- mailako ekintza zehaztea Aktibo izateko dauden askotariko erak ikusita, eta parte-hartzea areagotzea ahalbidetzen duten testuinguru ezberdinak aintzat hartuz, ekintza- aukera ugari daude arlo eta sektore ezberdinetan. Nazio-mailako politika eta estrategiek parte-hartzean eragiten duten faktore ugariak izan behar dituzte jomuga; horietako batzuk alderdi, ezagupen eta gustu indibidualak dira; beste batzuk, ordea, testuinguru soziokultural zabalagotara lotuta daude (familia, gizarte-balioak, ohiturak eta ingurune ekonomiko eta fisikoa) (47). Aipatuek, jarduera fisikoaren baldintzatzaile “orokor” delakoek, parte-hartzeko aukera-berdintasuna berma dezakete eta jarduera fisikoari, osasun-egoerari eta ongizateari dagokienez dauden desberdintasunak murrizten lagun dezakete (48). Nazio-mailako erantzun eraginkor batek aktibo izateko aukerak eta abaguneak bultzatzen dituzten faktoreak hartu beharko ditu aintzat, bai eta parte-hartzea sustatzen eta ahalbidetzen duten faktoreak ere. Horrez gain, lehentasuna emango zaie jarduera fisikoa sustatzeko politika- ekintza “orokorrei”, norbanakoan oinarrituriko esku-hartze “bereziak” jomuga dituzten politika- ekintzekin uztartu beharko direnak. Plana eraginkorki gauzatzeko, estatu kideek ekintza plan honetan proposatu diren neurrien konbinazio estrategiko bat aukeratu beharko dute, herrialdearen testuingurura eta biztanleriaren azpitaldeen behar eta gaitasunetara egokitua egon beharko dena. Nolanahi ere, konponbide eraginkorren balioa frogatuta badago ere (12), ez da aurrerapenik egongo bitarteko nahikorik (giza-bitartekoak zein funtsak) esleitzen ez bada jarduera fisikoa NCD gaixotasunak tratatzeko eta prebenitzeko funtsezko erreminta gisara sustatzera. Horrez gain, lankidetza estrategikoak adostuko dira inplikaturiko gobernu- erakunde, arlo eta eragile nagusienen artean, planaren gauzatzea nazio-mailan zein hortik beherako mailetan bermatu ahal izateko. 19 Ikuspegia Pertsona aktiboagoak mundu osasuntsuago baterako. Xedea Pertsona orok, bere egunerokotasunean, aktibo izatea ahalbidetzen duten ingurune seguru eta egokiez eta aukera ezberdinez gozatu ahal izango duela bermatzea, honela norbanakoen eta komunitatearen osasuna hobetuko eta nazio guztien gizarte-, kultura- eta ekonomia-garapena sustatuko baita. 20 Ekintza planaren helmuga da % 15eko murrizketa erlatiboa lortzea, 2016ko oinarrizko egoerarekiko2, jarduera fisiko ezak munduko helduen eta nerabeen artean agertzen duen prebalentzian. Helmuga 2013an, estatu kideek bederatzi borondatezko helmuga adostu zituzten NCD gaixotasunak eta beren arrisku-faktoreak prebenitzeko eta kontrolatzeko esfortzuaren jarraipena egiteko esparru globalaren (7) baitan. Jarduera fisikoari dagokionez ezarri zen helmugak % 10eko beherapen erlatiboa bilatzen zuen, 2010eko datuen oinarriarekiko, jarduera fisiko ezak munduko helduen eta nerabeen artean agertzen duen prebalentzian. Ekintza plan honek 2025erako ezarritako helmuga bost urtez luzatzea proposatzen du, 2030 Agendarekin bat egiteko eta 12 urteko epea (2018-2030) emateko, estatu kideei, ekintzak eta neurriak gauza ditzaten. % 5 osagarri hori esku-hartzeko dagoen bost urteko epe berri (hau da, 2025etik 2030era) horren isla da eta 2025erako harturiko konpromisoei jarraitzen die, herrialde gehienetan egun ezarrita dauden sistemekin lorturiko aldaera berberetan oinarritzen baita3. Halaber, bilatzen den helmuga oso errealista da, jarduera fisikoaren murriztean azken urteotan aurrerapenik handiena lortu duten herrialdeen datuen arabera kalkulatu baita. Oinarri berria 2016. urtea izango da eta jarduera fisiko ezak munduko helduen eta nerabeen artean agertzen duen prebalentziari buruzko datu alderagarriak prestatzen ari gara egun. 2018. urtean argitaratuko dira. 1 Definizioa Glosarioan ikus daiteke. 2 Datu eguneratuak 2018. urtean egongo dira eskuragarri, "WHO country comparable estimates on physical inactivity, 2016" izeneko dokumentuan. 3Helduen kasuan, Jarduera Fisikoari buruzko Galdetegi Globalaren (GPAQ, ingelesez) bitartez, kutsakorrak ez diren gaixotasunen arrisku-faktoreak kontrolatzeko OMEren STEPwise ekimenak gomendatzen duen bezalaxe; edo estatu kideek indarrean dituzten antzeko erreminten bitartez. Nerabeen kasuan, neurketa-erremintak daude indarrean: esaterako, eskoletan egiten den Ikasleen Osasunari Buruzko Azterketa Globala (GSHS, ingelesez). 21 Ekintza plana ondoko printzipioetan oinarritzen da. Printzipioak ekintzen gauzatzearen ardatz izango dira, mundu aktibo baten alde estatu kideek, eragileek eta OMEk elkarrekin burutuko duten lanaren maila guztietan. Giza eskubideen ikuspegia OMEren Konstituzioak1 dio osasun-maila gorenaz gozatzea gizaki guztion funtsezko eskubide bat dela. Egunerokotasunerako funtsezko baliabide gisara, osasuna gizarte- eta politika-izaerako lehentasun bat da herrialde guztientzat. 2030 Agendan, osasunean inbertitzeko, osasun- arreta unibertsala ezartzeko eta osasunari dagokionez dauden desberdintasunekin amaitzeko (adin eta gaitasun guztietako pertsonentzat) konpromisoak hartu zituzten herrialdeek. Ekintza plan hau gauzatzerakoan eskubideetan oinarrituriko ikuspegia aplikatuko da eta norbanakoen eta komunitateen inplikazio aktiboa bilatuko da konponbideak diseinatu eta garatzeko prozesuan. Ekitatea bizitza osoan Adin, genero, desgaitasun, haurdunaldi, egoera sozioekonomiko eta geografia arrazoien ondorioz jarduera fisikoaren parte- hartzean dauden desberdintasunak mugak eta desorekak islatzen dituzte baldintzatzaile sozioekonomikoei eta jarduera fisikoan parte hartzeko adin-tarte eta gaitasun ezberdineko pertsonen aukerei dagokienez. Ekintza plan honen gauzatzeak ondokoak hartu beharko lituzke aintzat, berariaz: bizitzako etapa ezberdinetan (haurtzaroa, nerabezaroa, helduaroa eta hirugarren adina) dauden beharrak, jarduerari eta gaitasunari dagokienez egun ikus daitezkeen maila ezberdinak. Planak lehentasuna eman beharko die desberdintasun eta desorekekin bukatzeko ekintzei. Ebidentzian oinarritutako jarduna Proposatu diren ekintza guztiak zientzia-ebidentzia sendoan oinarrituta daude, bai eta eraginen egiaztatzean eta ebaluazio aktiboan oinarrituriko jardunean ere. Esku-hartze askoren eraginkortasuna dagoeneko egiaztatua dago; planaren gauzatzeak, horrenbestez, ebidentzia- oinarri hori elikatu beharko luke, batez ere LMIC herrialdeetan. 1 Ikus Osasunaren Mundu Erakundearen Konstituzioa: http://www.who.int/governance/eb/who_constitution_en.pdf, 2018ko apirilean egiaztatua. 22 Unibertsaltasun proportzionala Unibertsaltasun proportzionala da bitartekoen esleipenaren eta zerbitzuen eskaintzaren tamaina eta intentsitatea behar-mailara egokitzen duen ikuspegia. Mundu- , nazio- eta eskualde-mailan, arreta berezia jarri beharko zaio jarduera fisikoa egiteko dauden aukera-ezberdintasunak murrizteari. Ondorioz, lehentasunezkoa izan beharko litzateke baliabideen esleipena jarduera fisiko ezako mailarik handiena eta jarduera fisikoa egiteko oztopo gehienak dituzten pertsonak inplikatzeko ekintzetara egokitzea. Politika-koherentzia eta osasuna politika guztietan Jarduera fisikoak GJH ugariri loturiko onurak dakartza norbanako, komunitate eta estatu kideentzat. Ondorioz, beharrezko pausoak eman beharko dira politika ezberdinen arteko koherentzia bultzatu eta aldaketa eta eragin jasangarri bat bermatzeko. GJHk aitortu dute norbanakoen osasuna eta lurraren osasuna ez direla bateraezinak eta ingurumen- jasangarritasuna ezinbestekoa dela osasuna hobetzeko. Agintari, gizarte, familia eta komunitateak inplikatzea Norbanakoak eta komunitatea ahaldundu beharko lirateke, beren osasuna hobe dezaketen alderdien gaineko kontrola har dezaten eta jarduera fisikoa sustatu eta sedentarismoa murrizteko politikak, ekintzak eta esku-hartzeak erabakiko dituen prozesuan aktiboki parte har dezaten. Komunitateen mobilizazioa eta inplikazio aktiboa funtsezko gakoetako bat dira portaerak aldatu eta gizarte- paradigman aldaketa bat lortu ahal izateko. Sektore anitzeko lankidetzak Funtsezkoa izango da GJH17arekin batera doan sektore anitzeko ikuspegi osotariko eta integratu bat aplikatzea biztanleriaren ariketa fisikoko maila igo eta sedentarismoa murrizteko. Ekintza plan honen gauzatzeak maila guztietako eragileen arteko lankidetza eta kooperazioa bultzatu beharko luke, aktiboagoa den mundu batek dakartzan onura ugariak lortzeko esfortzu partekatuan oinarritua. Ekintza planaren aplikazio-eremua erakunde bakar baten eskumenaz haraindi doan heinean, bere gauzatzeak lankidetza eskatzen du. Ekintza planaren xedea lortu eta osasuna hobetu nahian batera lan eginaz, inplikaturiko kideek beren xedeak lortzeko prozesua bizkor dezakete. Kide horiek ondokoak dira (zerrenda ez da murriztailea): Estatu kideak osasun, garraio, hezkuntza, kirol, gazteria, hiri- antolamendu, ingurumen, turismo, ekonomia eta lan ministerioak. Garapen agentziak nazioarteko finantza-erakundeak (Munduko Bankua, adibidez), eskualde-mailako garapen- bankuak, azpieskualde-mailako gobernu arteko erakundeak eta garapenerako laguntza- agentziak. Gobernu arteko erakundeak NBen agentziak, NBen Agentzia arteko Lantaldea NCD gaixotasunen inguruan (UNIATF) eta beste batzuk. Nazioarteko erakundeak osasunaren arloko ekimen eta agentzia globalak Gobernuz kanpoko erakundeak gizarte zibila, komunitate-mailako erakundeak, giza eskubideen aldeko erakundeak, erlijiozko erakundeak Elkargo profesionalak medikuntzaren arlokoak eta horri loturiko osasun-arloetakoak, hau da, kirol-medikuntza, fisioterapia, medikuntza orokorra, erizaintza, ariketa fisiko eta kirolaren zientziak, jarduera fisikoa eta osasun publikoa. Eta beste arlo garrantzitsu batzuetakoak ere (garraioa, kirola eta hezkuntza). Fundazio filantropikoak osasun globala bultzatzea eta GJHk lortzea xede duten horiek. Unibertsitate eta ikerketa-erakundeak arlo eta diziplina ezberdinetako erakundeak, politikak gauzatzeko azterlanak eta OMErekin lan egiten duten zentroen sarea barne. Industriako eta arlo pribatuko liderrak beren langileen, horien familien eta komunitateen osasuna hobetzen inplikatuta daudenak. Hedabideak kazetari eta hedabideak (ohikoak zein hedabide berriak) Tokiko liderrak eta gobernuak alkate, gobernadore eta tokiko agintariak. Komunitatea erlijiozko, gizarte- eta kultura-taldeetako ordezkariak. OME bere maila guztietan: egoitza nagusia, eskualde- eta nazio-mailako ordezkaritzak. 24 Jarraian jaso diren lau helburu estrategikoek mundu osoan aplika daitekeen esparru bat osatzen dute, zeinak dimentsio anitzeko 20 politika- ekintza biltzen baituen. Horietako bakoitza jarduera fisikoa areagotzea eta sedentarismoa murriztea xede duen esfortzuaren osagai garrantzitsu eta eraginkorra da. Konbinatuta, jarduera fisikoa egunerokotasunaren alderdi erregulartzat jotzen duen eta arlo honetan eginiko inbertsioak lehentasuntzat jotzen dituen gizarte bat sortzeko beharrezkoa den sistema osotarikoa sortzen dute. Ondokoak dira lau helburu estrategikoak: 1. Gizarte aktiboak sortzea 2. Ingurune aktiboak sortzea 3. Pertsona aktiboak sortzea 4. Sistema aktiboak sortzea Lau helburu horiek lortu ahal izateko, jarraian jasotako eta ebidentzian oinarritutako 20 politika-ekintza proposatzen dira. 2. Eranskinak OMEko Idazkaritzak, OMEko estatu kideek eta beste eragile batzuek ekintza bakoitzaren gauzatzean izango duten papera zehazten du. 25 Gizartearen paradigma aldatzea, adin guztietako jendearen gaitasunetan oinarritutako jarduera fisiko erregularrak dakartzan onura ugarien inguruko ezagupena eta ulermena zabalduz. 1.1. EKINTZA 1.2. EKINTZA Komunikazio-kanpaina eraginkorrak egitea, komunitate-mailako programei lotuta, adin guztietako gaitasunetan oinarrituriko jarduera fisiko handiago batek eta sedentarismo txikiago batek norbanakoa, familia eta komunitatearentzat dakartzan onura ugarien inguruko sentsibilizazioa, ezagupena eta ulermena zabaltzeko. Nazio- eta komunitate-mailako kanpainak egitea jarduera fisikoaren gizarte-, ekonomia- eta ingurumen-onuren inguruko sentsibilizazioa eta ulermena zabaltzeko. Arreta berezia jarriko zaie oinezko ibilbideei eta bizikleta eta gurpildun beste ibilgailuak eskatzen dituzten garraio-mota ezberdinei (gurpil-aulkia, patinete eta gurpil-oholak barne), beren ekarpena handia baita Garapen Jasangarrirako 2030 Agenda lortzeko (GJH2, GJH3, GJH4, GJH5, GJH8, GJH9, GJH10, GJH11, GJH13, GJH15, GJH16 eta GJH17). 28 1.3. EKINTZA 1.4. EKINTZA Jendearen parte-hartzea bultzatzen duten ekitaldiak burutzea espazio publikotan, komunitate osoak inplikatuz, gizarte- eta kultura-mailari dagokionez aproposak diren jarduera fisikoko doako esperientzia interesgarri eta irisgarriez gozatzeko aukera izan dezaten. Profesionalen trebakuntza eta formakuntza teoriko−praktikoa bermatzea, osasunaren arloan zein horretatik kanpo, aktiboagoa den gizarte bat lortzeko esfortzuan joka dezaketen papera ezagut eta barnera dezaten. Ondoko arloetako profesionalak trebatuko dira gehienbat (zerrenda ez murriztailea): garraioa, hiri-antolamendua, hezkuntza, turismo eta aisialdia, kirola eta fitnessa, oinarrizko komunitate-taldeak eta gizarte zibileko erakundeak. 29 Beren hiri eta komunitateetan gune eta espazio seguruak eskuragarri izateko adin guztietako pertsonek duten eskubidea sustatu eta babesten duten inguruneak sortzea eta mantentzea, gune eta espazio horietan beren gaitasunen araberako jarduera fisikoa egiteko aukera izango baitute. 2.1. EKINTZA 2.2. EKINTZA Hiria eta bere garraioa antolatzeko politiken integrazioa sendotzea, zoruaren erabilera trinko eta mistoaren printzipioak lehenetsiz dagokion gobernu-maila guztietan, oso konektatuta dauden eta oinezko zein bizikleta bidezko joan-etorriak eta beste gurpildun ibilgailu batzuen bidezko joan-etorriak (gurpil-aulki, patinete eta gurpil-oholak barne) eta garraio-publikoaren erabilera ahalbidetzen dituzten auzoak eraikitzeko hiriko, aldirietako eta landa-eremuko komunitateetan. Oinez eta bizikleta bidez egiteko prestatua dagoen azpiegiturak eskaintzen dituen zerbitzuen1 maila hobetzea, oinez zein bizikleta bidezko joan-etorriak eta beste gurpildun ibilgailu batzuen bidezko joan-etorriak (gurpil-aulki, patinete eta gurpil-oholak barne) eta garraio-publikoaren erabilera hiriko, aldirietako eta landa-eremuko komunitateetan bultzatzeko, segurtasun, unibertsaltasun eta adin eta gaitasun guztietako jendeari aukera-berdintasuna bermatzeko printzipioak betez eta beste konpromiso batzuekin bat (37, 39, 49–53). 1 “Zerbitzuen maila” esamoldea horien segurtasunari, kalitateari, konektibitateari eta osotasunari lotuta dago. Herrialde askotan azpiegitura horrek eskaintzen dituen zerbitzuak ebaluatzeko erremintak dituzte. 32 2.3. EKINTZA 2.4. EKINTZA 2.5. EKINTZA Errepide segurtasuna eta oinezkoen, txirrindularien eta beste gurpildun-ibilgailu batzuk (gurpil-aulki, patinete eta gurpil-oholak barne) eta garraio publikoa erabiltzen dituztenen segurtasun pertsonala handituko duten politika-ekintzen gauzatzea bizkortzea. Lehentasuna emango zaie errepidean segurtasun txikiagoa duten erabiltzaileen segurtasuna hobetzeko ekintzei, errepide segurtasunari dagokionez aplikatzen den sistema seguruen printzipioarekin eta beste konpromiso batzuekin bat (37, 49-54). Kalitate handiko espazio berde publiko, sare berde, aisialdirako espazio (ibai eta itsasertzak barne) eta kirol-instalazio gehiago eskaintzea adin eta gaitasun guztietako pertsonei hiriko, aldirietako zein landa-eremuko komunitateetan. Segurtasun, unibertsaltasun eta aukera-berdintasunerako printzipioak aplikatuko dira, lehentasuna emanaz desberdintasunekin bukatzeko esfortzuei. Hori guztia, beste konpromiso batzuekin bat egingo da (39). Arau, arautegi, diseinu-jarraibideak eta esparruak sendotzea nazio- mailan zein horren azpitik dauden mailetan, dagokionean, gaitasun ezberdineko pertsonei eraikinean bertan edo bere inguruan aktibo izatea ahalbidetuko dieten azpiegitura publiko, eskola, osasun-zentro, kirol eta aisialdirako instalazio, lantoki eta babestutako etxebizitzak sustatu ahal izateko. Lehentasuna emango zaio oinezkoen, txirrindularien eta garraio publikoaren sarbide unibertsalari. 33 Programa eta aukera ezberdinak sortzea eta eskaintzea, testuinguru ezberdinetan, adin eta gaitasun guztietako pertsonek jarduera fisikoa egin dezaten bakarka, familiartean eta komunitateko kideekin. 3.2. EKINTZA 3.1. EKINTZA Kalitate handiko heziketa fisikoko eskaintza sendotzea. Aisialdi, kirol eta jolaserako esperientzia eta aukera positibo hobeak eskaintzea neska-mutilei, eskola osoaren printzipioa aplikatuz eskolaurre, haur, lehen eta bigarren hezkuntzako erakundetan, jarduera fisikoa egiteko ohitura bizitza osoan manten dezaten. Gozamena eta parte-hartzea sustatzea jarduera fisikoan, gaitasunen eta trebezien arabera. Pazienteak baloratu eta beren jarduera fisikoa areagotu eta sedentarismoa gutxitzeko sistema ezartzea eta sendotzea. Ariketa horren ardura osasun-, komunitate- eta gizarte-arretako langileena izango da, lehen eta bigarren mailako osasun- eta gizarte- zerbitzutan, osasun-arreta unibertsalaren baitan. Komunitatearen eta pazienteen inplikazioa bilatu eta koordinazioa bermatuko da komunitate-mailako baliabideekin, dagokionean. 36 3.3. EKINTZA 3.4. EKINTZA 3.5. EKINTZA 3.6. EKINTZA Jarduera fisikoa areagotzeko programak eta aukerak ugaritzea, aipatu programak eta aukerak parkeetan eta beste gune natural batzuetan eskainiz (hondartza, ibai eta kostalde), bai eta lantoki publiko zein pribatuetan, komunitate-zentroetan, kirol eta aisialdirako instalazioetan eta erlijio-izaerako zentroetan, adin eta gaitasun guztietako pertsonen parte-hartzea bultzatzeko jarduera fisikoko ekimenetan. Adinekoen (beren gaitasunen arabera) jarduera fisikoa indartzea eta sedentarismoa murriztea xede duten neurrirako programa eta aukeren eskaintza sendotzea, zahartze aktibo bat sustatzeko. Tokiko eta komunitate-mailako instalazio, gizarte- eta osasun-arretako zentro, zahar etxe eta familia-inguruneak erabiliko dira horretarako. Programa eta zerbitzu ezberdinen garatzea eta gauzatzea bultzatzea komunitate-mailako gune ezberdinetan, herrialde zehatz batean jarduera fisiko ezak mailarik handiena agertzen duten taldeen (esaterako, neskak, emakumeak, adinekoak, landa eremuko komunitateak eta indigenak eta gizarte-egoera ahulenean dauden edo bereizkeria pairatzen duten pertsonak) jarduera fisikoa sustatzeko. Guztion ekarpen positiboak aintzat hartu beharko dira. Komunitate osoa xede duten ekimenak gauzatzea herri-, hiri- edo komunitate-mailan, eragile guztien inplikazioa bultzatu eta politika anitzeko ikuspegi baten ezartzea optimizatzeko gune ezberdinetan. Honela, adin eta gaitasun guztietako pertsonen jarduera fisikoa handitu eta beren sedentarismoa murriztuko da. Arreta berezia eskainiko zaie oinarrizko komunitatearen inplikazioari, partekatutako gauzatzeari eta erantzukizunari. 37 Lidergoa, gobernantza, sektore anitzeko lankidetzak, langileen gaitasuna, aholkularitza eta informazio-sistemak sortzea eta sendotzea sektore ezberdinetan, bikaintasuna lortu ahal izateko jarduera fisikoa sustatzea eta sedentarismoa murriztea xede duten bitartekoen mobilizazioari eta nazioarteko, nazio-mailako eta horren azpitik dauden mailetako ekintza koordinatuaren gauzatzeari dagokienez. 4.1. EKINTZA 4.2. EKINTZA Politika-esparruak, lidergo- eta gobernantza-sistemak sendotzea nazio-mailan zein hortik beherakoetan, jarduera fisikoa sustatzea eta sedentarismoa murriztea xede duten ekintzen gauzatzea babesteko. Ondokoak hartuko dira kontuan ere: sektore anitzeko inplikazioa eta koordinazio-mekanismoak; jarduera fisiko eta sedentarismoari buruzko jarraibide, gomendio eta ekintza planak; eta aurrerapenaren jarraipena eta ebaluazioa, kontu-ematea bultzatzeko. Datu-sistemak eta gaitasunak hobetzea nazio-mailan eta, dagokionean, hortik beherako mailetan, ondokoen babes gisa: biztanleriaren jarduera fisikoa eta sedentarismoa erregularki aztertzea, adin eta eremu ezberdinetan; teknologia berriak garatu eta probatzea jarraipen- eta azterketa-sistemak sendotzeko; jarduera fisikoaren alderdi soziokultural eta ingurumen-alderdi ezberdinak ebaluatzeko sistemak garatzea; eta politika-ekintzen gauzatzeari buruzko sektore anitzeko ebaluazio eta txosten-idazte erregularra, kontu-ematea bermatu eta aurrerapena neurtu ahal izateko. 40 4.3. EKINTZA 4.4. EKINTZA 4.5. EKINTZA Ikertu eta ebaluatzeko nazio- eta erakunde-mailan dagoen gaitasuna sendotzea eta teknologia digitaleen eta berrikuntzaren aplikazioa bultzatzea jarduera fisikoa sustatu eta sedentarismoa murriztea xede duten politika-konponbideen garapena eta gauzatzea bizkortzeko. Sentsibilizazio eta hedatze esfortzuak handitzea mundu-, eskualde- eta nazio-mailan gauzaturiko ekintza partekatuaren inguruko sentsibilizazioa, ezagupena eta inplikazioa areagotzeko. Ondoko hartzaileak lehenetsiko dira gehienbat (zerrenda ez murriztailea): goi-mailako liderrak, sektore ugariko agintariak, hedabideak, arlo pribatua, hiriko eta komunitate-mailako agintariak eta komunitate orokorra. Finantzazio-mekanismoak indartzea, ekintza plana nazio-mailan zein hortik beherakoetan egokiro gauzatzen dela bermatzeko. Halaber, sistema bideratzaileak garatuko dira, jarduera fisikoa sustatzea eta sedentarismoa murriztea xede duten politiken garapena eta gauzatzea babestu ahal izateko. 41 Ekintza plan global hau garatzerakoan aintzat hartu da herrialdeak abiapuntu ezberdinetan daudela jarduera fisiko eza eta sedentarismoa murriztea xede duten esfortzuen garapenari dagokionez. Halaber, biztanleriaren azpitalde ezberdinek jarduera fisikoaren mota ezberdinen inguruan dituzten lehentasunak eta interesak kulturaren, testuinguruaren eta eskuragarri dauden baliabideen mende daudela aitortu da ere. Horrenbestez, ezin esan aproposa den politika-konponbide bakar bat dagoenik. Horren ordez, ekintza plan honek lau helburu estrategiko zehazten ditu, estatu kide guztietan unibertsalki aplika daitezkeen 20 politika-ekintzaren bitartez lortuko liratekeenak. Beren lehentasuna, bideragarritasuna eta gauzatzearen abiadura testuinguruaren arabera aldatuko dira (55). Ondorioz, herrialde bakoitzak bere egungo egoera aztertu beharko du indartu beharreko egungo politikak, gabeziak eta abagune berriak identifikatu ahal izateko. Herrialde guztiek jarduera fisikoa bultzatzen duten gizarte-, kultura-, ingurumen- eta ekonomia-faktoreak jomuga dituzten politika-ekintza “orokorrak” eta norbanakoan oinarrituriko (hezkuntza- eta informazio- mailako) ikuspegi “bereziak” konbinatu beharko dituzte, unibertsaltasun proportzionalaren printzipioarekin batera gauzatu beharko direnak. Konponbide bakarrik ez dago. Ekintza-plan honek herrialde guztietan aplika daitekeen sistematan oinarritutako ikuspegia eskaintzen du. Sistematan oinarrituriko ikuspegi honi esker herrialdeek beren testuingurura hobekien egokitzen diren politika-ekintzen konbinazio estrategikoa erabakiko dute. Epe motzera (2-3 urte), ertainera (3-6 urte) eta luzera (7-12 urte) gauzatuko diren ekintzak bereiziko dira (Ikus 1. Irudia). Gauzatze osoa nazio-mailan lortzea epe luzerako esfortzu bat da estatu kide gehienentzat. Baina, dagokionean, nazio-mailatik beherako mailetan eta tokiko mailan has daitezke ekintzak gauzatuz, beren eraginkortasuna frogatze aldera eta indarra har dezaten nazio-mailako esfortzuari begira. Ekintzen arrakasta ospatu daiteke, eta ospatu beharko litzateke, agintarien, eragileen eta komunitateko kideen sentsibilizazioa eta babesa handitzeko. Arrakasta lortuko bada, berebiziko garrantzia izango du komunitateak konponbideen eta ekintzen plangintzan eta gauzatzean inplikatzeak. Ondorioz, ekintza plan honek gizarte osorako ikuspegi batean oinarrituriko politika-ekintzak proposatzen ditu, komunitateak ahalduntzeko. Ekintza planaren aplikazio-eremua erakunde bakar baten eskumenaz haraindi doan heinean, bere gauzatzeak lankidetza eraginkorrak eskatuko ditu. Eragile guztiak ekintza plan global honen nazio- mailako gauzatzean inplikatu beharko lirateke, indibidualki eta lankidetzan lan eginaz, jarraian jasotako zazpi funtsezko arloetan: Lidergoa Lidergo eta konpromiso irmo eta argiak behar dira jarduera fisikoa sustatzea eta sedentarismoa murriztea eta sektore ugariren inplikazio aktiboa −maila askotan− bilatzen dituen nazio-mailako ikuspegi bat gauzatu ahal izateko. 42 Portaera eredugarriak izanaz, gomendaturiko ekintzak eta aldaketak gauzatuz eta aplikatuz izan daitezke lider eragileak. Politika eta gobernantza Inplikaturiko eragile guztiek beren politika eta gobernantza ebaluatu eta sendotu beharko lituzkete, jarduera fisikoa sustatu eta sedentarismoa murriztu nahi duen agendarekiko duten sinergiak barneratu eta maximizatzeko. Horretarako, beharrezko politika- eta egoera- adierazpen, jarraibide eta gidak garatu edo eguneratu beharko lituzkete, eragile bakoitzaren testuingurura egokituta eta ekintza plan honen gomendioei jarraiki. Koordinazioa Funtsezkoa da nazio-mailako plangintza, gauzatze, ebaluazio eta jarraipena, bai eta eragile guztien ekarpenak ere, koordinatzea. Osasunaren arloak paper garrantzitsua izan dezake, ezbairik gabe, eragile guztiak batu eta koordinatzeari dagokionez. Halere, beste eragile guztiek lagundu egin beharko dute ere nazio-mailan zein hortik beherako mailetan (dagokionean, hiri- eta komunitate-mailan ere) koordinazio-mekanismo aproposak ezartzen. Baliabideak mobilizatzea Gobernuek NCD gaixotasunak prebenitu eta tratatzeko programen barruan gauzaturiko jarduera fisikoa sustatzeko ekimenetan inbertitu beharko lukete, bai eta ariketa horri loturiko beste arlo garrantzitsu batzuetan ere (garraioa, hiri- antolamendua, kirola eta hezkuntza). Askotan funtsak areagotzea beharrezkoa bada ere, beste batzuetan nahikoa izan daiteke dagoeneko eskuragarri ditugun bitarteko horiek jarduera fisikoa sustatzea xede duten ekintzetara mugitzea eta esleitzea gure esfortzuak sendotu eta bizkortzeko. Beste eragile batzuek ere prozesu hau diruz babesteko aukerak aztertu beharko lituzkete, diru- sarrera gutxiko testuinguru eta herrialdeetan gehienbat, prestakuntza-, ikerketa- eta garapen- ekimenak diruz babestuz. Komunitatearen inplikazioa Gizarte aktibo bat lortzeko eragile guztien inplikazioa eta erantzukizuna bermatu beharko da, banan-banan egokituak, baloratuak, jasangarriak eta eraginkorrak diren konponbideak aplikatzen direla ziurtatzeko. Komunitateko kide guztiak, gizarte zibila, arlo pribatua, erakunde filantropikoak eta beste batzuk inplikatzea xede duten ekimenek onura bateratuak ekarriko dituzte eta beste arlo eta eragileekin adostutako lankidetzak eratzeko eta lankidetza horietako bi aldeek bilatzen dituzten helburu partekatuak lortzeko aukera emango dute. Komunitatea inplikatzeko esfortzuaren lehen fasean ekintza plan globala hedatu egingo da, herrialde bakoitzak gizarte aktiboagoa lortzeko duen konpromiso partekatua zabalduz. Konpromiso horren gauzatzean bidezko, irisgarri eta eskuragarriagoak diren aukerak bermatuko zaizkie pertsona guztiei. Promozioa eta babesa Eragile guztiek aktiboki sustatuko eta babestuko dute herrialdearen testuinguruaren eta lehentasunen arabera zehaztu diren politika- ekintzen gauzatzea. Jarduera fisikoa sustatu eta sedentarismoa murrizteko beharra eta ekimena eta horren eskutik arlo guztiek jasoko dituzten onurak maila guztietan promozionatu beharko dira. Gizarte zibileko eta gobernuz kanpoko erakundeek funtsezko papera izango dute promozio honetan. 43 Ebidentzian oinarritutako jarduna Nazio-mailako zein hortik beherako mailetarako politikaren plangintzak, gauzatzeak eta ebaluazioak datu- eta informazio-sistema sendo eta fidagarri batzuk izan behar dituzte oinarri. Ikerketa eta berrikuntza beharrezkoak dira politika berriak sustatu eta praktika babesteko. Zaintza-sistemak eta politikaren ebaluazioa funtsezko osagaiak dira prozesu nazional guztiaren inguruko jarraipena eta kontu-ematea bermatzeko. Eragile guztiek prozesu honetan inplikatuta egin beharko dute ere, bereziki LMIC herrialdetan. Estatu kideei nazio-mailarako eta hortik beherako mailetarako gomendaturiko 20 politika-ekintzak gauzatzen laguntzeko, OMEk ondokoei emango die lehentasuna: (i) ekintza plan honetarako jarraipen- eta ebaluazio-esparru bat ezartzea eta esparru hori beren testuinguru eta beharretara egokitzen laguntzea aipatu estatuei; (ii) jarduera fisikoa sustatzeko ekimenaren aurrerapena eta garapena ebaluatzen laguntzea estatu kideei, bai eta jarduera fisikoari buruzko politika eta ekintza plan nazional bat garatzen edo eguneratzen (beharrezkoa denean) laguntzea ere; (iii) konpromisoa sendotzea osasunaren arlotik kanpoko arloekin mundu-, eskualde- eta nazio- mailan; (iv) Goi mailako promozio eta hedatzearen lidergoa hartzea jarduera fisikoak 2030 Agendan duen garrantzian nabarmentzeko eta bitartekoen mobilizazioa bizitzeko; eta (v) beste eragileekin batera, eta beharrezkoa denean, arauak, jarraibideak, erremintak eta heziketa-baliabideak garatuko ditu jarduera fisikoa sustatzeko eta sedentarismoa murrizteko 20 politika-ekintzen gauzatzeari laguntzeko. 2. Eranskinak estatu kideek, OMEko Idazkaritzak eta beste eragile batzuek politika-ekintza bakoitzari dagokionez izango dituzten eginkizunak eta betebeharrak zehazten ditu. Ekitaldi jendetsuak antolatzea Onura partekatuak promozionatzea Lan-taldeen gaitasuna handitzea GIZARTE AKTIBOAK SORTZEA Eraikuntza- politika proaktiboak gauzatzea Oinezkoentzako eta bizikletentzako sareak hobetzea INGURUNE AKTIBO BAT SORTZEA Errepide segurtasuna hobetzea Sarbide hobea espazio publiko irekietara 44 Garraio eta hiri- antolamenduko politikak integratzea 1. IRUDIA: Gobernu osoko konponbideak Jarduera Fisikoa sustatzeko Ageri diren zenbakiak gomendaturiko politika-ekintzen horiek dira. Xehetasun gehiagorako, ikus txosten nagusia. PERTSONA AKTIBOAGOAK MUNDU OSASUNTSUAGO BATERAKO SISTEMA AKTIBOAK SORTZEA Gizarte- marketineko kanpainak gauzatu Ikerketa eta garapena eraiki Finantza- mekanismo berritzaileak garatu Babesa zabaltzea Politika, lidergoa eta gobernantza sendotzea Datu-sistemak hobetzea eta integratzea Programak ingurune ezberdinetan abiaraztea Heziketa fisikoa eta eskola- mailako programak hobetzea PERTSONA AKTIBOAK SORTZEA Jarduera fisikoa osasun- eta gizarte- arretako zerbitzuetan txertatzea Adinekoentzako eskaintza hobetzea Inaktiboak direnentzako programak lehenestea Komunitate osorako ekimenak gauzatzea 45 Munduko helduetan eta nerabeetan jarduera fisiko ezak agertzen duen prebalentzian % 15eko murrizketa erlatiboa lortzeko 2030. urterako zehaztu den helmugari begira egindako ibilbidearen tamaina eta aurrerapena neurtzeko, Munduko Osasun Batzarrak NCD gaixotasunak prebenitu eta kontrolatzeko jarraipen-ereduan zehaztu zituen bi adierazleak erabiliko dira; ondokoak, alegia:  gutxiegizko jarduera fisikoaren prebalentzia 18 urtetik gorakoen artean;  gutxiegizko jarduera fisikoaren prebalentzia nerabeen artean (11-17 urte).1 Adostutako gomendioei jarraiki (6, 28, 56, 57), datu bananduak eskaintzea gomendatzen zaie estatu kideei. Honela, ekintza plan honen lehentasun dualak islatzen baitira; ondokoak, alegia: (i) jarduera fisiko ezaren maila orokorra murriztea biztanlerian; eta (ii) herrialde barruko desberdintasunak eta jarduera fisiko ezaren mailak murriztea inaktiboak diren biztanlerietan, herrialde bakoitzak identifikatutakoaren arabera. Bananduriko datuek eremuen araberako datuek jaso beharko lituzkete: Datu bananduak eskaintzea komeni da, desberdintasunen murriztean izandako aurrerapena islatu ahal izateko. jarduera fisikoa lanean, oinez edo bizikletaz egindako jarduera fisikoa eta aisialdia. Halaber, alderdi soziodemografiko, kultural, ekonomiko eta geografikoen araberako datuak eskaini beharko lirateke. Jarraipen-eredua eta adierazleak Ekintza plan honen gauzatze globala eta nazionala egiaztatu aldera, OMEk ondoko konpromisoa hartu du: jarraipen- eta ebaluazio-eredu bat eta prozesua eta bere eragina neurtzeko zenbait adierazle zehaztuko ditu 2018ko abendurako. Une hori iritsita, ohar tekniko bat argitaratuko du bere webgunean, OMEk herrialde bakoitzaren garapena mundu- mailan eta eskualde-mailan nola aztertu eta ebaluatuko duen adieraziz. Aipatu jarraipen-eredu hori garatzerakoan, ekonomia, eraginkortasun eta malgutasun printzipioak aplikatuko dira. Ahal denean, jarraipen-eredu hori datuak biltzeko lan neketsua minimizatzen saiatuko da eta dagoeneko ezarrita dauden datuak biltzeko sistemetan oinarrituko da. Bere eraginkortasuna handitu eta sinergiak bilatze aldera ere, bateragarritasuna bilatuko du osasun-, gizarte- eta ingurumen-izaerako beste plan batzuekin: esaterako, Garapen Jasangarrirako Helburuekin. Honela, herrialde guztietan eskuragarri dauden eta bideragarriak diren prozesu- eta eragin-adierazle garrantzitsuenak identifikatzea izango da erronka. Ahal den guztietan, identifikaturiko adierazleak baloratu eta 1 Ez da adierazlerik proposatzen 11 urtetik beherakoentzat, ez baitago datu-oinarri fidagarririk edo adostasun globalik adin-tarte horretan bilatu behar diren adierazleen, aipatuak neurtzeko erreminten edo atalase ezberdinen inguruan. 46 neurtzeko dagoeneko erabiltzen diren sistemen bidez bilduriko datuak erabiliko dira herrialdeen lana errazteko xedearekin: NCD gaixotasunen inguruko txosten nazionala, errepide segurtasun globalari buruzko txosten nazionala, osasunari buruzko eskola-mailako azterketa globala, eskola- mailako osasun-politiken inguruko azterketa eta zahartze aktiboa sustatzen duten hirien datu- basea. Beharrezko datu globalak, halaber, OMEk eskaintzen dituen datu-base ezberdinetan lor daitezke: hirietako kutsadurari buruzko datu- basea (58) edo UN−Habitat ekimenaren barruan espazio publikoen inguruan egin den ikerketan (59) (GJH11.7rekin bat doa). Kontsulta teknikoak egingo dira, osasunaren arloko eta beste arlo batzuetako adituek ekintza plan global honetako aurrerapena eta bere eragina neurtu ahal izateko erabili beharko liratekeen adierazleei dagokienez duten iritzia jasotzeko. Estatu kideek politika-ekintzak ebaluatzeko egin beharreko lan metodologikoaren eta nazio-mailan eta hortik beherakoetan erabili beharreko erreminten inguruko argibideak jasoko dituzte. Herrialdeek nazio-mailako txostenak erregularki argitaratzea espero da ere. Aurrerapen globalari buruzko txostena Jarduera fisikoa sustatzeko ekintza plan global honen gauzatzearen aurrerapen globalari buruzko txostenak Osasunaren Munduko Batzordearen WHA66.10 (2013) Ebazpeneko 3.9 idatz-zatian jasotakoa beteko du.1 Lehen txostena 2021ean argitaratuko da (2020ko datuak erabiliz). Bigarren txostena 2026an argitaratuko da (2025eko datuak erabiliz). Azken txostena Osasunaren Munduko Batzordeari aurkeztuko zaio, 2030. urtean, osasunari loturiko Garapen Jasangarrirako 2030 Agendako xede eta helmugen inguruko txosten gisara. 1 Ikus: Munduko Osasun Batzarra, 66.10 (2013) ebazpena (http://apps.who.int/gb/ebwha/pdf_files/WHA66/A66_ R10- en.pdf, 2018ko apirilean egiaztatua). Erreferentziak 1. OME. Global recommendations on physical activity for health. Geneva: Osasunaren Mundu Erakundea; 2010. 2. Schuch F, Vancampfort D, Richards J, Rosenbaum S, Ward PB, Stubbs B. Exercise as a treatment for depression: a meta-analysis adjusting for publication bias. J Psychiatr Res. 2016;77:42–51. 3. Mammen G, Faulkner G. Physical activity and the prevention of depression: a systematic review of prospective studies. Am J Prev Med. 2013;45(5):649– 657. 4. Livingston G, Sommerlad A, Orgeta V, Costafreda SG, Huntley J, Ames D, et al. Dementia prevention, intervention, and care. Lancet. 2017;16;390(10113):2673–2734. 5. Das P and Horton R. Rethinking our approach to physical activity. Lancet. 2012;380(9838):189–190. 6. OME. Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013–2020. Geneva: Osasunaren Mundu Erakundea; 2013. 7. Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013– 2020. Geneva: Osasunaren Mundu Erakundea; 2013. 5. orrialdea. 8. OME. Montevideo roadmap 2018–2030 on NCDs as a sustainable development priority. Geneva: Osasunaren Mundu Erakundea; 2017. 9. Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013–2020. Geneva: Osasunaren Mundu Erakundea; 2013. 33-34 orr. 10. OME. Global strategy on diet, physical activity and health. Geneva: Osasunaren Mundu Erakundea; 2004. 11. OME. Regional Office for Europe. Physical activity strategy for the WHO European Region 2016–2025. Kopenhage: Osasunaren Mundu Erakundea; 2016. 12. OME. Tackling NCDs: ‘Best buys’ and other recommended interventions for the prevention and control of noncommunicable disease. Geneva: Osasunaren Mundu Erakundea; 2017. 13. Tremblay M, Aubert S, Barnes JD, Saunders TJ, Carson V, Latimer-Cheung AE, et al. Sedentary Behaviour Research Network (SBRN)-terminology consensus project process and outcome. Int J Behav Nutr Phys Act. 2017;14:75. 14. Owen N, Healy GN, Matthews CE, Dunstan DW. Too much sitting: the population-health science of sedentary behaviour. Exerc Sport Sci Rev. 2010;38(3):105–113. 15. OME. Global status report on noncommunicable diseases. Geneva: Osasunaren Mundu Erakundea; 2014. 16. Sallis J, Bull F, Guthold R, Heath GW, Inoue S, Kelly P, et al. Progress in physical activity over the Olympic quadrennium. Lancet. 2016;388:1325–36. 17. Ding D, Lawson KD, Kolbe-Alexandar TL, Finkelstein EA, Katzmarzyk PT, Mechelen W. et al. The economic burden of physical inactivity: a global analysis of major non-communicable diseases. Lancet. 2016;388(10051):1311–24. 18. Bull F, Goenka S, Lambert V, Pratt M. Physical activity for the prevention of cardiometabolic disease. In: Prabhakaran D, Anand S, Gaziano TA, Mbanya J, Wu Y, Nugent R. (Ed.). Disease Control Priorities. 3rd edition, Vol.5 Cardiovascular, respiratory, and related disorders (DCP3). Washington DC: Munduko Bankua. 2017;79–99. 19. Li Z, Wang W, Yang C, Ding H. Bicycle mode share in China: a city-level analysis of long term trends. Transportation. 2017;(44):773–788. 20. Woodward A, Lindsay G. Changing modes of travel in New Zealand cities. In: Howden-Chapman P, Stuart K, Chapman R, editors. Sizing up the city – Urban form and transport in New Zealand. Wellington: New Zealand Centre for Sustainable Cities, University of Otago; 2010. 21. Sallis J, Cerin E, Conway T, Adams M, Frank L, Pratt M, et al. Physical activity in relation to urban environments in 14 cities worldwide: a cross-sectional study. Lancet. 2016;287(10034):2207–2217. 22. Giles-Corti B, Vernez-Moudon A, Reis R, Turrell G, Dannerberg AL, Badland H, et al. City planning and population health: a global challenge. Lancet. 2016;388:2912– 24. 23. The Shanghai Consensus on Healthy Cities 2016. Shanghai Declaration on promoting health in the 2030 Agenda for Sustainable Development. Global Conference on Health Promotion, Shangai, 2016 (http://www.who.int/ healthpromotion/conferences/9gchp/healthy-city- pledge/en/). 48 24. Lindsey I, Chapman T. Enhancing the contribution of sport to the Sustainable Development Goals. Londres: Commonwealth erakundearen Idazkaritza; 2017. 25. Nazioarteko Batzorde Olinpikoa. Olympic Agenda 2020: 20+20 Recommendations and Sport and Active Society (https://www.olympic.org/news/ olympic-agenda-2020- discussions-culminate-in-20- 20-recommendations). 26. Khan KM, Thompsom AM, Blaire SN, Sallis JF, Powell KE, Bull FC, Bauman AE. Physical activity, exercise and sport: their role in the health of nations. Lancet. 2012;380:59–64. 27. Emakume Errefuxiatuen Batzordea, UNHCR, and GRYC. “We believe in youth”: global refugee youth consultations final report (https:// www.womensrefugeecommission.org/youth/ resources/1385-gryc-final-report-sept-2016). 28. UNESCO: International Charter of Physical Education, Physical Activity and Sport (revised 2015). (http:// www.unesco.org/new/en/social-and-human- sciences/themes/physical-education-and-sport/ sport- charter/, 2018ko apirilean egiaztatua). 29. UNESCO, Report of the Sixth international conference of ministers and senior officials responsible for physical education and sport (MINEPS VI). 1. Eranskina. Kazango Ekintza Plana. SHS/2017/5 REV Paris, 2017ko iraila; 2017ko uztailaren 14-15ean onartua (http://unesdoc. unesco.org/images/0025/002527/252725E.pdf). 30. OME. Report of the Commission on Ending Childhood Obesity: implementation plan: executive summary. Geneva: Osasunaren Mundu Erakundea; 2017 (http://www.who.int/end-childhood-obesity/ publications/echo-plan-executive-summary/en/). 31. Van Dongen JM, Proper KI, van Wier MF, Van der Beek AJ, Bongers PM, Mechelen W, et al. Systematic review on the financial return of worksite health promotion programmes aimed at improving nutrition and/or increasing physical activity. Obes Rev. 2011;(12):1031–49. 32. OME. Global strategy and action plan on ageing and health (2016–2020). Geneva: Osasunaren Mundu Erakundea; 2016. 33. OME. HEARTS Technical package for cardiovascular disease management in primary health care. Geneva: Osasunaren Mundu Erakundea; 2016. 34. OME. mHealth: new horizons for health through mobile technologies. Geneva: Osasunaren Mundu Erakundea; 2011 (http://www.who.int/goe/ publications/goe_mhealth_web.pdf). 35. Labrique AB, Vasudevan L, Kochi E, Fabricant R, Mehl G. mHealth innovations as health system strengthening tools: 12 common applications and a visual framework. Global Health: Science and Practice. 2013;1(2):160–71. 36. Nazio Batuen A/RES/70/1 Ebazpena: Transforming our world: the 2030 Agenda for Sustainable Development; Nazio Batuen 70. Batzar Nagusiak onartua, 2015eko irailaren 25ean (http://www.un.org/en/development/desa/ population/migration/generalassembly/docs/ globalcompact/A_RES_70_1_E.pdf). 37. OME eta Nazio Batuak. Global plan for the decade of action for road safety 2011–2020. Geneva: Osasunaren Munduko Erakundea; 2011 (http://www.who.int/ roadsafety/decade_of_action/plan/en/). 38. OME. WHO public health & environment global strategy overview 2011. (http://www.who.int/ phe/publications/PHE_2011_global_strategy_ overview_2011.pdf). 39. Nazio Batuen Habitat III Ekimenak onartu zuen Hiri Agenda Berria, 2016; Nazio Batuen Batzar Nagusiak 71/256 ebazpenaren bidez berretsi zuen (http://www.unorg/en/development/desa/ population/migration/generalassembly/docs/ globalcompact/A_RES_71_256.pdf). 40. OME. Mental health action plan 2013–2020. Geneva: Osasunaren Mundu Erakundea; 2013. 41. WHA70/2017/REC/1, WHA70(17) Erabakia: Resolutions, Decisions and Annexes. Munduko Osasun Batzarra, 2017ko maiatzaren 22-31 (http:// apps.who.int/gb/ebwha/pdf_files/WHA70-REC1/ A70_2017_REC1-en.pdf#page=1). 42. Every Woman Every Child. The global strategy for women’s, children’s and adolescents’ health (2016– 2030) (http://www.everywomaneverychild.org/ wp- content/uploads/2017/10/EWEC_GSUpdate_ Brochure_EN_2017_web.pdf). 49 43. OME/UNICEF. Every Woman Every Child. Every newborn: an action plan to end preventable deaths. Geneva: Osasunaren Mundu Erakundea; 2014. 44. OME. WHO global disability action plan 2014–2021. Better health for all people with disability. Geneva: Osasunaren Mundu Erakundea; 2015. 45. Development Initiatives. Global nutrition report 2017: nourishing the SDGs. Bristol: Erresuma Batua; 2017. 46. United Nations Decade of Action on Nutrition 2016– 2025 (https://www.un.org/nutrition/home). 47. Bauman AE, Reis RS, Sallis JF, Wells JC, Loos RJ, Martin BW. Correlates of physical activity: why are some people physically active and others not? Lancet. 2012;(380):258–71. 48. Marmot M. The health gap: the challenge of an unequal world. Bloomsbury Publishing, 2015. 49. Planning and design for sustainable urban mobility: global report on human settlements 2013. Oxford, Erresuma Batua: United Nations Human Settlements Programme (UN-Habitat); 2013 (https://unhabitat. org/planning-and-design-for-sustainable-urban- mobility- global-report-on-human-settlements-2013/). 50. United Nations General Assembly resolution 64/255 (2010) on improving global road safety (http://www. who.int/violence_injury_prevention/publications/ road_traffic/UN_GA_resolution-54-255-en.pdf 51. United Nations Convention on the Rights of the Child (https://www.savethechildren.org.uk/what-we-do/ childrens-rights/united-nations-convention-of-the- rights- of-the-child). 52. United Nations Convention on the Rights of Persons with Disabilities 53. Open-ended Working Group on Ageing for the purpose of strengthening the protection of the human rights of older persons; report of the eighth working session (https://social.un.org/ageing- working- group/eighthsession.shtml). 54. Global status report on violence prevention 2014. Geneva: Osasunaren Mundu Erakundea; 2014, UNDP eta UNODC ekimenek bultzatua (http://www. who.int/violence_injury_prevention/violence/status_ report/2014/en/). 55. Reis RS, Salvo D, Ogilvie D, Lambert EV, Goenka S, Brownson RC. Scaling up physical activity interventions worldwide: stepping up to larger and smarter approaches to get people moving. Lancet. 2016;388(10051):1337–48. 56. OME. NCD Global Monitoring Framework: ensuring progress on noncommunicable diseases in countries (http://www.who.int/nmh/global_monitoring_ framework/en/). 57. United Nations Convention on the Rights of Persons with Disabilities, Article 31, Statistics and data collection (point 2) (https://www.un.org/ development/desa/disabilities/convention-on-the- rights- of-persons-with-disabilities/convention-on- the-rights- of-persons-with-disabilities-2.html). 58. OME. WHO Global Urban Ambient Air Pollution Database (2016ko eguneraketa) (http://www.who.int/phe/health_ topics/outdoorair/databases/cities/en/). 59. UN-Habitat for a Better Urban Future: City Prosperity Initiative (https://unhabitat.org/urban-initiatives/ initiatives- programmes/city-prosperity-initiative/). 50 Jarduera fisikoak osasun-, gizarte- eta ekonomia-onura ugari dakartza. Jarduera fisikoa areagotuko duten politika-ekintzetan inbertitzeak Garapen Jasangarrirako Helburuak (GJH) lortzen lagunduko du ere. Oinezko zein bizikleta bidezko joan-etorri, kirol, aisialdi aktibo eta jolasaren bitartez jarduera fisikoa sustatu nahi duten ekintzek zuzeneko zein zeharkako ekarpenak egiten dizkiote 13 GJH lortzeko esfortzuari. 51 GJH Helmuga Ekarpena 2.2 Malnutrizioarekin bukatzea eta, 2025. urterako asko jota, 5 urtetik beherakoen garapen-atzerapenari eta emaziazioari buruz nazioartean adosturiko helmugak lortzea. Neska nerabeen, haurdunaldian edo edoskitzean dauden emakumeen eta adinekoen elikadura-beharrak asetzea. Gizentasuna eta gehiegizko pisua malnutrizio-erak dira. Jarduera fisikoak pisu osasuntsu bat mantentzen eta pisua galtzen lagun dezake (1,2). 3.4 NCD gaixotasunen ondoriozko hiltze goiztiarrak heren batean murriztea, buruko osasuna eta ongizatea sustatzen duen prebentzio eta tratamenduaren bitartez. Jarduera fisikoa eta sedentarismoa lehen- mailako arrisku-faktoreak dira NCD gaixotasunerako. Jarduera fisikoa areagotzeak NCD gaixotasunak biztanleria orokorrean eta arriskuan dauden norbanakoetan prebenitzen eta tratatzen laguntzen du (3). Jarduera fisikoa handituz gero, gaixotasunen zama eta hiltze-tasa murriztuko dira eta pertsona guztien ongizatea eta buruko osasuna sustatuko da. 3.6 Errepide istripuen ondoriozko heriotza eta lesio globalak erdira gutxitzea. Istripuen erdian oinezkoak eta txirrindulariak daude inplikatuta. Trafiko- bolumenak eta ibilgailuen abiadura murrizteak eta oinezkoen, txirrindularien segurtasuna eta garraio publikoaren erabilera sustatzen duen azpiegitura hobetzeak errepide istripuak murriztu eta, aldi berean, jarduera fisikoa sustatuko du (4). GOSERIK EZ OSASUNA ETA ONGIZATEA 52 GJH Helmuga Ekarpena 3.8 Osasun-arreta unibertsala lortzea (UHC, ingelesez). Honen barruan ondokoak daude ere: finantza- arriskuaren aurreko babesa, osasun- arretako kalitatezko zerbitzuak jasotzeko aukera bermatzea eta funtsezko sendagai eta txerto seguru, eraginkor eta merkeak eskuratzeko eskubidea pertsona guztientzat. UHC delakoaren barruan NCD gaixotasunak prebenitzea eta tratatzea xede duten osasun- zerbitzuak daude (5). Jarduera fisikoa NCD gaixotasunei dagokienez garrantzi handia duen arrisku-faktorea da. Kalitatezko osasun-arretako zerbitzuek jarduera fisikoa aintzat hartu beharko lukete, aholku/gomendioen bitartez, NCD delakoak prebenitzeko erarik eraginkorrenetako bat den heinean (6). 3.9 Osagai kimiko arriskutsuen eta aire, ur eta lurreko kutsaduraren ondoriozko heriotzak eta gaixotasunak era nabarmenean murriztea. Autoa hartu beharrean oinez, bizikletaz ego garrai publikoan mugituz gero isurpenak murriztuko ditugu, airearen kalitatea hobetuz (7) eta, horrenbestez, aireko kutsaduraren ondoriozko heriotzak eta gaixotasunak gutxituko ditugu. 4.1 Neska-mutil guztiek kalitatezko (doakoa eta bidezkoa) lehen eta bigarren hezkuntza bukatzen dutela bermatzea, beren ikaskuntza-prozesuaren emaitzak hobetuz. Eskola-ingurunean kalitatezko heziketa fisikoa eta jarduera fisikoa egiteko aukerak bermatuz gero, parte-hartzea areagotu daiteke jarduera fisikoan. Neska-mutilek beren jarduera fisikoa areagotzen badute, kontzentratzeko beren gaitasuna eta beren funtzio kognitiboa hobetuko dute eta, ondorioz, beren emaitza akademikoak hobeak izango dira (8). 4.2 Neska-mutil guztiek kalitatezko eskolaurreko hezkuntza-arreta jasotzen dutela bermatzea, lehen hezkuntzarako prest egon daitezen. Eskola-ingurunean garaturiko jarduera fisikoko programen eskutik, neska-mutilek ohitura osasuntsuak, mugimenduzko jokabideak eta jarrera eta ohitura positiboak garatuko dituzte. Osagai horiek guztiek, bilduta, lehen hezkuntzarako prestatzen dituzte neska- mutilak eta jarduera fisikoari loturiko gozamena handiko diete (6). 4.A Adingabeen beharrei, desgaitasunari eta generoari loturiko alderdiak aintzat hartu dituzten hezkuntza-zentroak eraikitzea eta eguneratzea eta seguruak, indarkeriarik gabekoak, inklusiboak eta eraginkorrak diren ikasteko inguruneak eskaintzea adingabe guztiei. Hezkuntza-azpiegiturek adingabeei jarduera fisikoa egin eta sedentarismoa murrizteko aukera emango dieten gune seguru, inklusibo eta irisgarriak (estalita eta estali gabe) izan beharko dituzte, ikasteko ingurunea hobea izan dadin guztiontzat (9). KALITATEZKO HEZKUNTZA 53 GJH Helmuga Ekarpena 5.1 Emakume eta nesken aurkako diskriminazio era guztiekin amaitzea. Herrialde gehienetan, genero baten aldeko joera ikus daiteke jarduera fisikoari dagokionez: gizonezkoek emakumezkoek baino aukera gehiago dituzte aktibo izateko (10). Emakumeek eta neskek beren bizitzan zehar jarduera fisikoa egiteko izango dituzten aukerak ugaritzeak diskriminazioarekin amaitzen lagun dezake. Jarduera fisiko horren ondorioz, emakumeek eta neskek trebezia berriak eskuratuko dituzte. Trebezia horien eskutik, beren konfiantza-mailak gora egingo du eta diru- sarrerak dakartzaten jardueretan eta ekonomia-merkatuan parte-hartzeko aukera handiagoak izango dituzte. Kirolak bereizkeria sustatzen duten ideien eta ikurren hedatzean lagun dezake (11). Baina kirola, aldi berean, ideia horren aurka borrokatzeko bide bat izan daiteke ere, diskriminazio era guztiekin amaitzeko beharra zabalduz. 8.3 Garapena xede dituzten politikak bultzatzea jarduera produktiboak, enplegu duinak, ekintzailetza, sorkuntza eta berrikuntza babesteko. Eta enpresa mikro, txiki eta ertainen sorrera sustatzea, finantzazioa lortzeko moduak erraztuz adibidez. 8.5 Kalitatezko enplegu duina bermatzea emakumezko eta gizonezko guztioi, gazte eta desgaituak barne. Eta ordainsari berdinak bermatzea lan berdina egitearen ordainean. Oinezko zein bizikleta bidezko joan-etorriak (garraiobide gisara edo aisialdirako), kirolak, jolasa eta aisialdi aktiboa sustatzen duten programen eskaintza zabaltzearen ondorioz parte-hartzeak gora egiten badu jarduera fisikoan, horrek enplegu berrien sorrera ekar dezake programa eta zerbitzu horiek eskaintzen dituztenentzat, bai eta prestakuntza zein profesionalen garapenerako zerbitzuak eskaintzen dituztenentzat. Osasunaren arloko eta horretatik kanpoko politika-gomendioen gauzatzeari loturiko enplegu-sorrerak langabezia gutxitzen lagun dezake aukera berriak eskainiko baitizkie gazte, adineko eta desgaituei. Lanean dauden horien kasuan, jarduera fisikoa areagotzeak lantokian duten beren produktibitatea hobe dezake. Halaber, lesioak eta absentismoa murriztuko dute. GENERO BERDINTASUNA LAN DUINA ETA HAZKUNDE EKONOMIKOA 54 GJH Helmuga Ekarpena 8.6 Lanik gabe, eskolatik edo hezkuntza-sistematik kanpo dauden gazteen proportzioa era nabarmenean murriztea. 8.9 Enplegua sortzen duen eta bertako kultura eta produktuak sustatzen dituen turismoa bultzatzen duten politikak diseinatzea eta abian jartzea. Oinez, bizikletaz egin beharreko ibilaldiak eta ekitaldi masiboak (adin eta gaitasun guztietarako egokiak) nazio-mailan zein hortik beherako mailetan sustatzeak turismoa bultza dezake eta nazioarteko turistak zein turista nazionalak ekar ditzake. Honela, tokiko ekonomiak sendotuko lirateke enplegua handituz eta ekonomiaren hazkundeari lagunduz. 9.1 Kalitatezko azpiegitura (konfiantzazkoa, jasangarria eta erresilientea) garatzea, eskualde- mailako eta mugaz gaindiko azpiegitura barne, garapen ekonomikoa eta gizakion ongizatea bultzatzeko. Arreta berezia jarriko zaio aukera- berdintasunari. Ongizatea sustatzeko azpiegitura jasangarriak oinezkoentzako eta txirrindularientzako sareak bildu beharko lituzke. Oinezkoentzako eta txirrindularientzako sareak hobetuz jarduera fisikoa bultza daiteke. Horrek garraio jasangarria eta gizakion ongizatea (fisikoa zein buruko osasuna) susta dezake. Oinezkoentzako eta txirrindularientzako sare jasangarriak garatzeak enplegua sortzeko eta garapen ekonomikoa bultzatzeko aukera eman dezake (12). 10.2 Pertsona guztien gizarte-, ekonomia- eta politika-inklusioa ahalduntzea eta sustatzea, beren adina, sexua, desgaitasuna, arraza, etnia, jatorria, erlijioa, egoera ekonomikoa eta beste edozein egoera dena dela. Jarduera fisikoko programek eta kirolek justizia eta inklusioa bezalako balioak sustatzen dituzte. Jarduera horiek partaideak ahaldundu ditzakete, beren ezaugarri indibidualen gainetik. Ahalduntze-zentzu handiago batek ekarpen handia izan dezake gizarte-, ekonomia- eta politika-arloetan. INDUSTRIA, BERRIKUNTZA ETA AZPIEGITURA DESBERDINTASUNAK MURRIZTEA 55 GJH Helmuga Ekarpena 10.3 Aukera-berdintasuna bermatzea eta desberdintasunekin amaitzea. Lege, politika eta praktika diskriminatzaileak bertan behera uztea eta, horien ordez, lege, politika eta ekintza aproposak indarrean jartzea. Desberdintasunak murrizteko aukerak eskaintzen dituenez, kirola gizarte inklusibo bat (lege diskriminatzailerik eta bereizkeria sustatzen edo egonkortzen duten praktikarik gabekoa) sortzeko bide bat izan daiteke. 11.2 Garraio-sistema seguruak, merkeak, irisgarriak eta jasangarriak bermatzea pertsona orori, errepide segurtasuna handituz. Horretarako, garraio publikoa handitu beharra dago, arreta berezia eskainiz gizarte- egoera ahulenean dauden pertsonen beharrei: emakume, haur, desgaitu eta adinekoak. Garraio-sistema seguru, merke, irisgarri eta jasangarriak guztiontzat, bereziki gizarte- egoera ahulenean dauden pertsonentzat. Lehentasuna eman beharko die oinezkoentzako eta txirrindularientzako sareei eta garraio publiko hobe bati. Jarduera fisikoa sustatzen duen garraio- azpiegitura hobe batek errepide segurtasuna hobe dezake erabiltzaile guztientzat (13). 11.3 Hiri-antolamendu inklusibo eta jasangarri bat hobetzea eta giza-kokaleku partizipatibo, integratzaile eta jasangarriak sustatzea eta kudeatzea herrialde guztietan. Hiri jasangarriak antolatzeko politikek jarduera fisikoa sustatzen dute normalean, jendea fisikoki aktiboagoa baita, trinkoki konektatuta dauden hirigunetan (14). 11.6 Hirien per capita eragin negatiboa gutxitzea, arreta berezia eskainiz airearen kalitateari eta udal hondakinen eta beste hondakin guztien kudeaketari. Garraio-azpiegitura hobe batek oinezko eta bizikleta bidezko joan-etorriak eta garraio publikoaren erabilera susta ditzake (12). Oinezko eta bizikleta bidezko joan-etorriak eta garraio publikoaren erabilera handitzen badira, autoen erabilera murriztu egingo da eta, ondorioz, isurpenak murriztuko dira, hiriak duen per capita eragin negatiboa gutxituz honela.1 1 Ikus hiri eredugarriak: Bogota, esaterako (https://www.theguardian.com/sustainable-business/blog/bogota- empowering- citizens-to-cycle). HIRI ETA KOMUNITATE JASANGARRIAK 56 GJH Helmuga Ekarpena 11.7 Sarbide unibertsala ematea berdegune inklusibo, irisgarri eta publikoetara, batez ere emakume eta haur, adineko eta desgaituei. Sarbide unibertsala ematen denean berdegune inklusibo, irisgarri eta publikoetara gune horiek gehiago erabiltzen dira jarduera fisikoa egiteko (15). Honek, aldi berean, gune horien eskaria igotzen du eta egun dauden horiek mantentzea eskatzen du. 11.A Gizarte-, ekonomia- eta ingurumen loturak sustatzea hiri, aldiri eta landa-eremuen artean, nazio-mailako zein eskualde- mailako lurralde-antolamendua eta garapena indartuz. Jarduera fisikoa sustatu nahi duen hiri- garapen eta lurralde-antolamendu batek (bereziki komunitate- eta eskualde-mailako kirolen kokapenaren eta oinezko zein bizikleta bidezko joan-etorriak bultzatzen dituen auzoen diseinu trinko baten bitartez) komunitate-mailako loturak ezartzen lagunduko du, koordinazio eta lankidetzaren bitartez, hiri-gune ezberdinen artean eta hiri-gune zehatz baten barruan (16). 12.8 Beharrezko informazio eta sentsibilizazio guztia bermatzea pertsona guztiei, dauden lekuan daudela, bizi-estilo eta garapen jasangarri baterako, naturarekin harmonian. Lurraren osasuna eta norbanakoaren osasuna ez dira kontrajarriak. Lurrarekin eta besteekin harmonian bizi ahal izateko, lehentasuna eman behar zaie garapen eta bizi-estilo jasangarriei. Oinezko eta bizikleta gaineko joan- etorriak handituz gero, naturaren jasangarritasuna eta kontserbazioa sustatuko dugu, autoa gutxiago erabiliko baita. Halaber, norbanakoak duen ingurumen-eraginari buruzko sentsibilizazioa areagotuko da. EKOIZPEN ETA KONTSUMO ARDURATSUAK 57 GJH Helmuga Ekarpena 12.C Kontsumo ez eraginkorrak sustatzen dituzten erregai fosilek jasotzen dituzten laguntzak arrazionalizatzea merkatuak ez distortsionatzeko, herrialdearen testuinguruaren arabera. Hemen sartuko dira zergen berregituratzea eta bidezkoak ez diren laguntzak bertan behera uztea, horrelakorik dagoenean, duten ingurumen-eragina islatzeko xedearekin. Garapen bidean dauden herrialdeen beharrak eta baldintzak aintzat hartuko dira, beren garapenean egon daitezkeen eragin negatibo guztiekin akabatu eta gizarte- egoera ahulenean dauden komunitateak babesteko. Halaber, jarduera fisikoari esker naturaz gozatzen dugunean (espazio berde eta urdinak2), espazio horien balioa aitor dezakegu (17). Horrek, mota horretako gune gehiago eta dauden horien kontserbazioa eskatzera eraman beharko gintuzke. 13.1 Erresilientzia eta klimari loturiko arrisku eta hondamendi naturaletara egokitzeko gaitasuna handitzea herrialde guztietan. 13.2 Klima-aldaketa gelditzeko neurriak nazio-mailako politika, estrategia eta plangintzan integratzea. 2 “Espazio urdin” da ibai, laku eta itsasotik gertu dagoen espazio oro. Lurraren erabilerak eta garraioaren arloko politikak, oinezko eta bizikleta bidezko joan-etorriak eta garraio-publikoaren erabilera sustatzen duten zerga-, ingurumen- eta hezkuntza-izaerako neurriekin konbinatuta, autoaren erabilera murrizten lagunduko dute (18). Eta autoa gutxiago erabili eta oinezko eta bizikleta bidezko joan-etorriak areagotuz gero, erregai fosil gutxiago erreko ditugu eta, horrenbestez, isurpenak murriztuko dira, klima-aldaketa geldotuz. KLIMAREN ALDEKO EKINTZA 58 GJH Helmuga Ekarpena 15.1 Azaleko eta lurpeko ur- ekosistemen eta inguruko lurren (baso, hezegune, mendi eta larre) kontserbazio, birgaitze eta erabilera jasangarria bermatzea, nazioarteko hitzarmenek eskatzen dutenari jarraiki. 15.5 Presaz esku hartzea habitat naturalen narriadura gutxitu, biodibertsitatearen galera erdira murriztu eta, 2020. urterako, desagertzeko arriskuan dauden espezieak kontserbatu eta babesteko. Jarduera fisikoa natura-guneetan egiteak lurraren eta biodibertsitatearen erabilerak, kontserbazioak eta birgaitzeak duten garrantziaren inguruko sentsibilizazioa areagotuko du. Eta geroz eta handiagoa den sentsibilizazio horrek jarduera fisikoa eta aisialdi aktiboa ahalbidetzen duten natura- guneak zaintzeko eskari handiagoa ekarriko du. Habitat natural horiek zaintzeak biodibertsitatearen galera geldotuko du eta arriskuan dauden espezieen desagerpena ekiditen/geldotzen lagunduko du. 16.1 Indarkeria-adierazpen guztiak eta horiei loturiko heriotzak era nabarmenean murriztea, mundu osoan. Komunitatearen barruan oinez edo bizikletaz ibiltzeak gizarte-balio positiboak elikatzen ditu, ondokoak bezalakoak: inklusioa, lankidetza eta bizikidetza, adin, genero, egoera sozioekonomiko, nazionalitate eta politika-sinesmen ezberdineko pertsonak batzea. Eta jarduera fisikoari esker barneraturiko komunitate-zentzu handiago horrek indarkeria, gatazkak, ustelkeria eta eroskeriak murrizten lagun dezake, diskriminatzaileak ez diren legeak eta politikak sustatzen dituen bitartean. 16.B Diskriminatzaileak ez diren lege eta politikak sustatzea eta indarrean jartzea, garapen jasangarriaren alde. Oinezko zein bizikleta gaineko joan-etorriak eta garraio publikoaren erabilera sustatzen dituen hiri-antolamendu egoki batek komunitatearen segurtasuna eta zaintza areagotzen du, beste egoera batean kalean egongo ez liratekeen pertsonak kalean egongo baitira. Eta, ondorioz, zaintza handiago horren eskutik indarkeria, eta horri loturiko heriotzak gutxituko dira (19). LEHORREKO EKOSISTEMETAKO BIZITZA BAKEA, JUSTIZIA ETA INSTITUZIO SENDOAK 59 GJH Helmuga Ekarpena 17.6 Garapen jasangarriaren aldeko lankidetza globalak hobetzea. Lankidetza horiek garapen jasangarrirako helburuak herrialde guztietan (garapen bidean dauden horietan bereziki) lortzeko xedearekin ezagupena, jarduteak, teknologiak eta finantza-bitartekoak partekatzen dituzten eragile anitzeko lankidetzekin osatuko dira. Elkarrekin lan eginez gero biztanleria jomuga duten jarduera fisikoa sustatzeko nazio-mailako programen gauzatzean, GJHak lortzea helburu duten eragile guztien, gobernu-erakunde, arlo pribatu eta gizarte zibilaren arteko lankidetzak sustatu eta beren garrantzia agerian utziko da. HELBURUAK LORTZEKO ITUNAK 60 Erreferentziak: 1. Eranskina 1. Development Initiatives. Global nutrition report 2017: nourishing the SDGs. Bristol: Erresuma Batua; 2107. 2. OME. Report of the Commission on Ending Childhood Obesity: implementation plan: executive summary. Geneva: Osasunaren Mundu Erakundea; 2017 (http://apps.who.int/iris/bitstream/10665/259349/1/ WHO- NMH-PND-ECHO-17.1-eng.pdf?ua=1). 3. OME. Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013–2020. Geneva: Osasunaren Mundu Erakundea; 2013. 4. OME. Global plan for the decade of action for road safety 2011–2020. Geneva: Osasunaren Mundu Erakundea; 2011 5. OME/Munduko Bankua. Tracking universal health coverage: 2017 Global Monitoring Report. Osasunaren Mundu Erakundea eta Berreraikitze eta Garapenerako Nazioarteko Bankua/Munduko Bankua; 2017 6. OME. Tackling NCDs: ‘Best buys’ and other recommended interventions for the prevention and control of noncommunicable disease. Geneva: Osasunaren Mundu Erakundea; 2017. 7. Macmillan A and Woodcock J. Understanding bicycling in cities using system dynamics modelling. J Transp Health. 2017;7:269–279. 8. UNESCO. Social and Human Science Sector. Quality physical education guidelines for policy-makers. Paris: UNESCO; 2015 (http://unesdoc.unesco.org/ images/0023/002311/231101E.pdf). 9. UNESCO, Report of the Sixth international conference of ministers and senior officials responsible for physical education and sport (MINEPS VI).. Eranskina. Kazango Ekintza Plana. SHS/2017/5 REV Paris, 2017ko iraila; 2017ko uztailaren 14-15ean onartua (http://unesdoc. unesco.org/images/0025/002527/252725E.pdf). 10. Sallis J, Bull F, Guthold R, Heath GW, Inoue S, Kelly P, et al. Progress in physical activity over the Olympic quadrennium. Lancet. 2016;388:1325–36. 11. UNESCO. International Charter of Physical Education, Physical Activity and Sport (revised 2015) (http:// www.unesco.org/new/en/social-and-human-sciences/ themes/physical-education-and-sport/sport- charter/). 12. Nazio Batuen Habitat III ekimenak onartu zuen Hiri Agenda Berria, 2016; Nazio Batuen Batzar Nagusiak 71/256 ebazpenaren bidez berretsi zuen (2016). 13. Pucher J and Dijkstra L. Promoting safe walking and cycling to improve public health: lessons from the Netherlands and Germany. Am J Public Health. 2003;93(9):1509–16. 14. Sallis J, Cerin E, Conway T, Adams M, Frank L, Pratt M, et al. Physical activity in relation to urban environments in 14 cities worldwide: a cross-sectional study. Lancet. 2016;287(10034):2207–2217. 15. OME Europako Eskualde Ordezkaritza. Urban green spaces: a brief for action. Kopenhage: Osasunaren Mundu Erakundea; 2017 (http://www.euro.who.int/ data/ assets/pdf_file/0010/342289/Urban-Green-Spaces_ EN_WHO_web.pdf?ua=1). 16. Sallis JF, Bull F, Burdett R, Frank L, Griffiths P, Giles-Corti B, Stevenson, M. Use of science to guide city planning policy and practice: how to achieve healthy and sustainable future cities. Lancet. 2016;388(10062):2936–2947. 17. Ward CD, Parker CM, Shackleton M. The use and appreciation of botanical gardens as urban green spaces in South Africa. Urban Forestry & Urban Greening. 2009;9:49–55. 18. Sustainable mobility for all. Global mobility report 2017: tracking sector performance. Washington, DC; 2017 (https://openknowledge.worldbank. org/bitstream/handle/10986/28542/120500. pdf?sequence=6&isAllowed=y). 19. Foster S, Hooper P, Knuiman M, Christian H, Bull F, Giles-Corti B. Safe RESIDential Environments? A longitudinal analysis of the influence of crime- related safety on walking. Int J Behav Nutr Phys Act. 2016;(13)22. 61 OMEko estatu kideentzat, OMEko Idazkaritzarentzat eta beste eragile batzuentzat gomendatutako ekintzak, Jarduera Fisikoari buruzko 2018-2030 Ekintza Plan Globala gauzatzeko. ESTATU KIDEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK OMEKO IDAZKARITZARENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK Komunikazio-kanpaina eraginkorrak egitea, komunitate-mailako programei lotuta, jarduera fisiko erregularrak eta, gaitasunaren arabera, hain sedentarioa ez den portaerak norberaren, familiaren eta komunitatearen ongizaterako dituzten onura ugarien kontzientziazioa, ezagutza eta ulermena areagotzeko eta gehiago baloratzeko. 1. Nazio-mailako komunikazio estrategia bat garatzea jarduera fisikoa sustatzeko, jarduera fisikoko ekintza plan nazionalaren barruan. Estrategiaren xedea izango da jarduera fisikoaren onuren inguruko osasun-onurak hedatzea, jarrera-aldaketa bat sustatzea eta gure osasunaren ondoko ezagupena zabaltzea. 2. Hezkuntza publikoko, sentsibilizazioa eta jokabide aldaketa bultzatzeko kanpaina erregularrak egitea ohiko hedabideetan eta sare sozialetan. Horiek osatzeko, komunitate-mailako ekimenak egingo dira jarduera fisikoaren inguruko jarrera positiboak bultzatu eta jarduera fisikoa sustatzeko eta sedentarismoa gutxitzeko era ezberdinak hedatzeko (1). 3. Kirol, kultura, arte, osasunaren arloetako ekitaldiak eta beste ekitaldi jendetsu batzuk erabiltzea sentsibilizazioa hedatu eta ikusle eta zaletuen artean eta komunitatearen baitan jarduera fisikoa sustatzeko eta sedentarismoa murrizteko. 4. Osasunaren eta bestelako arloen arteko lankidetzan laguntzea eta aktibatzea jarduera fisikoa sustatu eta sedentarismoa gutxitu nahi duten ekimenen inguruko sentsibilizazioa testuinguru ezberdinetan, agintarien artean eta komunitatean bultzatzea xede duten munduko, nazio-mailako eta eskualde-mailako jardunaldi/aste/hiletan parte har dezaten. Autorik gabeko eguna, fitness egun nazionala, lanera bizikletaz joateko eguna/astea, jarduera fisikoa eta kirolak bultzatzeko egunak, etab., horren adibide dira. 5. Estatu kideak inplikatzea, dagokionean, nazioarteko, eskualde- eta nazio-mailako jarduera fisikoa sustatzeko kanpainetan parte har dezaten, kanpaina horien oihartzuna eta eragina handitzeari begira. 6. Nazio Batuak eta estatu kidea inplikatzea nazioarteko, nazio-mailako eta eskualde-mailako jarduera fisikoa sustatu eta sedentarismoa gutxitzeko beharrari buruzko sentsibilizazio-kanpainetan parte har dezaten, batez ere NBek sustatu duten Nazioarteko Egun bati lotuta badaude, arlo, agintari eta nazioarteko komunitatea sentsibilizatzeko helburuarekin. Osasunaren aldeko Nazioarteko Eguna, Adinekoen Nazioarteko Eguna, Yogaren Nazioarteko Eguna, Garapena eta Bakearen aldeko Kirolaren Nazioarteko Eguna, Familien Nazioarteko Eguna, Ingurumenaren Nazioarteko Eguna eta Munduko Hirien Eguna horren adibide dira. 7. Hedabideen arloko materialak eta ezagutzak eraginkorki partekatzea ahalbidetuko duen mekanismo bar ezartzea, kanpainen garapen eta gauzatzearen eraginkortasuna bermatzeko, LMIC herrialdeetan gehienbat. 8. NCD gaixotasunen inguruko “Produkturik Onena” izaerako komunikazio-kanpaina prestatzen eta gauzatzen laguntzea estatu kideei. Erremintak, bitartekoak eta jardute onak partekatuko dira jarduera fisikoari buruzko komunikazio-kanpainen emaitzarik onenak lortzeko xedearekin. 63 9. Eragile guztiek jarduera fisikoa sustatu eta sedentarismoa murriztea xede duten nazio-, eskualde-eta mundu- mailako aldizkako sustapen-kanpainak zabaltzen lagundu beharko lukete. Jarduera fisikoa sustatzeari begira, ondokoak bultzatuko dira, besteren artean: oinezko eta bizikleta gaineko joan-etorriak, aisialdi aktiboa, kirolak, jolasa eta herri-kirolak. 10. Nazioarteko eta nazio-mailako GKEek beren kanpainetan eta aholkularitza-jardueretan jarduera fisikoa sustatzeko edo babesteko dauden aukera guztiak identifikatu beharko dituzte. Adibidez: Bihotzaren Nazioarteko Eguna, Diabetesaren Nazioarteko Eguna, Bizikleta Hiria. 11. Elkargoek (medikuak, kirol arlokoak eta osasunaren arloko erakundeak, irakasleak, kirol erakundeak, oinezkoen eta txirrindularien elkarteak eta antzekoak) jarduera fisikoari buruzko sentsibilizazioa beren kide eta zaleen artean sustatzeko kanpainak egin beharko dituzte (edo kanpaina horietan parte hartu), nazio-mailan zein hortik beherako mailetan. 12. Ikerketa sustatzen duten erakundeek eta ikertzaileek gizatalde ezberdinak jomuga dituzten komunikazio- kanpaina ezberdinen eraginkortasuna ebaluatu beharko dute, gehienbat herrialde bakoitzean inaktiboak diren pertsonak jomuga duten kanpainena, eraginkorrenak diren ikuspegiak eta estrategiak identifikatze aldera. *besteak beste, GKE, gizarte zibileko erakunde, unibertsitate eta ikerketa-komunitate, babesle, nazioarteko eta eskualde-mailako garapen erakunde, hiri eta udal edo arlo pribatuko erakundeak. 1 OMEk “produkturik onena” delakoen artean sartu du ekintza hau, kutsakorrak ez diren gaixotasunak prebenitu eta kontrolatzeari dagokionez (Iturria: http://apps.who.int/iris/bitstream/10665/259232/1/WHO-NMH-NVI-17.9-eng.pdf). ERAGILEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK* 64 ESTATU KIDEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK OMEKO IDAZKARITZARENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK ERAGILEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK* Nazio- eta komunitate-mailako kanpainak egitea jarduera fisikoaren gizarte-, ekonomia- eta ingurumen-onuren inguruko sentsibilizazioa eta ulermena zabaltzeko. Arreta berezia jarriko zaie oinezko ibilbideei eta bizikleta eta gurpildun beste ibilgailu batzuk eskatzen dituzten garraio-mota ezberdinei (gurpil-aulkia, patinete eta gurpil-oholak barne), beren ekarpena handia baita 2030ko Agendako Garapen Jasangarrirako Helburuak lortzeko (GJH2, GJH3, GJH4, GJH5, GJH9, GJH10, GJH11, GJH13, GJH15 eta GJH16). 1. Komunikazio-kanpaina masiboak garatu jarduera fisikoaren onura ugarien inguruko sentsibilizazioa eta jarrera positiboa sustatzeko (zerrenda ez murriztailea): oinez edo bizikletaz gehiago ibiltzeak eta garraio publikoak erabiltzeak dakartzaten onurak airearen kalitaterako eta ingurumenerako, tokiko ekonomietarako, garapen jasangarrirako, gizarteen bizi-kalitaterako eta ongizaterako. 2. Jarduera fisikoari loturiko nazioarteko, eskualde- eta nazio-mailako kanpainak babestea eta, ahal dela, aipatuetan parte-hartzea: esaterako, Bizitza Arnastu (airearen kalitatea),1 Zero Xedea (errepide segurtasuna),2 Garraioa da gakoa (garraio jasangarria)3 eta Zuhaitzak eta Hiriak.4 3. Estatu kideak eta beste eragile batzuk babestea, dagokionean, jarduera fisikoaren onuren inguruan gauzatu dituzten nazioarteko, eskualde- eta nazio-mailako kanpainetan. 4. Jarduera fisikoak 2030 Agendako xedeak eta helmugak lortzeko prozesuan izan dezakeen ekarpena ulertzeko eta sentsibilizazioa sustatzeko bitartekoak garatu eta zabaltzea. 5. Nazio Batuen agentziekin eta Nazio Batuen Klima-aldaketaz Konbentzio Esparruko Idazkaritzarekin kontsultatu ondoren, oinezko eta bizikleta gaineko joan-etorriek ekonomia- eta ingurumen-jasangarrirako dituzten onurak zabaltzeko kanpainak diseinatu eta gauzatzea. 6. Eragile guztiek nazio-mailako eta hortik beherako mailetarako komunikazio-kanpainak bideratu eta babestu beharko lituzkete jarduera fisikoak (eta, zehazki, oinezko eta bizikleta gaineko joan-etorriek eta garraio publikoaren erabilerak) eta kirolek gizarte-, ekonomia-, garapen- eta ingurumen-jasangarritasunerako dituzten onurak sustatzeko. 7. Ikertzaileek jarduera fisikoaren onuren (hau da, aire garbia, errepide seguruak, tokiko ekonomia sendoagoak, hezkuntza-emaitza hobeak) komunikazio-mezu eta mezu ezberdinak garatu eta ebaluatu beharko lituzkete, agintarien, gizarte zibilaren eta komunitateen inplikazioa lortzeko eskualde, herrialde eta testuinguru ezberdinetan. *besteak beste, GKE, gizarte zibileko erakunde, unibertsitate eta ikerketa-komunitate, babesle, nazioarteko eta eskualde-mailako garapen erakunde, hiri eta udal edo arlo pribatuko erakundeak. 1 Ikus: http://breathelife2030.org/ 2 Ikus: http://visionzeronetwork.org/resources/ 3 Ikus: http://www.slocat.net/transport-delivers-campaign 4 Ikus: https://treesforcities.org/ 1.2 EKINTZA 65 ESTATU KIDEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK OMEKO IDAZKARITZARENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK ERAGILEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK* Jendearen parte-hartzea bultzatzen duten ekitaldiak burutzea espazio publikotan, komunitate osoak inplikatuz, gizarte- eta kultura-mailari dagokionez aproposak diren jarduera fisikoko doako esperientzia interesgarri eta irisgarriez gozatzeko aukera izan dezaten. 1. Bertako espazio publikoetan aktibo izateko aukera ematen duten doako, komunitate-mailako ekitaldi irisgarriak antolatzea, jendeak (inaktiboena bereziki) jarduera fisikoari loturiko esperientzia positiboak gara ditzan. Adibidez, errepide-sarea denbora batez edo betirako itxi daiteke ibilgailuentzat, oinezkoek eta txirrindulariek edo ekimen ezberdinek (Ciclovía1 edo Street Play2 bezalakoak); erabil dezaten; doako ekitaldiak bertako parke, hondartza eta antzekoetan (adibidez, ParkRun edo komunitate ibilaldiak); parte-hartze masiboa kirol-, ohitura- eta kultura-izaerako ekitaldietan (yoga, tai chi, dantza, lasterketa dibertigarriak, adibidez) eta beste ekimen berri batzuk. 2. Nazio-mailako aholkularitza garatzea eta hedatzea jarduera fisikoari loturiko ekitaldi masiboak espazio publikotan antolatzeari dagokionez. Tokiko aginte, GKE, auzo-elkarte eta tokiko komunitateak izango dira hartzaileak. 3. Beste eragile batzuekin lan egitea estatu kideei jarduera fisikoari loturiko ekitaldi masiboak espazio berde eta urdin ireki eta publikotan antolatzen laguntzeko erremintak eta bitartekoak garatzeko. Kasu azterketak eta aukera eraginkor ezberdinak jasoko dira, eskualde guztietako testuingurura egokitzeko egokiak diren heinean. 4. Eragile guztiek gizarte zibil, oinarrizko komunitate-elkarte, kirol- eta aisialdi-elkarte eta beste eragile batzuekin batera lan egin beharko dute jarduera fisikoa sustatuko duten komunitate-mailako ekitaldiak hiriko eta auzoko espazio publikotan antolatzeko. 5. Arlo pribatuak bere laguntza eskaini beharko du ere jarduera fisikoa sustatuko duten komunitate-mailako ekitaldiak hiriko eta auzoko espazio publikotan antolatu ahal izateko, beti ere bere produktuaren promozioak OMEk osasuntsuak ez diren produktuen eta alkoholik gabeko edarien marketinari lotuta ezarri dituen baldintzak betetzen baditu (1). 6. Ikerketa-agentziek eta unibertsitateek ikerketak eta ebaluazioak egingo dituzte ekitaldi masibo horiek izan duten eragina (eragin ekonomikoa barne) zehazteko xedearekin. *besteak beste, GKE, gizarte zibileko erakunde, unibertsitate eta ikerketa-komunitate, babesle, nazioarteko eta eskualde-mailako garapen erakunde, hiri eta udal edo arlo pribatuko erakundeak. 1 Ciclovía gaztelerako hitza bidegorriak edo autoentzat denbora batez itxi diren errepide edo kaleak (oinezkoen edo txirrindularien mesederako) adierazteko erabiltzen da. 2 Street Play ekimenak kaleak ixten ditu, denbora batez, haurrek jolasteko aukera izan dezaten. Ikus: http://www. playengland.org.uk/what-we-do/street-play/. 1.3 EKINTZA 66 ESTATU KIDEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK OMEKO IDAZKARITZARENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK Osasunaren arloko eta beste arlo batzuetako profesionalak trebatzea (lanean hasi aurretik edo lanean dauden bitartean), ezagupen sakonagoa izan dezaten gizarte aktibo bat sortzea ahalbidetuko duten aukera inklusibo eta zuzenen sorreran joka dezaketen paperaren inguruan. Ondoko arloetakoak izan daitezke (zerrenda ez murriztailea): garraioa, hiri-antolamendua, hezkuntza, turismo eta aisialdia, kirola eta ariketa fisikoa, oinarrizko komunitate-elkarteak eta gizarte zibileko erakundeak. 1. Mediku eta osasunaren arloko profesionalak trebatzea (zerbitzuan sartu aurretik eta lanean dauden bitartean), jarduera fisikoaren osasun-onurak gaixotasun ez kutsakorrak, buruko osasuna, zahartze aktiboa, haurren osasuna eta garapena eta, orokorrean, komunitatearen osasuna eta ongizatea prebenitzeko eta kudeatzeko integra ditzaten. 2. Hezkuntza-arloa inplikatzea eskolaurreko eta haur, lehen eta bigarren hezkuntzako irakasleek eta zuzendaritzako kideek jolas aktiboak, heziketa fisikoak eta jarduera fisiko egokituak, funtsezko mugimendu-trebeziek eta ezagupen fisikoak dakartzaten onuren inguruko trebakuntza jaso dezaten (zerbitzuan sartu aurretik eta lanean dauden bitartean), bai eta desgaituak eta inaktiboenak direnak integratzeko estrategien ingurukoa ere. 3. Lankidetzak ezartzea ondoko arloetako (zerrenda ez murriztailea) langileak trebatzerakoan jarduera fisikoak dakartzan onurak barnera ditzaten: garraio, hiri-antolamendu, hezkuntza, gizarte-arreta, turismo, aisialdi, kirol eta fitnessa. 4. Errepide segurtasunaren arloko adituekin batera lan egitea, oinezkoen eta txirrindularien errepide segurtasuna eta garraio publikoaren erabilera integra dezaten beren errepide segurtasuneko sistemetan, Errepide Segurtasuneko Hamarkada ekimenarekin bat (2). 5. OMEren maila guztietako trebakuntza eta gaitasunak sendotzea, laguntza teknikoa eskaini diezaieten, estatu kideei, jarduera fisikoaren eta sedentarismoaren inguruan. 6. Jarduera fisikoa sustatzeko eta sedentarismoa murrizteko esfortzua OMEren eta NBen beste erakunde batzuen (adibidez, UN−Habitat, UNESCO, UNDP, UNECE, ILO) agendan integratzeko esfortzua sendotzea aipatu erakundeek, dagokionean, ekimen hau beren politiketan eta programetan txerta dezaten (tabakoa kontrolatu, elikadura, errepide segurtasuna, garraio eta hiri-osasuna, airearen kalitatea, hezkuntza, larrialdiko osasunari buruzko programak). 7. Jarduera fisikoa medikuen eta osasunaren arloko beste profesionalen trebakuntzan eta arestian aipatu sektore garrantzitsuen garapen profesionalean eta trebakuntzan sartua dagoela bermatzea. 1.4 EKINTZA 67 8. Eragile guztiek beren langileak eta kideak jarduera fisikoaren sustatzeari eta sedentarismoaren murrizteari dagokionez trebatu beharko dituzte. Horretarako, prestakuntza-ikastaroak, hitzaldi, online mintegi, tailer, online ikastaro, eskuliburu, webgune, fitxa, MOOCa, podcast eta antzekoak antolatuko dituzte. 9. Eragileek beren kideen beharrak ebaluatu beharko dituzte eta beharrezko lankidetzak ezarriko dituzte beren kideek ezagupen, trebezia eta erreminta nahikoak izan ditzaten jarduera fisikoa sustatzeak eta sedentarismoa murrizteak dakartzaten onurak beren lan-eremuan sustatu ahal izateko. 10. Eragile guztiek (hezkuntza, trebakuntza eta curriculum-garapena lantzen duten horiek bereziki) ondoko arloetako langileak trebatzeko egun dauden ezagutzak eta bitartekoak partekatu eta egokitu ahal izateko dauden mekanismoak identifikatu eta aplikatu beharko lituzkete (zerrenda ez murriztailea): medikuak eta osasunaren arloko langileak, garraio eta hiri-antolamendua, kirolak, bereziki bitarteko gutxien dituzten herrialde eta testuinguruetako horiek. 11. Eragile guztiek jarduera fisikoa, kirola eta aisialdi aktiboa sustatzeko egun dauden praktika unibertsal eta inklusiboen inguruko sentsibilizazioa eta beren erabilera sustatu beharko lituzkete (hau da, UNESCO, UNICEF, IFAPA, ICSSPE, TAFISA, Agitos Foundation, Special Olympics [Joko Olinpiko Bereziak] eta NBO bezalako erakundeek eskaintzen dituzten bitartekoak). *besteak beste, GKE, gizarte zibileko erakunde, unibertsitate eta ikerketa-komunitate, babesle, nazioarteko eta eskualde-mailako garapen erakunde, hiri eta udal edo arlo pribatuko erakundeak. a MOOC (Massive Open Online Courses) delakoak doako eta lizentzia libreko ikastaro laburrak dira. Online eskaintzen dira eta beren entzuleria oso zabala da. Laburdurak: ICSSPE: Kirol Zientzien eta Heziketa fisikoaren Nazioarteko Kontseilua; ; IFAPA: Jarduera Fisiko Egokituko Nazioarteko Federazioa; LANE: Lanaren Nazioarteko Erakundea; NBO: Nazioarteko Batzorde Olinpikoa; TAFISA: Guztiontzako Nazioarteko Kirolaren aldeko Elkartea; UNDP: Nazio Batuen Garapen Programa; UNECE: Nazio batuen Batzorde Ekonomikoa Europarako; UNESCO: Hezkuntza, Zientzia eta Kulturarako Nazio Batuen Erakundea; UNICEF: Haurren Laguntzarako Nazio batuen Funtsa. ERAGILEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK* 68 ESTATU KIDEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK OMEKO IDAZKARITZARENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK Hiria eta bere garraioa antolatzeko politiken integrazioa sendotzea, zoruaren erabilera konpaktu eta mistoaren printzipioak lehenetsiz dagokion gobernu-maila guztietan, oso konektatuta dauden eta oinez zein bizikleta bidezko joan-etorriak eta beste gurpildun ibilgailu batzuen bidezko joan-etorriak (gurpil-aulki, patinete eta gurpil-oholak barne) eta garraio-publikoaren erabilera ahalbidetzen dituzten auzoak eraikitzeko hiriko, aldirietako eta landa-eremuko komunitateetan. 1. Gobernu-maila eskudun guztiek oinezko eta bizikleta bidezko joan-etorriak eta garraio publikoa lehenetsi beharko lituzkete espazioa eta hiria antolatzeko politiketan, bereziki hiriguneen kasuan. 2. Garraio eta hiri-antolamenduko politiken eta esku-hartzeen osasun- eta ekonomia-balorazio xeheak babestea, osasunean eta jarduera fisikoan izango duten eragina ezagutzeko, bai eta beren ingurumen-eragina ere (aireko eta zarata kutsadura, karbono isurpenak), osasuna politika guztietan aintzat hartzen duen ikuspegiarekin batera doazen erabakiak har daitezen. OMEren HEAT erreminta (3) erabiltzea gomendatzen da, oinezkoentzako eta txirrindularientzako sare eta azpiegitura berrietan egingo den inbertsioaren balorazio ekonomikoa lortzeko. 3. Motordun ibilgailu pribatuen ordez, oinezko zein bizikleta bidezko joan-etorriak eta garraio publikoa eta berdegune eta espazio publiko irekiak lehenesten dituzten lurralde-antolamendu eta garraioko politika, ildo eta arauen garapena eta gauzatzea babestea, ibilgailu pribatuak aparkatzeko aukera mugatzen duten arauak barne. 4. Osasuna nazio-mailako eta hortik beherako maila guztietako politika guztietan txertatzea, arreta berezia eskainiz jarduera fisikoari loturiko gaiei funtsezko arloetako politiketan: lurralde-antolamendu, garraio, babestutako etxebizitza, hezkuntza eta kirolak. 5. Komunitateen inplikazio eta parte-hartze zuzena sustatzea hiria eta garraioa antolatzeko prozesuetan, Shangaiko Adierazpenarekin (2016), Hiri Osasuntsuen printzipioekin (4) eta GJH11rekin bat (11.3.2 helmuga). 6. OMEren HEAT erremintaren (3) erabilera eta eguneratzea sustatzea, Europatik kanpoko testuinguruetan bereziki, garraio eta lurralde-antolamenduari loturiko politiken eskutik lor daitezkeen osasun-, ingurumen- eta klima-onuren balorazioa ahalbidetzeko. 7. Oinez ibili daitezkeen hiri-diseinu trinkoak eta oinezko zein bizikleta bidezko joan-etorriak areagotzen dituzten garraio-sistemen inguruko bitarteko, neurri eta plangintzak (dagoeneko indarrean daudenak edo berriak) sustatzea eta partekatzea. 2.1 EKINTZA 69 8. Babesleek oinez ibil daitezkeen hiri-diseinu trinkoak eta oinezko zein bizikleta bidezko joan-etorriak areagotzen dituzten lurralde-antolamendu eta garraioko plangintzak eta esku-hartzeak (nazio-, eskualde-, hiri-mailan eta tokiko eremuan) ebaluatzeko ekimenak sustatu beharko lituzkete, ebidentzian oinarritutako ezagupena eta jardute onak sendotze aldera. 9. Tokiko agintariek eta beste eragile batzuek oinezko zein bizikleta gaineko joan-etorriak eta garraio publikoa sustatu beharko lituzkete lurralde-antolamendu eta garraioko politiketan eta ekonomia eta garapena sustatzeko ekimenetan, bereziki LMIC herrialdeetan hazkunde handia agertzen duten hirietan. 10. Garapen bankuek eta beste erakunde batzuek alderaketa-ereduak garatu beharko lituzkete, egungo kostuak eta motordun garraio pribatuak duen kostuak azpiegituretan eta hiria antolatzeko inbertsioetan konparatzeko, bai eta inbertsioen bideragarritasunari buruzko azterketak ere. 11. Nazioarteko eta eskualde-mailako garapen bankuek eta beste erakunde batzuek lehentasuna eman beharko lizkieke oinezko eta bizikleta gaineko joan-etorri seguruak ahalbidetzen dituzten sareak hiriaren eta aldirien garapen-ekimenetan bermatzen dituzten inbertsioei. 12. Unibertsitate, gizarte zibileko erakunde eta elkargo profesionalek urteroko trebakuntza emango diete hiri- antolamenduko saileko arduradunei eta ingeniari zibilei, arlo horretan egon diren berrikuntza berriak jakin ditzaten eta oinezkoentzako eta txirrindularientzako sare eta azpiegitura seguruak eta beharrezko instalazioak berma ditzaten beren jardunean. 13. Eragile guztiek osasunaren txertatzea bultzatu beharko lukete politika-arlo guztietan eta jardute onak partekatu beharko lituzkete politika-ikuspegi integratuak sustatzeko hiri-antolamenduari eta osasunaren aldeko jarduera fisikoari dagokienez. *besteak beste, GKE, gizarte zibileko erakunde, unibertsitate eta ikerketa-komunitate, babesle, nazioarteko eta eskualde-mailako garapen erakunde, hiri eta udal edo arlo pribatuko erakundeak. ERAGILEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK* 70 ESTATU KIDEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK OMEKO IDAZKARITZARENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK Oinezkoentzako eta txirrindularientzako azpiegitura-sareak eskaintzen duen zerbitzu-maila hobetzea, oinez zein bizikleta bidezko joan-etorriak eta beste gurpildun ibilgailu batzuen bidezko joan-etorriak (gurpil-aulki, patinete eta gurpil-oholak barne) eta garraio-publikoaren erabilera ahalbidetu eta sustatzeko hiriko, aldirietako eta landa-eremuko komunitateetan, sarbide segurua, unibertsala eta zuzena bermatuz adin eta gaitasun guztietako pertsonei eta beste konpromiso batzuekin bat (4,5). 1. Gobernu-maila guztiek, dagokionean, oinezkoentzako eta txirrindularientzako azpiegitura-sareak eskaintzen duen zerbitzu-maila hobetu beharko dute. Honela, oinez eta bizikleta gainean egindako joan-etorrien bidez ondokoetara iristeko aukera egongo da: hezkuntza-egiturak, espazio publiko irekiak, berdegune eta espazio urdinak1, kirol eta aisialdirako instalazioak eta garraio publikoko terminal intermodalak. Ahal denean, sare bereziak eraikiko dira, oinezkoentzako bideak edo bidegorriak motordun ibilgailuengandik bereizteko, adibidez. 2. Hiri-diseinu eta lurzorua erabiltzeko politika integratuak sustatzea eta gauzatzea gobernu-maila guztietan, oso konektatuta, oinez ibili daitezkeen auzoak ahalbidetuko dituzten lurzorua erabiltzeko printzipio trinkoak lehenetsiz. Honela, espazio publiko ekitatiboak eta inklusiboak bermatuko dira eta oinez iritsi ahal izango da egunerokotasunerako funtsezkoak diren zerbitzu ezberdinetara (adibidez, auzoko denda, zerbitzu, berdegune eta hezkuntza-egiturak). 3. Eskola, lantoki eta beste jomuga publiko eta pribatuak “batera kokatzea” ahalbidetzen dituzten politikak garatzea. “Batera kokatze” horrek esan nahi du instalazio ezberdinak integratu eta batu egingo direla, oinezko eta bizikleta gaineko joan-etorrien zein garraio publikoaren bidez horietara iristeko aukera egon dadin (adibidez, parkeak eskoletatik gertu kokatzea, zahar etxeak parketatik gertu eraikitzea, etab.). 4. Bertako jomuga ezberdinetara iristeko oinezko eta bizikleta gaineko joan-etorriak eta garraio publikoa sustatzen dituzten politikak eta programak sustatzea eta babestea, eskolara edo lantokira joateko ekimenak esaterako. Hiri- eta komunitate-mailan bizikletak alokatzeko zerbitzua puntu honetan sartuko litzateke. 5. Oinezkoentzako eta txirrindularientzako azpiegiturak eta zerbitzuak bultzatzea xede duten hiri-antolamendua eta garraio-sistema ebaluatzeko erreminta egokiak garatu eta hedatzeko lankidetzak ezartzea. 6. Oinezko eta bizikleta gaineko joan-etorriak bultzatu nahi dituzten hiri-diseinu eta garraio-sistema trinkoen inguruko bitarteko, gidalerro eta kasu-azterketak sustatzea (dagoeneko daudenak zein berriak), batez ere hiri- eta komunitate-mailan eta LMIC herrialdeetan. 2.2 EKINTZA 71 7. Nazioarteko eta nazio-mailako eragileek dagokion lankidetzak sendotu eta, beharrezkoa denean, sortu beharko lituzkete oinezkoentzako eta txirrindularientzako sarea eta garraio publikoa hobetzea xede duten osasun eta garraioaren arloetako elkarteekin, bai eta beste elkarte batzuekin ere. 8. Nazioarteko eta eskualde-mailako garapen bankuek eta beste erakunde batzuek lehentasuna emango diete, dagokionean, oinezkoentzako eta txirrindularientzako sare, azpiegitura seguruak eta zerbitzu egokiak ahalbidetzen dituzten errepideko garraio-sistema hobeak sortzea eta kontserbatzea xede duten inbertsioei. *besteak beste, GKE, gizarte zibileko erakunde, unibertsitate eta ikerketa-komunitate, babesle, nazioarteko eta eskualde-mailako garapen erakunde, hiri eta udal edo arlo pribatuko erakundeak. 1 “Espazio urdin” da ibai, laku eta itsasotik gertu dagoen espazio oro. ERAGILEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK* ESTATU KIDEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK OMEKO IDAZKARITZARENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK Errepide segurtasuna eta oinezkoen eta beste gurpildun-ibilgailu batzuk (gurpil-aulki, patinete eta gurpil-oholak barne) eta garraio publikoa erabiltzen dituztenen segurtasun pertsonala handituko duten politika-ekintzen gauzatzea bizkortzea. Lehentasuna emango zaie errepidean segurtasun txikiagoa duten erabiltzaileen segurtasuna hobetzeko ekintzei, errepide segurtasunari dagokionez aplikatzen den sistema seguruen printzipioarekin eta beste konpromiso batzuekin bat (5,10). 1. Errepide segurtasunari loturiko nazio-mailako legedia eta ekintza-planen sendotzea babestea, Errepide Segurtasunerako Ekintza Hamarkadarekin1 eta 1. eta 2. errepide segurtasuneko helmuga globalekin2 bat. 2. Errepideko garraio-sistemak indartzen eta hobetzen laguntzea, dagokionean, Errepide Segurtasunerako Ekintza Hamarkadak gomendatzen dituen sistema seguruen3 printzipioak aplikatuz. Printzipio horien eskutik errepide segurtasuneko zenbait helmuga global lortuko lirateke, ondokoak bereziki: 3, 4, 6, 9 eta 10.4 3. Trafikoaren abiadura murrizteko (adibidez, 30 km/h bizitegi-auzo guztietan eta 50 km/h hiriko errepidetan) neurrien ezartzea eta aplikazioa babestea. Halaber, trafikoa arintzeko eta eskaria kudeatzeko esku-hartzeak lehenetsiko dira, arreta berezia eskainiz hezkuntza-egituretatik gertu dauden bideei. 4. Hezkuntza eta gizarte-marketineko kanpaina erregularrak bultzatu eta gauzatzea, portaera seguruak bultzatzeko errepidea erabiltzen duten guztien artean, batez ere: gidarien kasuan, abiadura murriztea eta mugikorren erabilerarekin amaitzea, Xedea Zero ekimenarekin bat.5 5. Lege-hausteak eta lege-hausteen aurreko izua prebenitzeko eta tratatzeko hiri-antolamendu, eraikuntzako estrategiak bultzatzea, jendeak aktiboki erabil ditzan espazio publiko irekiak eta espazio pribatuak. 6. Aholkularitza eta babes teknikoa eskaintzea, estatu kideei, oinezkoen eta txirrindularien segurtasuna hobetzeko ekimenak abia ditzaten eta oinezko eta bizikleta gaineko joan-etorriak aktiboki sustatzen dituzten errepideko garraio-sistemak ezar ditzaten. 7. NBen beste agentzia batzuekin eta nazioarteko beste eragileekin batera lan egitea Errepide Segurtasunerako Ekintza Hamarkada ekimenaren inguruko sentsibilizazioa hedatzeko, beharrezko jarraipen-adierazleen garapena babestea eta adin eta gaitasun guztietako pertsonei oinez eta bizikletaz ibiltzeko ingurune seguruak bermatzeak duen garrantzia nabarmentzea. 2.3 EKINTZA 73 8. Nazioarteko eta eskualde-mailako garapen bankuek eta beste agentzia batzuek lehentasuna emango diete errepide segurtasuna eta garraio-azpiegitura jasangarriak uztartzen dituzten inbertsioei. 9. Eragileek eta komunitateko agintariek tokiko komunitateak hiri-antolamendu eta garraioko estrategiak erabakitzeko prozesuetan (nazio-, hiri-mailan eta tokiko mailan) inplikatu beharko dituzte, oinez ibili daitekeen hiri-diseinu trinko bat sustatzeko. 10. Eragile guztiek batera lan egingo dute errepidea erabiltzen duten guztien artean portaera seguruak bultzatzeko xedea duten hezkuntza eta gizarte-marketineko kanpaina erregularrak bultzatu eta ebaluatzen. Kanpainek arreta berezia eskainiko diete ondokoei batez ere: gidarien kasuan, abiadura murriztea eta mugikorren erabilerarekin amaitzea, Xedea Zero ekimenarekin bat5. *besteak beste, GKE, gizarte zibileko erakunde, unibertsitate eta ikerketa-komunitate, babesle, nazioarteko eta eskualde-mailako garapen erakunde, hiri eta udal edo arlo pribatuko erakundeak. 1 Ikus Munduko Osasun Batzarraren WHA69.7 ebazpena: http://apps.who.int/gb/ebwha/pdf_files/WHA69/A69_R7-en.pdf?ua=1. 2 1. helmuga: 2020rako, herrialde guztiek errepide segurtasunerako ekintza plan integral bat ezarriko dute (sektore anitzekoa). Planak epemuga zehatzak dituzten helmugak zehaztuko ditu; 2. helmuga: 2030rako, herrialde guztiek errepideko segurtasunari loturiko NBen lege-instrumentu bat ezarrita izango dute, gutxienez. Informazio gehiagorako, ikus: http://www.who.int/violence_ injury_prevention/road_traffic/road-safety- targets/en/. 3 Sistema seguruaren printzipioa Herbehereetako Dutch Sustainable Safety Vision ekimenean oinarritua dago, errepideko trafiko seguru jasangarria lortzeko. Ikus: https://roadsafety.piarc.org/en/road-safety-management-safe-system-approach/safe-system-principles. 4 3. helmuga: 2030rako, errepide guztiek erabiltzaileen segurtasuna aintzat hartuko duten estandar teknikoak barneratu beharko dituzte (hiru izarreko balorazioa izango dute, gutxienez); 4. helmuga: 2030rako, errepideetan egingo diren bidaien %75 erabiltzaile guztien segurtasuna aintzat hartuko duten estandar teknikoak agertzen dituzten errepideetan egingo dira; 6. helmuga: 2030rako,abiadura-muga gaindituz bidaiatzen duten ibilgailuen proportzioa erdira murriztea, eta gehiegizko abiadurari loturiko lesioen eta heriotzen tasa murriztea; 9. helmuga: 2030rako, alkohol gehiegi edatearen ondorioz errepidean izandako lesioen eta heriotzen tasa erdira murriztea; halaber, beste substantzia batzuen kontsumoari lotuta errepidean izandako lesioen eta heriotzen tasa era nabarmenean murriztea; 10. helmuga: 2030rako, gidatzen den bitartean mugikorra erabiltzea mugatzen edo galarazten duten nazio-mailako legeak izango dituzte herrialde guztiek. Informazio gehiagorako, ikus: http://www.who.int/violence_ injury_prevention/road_traffic/road-safety-targets/en/. 5 Xedea Zero ekimena sistematan oinarrituriko errepide segurtasunerako plan bat da. Suedia du jatorri. Ikus: https://visionzeronetwork.org/about/what-is-vision-zero/ eta http://www.visionzeroinitiative.com. ERAGILEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK* 74 ESTATU KIDEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK Kalitate handiko espazio berde publiko, sare berde, aisialdirako espazio (ibai eta itsasertzak barne) eta kirol-instalazio gehiago eskaintzea adin eta gaitasun guztietako pertsonei hiriko, aldirietako zein landa- eremuko komunitateetan. Segurtasun, unibertsaltasun eta aukera-berdintasunerako printzipioak aplikatuko dira, lehentasuna emanaz desberdintasunekin bukatzeko esfortzuei. 1. Hiri-antolamendua, lurzorua eta espazioa erabiltzeko politika sustatu eta aplikatzea gobernu-maila guztietan, dagokionean, konektaturiko azpiegitura berde bat ezartzen dela bermatzeko. Politika horren eskutik, pertsona guztiek sarbide unibertsala izango dute espazio publiko seguru, espazio urdin, berdegune ireki, natura-gune, aisialdirako gune eta kirol-instalazioetara. 2. Berdegune publiko ireki eta natura-guneen osasun- eta ekonomia-mailako balorazio xeheak gauzatzea hiri- ekosistemek dakartzaten osasun-, klima- eta ingurumen-onura guzti-guztiak neurtu ahal izateko, jarduera fisikoaren mailan duen eragina barne. 3. Komunitateko kideen inplikazio aktiboa eta zuzena bultzatzea espazio publiko, berde, natural eta irekiak kokatu, diseinatu eta hobetzeko prozesuetan: adibidez, hiri-loregintza/-laborantzako proiektuak, biodibertsitatea hobetzeko ekimenak eta “kale irekiak” programen garapena. 4. Eskola-egituren erabilera partekatuaren politika sustatzea, dagokionean, komunitateak horien jolastokiak eta espazio publiko irekiak erabiltzeko aukera izan dezan. 5. Osasuntsuak ez diren jateko eta alkoholik gabeko edarien salmenta mugatzea parke, espazio publiko ireki, eskola eta kirol-instalazioetatik gertu gantz, gatz eta azukre gehiegi dituzten jatekoen marketinaren aurreko esposizioa murritze aldera. Ariketa hau aurretiko konpromisoekin2 eta Haurren Gizentasunarekin Amaitzeko Batzordearen gomendioekin bat doa.3 6. Lankidetzak ezartzea bitartekoak garatu eta horien hedatzea bermatzeko eta pertsona guztiei espazio publiko seguru, berdegune ireki, aisialdirako gune eta kirol-instalazioetara sarbide unibertsala bermatzen dieten esku-hartzeak aztertzea. 7. Espazio publiko seguru, berdegune ireki, aisialdirako gune eta kirol-instalazioetara sarbide unibertsala bermatzen duten hiri-espazioa diseinatzeko jarraibideak garatu eta hedatzeko ekimenak babestea. 8. Kalitatezko espazio irekietara sarbidea hobetu eta bermatzen duten lankidetzak eta koalizioak sortu beharko lituzkete eragileek. *besteak beste, GKE, gizarte zibileko erakunde, unibertsitate eta ikerketa-komunitate, babesle, nazioarteko eta eskualde-mailako garapen erakunde, hiri eta udal edo arlo pribatuko erakundeak. 1 “Espazio urdin” da ibai, laku eta itsasotik gertu dagoen espazio oro. 2 Ikus Munduko Osasun Batzarraren WHA63.14 ebazpena, 2010eko maiatzaren 21ean berretsia: “Marketing of food and non-alcoholic beverages to children” (http://apps.who.int/gb/ebwha/pdf_files/WHA63-REC1/WHA63_REC1-en.pdf). 3 Munduko Osasun Batzarrak 2017ko maiatzaren 31n onartu zuen, bere 70. Batzarreko 15.5 aztergai gisara. Implementation Plan for the Report of the Commission on Ending Childhood Obesity (https://ncdalliance.org/sites/default/files/resource_ files/201705_Joint%20Statement_WHA_Agenda%20Item%2015.5%20ECHO.pdf). 75 ESTATU KIDEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK OMEKO IDAZKARITZARENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK ERAGILEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK* Arau, arautegi, diseinu-jarraibideak eta esparruak sendotzea nazio-mailan zein horren azpitik dauden mailetan, dagokionean, gaitasun ezberdineko pertsonei eraikinean bertan edo bere inguruan aktibo izatea ahalbidetuko dieten azpiegitura publiko, eskola, osasun-zentro, kirol eta aisialdirako instalazio, lantoki eta babestutako etxebizitzak sustatu ahal izateko. Lehentasuna emango zaio oinezkoen, txirrindularien eta garraio publikoaren sarbide unibertsalari. 1. Adin eta gaitasun guztietako pertsonei sarrera segurua, ekitatiboa eta unibertsala bermatzen dieten eraikinak diseinatzeko arauak eta jarraibideak garatu eta sustatzeko esfortzua babestea eta aipatuan parte hartzea; bertan bizi direnak eta bisitariak aktibo izatera eta beren sedentarismoa murriztera bultzatzea: eskaileren erabilera, bulego- diseinua, espazio irekiak eta seguruak oinez eta bizikletaz gozatzeko, ibilgailu partikularrak aparkatzeko mugak eta eskuragarri dauden zerbitzuak (zerrenda ez murriztailea). 2. Haur eta nerabeak fisikoki aktibo izatera (hau da, jolastokiak eta aisialdirako espazioak) eta sedentarismoa murriztera (jarduera fisikoa egitea ahalbidetzen duen ikasgela eta bere barne-diseinua) bultzatzen dituzten ingurune seguru eta irisgarriak barne hartuko dituzten hezkuntza- eta zaintza-egiturak diseinatzeko arauak garatu eta ezartzea. Halaber, hezkuntza-egitura horietara oinez edo bizikletaz joan ahal izatea erraztuko da, beharrezko egiturak bermatuz horretarako. 3. Aisialdirako eta kirol-instalazioak diseinatzeko arauak garatu eta ezartzea, sarbide segurua, unibertsala eta ekitatiboa berma diezaieten adin eta gaitasun guztietako pertsonei. Instalazio horietara oinez edo bizikletaz joan ahal izatea erraztuko da, beharrezko egiturak bermatuz horretarako. 4. NBen beste erakunde batzuekin eta beste eragile batzuekin batera, bertan bizi direnak eta bisitariak fisikoki aktibo izatera eta beren sedentarismoa murriztera bultzatzen dituzten eraikinak diseinatzeko arauen garapen eta hedatzea babestea. 5. Jarduera fisikoa sustatzen duten eraikinak diseinatzeko egun dauden bitartekoak sustatu eta partekatzea, estatu kideak babestu eta guztion gaitasuna hobetze aldera. 6. Industria, gremio, sindikatu, langile, laneko osasun eta segurtasuneko erakunde eta antzeko erakundeek aholkularitza-bitartekoak garatu eta hedatu beharko lituzkete, enpresaburuei lanegun osoan jarduera fisikoa sustatzen eta sedentarismoa murrizten duten lantokiak gauzatzen lagundu ahal izateko. Honela, langileen eta beren familien bizi-estilo aktiboak sustatuko baitituzte. 7. Haurren osasunaren eta haurren zaintzaren arloan eskudun diren erakundeek eta arlo horretan inplikaturiko eragileek batera lan egin beharko lukete egunean zehar jarduera fisikorako eta sedentarismo murritza izateko aukerak ematen dituzten haurtzaindegiak diseinatzeko arauak zehazteko helburuarekin. 8. Arlo pribatu eta publikoaren arteko lankidetzak eta sareak bultzatzea arlo ezberdinetako ekarpenak eta gaitasunak maximizatzeko helburuarekin; eta testuinguru ezberdinetan izandako eredu arrakastatsuak eta jardute onak partekatzea. *besteak beste, GKE, gizarte zibileko erakunde, unibertsitate eta ikerketa-komunitate, babesle, nazioarteko eta eskualde-mailako garapen erakunde, hiri eta udal edo arlo pribatuko erakundeak. 2.5 EKINTZA 76 ESTATU KIDEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK OMEKO IDAZKARITZARENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK Kalitate handiko heziketa fisikoko eskaintza sendotzea. Aisialdi, kirol eta jolaserako esperientzia eta aukera positibo hobeagoak eskaintzea neska-mutilei, eskola osoaren printzipioa aplikatuz eskolaurre, haur, lehen eta bigarren hezkuntzako erakundetan, jarduera fisikoa egiteko ohitura bizitza osoan manten dezaten. Gozamena eta parte-hartzea sustatzea jarduera fisikoan, gaitasunen eta trebezien arabera. 1. Nazio-mailako hezkuntza-politika indartu, gauzatzea eta horren jarraipena egitea lehen eta bigarren hezkuntzako ikasleek heziketa fisiko inklusiboa jasotzen dutela bermatzeko, Kazango Ekintza Plana gauzatzeko konpromisoarekin bat (11). 2. Eskola osoko programen gauzatzea sendotzea, nazio-mailan, eskolaurre, lehen eta bigarren hezkuntzako eskoletan, OMEren “Osasuna Eskoletan Sustatzea” (12) edo antzeko ekimenen printzipioetan oinarrituta. 3. Eskolara oinez eta bizikletaz joateko programak sustatzea, oinezkoentzako eta txirrindularientzako egiturak eta garraio publikoa bultzatuz horretarako. Halaber, oinezko ibilaldiak sustatuko dira; bizikletari loturiko heziketa emango zaie eta errepide segurtasuneko trebeziak emango zaizkie adin eta gaitasun guztietako haurrei. 4. Aholkularitza-bitartekoak eskaintzea haurtzaindegiak arautu eta kudeatzen dituztenei, egunean zehar jarduera fisikoa nola sustatu eta sedentarismoa nola murriztu jakin dezaten. Instalazioak diseinatu eta dekoratzeko eta egokiak diren altzariak jartzeko eta kanpoko espazioak erabiltzeko aholkuak emango zaizkie ere, Haurren Gizentasunarekin Amaitzeko Batzordearen gomendioekin bat (13). 5. Goi-mailako hezkuntza-erakundeekin batera lan egitea lidergoa garatu eta arlo honetako ikasle, langile eta bisitariek jarduera fisikoa sustatu eta sedentarismoa murrizteko aukera izan dezaten. Campusetara eginiko joan- etorriak bizikletaz, oinez edo garraio publikoa erabiliz egitea sustatuko da. 6. Estatu kideei eskolara oinez eta bizikletaz joateko programak garatzen eta gauzatzen laguntzea. Oinezkoentzako eta txirrindularientzako egiturak eta garraio publikoa bultzatu beharko dituzte horretarako. Halaber, oinezko ibilaldiak sustatuko dira; bizikletari loturiko heziketa emango zaie eta errepide segurtasuneko trebeziak emango zaizkie adin eta gaitasun guztietako haurrei. 7. Nazio-mailan jarduera fisikoa bultzatzeko eskola osoko programak gauzatzen laguntzea estatu kideei. Eskoletara oinez edo bizikletaz joatea sustatuko duten programak sustatuko dira ere. Izandako esperientziak partekatuko dira, eskolari loturiko OMEren beste ekimen batzuei jarraiki. 8. Goi-mailako agintariekin batera lan egitea jarduera fisiko, jolas eta aisialdi aktibo erregularrak eta sedentarismoa murrizteak adingabeentzat (0-17 urte) duten garrantzia nabarmentzeko, Haurren Gizentasunarekin Amaitzeko Batzordeak dioena betez (13). 9. UNESCO, NBen beste agentzia eta eragile batzuekin batera lan egitea Kazango Ekintza Planak (11) eskatzen duen kalitatezko heziketa fisikoa, kirol eta jarduera fisikoa eskaintzeko ardura nola gauzatu den ebaluatzeko. 3.1 EKINTZA 77 10. Eragileek batera lan egin beharko lukete ebidentzian oinarrituriko kalitatezko heziketa fisiko bat eskaintzeko eta eskola osoan jarduera fisikoa sustatu eta sedentarismoa murrizteko programa bat sustatzeko estrategia sendotu eta ebaluatze aldera. Arreta berezia eskaini beharko zaie LMIC herrialdeetako eta inaktiboak diren haurrei. 11. Goi-mailako hezkuntzako erakundeek OMEren “Osasunaren aldeko Unibertsitateak” (14) bezalako ekimenak sustatu beharko dituzte campus osoan ikasle, langile eta bisitarien jarduera fisikoa sustatu eta beren sedentarismoa murrizteko. 12. Eragileek eskola aurretik eta eskola ondoren jarduera fisikoa egiteko aukerak ugaritzen dituzten ekimenak garatu eta sustatu beharko lituzkete, lankidetzan, gaitasun guztietako haurrei zuzenduta. Arlo pribatuarekin adosturiko lankidetza horiek OMEk osasuntsuak ez diren produktuen eta alkoholik gabeko edarien marketinari lotuta ezarri dituen baldintzak (1) eta Haurren Gizentasunarekin Amaitzeko Batzordearen gomendioak betetzen dituztela ziurtatu beharko dute (13). 13. Unibertsitateek eta ikerketa-erakundeek heziketa fisikoaren eta eskola osoko estrategien ekintzak, gauzatzea eta eragina neurtzeko azterketak egingo dituzte, ebidentzian oinarrituriko ezagupena indartu eta jardute onak identifikatu ahal izateko. 14. Eragile guztiek ebidentzian oinarrituriko sentsibilizazio-ekimenak gauzatu beharko dituzte, gurasoek eta komunitate osoak egunero haurrekin jarduera fisikoa eta heziketa fisikoa egiteak eta beren sedentarismoa murrizteak duen garrantzia barnera dezaten, batez ere diru-sarrera baxuko herrialde eta testuinguruetan. 15. Haurtzaindegi, pediatra, osasun publikoko erizain eta arlo honetan inplikaturiko eragileek haurren lehen urtetan (eskolaurrean edo haurtzaindegian) jarduera fisikoa sustatzeko ekimenak gauzatzea duen garrantzia nabarmendu eta hedatu beharko dute, Haurren Gizentasunarekin Amaitzeko Batzordeak egin dituen gomendioak betez (13). *besteak beste, GKE, gizarte zibileko erakunde, unibertsitate eta ikerketa-komunitate, babesle, nazioarteko eta eskualde-mailako garapen erakunde, hiri eta udal edo arlo pribatuko erakundeak. ERAGILEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK* 78 ESTATU KIDEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK OMEKO IDAZKARITZARENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK ERAGILEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK* Pazienteak baloratu eta beren jarduera fisikoa areagotu eta sedentarismoa gutxitzeko sistema ezartzea eta sendotzea. Ariketa horren ardura osasun-, komunitate- eta gizarte-arretako langileena izango da, lehen eta bigarren mailako osasun- eta gizarte-zerbitzutan eta osasun-arreta unibertsalaren baitan. Komunitatearen eta pazienteen inplikazioa bilatu eta koordinazioa bermatuko da komunitate- mailako baliabideekin, dagokionean. 1. Nazio-mailako protokolo estandarrak garatu eta gauzatzea pazienteak baloratu eta pazienteei jarduera fisikoari buruzko aholkuak ematea lehen-mailako osasun-arretan eta gizarte-arretan, tokiko testuinguru eta kulturara eta eskuragarri dauden bitartekoei egokitua eta, dagokionean, terapiara eta/edo komunitatean oinarritutako jarduera fisikoko aukeretara igortzeko. 2. Pazienteen balorazioa, aholkularitza eta, beharrezkoa denean, jarduera fisikoa sustatu eta antolatzeko terapia gaixotasun kronikoak dituzten pazienteen (bihotzeko gaitzak, buruko isuria, diabetesa, minbizia, desgaitasunak eta buruko osasuneko gaitzak) errehabilitazio tratamenduan integratzea, bai eta haurdun dauden emakumeen eta adineko pazienteen tratamenduan ere. 3. Lehen-mailako eta bigarren-mailako arreta- eta osasun-zerbitzuetan eta komunitate-mailako osasun zerbitzuetan jarduera fisikoa paziente-biztanleria ezberdinen artean sustatu eta integratzen laguntzeko aholkularitza globalaren eta erreminten garatzea eta hedatzea bultzatzea. Promozioaren barne sartu beharko ziren ere osasun-arreta unibertsalean gaixotasunak prebenitu eta osasuna sustatzeko ekimenen baitan jarduera fisikoa txertatzeko gomendioak. 4. Teknologia berritzaileak probatu eta aplikatzen laguntzea; esaterako, ITU/WHO mHealth (15,16) bezalako gailu mugikorrak (15,16) lehen- eta bigarren-mailako osasun-arretan aplikatzeko (eta herrialde guztietara egokitzeko) estrategia eraginkorrak identifikatzeko ekimenak garatzea, paziente-biztanleria ezberdinak jomuga dituzten jarduera fisikoari eta sedentarismoari loturiko aholkularitza eta balorazioa sendotzeko. 5. Medikuntza, kirol medikuntza eta osasunari loturiko beste arloetako elkargo profesionalek jarduera fisikoa sustatzearen eta sedentarismoa murriztearen garrantzia beren kideen artean zabaldu beharko lukete, beren ezagupena sendotu eta jarduera fisikoa sustatzeko nazio-mailako ekimenean beren inplikazioa hobetzeko. 6. Medikuntzako eta osasunari loturiko beste arloetako elkargo profesionalek eta beste eragile batzuek jarduera fisikoa lehen- eta bigarren mailako osasun-zentroetan eta gizarte-zerbitzuetan sustatzeari buruzko bitartekoak garatu eta hedatzeko bitartekoak eta jardute onak garatzen lagundu beharko dute. Aipatuak testuinguru eta kultura ezberdinetara eta osasun-zerbitzuen ezaugarrietara egokitu beharko dira. 3.2 EKINTZA 79 7. Gobernu-mailako eta aisialdi, kirol eta entretenimenduko arlo pribatuetako eragileek balizko lankidetzak aztertu eta, dagokionean, garatu beharko dituzte osasun-arretako zerbitzuekin batera, jarduera fisikoa egiteko programak eta aukerak eskaini ahal izateko paziente-biztanleria ezberdinei. 8. Medikuntzako eta osasunari loturiko beste arloetako elkargo profesionalek eta interesa duten beste eragile batzuek trebakuntza-programak garatu eta aplikatu beharko dituzte beren langileentzat. Trebakuntza horrek pazienteak jarduera fisikoari dagokionez ebaluatzen eta tratatzen irakatsiko du eta arreta berezia eskainiko die LMIC herrialdeei eta inaktiboak diren pazienteei. 9. Ikerketa eta garapen agentziek eta teknologiaren arloko enpresek ekimen merke eta eraginkorrak garatu beharko dituzte, mugikorrez eta gailu eramangarriez baliatuz, jarduera fisikoa lehen- eta bigarren-mailako osasun-arretako zerbitzuetan eta gizarte-zerbitzuetan sustatu ahal izateko (adibidez, mHealth programak). *besteak beste, GKE, gizarte zibileko erakunde, unibertsitate eta ikerketa-komunitate, babesle, nazioarteko eta eskualde-mailako garapen erakunde, hiri eta udal edo arlo pribatuko erakundeak. 1 OMEk “produkturik onena” delakoen artean sartu du ekintza hau, kutsakorrak ez diren gaixotasunak prebenitu eta kontrolatzeari dagokionez (http://apps.who.int/iris/bitstream/10665/259232/1/WHO-NMH-NVI-17.9-eng.pdf). ESTATU KIDEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK OMEKO IDAZKARITZARENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK Jarduera fisikoa areagotzeko programak eta aukerak ugaritzea, aipatu programak eta aukerak parkeetan eta beste gune natural batzuetan eskainiz (hondartza, ibai eta kostalde), bai eta lantoki publiko zein pribatuetan, komunitate-zentroetan, kirol eta aisialdirako instalazioetan eta erlijio- izaerako zentroetan, adin eta gaitasun guztietako pertsonen parte-hartzea bultzatzeko jarduera fisikoan. 1. Nazio-mailako lidergoa eskaintzea gobernu osoan aplikatuko diren osasun-ekimenak gauzatuz. Ekimen horien eskutik, beren langileak jarduera fisikoa areagotu eta sedentarismoa murriztuko dute, lanegunean zehar ezustean izandako jarduera fisikoa handituz gehienbat. 2. Nazio-mailako kanpainak eta sentsibilizazioa garatzea eta hedatzea eta lantokietan osasun-programen ezartzea sustatzea, langileek beren jarduera fisikoa sustatu eta sedentarismoa gutxitu dezaten lanegunean zehar izandako jarduera fisiko intzidentala handituz gehienbat. Arreta berezia eskainiko zaie inaktiboak diren pertsonei. 3. Kirol ministerioekin eta kirol komunitatearekin batera lan egitea adin eta gaitasun guztietako pertsonek kulturalki egokiak diren jarduera fisiko aktiboko eta kirol programatan parte hartzeko aukera izan dezaten (esaterako, Sports for All ekimena, kirol egokituak edo kirol herrikoiak). 4. Eskualde-mailako eta tokiko mailako gobernuekin lan egitea, dagokionean, komunitate-mailako eraikinak eta instalazioak komunitate horri eskainitako jarduera fisikoko programetan erabili ahal izateko. 5. Hezkuntza, haurren arreta eta osasunaren arloekin batera lanean, familiak, gurasoak eta tutoreak trebatzeko programak gauzatzea. Trebakuntza hori amaituta, aipatuek beren seme-alaba eta mendekoen jarduera fisikoa susta dezakete, familiartean. 6. Ekonomia ministerioarekin batera lan egitea jarduera fisikoa sustatzea xede duten zerga-izaerako erreminten eraginkortasuna aztertu eta ebaluatzeko (adibidez, BEZik gabeko bizikletak lanerako joan-etorrietarako, zerga txikiagoak kirol-materialarentzat, diru-laguntzak curriculumetik kanpo garaturiko jarduera fisikoko programentzat, etab.). 7. NBen agentziak eta nazioarteko eta gobernu arteko beste erakunde batzuk babestea, eta beraiekin batera lan egitea, lidergoa hartu eta lantoki osasuntsuak sustatzeko programak abiatuz. Programa horien baitan langileen jarduera fisikoa sustatuko da eta beren sedentarismoa murriztuko da. Horretarako, OMEren Egoitza Nagusiak edo Eskualdeko Ordezkaritzek garatu dituzten “Step Up”, “Walk the Talk” eta “Be The Change” bezalako ekimenak hartuko dira oinarri gisa. 8. Testuinguru ezberdinetan arrakasta izan duten programak eta esperientziak herrialdeen artean partekatzeko eta programa eta esperientzia horiek aztertzeko mekanismoak ezartzen lagundu, programen gauzatzea bizkortu eta herrialdeen gaitasuna sendotzeko. Arreta berezia eskainiko zaie LMIC herrialdeei eta inaktiboak diren biztanleak xede dituzten programei. 3.3 EKINTZA 81 ERAGILEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK* 9. Kirolaren arloarekin batera lan egitea (nazioarteko kirol federakuntzak, nazioarteko edo nazio-mailako batzorde olinpikoa eta kirol-programak eskaintzen dituzten hornitzaileak barne), jarduera fisikoa komunitate-kirolaren, aisialdi aktiboaren eta Sports for All bezalako ekimenen bitartez nola sustatzeko erak garatu eta hedatzeko helburuarekin. Arreta berezia eskainiko zaie herrialde bakoitzean inaktiboak diren biztanleriei, bai eta LMIC herrialdeei ere. 10. Arlo publiko eta pribatuko enplegatzaileek jarduera fisikoa sustatzeko eta sedentarismoa murrizteko programak sustatuko dituzte beren lantokietan eta lanegunean zehar eman daitekeen jarduera fisiko intzidentala areagotu egingo dute, beren kultura eta testuingurura egokituta. 11. Ikerketa sustatzen duten erakunde, unibertsitate eta ikerketa-institutu eta inplikaturiko eragileek lantokian ezarritako jarduera fisikoa sustatu eta sedentarismoa murrizteko programetan egindako inbertsioak izan dituzten emaitzak eta eraginkortasuna aztertu beharko dute, ebidentzian oinarritutako ezagutzak handitzeko. 12. Ikerketa sustatzen duten erakunde, unibertsitate eta ikerketa-institutu eta inplikaturiko eragileek jarduera fisikoa sustatu eta sedentarismoa murrizteko ikuspegi berritzaileak garatu eta probatu beharko dituzte (ikuspegi digitalak eta beste ikuspegi berritzaile batzuk barne) azpibiztanleria ezberdinetan eta funtsezko testuinguru eta kultura ezberdinetan, LMIC herrialdeetan bereziki. 13. Inplikaturiko eragileek gobernuarekin batera lan egin beharko lukete jarduera fisikoa sustatzea xede duten zerga-izaerako erreminten eraginkortasuna aztertu eta ebaluatzeko (adibidez, BEZik gabeko bizikletak lanerako joan-etorrietarako, zerga txikiagoak kirol-materialarentzat, diru-laguntzak curriculumetik kanpo garaturiko jarduera fisikoko programentzat, etab.). *besteak beste, GKE, gizarte zibileko erakunde, unibertsitate eta ikerketa-komunitate, babesle, nazioarteko eta eskualde-mailako garapen erakunde, hiri eta udal edo arlo pribatuko erakundeak. 82 ESTATU KIDEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK OMEKO IDAZKARITZARENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK ERAGILEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK* Adinekoen jarduera fisikoa indartzea eta sedentarismoa murriztea xede duten neurrirako (beren gaitasunen arabera) programa eta aukeren eskaintza sendotzea, zahartze aktibo bat sustatzeko. Tokiko eta komunitate-mailako instalazio, gizarte- eta osasun-arretako zentro, zahar etxe eta familia-inguruneak erabiliko dira horretarako. 1. Nazio-mailako protokolo estandarrak gauzatzea adinekoek jarduera fisikoa egiteko duten gaitasuna neurtzeko eta aholku egokiak eman ahal izateko, jarduera fisikoari dagokionez, lehen- eta bigarren-mailako osasun-arretako zerbitzuetan, indarrean dauden konpromiso eta gomendioekin bat.1 2. Politika nazionala garatu eta gauzatzea programa irisgarriak, merkeak eta egokiro egokitutako programak eskaini ahal izateko adinekoei, beren jarduera fisikoa areagotu eta sedentarismoa gutxitu dezaten. Arreta berezia eskainiko zaio oreka eta muskulu indarra mantentzeari adinekoek zahartze aktiboa eta independenteki bizitzeko aukera izan dezaten. Horretarako, norbanakoen gaitasuna neurtuko da eta programa indibidualak edo taldeko programak eskainiko dira, beren behar eta nahien arabera. 3. Familiak eta artatzaileak babesteko esku-hartzeak garatu eta gauzatzea, beharrezko erreminta, gaitasun eta konfiantza beregana dezaten zahartze osasuntsua bilatzen duten adinekoei (beren etxean edo etxetik kanpo) laguntzeko. 4. Adinekoen behar eta nahiei egokituriko bitartekoak eta jardute onak biltzeko eta hedatzeko esfortzuetan parte hartzea, programen gauzatzea bizkortu eta herrialdeen gaitasunak areagotzeko, LMIC herrialdeenak bereziki. 5. Osasun arloak, GKEek eta aisialdi eta kirolaren arlo pribatuak beren egungo politika eta zerbitzuak berrikusi beharko dituzte eta, beharrezkoa denean, aipatu politika eta zerbitzuak sendotu beharko dituzte adinekoentzat egokiak diren (beren behar eta nahien arabera) programa egokituak eskaini ahal izateko. 6. Inplikaturiko eragileek lankidetzak ezarriko dituzte haurrak eta beren aiton-amonak kultura-ikuspegitik aproposak diren jarduera fisiko programatan inplikatzeko, testuinguru egokietan eta beren gaitasunak aintzat hartuz (adibidez, Intergenerational Games ekimena).2 7. Arreta eta zaintzaren arloek jarduera fisikoa (oreka eta indarra lantzeko ariketak barne) zahartze osasuntsu bat bermatzeko programetan sartu beharko dute eta beharrezko trebakuntza eman beharko diete, beren zaintzaileei, jarduera fisikoa sustatzeko eta sedentarismoa murrizteko programak gidatzeko gai izan daitezen (kultura eta testuingurura egokituta). *besteak beste, GKE, gizarte zibileko erakunde, unibertsitate eta ikerketa-komunitate, babesle, nazioarteko eta eskualde-mailako garapen erakunde, hiri eta udal edo arlo pribatuko erakundeak. 1 Ekintza hori ondoko OMEren gomendio eta jarraibideekin bat doa: “adinekoentzako arreta integratua”; kutsakorrak ez diren gaixotasunak prebenitu eta kontrolatzeko “produkturik onena” izaerako esku-hartzeak; OME HEARTS, gaixotasun kardiobaskularrak lehen-mailako osasun-arretako zerbitzuetan kudeatzeko neurri-sorta teknikoa. Hipertentsioa duten pazienteentzako jarduera fisikoa. 2 Intergenerational games delako ekimena jarduera fisikoa eta bizi-ohitura osasuntsuak jarduera entretenigarri eta alaien bitartez sustatzen dituen ikuspegi berritzaile bat da. Jolasek belaunaldien arteko harremanak sustatzen dituzte familiaren barruan, adinekoen eta haurren artean bereziki. 83 ESTATU KIDEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK OMEKO IDAZKARITZARENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK ERAGILEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK* Programa eta zerbitzu ezberdinen garatzea eta gauzatzea bultzatzea komunitate-mailako gune ezberdinetan, herrialde zehatz batean jarduera fisiko ezako mailarik handiena agertzen duten taldeen (esaterako, neskak, emakumeak, adinekoak, landa eremuko komunitateak eta indigenak eta gizarte- egoera ahulenean dauden edo bereizkeria pairatzen duten pertsonak) jarduera fisikoa sustatzeko. Guztion ekarpen positiboak aintzat hartu beharko dira. 1. Nazio-mailako eta hortik beherako mailetako datu bananduak eskaini eta erabiltzen direla bermatzea, inaktiboak diren azpibiztanleriak identifikatzeko. Eta beren ordezkariak, parte-hartzea indartzea xede duten programak garatzeko prozesuetan inplikatzea. 2. Komunitatearen laguntzarekin diseinatu diren programen garatze eta gauzatzea babestea jarduera fisikoa komunitate indigenetan eta gizarte-egoera ahulenean, diskriminatuta eta estigmatizatuta dauden azpibiztanlerietan (buruko desgaitasunak eta/edo desgaitasun fisikoak dituztenak barne) sustatzeko. 3. Komunitate indigenetan eta gizarte-egoera ahulenean, diskriminatuta eta estigmatizatuta dauden azpibiztanlerietan (buruko desgaitasunak eta/edo desgaitasun fisikoak dituztenak barne) aisialdi aktiboko eta kirol programak sustatzen dituzten programetan eginiko inbertsioak lehenesteko nazio-mailako politiken garapena babestea eta sustatzea. 4. Lankidetzak ezartzea kirolaren arloarekin egun dauden oztopoekin bukatu eta jarduera fisiko, aisialdi aktibo eta kirol arloko programetan parte hartzeko aukerak unibertsal egiteko desgaituentzat eta beren zaintzaileentzat (adibidez, Companion Card izeneko ekimena1). 5. NBen agentziekin eta OMEko estatu kideekin batera lan egitea gizarte-egoera ahulenean dauden taldeek jarduera fisikoko ekimenetan parte hartzeko aukera izan dezaten: errefuxiatuak, herrialdean bertan lekualdatuak izan diren pertsonak eta gizarte-egoera larrian bizi diren taldeak. 6. Herrialde bakoitzean inaktiboak diren biztanleriak, gizarte-egoera ahulean bizi direnak, bereizkeria edo estigmatizazioa pairatzen duten pertsonak jomuga dituzten programa merke eta eraginkorrak garatzea eta probatzea helburu duten lankidetzak sustatzea eta garatzea eta esperientzietan oinarritutako ezagutzak partekatzea. 7. Ikerketa eta garapen agentziek eta ikertzaileek inaktiboak diren komunitateek aurrean dituzten oztopoak identifikatzeko ikerketak sustatu eta garatuko dituzte jarduera fisikoa arestian aipatu azpibiztanlerietan sustatzeko programen garatzea eta gauzatzea osatu eta hobetzeko. Halaber, egungo kiroletako eta horiei loturiko politiken ekitatea aztertuko dituzte, bereziki LMIC herrialdeetan. 3.5 EKINTZA 84 8. Ikerketa eta garapen agentziek eta enpresa teknologikoek teknologia digitalek eta beste ikuspegi berritzaile batzuek jarduera fisikoa (herrialde bakoitzean) inaktiboak diren biztanlerietan sustatzeko duten potentziala aztertu beharko dute. 9. Inplikaturiko eragileek UNHCR2 bezalako NBen agentzia batzuen inplikazioa bilatuko dute jarduera fisikoa bereizkeria pairatzen duten, lekualdatuta dauden eta gizarte-egoera ahulenean bizi diren pertsonen artean sustatzen duten programen garapen eta ebaluazioan, beren eraginari buruzko ebidentzian oinarrituriko ezagutza handitze aldera. 10. Inplikaturiko eragile guztiek inaktiboak direnen behar eta nahiei egokituriko bitartekoak eta jardute onak biltzeko eta hedatzeko esfortzuetan parte hartu beharko lukete, programen gauzatzea bizkortu eta herrialdeen gaitasunak areagotzeko. 11. Hiri- eta komunitate-mailako agintari, gizarte zibileko ordezkari eta oinarrizko elkarteek jarduera fisikoa sustatzea bilatzen duten komunitate-mailako ekimenak sustatu eta babestu beharko dituzte. *besteak beste, GKE, gizarte zibileko erakunde, unibertsitate eta ikerketa-komunitate, babesle, nazioarteko eta eskualde-mailako garapen erakunde, hiri eta udal edo arlo pribatuko erakundeak. 1 Ikus: http://www.companioncard.org.au/ 2 UNHCR: Errefuxiatuentzako Nazio Batuen Goi Komisariotza. ESTATU KIDEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK OMEKO IDAZKARITZARENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK ERAGILEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK* Komunitate osoa xede duten ekimenak gauzatzea herri-, hiri edo komunitate-mailan, eragile guztien inplikazioa bultzatu eta politika anitzeko ikuspegi baten ezartzea optimizatzeko gune ezberdinetan. Honela, adin eta gaitasun guztietako pertsonen jarduera fisikoa handitu eta beren sedentarismoa murriztuko da. Arreta berezia eskainiko zaie oinarrizko komunitatearen inplikazioari, partekatutako gauzatzeari eta erantzukizunari. 1. Komunitate osoa jomuga duten jarduera fisikoa sustatzeko programak gauzatzen dituzten komunitate eta hirien sare nazional eta/edo azpinazionalak (tokikoak) ezartzea edo sendotzea eta estrategiak, bitartekoak eta esperientziak partekatzea (OMEren Healthy Cities,1 Active Cities2 edo Partnerships for Healthy Cities3 besteren artean). 2. Hiri-mailako eta komunitate osorako osagai anitzeko ikuspegien gauzatzea sustatzea adin eta gaitasun guztiak jomuga dituen jarduera fisiko egokia sustatzeko, komunitatea inplikatzeko printzipioak aplikatuz. Ikuspegi horietan ondokoak sartu beharko dira (zerrenda ez murriztailea): komunikazio-kanpainak biztanleria eta profesionalentzat, komunitate-mailako programak testuinguru ezberdinetan (adibidez, eskola, osasun-arreta, kirol instalazio, parkeak) eta bertako hiri-espazioa hobetzea segurtasuna hobetzeko, espazio, gune eta instalakuntzen (oinezkoentzako eta txirrindularientzako sareak eta komunitatean eskuragarri dauden zerbitzuak barne) eskaintza eta horietara sarbidea. 3. Estrategia eta aholkuak hedatzea komunitate osoa jomuga duten ekimenak gara daitezen nazio-mailatik beherako mailetan. 4. Jarduera fisikoa sustatzeko helburua duten hiri-mailako (komunitate osoa jomuga izango dutenak) ekimenak diseinatu, gauzatu eta ebaluatzeko jarraibide globalak hedatzea, estatu kideei laguntzeko eta jardute onak partekatzeko herrialde eta eskualdeen artean. 5. Hiri-eta komunitate-mailako agintarien inplikazioa eta lidergoa sustatzea komunitate osoa jomuga duten esku-hartzeetan. 6. Hiri-mailako eta tokiko gobernuetako gobernadore eta alkateek, tokiko komunitateetako liderrek, gizarte zibileko eta oinarrizko elkarteetako ordezkariek hiri-mailako eta komunitate osoa jomuga duten jarduera fisikoa, osasuna eta ongizatea sustatzeko ekimenetako lider izan beharko lukete, denak batera. Halaber, esperientziak partekatu eta nazio- edo eskualde-mailako sareak sustatu beharko dituzte, esku hartzeko gaitasuna handitzeko. 7. Unibertsitateek eta inplikaturiko beste eragile batzuek hiriekin eta tokiko gobernuekin batera lan egin beharko lukete komunitate osoa jomuga duten jarduera fisikoa sustatzeko ekimenen ebaluazioa bermatzeko. Honela, ebidentzian oinarrituriko osagaien eraginkortasunari eta prozesuaren gauzatzeari buruzko informazioa eskuratuko litzateke. *besteak beste, GKE, gizarte zibileko erakunde, unibertsitate eta ikerketa-komunitate, babesle, nazioarteko eta eskualde-mailako garapen erakunde, hiri eta udal edo arlo pribatuko erakundeak. 1 Ikus: http://www.euro.who.int/en/health-topics/environment-and-health/urban-health/activities/healthy-cities 2 Ikus: http://www.tafisa.org/active-cities 3 https://partnershipforhealthycities.bloomberg.org/ 86 ESTATU KIDEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK OMEKO IDAZKARITZARENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK Politika-esparruak, lidergo- eta gobernantza-sistemak sendotzea nazio-mailan zein hortik beherakoetan, jarduera fisikoa sustatzea eta sedentarismoa murriztea xede duten ekintzen gauzatzea babesteko. Ondokoak hartuko dira kontuan ere: sektore anitzeko inplikazioa eta koordinazio- mekanismoak; jarduera fisikoari eta sedentarismoari buruzko jarraibide, gomendio eta ekintza planak; eta aurrerapenaren jarraipena eta ebaluazioa, kontu-ematea bultzatzeko. 1. Goi-mailako koordinazio batzorde nazional bat abiarazi edo sendotzea, dagokionean, jarduera fisikoari eta sedentarismoari loturiko nazio-mailako politika-ekintza guztiak planifika ditzan eta beren gauzatzea eta jarraipena gainbegira dezan. Gobernuko eta gobernuz kanpoko maila guztiak eta komunitatea batzorde horretan ordezkatua daudela bermatu beharko da. 2. Mundu- eta eskualde-mailako jarraibide eta arauak jarraitzen dituzten jarduera fisikoari eta sedentarismoari buruzko nazio-mailako eta hortik beherako mailetako ekintza planak indartzea eta plan berriak garatzea beharrezkoa denean. Jarraian jasotako arlo nagusienen politiken arteko koherentzia eta sinergiak maximizatu egingo dira (zerrenda ez murriztailea): garraio, lurralde-antolamendu, osasun, gizarte-arreta, hezkuntza, turismo eta kirol eta aisialdia. 3. Lankidetzak ezartzea beste sektore batzuekin jarduera fisikoak politika-esparru ezberdinetan dituen papera aztertu eta, beharrezkoa denean, indartzeko. Ondokoak izango dira aztergaiak: komunitate-mailako kirolak kirol- politikaren baitan, oinezkoentzako eta txirrindularientzako sareak garraio-politikaren barruan, heziketa fisikoa hezkuntza-politikaren baitan eta jarduera fisikoa NCD gaixotasunak prebenitzeko eta buruko osasuna sustatzeko politiketan. 4. Jarduera fisikoari eta sedentarismoari buruzko adin guztietarako nazio-mailako jarraibide eta gomendioak aztertzea eta, beharrezkoa denean, eguneratzea edo indarrean jartzea. Eta aipatuak hedatzea, jomuga diren biztanlerietara, egoera orokorrera eta tokiko inguruetara egokitutako erreminten bitartez. 5. Lidergoa eta “aldaketarako liderrak” (edo antzekoak) identifikatzea eta sustatzea, jarduera fisikoari loturiko politika-ekintza sustatu eta jokabide aldaketa bat abiarazteko, maila profesionalean eta komunitatean, gizarte aktibo baten alde. 6. 5 urtetik beherako haur, adingabe (6-18 urte), heldu (18-64 urte), adinekoak (65 urtetik gora) eta hardun dauden emakumeak, gaixotasun kronikoak dituzten pertsonak eta desgaituak bezalako azpitalde berezientzako jarduera fisikoari eta sedentarismoari buruzko gomendio globalak hedatzea. 7. 5 urtetik beherako haurrentzako eta adingabeentzako jolas, esplorazio eta jarduera fisiko egoki baterako eta sedentarismoa murrizteko gomendioen garatzea babestea eta gomendio horiek sustatzea, ECHO ekimenak egin dituen gomendioekin bat (13). 8. Aholkularitza globala eta laguntza teknikoa eskaintzea estatu kideei, beren eskariari erantzunez, beren gobernantza nazionala eta sektoreen arteko koordinazioa hobe dezaten eta jarduera fisikoari eta sedentarismoari buruzko nazio-mailako politika eta ekintza planak eguneratzeko gai izan daitezen. 4.1 EKINTZA 87 ERAGILEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK* 9. Lankidetzak ezartzea kirolaren sektorearekin, gidaliburuak gara eta heda daitezen, estatu kideen mesederako, pertsona guztientzako kirolak, komunitate-mailako kirolak eta adin eta gaitasun guztietarako aisialdi aktiboa sustatu eta indartzeari dagokionez. Arreta berezia eskainiko zaie herrialde bakoitzean inaktiboak diren giza-taldeei. 10. Jarraipen- eta ebaluazio-esparru bat garatzea eta hedatzea jarduera fisiko ezaren mailak 2025erako eta 2030erako murrizteko ekintza-planen betetzea nazio- eta mundu-mailan baloratu eta zabaldu ahal izateko. 11. Eragile guztiek lider edo “txapeldunak” identifikatu beharko lituzkete beren erakundeetan. Aipatuek ordezkaritza, babesa, aholkularitza eskaini eta, dagokionean, bitartekoak mugiaraziko dituzte jarduera fisikoa sustatu eta sedentarismoa murrizteko ekintzak nazio-mailan eta hortik beherako mailetan gara daitezen. 12. Eragileek sektore anitzeko lankidetzak eratu eta, dagokionean, indartu beharko lituzkete nazio-mailan eta/edo hortik beherako mailetan, politika-ekintzen gauzatzea babesteko komunitate-mailan. Lehentasuna emango zaie desberdintasunak murrizteko ekimenei. 13. Eragileek nazio-mailako politika-ekintzen ebaluazioa babestu beharko lukete, nazio-mailan zein hortik beherakoetan. Horretarako, OME PAT (17) eta NCD MaP (18) bezalako erremintak erabiliko dituzte eta, dagokionean, baliozkotze eta txostenak idazteko prozesu independente bat abiarazi beharko dute, kontuak emateko sistemak sendotze aldera. 14. Eragileek nazio-mailako ekintzaren lidergoa hartu beharko dute, jarduera fisikoa sustatu eta sedentarismoa gutxitzeko politikak gauzatzeko eta politika horiek sustatzeko neurriak hartuz hasiera-hasieratik. *besteak beste, GKE, gizarte zibileko erakunde, unibertsitate eta ikerketa-komunitate, babesle, nazioarteko eta eskualde-mailako garapen erakunde, hiri eta udal edo arlo pribatuko erakundeak. 88 ESTATU KIDEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK OMEKO IDAZKARITZARENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK Datu-sistemak eta gaitasunak hobetzea nazio-mailan eta, dagokionean, hortik beherako mailetan, ondokoen babes gisa: biztanleriaren jarduera fisikoa eta sedentarismoa erregularki aztertzea, adin eta eremu ezberdinetan; teknologia berriak garatu eta probatzea jarraipen- eta azterketa-sistemak sendotzeko; jarduera fisikoaren alderdi soziokultural eta ingurumen-alderdi ezberdinak ebaluatzeko sistemak garatzea; eta politika-ekintzen gauzatzeari buruzko sektore anitzeko ebaluazio eta txosten- idazte erregularra, kontu-ematea bermatu eta aurrerapena neurtu ahal izateko. 1. Biztanleriaren jarduera fisikoaren azterketak sendotzea, adin guztiak eta jarduera fisikoaren arlo guztiak (garraiobide gisara eginiko oinezko eta bizikleta gaineko joan-etorriak barne) eta 2025erako eta 2030erako zehazturiko jarduera fisiko ezaren mailak murrizteko helmugen betetzean izandako aurrerapenaren ebaluazioa estalita daudela bermatuz. 2. Azterketak eta bananduriko datuen hedatzea sustatzea nazio-mailako ekintza planaren lehentasunak zehazteko eta jarduera fisikoan izandako parte-hartzeari dagokionez dauden desberdintasunak murrizteko ekimenaren aurrerapena neurtu ahal izateko. Ondokoen araberako datuak adieraziko dira (zerrenda ez murriztailea): adina, sexua, egoera sozioekonomikoa, kokapen geografikoa eta jarduera fisikoaren arloa. 3. Nazio-mailako zein hortik beherako mailetarako helmuga eta adierazle harmonizatuak ezartzea jarduera fisikoa neurtu eta ebaluatzeko ekintza plan globalean (2018. urtean bukatuko dena) zehazturiko gomendioetan oinarrituriko neurketa plan nazional bat osatze aldera. Azken plan horren bitartez, 2025erako eta 2030erako zehazturiko sedentarismoa murrizteko helmugen betetze-maila neurtu ahal izango da. 4. Lankidetzak ezartzea eta gauzatzea teknologia digital berriak (gailu mugikorrak barne) garatu eta probatzeko, jarduera fisikoaren eta sedentarismoaren eta beren adierazleen azterketa adin eta gaitasun guztietan egin ahal izateko. Arreta berezia eskainiko zaie gailu bideragarri eta merkeei, LMIC herrialdeetan bereziki. 5. Beren biztanleriaren jarduera fisikoaren eta sedentarismoaren eta beren adierazleen gainean egiten duten jarraipena areagotu eta hobetzeko OMEko estatu kideek duten gaitasuna areagotzea. Horretarako trebakuntza, aholkularitza, babesa, bitartekoak eta laguntza teknikoa eskainiko zaie, horrelakorik eskatzen dutenean. 6. Mundu-mailako lidergoa hartzea biztanleriaren jarduera fisiko ezaren gainean egiten duen bigilantziari dagokionez eta zientzia-izaerako azken ezagutza, metodo eta teknologiak azterketa-lan hori egiteko erreminta eta protokoloetan txertatu daudela ziurtatzea. Datuen harmonizazioa eta gailu eramangarriak adin guztietan erabiltzen direla bermatuko dira ere. 7. 5 urtetik beherako, 6-10 urte bitarteko eta 65 urtetik gorako pertsonen jarduera fisikoa eta sedentarismoa neurtu eta ebaluatzeko estrategia eta protokolo berrien garapena sustatzea eta aipatuan parte hartzea. 8. Jarduera fisikoari buruzko beren ekintza plan nazionalak neurtu eta ebaluatzeko esparru nazionalak garatzen laguntzea estatu kideei, egondako aurrerapena jakin ahal izateko eta nazio-mailako eta hortik beherakoen plangintzak eta beren lehentasunak zehaztu ahal izateko. 89 ERAGILEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK* 9. 2025erako eta 2030erako zehazturiko helmugen betetze-mailaren inguruko etengabeko informazio-txostenak argitaratzea, ondokoak bezalako ekimenen bitartez: egoera-txosten globala argitaratzea; jarduera fisiko ezak agertzen duen prebalentziari buruzko alderatze-ariketak eguneratzea eta argitaratzea (2021, 2026 eta 2031n, proposatu den bezalaxe); datuak biltzea eta integratzea gizarte- eta ingurumen-izaerako adierazleak (berdegune, airearen kalitate, oinezkoentzako eta txirrindularientzako egiturak) eskuragarri dauden nazio-mailako eta nazioarteko iturrien bitartez; eta politika-gauzatzeari dagokionez nazio-mailan egon den bilakaerari buruzko datuak biltzea eta argitaratzea, ondokoak bezalako erreminten bitartez: OME NCD Country Capacity Survey [CCS ingelesez], NCD STEPWise surveillance surveys [STEPS ingelesez] eta Global School Health Policy Survey [G-SHPS]. 10. Eragile guztiek jarduera fisikoari buruzko nazio-mailako eta hortik beherako mailetako ebaluazio- eta neurketa- ariketen garapen eta gauzatzean parte hartuko dute. Halaber, 2025erako eta 2030erako zehazturiko jarduera fisikoa murrizteko helmugen (desberdintasunak murrizteko helburua barne) betetze-mailari buruzko txostenen hedatzean parte hartuko dute. 11. Eragileek datuak biltzeko eta azterketak egiteko eta sektore guztiei buruzko informazioa zabaltzeko eta kontu- ematea bermatzeko nazio-mailako eta hortik beherako mailetarako sistema harmonizatuen garapen eta eguneratzean lagundu beharko dute. 12. Ikerketa-agentziek eta ikertzaileek jarduera fisikoa adin eta gaitasun guztietan ebaluatzeko mundu- eta nazio- mailako ikerketa-ariketetan parte hartu beharko lukete. Halaber, teknologia eta gailu mugikor berriak garatu eta probatzeko eta datuak harmonizatzeko metodologiak garatzeko ariketetan parte hartu beharko dute. *besteak beste, GKE, gizarte zibileko erakunde, unibertsitate eta ikerketa-komunitate, babesle, nazioarteko eta eskualde-mailako garapen erakunde, hiri eta udal edo arlo pribatuko erakundeak. 90 ESTATU KIDEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK OMEKO IDAZKARITZARENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK ERAGILEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK* Ikertu eta ebaluatzeko nazio- eta erakunde-mailan dagoen gaitasuna sendotzea eta teknologia digitaleen eta berrikuntzaren aplikazioa bultzatzea jarduera fisikoa sustatu eta sedentarismoa murriztea xede duten politika-konponbideen garapena eta gauzatzea bizkortzeko. 1. Gobernua eta gobernuz kanpoko erakundeak jatorri duten diru-laguntzak sendotzea, jarduera fisikoa eta sedentarismoari buruzko ikerketa finantzatzeko. Lehentasuna emango zaie nazio-mailako eta hortik beherako mailetako gauzatzea bizkor dezaketen ezagutza berriak lortzeari eta zehazturiko ikerketa-lehentasunei aurre egiteko proiektuei. 2. Nazio-mailako ikerketa-lehentasun ezberdinak identifikatu eta zabaltzea, jarduera fisiko eza eta sedentarismoari dagokienez, egun dauden ebidentziak sendotu eta politika-ekintzak zehaztu eta gauzatu ahal izateko. 3. Unibertsitate eta ikerketa-erakunde nagusienekin batera lan egitea nazio-mailako eta hortik beherako mailetako politika eta programa guztiak egokiro ebaluatuak izango direla ziurtatzeko, bai eta lorturiko emaitzak zabaltzeko ere, beti ere mundu-, eskualde- eta nazio-mailako ezagutza-oinarria bildu eta etorkizuneko plangintzak zehaztu ahal izateko. 4. Gobernuko sail guztietan, berrikuntza-, ebaluazio- eta ezagutza-kultura bat sustatzea jarduera fisikoari eta sedentarismoari buruzko praktikan oinarrituriko ebidentzia eta ikerketa garatzen dituztela ziurtatzeko. Honela, politika-ekintzen gauzatzea eta bitarteko mugatuen eraginkortasuna mundu-, eskualde-, nazio-mailan eta hortik beherako beste maila guztietan hobetu egingo dira. 5. OMEren dagokion Laguntza Zentro, unibertsitate, ikerketa-erakunde eta aliantzekin batera lan egitea ezagutzaren transferentzia hobetzeko eta jarduera fisikoari eta sedentarismoari buruzko ikerketa eta programa- ebaluazioa garatzeko erakunde-gaitasuna handitzeko. 6. NBen agentzia, nazioarteko garapen agentzia, gobernu arteko erakunde, ikerketa diruz laguntzeko erakunde eta beste eragile batzuekin lan egitea bitartekoak mugiarazi eta jarduera fisikoari eta sedentarismoari buruzko ikerketa-gaitasuna eskualde guztietan sendotzeko, LMIC herrialdeetan bereziki. 7. OME Laguntza Zentro, unibertsitate eta ikerketa-erakundeen sareak sendotzea jarduera fisikoari eta sedentarismoari buruzko ikerketak egiteko eta politika eta ekintzak ebaluatzeko gaitasuna handitzeko, LMIC herrialdeetan bereziki. 8. Jarduerari fisikoari eta sedentarismoari buruzko ezagutzaren transferentzia babestu eta erraztea mundu-, eskualde- eta nazio-mailako batzarren (edo antzekoen) bitartez. 9. Eragile guztiek finantza-bitartekoak bermatu eta mobilizatu beharko lituzkete jarduera fisiko ezari eta sedentarismoari loturiko ikerketa eta berrikuntza osasunaren arloan eta funtsezko beste arlo batzuetan areagotze aldera, ondoko eremuetan bereziki: politiken ebaluazioa, eskala handiko esku-hartzeak, ebaluazio ekonomikoak, zerga-instrumentu berritzaileak eta desberdintasunekin amaitzeko ikuspegi eraginkorrak. 91 10. Eragile guztiek nazio-mailako zein hortik beherako mailetako gobernuak babestu beharko lituzkete, ebaluazio- esparru bat garatzeari eta gauzatzeari eta politikak eta programak ebaluatzeko ekimen egokiak gauzatzeari dagokienez. Ekitatean izandako eragina aztertu beharko da ere, etorkizuneko estrategiak zehaztu ahal izateko. 11. Babesle eta ikertzaileek politika-mailako eragileekin batera lan egin beharko lukete, jarduera fisikoari eta sedentarismoari loturiko lehentasunezko ikerketen agenda zehaztu eta etorkizuneko estrategia-garapenak identifikatu ahal izateko. 12. Babesle eta ikertzaileek jarduera fisikoa sustatu eta sedentarismoa murrizteko berrikuntzak eta teknologia berriak biztanleria, testuinguru eta egoera ezberdinetan (LMIC herrialdeetan bereziki) aplikatzeko aukeren inguruko ikerketa babestu beharko lukete. 13. Eragile guztiek jarduera fisikoari eta sedentarismoari buruzko ezagutzaren partekatzea babestu eta erraztu beharko lukete nazio-, eskualde- eta mundu-mailako batzarren (edo antzekoen) bitartez eta, dagokionean, komunikazio-estrategia berritzaileak eta teknologia birtualak erabiliko dituzte urruneko harremanak bermatzeko (LMIC herrialdeekin batez ere). 14. Babesle eta ikertzaileek batera lan egingo dute ikertzeko gaitasuna herrialde guztietan areagotzeko, LMIC herrialdeetan bereziki. Adibidez, Ipar-Hego eta Hego-Hego ikerketa-proiektu partekatuak edo antzeko egoera sozioekonomikoa eta kulturala duten herrialdeen arteko lankidetzak sustatuko dituzte. *besteak beste, GKE, gizarte zibileko erakunde, unibertsitate eta ikerketa-komunitate, babesle, nazioarteko eta eskualde-mailako garapen erakunde, hiri eta udal edo arlo pribatuko erakundeak. 92 ESTATU KIDEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK OMEKO IDAZKARITZARENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK ERAGILEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK* Aholkularitza eta hedatze esfortzuak handitzea mundu-, eskualde-eta nazio-mailan gauzaturiko ekintza partekatuaren inguruko sentsibilizazioa, ezagupena eta inplikazioa areagotzeko. Ondoko hartzaileak lehenetsiko dira gehienbat (zerrenda ez murriztailea): goi-mailako liderrak, sektore ugariko agintariak, hedabideak, arlo pribatua, hiriko eta komunitate-mailako agintariak eta komunitate orokorra. 1. Nazio-mailako zein hortik beherako sareen eta lankidetza-ekintzen sorrera bultzatzea, norbanakoak eta komunitatea ahaldundu eta gizarte aktibo bat sortzeko ahaleginean inplika daitezen. 2. Lankidetzak indartzea gizarte zibil, komunitate eta oinarrizko elkarte, hedabide eta arlo pribatuarekin sentsibilizazioa eta inplikazioa handitzeko jarduera fisikoa sustatu eta sedentarismoa murrizteko politika-ekintzen gauzatzean. 3. Haurren Gizentasunarekin Amaitzeko Batzordearen (ECHO, 13), Kazango Ekintza Planaren (11), Hiri Agenda Berriaren (4), Garraio jasangarriaren (19) eta Garapen Jasangarrirako Helburuen (GJH) gomendioak aplikatu eta gauzatzeko bitartekoak mugiaraztea eta lankidetzak sortzea xede duten ekintzak babestea. 4. Gomendatutako ekintzetan beharrezko goi-mailako inplikazioa sustatzea eta ahalbidetzea estatu kide guztietan. Halaber, NCD gaixotasunei loturiko inbertsioen eraginkortasun ekonomikoa nazio-mailako ebaluazioetan eta garapeneko eta GJHei loturiko nazio-mailako planetan txertatzea. 5. Aliantza eta sare eraginkorrak sortzea mundu-, eskualde- eta nazio-mailan jarduera fisikoaren sustatzeari eta sedentarismoari buruzko bitartekoen mobilizazioa, politika-garapena eta nazio-mailako gauzatzea babesteko. 6. Eragile guztiek ebidentzian oinarrituriko aholkularitza eta sentsibilizazioa sustatu beharko dute jarduera fisikoa areagotzea xede duen inbertsioa bizkortu eta handitzeko xedearekin. Lehentasuna emango zaie aukera- berdintasuna eta eskubideen bermatzea sustatzen duten ekintzei. 7. Eragile guztiek sentsibilizazioa landu beharko dute jarduera fisikoak GJHk lortzeko esfortzuari egiten dion ekarpen zuzenaren, esfortzu horretan jokatzen duen motor-paperaren eta ekonomia nazionala eta garapen- lehentasunak garatzeko duen gaitasunaren inguruko kontzientziazioa sustatzeko. 8. Eragile guztiek aholkularitza- eta sentsibilizazio-ariketen garapena babestu beharko dute, garapen profesionalaren bitartez, sektore ezberdinetan zein mundu- eta nazio-mailan. Horretarako, aholkularitza- estrategia eraginkorrei loturiko jarduera fisikoari eta sedentarismoari buruzko beharrezko gidaliburu, erreminta eta laguntza teknikoak garatuko dituzte. *besteak beste, GKE, gizarte zibileko erakunde, unibertsitate eta ikerketa-komunitate, babesle, nazioarteko eta eskualde-mailako garapen erakunde, hiri eta udal edo arlo pribatuko erakundeak. 93 ESTATU KIDEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK OMEKO IDAZKARITZARENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK ERAGILEENTZAT PROPOSATUTAKO EKINTZAK* Finantzazio-mekanismoak indartzea, ekintza plana nazio-mailan zein hortik beherakoetan egokiro gauzatzen dela bermatzeko. Halaber, sistema bideratzaileak garatuko dira, jarduera fisikoa sustatzea eta sedentarismoa murriztea xede duten politiken garapena eta gauzatzea babestu ahal izateko. 1. Epe-luzerako aurrekontuak esleitzea jarduera fisikoa sustatzera (nazio-mailako etengabeko komunikazio- estrategietarako barne). Horretarako, nazio-mailako ekintza planean zehazturiko helmugak eta lehentasunak aintzat hartuko dira. 2. Ministerio ezberdinekin batera lan egitea jarduera fisikoari buruzko sektore anitzeko ikuspegiak eta politika-ekintzak babesteko finantzazio-mekanismo berriak identifikatu edo garatze aldera. Adibidez, garraioaren arloko urteko aurrekontuaren zati finko bat oinezkoentzako eta txirrindularientzako sare-egiturak finantzatzera bideratuko da; kirolaren arloko nazio-mailako urteko aurrekontuaren zati bat komunitate-mailako kirol-ekimenetan dagoen parte- hartzea sustatzera bideratuko da; jarduera fisikoa sustatuko duen loteria nazional bat ezarriko da; eta “gizarte- eragineko bonuak” erabiliko dira.1 3. Ekintza plan honetan gomendatu diren politika-ekintzen inguruko ebidentzian oinarritutako ezagutza sendotzeko gaitasunak eta protokoloak garatzeko esfortzuetan laguntzea, herrialde eta testuinguru ezberdinetan. Horretarako, analisi ekonomikoak edo inbertsio ezberdinek dakartzaten onurak azalduko dira, adibidez. 4. Ekintza plan honetan gomendatu diren politika-ekintzak nazio-mailako eta hortik beherako mailetan gauzatzeko balizko finantzazio-mekanismoei buruzko mundu- eta eskualde-mailako batzar eta bilerak sustatzea eta antolatzea, osasunaren aldeko zerga-politikak erabiltzeari dagokionez OMEk argitaratu duen estrategiarekin bat.1 5. Eragile guztiek jarduera fisikoan eginiko inbertsioak sustatu beharko lituzkete, osasunerako dakartzan onurei, beste onura guztiei eta inbertsio horiek duten errendimenduei loturiko egun dagoen ebidentzian oinarrituta. 6. Eragile guztiek finantza-baliabideak bideratu beharko lituzkete ebidentzian oinarrituriko politika, programak eta beren gauzatzea zuzenean babes dezaketen sektore anitzeko ezagutzak ekar ditzaketen ikerketa- eta berrikuntza-ekimenak diruz laguntzera, LMIC herrialdeetan bereziki. 7. Ikertzaileek gobernuekin batera len egin beharko lukete jarduera fisikoari buruzko nazio-mailako ekintzen gauzatzea babes dezaketen finantzazio-instrumentu ezberdinen inguruko alderatze- eta egiaztatze-azterketak garatzeko helburuarekin. Esfortzu horren baitan osasun-arreta unibertsala finantzatzeko-mekanismoen parte- hartzea eta “gizarte-eragineko bonu”2 delakoen erabilera aztertu beharko lirateke. *besteak beste, GKE, gizarte zibileko erakunde, unibertsitate eta ikerketa-komunitate, babesle, nazioarteko eta eskualde-mailako garapen erakunde, hiri eta udal edo arlo pribatuko erakundeak. 1 OMEk osasuna sustatzeko erabil daitezkeen zerga-politiken erabilerari buruzko batzar bat antolatu zuen, Genevan, 2017ko abenduaren 4- 5ean. “Strategy meeting on the use of fiscal policies for public health” izenburua duen batzar horretako txostena 2018ko erdialdera egongo da eskuragarri OMEren WHO Health Systems and Financing webgunean. 2 “Gizarte-eragineko bonu” izeneko bonuak gizarte-arretako eta osasuna sustatzeko programak finantzatzeko era berri bat dira. Horien eskutik, inbertsore ezberdinek kapital-inbertsioa eskura jartzen dute, aldez aurretik, dagokion programa edo ekimena finantzatzeko. 94 Erreferentziak: 2. Eranskina 1. OME. Set of recommendations on the marketing of foods and non-alcoholic beverages to children. Geneva: Osasunaren Mundu Erakundea; 2010 (http:// www.who.int/dietphysicalactivity/publications/ recsmarketing/en/). 2. OME eta Nazio Batuak. Global plan for the decade of action for road safety 2011–2020. Geneva: Osasunaren Mundu Erakundea; 2011 (http://www.who.int/ roadsafety/decade_of_action/plan/en/). 3. OMEren Health Economic Assessment Tool (HEAT) erremintak oinezko eta bizikleta gaineko joan-etorrien osasun-onuren balio ekonomikoa kalkulatzen du. Ikus: www.heatwalkingcycling.org . 4. Hiri Osasuntsuei buruzko Shangaiko Adostasuna. Shangaiko Adierazpena Osasunaren alde, Garapen Jasangarrirako 2030 Agendaren barruan. Osasuna Sustatzeko 9. Batzarrean onartua, Shangai, 2016, 2016 (http://www.who.int/healthpromotion/ conferences/9gchp/healthy-city-pledge/en/). 5. Hiri Agenda Berria. Habitat III Nazio Batuen Batzarrak onartu zuen 2016. urtean. Nazio Batuen Batzar Nagusiak 71/256 (2016) Ebazpenean berretsi zuen. 6. Planning and design for sustainable urban mobility: global report on human settlements 2013. Oxford, Erresuma Batua: Giza Kokalekuen inguruko Nazio Batuen Programa (UN- Habitat); 2013 (https://unhabitat.org/planning-and- design- for-sustainable-urban-mobility-global-report- on-human- settlements-2013/). 7. Haurren Eskubideei buruzko Hitzarmena, Nazio Batuak (https://www.savethechildren.org.uk/what-we-do/ childrens-rights/united-nations-convention-of-the- rights-of-the-child). 8. Pertsona Desgaituen Eskubideei buruzko Konbentzioa (CRPD, ingelesez) (https://www.un.org/ development/desa/disabilities/convention-on-the- rights- of-persons-with-disabilities.html). 9. Zahartzeari buruzko Lantalde Irekia; Adinekoen giza- eskubideak sendotuz; zortzigarren lan-bileraren txostena (https://social.un.org/ageing-working-group/ eighthsession.shtml). 10. Indarkeria murrizteko Txosten Globala, 2014. Geneva: Osasunaren Mundu Erakundea; 2014 (OME, UNDP eta UNODC erakundeek argitaratua) (http://www. who.int/violence_injury_prevention/violence/status_ report/2014/en/). 11. UNESCO, Heziketa fisiko eta kirolaren arloan eskumena duten ministro eta goi-karguen nazioarteko seigarren batzarra (MINEPS VI). Txostenaren 1. Eranskina. Kazango Ekintza Plana SHS/2017/5 REV Paris, 2017ko iraila; 2017ko uztailaren 14-15 onartua (http://unesdoc. unesco.org/images/0025/002527/252725E.pdf). 12. OME Eskola-osasunari buruzko informazio sortak. Jarduera fisikoa eskoletan sustatzea: osasuna eskolan sustatzeko funtsezko gakoa (http://www.who.int/ school_youth_health/resources/information_series/ FINAL%20Final.pdf). 13. OME. Haurren Gizentasunarekin akabatzeko Batzordearen Txostena. Gauzatze-plana: laburpen exekutiboa. Geneva: Osasunaren Mundu Erakundea; 2017 (http://apps. who.int/iris/bitstream/10665/259349/1/WHO-NMH- PND-ECHO-17.1-eng.pdf?ua=1). 14. Osasuna sustatzen duten unibertsitateak: kontzeptu, esperientzia eta ekintza plana (http://www.euro.who. int/ data/assets/pdf_file/0012/101640/E60163.pdf). 15. OME. mHealth: hodeiertz berriak osasunerako, teknologia mugikorren bitartez. Geneva: Osasunaren Mundu Erakundea; 2011 (http://www.who.int/goe/ publications/goe_mhealth_web.pdf). 16. Labrique AB, Vasudevan L, Kochi E, Fabricant R, Mehl G. mHealth innovations as health system strengthening tools: 12 common applications and a visual framework. Glob Health Sci Pract. 2013;6;1(2):160–71. 17. OME, Europako Eskualde Ordezkaritza. Health- enhancing physical activity (HEPA) policy audit tool (PAT) - version 2 (2015) [Osasuna sustatzeko Jarduera fisikoa ebaluatzeko erreminta]. (http://www.euro.who.int/en/health-topics/disease- prevention/physical-activity/publications/2015/ health-enhancing-physical-activity-hepa-policy-audit- tool-pat-version-2-2015). 18. OME NCD gaixotasunak prebenitu eta kontrolatzeko nazio-mailako eta sektore anitzeko ekintza plana (MAP) garatu, gauzatu eta ebaluatzeko erremintak (http://www. who.int/nmh/action-plan-tools/en/). 19. Garapenaren aldeko garraio jasangarria sustatzea. Nazio Batuen Idazkari Nagusiaren Garraio Jasangarriari buruzko Goi-mailako Aholkularitza Taldearen gomendioak (https://sustainabledevelopment.un.org/content/ documents/2375Mobilizing%20Sustainable%20 Transport.pdf). 95 Jolas aktibo Haurren kasuan, jolas aktibo da haurrek borondatez, ongi pasatu nahian eta inolako egiturarik gabe gauzatzen duten (eta energia kontsumitzen duen) gaitasun motor lodi edo gorputz-mugimendu oro. Aisialdi aktibo Jarduera fisikotzat har daitekeen aire libreko edozein aisialdi-jarduera: oinezko ibilaldi, kirol, jolas edo dantza. Normalean parke edo plazak bezalako espazio publikotan egiten dira. Sentsibilizazio Osasun-izaerako helburu edo programa zehatz batentzat konpromiso politikoa, babes politikoa, gizarte-aitorpena eta babes-sistemak lortzea xede duten ekintzen (indibidualak zein taldekakoak) multzoa. Zahartzearen aldeko hiri eta komunitateak “Zahartze aktibo eta osasuntsua” babesten duten hiri edo komunitateak. Zahartzearen aldeko inguruneak Zahartze aktibo eta osasuntsua sustatzen duten inguruneak (etxea edo komunitatea). Berezko gaitasuna eraiki eta mantentzen dute bizitza osoan, funtzionatzeko abilezia handiagoak bermatuz gaitasun-maila zehatz bat duen edonori. Espazio urdin Ibai, laku eta itsasotik gertu dagoen espazio oro. Aholkularitza saio Norbanakoaren ongizatea sustatuko duten bizi-estiloen inguruan azalpenak jasotzea ahalbidetzen duen elkarrekintza. Aurrez aurre egiten da normalean, trebatutako aholkulari batekin. Karbono isurpenak Eremu eta epe zehatz baten barruan karbono dioxidoa (CO2) eta berotegi- efektuko beste gas batzuk atmosferara isurtzen dituzten ekintzak. Aldaketaren txapeldunak Eredugarriak diren norbanako edo taldeak. Jarduera fisikoa beren egunerokotasunean txertatu dute eta erreferentzia izan daitezke beste norbanakoentzat mundu-, eskualde- eta nazio-mailan. Biodibertsitatea Habitat edo ekosistema batek hartzen dituen landare eta animalien dibertsitatea. Oso garrantzitsua eta desiragarria da. 97 Ariketa Haurrak zaintzeko egitura Adin txikikoak beren gurasoak lanean dauden bitartean zaintzen dituzten zerbitzuak (adibidez, haurtzaindegia edo zaintzailea). Gizarte zibileko erakunde Beren interesak arlo publikoan babesteko xedearekin biztanle-talde batek sortu duen gobernuz eta merkatuz kanpoko elkartea: esaterako, talde ekologikoak, emakumeen eskubideak bultzatzeko elkarteak, sindikatuak edo GKEak. Ekitate Zuzentasun; jendearen betebeharrak ongizaterako aukera-berdintasunaren oinarria dira. Pertsona orok du garatzeko eta buruko osasuna osasun-arreta unibertsaleko sistema baten bitartez mantentzeko eskubidea. Fitness Eguneroko atazak indar eta kemenez eta normala ez den nekea sentitu gabe egiteko gaitasuna, aisialdian bilaturiko helburuak edo ezusteko betebeharrak arazorik gabe ere egiteko gaitasuna gordetzen dugun bitartean. Ondoko alderdiak biltzen ditu: errendimendu kardiobaskularra (indar aerobikoa), errendimendu muskuloeskeletala, indar muskuloeskeletala, malgutasuna, mugimendu-abiadura, erreakzionatzeko denbora eta gorputzaren osaera. Funtsezko mugimendu- abileziak Gorputzeko zati ezberdinak inplikatzen dituzten mugimendu-patroiak. Jarduera fisiko eta kirolean erabiltzen diren abilezia konplexuen oinarria dira. Oinarrizko kirol Aisialdiko jarduera fisikoa, antolatua edo antolatu gabea. Erregularki egiten da, maila profesionaletik at, osasun-, hezkuntza- edo gizarte izaerako helburuekin. Osasuna politika guztietan Osasuna sektore eta arlo ezberdinen politika publikoan aintzat hartu eta txertatzen duen ikuspegia. Osasuna erabakietan izaten da kontuan, sinergiak bilatzen dira eta osasunerako eragin txarrak ekiditen dira, biztanleriaren osasuna eta osasun- ekitatea hobetzeko xedearekin. Osasun-egoerari edo osasun-izaerako baldintzatzaileen banatzeari dagokienez biztanleria-taldeen artean dauden aldeak. Adibidez, mugikortasun-desberdintasunak biztanleria gazte eta zaharren artean eta gizarte-klase ezberdinen heriotza-tasen artean dauden ezberdintasunak. Gizarte-, geografia-, biologia-alderdi eta beste batzuen ondorio dira gehienetan. Osasun desberdintasuna 98 Zahartze osasuntsua Ongizatea hirugarren adinean ahalbidetzen duen gaitasun funtzionala garatzen eta mantentzen laguntzen duen prozesua. Osasunerako, parte-hartzeko eta segurtasunerako aukerak eskatzen ditu, bizi-kalitatea bizitzan zehar hobetu ahal izateko. Berezko gaitasuna Norbanako baten gaitasun fisikoen eta buruko gaitasunen multzoa. Jarduera fisiko urria OMEk jarduera fisikoari buruzko gomendioetan adierazi duenaren arabera (2010): Helduak (18 urtetik gora): < 150 minutu astean, jarduera fisiko ertaina; Nerabeak: < 60 minutu egunean, jarduera fisiko moderatu−bizia. Ezagupen Informazioa eskuratu, ulertu eta erabiltzeko eta osasuna sustatzen duten portaeren alde egiteko norbanakoak duen motibazioa eta gaitasuna baldintzatzen duten abilezia kognitibo eta sozialak. Hedabide masiboak Hartzaile ugari jomuga duten komunikazio-izaerako esku-hartzeak. Telebista, irratia, egunkariak, etxetik kanpoko euskarriak (kartelak, zinemak edo salmenta- guneak) eta sare sozialak erabiltzen dituzte ezagupen, sinesmen, portaera eta ohiturak aldatzen eta jarduera fisikoa sustatzen saiatzeko. Ekitate eza osasunean Trebakuntza lantokian Zerbitzu- maila 99 Erabilera mistoko lurzoru Bizileku-, merkataritza-, kultura-, erakunde- edo industria-erabilerak uztartzen dituen hiri-garapeneko modu bat. Bere funtzioak fisikoki eta funtzionalki integratua daude eta oinez egiteko konexioak eskaintzen ditu. Jarduera fisikoa Eskeleto-muskuluen bitartez eginiko edozein gorputzeko mugimendu, energia- kontsumoan hazkunde bat ekarriko duena. Adibiderik arruntenak ondokoak dira: oinezko ibilaldiak, korrika egitea, dantza, igeriketa, yoga edo lorezaintza. Zerbitzu aurretiko trebakuntza Irakasleei, ikasten ari direnean eta irakasten hasi aurretik eskaintzen zaien trebakuntza. Lehen- mailako osasun- arreta Komunitatean ematen den osasun-arreta. Mediku edo erizain batek eginiko lehen azterketa bat da eta bere xedea da gaixotasunak prebenitzea edo tratatzea. Norbanakoak gaixotasun bat duenean, zauri bat duenean edo sintoma berriak antzematen dituenean osasun-sistemarekin duen lehen harremana da. Lurzoru erabilera misto eta trinkoaren printzipioak Eraikitako-eremu trinkoagoak eta biztanleria-dentsitate handiagoak biltzen dituen lurraldea antolatzeko ikuspegia. Hiriko zerbitzuen kontzentrazioa eta bizitegi-, merkataritza- eta komunitate-azpiegituren uztartzea bilatzen du. Halaber, oinezko eta bizikleta gaineko joan-etorriak eta garraio publikoa sustatzen ditu. Espazio publiko ireki Sarbide unibertsala eskaintzen duten hiriko gune edo espazioak: kale, espaloi, parke publiko, plaza, aisialdirako berdegune, jolastoki publiko eta antzeko instalazioak. Aisialdiko jarduera fisiko Bere eguneroko bizitzarako ezinbestekoa izan gabe norbanako batek egiten duen edozein jarduera fisiko. Bere borondatez egiten da beti: kirol-jarduerak, fitness- jarduerak edo dantza eta lorezaintza bezalako jarduerak. Bigarren- mailako osasun- arreta Espezializatua dagoen mediku edo zerbitzu batek lehen-mailako osasun- arretako beste zerbitzu batek eskatuta eskaintzen duen zerbitzua, lehen- mailako zerbitzuak eskuragarri ez duen ezagutza espezializatu, abilezia edo ekipamenduaz baliatzeko aukera duelako. interests. Jarduera fisiko Espazio publiko 100 Sedentaris mo 1,5 metaboliko baliokide (MET) baino txikiagoa den energia-kontsumo bat dakarren eta esna egon bitartean eta eserita, eratzana edo etzana egonda izan den edozein portaera. Ondokoak dira arruntenak: TB ikustea, bideo-jokoetan aritzea, ordenagailua erabiltzea (ingelesez “screen time” bezala ezagutzen dena), autoa gidatzea edo irakurtzea. Lurralde- antolamendu Eskala ezberdineko espaziotan pertsonak eta jarduerak banatzeko arlo publikoak aplikatzen dituen metodoak. Sarbide unibertsala Egokitzapenak egiteko edo diseinu espezializatu baten beharrik gabe pertsona orok nahi duen guztietan erabil dezakeen edozein ingurune, produktu eta sistema. Osasun- arreta unibertsal Pertsona eta biztanleria-talde guztiak artatzen dituen eta eraginkor izateko kalitate nahikoa bermatua duen eta osasuna sustatzeko zerbitzuak, prebentzio- , sendatze-, errehabilitazio-zerbitzuak eta zerbitzu aringarriak eskaintzen dituen osasun-sistema. Zerbitzu horiek erabiltzeak pazientearentzat inolako finantza- arazorik suposatuko ez duela bermatuko du ere. Hiri- ekosistema Hiri baten edo biztanleria-dentsitate handiko leku baten barruan kokaturiko sistema ekologiko bat. Edo, zentzu zabalagoan, metropoli-barruti oso bat osatzen duen sistema ekologiko handia. Komunitate oso Biztanle, profesional, elkarte eta komunitate-mailako buru eta gobernuko agintariek beren komunitateen beharrak kolektiboki ebaluatu eta ulertzeko eta komunitate horren aktibo, gaitasun eta interesak hobekien antolatu eta sendotzeko moduak erabakitzeko aplikatzen duten estrategia. Kirol Ibilgarritasun . 101

GLOBAL ACTION PLAN ON PHYSICAL ACTIVITY 2018-2030

GLOBAL ACTION PLAN ON PHYSICAL ACTIVITY 2018-2030 Global action plan on physical activity 2018–2030: more active people for a healthier world ISBN 978-92-4-151418-7 © World Health Organization 2018 Some rights reserved. This work is available under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 IGO licence (CC BY-NC-SA 3.0 IGO; https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/3.0/igo). Under the terms of this licence, you may copy, redistribute and adapt the work for non-commercial purposes, provided the work is appropriately cited, as indicated below. In any use of this work, there should be no suggestion that WHO endorses any specific organization, products or services. The use of the WHO logo is not permitted. If you adapt the work, then you must license your work under the same or equivalent Creative Commons licence. If you create a translation of this work, you should add the following disclaimer along with the suggested citation: “This translation was not created by the World Health Organization (WHO). WHO is not responsible for the content or accuracy of this translation. The original English edition shall be the binding and authentic edition”. Any mediation relating to disputes arising under the licence shall be conducted in accordance with the mediation rules of the World Intellectual Property Organization. Suggested citation. Global action plan on physical activity 2018–2030: more active people for a healthier world. Geneva: World Health Organization; 2018. Licence: CC BY-NC-SA 3.0 IGO. Cataloguing-in-Publication (CIP) data. CIP data are available at http://apps.who.int/iris. Sales, rights and licensing. To purchase WHO publications, see http://apps.who.int/bookorders. To submit requests for commercial use and queries on rights and licensing, see http://www.who.int/about/licensing. Third-party materials. If you wish to reuse material from this work that is attributed to a third party, such as tables, figures or images, it is your responsibility to determine whether permission is needed for that reuse and to obtain permission from the copyright holder. The risk of claims resulting from infringement of any third-party-owned component in the work rests solely with the user. General disclaimers. The designations employed and the presentation of the material in this publication do not imply the expression of any opinion whatsoever on the part of WHO concerning the legal status of any country, territory, city or area or of its authorities, or concerning the delimitation of its frontiers or boundaries. Dotted and dashed lines on maps represent approximate border lines for which there may not yet be full agreement. The mention of specific companies or of certain manufacturers’ products does not imply that they are endorsed or recommended by WHO in preference to others of a similar nature that are not mentioned. Errors and omissions excepted, the names of proprietary products are distinguished by initial capital letters. All reasonable precautions have been taken by WHO to verify the information contained in this publication. However, the published material is being distributed without warranty of any kind, either expressed or implied. The responsibility for the interpretation and use of the material lies with the reader. In no event shall WHO be liable for damages arising from its use. Design and layout: Blossom | blossoming.it Printed in Switzerland EXECUTIVE SUMMARY 01. INTRODUCTION Background Mandate Development process 02. WHAT IS PHYSICAL ACTIVITY? Current levels of physical inactivity The cost of physical inactivity to health systems and society Multiple ways to be active – multiple policy choices – multiple benefits Physical activity and the Sustainable Development Goals 2018–2030 Moving forward – scaling national action 03. THE GLOBAL ACTION PLAN ON PHYSICAL ACTIVITY 2018–2030 Vision Mission Target GUIDING PRINCIPLES PARTNERSHIPS FOR ACTION FRAMEWORK FOR ACTION: 4 STRATEGIC OBJECTIVES, 20 POLICY ACTIONS IMPLEMENTATION MONITORING AND EVALUATION References APPENDIX 1: PHYSICAL ACTIVITY AND THE SUSTAINABLE DEVELOPMENT GOALS References APPENDIX 2: RECOMMENDED POLICY ACTIONS - ROLES FOR STAKEHOLDERS References APPENDIX 3: GLOSSARY 6 12 12 13 13 14 15 16 16 18 19 20 20 20 21 22 24 25 42 46 48 51 61 62 95 96 6Background Regular physical activity is proven to help prevent and treat noncommunicable diseases (NCDs) such as heart disease, stroke, diabetes and breast and colon cancer. It also helps to prevent hypertension, overweight and obesity and can improve mental health, quality of life and well-being. In addition to the multiple health benefits of physical activity, societies that are more active can generate additional returns on investment including a reduced use of fossil fuels, cleaner air and less congested, safer roads. These outcomes are interconnected with achieving the shared goals, political priorities and ambition of the Sustainable Development Agenda 2030.1 The new WHO global action plan to promote physical activity responds to the requests by countries for updated guidance, and a framework of effective and feasible policy actions to increase physical activity at all levels. It also responds to requests for global leadership and stronger regional and national coordination, and the need for a whole-of- society response to achieve a paradigm shift in both supporting and valuing all people being regularly active, according to ability and across the life course. The action plan was developed through a worldwide consultation process involving governments and key stakeholders across multiple sectors including health, sports, transport, urban design, civil society, academia and the private sector. What is physical activity? Physical activity can be undertaken in many different ways: walking, cycling, sports and active forms of recreation (for example, dance, yoga, tai chi). Physical activity can also be undertaken at work and around the home. All forms of physical activity can provide health benefits if undertaken regularly and of sufficient duration and intensity. The current situation Global progress to increase physical activity has been slow, largely due to lack of awareness and investment. Worldwide, 1 in 4 adults, and 3 in 4 adolescents (aged 11–17 years), do not currently meet the global recommendations for physical activity set by WHO. As countries develop 1 At the seventieth session of the United Nations General Assembly 2015, all countries adopted resolution A/RES/70/1, Transforming our world: the 2030 Agenda for Sustainable Development. 7economically, levels of inactivity increase. In some countries, levels of inactivity can be as high as 70%, due to changing patterns of transportation, increased use of technology and urbanization. Physical activity levels are also influenced by cultural values. In most countries, girls, women, older adults, underprivileged groups, and people with disabilities and chronic diseases, all have fewer opportunities to access safe, affordable and appropriate programmes and places in which to be physically active. The global cost of physical inactivity is estimated to be INT$ 54 billion per year in direct health care, in 2013, with an additional INT$ 14 billion attributable to lost productivity. Inactivity accounts for 1–3% of national health care costs, although this excludes costs associated with mental health and musculoskeletal conditions. Multiple opportunities: multiple benefits Physical activity can and should be integrated into the settings in which people live, work and play. Walking and cycling are key means of transportation and enable engagement in regular physical activity on a daily basis, but their role and popularity is declining in many countries. Sport and active recreation can help promote physical activity for people of all ages and abilities. Globally it can be a key driver of tourism, employment and infrastructure, and can also help in humanitarian programmes, fostering community development and social integration. Physical activity is important across all ages. Active play and recreation is important for early childhood as well as for healthy growth and development in children and adolescents. Quality physical education and supportive school environments can provide physical and health literacy for long-lasting healthy, active lifestyles. It is also important that adults can be physically active and less sedentary at work. Whether working or not, older adults, in particular, can benefit from regular physical activity to maintain physical, mental and social health and enable healthy ageing. Primary and secondary health and social care providers can help individuals of all ages become more active and prevent NCDs, while also using physical activity as a means to increase rates of rehabilitation and recovery. Across all settings there are opportunities for digital innovations to promote and support people of all ages to be more active and to build upon the rapidly growing practice of mHealth to harness the potential of data to help promote, support and monitor physical activity. Physical activity and the Sustainable Development Goals 2030 Investing in policies to promote walking, cycling, sport, active recreation and play can contribute directly to achieving many of the 2030 Sustainable Development Goals (SDGs). Policy actions on physical activity have multiplicative health, social and economic benefits, and will directly contribute to achieving SDG3 (good health and well-being), as well as other Goals including SDG2 (ending all forms of malnutrition); SDG4 (quality education); SDG5 (gender equality); SDG8 (decent work and economic growth), SDG9 (industry, innovation and infrastructure); 8SDG10 (reduced inequalities); SDG11 (sustainable cities and communities); SDG12 (responsible production and consumption); SDG13 (climate action); SDG15 (life on land); SDG16 (peace, justice and strong institutions) and SDG17 (partnerships). Framework for action Effective national action to reverse current trends and reduce disparities in physical activity requires a “systems-based” approach with a strategic combination of “upstream” policy actions aimed at improving the social, cultural, economic and environmental factors that support physical activity, combined with “downstream”, individually focused (educational and informational) approaches. This global action plan sets out four strategic objectives achievable through 20 policy actions that are universally applicable to all countries, recognizing that each country is at a different starting point in their efforts to reduce levels of physical inactivity and sedentary behaviour. Increasing physical activity requires a systems-based approach – there is no single policy solution Vision More active people for a healthier world. Mission To ensure that all people have access to safe and enabling environments and to diverse opportunities to be physically active in their daily lives, as a means of improving individual and community health and contributing to the social, cultural and economic development of all nations. Target A 15% relative reduction in the global prevalence of physical inactivity in adults and in adolescents by 2030. Four policy actions are proposed which aim to create positive social norms and attitudes and a paradigm shift in all of society by enhancing knowledge and understanding of, and appreciation for, the multiple benefits of regular physical activity, according to ability and at all ages. Five policy actions address the need to create supportive spaces and places that promote and safeguard the rights of all people, of all ages and abilities, to have equitable access to safe places and spaces in their cities and communities in which they can engage in regular physical activity. 9 Five policy actions outline the investments needed to strengthen the systems necessary to implement effective and coordinated international, national and subnational action to increase physical activity and reduce sedentary behaviour. These actions address governance, leadership, multisectoral partnerships, workforce capabilities, advocacy, information systems and financing mechanisms across all relevant sectors. Six policy actions outline the multiple settings in which an increase in programmes and opportunities can help people of all ages and abilities to engage in regular physical activity as individuals, families and communities. 10 11 Implementation National implementation of a “systems-based” approach will require each country to identify a strategic combination of policy responses for implementation over the short term (2–3 years), medium term (3–6 years), and longer-term (7–12 years). Policy actions should be selected according to country context and tailored to meet the needs of different subnational jurisdictions and subpopulations. Prioritization and feasibility will vary according to context; therefore it is recommended that each country assess their own current situation to identify existing policy which can be strengthened, as well as policy opportunities and gaps. Cross-government and multisectoral partnerships, as well meaningful community engagement, will be needed to achieve a coordinated, whole-of-system response which can deliver multiple benefits for health, the environment and the economy. Implementation of this action plan should be guided by the principle of proportional universality with the greatest efforts directed towards the least active populations. Monitoring and reporting Progress towards the 2030 global targets will be monitored using the two existing indicators: the prevalence of insufficient physical activity among persons aged 18 years and over, and among adolescents (aged 11–17 years). All countries are encouraged to strengthen reporting of disaggregated data to reflect the dual priorities of this action plan: to decrease overall level of physical inactivity; and to reduce within-country disparities and levels of physical inactivity in the least active populations, as identified by each country. A new global monitoring framework will support countries and monitor progress on policy implementation. Progress reports on implementation and impact will be presented to the World Health Assembly in 2021, 2026, and 2030. 12 Background Regular physical activity is a well-established protective factor for the prevention and treatment of the leading noncommunicable diseases (NCDs), namely heart disease, stroke, diabetes and breast and colon cancer (1). It also contributes to the prevention of other important NCD risk factors such as hypertension, overweight and obesity, and is associated with improved mental health (2, 3), delay in the onset of dementia (4) and improved quality of life and well-being (5). In 2015, at the seventieth session of the United Nations (UN) General Assembly, all countries committed to investing in health in the resolution, “Transforming our world: the 2030 Agenda for Sustainable Development”1 (hereafter referred to as “the 2030 Agenda”), and to ensuring universal health coverage and reducing health inequities for people of all ages. Policy actions aimed at increasing physical activity for all people, of all ages and abilities, are consistent with valuing health as a universal right and an essential resource for everyday living, and not merely the absence of disease or infirmity. Further, the multiple benefits from increasing population levels of physical activity through, for example, walking, cycling, active recreation, sports and play, are interconnected with, and contribute to, achieving the shared goals, political priorities and ambition of the 2030 Agenda. 1 See: United Nations Sustainable Development Knowledge Platform (https://sustainabledevelopment.un.org/post2015/ transformingourworld, accessed April 2018). 13 Mandate In 2013, the World Health Assembly endorsed a global action plan on the prevention and control of NCDs (6), and agreed a set of nine global voluntary targets, which include a 25% reduction of premature mortality from NCDs and a 10% relative reduction in the prevalence of insufficient physical activity by 2025 (7). A recent review of global progress towards these targets concluded that progress has been slow and uneven across high-, middle-, and low-income countries (8). Although the 2013 NCD global action plan provided World Health Organization (WHO) Member States with a set of broad policy recommendations to increase physical activity (9), implementation and engagement with the necessary sectors outside of health has remained a significant challenge to progress in most countries. At its 140th session in 2017, the WHO Executive Board agreed to endorse a proposal for the Secretariat to prepare an action plan on physical activity to be submitted for consideration by the Board at its 142nd session. It was requested to build upon existing NCD (6) and physical activity strategies (10, 11), guidelines (1), policy recommendations (12) and other relevant commitments endorsed by the World Health Assembly, and to link with the Sustainable Development Goals (SDGs) set for 2030. Accordingly, this Global Action Plan on Physical Activity 2018–2030 (hereafter referred to as the “action plan” or “global action plan”) provides a framework for action, and proposes a set of specific policy actions to guide Member States to accelerate and scale activities towards achieving increased levels of physical activity. It also acknowledges the requests of Member States for stronger global, regional and national coordination, and the need for a whole-of-society paradigm shift in respect to both supporting and valuing all people being regularly active, according to ability and across the life course. Development process The global action plan was developed through a worldwide consultation process and involved establishing a WHO internal steering committee comprising multiple departments across relevant clusters and representatives from WHO Regional Offices, as well as with guidance from a multisectoral and a multidisciplinary global expert advisory group which met during July 2017. Following publication of Draft 1 of the action plan, six regional consultations were conducted with Member States, as well as eight public webinars, information sessions with United Nations agencies and permanent missions, awareness-raising through social and professional society media and a seven-week period of open online public consultation. The process engaged with 83 Member States (including representatives from ministries of health, education, sports, transport and planning) as well as international sports associations, health and sport medicine organizations, institutes of public health, civil society and professional organizations across health, transport, urban planning and sports, the research and academic community, and the private sector. A total of 125 written submissions were received from interested stakeholders. Input from all the consultation processes informed the drafting and preparation of Draft 2. Following discussion of Draft 2 at the 142nd session of the Executive Board, comments and suggestions informed the development of this final action plan. 14 Physical activity is defined as any bodily movement produced by skeletal muscle that requires energy expenditure (1). It can be undertaken in many different ways: walking, cycling, sports and active forms of recreation (such as dance, yoga, tai chi). Physical activity can also be undertaken as part of work (lifting, carrying or other active tasks), and as part of paid or unpaid domestic tasks around the home (cleaning, carrying and care duties). While some activities are done by choice and can provide enjoyment, other work or domestic- related physical activities may be necessary, or even mandatory, and may not provide the same mental or social health benefits compared with, for example, active recreation. However, all forms of physical activity can provide health benefits if undertaken regularly and of sufficient duration and intensity. In 2010, WHO produced recommendations on the type and frequency of physical activity for optimal health benefits for youth, adults and older adults (1). Sedentary behaviour is defined as any waking behaviour characterized by an energy expenditure ≤ 1.5 metabolic equivalents, such as sitting, reclining or lying down (13). Recent evidence indicates that high levels of continuous sedentary behaviour (such as sitting for long periods of time) are associated with abnormal glucose metabolism and cardiometabolic morbidity, as well as overall mortality (14). Reducing sedentary behaviour through the promotion of incidental physical activity (for example, standing, climbing stairs, short walks) can support individuals to increase incrementally their levels of physical activity towards achieving the recommended levels for optimal health. 15 Although achieving the recommended levels of physical activity for optimal health for the general population carries low levels of risk, there are higher risks associated with participation in certain types of physical activity and for some subpopulation groups. Notable activities with higher risk of injury include contact sports (such as rugby, ice hockey) and walking and cycling, where road safety and or personal violence may present higher risks in some contexts. WHO recommendations on physical activity provide guidance on risk reduction (1) and this action plan recommends policy actions to address the wider socioenvironmental risks such as road safety for cycling. Current levels of physical inactivity The most recent available global comparative estimates from 2010 indicate that worldwide, 23% of adults and 81% of adolescents (aged 11–17 years) do not meet the WHO global recommendations on physical activity for health1 (6). Notably, the prevalence of inactivity varies considerably within and between countries, and can be as high as 80% in some adult subpopulations. Physical inactivity in adults is highest in the Eastern Mediterranean, the Americas, Europe and Western Pacific regions, and is lowest in the South-East Asia Region (15). These rates increase with economic development, owing to the influence of changing patterns of transportation, use of technology, urbanization and cultural values (16). Differences in levels of physical activity are also explained by significant inequities in the opportunities for physical activity by gender and social position, within as well as between countries (15). Girls, women, older adults, people of low socioeconomic position, people with disabilities and chronic diseases, marginalized populations, indigenous people and the inhabitants of rural communities often have less access to safe, accessible, affordable and appropriate spaces and places in which to be physically active. Addressing these disparities in participation is a policy priority and underlying principle of this global action plan. Updated global comparable estimates on physical inactivity in adolescents and adults are being prepared by WHO and will be available in 2018.2 Globally, 23% of adults and 81% of adolescents (aged 11–17 years) do not meet the WHO global recommendations on physical activity for health.2 1 The WHO global recommendation on physical activity for health for adults is 150 minutes of moderate-intensity activity (or equivalent) per week, measured as a composite of physical activity undertaken across multiple domains: for work (paid and unpaid, including domestic work); for travel (walking and cycling); and for recreation (including sports). For adolescents, the recommendation is 60 minutes of moderate- to vigorous-intensity activity daily. 2 These data are from 2010 (6). Updated estimates will be forthcoming in 2018 in the document "WHO country comparable estimates on physical inactivity, 2016". 16 The cost of physical inactivity to health systems and society Globally, physical inactivity is estimated to cost INT$ 54 billion in direct health care, in 2013, of which 57% is incurred by the public sector and an additional INT$ 14 billion is attributable to lost productivity (17). Estimates from both high-income, as well as low- and middle-income countries (LMICs) indicate that between 1–3% of national health care expenditures are attributable to physical inactivity (18). These estimates are recognized to be conservative due to limitations in available data and the exclusion of costs associated with mental health and musculoskeletal conditions. Further, the costs to society outside of the health system, such as potential environmental benefits from increased walking, cycling and use of public transport, and associated reduction in use of fossil fuel, are not yet included in a total impact assessment. Failure to recognize and invest in physical activity as a priority within NCD prevention and treatment represents a missed opportunity. Ongoing inaction will see the costs of physical inactivity continue to rise, contributing to further negative impact on health systems, the environment, economic development, community well-being and quality of life for all. Multiple ways to be active – multiple policy opportunities – multiple benefits Across its many different forms, physical activity has multiplicative health, social and economic benefits. Walking and cycling are key means of transportation, enabling people to engage in regular physical activity on a daily basis, but their role and popularity is declining in many countries. The greatest changes are occurring in LMICs where, for example, large numbers of people are switching from walking and cycling to personal motorized transport (19). Policies that improve road safety, promote compact urban design 17 and prioritize access by pedestrians, cyclists and users of public transport to destinations and services, particularly educational, public open and green and “blue” spaces,1 sports and leisure facilities, can reduce use of personal motorized transportation, carbon emissions, traffic congestion as well as health-care costs (20), whilst also boosting the micro-economies in local neighbourhoods and improving health, community well-being and quality of life (21, 22). Given the increasingly urbanized world, with more than 70% of the global population living in urban centres, cities have a particular responsibility and opportunity to contribute to this agenda through improving urban design and sustainable transport systems (23).2 Sport is an underutilized yet important contributor to physical activity for people of all ages, in addition to providing significant social, cultural and economic benefits to communities and nations (24, 25).3 While sport can be a catalyst and inspiration for participation in physical activity (26), the sports sector is also a significant employer and a key driver of tourism and infrastructure globally. Sport and active recreation can also contribute in emergency and crisis situations as part of humanitarian programmes aimed at health and social needs, as well as community development and integration (27). Strengthening access to, and the promotion of participation in, sports and active recreation, across all ages and abilities, is an important element of increasing population levels of physical activity. The General Conference of UNESCO observed in the International Charter of Physical Education, Physical Activity and Sport that “the practice of physical activity and sports is a fundamental right for all” (28) and the 2017 Kazan Action Plan endorsed at MINEPS VI (29) as well as the Commission on Ending Childhood Obesity (30), identified active play and recreation as important elements of healthy growth and development in children, including those aged less than 5 years. Further, provision of quality physical education and supportive school environments can impart physical and health literacy for lifelong healthy, active lifestyles, prevention of NCDs and mental health disorders as well as strengthen academic outcomes. School-based policy initiatives are an essential component of endeavors to create a more active society. Physical activity is important across all ages, and should be integrated into multiple daily settings. For many adults, the workplace is a key setting to be physically active and reduce sedentary behaviour. The trip to and from work, activity breaks, workplace programmes and incidental activity all offer opportunities for increased physical activity throughout the working day, and can contribute to increased productivity and reduction in injuries and absenteeism (31). Whether working or not, older adults, in particular, can benefit from regular physical activity to maintain physical, social and mental health (including prevention or 1 “Blue space” refers to space near rivers, lakes and oceans. 2 Such as Partnerships for Healthy Cities (https://partnershipforhealthycities.bloomberg.org/, accessed April 2018). 3 See: The Association for Sports for All (http://www.tafisa.org/, accessed April 2018). Physical activity is important across all ages, and should be integrated into multiple settings. delay of dementia) (4), prevent falls and realize healthy ageing (32). Strengthening the provision of, and access to appropriate opportunities and programmes can enable all older adults to maintain an active lifestyle according to capacity. Importantly, primary and secondary health- and social-care providers can help patients of all ages become more active and prevent the increasing burden of NCDs (12), while also using physical activity as a means to increase rates of rehabilitation and recovery (33). Strengthening patient counselling on physical activity has been identified as a cost-effective intervention (12). Furthermore, within health care settings, as well as the workplace and other domains, there are opportunities for digital innovations to promote and support participation in physical activity and reduce sedentary time, and to build upon the rapidly growing practice of mHealth to harness the potential of data to help promote, support and monitor physical activity to improve the health and well-being of all individuals (34, 35). Physical activity and the sustainable development goals 2030 Investment in policy actions to increase physical activity through, for example, more walking, cycling, active recreation, sport and play, can contribute to achieving many of the SDGs as identified in the Bangkok declaration in 2016.1 Increasing physical activity will directly contribute to SDG3 (good health and well-being) as well as other Goals, including, but not limited to, SDG2.2 (ending all forms of malnutrition); SDGs 4.1 and 4.2 (quality education); SDG5.1 (gender equality); SDG8 (decent work and economic growth); SDG9.1 (industry, innovation and infrastructure); SDGs 10.2 and 10.3 (reduced inequalities); SDGs 11.2, 11.3, 11.6 and 11.7 (sustainable cities and communities); SDGs 12.8 and 12c (responsible production and consumption); SDGs 13.1 and 13.2 (climate action); SDGs 15.1 and 15.5 (life on land); SDGs 16.1 and 16b (peace, justice and strong institutions), and SDG 17 (partnerships). An overview of the specific pathways and the associated policy actions by which increasing levels of physical activity can contribute to the SDGs are outlined in Appendix 1. Given the contribution of physical activity towards the 2030 Agenda, it is time to invest in physical activity, not only for its direct health benefits, but for how increasing walking, cycling, active recreation, sports and play can lead to realizing a more equitable, sustainable and prosperous world (36). 1 The Bangkok declaration on physical activity for global health and sustainable development is a consensus statement from the 6th Congress of the International Society for Physical Activity and Health (ISPAH) on 19th November 2016 (http://www.ispah.org/resources, accessed May 2018). 19 The policy responses proposed in the global action plan are not only interconnected with achieving the SDGs, but also intersect with, and complement achieving, the goals and ambitions of other closely related strategies and plans endorsed by the World Health Assembly, including: • Commission on Ending Childhood Obesity (30) • Global Strategy and Action Plan on Ageing and Health 2016–2020 (32) • Global Plan for the Decade of Action for Road Safety 2011–2020 (37) • WHO Public Health & Environment Global Strategy (38) • The New Urban Agenda (39) • Mental Health Action Plan 2013–2020 (40) • Global Action Plan on the Public Response to Dementia 2017–2025 (41) • Global Strategy for Women’s, Children and Adolescents’ Health 2016–2030 (42) • Every Newborn Action Plan to End Preventable Deaths 2014 (43) • WHO Global Disability Action Plan 2014– 2021 (44) • Global Nutrition Report 2017: Nourishing the SDGs (45) • United Nations Decade of Action on Nutrition 2016-2025 (46) Moving forward – scaling national action Given the diversity of ways to be active, and the multiple settings in which it is possible to increase participation, there are multiple policy opportunities across different sectors. National policy responses must address the multiple factors which determine participation; some of these are individual characteristics, knowledge and personal preferences, while others are related to the wider sociocultural contexts, such as family context, societal values, traditions, and economic and physical environments (47). These, so called, “upstream” determinants of physical activity shape the equity of opportunities for participation and can further contribute to reducing inequalities in physical activity, health status and well-being (48). Effective national responses must include actions to address factors that impinge on the opportunities and abilities of all people to be active, as well as policy actions to protect and enhance those factors that enable and encourage participation. Accordingly, “upstream” population-based policy approaches to promote physical activity must be prioritized and interlinked with policy actions focused on “downstream” individually- centred interventions. Effective implementation will require Member States to select a strategic combination of the recommended policy responses provided in this action plan, adapted and executed at national scale according to country context, cognizant of different needs and abilities of subpopulations. However, despite strong evidence on effective solutions (12), progress will remain an aspiration unless reliable dedicated resources, both human and fiscal, are secured to support promoting physical activity as a priority within NCD treatment and prevention, as well as establishing the strategic connections between key government departments, stakeholders and related policy priorities to enable sustained implementation at national and subnational levels. 20 Vision More active people for a healthier world. Mission To ensure that all people have access to safe and enabling environments and to diverse opportunities to be physically active in their daily lives, as a means of improving individual and community health and contributing to the social, cultural and economic development of all nations. 21 Target In 2013, Member States agreed to a set of nine voluntary targets set out in the global monitoring framework (7) to enable global tracking of progress in preventing and controlling major NCDs and their key risk factors. The target set for physical inactivity was a 10% relative reduction in prevalence of insufficient physical activity1 in adults and in adolescents, using the baseline of 2010 data. This action plan proposes an extension by five years of the target set for 2025, to align with the 2030 Agenda and provide Member States with a period of 12 years (2018–2030) for policy action and implementation. The additional 5% increment reflects the additional five years available for action (i.e. from 2025 and 2030) and is consistent with existing commitments for 2025 by using the same indicators that are already available in most countries using existing instruments.3 Furthermore, the target presents a realistic ambition as it was calculated to reflect the magnitude of change seen in the top performing countries that have made progress in reducing physical inactivity in recent years. The baseline will be 2016, and new global comparable estimates for 2016 on physical inactivity for adults and adolescents are being prepared and will be published in early 2018. 1 Definition provided in Glossary. 2 The relevant data will be made available in the forthcoming document, “WHO country comparable estimates on physical inactivity, 2016”, due for publication in 2018. 3 For adults through the Global Physical Activity Questionnaire (GPAQ) as recommended in the WHO STEPwise approach to noncommunicable disease risk factor surveillance, or similar multiple domain instruments used by Member States. For adolescents, measurement instruments exist and are in use, for example through the Global school-based Student Health Survey (GSHS). The target for the action plan is a 15% relative reduction, using a baseline of 2016,2 in the global prevalence of physical inactivity in adults and in adolescents. 22 Evidence-based practice The recommended policy actions are informed by a robust scientific evidence base, as well as practice-based evidence from active evaluation and demonstration of impact. The cost- effectiveness for many interventions is already established; implementation of the plan should continue to build and develop this evidence base, especially in LMICs. 22 The action plan is informed by the following guiding principles that should underpin implementation of actions at every level as Member States, partners and WHO work towards achieving the shared vision of a more active world. Human rights approach The WHO Constitution1 enshrines that the highest attainable standard of health is a fundamental right of every human being. As an essential resource for everyday living, health is a shared social and political priority for all countries. In the 2030 Agenda, countries committed to invest in health, achieve universal health coverage and reduce health inequalities for people of all ages and abilities. Implementation of this action plan should employ a rights-based approach and incorporate a commitment to engaging and empowering individuals and communities to actively participate in the development of solutions. Equity across the life course Disparities in physical activity participation by age, gender, disability, pregnancy, socioeconomic status, and geography reflect limitations and inequities in the socioeconomic determinants and opportunities for physical activity for different groups and different abilities. Implementation of this action plan should explicitly consider the needs at different stages of the life course (including childhood, adolescence, adulthood and older age), different levels of current activity and ability with a priority towards addressing disparities and reducing inequalities. 1 See Constitution of the World Health Organization: http://www.who.int/governance/eb/who_constitution_en.pdf, accessed April 2018. 23 Policy coherence and health in all policies Physical activity can deliver benefits for individuals, communities and Member States across a range of SDGs, and therefore action is required across and between a wide range of policies and partners to achieve sustained change and impact. The SDGs recognize that people’s health and the health of the planet are not mutually exclusive, and that environmental sustainability is critical to health improvement. Engagement and empowerment of policy- makers, people, families and communities People and communities should be empowered to take control of the determinants of their health through active participation in the development of policies and interventions that affect them in order to reduce barriers and to provide motivation. Active engagement to mobilize communities is one of the most powerful ways to change behaviour and change social norms. Multisectoral partnerships A comprehensive, integrated and intersectoral approach consistent with SDG17 is essential to increase population levels of physical activity and reduce sedentary behaviour. Implementation of this action plan should foster collaboration across and between all stakeholders at all levels, guided by a shared vision to realize the multiplicative benefits of a more active world. Proportional universality Proportional universality describes an approach to the resourcing and delivery of services at a scale and intensity proportionate to the degree of need. At a global, national and subnational level, there is a need to focus efforts on reducing inequity in the opportunities for physical activity. Therefore, proportional allocation of the resources to the actions needed to engage the least active and those who face the greatest barriers to increasing participation should be a priority. 24 Given that the agenda of the action plan is beyond the scope of any single agency, implementation demands partnership. By working together to achieve the vision of the action plan and improve health for all, partners can also accelerate progress to achieve their own respective goals. Member States ministries of health, transport, education, sports, youth, urban planning, environment, tourism, finance, and labour Intergovernmental organizations UN agencies, UN Interagency Taskforce on NCDs (UNIATF) and others Nongovernmental organizations civil society, community-based organizations, human rights-based organizations, faith-based organizations Development agencies international financial institutions such as the World Bank, regional development banks, subregional intergovernmental organizations and development aid agencies International organizations global health initiatives and agencies Professional associations in medical and allied health areas, such as sports medicine, physical therapy, general practice, nursing, exercise and sports science, physical activity and public health and other relevant disciplines, including transport, sport, and education Industry leaders and private sector committed to improving the health of employees, their families and communities Community representatives of faith-based, social and cultural groups WHO at all levels, headquarters, regional and country offices Media journalists and media outlets, including both traditional and new media City leaders and local government mayors, governors and local officials Philanthropic foundations that are committed to promoting global health and achievement of the SDGs Academic and research institutions across multiple disciplines including implementation science and the network of WHO collaborating centres These partners include, but are not limited to: 25 To achieve these four objectives, 20 evidence-based policy actions are recommended and listed below. The recommended specific roles for the WHO Secretariat, WHO Member States and other stakeholders to support implementation are outlined for each action in Appendix 2. Four strategic objectives provide a universally applicable framework for the 20 multidimensional policy actions, each identified as an important and effective component of a population-based response to increasing physical activity and reducing sedentary behaviour. In combination, they capture the whole-of-system approach required to create a society that intrinsically values and prioritizes policy investments in physical activity as a regular part of everyday life. The four strategic objectives are: 1. Create active societies 2. Create active environments 3. Create active people 4. Create active systems 26 Create a paradigm shift in all of society by enhancing knowledge and understanding of, and appreciation for, the multiple benefits of regular physical activity, according to ability and at all ages. SOCIAL NORMS AND ATTITUDES 27 28 ACTION 1.1. ACTION 1.2. STRATEGIC OBJECTIVE 1 Implement best practice communication campaigns, linked with community-based programmes, to heighten awareness, knowledge and understanding of, and appreciation for, the multiple health benefits of regular physical activity and less sedentary behaviour, according to ability, for individual, family and community well-being. Conduct national and community-based campaigns to enhance awareness and understanding of, and appreciation for, the social, economic, and environmental co-benefits of physical activity, and particularly more walking, cycling and other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates) and thereby make a significant contribution to achievement of the 2030 Agenda for Sustainable Development (SDG2; SDG3; SDG4; SDG5; SDG8; SDG9; SDG10; SDG11; SDG13; SDG15; SDG16; SDG 17). 29 ACTION 1.3. ACTION 1.4. Implement regular mass participation initiatives in public spaces, engaging entire communities, to provide free access to enjoyable and affordable, socially- and culturally-appropriate experiences of physical activity. Strengthen pre- and in-service training of professionals, within and outside the health sector, to increase knowledge and skills related to their roles and contributions in creating inclusive, equitable opportunities for an active society including, but not limited to, the sectors of: transport, urban planning, education, tourism and recreation, sports and fitness, as well as in grassroots community groups and civil society organizations. 30 Create and maintain environments that promote and safeguard the rights of all people, of all ages, to have equitable access to safe places and spaces, in their cities and communities, in which to engage in regular physical activity, according to ability. SPACES AND PLACES 31 32 ACTION 2.1. ACTION 2.2. STRATEGIC OBJECTIVE 2 Strengthen the integration of urban and transport planning policies to prioritize the principles of compact, mixed-land use, at all levels of government as appropriate, to deliver highly connected neighbourhoods to enable and promote walking, cycling, other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates) and the use of public transport, in urban, peri-urban and rural communities. Improve the level of service1 provided by walking and cycling network infrastructure, to enable and promote walking, cycling, other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates) and the use of public transport, in urban, peri-urban and rural communities, with due regard for the principles of safe, universal and equitable access by people of all ages and abilities, and in alignment with other commitments (37, 39, 49–53). 1 “Level of service” refers to the attributes of safety, quality, connectedness and completeness; assessment instruments for walking and cycling are available in many countries. 33 ACTION 2.3. ACTION 2.4. ACTION 2.5. Accelerate implementation of policy actions to improve road safety and the personal safety of pedestrians, cyclists, people engaged in other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates) and public transport passengers, with priority given to actions that reduce risk for the most vulnerable road users in accordance with the safe systems approach to road safety, and in alignment with other commitments (37, 49-54). Strengthen access to good-quality public and green open spaces, green networks, recreational spaces (including river and coastal areas) and sports amenities by all people, of all ages and of diverse abilities in urban, peri-urban and rural communities, ensuring design is consistent with these principles of safe, universal, age-friendly and equitable access with a priority being to reduce inequalities and in alignment with other commitments (39). Strengthen the policy, regulatory and design guidelines and frameworks, at the national and subnational levels, as appropriate, to promote public amenities, schools, health care, sports and recreation facilities, workplaces and social housing that are designed to enable occupants and visitors with diverse abilities to be physically active in and around the buildings, and prioritize universal access by pedestrians, cyclists and public transport. 34 Create and promote access to opportunities and programmes, across multiple settings, to help people of all ages and abilities to engage in regular physical activity as individuals, families and communities. PROGRAMMES AND OPPORTUNITIES 35 36 ACTION 3.1. ACTION 3.2. STRATEGIC OBJECTIVE 3 Strengthen provision of good-quality physical education and more positive experiences and opportunities for active recreation, sports and play for girls and boys, applying the principles of the whole-of-school approach in all pre-primary, primary, secondary and tertiary educational institutions, to establish and reinforce lifelong health and physical literacy, and promote the enjoyment of, and participation in, physical activity, according to capacity and ability. Implement and strengthen systems of patient assessment and counselling on increasing physical activity and reducing sedentary behaviour, by appropriately trained health, community and social care providers, as appropriate, in primary and secondary health care and social services, as part of universal health care, ensuring community and patient involvement and coordinated links with community resources, where appropriate. 37 ACTION 3.3. ACTION 3.4. ACTION 3.5. ACTION 3.6. Enhance provision of, and opportunities for, more physical activity programmes and promotion in parks and other natural environments (such as beach, rivers and foreshores) as well as in private and public workplaces, community centres, recreation and sports facilities and faith-based centres, to support participation in physical activity, by all people of diverse abilities. Enhance the provision of, and opportunities for, appropriately tailored programmes and services aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour in older adults, according to ability, in key settings such as local and community venues, health, social and long-term care settings, assisted living facilities and family environments, to support healthy ageing. Strengthen the development and implementation of programmes and services, across various community settings, to engage with, and increase the opportunities for, physical activity in the least active groups, as identified by each country, such as girls, women, older adults, rural and indigenous communities, and vulnerable or marginalized populations, embracing positive contributions by all people. Implement whole-of-community initiatives, at the city, town or community levels, that stimulate engagement by all stakeholders and optimize a combination of policy approaches, across different settings, to promote increased participation in physical activity and reduced sedentary behaviour by people of all ages and diverse abilities, focusing on grassroots community engagement, co-development and ownership. 38 Create and strengthen leadership, governance, multisectoral partnerships, workforce capabilities, advocacy and information systems across sectors to achieve excellence in resource mobilization and implementation of coordinated international, national and subnational action to increase physical activity and reduce sedentary behaviour. GOVERNANCE AND POLICY ENABLERS 39 40 ACTION 4.1. ACTION 4.2. Strengthen policy frameworks, leadership and governance systems, at the national and subnational levels, to support implementation of actions aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviours, including multisectoral engagement and coordination mechanisms; policy coherence across sectors; guidelines, recommendations and actions plans on physical activity and sedentary behaviour for all ages; and progress monitoring and evaluation to strengthen accountability. Enhance data systems and capabilities at the national and, where appropriate, subnational levels, to support: regular population surveillance of physical activity and sedentary behaviour, across all ages and multiple domains; development and testing of new digital technologies to strengthen surveillance systems; development of monitoring systems of wider sociocultural and environmental determinants of physical inactivity; and regular multisectoral monitoring and reporting on policy implementation to ensure accountability and inform policy and practice. STRATEGIC OBJECTIVE 4 41 ACTION 4.4. ACTION 4.5. Strengthen the national and institutional research and evaluation capacity and stimulate the application of digital technologies and innovation to accelerate the development and implementation of effective policy solutions aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour. Escalate advocacy efforts to increase awareness and knowledge of, and engagement in, joint action at the global, regional and national levels, targeting key audiences, including but not limited to high-level leaders, policy-makers across multiple sectors, the media, the private sector, city and community leaders, and the wider community. Strengthen financing mechanisms to secure sustained implementation of national and subnational action and the development of the enabling systems that support the development and implementation of policies aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour. ACTION 4.3. 42 This global action plan has been developed with full recognition that countries are at different starting points in their efforts to reduce levels of physical inactivity and sedentary behaviour. Furthermore, it recognizes that the priorities and preferences for different types of physical activities, across different settings, and by different subpopulation groups, vary according to culture, context and resources. There is therefore no single policy solution. Rather, this action plan provides four strategic objectives achievable through 20 policy actions that are universally applicable to all Member States. Prioritization, feasibility, and speed of implementation will vary according to context (55). Therefore, it is recommended that each country assess their own current situation to identify existing areas of progress which can be strengthened, as well as the policy opportunities and practice gaps. All countries should implement “upstream” policy actions aimed at improving the social, cultural, economic and environmental factors that support physical activity combined with “downstream”, individually focused (educational and informational) approaches that should be implemented consistent with the principle of proportional universality. This systems-based approach should enable countries to identify a strategic combination of recommended policy solutions tailored to context for implementation over the short- (2–3 years), medium- (3–6 years) and longer-term (7–12 years) (See Figure 1). Achieving full implementation at national scale is a long-term agenda for most Member States. However, countries may commence policy initiatives at subnational and city level, as appropriate, to demonstrate effectiveness and build momentum towards national coverage. Successful impact of policy initiatives can, and should be, celebrated and promoted to raise political, stakeholder and community awareness and support. Mobilizing communities to engage in planning and implementation of solutions is critical to success. As such, this action plan provides policy actions consistent with a whole- of-society approach that aims to empower communities. Given that the policy agenda is beyond the scope of any single agency, implementation will require effective partnerships. All stakeholders can and should contribute to the implementation of this global action plan at the national level, individually and in partnership in seven key areas: Leadership Strong and visible leadership and commitment are needed to set a national vision which prioritizes the promotion of physical activity and There is no single solution. This action plan provides a systems-based approach, universally applicable to all countries. 43 reduction of sedentary behaviour, and secures the active engagement of multiple sectors at all levels. Stakeholders can provide leadership by acting as exemplars, actively championing the recommended policy actions and change required. Policy and governance All partners should assess and strengthen their policy and governance to include and maximize the synergies with the agenda to promote physical activity and reduce sedentary behaviour. This includes developing or updating relevant policy and position statements, guidelines and guidance as relevant to each agency, setting or constituents, in alignment with recommendations in this action plan. Coordination Coordination of national planning, implementation, evaluation and monitoring of progress and contributions from all stakeholders is a key task. There is a clear role for the health sector to lead and convene partners, and it is desirable for others to contribute towards establishing and sustaining effective national and subnational (including where appropriate city and community level) coordination mechanisms. Resource mobilization Governments should strengthen their investment in the promotion of physical activity within programmes of NCD prevention and treatment, as well as in other key government portfolios identified in the action areas, such as transport, urban planning, sport, and education. While an increase in resources is often required, it is also possible to accelerate and scale implementation by a reallocation of existing resources towards prioritized actions that support increasing physical activity. Other stakeholders should look for opportunities to resource implementation, particularly in low-resourced contexts and countries, and support training opportunities, research and development. Community engagement Creating an active society will require the full engagement and ownership by all stakeholders to ensure solutions that are tailored, valued, sustainable and effective. Actions to engage all parts of the community, civil society, private and philanthropic entities and others, can generate joint benefits and contribute to the building of capacity and achievement of shared goals with other sectors and stakeholders. Engagement should start with widespread dissemination of the global action plan and communication of each country’s commitment to implement the shared vision to create a more active society, complete with more equitable, accessible, affordable and enjoyable opportunities for all. Promotion and advocacy All stakeholders should actively promote and advocate for the implementation of the policy actions required according to country contexts and priorities. Promotion of the need and opportunities to increase physical activity and reduce sedentary behaviour and the associated benefits to all sectors is necessary at all levels. Civil society and nongovernment organizations have a central role in leading advocacy and monitoring accountability. 44 Evidence-based practice National and subnational policy planning, implementation and evaluation must be informed and supported by robust and reliable data and information systems. Research and innovation is needed to inform both new policy and strengthen practice, and surveillance systems and policy evaluation are core components of national monitoring and accountability. All stakeholders should support strengthening of the evidence and data systems, particularly in LMICs. To assist Member States in implementing the 20 recommended policy actions at national and subnational levels, WHO will prioritize the following: (i) completion of a monitoring and evaluation framework for this action plan and support countries to adopt, adapt and tailor to national context; (ii) support Member States to assess their current progress on physical activity and to develop or update (as needed) national policy and action plans on physical activity; (iii) strengthen engagement with non- health sectors at global, regional and national levels; (iv) lead and support high-level advocacy efforts to raise awareness of the importance of physical activity within the 2030 Agenda and resource mobilization; and (v) in partnership with stakeholders, develop (where needed), promote and disseminate guidance, tools and training resources to support implementation of the 20 policy actions on physical activity and sedentary behaviour. A detailed list of the recommended roles and responsibilities of Member States, the WHO Secretariat and other stakeholders for each policy action is outlined in Appendix 2. 2.4 2.3 2.2 2.1 2.5 1.2 1.3 CREATE ACTIVE ENVIRONMENTS CREATE ACTIVE SOCIETIES Improve access to public open spaces Strengthen road safety Improve walking and cycling networks Integrate transport and urban planning policies Implement proactive building policies Promote the co-benefits Provide mass participation events 1.4 Build workforce capacity 45 FIGURE 1: Whole-of-Government solutions for Physical Inactivity Numbers shown refer to the recommended policy actions. For full details refer to the main report. 4.1 4.4 4.5 4.3 4.2 3.4 3.3 3.1 3.53.63.2 1.1 Build research and development Develop innovative finance mechanisms Strengthen policy, leadership and governance Expand advocacy Improve and integrate data systems CREATE ACTIVE SYSTEMS CREATE ACTIVE PEOPLE CREATE ACTIVE ENVIRONMENTS CREATE ACTIVE SOCIETIES Provide programmes across multiple settings Improve provision for older adults Enhance physical education and school based programs Prioritize programmes for the least active Implement community- wide initiatives Incorporate physical activity into health and social services Implement social marketing campaigns 46 The progress towards achieving the target of 15% relative reduction in the prevalence of insufficient physical activity in adults and adolescents by 2030 will be monitored using the two outcome indicators adopted by the World Health Assembly in the monitoring framework for the prevention and control of NCDs, namely: • prevalence of insufficient physical activity among persons aged 18 years and over; • prevalence of insufficient physical activity among adolescents (aged 11–17 years).1 Member States are encouraged to strengthen reporting of disaggregated data in accordance with agreed recommendations (6, 28, 56, 57), and to reflect the dual priorities of this action plan, namely to: (i) decrease overall level of physical inactivity in the population, and (ii) reduce within-country disparities and levels of physical inactivity in the least active populations, as identified by each country. The disaggregated data should include domain specific measures of physical activity (work- related, walking and cycling, and leisure time) as well as presentation by sociodemographic, cultural, economic and geographical factors. Monitoring framework and indicators In order to monitor global and national implementation of this action plan, WHO is committed to finalizing a monitoring and evaluation framework and recommended set of process and impact indicators by December 2018 when it will publish a technical note on its website, outlining how WHO will monitor progress and evaluate country implementation at the global and regional levels. The development of the monitoring and evaluation framework will apply the principles of economy, efficiency and flexibility. Where possible, the evaluation framework will aim to minimize the burden of data collection by using existing data-collection systems and to seek efficiencies and synergies by aligning with the monitoring systems established for other relevant health, social and environmental indicators within, for example, the Sustainable Development Goals. As such, the focus will be on identifying relevant impact and process indicators that are feasible and potentially available in all countries. Where possible, for 1 No indicators are proposed for those aged < 11 years owing to the absence of global baseline data and of a global consensus on self-reported or objective measurement instruments or cut points. Strengthen reporting of disaggregated data to show progress in reducing disparities. 47 1 See: World Health Assembly resolution 66.10 (2013) (http://apps.who.int/gb/ebwha/pdf_files/WHA66/A66_ R10-en.pdf, accessed April 2018). the identified indicators, assessment should be possible using existing data collection tools and systems to minimize the burden on countries, such as NCD country capacity survey, country survey on global road safety, global school- based student health survey, global school health policy survey, and age-friendly cities database. Relevant global data can also be available through databases such as the WHO ambient air pollution in cities database (58) and public space area as part of the UN- Habitat’s city prosperity initiative (59) which is aligned to SDG11.7. Technical consultations will be required to obtain experts opinion from health and other sectors so that the indicators reflect progress in both impact and process of country implementation towards reaching the global target. Member States will be supported with recommendations on methodological approaches to policy evaluation and tools for use at the subnational level and it is envisaged that countries will publish regular national reports. Reporting on global progress Reporting global progress on the implementation of the global action plan on physical activity will be in line with paragraph 3.9 of resolution WHA66.10 (2013).1 The first report will be presented in 2021 (using data from 2020), with the second report issued in 2026 (using data from 2025). The final report will be submitted to the World Health Assembly in 2030 as part of the reporting on the health- related goals and targets of the 2030 Agenda for Sustainable Development. 48 1. WHO. Global recommendations on physical activity for health. Geneva: World Health Organization; 2010. 2. Schuch F, Vancampfort D, Richards J, Rosenbaum S, Ward PB, Stubbs B. Exercise as a treatment for depression: a meta-analysis adjusting for publication bias. J Psychiatr Res. 2016;77:42–51. 3. Mammen G, Faulkner G. Physical activity and the prevention of depression: a systematic review of prospective studies. Am J Prev Med. 2013;45(5):649– 657.  4. Livingston G, Sommerlad A, Orgeta V, Costafreda SG, Huntley J, Ames D, et al. Dementia prevention, intervention, and care. Lancet. 2017;16;390(10113):2673–2734. 5. Das P and Horton R. Rethinking our approach to physical activity. Lancet. 2012;380(9838):189–190. 6. WHO. Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013–2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 7. Page 5 of the Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013– 2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 8. WHO. Montevideo roadmap 2018–2030 on NCDs as a sustainable development priority. Geneva: World Health Organization; 2017. 9. Pages 33–34 of the Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013–2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 10. WHO. Global strategy on diet, physical activity and health. Geneva: World Health Organization; 2004. 11. WHO Regional Office for Europe. Physical activity strategy for the WHO European Region 2016–2025. Copenhagen: World Health Organization; 2016. 12. WHO. Tackling NCDs: ‘Best buys’ and other recommended interventions for the prevention and control of noncommunicable disease. Geneva: World Health Organization; 2017. 13. Tremblay M, Aubert S, Barnes JD, Saunders TJ, Carson V, Latimer-Cheung AE, et al. Sedentary Behaviour Research Network (SBRN)-terminology consensus project process and outcome. Int J Behav Nutr Phys Act. 2017;14:75. 14. Owen N, Healy GN, Matthews CE, Dunstan DW. Too much sitting: the population-health science of sedentary behaviour. Exerc Sport Sci Rev. 2010;38(3):105–113. 15. WHO. Global status report on noncommunicable diseases. Geneva: World Health Organization; 2014. 16. Sallis J, Bull F, Guthold R, Heath GW, Inoue S, Kelly P, et al. Progress in physical activity over the Olympic quadrennium. Lancet. 2016;388:1325–36. 17. Ding D, Lawson KD, Kolbe-Alexandar TL, Finkelstein EA, Katzmarzyk PT, Mechelen W. et al. The economic burden of physical inactivity: a global analysis of major non-communicable diseases. Lancet. 2016;388(10051):1311–24. 18. Bull F, Goenka S, Lambert V, Pratt M. Physical activity for the prevention of cardiometabolic disease. In: Prabhakaran D, Anand S, Gaziano TA, Mbanya J, Wu Y, Nugent R. editors. Disease Control Priorities. 3rd edition, Vol.5 Cardiovascular, respiratory, and related disorders (DCP3). Washington DC: World Bank. 2017;79–99. 19. Li Z, Wang W, Yang C, Ding H. Bicycle mode share in China: a city-level analysis of long term trends. Transportation. 2017;(44):773–788. 20. Woodward A, Lindsay G. Changing modes of travel in New Zealand cities. In: Howden-Chapman P, Stuart K, Chapman R, editors. Sizing up the city – Urban form and transport in New Zealand. Wellington: New Zealand Centre for Sustainable Cities centred at University of Otago; 2010. 21. Sallis J, Cerin E, Conway T, Adams M, Frank L, Pratt M, et al. Physical activity in relation to urban environments in 14 cities worldwide: a cross-sectional study. Lancet. 2016;287(10034):2207–2217. 22. Giles-Corti B, Vernez-Moudon A, Reis R, Turrell G, Dannerberg AL, Badland H, et al. City planning and population health: a global challenge. Lancet. 2016;388:2912–24. 23. The Shanghai Consensus on Healthy Cities 2016. Shanghai Declaration on promoting health in the 2030 Agenda for Sustainable Development, adopted in the 9th Global Conference on Health Promotion, Shanghai, 2016 (http://www.who.int/ References 49 healthpromotion/conferences/9gchp/healthy-city- pledge/en/). 24. Lindsey I, Chapman T. Enhancing the contribution of sport to the Sustainable Development Goals. London: Commonwealth Secretariat; 2017. 25. International Olympic Committee. Olympic Agenda 2020: 20+20 Recommendations and Sport and Active Society (https://www.olympic.org/news/ olympic-agenda-2020-discussions-culminate-in-20- 20-recommendations). 26. Khan KM, Thompsom AM, Blaire SN, Sallis JF, Powell KE, Bull FC, Bauman AE. Physical activity, exercise and sport: their role in the health of nations. Lancet. 2012;380:59–64. 27. Women’s Refugee Commission, UNHCR, and GRYC. “We believe in youth”: global refugee youth consultations final report (https:// www.womensrefugeecommission.org/youth/ resources/1385-gryc-final-report-sept-2016). 28. UNESCO: International Charter of Physical Education, Physical Activity and Sport (revised 2015). (http:// www.unesco.org/new/en/social-and-human- sciences/themes/physical-education-and-sport/ sport-charter/, accessed April 2018). 29. UNESCO, Report of the Sixth international conference of ministers and senior officials responsible for physical education and sport (MINEPS VI). Annex 1 Kazan Action Plan. SHS/2017/5 REV Paris, September 2017; adopted on 14–15 July 2017 (http://unesdoc. unesco.org/images/0025/002527/252725E.pdf). 30. WHO. Report of the Commission on Ending Childhood Obesity: implementation plan: executive summary. Geneva: World Health Organization; 2017 (http://www.who.int/end-childhood-obesity/ publications/echo-plan-executive-summary/en/). 31. Van Dongen JM, Proper KI, van Wier MF, Van der Beek AJ, Bongers PM, Mechelen W, et al. Systematic review on the financial return of worksite health promotion programmes aimed at improving nutrition and/or increasing physical activity. Obes Rev. 2011;(12):1031–49. 32. WHO. Global strategy and action plan on ageing and health (2016–2020). Geneva: World Health Organization; 2016. 33. WHO. HEARTS Technical package for cardiovascular disease management in primary health care. Geneva: World Health Organization; 2016. 34. WHO. mHealth: new horizons for health through mobile technologies. Geneva: World Health Organization; 2011 (http://www.who.int/goe/ publications/goe_mhealth_web.pdf). 35. Labrique AB, Vasudevan L, Kochi E, Fabricant R, Mehl G. mHealth innovations as health system strengthening tools: 12 common applications and a visual framework. Global Health: Science and Practice. 2013;1(2):160–71. 36. United Nations Resolution A/RES/70/1: Transforming our world: the 2030 Agenda for Sustainable Development; adopted by the United Nations Seventieth General Assembly, 25 September 2015 (http://www.un.org/en/development/desa/ population/migration/generalassembly/docs/ globalcompact/A_RES_70_1_E.pdf). 37. WHO and United Nations. Global plan for the decade of action for road safety 2011–2020. Geneva: World Health Organization; 2011 (http://www.who.int/ roadsafety/decade_of_action/plan/en/). 38. WHO. WHO public health & environment global strategy overview 2011. (http://www.who.int/ phe/publications/PHE_2011_global_strategy_ overview_2011.pdf). 39. New Urban Agenda adopted by the United Nations Conference on Housing and Sustainable Urban Development (Habitat III), 2016; endorsed by the United Nations General Assembly in Resolution 71/256 (http://www.unorg/en/development/desa/ population/migration/generalassembly/docs/ globalcompact/A_RES_71_256.pdf). 40. WHO. Mental health action plan 2013–2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 41. Decision WHA70(17) of WHA70/2017/REC/1: Resolutions, Decisions and Annexes. Seventieth World Health Assembly, 22–31 May 2017 (http:// apps.who.int/gb/ebwha/pdf_files/WHA70-REC1/ A70_2017_REC1-en.pdf#page=1). 42. Every Woman Every Child. The global strategy for women’s, children’s and adolescents’ health (2016– References 50 2030) (http://www.everywomaneverychild.org/ wp-content/uploads/2017/10/EWEC_GSUpdate_ Brochure_EN_2017_web.pdf). 43. WHO/UNICEF. Every Woman Every Child. Every newborn: an action plan to end preventable deaths. Geneva: World Health Organization; 2014. 44. WHO. WHO global disability action plan 2014–2021. Better health for all people with disability. Geneva: World Health Organization; 2015. 45. Development Initiatives. Global nutrition report 2017: nourishing the SDGs. Bristol: United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland; 2017. 46. United Nations Decade of Action on Nutrition 2016– 2025 (https://www.un.org/nutrition/home). 47. Bauman AE, Reis RS, Sallis JF, Wells JC, Loos RJ, Martin BW. Correlates of physical activity: why are some people physically active and others not? Lancet. 2012;(380):258–71. 48. Marmot M. The health gap: the challenge of an unequal world. Bloomsbury Publishing, 2015. 49. Planning and design for sustainable urban mobility: global report on human settlements 2013. Oxford, United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland: United Nations Human Settlements Programme (UN-Habitat); 2013 (https://unhabitat. org/planning-and-design-for-sustainable-urban- mobility-global-report-on-human-settlements-2013/). 50. United Nations General Assembly resolution 64/255 (2010) on improving global road safety (http://www. who.int/violence_injury_prevention/publications/ road_traffic/UN_GA_resolution-54-255-en.pdf 51. United Nations Convention on the Rights of the Child (https://www.savethechildren.org.uk/what-we-do/ childrens-rights/united-nations-convention-of-the- rights-of-the-child). 52. United Nations Convention on the Rights of Persons with Disabilities 53. Open-ended Working Group on Ageing for the purpose of strengthening the protection of the human rights of older persons; report of the eighth working session (https://social.un.org/ageing- working-group/eighthsession.shtml). 54. Global status report on violence prevention 2014. Geneva: World Health Organization; 2014, cosponsored by UNDP and UNODC (http://www. who.int/violence_injury_prevention/violence/status_ report/2014/en/). 55. Reis RS, Salvo D, Ogilvie D, Lambert EV, Goenka S, Brownson RC. Scaling up physical activity interventions worldwide: stepping up to larger and smarter approaches to get people moving. Lancet. 2016;388(10051):1337–48. 56. WHO. NCD Global Monitoring Framework: ensuring progress on noncommunicable diseases in countries (http://www.who.int/nmh/global_monitoring_ framework/en/). 57. United Nations Convention on the Rights of Persons with Disabilities, Article 31, Statistics and data collection (point 2) (https://www.un.org/ development/desa/disabilities/convention-on-the- rights-of-persons-with-disabilities/convention-on- the-rights-of-persons-with-disabilities-2.html). 58. WHO Global Urban Ambient Air Pollution Database (update 2016) (http://www.who.int/phe/health_ topics/outdoorair/databases/cities/en/). 59. UN-Habitat for a Better Urban Future: City Prosperity Initiative (https://unhabitat.org/urban-initiatives/ initiatives-programmes/city-prosperity-initiative/). 51 Physical activity has multiplicative health, social and economic benefits, and investment in policy actions to increase physical activity can contribute to achieving the Sustainable Development Goals (SDGs). There are multiple direct and indirect pathways by which policies to promote physical activity through walking, cycling, sport, active recreation and play support 13 SDGs. PHYSICAL ACTIVITY AND THE SUSTAINABLE DEVELOPMENT GOALS 52 SDG Target Pathway 2.2 End all forms of malnutrition, including achieving, by 2025, the internationally agreed targets on stunting and wasting in children aged < 5 years, and address the nutritional needs of adolescent girls, pregnant and lactating women and older persons. Overweight and obesity are forms of malnutrition. Physical activity can assist with maintaining a healthy weight and can contribute to weight loss (1, 2). 3.4 Reduce one third premature mortality from NCDs through prevention and treatment to promote mental health and well-being. Physical activity and sedentary behaviour are primary risk factors for NCDs. Increased participation in physical activity contributes to the prevention and treatment of NCDs in the general population and at-risk individuals (3). Increased rates of physical activity will reduce the subsequent disease burden and overall mortality, promoting well- being and mental health for all. 3.6 Halve the number of global deaths and injuries from road traffic accidents. Half of road fatalities involve pedestrians and cyclists. Reducing traffic volumes and speeds and improving infrastructure that enables equitable access to safe walking, cycling and use of public transport contributes to a reduction in road traffic accidents while promoting increased physical activity participation (4). 53 SDG Target Pathway 3.8 Achieve universal health coverage (UHC), including financial risk protection, access to quality essential health-care services, and access to safe, effective, quality, and affordable essential medicines and vaccines for all. UHC includes essential health-care services that aim to prevent and treat NCDs (5). Physical activity is a core risk factor for NCDs. Quality essential health-care services should include physical activity, through counselling/brief advice, which is recognized as an NCD “Best Buy” (6). 3.9 Substantially reduce the number of deaths and illnesses from hazardous chemicals and air, water, and soil pollution and contamination. Encouraging a shift from car use to walking, cycling and use of public transport contributes to a reduction in emissions and improved air quality (7), thereby reducing the numbers of deaths and illnesses from air pollution. 4.1 Ensure that all girls and boys complete free, equitable and quality primary and secondary education leading to relevant and effective learning outcomes. Quality physical education and physical activity opportunities in schools contribute to increased physical activity participation. Increased physical activity participation in all girls and boys can lead to greater ability to concentrate and improved cognitive function, thereby resulting in better academic outcomes (8). 4.2 Ensure that all girls and boys have access to quality early childhood development, care and pre-primary education so that they are ready for primary education. Physical activity programmes in schools help all girls and boys develop physical activity and health literacy, motor skills, and positive attitudes and habits. Together, these assets can contribute to enhancing children’s readiness for primary education and enhance their overall enjoyment of physical activity (6). 4.A Build and upgrade education facilities that are child, disability and gender sensitive and provide safe, non- violent, inclusive and effective learning environments for all. Education facilities should include safe, inclusive and accessible places (indoors and outdoors) for children to be physically active and reduce sedentary behaviour, to create better learning environments for all (9). 54 SDG Target Pathway 5.1 End all forms of discrimination against all women and girls everywhere. In most countries there is a gender bias in physical activity participation, with males more likely to be active than females (10). Increased access and opportunities for physical activity in women and girls across the life course contribute to ending discrimination, and aim to enable women and girls to develop transferable skills that enable a more self-reliant life and lead to income-generating activities as well as economic participation. Sport can be responsible for propagating ideas and imagery that invite discrimination (11). Equally, sport can be the vehicle in which to combat these ideas, promoting the need to end gender discrimination in all forms. 8.3 Promote development- oriented policies that support productive activities, decent job creation, entrepreneurship, creativity and innovation, and encourage the formalization and growth of micro-, small- and medium-sized enterprises, including through access to financial services. 8.5 Achieve full and productive employment and decent work for all women and men, including for young people and persons with disabilities, and equal pay for work of equal value. Increasing participation in physical activity through provision of more opportunities to participate in programmes or services that encourage walking, cycling (for transport or recreation), sports, play and active recreation can create new jobs for service and programme providers as well as for those involved in training and professional development services. Job creation supporting the implementation of policy recommendations, in health and non-health sectors, can contribute to reducing unemployment by providing opportunities for young people, older adults, and persons with disabilities, and for those in employment, physical activity can contribute to increased productivity in the workplace as well as reduced injuries and absenteeism. 55 SDG Target Pathway 8.6 Substantially reduce the proportion of youth not in employment, education or training. 8.9 Devise and implement policies to promote sustainable tourism that creates jobs and promotes local culture and products. National and subnational promotion of walking, cycling and mass participation events, suitable for all ages and abilities, can promote tourism and attract both national and international visitors, thereby strengthening local economies by boosting employment and contributing to economic growth. 9.1 Develop quality, reliable, sustainable and resilient infrastructure, including regional and trans-border infrastructure to support economic development and human wellbeing with a focus on affordable and equitable access for all. Sustainable infrastructure to support well-being should include walking and cycling networks. Improved walking and cycling networks can contribute to increased physical activity participation, which contributes to sustainable transport and human well-being, including both physical and mental health. Sustainable infrastructure development for walking and cycling can also offer employment opportunities and economic development (12). 10.2 Empower and promote the social, economic and political inclusion of all, irrespective of age, sex, disability, race, ethnicity, origin, religion or economic or other status. Physical activity programmes and sports promote values such as fairness and inclusion. These activities can empower participants, regardless of their individual traits. A greater sense of empowerment can encourage greater contribution to the social, economic and political domains. 56 SDG Target Pathway 10.3 Ensure equal opportunity and reduce inequalities of outcome, including by eliminating discriminatory laws, policies and practices and promote appropriate legislation, policies and action in this regard. By offering opportunities to reduce inequality, sport can be a vehicle to create inclusive societies that are free from discriminatory laws and practices that precipitate and perpetuate avoidable exclusion. 11.2 Provide access to safe, affordable, accessible and sustainable transport systems for all, improving road safety, notably by expanding public transport with special attention to the needs of those in vulnerable situations, women, children, persons with disabilities and older persons. Safe, affordable, accessible and sustainable transport systems for all, particularly for those in vulnerable situations, should prioritize walking and cycling networks and improved public transport. Improved transport infrastructure that contributes to increasing physical activity participation can also improve road safety for all users (13). 11.3 Enhance inclusive and sustainable urbanization and capacity for participatory, integrated and sustainable human settlement planning and management in all countries. Sustainable town planning policies tend to support physical activity, as people are more physically active in dense connected urban areas (14). 11.6 Reduce the adverse per capita environmental impact of cities, including by paying special attention to air quality and municipal and other waste management. Improved transport infrastructure contributes to increased walking, cycling and use of public transport (12). Increased walking, cycling and public transport use leads to reduced automobile use and therefore fewer emissions, thereby reducing the adverse per capita environmental impact of cities.1 1 See city examples such as Bogota, Colombia (https://www.theguardian.com/sustainable-business/blog/bogota- empowering-citizens-to-cycle). 57 SDG Target Pathway 11.7 Provide universal access to safe, inclusive and accessible, green and public spaces, in particular for women and children, older persons and persons with disabilities. Achieving universal and safe access to open green and public spaces facilitates increased use of these spaces for physical activity (15), which can also generate more demand for similar spaces and preservation of existing spaces. 11.A Support economic, social and environmental links between urban, peri-urban and rural areas by strengthening national and regional developmental planning. Urban development and regional planning which is designed to enable increased participation in physical activity, particularly through the location of community and regional sports and use of compact local neighbourhood design which increases walking and cycling, contributes to the establishment of community links within and between different urban areas through coordination and collaboration (16). 12.8 Ensure that people everywhere have the relevant information and awareness for sustainable development and lifestyles in harmony with nature. The health of the planet and health of the individual are not mutually exclusive. In order to live harmoniously with the planet and others, sustainable development and lifestyles must be prioritized. Increased rates of walking and cycling can contribute to the sustainability and preservation of nature through reduced automobile use and heightened awareness of the environmental impact of individuals. 58 SDG Target Pathway 12.C Rationalize inefficient fossil fuel subsidies that encourage wasteful consumption by removing market distortions, in accordance with national circumstances, including by restructuring taxation and phasing out those harmful subsidies, where they exist, to reflect their environmental impacts, taking fully into account the specific needs and conditions of developing countries and minimizing the possible adverse impacts on their development in a manner that protects the poor and the affected communities. Likewise, exposure to nature (green and blue spaces2) through physical activity can foster appreciation for these spaces (17), promoting more demand for similar spaces and preservation of existing spaces. 13.1 Strengthen resilience and adaptive capacity to climate related hazards and natural disasters in all countries. Land use and transport policy, combined with fiscal, environmental and educational interventions that support walking, cycling and use of public transport can contribute to less automobile use for transport (18). Reduced automobile use and increased walking and cycling can contribute to less use of fossil fuels and the consequent emissions, thereby helping to mitigate climate change. 13.2 Integrate climate change measures into national policies, strategies, and planning. 2 “Blue space” refers to space near rivers, lakes and oceans. 59 SDG Target Pathway 15.1 Ensure the conservation, restoration and sustainable use of terrestrial and inland freshwater ecosystems and their services, in particular, forests, wetlands, mountains and drylands, in line with obligations under international agreements. Increased physical activity participation in natural environments encourages sustainable use, appreciation, conservation and restoration of land, and biodiversity. Increased appreciation for these spaces increases demand for the preservation of natural environments, enabling sustainable physical activity, active recreation and leisure. The preservation of these natural habitats can also halt the loss of biodiversity and help protect/prevent the extinction of threatened species. 15.5 Take urgent and significant action to reduce the degradation of natural habitats, halt the loss of biodiversity and, by 2020, protect and prevent the extinction of threatened species. 16.1 Significantly reduce all forms of violence and related death rates everywhere. Walking and cycling within and outside of a community setting nurtures positive social values such as inclusion, cooperation and communion, uniting people of different age, gender, socioeconomic status, nationality and political beliefs. An increased sense of community through physical activity can help reduce violence, conflicts, corruption and bribery, while promoting non-discriminatory laws and policies. 16.B Promote and enforce non-discriminatory laws and policies for sustainable development. Improved community design which encourages increased walking, cycling and use of public transport contributes to heightened community surveillance due to public presence that would not exist otherwise. Increased surveillance through physical activity can therefore contribute to reduction of violence (and related deaths) (19). 60 SDG Target Pathway 17.6 Enhance the global partnership for sustainable development complemented by multistakeholder partnerships that mobilize and share knowledge, expertise, technologies and financial resources to support the achievement of sustainable development goals in all countries, particularly developing countries. Working together to implement effective national population-based approaches that promote physical activity can demonstrate and strengthen partnerships between all stakeholders, government, the private sector and civil society to support the achievement of SDGs. 61 1. Development Initiatives. Global nutrition report 2017: nourishing the SDGs. Bristol: United Kingdom; 2107. 2. WHO. Report of the Commission on Ending Childhood Obesity: implementation plan: executive summary. Geneva: World Health Organization; 2017 (http://apps.who.int/iris/bitstream/10665/259349/1/ WHO-NMH-PND-ECHO-17.1-eng.pdf?ua=1). 3. WHO. Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013–2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 4. WHO. Global plan for the decade of action for road safety 2011–2020. Geneva: World Health Organization; 2011 5. WHO/World Bank. Tracking universal health coverage: 2017 Global Monitoring Report. World Health Organization and International Bank for Reconstruction and Development/The World Bank; 2017 6. WHO. Tackling NCDs: ‘Best buys’ and other recommended interventions for the prevention and control of noncommunicable disease. Geneva: World Health Organization; 2017. 7. Macmillan A and Woodcock J. Understanding bicycling in cities using system dynamics modelling. J Transp Health. 2017;7:269–279. 8. UNESCO. Social and Human Science Sector. Quality physical education guidelines for policy-makers. Paris: UNESCO; 2015 (http://unesdoc.unesco.org/ images/0023/002311/231101E.pdf). 9. UNESCO, Report of the Sixth international conference of ministers and senior officials responsible for physical education and sport (MINEPS VI). Annex 1 Kazan Action Plan. SHS/2017/5 REV Paris, September 2017; adopted on 14–15 July 2017 (http://unesdoc. unesco.org/images/0025/002527/252725E.pdf). 10. Sallis J, Bull F, Guthold R, Heath GW, Inoue S, Kelly P, et al. Progress in physical activity over the Olympic quadrennium. Lancet. 2016;388:1325–36. 11. UNESCO. International Charter of Physical Education, Physical Activity and Sport (revised 2015) (http:// www.unesco.org/new/en/social-and-human-sciences/ themes/physical-education-and-sport/sport- charter/). 12. New Urban Agenda adopted in 2016 by the United Nations Conference on Housing and Sustainable Urban Development (Habitat III) and endorsed by the United Nations General Assembly in resolution 71/256 (2016). 13. Pucher J and Dijkstra L. Promoting safe walking and cycling to improve public health: lessons from the Netherlands and Germany. Am J Public Health. 2003;93(9):1509–16. 14. Sallis J, Cerin E, Conway T, Adams M, Frank L, Pratt M, et al. Physical activity in relation to urban environments in 14 cities worldwide: a cross-sectional study. Lancet. 2016;287(10034):2207–2217. 15. WHO Regional Office for Europe. Urban green spaces: a brief for action. Copenhagen: World Health Organization; 2017 (http://www.euro.who.int/__data/ assets/pdf_file/0010/342289/Urban-Green-Spaces_ EN_WHO_web.pdf?ua=1). 16. Sallis JF, Bull F, Burdett R, Frank L, Griffiths P, Giles-Corti B, Stevenson, M. Use of science to guide city planning policy and practice: how to achieve healthy and sustainable future cities. Lancet. 2016;388(10062):2936–2947. 17. Ward CD, Parker CM, Shackleton M. The use and appreciation of botanical gardens as urban green spaces in South Africa. Urban Forestry & Urban Greening. 2009;9:49–55. 18. Sustainable mobility for all. Global mobility report 2017: tracking sector performance. Washington, DC; 2017 (https://openknowledge.worldbank. org/bitstream/handle/10986/28542/120500. pdf?sequence=6&isAllowed=y). 19. Foster S, Hooper P, Knuiman M, Christian H, Bull F, Giles-Corti B. Safe RESIDential Environments? A longitudinal analysis of the influence of crime- related safety on walking. Int J Behav Nutr Phys Act. 2016;(13)22. References: appendix 1 62 Recommended actions for WHO Member States, the WHO secretariat and other stakeholders to achieve implementation of the Global Action Plan on Physical Activity 2018-2030. RECOMMENDED POLICY ACTIONS - ROLES FOR STAKEHOLDERS 63 CREATE ACTIVE SOCIETIES ACTION 1.1 Implement best practice communication campaigns, linked with community-based programmes, to heighten awareness, knowledge and understanding of, and appreciation for, the multiple health benefits of regular physical activity and less sedentary behaviour, according to ability, for individual, family and community well-being. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Develop a national communication strategy for physical activity as part of, or aligned with, a national action plan on physical activity to raise awareness and knowledge of the health benefits of physical activity, promote behaviour change and increase health and physical literacy. 2. Implement sustained public education, awareness and behaviour-change campaigns using traditional, social and digital mass reach communication channels, combined with complementing community initiatives, to increase the understanding of and positive attitudes towards physical activity, and promote the different ways everyone can increase physical activity and reduce sedentary behaviour (1). 3. Use sport, arts, cultural, health and other participatory events as opportunities to raise awareness and promote participation in physical activity and reduction of sedentary behaviour to the spectator, fan base and wider community. 4. Support and mobilize partnerships between health and other sectors to engage in national, regional and global promotion days/weeks/months to raise awareness of physical activity and sedentary behaviour across multiple sectors, policy-makers, and the community. Examples include a car-free day, national fitness day, bike to work day/week, physical activity and sports celebration days, or similar. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 5. Support and partner, where appropriate, with Member States to implement national, regional and international physical activity campaigns to amplify campaign reach and impact. 6. Promote UN and Member State engagement in global and regional awareness-raising campaigns, particularly those linked with International UN Days to raise awareness of physical activity and sedentary behaviour across multiple sectors, policy-makers, and the international community. Examples include World Health Day, International Day of Older Persons, International Day of Yoga, International Day of Sport for Development and Peace, International Day of Families, World Environment Day, and World Cities Day. 7. Facilitate the establishment of a mechanism to enable sharing of effective media materials and expertise to strengthen the efficiency and effectiveness of campaign development and implementation, particularly in LMICs. 8. Support Member States in developing and implementing the WHO NCD “Best Buy” communication campaigns with tools and resources on best practice approaches to mass-reach awareness and behaviour change communication campaigns focused on physical activity. 64 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 1 This action is recommended by WHO as a “Best Buy” intervention for the prevention and control of noncommunicable disease (source: http://apps.who.int/iris/bitstream/10665/259232/1/WHO-NMH-NVI-17.9-eng.pdf). PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 9. All stakeholders should lead and or contribute to scaling up of regular national, regional and global promotional campaigns aimed at promoting physical activity and reducing sedentary behaviour, including but not limited to walking, cycling, active recreation, sports, play and traditional sports. 10. International and national NGOs and others should identify opportunities to include or align the promotion of physical activity with their campaigns and other advocacy work. Examples include World Heart Day, World Diabetes Day, Cycle City. 11. Professional bodies, including but not limited to medical, sports medicine and allied health organizations, teachers, sports organizations, walking, cycling and play associations, should lead or partner with national and subnational campaigns and programmes on physical activity to raise awareness among their members and constituents. 12. Research funding agencies and researchers should partner to evaluate the effectiveness of different communication campaign strategies, aimed at different population groups, particularly those targeting the least active (as identified in each country) to increase the knowledge and evidence base on cost- effective approaches. 65 CREATE ACTIVE SOCIETIES ACTION 1.2 Conduct national and community-based campaigns to enhance awareness and understanding of, and appreciation for, the social, economic, and environmental co-benefits of physical activity, and particularly more walking, cycling and other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates), and thereby make a significant contribution to achievement of the 2030 Agenda for Sustainable Development (Sustainable Development Goals SDG2, SDG3, SDG4, SDG5, SDG9, SDG10, SDG11, SDG13, SDG15 and SDG16). *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 1 See: http://breathelife2030.org/ 2 See: http://visionzeronetwork.org/resources/ 3 See: http://www.slocat.net/transport-delivers-campaign 4 See: https://treesforcities.org/ PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Conduct mass reach communication campaigns to increase knowledge of, and positive attitudes towards, the multiple co-benefits of physical activity, including but not limited to, the impact of increasing walking and cycling, and use of public transport on air quality and the environment, local economies, sustainable development, quality of life and well-being of societies. 2. Support and, where appropriate, partner with, national, regional and international campaigns on issues related to physical activity, such as Breathe Life (air quality),1 Vision Zero (road safety),2 Transport Delivers (sustainable transport),3 and Trees for Cities.4 PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 3. Support Member States and other stakeholders, where appropriate, with national, regional and international campaigns on co-benefits of physical activity. 4. Develop and disseminate resources to promote awareness and understanding of the contribution of physical activity to achieving the 2030 Agenda and targets. 5. In consultation with UN agencies and the Secretariat of the United Nations Framework Convention on Climate Change, develop and disseminate resources to promote awareness and understanding of the value of increasing walking and cycling to economic and environmental sustainability. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 6. All stakeholders should lead and support national and subnational implementation of communications campaigns to promote awareness of the contribution that physical activity, and particularly walking, cycling and use of public transport, and the sports sector can contribute to social, economic, development and environmental sustainability agendas. 7. Researchers should develop and evaluate different communication methods and messages on the co- benefits of physical activity (e.g. cleaner air, safer roads, stronger local economies, improved educational outcomes) that are most effective at engaging policymakers, civil society and grassroots communities in different regions, countries and contexts. 66 CREATE ACTIVE SOCIETIES ACTION 1.3 Implement regular mass-participation initiatives in public spaces, engaging whole communities, to provide free access to enjoyable and affordable, socially and culturally appropriate experiences of physical activity. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Implement free, universally accessible, whole-of-community events that provide opportunities to be active in local public spaces and which aim to cultivate positive experiences and build competencies, particularly in the least active. Examples include temporary or permanent closure of the road network to motorized vehicles for use for walking, cycling and other recreational activities (such as Ciclovia,1 or Street Play2); free activities in local parks, beaches and other public open spaces (e.g. ParkRun, community walks); mass participation in events in sports, traditional, culturally important activities (e.g. yoga, tai chi, dance, fun runs), as well as other innovative activities. 2. Develop and disseminate national guidance and examples on how to implement mass participation initiatives on physical activity in public open spaces for subnational authorities, NGOs, grassroots organizations and local communities. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 3. Partner with stakeholders to support the development of tools and resources to assist Member States implement mass participation initiatives in public open, green and blue spaces, and include the sharing of case studies and a menu of cost-effective options, suitable for adaptation in all regions. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 4. All stakeholders should engage and partner with civil society, grassroots community organizations, sports and recreation providers and other stakeholders to organize and or support free whole-of-community events promoting physical activity in public spaces in cities and local communities. 5. The private sector should partner and support community-led initiatives to promote physical activity in parks and other public open spaces, provided that the promotion of any brand or product is consistent with WHO recommendations on the restrictions of marketing of unhealthy foods and non-alcoholic beverages (1). 6. Research and development agencies and academics should partner to conduct evaluations of mass participation events to assess impact, including economic impact. *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 1 Ciclovia is a Spanish term that means “cycleway”, either a permanent or the closing of certain streets to automobiles for cyclists and pedestrians. 2 Street Play is an initiative that closes streets to traffic for short periods to enable children to play. See: http://www. playengland.org.uk/what-we-do/street-play/. 67 CREATE ACTIVE SOCIETIES ACTION 1.4 Strengthen pre- and in-service training of professionals, within and outside the health sector, to increase knowledge and skills related to their roles and contributions in creating inclusive, equitable, opportunities for an active society including but not limited to, the transport, urban planning, education, tourism and recreation, sports and fitness sectors as well as in grassroots community groups and civil society organizations. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Strengthen the preservice and in-service curricula of all medical and allied health professionals to ensure effective integration of the health benefits of physical activity into the formal training on prevention and management of noncommunicable diseases, mental health, healthy ageing, child health and development, and wider promotion of community health and well-being. 2. Partner with the education sector to strengthen formal preservice and in-service training for preschool, primary and secondary school teaching staff and administrators to strengthen knowledge and teaching skills on the value of active play, physical education, adaptive physical activity, fundamental movement skills and physical literacy, and on how to include people with disabilities and the least active. 3. Partner to secure the inclusion of physical activity in the professional education of relevant sectors outside of health to understand the value of promoting physical activity, including, but not limited to, transport, urban planning, education, social care, tourism, recreation, and sports and fitness. 4. Partner with road safety experts to strengthen stakeholders’ understanding of safe systems approaches to improving road safety for pedestrians, cyclists and public transport users, in alignment with The Decade of Road Safety (2). PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 5. Strengthen capacity and capabilities at all levels of WHO to provide technical assistance to Member States on physical activity and sedentary behaviour. 6. Strengthen the integration and joint programming efforts across WHO and other UN bodies (e.g. UN- Habitat, UNESCO, UNDP, UNECE, ILO) on the promotion of physical activity and reduction of sedentary behaviour and inclusion, where appropriate, in other policy and programme areas (such as, tobacco control, malnutrition, road safety, and transport and urban health, air quality, education, emergency health). 7. Support and promote the inclusion of physical activity in the formal training programmes of medical and other allied health professionals, and in the professional development and qualifications in other relevant sectors. 68 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. a MOOCs (Massive Open Online Courses) are freely accessible and open-licensed short courses, delivered to large cohorts of learners fully online. Abbreviations: ICSSPE: International Council of Sport Science and Physical Education; IFAPA: International Federation for Adapted Physical Activity; ILO: International Labour Organization; IOC: International Olympic Committee; TAFISA: The Association For International Sport for All; UNDP: United Nations Development Programme; UNECE: United Nations Economic Commission for Europe; UNESCO: United Nations Educational, Scientific and Cultural Organisation; UNICEF: United Nations Children’s Fund. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 8. All stakeholders should strengthen knowledge, capacity and skills in the promotion of physical activity and reduction of sedentary behaviour to their members and constituents by implementing training programmes and opportunities, such as conferences, webinars, seminars, workshops, online learning, newsletters, websites, factsheets, MOOCs,a podcasts etc. 9. Stakeholders should assess the needs of their members and partner to develop or adapt existing resources to support ongoing capacity building, leadership, and implementation of knowledge and approaches to promote physical activity and reduce sedentary behaviour within their respective fields of work. 10. All stakeholders – particularly those in education, training and curricular development – should identify and support mechanisms to facilitate sharing and adapting of existing teaching and learning resources for specific professional audiences, in particular, but not limited to, medical and health professionals, urban and transport, early child-care providers, teachers, sports sectors, particularly to those countries and contexts with fewer resources. 11. All stakeholders should promote awareness and use of existing resources, as appropriate, on universal and inclusive practice in the promotion of physical activity, sports and active recreation (e.g. resources available from UNESCO, UNICEF, IFAPA, ICSSPE, TAFISA, Agitos Foundation, Special Olympics, IOC, and others). 69 CREATE ACTIVE ENVIRONMENTS ACTION 2.1 Strengthen the integration of urban and transport planning policies that prioritize the principles of compact, mixed land use, at all levels of government as appropriate, to deliver highly connected neighbourhoods that enable and promote walking, cycling, other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates) and the use of public transport, in urban, peri-urban and rural communities. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. All levels of government should, as appropriate, prioritize walking, cycling and public transport as preferred modes of travel in relevant transport, spatial and urban planning policies, especially those related to urban centres. 2. Support implementation of comprehensive health and economic assessments of transport and urban planning policies and interventions to assess their impact on health and physical activity as well their environmental impacts (such as air and noise pollution, carbon emissions) to inform decisions, which are consistent with a health in all policies approach. Use of the WHO HEAT tool (3) is recommended to support economic assessment of investment in walking and cycling networks and new infrastructure. 3. Support the development and implementation of planning and transport policy, guidelines and regulations that redistribute, as appropriate, urban space from private motorized transport to support increased walking, cycling and use of public transport, as well as provision of public open and green spaces, including regulations to limit car parking options for singular occupancy private vehicles. 4. Strengthen and support implementation of health in all policies at the national and subnational level, with a focus on inclusion of issues related to physical activity in relevant policies across key sectors such as planning, transport, social housing, education and sports. 5. Support the effective engagement of communities in direct participation in urban and transport planning processes, consistent with commitments made in the Shanghai Declaration (2016), the principles of Healthy Cities (4) and SDG11 (Target 11.3.2). PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 6. Promote the use and further development of the WHO HEAT (3), particularly in contexts outside of the European Region to enable assessment of the full range of health, environment and climate benefits that can be achieved from sustainable transport and urban design policies. 7. Promote and share existing and new resources and guidelines on integrated transport, planning policy and guidance which aims to deliver compact walkable city design and transport systems that aim to increase walking and cycling. 70 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 8. Funders should commission research to evaluate national, subnational, city and local scale transport and urban planning interventions that promote compact urban design and aim to increase walking and cycling to strengthen the evidence base and knowledge of best practice. 9. City leaders and other stakeholders should integrate the promotion of walking, cycling and public transport into relevant planning and transport policy and their economic and development modelling and business cases, particularly in high growth urban centres in LMICs. 10. Development banks and other agencies should conduct demonstration projects comparing current versus full cost modelling of private motorized travel on infrastructure and urban development investments and business case. 11. International and regional development banks and other agencies should prioritize investments that ensure adequate provision and preservation (where appropriate) of safe connected walking and cycling networks in urban and peri-urban development. 12. Academic institutes and civil and professional societies should develop and support annual training for urban planners and civil engineers on the latest approaches to improved road transport systems to support provision of safe well-connected walking and cycling networks, infrastructure and end of trip facilities. 13. Stakeholders should support and promote the use of health in all policies approaches and the sharing of best practice to promote integrated policy approaches on urban design and physical activity for health. 71 CREATE ACTIVE ENVIRONMENTS ACTION 2.2 Improve the level of service provided by walking and cycling network infrastructure, to enable and promote walking, cycling, other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates) and the use of public transport, in urban, peri-urban and rural communities, with due regard for the principles of safe, universal and equitable access by people of all ages and abilities, and in alignment with other commitments (4, 5). PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. All levels of government should, as appropriate, increase the level of service of well-connected walking and cycling networks to support walking, cycling and safe universal access to destinations and services, particularly around educational facilities, public open space, and green and blue spaces,1 sports and leisure facilities and public transport hubs. Where possible, these should be dedicated networks, such as pedestrianized areas and cycle paths separated from motor traffic. 2. Promote and implement integrated urban design and land-use policies at all levels of government, that prioritize the principles of compact, mixed-land use to create highly connected, walkable neighbourhoods, with equitable and inclusive public space, as well as pedestrian access to a diversity of local amenities for daily living (for example, local shops, services, green areas, and educational facilities). 3. Develop policies to support schools, workplaces and other public and private destinations to “co- locate” (namely the location and integration of facilities with others to enable efficient access by walking, cycling and public transport, such as locating parks near schools, residential care homes near parks etc.). PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 4. Promote and support implementation of policies and programmes that encourage and facilitate walking, cycling and use of public transport for trips to local destinations, including travel to school and travel to work initiatives, and may include city and community cycle hire schemes. 5. Partner and facilitate the development and dissemination of relevant assessment tools of urban and transport planning and other design interventions which aim to strengthen pedestrian and bicycle infrastructure and facilities. 6. Promote existing and new resources, guidelines and case studies, on compact walkable city design and transport systems that aim to increase walking and cycling, particularly at city and community scale and appropriate for LMICs. 72 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 1 “Blue space” refers to space near rivers, lakes and oceans. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 7. Stakeholders at national and international levels should build on existing partnerships, and where needed create new ones, between health, transport and other organizations that share the objectives of improving conditions for walking and cycling and use of public transport. 8. International and regional development banks and other agencies should prioritize, as appropriate, investments that ensure adequate provision and preservation of improved road transport systems to support provision of safe well connected walking and cycling networks, infrastructure and end of trip facilities. 73 CREATE ACTIVE ENVIRONMENTS ACTION 2.3 Accelerate implementation of policy actions to improve road safety and the personal safety of pedestrians, cyclists, people engaged in other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates) and public transport passengers, with priority given to actions that reduce risk for the most vulnerable road users in accordance with the safe systems approach to road safety, and in alignment with other commitments (5–10). PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Support the strengthening, where appropriate, of national road safety legislation and action plans, consistent with the Decade of Action on Road Safety1 and the global road safety targets 1 and 2.2 2. Collaborate and support the strengthening, as appropriate, of road transport systems in accordance with principles of safe systems3 as recommended in the Decade of Action on Road Safety to enable achievement of global road safety targets, specifically targets 3, 4, 6, 9 and 10.4 3. Support the implementation and strengthening of the enforcement of traffic speed restrictions (e.g. 30 km/hr in all residential neighbourhoods and 50 km/hr on urban roads), as well as other traffic calming interventions and demand management strategies, with a priority focus on travel routes around education facilities. 4. Partner and implement effective sustained education and social marketing campaigns aimed at increasing safe behaviours among all road users, notably driver behaviour to reduce speed, and reduce the use of mobile devices and consistent with Vision Zero.5 5. Encourage urban planning policies, building design, and crime prevention and enforcement strategies that reduce crime and the fear of crime, to facilitate increased active use of open public and private spaces. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 6. Support the development of guidance and technical support for Member States to implement actions to improve the safety of pedestrians and cyclists and the creation of road transport systems where cycling and walking are actively encouraged. 7. Partner with other UN agencies and international stakeholders to raise awareness of the global Decade of Action Road Safety targets, support the development of relevant monitoring indicators and reinforce the links and importance of providing safe walking and cycling environments for all people of all ages and abilities. 74 PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 8. International and regional development banks and other agencies should prioritize investments that ensure adequate integration of road safety and accessibility into transport infrastructure investment criteria. 9. Stakeholders and community leaders should mobilize local communities to engage in discussion and advocacy for involvement in transport and urban planning processes at national, city and local levels, and to promote the design of compact walkable communities. 10. All stakeholders should partner to promote, implement and evaluate education and social marketing campaigns aimed at increasing safe behaviours among all road users, notably driver behaviour to reduced speed, and use of mobile devices and consistent with Vision Zero.5 1 See World Health Assembly resolution WHA69.7: http://apps.who.int/gb/ebwha/pdf_files/WHA69/A69_R7-en.pdf?ua=1. 2 Target 1: By 2020, all countries establish a comprehensive multisectoral national road safety action plan with time- bound targets; Target 2: By 2030, all countries accede to one or more of the core road safety-related UN legal instruments. For further information see: http://www.who.int/violence_ injury_prevention/road_traffic/road-safety- targets/en/. 3 Principle of safe system is developed based on the Dutch Sustainable Safety Vision to achieve sustainably safe road traffic. See: https://roadsafety.piarc.org/en/road-safety-management-safe-system-approach/safe-system-principles. 4 Target 3: By 2030, all new roads achieve technical standards for all road users that take into account road safety, or meet a three star rating or better; Target 4: By 2030, more than 75% of travel on existing roads is on roads that meet technical standards for all road users that take into account road safety; Target 6: By 2030, halve the proportion of vehicles travelling over the posted speed limit and achieve a reduction in speed-related injuries and fatalities; Target 9: By 2030, halve the number of road traffic injuries and fatalities related to drivers using alcohol, and/or achieve a reduction in those related to other psychoactive substances; Target 10: By 2030, all countries have national laws to restrict or prohibit the use of mobile phones while driving. For further information see: http://www.who.int/violence_ injury_prevention/road_traffic/road-safety-targets/en/. 5 Vision Zero is a systems approach to road safety that originated in Sweden. See: https://visionzeronetwork.org/about/ what-is-vision-zero/ and http://www.visionzeroinitiative.com. *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 75 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities 1 “Blue space” refers to space near rivers, lakes and oceans. 2 See World Health Assembly resolution WHA63.14, endorsed 21 May 2010: “Marketing of food and non-alcoholic beverages to children” (http://apps.who.int/gb/ebwha/pdf_files/WHA63-REC1/WHA63_REC1-en.pdf). 3 Welcomed on 31 May 2017 at the Seventieth session of World Health Assembly Agenda item 15.5. Implementation Plan for the Report of the Commission on Ending Childhood Obesity (https://ncdalliance.org/sites/default/files/resource_ files/201705_Joint%20Statement_WHA_Agenda%20Item%2015.5%20ECHO.pdf). CREATE ACTIVE ENVIRONMENTS ACTION 2.4 Strengthen access to good-quality public and green open spaces, green networks, recreational spaces (including river and coastal areas) and sports amenities by all people, of all ages, and of diverse abilities in urban, peri-urban and rural communities, ensuring design is consistent with these principles of safe, universal, age-friendly and equitable access with a priority being to reduce inequalities. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Promote and enforce urban planning, land use and spatial policy at all levels of government, as appropriate, that requires the provision of a connected network of green infrastructure that enables equitable access to quality, safe public space, blue space1 and green open spaces, natural spaces, recreational areas and sports facilities. 2. Implement comprehensive health and economic assessments of public and green open spaces and natural spaces to evaluate the full range of health, climate and environmental benefits of urban ecosystems, including their impact on physical activity participation. 3. Facilitate the active engagement of community members in the location, design and improvement of public, green, natural, open and recreational spaces, including for example in urban gardening/agriculture projects, initiatives to enhance biodiversity, and the development of “open streets” programmes. 4. Encourage and strengthen the policy of shared use of school facilities, as appropriate, to increase the provision of playing fields and other open public spaces for utilization by the community. 5. Strengthen the implementation of market restrictions on unhealthy food and non-alcoholic beverages in and around parks, other open public spaces, schools and sports facilities to reduce exposure to the marketing of foods high in fat, salt and sugar, consistent with previous commitments2 and recommendations of the Commission on Ending Childhood Obesity.3 PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 6. Partner to develop and support dissemination of existing resources and case study examples of interventions that aim to strengthen and ensure equitable access to quality, safe public and green open spaces, recreational areas and sports facilities. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 7. Support development and dissemination of urban spatial design guidelines that promote the provision and enhancement of equitable access to quality, safe public and green open spaces, recreational areas and sports facilities. 8. Stakeholders should form partnerships and coalitions to advocate for improved access to quality open spaces. 76 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities CREATE ACTIVE ENVIRONMENTS ACTION 2.5 Strengthen the policy, regulatory and design guidelines and frameworks at the national and subnational levels, as appropriate, to promote public amenities, schools, health-care, sports and recreation facilities, workplaces and social housing, that are designed to enable occupants and visitors with diverse abilities to be physically active in and around the buildings, and prioritize universal access by pedestrians, cyclists and public transport. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Collaborate and support the development and implementation of design guidelines and regulations for buildings that prioritize equitable, safe, and universal access by all people, of all ages and abilities; and encourage occupants and visitors to be physically active and to reduce sitting – including but not limited to, through use of stairs, office design, provision of open spaces and safe access by walking and cycling, and limiting car parking options for private vehicles, including end of trip facilities. 2. Develop and implement design guidelines for education and child care facilities that ensure adequate provision of accessible and safe environments for children and young people to be physically active (e.g. play areas, recreational spaces), reduce sitting (e.g. activity permissive classroom and internal design) and support walking and cycling to and from educational institutions with provision of appropriate end of trip facilities. 3. Develop and implement design guidelines for recreational and sports facilities that optimize location to ensure equitable, safe and universal access by all people, of all ages and abilities, and access by walking and cycling with provision of appropriate end of trip facilities. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 4. In partnership with other UN agencies and stakeholders, support the development and dissemination of building design guidelines that aim to encourage occupants and visitors to be physically active and reduce sedentary behaviour. 5. Promote and share existing resources on building designs that promote physical activity to support Member States and build capacity. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 6. Industry, Guilds, Labour, Unions, Occupational Health and Safety and other related organizations should develop and implement guidance to support employers create healthy workplaces that support physical activity and reduced extended periods of sedentary behaviour during the working day, and encourage active lifestyles of their employees and families. 7. Child health regulatory bodies and other stakeholders interested in child health and child-care settings should collaborate to develop design guidelines for child-care settings that enable opportunities for physical activity and reduced sedentary behaviour throughout the day. 8. Foster public–private partnerships and networks to maximize the contributions and capabilities of different sectors, and share success stories and examples of best practice of interventions across all key settings. 77 CREATE ACTIVE PEOPLE ACTION 3.1 Strengthen provision of good-quality physical education and more positive experiences and opportunities for active recreation, sports and play for girls and boys, applying the principles of the whole-of-school approach in all pre-primary, primary, secondary and tertiary educational institutions, to establish and reinforce lifelong health and physical literacy, and promote the enjoyment of, and participation in, physical activity, according to capacity and ability. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Strengthen national education policy, implementation and monitoring to ensure provision of quality, inclusive physical education in primary and secondary school-aged boys and girls, in accordance with commitments made to implement the Kazan Action Plan (11). 2. Strengthen national implementation of whole-of-school programmes in all preprimary, primary, secondary education institutions, guided by the principles of WHO “Health Promoting Schools” (12) or similar initiatives. 3. Promote walk and cycle to school programmes which include actions to improve access by walking, cycling and public transport, and strengthen the promotion of walking; cycle training; and teaching road safety skills to children of all ages and abilities. 4. Develop and disseminate guidance for childcare regulators and providers on how to promote physical activity and reduce sedentary behaviour in childcare settings through the day, including guidance on facility design, equipment and use of outdoor space which is in alignment with recommendations of the Commission on Ending Childhood Obesity (13). 5. Collaborate with higher education sector and institutions to develop leadership and engagement in strengthening the provision of opportunities for students, staff and visitors to increase physical activity and reduce sedentary behaviour, including by promoting and prioritizing access to campuses by walking, cycling and public transport. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 6. Promote and support Member States to implement walk and cycle to school programmes which include actions to improve access by walking, cycling and public transport, strengthen the promotion of walking; cycle training; and teaching road safety skills to children of all ages and abilities. 7. Support Member States to strengthen the national implementation of whole-of-school approaches to promoting physical activity, including walk and cycle to school programmes, and share experiences in collaboration and alignment with other WHO school-based initiatives. 8. Engage with high level leaders and decision makers to promote the importance of quality physical education, regular active recreation and play, and reduction in sedentary behaviour for all children (aged 0–17 years) in alignment with the Commission on Ending Childhood Obesity (13). 9. Partner with UNESCO, other UN agencies and stakeholders to support implementation and evaluation of progress on the provision of quality physical education, sports and physical activity as outlined in the Kazan Action Plan (11). 78 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 10. Stakeholders should partner and support the strengthening of implementation and evaluation of effective evidence-based quality physical education and whole-of-school approaches to promote physical activity and reduce sedentary behaviour in school-aged children, particularly targeting the least active and those in LMICs. 11. Higher education institutions should strengthen implementation of initiatives such as WHO’s “Health Promoting Universities” (14) or similar, to demonstrate a whole-of-campus approaches to the promotion of physical activity and reduction of sedentary behaviour to all students, staff and visitors. 12. Stakeholders should partner and support initiatives that increase the opportunities for physical activity before and after school hours, for children of all abilities, ensuring that partnerships with the private sector are informed by WHO recommendations on the restrictions of marketing of unhealthy foods and non- alcoholic beverages (1) and recommendations of the Commission on Ending Childhood Obesity (13). 13. Academia and research institutions should conduct research and evaluation on the policy, implementation and impact of physical education and whole-of-school approaches to strengthen the evidence base and share best practice. 14. All stakeholders should conduct evidence-based advocacy to strengthen parental and community- wide understanding of the importance of daily physical activity, physical education and the reduction of sedentary behaviour in children, particularly in low-resource countries and contexts. 15. Child-care services, pediatricians, public health nurses and other relevant stakeholders should advocate for and support strenghtening of opportunities for physical activity in early years settings (such as preschool and child-care) in alignment with recommendations of the Commission on Ending Childhood Obesity (13). 79 CREATE ACTIVE PEOPLE ACTION 3.2 Implement and strengthen systems of patient assessment and counselling on increasing physical activity and reducing sedentary behaviour, by appropriately trained health, community and social care providers, as appropriate, in primary and secondary health care and social services, as part of universal health care, ensuring community and patient involvement and coordinated links with community resources, where appropriate.1 PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Develop and implement national standardized protocols on patient assessment and brief advice on physical activity in primary health and social care settings, adapted to local context and culture and resource constraints, and, where appropriate, include systems of referral to counselling and/or community-based opportunities for physical activity. 2. Integrate patient assessment, brief advice and, when needed, referral to opportunities for appropriate supervised support for physical activity as part of treatment and rehabilitation pathways for patients diagnosed with long term conditions e.g. heart disease, stroke, diabetes, cancer, disabilities and mental health conditions, as well as into the care and services for pregnant women and older patients. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 3. Support the development and dissemination of global guidance, relevant tools and national examples of how to integrate the promotion of physical activity to different patient populations in primary and secondary health care and social and community-based health services. Promotion should include recommendations on physical activity as part of disease prevention and health promotion services within universal health coverage (UHC). 4. Collaborate to expand the testing and application of innovative technologies (such as wearable devices), including ITU/WHO mHealth (15, 16) initiatives to identify cost-effective approaches suitable for primary and secondary health-care settings, and adaptable to country contexts, to help strengthen the counselling and assessment of physical activity and sedentary behaviour in different patient populations. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 5. Professional societies in the medical, sports medicine, and allied health community should promote the importance of physical activity and reduction of sedentary behaviour to their members to strengthen knowledge and engagement in the implementation of national action to increase levels of participation. 6. Medical and other health professional societies and other stakeholders should support the development and dissemination of resources and best practice guidance on the promotion of physical activity through primary and secondary health care and social services, adapted to different contexts and cultures and health-care providers. 80 1 This action is recommended by WHO as a “Good Buy ” intervention for the prevention and control of noncommunicable disease (http://apps.who.int/iris/bitstream/10665/259232/1/WHO-NMH-NVI-17.9-eng.pdf). *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities 7. Stakeholders in the government and private recreation, sports and leisure sector should assess potential, and where appropriate, develop partnerships with health-care providers to support the provision of appropriate physical activity opportunities and programmes for different patient populations. 8. Medical and other health professional societies and interested stakeholders should support the development and delivery of appropriate in-service training programmes on how to assess and counsel patients on physical activity, particularly focusing on LMICs and the least active patients. 9. Research and development agencies and technology companies should develop and test cost- effective approaches using mobile and wearable devices to promote physical activity within primary and secondary health care and social services (e.g. mHealth programmes). 81 CREATE ACTIVE PEOPLE ACTION 3.3 Enhance provision of, and opportunities for, more physical activity programmes and promotion in parks and other natural environments (such as beaches, rivers and foreshores) as well as in private and public workplaces, community centres, recreation and sports facilities, and faith- based centres, to support participation in physical activity, by all people of diverse abilities. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Provide national leadership by implementing whole-of-government workplace health initiatives to support employees increase physical activity and reduce sedentary behaviour, particularly through increasing incidental physical activity during the work day. 2. Develop and disseminate national guidance, and promote implementation of workplace health programmes aimed at increasing physical activity, reducing sedentary behaviour and promoting incidental physical activity during the work day for employees, in different occupations and settings, with a priority focus on the least active, as identified by each country. 3. Partner with ministries of sport and the sports community to strengthen provision of universally accessible active recreation and sports programmes that are culturally appropriate and for people of all ages and abilities (e.g Sports for All, modified sports, and the promotion of traditional sports). 4. Partner with subnational and local governments, as appropriate, to promote and enable the use of existing public community buildings and facilities for community-based and community-led physical activity programmes. 5. In partnership with education, health and child-care sectors, implement programmes aimed at families, parents and caregivers to develop the necessary skills to help young children enjoy active play and explore within the family environment. 6. Partner with ministries of finance to review and evaluate the effectiveness of fiscal instruments to promote physical activity as a way of life (e.g. tax-free salary sacrifice schemes for bicycles, reduced tax on sporting goods, subsidies for extracurricular physical activity programmes etc.). PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 7. Support and collaborate with UN agencies and other intergovernmental and international organizations to demonstrate leadership by adopting and implementing healthy workplace programmes, which include the promotion of physical activity and reduction of sedentary behaviour to employees, building on WHO HQ and Regional Office initiatives such as “Step Up”, “Walk the Talk”, and “Be The Change”. 8. Facilitate the establishment of mechanisms to enable sharing of effective country experiences and case studies of effective programmes across different settings in order to accelerate implementation and build country capacity, particularly in LMICs and those programmes aimed at the least active populations. 82 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 9. Partner with the sports sector, including international federations of sports, international and national Olympic committees, and other sports programme providers, to facilitate the development and dissemination of guidance and case studies on the promotion of physical activity through community sports, active recreation and Sports for All approaches, with a focus on reaching the least active populations, as identified by each country, and in LMICs. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 10. Employers in both public and private sector should implement workplace programmes that promote physical activity and a reduction in sedentary behaviour and increase incidental activity through the work day, adapted to culture and context. 11. Research funding organizations, academic and research institutes and other stakeholders should conduct further research on the effectiveness and return on investment of workplace health programmes aimed at promoting physical activity and reduction of sedentary behaviour to strengthen the evidence base and inform advocacy. 12. Research funding organizations, academic and research institutes and other stakeholders should support and encourage the testing of innovative approaches to increasing physical activity and reducing sedentary behaviour, including the testing of digital and other new approaches, in different subpopulations and across different key settings and cultures, particularly in LMICs. 13. Stakeholders should partner with government to develop the evidence base on the effectiveness of fiscal instruments to promote physical activity (e.g. tax-free salary sacrifice schemes for bicycles, activity tax credits, reduced tax on sporting goods, subsidies for extracurricular physical activity programmes etc.). 83 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 1 This action is in line with the existing WHO guidelines on “integrated care for older people”; WHO “Best Buy” interventions for the prevention and control of noncommunicable disease; WHO HEARTS technical package for cardiovascular diseases management in primary health care. Physical activity for patients with hypertension. 2 Intergenerational games are an innovative approach to promote physical activity and other healthy lifestyle through fun and fitness activities. The games foster intergenerational relationships within the family, especially between older adults and children. CREATE ACTIVE PEOPLE ACTION 3.4 Enhance the provision of, and opportunities for, appropriately tailored programmes and services aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour in older adults, according to ability, in key settings such as local and community venues, health, social and long-term care settings, assisted living facilities and family environments, to support healthy ageing. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Strengthen implementation of national standardized protocols for the assessment of the physical activity capacity of older adults and the provision of brief advice in primary and secondary health-care settings, consistent with other commitments and recommendations.1 2. Develop and implement national policy to strengthen the provision of accessible, affordable and appropriately tailored programmes, aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour in older adults, including a focus on maintaining balance and muscular strength to support healthy ageing and independent living, using assessments of an individual’s capacity, and providing individual or group-based programmes according to need and preference. 3. Develop and implement interventions that support families and caregivers to acquire the necessary skills, competencies and confidence to support healthy ageing in and outside of home settings. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 4. Support the collation and promotion of resources tailored to older adults and examples of good practice to accelerate implementation and develop country capacity, particularly in LMICs. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 5. Health, NGO and private sector recreation, sports and leisure providers should review current policy and services, and, where needed, strengthen to ensure they provide accessible, affordable and tailored programmes on physical activity, appropriate for older adults which are based on their needs and preferences. 6. Stakeholders should partner to promote and provide programmes that engage children and grandparents in culturally-appropriate physical activity in appropriate settings and according to abilities (e.g. Intergenerational Games).2 7. The care community should promote the importance of physical activity (including strength and balance activities) as part of healthy ageing and should provide caregivers with appropriate training to deliver programmes within residential aged care that promote physical activity and reduce sedentary behaviour, adapted to culture and context. 84 CREATE ACTIVE PEOPLE ACTION 3.5 Strengthen the development and implementation of programmes and services across various community settings, that engage with, and increase the opportunities for, physical activity in the least active groups, as identified by each country, such as girls, women, older adults, rural and indigenous communities, and vulnerable or marginalized populations, embracing positive contributions by all people. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Ensure that disaggregated national and subnational data are reported and used to identify the least active subpopulations, as well as to engage their representatives in the development of tailored programmes that aim to increase participation. 2. Support the development and implementation of programmes using a community-led approach to promoting physical activity in disadvantaged, marginalized, stigmatized, and indigenous communities and populations, including people with mental and/or physical disabilities. 3. Partner and support the development of national sports policies that prioritize investment in active recreation and sports programmes which target the least active, disadvantaged, marginalized, stigmatized, and indigenous communities and populations, including people with mental and/or physical disabilities. 4. Support partnerships with the sports sector to remove barriers and strengthen the provision of universal access to opportunities for physical activity, active recreation and sports for people with disabilities and their carers (e.g. the Companion Card initiative1). PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 5. Collaborate with UN agencies and WHO Member States to strengthen the provision of physical activity opportunities to vulnerable populations, such as refugees, internally-displaced persons, and those living in identified fragile communities. 6. Promote and facilitate partnerships aimed at the development and testing of cost-effective programmes targeting the least active, including the most vulnerable, marginalized and stigmatized populations (as defined by each country), and the sharing of knowledge and experiences. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 7. Research development agencies and researchers should support and conduct research to identify barriers facing those communities identified as least active, to inform the development and implementation of programmes and approaches, to increase participation in physical activity in these subpopulations, including conducting equity analyses of current sports and other related policies, particularly in LMICs. 85 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 1 See: http://www.companioncard.org.au/ 2 UNHCR: United Nations High Commissioner for Refugees. 8. Research and development agencies and technology companies should develop and test the potential of digital technologies and other innovative approaches, to promote physical activity within the least active populations, as identified by each country. 9. Stakeholders should partner and support UN agencies, such as the UNHCR,2 in the design, development and evaluation of programmes to promote physical activity to marginalized, vulnerable and displaced people, in order to strengthen the evidence base on impact. 10. All stakeholders should support the collation and promotion of resources tailored to the least active, including examples of good practice to accelerate implementation and develop country capacity. 11. City and community leaders, civil society and grassroots organizations should assist and engage in community-led approaches to promoting physical activity. 86 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 1 See: http://www.euro.who.int/en/health-topics/environment-and-health/urban-health/activities/healthy-cities 2 See: http://www.tafisa.org/active-cities 3 https://partnershipforhealthycities.bloomberg.org/ CREATE ACTIVE PEOPLE ACTION 3.6 Implement whole-of-community initiatives, at the city, town or community levels, that stimulate engagement by all stakeholders and optimize a combination of policy approaches, across different settings, to promote increased participation in physical activity and reduced sedentary behaviour by people of all ages and diverse abilities, focusing on grassroots community engagement, co- development and ownership. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Strengthen or establish national and/or subnational (municipality or local authority) networks of cities and communities implementing whole-of-community approaches to promote physical activity and share guidelines, resources and experiences (e.g. WHO Healthy Cities,1 Active Cities2, Partnerships for Healthy Cities3). 2. Promote implementation of city scale and whole-of community, multicomponent approaches to promoting adequate physical activity aimed at all ages and abilities, using the principles of community engagement. Such approaches should include, but not be limited to, public and professional communication campaigns, community programmes across multiple settings (e.g. schools, health-care, sports facilities, parks), and enhancement of the local urban environment to improve the safety, access and provision of spaces, places and facilities (including walking and cycling networks and end-of-trip facilities). 3. Disseminate implementation guidelines and incentives to encourage whole-of-community initiatives at subnational level. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 4. Disseminate global guidelines on the design, implementation and evaluation of city scale and whole-of community approaches to promoting physical activity, to support Member States and share best practice between countries and regions. 5. Promote the engagement and leadership from city and community leaders in implementing whole of community interventions. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 6. City and local government governors and mayors, local community leaders, civil society and grassroots organizations should partner to lead the implementation of city scale and whole-of-community approaches to promoting physical activity, health and well-being, including supporting the sharing of experiences and creation of national/regional networks to build capacity. 7. Academic and other stakeholders should partner with cities and local governments to support the evaluation of whole-of-community approaches to increasing physical activity to strengthen the evidence base on the effective components and the implementation process. 87 CREATE ACTIVE SYSTEMS ACTION 4.1 Strengthen policy frameworks, leadership and governance systems, at the national and subnational levels, to support implementation of actions aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour, including: multisectoral engagement and coordination mechanisms; policy coherence across sectors; guidelines; recommendations and action plans on physical activity and sedentary behaviour for all ages; and progress monitoring and evaluation to strengthen accountability. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Initiate or strengthen, as appropriate, a high-level national multisectoral coordination committee to provide leadership, strategic planning and oversight of implementation and monitoring of national policy actions on physical activity and sedentary behaviour, ensuring appropriate representation from all relevant areas and levels of government, as well as nongovernmental stakeholders and the community. 2. Strengthen current, and where necessary develop new, national and subnational action plans on physical activity and sedentary behaviour which align with recommendations in global and regional guidance, and maximize policy coherence and synergies with relevant priorities across key sectors including, but not limited to, transport, urban planning, health, social care, education, tourism, and sports and recreation. 3. Partner with other sectors to review and, where needed, strengthen the position of physical activity within respective policy frameworks, including but not limited to community and grass roots sports within sports policy, walking and cycling within transport policy, physical education within education policy, and physical activity within integrated NCD and mental health policies. 4. Review and, where needed, adopt or update national physical activity and sedentary behaviour guidelines for all ages, and disseminate through tailored resources adapted to target audiences, settings and local context. 5. Identify and foster leadership and “champions of change” (or similar) to promote policy action on physical activity, and stimulate a professional and community-wide shift towards positively valuing creating an active society. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 6. Disseminate global recommendations for physical activity and sedentary behaviour for children aged < 5 years, young people (aged 6–18 years), adults (aged 18–64 years), older adults (aged ≥ 65 years) and specific subpopulations such as pregnant women, people with chronic conditions and people living with disabilities. 7. Support the development and dissemination of guidance on the provision of inclusive and diverse age- appropriate play, exploration and physical activity, and the limiting of sedentary behaviour in settings relating to children aged < 5 years and young people, in accordance with recommendation from ECHO (13). 8. Provide global guidance and technical support, as requested, to assist Member States in strengthening national governance and multisectoral coordination, and updating of national policy and action plans on physical activity and sedentary behaviour. 88 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 9. Facilitate partnerships with the sports sector to support the development and dissemination of guidance for Member States on how to strengthen the provision of Sports for All, community sports and active recreation, for all ages and abilities, with a particular focus on reducing inequalities and targeting the least active, as identified by each country. 10. Develop and disseminate a monitoring and evaluation framework for global and national assessment and reporting of progress towards achieving the action plan’s targets of reducing physical inactivity by 2025 and 2030. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 11. All stakeholders should identify leaders or “champions” within their organizations to provide representation, support, advocacy, and, where appropriate, resource mobilization, for national and subnational implementation of actions to promote physical activity and reduce sedentary behaviour. 12. Stakeholders should develop and strengthen, as appropriate, national and or subnational multisectoral partnerships to support policy implementation at the community level, prioritizing investments to reduce inequalities. 13. Stakeholders should support national and subnational monitoring of national policy implementation, using recommended tools such as WHO PAT (17) and NCD MaP (18), or similar; and where appropriate, undertake independent validation and reporting to strengthen systems of accountability. 14. Stakeholders should provide leadership for national action through early adoption and demonstration of policy implementation and policy promotion to increase physical and reduce sedentary behaviours. 89 CREATE ACTIVE SYSTEMS ACTION 4.2 Enhance data systems and capabilities at the national and, where appropriate, subnational level, to support: regular population surveillance of physical activity and sedentary behaviour, across all ages and multiple domains; development and testing of new digital technologies to strengthen surveillance systems; development of monitoring systems of wider sociocultural and environmental determinants of physical activity; and regular multisectoral monitoring and reporting on policy implementation to ensure accountability and inform policy and practice. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Strengthen population surveillance of physical activity ensuring coverage of all ages and domains of physical activity (including walking and cycling for transport) and the regular reporting of progress towards achieving targets set for reducing physical inactivity by 2025 and 2030. 2. Strengthen the analyses and dissemination of disaggregated data to inform priority setting in the national action plan and to support the monitoring of progress towards reducing inequalities in participation in physical activity, including but not limited to, by age, sex, and socioeconomic status, geographic locations and domain of physical activity. 3. Adopt a set of harmonized national and subnational targets and indicators as part of developing a national monitoring and evaluation framework based on recommendations provided in the global action plan on physical activity monitoring and evaluation framework (due for completion in 2018), to track progress towards targets set for reducing physical inactivity by 2025 and 2030. 4. Support and engage in partnerships to develop and test innovative and new digital technologies (including wearable devices) to strengthen surveillance of physical activity and sedentary behaviour, and their determinants, across all ages and abilities, with a focus on feasible and affordable solutions, particularly in LMICs. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 5. Strengthen capacity and skills within WHO Member States in population surveillance on physical activity and sedentary behaviour, and their wider determinants, in all age groups, and their wider determinants, through providing, training, guidance, resources and technical assistance, when requested. 6. Provide global leadership on population monitoring of physical inactivity, and ensure the latest scientific evidence, methods and technologies are harnessed to inform global guidance, surveillance tools and protocols, for different subpopulations, including methods for data harmonization and use of wearable devices in all ages. 7. Partner and support the development of new guidance and protocols on the monitoring of physical activity and sedentary behaviours in children aged < 5 years and 6–10 years, and adults aged ≥ 65 years. 8. Support Member States to develop a national monitoring and evaluation framework for their national action plans on physical activity, to enable tracking of progress and inform priorities and planning of national and subnational programmes. 90 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 9. Provide ongoing global reporting of progress towards targets set for 2025 and 2030 through actions such as: producing a global status report; updating and reporting of global comparable estimates on prevalence of physical inactivity as proposed in 2021, 2026, and 2031; collating and integrating data to monitor the social and environmental determinants (such as green space, air quality, pedestrians and cyclists fatalities) using available national and international sources; and collecting and reporting of country progress on policy implementation from relevant survey sources (such as the WHO NCD Country Capacity Survey [CCS], NCD STEPWise surveillance surveys [STEPS], and Global School Health Policy Survey [G-SHPS]). PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 10. All stakeholders should support the development and implementation of national and subnational monitoring and evaluation frameworks on physical activity and the dissemination of progress reports towards achieving the targets set for reducing physical inactivity 2025 and 2030, including progress on reducing inequalities. 11. Stakeholders should support the strengthening of harmonized national and subnational data information and surveillance systems and regular reporting and accountability across all relevant sectors. 12. Research development agencies and researchers should support research which aims to improve global and national surveillance on physical activity across all ages, and abilities, including testing of new technologies and wearable devices, and methodologies for harmonization of data. 91 CREATE ACTIVE SYSTEMS ACTION 4.3 Strengthen the national and institutional research and evaluation capacity and stimulate the application of digital technologies and innovation to accelerate the development and implementation of effective policy solutions aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Strengthen government and nongovernment funding support for research on physical inactivity and sedentary behaviour with a priority to generate evidence to inform and accelerate the scaling up of national and subnational implementation, and addressing identified research priorities. 2. Identify and disseminate a set of national research priorities for physical inactivity and sedentary behaviour to strengthen the evidence base and inform national planning and implementation of policy actions. 3. Encourage and partner with relevant academic and research institutions to ensure appropriate level of evaluation of all national and subnational policy and programmes and disseminate findings to strengthen national, regional and global knowledge base and inform future planning. 4. Within all government departments, strengthen a culture of innovation, evaluation and knowledge-sharing to ensure that research and practice-based evidence on physical activity and sedentary behaviour are widely accessible and can advance global, regional, national and subnational level policy implementation and effective use of limited resources. 5. Collaborate with relevant WHO Collaborating Centres, academic institutions, research organizations and alliances to strengthen knowledge transfer and institutional capacity for research and programme evaluation on physical activity and sedentary behaviour. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 6. Partner with UN agencies, international development agencies, intergovernmental organizations, research funders and others to mobilize resources to support and strengthen research capacity on physical inactivity and sedentary behaviour, in all regions, and particularly in LMICs. 7. Strengthen networks of WHO Collaborating Centres, academic institutions and research organizations to build capacity for research and evaluation on policy and practice on physical activity and sedentary behaviour, particularly in LMICs. 8. Support and facilitate the dissemination of knowledge on physical activity and sedentary behaviour through national, regional and global conferences, or similar. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 9. All stakeholders should advocate for, and mobilize, financial resources to support an increase in research and innovation in the field of physical inactivity and sedentary behaviours, in health and other key sectors, particularly in areas of policy evaluation, large-scale interventions, economic evaluations, innovative fiscal instruments and effective approaches to address inequities. 92 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 10. All stakeholders should support national and subnational governments to develop and implement a monitoring and evaluation framework, and conduct appropriate policy and programme evaluations, including the impact on equity, to inform national and subnational planning. 11. Funders and researchers should support and collaborate with policy-makers and others to develop a prioritized research agenda on physical activity and sedentary behaviour to inform policy development. 12. Funders and researchers should support research to evaluate the application of innovations and technology to promote physical activity and reduce sedentary behaviour in different populations, settings and contexts, particularly in LMICs. 13. All stakeholders should support and accelerate the sharing of knowledge on physical activity and sedentary behaviour through national, regional and global conferences (or similar), and, where appropriate, use innovative communication strategies and virtual technologies to enable remote engagement, particularly from LMICs. 14. Funders and researchers should partner to build and transfer research capacity in all regions, particularly in LMICs, for example through North–South and South–South joint research collaborations, and between countries of similar socioeconomic and cultural characteristics. 93 CREATE ACTIVE SYSTEMS ACTION 4.4 Escalate advocacy efforts to increase awareness and knowledge of, and engagement in, joint action at the global, regional and national levels, targeting key audiences, including, but not limited to, high-level leaders, policy-makers across multiple sectors, the media, the private sector, city and community leaders, and the wider community. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Support the creation of national and subnational networks and for collaborative actions to empower people and communities to be engaged with the agenda to create an active society. 2. Strengthen partnerships with civil society, community and grassroots organizations, the media and private sector to raise awareness and support engagement in the implementation of policy action to increase physical activity and reduce sedentary behaviour. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 3. Support actions to mobilize resources and collaborations to implement the recommendations in the Ending Childhood Obesity Commission (ECHO) (13) the Kazan Action Plan (11), the New Urban Agenda (4), sustainable transport (19), and the Sustainable Development Goals (SDGs). 4. Support, facilitate and lead high-level engagement in the implementation of recommended actions in all Member States and inclusion within national assessments of the business case for NCD investments, and within national plans for development and SDGs. 5. Create effective alliances and networks at global, regional and national levels, to support resource mobilization, policy development and national implementation on physical activity and sedentary behaviour across multiple sectors. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 6. All stakeholders should implement evidence-based advocacy that calls for the acceleration and scaling- up of investment to increase physical activity, prioritizing those actions that reduce inequalities in access and opportunity and use rights-based arguments. 7. All stakeholders should conduct advocacy to increase understanding of the policy connections between physical activity as a direct contributor, and as an enabler, to the achievement of the SDGs, as well as a contributor to national economic and development priorities. 8. All stakeholders should support the development of advocacy skills, competencies and capacity through professional development, across sectors and at national and global scale, supported by the development of guidance, tools and technical support on effective advocacy strategies on physical activity and sedentary behaviour. *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 94 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities; 1 WHO held a global expert meeting on the use of fiscal policies for health in Geneva on 4–5 December 2017. The meeting report “Strategy meeting on the use of fiscal policies for public health” will be available on WHO Health Systems and Financing website by mid 2018. 2 “social impact bonds” refers to a new way to finance social service and health promotion programmes whereby different types of investors provide an upfront investment of capital. CREATE ACTIVE SYSTEMS ACTION 4.5 Strengthen financing mechanisms to secure sustained implementation of national and subnational action and the development of the enabling systems that support the development and implementation of policies aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Allocate long term budgets for physical activity (including for sustained national communications) by taking into account national targets and priorities set by the national strategy and action plan. 2. Collaborate across ministries to identify or develop dedicated financing mechanisms to support multisectoral approaches and policy actions on physical activity. For example, implementation of a fixed proportion of total annual transport budgets allocated to fund walking and cycling network infrastructure; implementation of a fixed proportion of the annual national sports budget allocated to community and grassroots sports participation; funding of a national physical activity lottery; and use of “social impact bonds”.1 PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 3. Support the development of capacity and protocols to strengthen the evidence base, including providing examples of economic analyses such as return on investment calculations for the recommended policy actions in this action plan, across different countries and contexts. 4. Convene, facilitate and contribute to global and regional discussions on the potential financing mechanisms for national and subnational implementation of policy actions recommended in this action plan, in alignment with the WHO strategy on the use of fiscal policies for health.1 PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 5. All stakeholders should advocate for increased investment in physical activity, based on the strength of the evidence for the health benefits, the substantial co-benefits, and the likely return on investment. 6. All stakeholders should support mobilizing resources to increase investment in research, innovation and generating practice-based evidence across multiple settings that can directly support strengthening evidence-based policies, programmes and implementation, particularly in LMICs. 7. Researchers should partner with governments to conduct demonstration and comparative analyses to assess the potential of different financing instruments to support implementation of national actions on physical activity, including through linking with financing mechanisms for universal health coverage and the use of “social impact bonds”.2 95 1. WHO. Set of recommendations on the marketing of foods and non-alcoholic beverages to children. Geneva: World Health Organization; 2010 (http:// www.who.int/dietphysicalactivity/publications/ recsmarketing/en/). 2. WHO and United Nations. Global plan for the decade of action for road safety 2011–2020. Geneva: World Health Organization; 2011 (http://www.who.int/ roadsafety/decade_of_action/plan/en/). 3. The WHO Health Economic Assessment Tool (HEAT) assesses the economic value of the health benefits of walking and cycling. See: www.heatwalkingcycling.org . 4. The Shanghai Consensus on Healthy Cities 2016. Shanghai Declaration on promoting health in the 2030 Agenda for Sustainable Development, adopted in the 9th Global Conference on Health Promotion, Shanghai, 2016 (http://www.who.int/healthpromotion/ conferences/9gchp/healthy-city-pledge/en/). 5. New Urban Agenda adopted by the United Nations Conference on Housing and Sustainable Urban Development (Habitat III), 2016; endorsed by the United Nations General Assembly in Resolution 71/256 (2016). 6. Planning and design for sustainable urban mobility: global report on human settlements 2013. Oxford, United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland: United Nations Human Settlements Programme (UN- Habitat); 2013 (https://unhabitat.org/planning-and- design-for-sustainable-urban-mobility-global-report- on-human-settlements-2013/). 7. United Nations Convention on the Rights of the Child (https://www.savethechildren.org.uk/what-we-do/ childrens-rights/united-nations-convention-of-the- rights-of-the-child). 8. United Nations Convention on the Rights of Persons with Disabilities (CRPD) (https://www.un.org/ development/desa/disabilities/convention-on-the- rights-of-persons-with-disabilities.html). 9. Open-ended Working Group on Ageing for the purpose of strengthening the protection of the human rights of older persons; report of the eighth working session (https://social.un.org/ageing-working-group/ eighthsession.shtml). 10. Global status report on violence prevention 2014. Geneva: World Health Organization; 2014 (published jointly by WHO, UNDP and UNODC) (http://www. who.int/violence_injury_prevention/violence/status_ report/2014/en/). 11. UNESCO, Report of the Sixth international conference of ministers and senior officials responsible for physical education and sport (MINEPS VI). Annex 1 Kazan Action Plan. SHS/2017/5 REV Paris, September 2017; adopted on 14–15 July 2017 (http://unesdoc. unesco.org/images/0025/002527/252725E.pdf). 12. WHO information series on school health. Promoting physical activity in schools: an important element of a health-promoting school (http://www.who.int/ school_youth_health/resources/information_series/ FINAL%20Final.pdf). 13. WHO. Report of the Commission on Ending Childhood Obesity: implementation plan: executive summary. Geneva: World Health Organization; 2017 (http://apps. who.int/iris/bitstream/10665/259349/1/WHO-NMH- PND-ECHO-17.1-eng.pdf?ua=1). 14. Health promoting universities: concept, experience and framework for action (http://www.euro.who. int/__data/assets/pdf_file/0012/101640/E60163.pdf). 15. WHO. mHealth: new horizons for health through mobile technologies. Geneva: World Health Organization; 2011 (http://www.who.int/goe/ publications/goe_mhealth_web.pdf). 16. Labrique AB, Vasudevan L, Kochi E, Fabricant R, Mehl G. mHealth innovations as health system strengthening tools: 12 common applications and a visual framework. Glob Health Sci Pract. 2013;6;1(2):160–71. 17. WHO Regional Office for Europe. Health-enhancing physical activity (HEPA) policy audit tool (PAT) - version 2 (2015). (http://www.euro.who.int/en/health-topics/disease- prevention/physical-activity/publications/2015/ health-enhancing-physical-activity-hepa-policy-audit- tool-pat-version-2-2015. 18. WHO Tools for developing, implementing and monitoring the National Multisectoral Action Plan (MAP) for NCD Prevention and Control (http://www. who.int/nmh/action-plan-tools/en/). 19. Mobilizing sustainable transport for development. Analysis and policy recommendations from the United Nations Secretary-General's High-Level Advisory Group on Sustainable Transport (https://sustainabledevelopment.un.org/content/ documents/2375Mobilizing%20Sustainable%20 Transport.pdf). References: appendix 2 96 97 Active people Individuals and/or groups who integrate physical activity into daily routines. The goal of active living is to at least meet the global recommendation of physical activity through different practices such as walking, cycling, playing, gardening and other activities that can be considered as physical activity. Active play Active play among young children is defined as a form of gross motor or total body movement in which young children exert energy in a freely chosen, fun, and unstructured manner. Active recreation Outdoor recreational activities that can be considered as physical activity, including walking, sports, play, and dance. These activities usually take place in public spaces such as parks and plazas. Advocacy A combination of individual and social actions designed to gain political commitment, policy support, social acceptance and systems support for a particular health goal or programme. Age-friendly cities and communities Cities or communities that promote and foster the concept of “Healthy and Active Ageing”. Age-friendly environments Environments (such as in the home or the community) fostering healthy and active ageing by building and maintaining intrinsic capacity across the life course and enabling greater functional ability in someone with a given level of capacity. Biodiversity The variety of plant and animal life in a particular habitat or ecosystem which is usually considered to be important and desirable. Blue space Space near rivers, lakes and oceans. Brief counselling Interaction offering an opportunity for a person to explore, discover and clarify ways of living with greater well-being, usually in a one-to-one discussion with a trained counsellor. Carbon emission The release of carbon dioxide (CO2) and other greenhouse gases into the atmosphere over a specific area and period of time. Champions of change Individuals and/or groups of individuals who lead by example and can inspire and influence others in integrating physical activity into daily lives at the global, regional, national, subnational or local level. 98 Childcare facilities Facilities for the care of children while parents are working (e.g. a crèche, nursery, or childminder). Civil society organization Non-market and non-state organization in which people organize themselves to pursue shared interests in the public domain, such as environmental groups, womens-rights associations, labour unions, and including NGOs. Equity Fairness; people’s needs guide the distribution of opportunities for well- being. All people have an equal opportunity to develop and maintain their health, through fair and just access to resources for health. Exercise A subcategory of physical activity that is planned, structured, repetitive, and purposive, in the sense that the improvement or maintenance of one or more components of physical fitness is the objective. “Exercise” and “exercise training” are frequently used interchangeably and generally refer to physical activity performed during leisure time with the primary purpose of improving or maintaining physical fitness, physical performance, or health. Fitness The ability to carry out daily tasks with vigour and alertness, without undue fatigue, and with ample energy to enjoy leisure-time pursuits and respond to emergencies. Physical fitness includes a number of components consisting of cardiorespiratory endurance (aerobic power), skeletal muscle endurance, skeletal muscle strength, skeletal muscle power, flexibility, balance, speed of movement, reaction time, and body composition. Fundamental movement skills Movement patterns that involve various body parts and provide the basis for complex skills used in physical activity and sports. Grassroots sport Physical leisure activity, organized and non-organized, practised regularly at non-professional level for health, educational or social purposes. Health in all policies Approach to public policy across sectors that systematically considers the health implications of decisions, seeks synergies, and avoids harmful health impacts, in order to improve population health and health equity. Health inequality Health inequalities can be defined as differences in health status or in the distribution of health determinants between different population groups. For example, differences in mobility between elderly people and younger populations, or differences in mortality rates between people from different social classes. Health inequalities are the differences between people or groups due to social, geographical, biological or other factors. 99 Health inequity Health inequities are unnecessary, avoidable, unfair and unjust differences between groups of people within countries and between countries. Inequities result from circumstances stemming from socioeconomic status, living conditions and other social, geographical, and environmental determinants that can be improved upon by human actions. They are neither naturally predetermined nor inevitable. Inequities typically arise when social issues such as household wealth, education, and housing location overshadow biological differences, such as age and gender. Although biological and predetermined differences can cause inequalities, they are not considered inequities, as they are not caused by social or systematic factors, and are not inherently “unfair”. Healthy ageing The process of developing and maintaining the functional ability that enables well-being in older age, which requires opportunities for health, participation and security to enhance quality of life as people age. Inclusive The process of including or covering everyone that reflects the willingness, intent, actions, and resources needed to increase accessibility for people with disabilities and other marginalized groups. Intrinsic capacity The composite of all the physical and mental capacities of a person. In-service training Professional training or staff development given to employees during the course of employment. Insufficient physical activity As defined in WHO recommendations on physical activity (2010): Adults aged ≥ 18 years: < 150 minutes of moderate-intensity activity per week; Adolescents: < 60 minutes of moderate- to vigorous-intensity activity daily. Level of service A composite measure describing the operational conditions for vehicle/ cyclist/pedestrian traffic, based on service measures such as speed and travel time, freedom to manoeuvre; ease of mobility, traffic interruptions; comfort, safety, and convenience. Literacy The cognitive and social skills which determine the motivation and ability of individuals to gain access to understand and use information and to act upon in ways which promote and maintain good health. Mass reach communica- tion Communication interventions that target large audiences through television and radio broadcasts, print media (e.g. newspapers), out-of-home placements (e.g. billboards, movie theatres, point-of-sale), and digital media to change knowledge, beliefs, attitudes, and behaviours promoting physical activity. 100 Mixed land use Type of urban development that blends residential, commercial, cultural, institutional, or industrial uses, where those functions are physically and functionally integrated, and that provides pedestrian connections. Partnership Arrangement of people or organizations to work together towards common interests. Physical activity Any form of bodily movement performed by skeletal muscles that result in an increase in energy expenditure. Examples of common types of activity are: walking, running, dancing, swimming, yoga, and gardening. Physical inactivity An absence or sufficient level of physical activity required to meet the current physical activity recommendations. Preservice training Education and training provided to student teachers before they have undertaken any teaching. Primary health care Health care provided in the community for people making an initial approach to a medical practitioner or clinic for advice on prevention and management of diseases. It is the first point of contact for someone when they contract an illness, suffer an injury or experience symptoms that are new to them. Principles of compact, mixed-land use Spatial planning and design approach that promotes higher density of built area and population, concentration of urban functions and cross section of residential, commercial and community infrastructure in neighbourhood while increasing the demand for walking, cycling, and use of public transport. Public space An area or place that is open and accessible to all people, regardless of gender, race, ethnicity, age or socioeconomic level. These are public gathering spaces such as parks, plazas, squares, and beaches. Connecting spaces, such as sidewalks and streets, are also public spaces. Public open space Open space in the city that can be equally accessed by the city inhabitants such as walkways, sidewalks, bicycle lanes, public parks, squares, recreational green areas, public playgrounds and open areas of public facilities. Recreational physical activity Physical activity performed by an individual that is not required as an essential activity of daily living, and is performed at the discretion of the individual. Such activities include sports participation, exercise conditioning or training, such as going for a walk, dancing, and gardening. Secondary health care Health care that is provided by a specialist or facility upon referral by a primary care provider and that requires more specialized knowledge, skill, or equipment than the primary care practitioner can provide. 101 Sedentary behaviour Any waking behaviour characterized by an energy expenditure less than 1.5 metabolic equivalents (METs), while in a sitting, reclining or lying posture. Common sedentary behaviours include TV viewing, video game playing, computer use (collectively termed “screen time”), driving automobiles, and reading. Spatial and urban planning The methods used by the public sector to influence the distribution of people and activities in spaces of various scales. Sport An activity involving physical exertion, skill and/or hand-eye coordination as the primary focus of the activity, with elements of competition where rules and patterns of behaviour governing the activity exist formally through organizations; and may be participated in either individually or as a team. Universal access Environments, products and systems to be usable by all people to the greatest extent possible without the need for adaptation or specialized design. Universal health coverage/ care Means of care that all people and communities can use, and that the promotive, preventive, curative, rehabilitative and palliative health services needed are of sufficient quality to be effective, while also ensuring that the use of these services does not expose the user to financial hardship. Urban ecosystem An ecological system located within a city or other densely settled area or, in a broader sense, the greater ecological system that makes up an entire metropolitan area. Walkability A measure of how “user friendly” an area is to walking, and usually takes into consideration the infrastructure supporting walking, safety, and connectedness of (or distance) between amenities, retail, and other services and destinations. Whole-of- community A means by which residents, practitioners, organizational and community leaders, and government officials can collectively understand and assess the needs of their respective communities and determine the best ways to organize and strengthen their assets, capacities, and interests.

ISBN 978-92-4-151418-7

GLOBAL ACTION PLAN ON PHYSICAL ACTIVITY 2018-2030

GLOBAL ACTION PLAN ON PHYSICAL ACTIVITY 2018-2030 Global action plan on physical activity 2018–2030: more active people for a healthier world ISBN 978-92-4-151418-7 © World Health Organization 2018 Some rights reserved. This work is available under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 IGO licence (CC BY-NC-SA 3.0 IGO; https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/3.0/igo). Under the terms of this licence, you may copy, redistribute and adapt the work for non-commercial purposes, provided the work is appropriately cited, as indicated below. In any use of this work, there should be no suggestion that WHO endorses any specific organization, products or services. The use of the WHO logo is not permitted. If you adapt the work, then you must license your work under the same or equivalent Creative Commons licence. If you create a translation of this work, you should add the following disclaimer along with the suggested citation: “This translation was not created by the World Health Organization (WHO). WHO is not responsible for the content or accuracy of this translation. The original English edition shall be the binding and authentic edition”. Any mediation relating to disputes arising under the licence shall be conducted in accordance with the mediation rules of the World Intellectual Property Organization. Suggested citation. Global action plan on physical activity 2018–2030: more active people for a healthier world. Geneva: World Health Organization; 2018. Licence: CC BY-NC-SA 3.0 IGO. Cataloguing-in-Publication (CIP) data. CIP data are available at http://apps.who.int/iris. Sales, rights and licensing. To purchase WHO publications, see http://apps.who.int/bookorders. To submit requests for commercial use and queries on rights and licensing, see http://www.who.int/about/licensing. Third-party materials. If you wish to reuse material from this work that is attributed to a third party, such as tables, figures or images, it is your responsibility to determine whether permission is needed for that reuse and to obtain permission from the copyright holder. The risk of claims resulting from infringement of any third-party-owned component in the work rests solely with the user. General disclaimers. The designations employed and the presentation of the material in this publication do not imply the expression of any opinion whatsoever on the part of WHO concerning the legal status of any country, territory, city or area or of its authorities, or concerning the delimitation of its frontiers or boundaries. Dotted and dashed lines on maps represent approximate border lines for which there may not yet be full agreement. The mention of specific companies or of certain manufacturers’ products does not imply that they are endorsed or recommended by WHO in preference to others of a similar nature that are not mentioned. Errors and omissions excepted, the names of proprietary products are distinguished by initial capital letters. All reasonable precautions have been taken by WHO to verify the information contained in this publication. However, the published material is being distributed without warranty of any kind, either expressed or implied. The responsibility for the interpretation and use of the material lies with the reader. In no event shall WHO be liable for damages arising from its use. Printed in Switzerland EXECUTIVE SUMMARY 01. INTRODUCTION Background Mandate Development process 02. WHAT IS PHYSICAL ACTIVITY? Current levels of physical inactivity The cost of physical inactivity to health systems and society Multiple ways to be active – multiple policy choices – multiple benefits Physical activity and the Sustainable Development Goals 2018–2030 Moving forward – scaling national action 03. THE GLOBAL ACTION PLAN ON PHYSICAL ACTIVITY 2018–2030 Vision Mission Target GUIDING PRINCIPLES PARTNERSHIPS FOR ACTION FRAMEWORK FOR ACTION: 4 STRATEGIC OBJECTIVES, 20 POLICY ACTIONS IMPLEMENTATION MONITORING AND EVALUATION References APPENDIX 1: PHYSICAL ACTIVITY AND THE SUSTAINABLE DEVELOPMENT GOALS References APPENDIX 2: RECOMMENDED POLICY ACTIONS - ROLES FOR STAKEHOLDERS References APPENDIX 3: GLOSSARY 6 12 12 13 13 14 15 16 16 18 19 20 20 20 21 22 24 25 42 46 48 51 61 62 95 96 6Background Regular physical activity is proven to help prevent and treat noncommunicable diseases (NCDs) such as heart disease, stroke, diabetes and breast and colon cancer. It also helps to prevent hypertension, overweight and obesity and can improve mental health, quality of life and well-being. In addition to the multiple health benefits of physical activity, societies that are more active can generate additional returns on investment including a reduced use of fossil fuels, cleaner air and less congested, safer roads. These outcomes are interconnected with achieving the shared goals, political priorities and ambition of the Sustainable Development Agenda 2030.1 The new WHO global action plan to promote physical activity responds to the requests by countries for updated guidance, and a framework of effective and feasible policy actions to increase physical activity at all levels. It also responds to requests for global leadership and stronger regional and national coordination, and the need for a whole-of- society response to achieve a paradigm shift in both supporting and valuing all people being regularly active, according to ability and across the life course. The action plan was developed through a worldwide consultation process involving governments and key stakeholders across multiple sectors including health, sports, transport, urban design, civil society, academia and the private sector. What is physical activity? Physical activity can be undertaken in many different ways: walking, cycling, sports and active forms of recreation (for example, dance, yoga, tai chi). Physical activity can also be undertaken at work and around the home. All forms of physical activity can provide health benefits if undertaken regularly and of sufficient duration and intensity. The current situation Global progress to increase physical activity has been slow, largely due to lack of awareness and investment. Worldwide, 1 in 4 adults, and 3 in 4 adolescents (aged 11–17 years), do not currently meet the global recommendations for physical activity set by WHO. As countries develop 1 At the seventieth session of the United Nations General Assembly 2015, all countries adopted resolution A/RES/70/1, Transforming our world: the 2030 Agenda for Sustainable Development. 7economically, levels of inactivity increase. In some countries, levels of inactivity can be as high as 70%, due to changing patterns of transportation, increased use of technology and urbanization. Physical activity levels are also influenced by cultural values. In most countries, girls, women, older adults, underprivileged groups, and people with disabilities and chronic diseases, all have fewer opportunities to access safe, affordable and appropriate programmes and places in which to be physically active. The global cost of physical inactivity is estimated to be INT$ 54 billion per year in direct health care, in 2013, with an additional INT$ 14 billion attributable to lost productivity. Inactivity accounts for 1–3% of national health care costs, although this excludes costs associated with mental health and musculoskeletal conditions. Multiple opportunities: multiple benefits Physical activity can and should be integrated into the settings in which people live, work and play. Walking and cycling are key means of transportation and enable engagement in regular physical activity on a daily basis, but their role and popularity is declining in many countries. Sport and active recreation can help promote physical activity for people of all ages and abilities. Globally it can be a key driver of tourism, employment and infrastructure, and can also help in humanitarian programmes, fostering community development and social integration. Physical activity is important across all ages. Active play and recreation is important for early childhood as well as for healthy growth and development in children and adolescents. Quality physical education and supportive school environments can provide physical and health literacy for long-lasting healthy, active lifestyles. It is also important that adults can be physically active and less sedentary at work. Whether working or not, older adults, in particular, can benefit from regular physical activity to maintain physical, mental and social health and enable healthy ageing. Primary and secondary health and social care providers can help individuals of all ages become more active and prevent NCDs, while also using physical activity as a means to increase rates of rehabilitation and recovery. Across all settings there are opportunities for digital innovations to promote and support people of all ages to be more active and to build upon the rapidly growing practice of mHealth to harness the potential of data to help promote, support and monitor physical activity. Physical activity and the Sustainable Development Goals 2030 Investing in policies to promote walking, cycling, sport, active recreation and play can contribute directly to achieving many of the 2030 Sustainable Development Goals (SDGs). Policy actions on physical activity have multiplicative health, social and economic benefits, and will directly contribute to achieving SDG3 (good health and well-being), as well as other Goals including SDG2 (ending all forms of malnutrition); SDG4 (quality education); SDG5 (gender equality); SDG8 (decent work and economic growth), SDG9 (industry, innovation and infrastructure); 8SDG10 (reduced inequalities); SDG11 (sustainable cities and communities); SDG12 (responsible production and consumption); SDG13 (climate action); SDG15 (life on land); SDG16 (peace, justice and strong institutions) and SDG17 (partnerships). Framework for action Effective national action to reverse current trends and reduce disparities in physical activity requires a “systems-based” approach with a strategic combination of “upstream” policy actions aimed at improving the social, cultural, economic and environmental factors that support physical activity, combined with “downstream”, individually focused (educational and informational) approaches. This global action plan sets out four strategic objectives achievable through 20 policy actions that are universally applicable to all countries, recognizing that each country is at a different starting point in their efforts to reduce levels of physical inactivity and sedentary behaviour. Increasing physical activity requires a systems-based approach – there is no single policy solution Vision More active people for a healthier world. Mission To ensure that all people have access to safe and enabling environments and to diverse opportunities to be physically active in their daily lives, as a means of improving individual and community health and contributing to the social, cultural and economic development of all nations. Target A 15% relative reduction in the global prevalence of physical inactivity in adults and in adolescents by 2030. 9Four policy actions are proposed which aim to create positive social norms and attitudes and a paradigm shift in all of society by enhancing knowledge and understanding of, and appreciation for, the multiple benefits of regular physical activity, according to ability and at all ages. Five policy actions address the need to create supportive spaces and places that promote and safeguard the rights of all people, of all ages and abilities, to have equitable access to safe places and spaces in their cities and communities in which they can engage in regular physical activity. 10 Five policy actions outline the investments needed to strengthen the systems necessary to implement effective and coordinated international, national and subnational action to increase physical activity and reduce sedentary behaviour. These actions address governance, leadership, multisectoral partnerships, workforce capabilities, advocacy, information systems and financing mechanisms across all relevant sectors. Six policy actions outline the multiple settings in which an increase in programmes and opportunities can help people of all ages and abilities to engage in regular physical activity as individuals, families and communities. 11 Implementation National implementation of a “systems-based” approach will require each country to identify a strategic combination of policy responses for implementation over the short term (2–3 years), medium term (3–6 years), and longer-term (7–12 years). Policy actions should be selected according to country context and tailored to meet the needs of different subnational jurisdictions and subpopulations. Prioritization and feasibility will vary according to context; therefore it is recommended that each country assess their own current situation to identify existing policy which can be strengthened, as well as policy opportunities and gaps. Cross-government and multisectoral partnerships, as well meaningful community engagement, will be needed to achieve a coordinated, whole-of-system response which can deliver multiple benefits for health, the environment and the economy. Implementation of this action plan should be guided by the principle of proportional universality with the greatest efforts directed towards the least active populations. Monitoring and reporting Progress towards the 2030 global targets will be monitored using the two existing indicators: the prevalence of insufficient physical activity among persons aged 18 years and over, and among adolescents (aged 11–17 years). All countries are encouraged to strengthen reporting of disaggregated data to reflect the dual priorities of this action plan: to decrease overall level of physical inactivity; and to reduce within-country disparities and levels of physical inactivity in the least active populations, as identified by each country. A new global monitoring framework will support countries and monitor progress on policy implementation. Progress reports on implementation and impact will be presented to the World Health Assembly in 2021, 2026, and 2030. 12 Background Regular physical activity is a well-established protective factor for the prevention and treatment of the leading noncommunicable diseases (NCDs), namely heart disease, stroke, diabetes and breast and colon cancer (1). It also contributes to the prevention of other important NCD risk factors such as hypertension, overweight and obesity, and is associated with improved mental health (2, 3), delay in the onset of dementia (4) and improved quality of life and well-being (5). In 2015, at the seventieth session of the United Nations (UN) General Assembly, all countries committed to investing in health in the resolution, “Transforming our world: the 2030 Agenda for Sustainable Development”1 (hereafter referred to as “the 2030 Agenda”), and to ensuring universal health coverage and reducing health inequities for people of all ages. Policy actions aimed at increasing physical activity for all people, of all ages and abilities, are consistent with valuing health as a universal right and an essential resource for everyday living, and not merely the absence of disease or infirmity. Further, the multiple benefits from increasing population levels of physical activity through, for example, walking, cycling, active recreation, sports and play, are interconnected with, and contribute to, achieving the shared goals, political priorities and ambition of the 2030 Agenda. 1 See: United Nations Sustainable Development Knowledge Platform (https://sustainabledevelopment.un.org/post2015/ transformingourworld, accessed April 2018). 13 Mandate In 2013, the World Health Assembly endorsed a global action plan on the prevention and control of NCDs (6), and agreed a set of nine global voluntary targets, which include a 25% reduction of premature mortality from NCDs and a 10% relative reduction in the prevalence of insufficient physical activity by 2025 (7). A recent review of global progress towards these targets concluded that progress has been slow and uneven across high-, middle-, and low-income countries (8). Although the 2013 NCD global action plan provided World Health Organization (WHO) Member States with a set of broad policy recommendations to increase physical activity (9), implementation and engagement with the necessary sectors outside of health has remained a significant challenge to progress in most countries. At its 140th session in 2017, the WHO Executive Board agreed to endorse a proposal for the Secretariat to prepare an action plan on physical activity to be submitted for consideration by the Board at its 142nd session. It was requested to build upon existing NCD (6) and physical activity strategies (10, 11), guidelines (1), policy recommendations (12) and other relevant commitments endorsed by the World Health Assembly, and to link with the Sustainable Development Goals (SDGs) set for 2030. Accordingly, this Global Action Plan on Physical Activity 2018–2030 (hereafter referred to as the “action plan” or “global action plan”) provides a framework for action, and proposes a set of specific policy actions to guide Member States to accelerate and scale activities towards achieving increased levels of physical activity. It also acknowledges the requests of Member States for stronger global, regional and national coordination, and the need for a whole-of-society paradigm shift in respect to both supporting and valuing all people being regularly active, according to ability and across the life course. Development process The global action plan was developed through a worldwide consultation process and involved establishing a WHO internal steering committee comprising multiple departments across relevant clusters and representatives from WHO Regional Offices, as well as with guidance from a multisectoral and a multidisciplinary global expert advisory group which met during July 2017. Following publication of Draft 1 of the action plan, six regional consultations were conducted with Member States, as well as eight public webinars, information sessions with United Nations agencies and permanent missions, awareness-raising through social and professional society media and a seven-week period of open online public consultation. The process engaged with 83 Member States (including representatives from ministries of health, education, sports, transport and planning) as well as international sports associations, health and sport medicine organizations, institutes of public health, civil society and professional organizations across health, transport, urban planning and sports, the research and academic community, and the private sector. A total of 125 written submissions were received from interested stakeholders. Input from all the consultation processes informed the drafting and preparation of Draft 2. Following discussion of Draft 2 at the 142nd session of the Executive Board, comments and suggestions informed the development of this final action plan. 14 Physical activity is defined as any bodily movement produced by skeletal muscle that requires energy expenditure (1). It can be undertaken in many different ways: walking, cycling, sports and active forms of recreation (such as dance, yoga, tai chi). Physical activity can also be undertaken as part of work (lifting, carrying or other active tasks), and as part of paid or unpaid domestic tasks around the home (cleaning, carrying and care duties). While some activities are done by choice and can provide enjoyment, other work or domestic- related physical activities may be necessary, or even mandatory, and may not provide the same mental or social health benefits compared with, for example, active recreation. However, all forms of physical activity can provide health benefits if undertaken regularly and of sufficient duration and intensity. In 2010, WHO produced recommendations on the type and frequency of physical activity for optimal health benefits for youth, adults and older adults (1). Sedentary behaviour is defined as any waking behaviour characterized by an energy expenditure ≤ 1.5 metabolic equivalents, such as sitting, reclining or lying down (13). Recent evidence indicates that high levels of continuous sedentary behaviour (such as sitting for long periods of time) are associated with abnormal glucose metabolism and cardiometabolic morbidity, as well as overall mortality (14). Reducing sedentary behaviour through the promotion of incidental physical activity (for example, standing, climbing stairs, short walks) can support individuals to increase incrementally their levels of physical activity towards achieving the recommended levels for optimal health. 15 Although achieving the recommended levels of physical activity for optimal health for the general population carries low levels of risk, there are higher risks associated with participation in certain types of physical activity and for some subpopulation groups. Notable activities with higher risk of injury include contact sports (such as rugby, ice hockey) and walking and cycling, where road safety and or personal violence may present higher risks in some contexts. WHO recommendations on physical activity provide guidance on risk reduction (1) and this action plan recommends policy actions to address the wider socioenvironmental risks such as road safety for cycling. Current levels of physical inactivity The most recent available global comparative estimates from 2010 indicate that worldwide, 23% of adults and 81% of adolescents (aged 11–17 years) do not meet the WHO global recommendations on physical activity for health1 (6). Notably, the prevalence of inactivity varies considerably within and between countries, and can be as high as 80% in some adult subpopulations. Physical inactivity in adults is highest in the Eastern Mediterranean, the Americas, Europe and Western Pacific regions, and is lowest in the South-East Asia Region (15). These rates increase with economic development, owing to the influence of changing patterns of transportation, use of technology, urbanization and cultural values (16). Differences in levels of physical activity are also explained by significant inequities in the opportunities for physical activity by gender and social position, within as well as between countries (15). Girls, women, older adults, people of low socioeconomic position, people with disabilities and chronic diseases, marginalized populations, indigenous people and the inhabitants of rural communities often have less access to safe, accessible, affordable and appropriate spaces and places in which to be physically active. Addressing these disparities in participation is a policy priority and underlying principle of this global action plan. Updated global comparable estimates on physical inactivity in adolescents and adults are being prepared by WHO and will be available in 2018.2 Globally, 23% of adults and 81% of adolescents (aged 11–17 years) do not meet the WHO global recommendations on physical activity for health.2 1 The WHO global recommendation on physical activity for health for adults is 150 minutes of moderate-intensity activity (or equivalent) per week, measured as a composite of physical activity undertaken across multiple domains: for work (paid and unpaid, including domestic work); for travel (walking and cycling); and for recreation (including sports). For adolescents, the recommendation is 60 minutes of moderate- to vigorous-intensity activity daily. 2 These data are from 2010 (6). Updated estimates will be forthcoming in 2018 in the document "WHO country comparable estimates on physical inactivity, 2016". 16 The cost of physical inactivity to health systems and society Globally, physical inactivity is estimated to cost INT$ 54 billion in direct health care, in 2013, of which 57% is incurred by the public sector and an additional INT$ 14 billion is attributable to lost productivity (17). Estimates from both high-income, as well as low- and middle-income countries (LMICs) indicate that between 1–3% of national health care expenditures are attributable to physical inactivity (18). These estimates are recognized to be conservative due to limitations in available data and the exclusion of costs associated with mental health and musculoskeletal conditions. Further, the costs to society outside of the health system, such as potential environmental benefits from increased walking, cycling and use of public transport, and associated reduction in use of fossil fuel, are not yet included in a total impact assessment. Failure to recognize and invest in physical activity as a priority within NCD prevention and treatment represents a missed opportunity. Ongoing inaction will see the costs of physical inactivity continue to rise, contributing to further negative impact on health systems, the environment, economic development, community well-being and quality of life for all. Multiple ways to be active – multiple policy opportunities – multiple benefits Across its many different forms, physical activity has multiplicative health, social and economic benefits. Walking and cycling are key means of transportation, enabling people to engage in regular physical activity on a daily basis, but their role and popularity is declining in many countries. The greatest changes are occurring in LMICs where, for example, large numbers of people are switching from walking and cycling to personal motorized transport (19). Policies that improve road safety, promote compact urban design 17 and prioritize access by pedestrians, cyclists and users of public transport to destinations and services, particularly educational, public open and green and “blue” spaces,1 sports and leisure facilities, can reduce use of personal motorized transportation, carbon emissions, traffic congestion as well as health-care costs (20), whilst also boosting the micro-economies in local neighbourhoods and improving health, community well-being and quality of life (21, 22). Given the increasingly urbanized world, with more than 70% of the global population living in urban centres, cities have a particular responsibility and opportunity to contribute to this agenda through improving urban design and sustainable transport systems (23).2 Sport is an underutilized yet important contributor to physical activity for people of all ages, in addition to providing significant social, cultural and economic benefits to communities and nations (24, 25).3 While sport can be a catalyst and inspiration for participation in physical activity (26), the sports sector is also a significant employer and a key driver of tourism and infrastructure globally. Sport and active recreation can also contribute in emergency and crisis situations as part of humanitarian programmes aimed at health and social needs, as well as community development and integration (27). Strengthening access to, and the promotion of participation in, sports and active recreation, across all ages and abilities, is an important element of increasing population levels of physical activity. The General Conference of UNESCO observed in the International Charter of Physical Education, Physical Activity and Sport that “the practice of physical activity and sports is a fundamental right for all” (28) and the 2017 Kazan Action Plan endorsed at MINEPS VI (29) as well as the Commission on Ending Childhood Obesity (30), identified active play and recreation as important elements of healthy growth and development in children, including those aged less than 5 years. Further, provision of quality physical education and supportive school environments can impart physical and health literacy for lifelong healthy, active lifestyles, prevention of NCDs and mental health disorders as well as strengthen academic outcomes. School-based policy initiatives are an essential component of endeavors to create a more active society. Physical activity is important across all ages, and should be integrated into multiple daily settings. For many adults, the workplace is a key setting to be physically active and reduce sedentary behaviour. The trip to and from work, activity breaks, workplace programmes and incidental activity all offer opportunities for increased physical activity throughout the working day, and can contribute to increased productivity and reduction in injuries and absenteeism (31). Whether working or not, older adults, in particular, can benefit from regular physical activity to maintain physical, social and mental health (including prevention or 1 “Blue space” refers to space near rivers, lakes and oceans. 2 Such as Partnerships for Healthy Cities (https://partnershipforhealthycities.bloomberg.org/, accessed April 2018). 3 See: The Association for Sports for All (http://www.tafisa.org/, accessed April 2018). Physical activity is important across all ages, and should be integrated into multiple settings. delay of dementia) (4), prevent falls and realize healthy ageing (32). Strengthening the provision of, and access to appropriate opportunities and programmes can enable all older adults to maintain an active lifestyle according to capacity. Importantly, primary and secondary health- and social-care providers can help patients of all ages become more active and prevent the increasing burden of NCDs (12), while also using physical activity as a means to increase rates of rehabilitation and recovery (33). Strengthening patient counselling on physical activity has been identified as a cost-effective intervention (12). Furthermore, within health care settings, as well as the workplace and other domains, there are opportunities for digital innovations to promote and support participation in physical activity and reduce sedentary time, and to build upon the rapidly growing practice of mHealth to harness the potential of data to help promote, support and monitor physical activity to improve the health and well-being of all individuals (34, 35). Physical activity and the sustainable development goals 2030 Investment in policy actions to increase physical activity through, for example, more walking, cycling, active recreation, sport and play, can contribute to achieving many of the SDGs as identified in the Bangkok declaration in 2016.1 Increasing physical activity will directly contribute to SDG3 (good health and well-being) as well as other Goals, including, but not limited to, SDG2.2 (ending all forms of malnutrition); SDGs 4.1 and 4.2 (quality education); SDG5.1 (gender equality); SDG8 (decent work and economic growth); SDG9.1 (industry, innovation and infrastructure); SDGs 10.2 and 10.3 (reduced inequalities); SDGs 11.2, 11.3, 11.6 and 11.7 (sustainable cities and communities); SDGs 12.8 and 12c (responsible production and consumption); SDGs 13.1 and 13.2 (climate action); SDGs 15.1 and 15.5 (life on land); SDGs 16.1 and 16b (peace, justice and strong institutions), and SDG 17 (partnerships). An overview of the specific pathways and the associated policy actions by which increasing levels of physical activity can contribute to the SDGs are outlined in Appendix 1. Given the contribution of physical activity towards the 2030 Agenda, it is time to invest in physical activity, not only for its direct health benefits, but for how increasing walking, cycling, active recreation, sports and play can lead to realizing a more equitable, sustainable and prosperous world (36). 1 The Bangkok declaration on physical activity for global health and sustainable development is a consensus statement from the 6th Congress of the International Society for Physical Activity and Health (ISPAH) on 19th November 2016 (http://www.ispah.org/resources, accessed May 2018). 19 The policy responses proposed in the global action plan are not only interconnected with achieving the SDGs, but also intersect with, and complement achieving, the goals and ambitions of other closely related strategies and plans endorsed by the World Health Assembly, including: • Commission on Ending Childhood Obesity (30) • Global Strategy and Action Plan on Ageing and Health 2016–2020 (32) • Global Plan for the Decade of Action for Road Safety 2011–2020 (37) • WHO Public Health & Environment Global Strategy (38) • The New Urban Agenda (39) • Mental Health Action Plan 2013–2020 (40) • Global Action Plan on the Public Response to Dementia 2017–2025 (41) • Global Strategy for Women’s, Children and Adolescents’ Health 2016–2030 (42) • Every Newborn Action Plan to End Preventable Deaths 2014 (43) • WHO Global Disability Action Plan 2014– 2021 (44) • Global Nutrition Report 2017: Nourishing the SDGs (45) • United Nations Decade of Action on Nutrition 2016-2025 (46) Moving forward – scaling national action Given the diversity of ways to be active, and the multiple settings in which it is possible to increase participation, there are multiple policy opportunities across different sectors. National policy responses must address the multiple factors which determine participation; some of these are individual characteristics, knowledge and personal preferences, while others are related to the wider sociocultural contexts, such as family context, societal values, traditions, and economic and physical environments (47). These, so called, “upstream” determinants of physical activity shape the equity of opportunities for participation and can further contribute to reducing inequalities in physical activity, health status and well-being (48). Effective national responses must include actions to address factors that impinge on the opportunities and abilities of all people to be active, as well as policy actions to protect and enhance those factors that enable and encourage participation. Accordingly, “upstream” population-based policy approaches to promote physical activity must be prioritized and interlinked with policy actions focused on “downstream” individually- centred interventions. Effective implementation will require Member States to select a strategic combination of the recommended policy responses provided in this action plan, adapted and executed at national scale according to country context, cognizant of different needs and abilities of subpopulations. However, despite strong evidence on effective solutions (12), progress will remain an aspiration unless reliable dedicated resources, both human and fiscal, are secured to support promoting physical activity as a priority within NCD treatment and prevention, as well as establishing the strategic connections between key government departments, stakeholders and related policy priorities to enable sustained implementation at national and subnational levels. 20 Vision More active people for a healthier world. Mission To ensure that all people have access to safe and enabling environments and to diverse opportunities to be physically active in their daily lives, as a means of improving individual and community health and contributing to the social, cultural and economic development of all nations. 21 Target In 2013, Member States agreed to a set of nine voluntary targets set out in the global monitoring framework (7) to enable global tracking of progress in preventing and controlling major NCDs and their key risk factors. The target set for physical inactivity was a 10% relative reduction in prevalence of insufficient physical activity1 in adults and in adolescents, using the baseline of 2010 data. This action plan proposes an extension by five years of the target set for 2025, to align with the 2030 Agenda and provide Member States with a period of 12 years (2018–2030) for policy action and implementation. The additional 5% increment reflects the additional five years available for action (i.e. from 2025 and 2030) and is consistent with existing commitments for 2025 by using the same indicators that are already available in most countries using existing instruments.3 Furthermore, the target presents a realistic ambition as it was calculated to reflect the magnitude of change seen in the top performing countries that have made progress in reducing physical inactivity in recent years. The baseline will be 2016, and new global comparable estimates for 2016 on physical inactivity for adults and adolescents are being prepared and will be published in early 2018. 1 Definition provided in Glossary. 2 The relevant data will be made available in the forthcoming document, “WHO country comparable estimates on physical inactivity, 2016”, due for publication in 2018. 3 For adults through the Global Physical Activity Questionnaire (GPAQ) as recommended in the WHO STEPwise approach to noncommunicable disease risk factor surveillance, or similar multiple domain instruments used by Member States. For adolescents, measurement instruments exist and are in use, for example through the Global school-based Student Health Survey (GSHS). The target for the action plan is a 15% relative reduction, using a baseline of 2016,2 in the global prevalence of physical inactivity in adults and in adolescents. 22 Evidence-based practice The recommended policy actions are informed by a robust scientific evidence base, as well as practice-based evidence from active evaluation and demonstration of impact. The cost- effectiveness for many interventions is already established; implementation of the plan should continue to build and develop this evidence base, especially in LMICs. 22 The action plan is informed by the following guiding principles that should underpin implementation of actions at every level as Member States, partners and WHO work towards achieving the shared vision of a more active world. Human rights approach The WHO Constitution1 enshrines that the highest attainable standard of health is a fundamental right of every human being. As an essential resource for everyday living, health is a shared social and political priority for all countries. In the 2030 Agenda, countries committed to invest in health, achieve universal health coverage and reduce health inequalities for people of all ages and abilities. Implementation of this action plan should employ a rights-based approach and incorporate a commitment to engaging and empowering individuals and communities to actively participate in the development of solutions. Equity across the life course Disparities in physical activity participation by age, gender, disability, pregnancy, socioeconomic status, and geography reflect limitations and inequities in the socioeconomic determinants and opportunities for physical activity for different groups and different abilities. Implementation of this action plan should explicitly consider the needs at different stages of the life course (including childhood, adolescence, adulthood and older age), different levels of current activity and ability with a priority towards addressing disparities and reducing inequalities. 1 See Constitution of the World Health Organization: http://www.who.int/governance/eb/who_constitution_en.pdf, accessed April 2018. 23 Policy coherence and health in all policies Physical activity can deliver benefits for individuals, communities and Member States across a range of SDGs, and therefore action is required across and between a wide range of policies and partners to achieve sustained change and impact. The SDGs recognize that people’s health and the health of the planet are not mutually exclusive, and that environmental sustainability is critical to health improvement. Engagement and empowerment of policy-makers, peoples, families and communities People and communities should be empowered to take control of the determinants of their health through active participation in the development of policies and interventions that affect them in order to reduce barriers and to provide motivation. Active engagement to mobilize communities is one of the most powerful ways to change behaviour and change social norms. Multisectoral partnerships A comprehensive, integrated and intersectoral approach consistent with SDG17 is essential to increase population levels of physical activity and reduce sedentary behaviour. Implementation of this action plan should foster collaboration across and between all stakeholders at all levels, guided by a shared vision to realize the multiplicative benefits of a more active world. Proportional universality Proportional universality describes an approach to the resourcing and delivery of services at a scale and intensity proportionate to the degree of need. At a global, national and subnational level, there is a need to focus efforts on reducing inequity in the opportunities for physical activity. Therefore, proportional allocation of the resources to the actions needed to engage the least active and those who face the greatest barriers to increasing participation should be a priority. 24 Given that the agenda of the action plan is beyond the scope of any single agency, implementation demands partnership. By working together to achieve the vision of the action plan and improve health for all, partners can also accelerate progress to achieve their own respective goals. Member States ministries of health, transport, education, sports, youth, urban planning, environment, tourism, finance, and labour Intergovernmental organizations UN agencies, UN Interagency Taskforce on NCDs (UNIATF) and others Nongovernmental organizations civil society, community-based organizations, human rights-based organizations, faith-based organizations Development agencies international financial institutions such as the World Bank, regional development banks, subregional intergovernmental organizations and development aid agencies International organizations global health initiatives and agencies Professional associations in medical and allied health areas, such as sports medicine, physical therapy, general practice, nursing, exercise and sports science, physical activity and public health and other relevant disciplines, including transport, sport, and education Industry leaders and private sector committed to improving the health of employees, their families and communities Community representatives of faith-based, social and cultural groups WHO at all levels, headquarters, regional and country offices Media journalists and media outlets, including both traditional and new media City leaders and local government mayors, governors and local officials Philanthropic foundations that are committed to promoting global health and achievement of the SDGs Academic and research institutions across multiple disciplines including implementation science and the network of WHO collaborating centres These partners include, but are not limited to: 25 To achieve these four objectives, 20 evidence-based policy actions are recommended and listed below. The recommended specific roles for the WHO Secretariat, WHO Member States and other stakeholders to support implementation are outlined for each action in Appendix 2. Four strategic objectives provide a universally applicable framework for the 20 multidimensional policy actions, each identified as an important and effective component of a population-based response to increasing physical activity and reducing sedentary behaviour. In combination, they capture the whole-of-system approach required to create a society that intrinsically values and prioritizes policy investments in physical activity as a regular part of everyday life. The four strategic objectives are: 1. Create active societies 2. Create active environments 3. Create active people 4. Create active systems 26 Create a paradigm shift in all of society by enhancing knowledge and understanding of, and appreciation for, the multiple benefits of regular physical activity, according to ability and at all ages. SOCIAL NORMS AND ATTITUDES 27 28 ACTION 1.1. ACTION 1.2. STRATEGIC OBJECTIVE 1 Implement best practice communication campaigns, linked with community-based programmes, to heighten awareness, knowledge and understanding of, and appreciation for, the multiple health benefits of regular physical activity and less sedentary behaviour, according to ability, for individual, family and community well-being. Conduct national and community-based campaigns to enhance awareness and understanding of, and appreciation for, the social, economic, and environmental co-benefits of physical activity, and particularly more walking, cycling and other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates) and thereby make a significant contribution to achievement of the 2030 Agenda for Sustainable Development (SDG2; SDG3; SDG4; SDG5; SDG8; SDG9; SDG10; SDG11; SDG13; SDG15; SDG16; SDG 17). 29 ACTION 1.3. ACTION 1.4. Implement regular mass participation initiatives in public spaces, engaging entire communities, to provide free access to enjoyable and affordable, socially- and culturally-appropriate experiences of physical activity. Strengthen pre- and in-service training of professionals, within and outside the health sector, to increase knowledge and skills related to their roles and contributions in creating inclusive, equitable opportunities for an active society including, but not limited to, the sectors of: transport, urban planning, education, tourism and recreation, sports and fitness, as well as in grassroots community groups and civil society organizations. 30 Create and maintain environments that promote and safeguard the rights of all people, of all ages, to have equitable access to safe places and spaces, in their cities and communities, in which to engage in regular physical activity, according to ability. SPACES AND PLACES 31 32 ACTION 2.1. ACTION 2.2. STRATEGIC OBJECTIVE 2 Strengthen the integration of urban and transport planning policies to prioritize the principles of compact, mixed-land use, at all levels of government as appropriate, to deliver highly connected neighbourhoods to enable and promote walking, cycling, other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates) and the use of public transport, in urban, peri-urban and rural communities. Improve the level of service1 provided by walking and cycling network infrastructure, to enable and promote walking, cycling, other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates) and the use of public transport, in urban, peri-urban and rural communities, with due regard for the principles of safe, universal and equitable access by people of all ages and abilities, and in alignment with other commitments (37, 39, 49–53). 1 “Level of service” refers to the attributes of safety, quality, connectedness and completeness; assessment instruments for walking and cycling are available in many countries. 33 ACTION 2.3. ACTION 2.4. ACTION 2.5. Accelerate implementation of policy actions to improve road safety and the personal safety of pedestrians, cyclists, people engaged in other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates) and public transport passengers, with priority given to actions that reduce risk for the most vulnerable road users in accordance with the safe systems approach to road safety, and in alignment with other commitments (37, 49-54). Strengthen access to good-quality public and green open spaces, green networks, recreational spaces (including river and coastal areas) and sports amenities by all people, of all ages and of diverse abilities in urban, peri-urban and rural communities, ensuring design is consistent with these principles of safe, universal, age-friendly and equitable access with a priority being to reduce inequalities and in alignment with other commitments (39). Strengthen the policy, regulatory and design guidelines and frameworks, at the national and subnational levels, as appropriate, to promote public amenities, schools, health care, sports and recreation facilities, workplaces and social housing that are designed to enable occupants and visitors with diverse abilities to be physically active in and around the buildings, and prioritize universal access by pedestrians, cyclists and public transport. 34 Create and promote access to opportunities and programmes, across multiple settings, to help people of all ages and abilities to engage in regular physical activity as individuals, families and communities. PROGRAMMES AND OPPORTUNITIES 35 36 ACTION 3.1. ACTION 3.2. STRATEGIC OBJECTIVE 3 Strengthen provision of good-quality physical education and more positive experiences and opportunities for active recreation, sports and play for girls and boys, applying the principles of the whole-of-school approach in all pre-primary, primary, secondary and tertiary educational institutions, to establish and reinforce lifelong health and physical literacy, and promote the enjoyment of, and participation in, physical activity, according to capacity and ability. Implement and strengthen systems of patient assessment and counselling on increasing physical activity and reducing sedentary behaviour, by appropriately trained health, community and social care providers, as appropriate, in primary and secondary health care and social services, as part of universal health care, ensuring community and patient involvement and coordinated links with community resources, where appropriate. 37 ACTION 3.3. ACTION 3.4. ACTION 3.5. ACTION 3.6. Enhance provision of, and opportunities for, more physical activity programmes and promotion in parks and other natural environments (such as beach, rivers and foreshores) as well as in private and public workplaces, community centres, recreation and sports facilities and faith-based centres, to support participation in physical activity, by all people of diverse abilities. Enhance the provision of, and opportunities for, appropriately tailored programmes and services aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour in older adults, according to ability, in key settings such as local and community venues, health, social and long-term care settings, assisted living facilities and family environments, to support healthy ageing. Strengthen the development and implementation of programmes and services, across various community settings, to engage with, and increase the opportunities for, physical activity in the least active groups, as identified by each country, such as girls, women, older adults, rural and indigenous communities, and vulnerable or marginalized populations, embracing positive contributions by all people. Implement whole-of-community initiatives, at the city, town or community levels, that stimulate engagement by all stakeholders and optimize a combination of policy approaches, across different settings, to promote increased participation in physical activity and reduced sedentary behaviour by people of all ages and diverse abilities, focusing on grassroots community engagement, co-development and ownership. 38 Create and strengthen leadership, governance, multisectoral partnerships, workforce capabilities, advocacy and information systems across sectors to achieve excellence in resource mobilization and implementation of coordinated international, national and subnational action to increase physical activity and reduce sedentary behaviour. GOVERNANCE AND POLICY ENABLERS 39 40 ACTION 4.1. ACTION 4.2. Strengthen policy frameworks, leadership and governance systems, at the national and subnational levels, to support implementation of actions aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviours, including multisectoral engagement and coordination mechanisms; policy coherence across sectors; guidelines, recommendations and actions plans on physical activity and sedentary behaviour for all ages; and progress monitoring and evaluation to strengthen accountability. Enhance data systems and capabilities at the national and, where appropriate, subnational levels, to support: regular population surveillance of physical activity and sedentary behaviour, across all ages and multiple domains; development and testing of new digital technologies to strengthen surveillance systems; development of monitoring systems of wider sociocultural and environmental determinants of physical inactivity; and regular multisectoral monitoring and reporting on policy implementation to ensure accountability and inform policy and practice. STRATEGIC OBJECTIVE 4 41 ACTION 4.4. ACTION 4.5. Strengthen the national and institutional research and evaluation capacity and stimulate the application of digital technologies and innovation to accelerate the development and implementation of effective policy solutions aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour. Escalate advocacy efforts to increase awareness and knowledge of, and engagement in, joint action at the global, regional and national levels, targeting key audiences, including but not limited to high-level leaders, policy-makers across multiple sectors, the media, the private sector, city and community leaders, and the wider community. Strengthen financing mechanisms to secure sustained implementation of national and subnational action and the development of the enabling systems that support the development and implementation of policies aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour. ACTION 4.3. 42 This global action plan has been developed with full recognition that countries are at different starting points in their efforts to reduce levels of physical inactivity and sedentary behaviour. Furthermore, it recognizes that the priorities and preferences for different types of physical activities, across different settings, and by different subpopulation groups, vary according to culture, context and resources. There is therefore no single policy solution. Rather, this action plan provides four strategic objectives achievable through 20 policy actions that are universally applicable to all Member States. Prioritization, feasibility, and speed of implementation will vary according to context (55). Therefore, it is recommended that each country assess their own current situation to identify existing areas of progress which can be strengthened, as well as the policy opportunities and practice gaps. All countries should implement “upstream” policy actions aimed at improving the social, cultural, economic and environmental factors that support physical activity combined with “downstream”, individually focused (educational and informational) approaches that should be implemented consistent with the principle of proportional universality. This systems-based approach should enable countries to identify a strategic combination of recommended policy solutions tailored to context for implementation over the short- (2–3 years), medium- (3–6 years) and longer-term (7–12 years) (See Figure 1). Achieving full implementation at national scale is a long-term agenda for most Member States. However, countries may commence policy initiatives at subnational and city level, as appropriate, to demonstrate effectiveness and build momentum towards national coverage. Successful impact of policy initiatives can, and should be, celebrated and promoted to raise political, stakeholder and community awareness and support. Mobilizing communities to engage in planning and implementation of solutions is critical to success. As such, this action plan provides policy actions consistent with a whole- of-society approach that aims to empower communities. Given that the policy agenda is beyond the scope of any single agency, implementation will require effective partnerships. All stakeholders can and should contribute to the implementation of this global action plan at the national level, individually and in partnership in seven key areas: Leadership Strong and visible leadership and commitment are needed to set a national vision which prioritizes the promotion of physical activity and There is no single solution. This action plan provides a systems-based approach, universally applicable to all countries. 43 reduction of sedentary behaviour, and secures the active engagement of multiple sectors at all levels. Stakeholders can provide leadership by acting as exemplars, actively championing the recommended policy actions and change required. Policy and governance All partners should assess and strengthen their policy and governance to include and maximize the synergies with the agenda to promote physical activity and reduce sedentary behaviour. This includes developing or updating relevant policy and position statements, guidelines and guidance as relevant to each agency, setting or constituents, in alignment with recommendations in this action plan. Coordination Coordination of national planning, implementation, evaluation and monitoring of progress and contributions from all stakeholders is a key task. There is a clear role for the health sector to lead and convene partners, and it is desirable for others to contribute towards establishing and sustaining effective national and subnational (including where appropriate city and community level) coordination mechanisms. Resource mobilization Governments should strengthen their investment in the promotion of physical activity within programmes of NCD prevention and treatment, as well as in other key government portfolios identified in the action areas, such as transport, urban planning, sport, and education. While an increase in resources is often required, it is also possible to accelerate and scale implementation by a reallocation of existing resources towards prioritized actions that support increasing physical activity. Other stakeholders should look for opportunities to resource implementation, particularly in low-resourced contexts and countries, and support training opportunities, research and development. Community engagement Creating an active society will require the full engagement and ownership by all stakeholders to ensure solutions that are tailored, valued, sustainable and effective. Actions to engage all parts of the community, civil society, private and philanthropic entities and others, can generate joint benefits and contribute to the building of capacity and achievement of shared goals with other sectors and stakeholders. Engagement should start with widespread dissemination of the global action plan and communication of each country’s commitment to implement the shared vision to create a more active society, complete with more equitable, accessible, affordable and enjoyable opportunities for all. Promotion and advocacy All stakeholders should actively promote and advocate for the implementation of the policy actions required according to country contexts and priorities. Promotion of the need and opportunities to increase physical activity and reduce sedentary behaviour and the associated benefits to all sectors is necessary at all levels. Civil society and nongovernment organizations have a central role in leading advocacy and monitoring accountability. 44 Evidence-based practice National and subnational policy planning, implementation and evaluation must be informed and supported by robust and reliable data and information systems. Research and innovation is needed to inform both new policy and strengthen practice, and surveillance systems and policy evaluation are core components of national monitoring and accountability. All stakeholders should support strengthening of the evidence and data systems, particularly in LMICs. To assist Member States in implementing the 20 recommended policy actions at national and subnational levels, WHO will prioritize the following: (i) completion of a monitoring and evaluation framework for this action plan and support countries to adopt, adapt and tailor to national context; (ii) support Member States to assess their current progress on physical activity and to develop or update (as needed) national policy and action plans on physical activity; (iii) strengthen engagement with non- health sectors at global, regional and national levels; (iv) lead and support high-level advocacy efforts to raise awareness of the importance of physical activity within the 2030 Agenda and resource mobilization; and (v) in partnership with stakeholders, develop (where needed), promote and disseminate guidance, tools and training resources to support implementation of the 20 policy actions on physical activity and sedentary behaviour. A detailed list of the recommended roles and responsibilities of Member States, the WHO Secretariat and other stakeholders for each policy action is outlined in Appendix 2. 2.4 2.3 2.2 2.1 2.5 1.2 1.3 CREATE ACTIVE ENVIRONMENTS CREATE ACTIVE SOCIETIES Improve access to public open spaces Strengthen road safety Improve walking and cycling networks Integrate transport and urban planning policies Implement proactive building policies Promote the co-benefits Provide mass participation events 1.4 Build workforce capacity 45 FIGURE 1: Whole-of-Government solutions for Physical Inactivity Numbers shown refer to the recommended policy actions. For full details refer to the main report. 4.1 4.4 4.5 4.3 4.2 3.4 3.3 3.1 3.53.63.2 1.1 Build research and development Develop innovative finance mechanisms Strengthen policy, leadership and governance Expand advocacy Improve and integrate data systems CREATE ACTIVE SYSTEMS CREATE ACTIVE PEOPLE CREATE ACTIVE ENVIRONMENTS CREATE ACTIVE SOCIETIES Provide programmes across multiple settings Improve provision for older adults Enhance physical education and school based programs Prioritize programmes for the least active Implement community- wide initiatives Incorporate physical activity into health and social services Implement social marketing campaigns 46 The progress towards achieving the target of 15% relative reduction in the prevalence of insufficient physical activity in adults and adolescents by 2030 will be monitored using the two outcome indicators adopted by the World Health Assembly in the monitoring framework for the prevention and control of NCDs, namely: • prevalence of insufficient physical activity among persons aged 18 years and over; • prevalence of insufficient physical activity among adolescents (aged 11–17 years).1 Member States are encouraged to strengthen reporting of disaggregated data in accordance with agreed recommendations (6, 28, 56, 57), and to reflect the dual priorities of this action plan, namely to: (i) decrease overall level of physical inactivity in the population, and (ii) reduce within-country disparities and levels of physical inactivity in the least active populations, as identified by each country. The disaggregated data should include domain specific measures of physical activity (work- related, walking and cycling, and leisure time) as well as presentation by sociodemographic, cultural, economic and geographical factors. Monitoring framework and indicators In order to monitor global and national implementation of this action plan, WHO is committed to finalizing a monitoring and evaluation framework and recommended set of process and impact indicators by December 2018 when it will publish a technical note on its website, outlining how WHO will monitor progress and evaluate country implementation at the global and regional levels. The development of the monitoring and evaluation framework will apply the principles of economy, efficiency and flexibility. Where possible, the evaluation framework will aim to minimize the burden of data collection by using existing data-collection systems and to seek efficiencies and synergies by aligning with the monitoring systems established for other relevant health, social and environmental indicators within, for example, the Sustainable Development Goals. As such, the focus will be on identifying relevant impact and process indicators that are feasible and potentially available in all countries. Where possible, for 1 No indicators are proposed for those aged < 11 years owing to the absence of global baseline data and of a global consensus on self-reported or objective measurement instruments or cut points. Strengthen reporting of disaggregated data to show progress in reducing disparities. 47 1 See: World Health Assembly resolution 66.10 (2013) (http://apps.who.int/gb/ebwha/pdf_files/WHA66/A66_ R10-en.pdf, accessed April 2018). the identified indicators, assessment should be possible using existing data collection tools and systems to minimize the burden on countries, such as NCD country capacity survey, country survey on global road safety, global school- based student health survey, global school health policy survey, and age-friendly cities database. Relevant global data can also be available through databases such as the WHO ambient air pollution in cities database (58) and public space area as part of the UN- Habitat’s city prosperity initiative (59) which is aligned to SDG11.7. Technical consultations will be required to obtain experts opinion from health and other sectors so that the indicators reflect progress in both impact and process of country implementation towards reaching the global target. Member States will be supported with recommendations on methodological approaches to policy evaluation and tools for use at the subnational level and it is envisaged that countries will publish regular national reports. Reporting on global progress Reporting global progress on the implementation of the global action plan on physical activity will be in line with paragraph 3.9 of resolution WHA66.10 (2013).1 The first report will be presented in 2021 (using data from 2020), with the second report issued in 2026 (using data from 2025). The final report will be submitted to the World Health Assembly in 2030 as part of the reporting on the health- related goals and targets of the 2030 Agenda for Sustainable Development. 48 1. WHO. Global recommendations on physical activity for health. Geneva: World Health Organization; 2010. 2. Schuch F, Vancampfort D, Richards J, Rosenbaum S, Ward PB, Stubbs B. Exercise as a treatment for depression: a meta-analysis adjusting for publication bias. J Psychiatr Res. 2016;77:42–51. 3. Mammen G, Faulkner G. Physical activity and the prevention of depression: a systematic review of prospective studies. Am J Prev Med. 2013;45(5):649– 657.  4. Livingston G, Sommerlad A, Orgeta V, Costafreda SG, Huntley J, Ames D, et al. Dementia prevention, intervention, and care. Lancet. 2017;16;390(10113):2673–2734. 5. Das P and Horton R. Rethinking our approach to physical activity. Lancet. 2012;380(9838):189–190. 6. WHO. Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013–2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 7. Page 5 of the Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013– 2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 8. WHO. Montevideo roadmap 2018–2030 on NCDs as a sustainable development priority. Geneva: World Health Organization; 2017. 9. Pages 33–34 of the Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013–2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 10. WHO. Global strategy on diet, physical activity and health. Geneva: World Health Organization; 2004. 11. WHO Regional Office for Europe. Physical activity strategy for the WHO European Region 2016–2025. Copenhagen: World Health Organization; 2016. 12. WHO. Tackling NCDs: ‘Best buys’ and other recommended interventions for the prevention and control of noncommunicable disease. Geneva: World Health Organization; 2017. 13. Tremblay M, Aubert S, Barnes JD, Saunders TJ, Carson V, Latimer-Cheung AE, et al. Sedentary Behaviour Research Network (SBRN)-terminology consensus project process and outcome. Int J Behav Nutr Phys Act. 2017;14:75. 14. Owen N, Healy GN, Matthews CE, Dunstan DW. Too much sitting: the population-health science of sedentary behaviour. Exerc Sport Sci Rev. 2010;38(3):105–113. 15. WHO. Global status report on noncommunicable diseases. Geneva: World Health Organization; 2014. 16. Sallis J, Bull F, Guthold R, Heath GW, Inoue S, Kelly P, et al. Progress in physical activity over the Olympic quadrennium. Lancet. 2016;388:1325–36. 17. Ding D, Lawson KD, Kolbe-Alexandar TL, Finkelstein EA, Katzmarzyk PT, Mechelen W. et al. The economic burden of physical inactivity: a global analysis of major non-communicable diseases. Lancet. 2016;388(10051):1311–24. 18. Bull F, Goenka S, Lambert V, Pratt M. Physical activity for the prevention of cardiometabolic disease. In: Prabhakaran D, Anand S, Gaziano TA, Mbanya J, Wu Y, Nugent R. editors. Disease Control Priorities. 3rd edition, Vol.5 Cardiovascular, respiratory, and related disorders (DCP3). Washington DC: World Bank. 2017;79–99. 19. Li Z, Wang W, Yang C, Ding H. Bicycle mode share in China: a city-level analysis of long term trends. Transportation. 2017;(44):773–788. 20. Woodward A, Lindsay G. Changing modes of travel in New Zealand cities. In: Howden-Chapman P, Stuart K, Chapman R, editors. Sizing up the city – Urban form and transport in New Zealand. Wellington: New Zealand Centre for Sustainable Cities centred at University of Otago; 2010. 21. Sallis J, Cerin E, Conway T, Adams M, Frank L, Pratt M, et al. Physical activity in relation to urban environments in 14 cities worldwide: a cross-sectional study. Lancet. 2016;287(10034):2207–2217. 22. Giles-Corti B, Vernez-Moudon A, Reis R, Turrell G, Dannerberg AL, Badland H, et al. City planning and population health: a global challenge. Lancet. 2016;388:2912–24. 23. The Shanghai Consensus on Healthy Cities 2016. Shanghai Declaration on promoting health in the 2030 Agenda for Sustainable Development, adopted in the 9th Global Conference on Health Promotion, Shanghai, 2016 (http://www.who.int/ References 49 healthpromotion/conferences/9gchp/healthy-city- pledge/en/). 24. Lindsey I, Chapman T. Enhancing the contribution of sport to the Sustainable Development Goals. London: Commonwealth Secretariat; 2017. 25. International Olympic Committee. Olympic Agenda 2020: 20+20 Recommendations and Sport and Active Society (https://www.olympic.org/news/ olympic-agenda-2020-discussions-culminate-in-20- 20-recommendations). 26. Khan KM, Thompsom AM, Blaire SN, Sallis JF, Powell KE, Bull FC, Bauman AE. Physical activity, exercise and sport: their role in the health of nations. Lancet. 2012;380:59–64. 27. Women’s Refugee Commission, UNHCR, and GRYC. “We believe in youth”: global refugee youth consultations final report (https:// www.womensrefugeecommission.org/youth/ resources/1385-gryc-final-report-sept-2016). 28. UNESCO: International Charter of Physical Education, Physical Activity and Sport (revised 2015). (http:// www.unesco.org/new/en/social-and-human- sciences/themes/physical-education-and-sport/ sport-charter/, accessed April 2018). 29. UNESCO, Report of the Sixth international conference of ministers and senior officials responsible for physical education and sport (MINEPS VI). Annex 1 Kazan Action Plan. SHS/2017/5 REV Paris, September 2017; adopted on 14–15 July 2017 (http://unesdoc. unesco.org/images/0025/002527/252725E.pdf). 30. WHO. Report of the Commission on Ending Childhood Obesity: implementation plan: executive summary. Geneva: World Health Organization; 2017 (http://www.who.int/end-childhood-obesity/ publications/echo-plan-executive-summary/en/). 31. Van Dongen JM, Proper KI, van Wier MF, Van der Beek AJ, Bongers PM, Mechelen W, et al. Systematic review on the financial return of worksite health promotion programmes aimed at improving nutrition and/or increasing physical activity. Obes Rev. 2011;(12):1031–49. 32. WHO. Global strategy and action plan on ageing and health (2016–2020). Geneva: World Health Organization; 2016. 33. WHO. HEARTS Technical package for cardiovascular disease management in primary health care. Geneva: World Health Organization; 2016. 34. WHO. mHealth: new horizons for health through mobile technologies. Geneva: World Health Organization; 2011 (http://www.who.int/goe/ publications/goe_mhealth_web.pdf). 35. Labrique AB, Vasudevan L, Kochi E, Fabricant R, Mehl G. mHealth innovations as health system strengthening tools: 12 common applications and a visual framework. Global Health: Science and Practice. 2013;1(2):160–71. 36. United Nations Resolution A/RES/70/1: Transforming our world: the 2030 Agenda for Sustainable Development; adopted by the United Nations Seventieth General Assembly, 25 September 2015 (http://www.un.org/en/development/desa/ population/migration/generalassembly/docs/ globalcompact/A_RES_70_1_E.pdf). 37. WHO and United Nations. Global plan for the decade of action for road safety 2011–2020. Geneva: World Health Organization; 2011 (http://www.who.int/ roadsafety/decade_of_action/plan/en/). 38. WHO. WHO public health & environment global strategy overview 2011. (http://www.who.int/ phe/publications/PHE_2011_global_strategy_ overview_2011.pdf). 39. New Urban Agenda adopted by the United Nations Conference on Housing and Sustainable Urban Development (Habitat III), 2016; endorsed by the United Nations General Assembly in Resolution 71/256 (http://www.unorg/en/development/desa/ population/migration/generalassembly/docs/ globalcompact/A_RES_71_256.pdf). 40. WHO. Mental health action plan 2013–2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 41. Decision WHA70(17) of WHA70/2017/REC/1: Resolutions, Decisions and Annexes. Seventieth World Health Assembly, 22–31 May 2017 (http:// apps.who.int/gb/ebwha/pdf_files/WHA70-REC1/ A70_2017_REC1-en.pdf#page=1). 42. Every Woman Every Child. The global strategy for women’s, children’s and adolescents’ health (2016– References 50 2030) (http://www.everywomaneverychild.org/ wp-content/uploads/2017/10/EWEC_GSUpdate_ Brochure_EN_2017_web.pdf). 43. WHO/UNICEF. Every Woman Every Child. Every newborn: an action plan to end preventable deaths. Geneva: World Health Organization; 2014. 44. WHO. WHO global disability action plan 2014–2021. Better health for all people with disability. Geneva: World Health Organization; 2015. 45. Development Initiatives. Global nutrition report 2017: nourishing the SDGs. Bristol: United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland; 2017. 46. United Nations Decade of Action on Nutrition 2016– 2025 (https://www.un.org/nutrition/home). 47. Bauman AE, Reis RS, Sallis JF, Wells JC, Loos RJ, Martin BW. Correlates of physical activity: why are some people physically active and others not? Lancet. 2012;(380):258–71. 48. Marmot M. The health gap: the challenge of an unequal world. Bloomsbury Publishing, 2015. 49. Planning and design for sustainable urban mobility: global report on human settlements 2013. Oxford, United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland: United Nations Human Settlements Programme (UN-Habitat); 2013 (https://unhabitat. org/planning-and-design-for-sustainable-urban- mobility-global-report-on-human-settlements-2013/). 50. United Nations General Assembly resolution 64/255 (2010) on improving global road safety (http://www. who.int/violence_injury_prevention/publications/ road_traffic/UN_GA_resolution-54-255-en.pdf 51. United Nations Convention on the Rights of the Child (https://www.savethechildren.org.uk/what-we-do/ childrens-rights/united-nations-convention-of-the- rights-of-the-child). 52. United Nations Convention on the Rights of Persons with Disabilities 53. Open-ended Working Group on Ageing for the purpose of strengthening the protection of the human rights of older persons; report of the eighth working session (https://social.un.org/ageing- working-group/eighthsession.shtml). 54. Global status report on violence prevention 2014. Geneva: World Health Organization; 2014, cosponsored by UNDP and UNODC (http://www. who.int/violence_injury_prevention/violence/status_ report/2014/en/). 55. Reis RS, Salvo D, Ogilvie D, Lambert EV, Goenka S, Brownson RC. Scaling up physical activity interventions worldwide: stepping up to larger and smarter approaches to get people moving. Lancet. 2016;388(10051):1337–48. 56. WHO. NCD Global Monitoring Framework: ensuring progress on noncommunicable diseases in countries (http://www.who.int/nmh/global_monitoring_ framework/en/). 57. United Nations Convention on the Rights of Persons with Disabilities, Article 31, Statistics and data collection (point 2) (https://www.un.org/ development/desa/disabilities/convention-on-the- rights-of-persons-with-disabilities/convention-on- the-rights-of-persons-with-disabilities-2.html). 58. WHO Global Urban Ambient Air Pollution Database (update 2016) (http://www.who.int/phe/health_ topics/outdoorair/databases/cities/en/). 59. UN-Habitat for a Better Urban Future: City Prosperity Initiative (https://unhabitat.org/urban-initiatives/ initiatives-programmes/city-prosperity-initiative/). Physical activity has multiplicative health, social and economic benefits, and investment in policy actions to increase physical activity can contribute to achieving the Sustainable Development Goals (SDGs). There are multiple direct and indirect pathways by which policies to promote physical activity through walking, cycling, sport, active recreation and play support 13 SDGs. PHYSICAL ACTIVITY AND THE SUSTAINABLE DEVELOPMENT GOALS 52 SDG Target Pathway 2.2 End all forms of malnutrition, including achieving, by 2025, the internationally agreed targets on stunting and wasting in children aged < 5 years, and address the nutritional needs of adolescent girls, pregnant and lactating women and older persons. Overweight and obesity are forms of malnutrition. Physical activity can assist with maintaining a healthy weight and can contribute to weight loss (1, 2). 3.4 Reduce one third premature mortality from NCDs through prevention and treatment to promote mental health and well-being. Physical activity and sedentary behaviour are primary risk factors for NCDs. Increased participation in physical activity contributes to the prevention and treatment of NCDs in the general population and at-risk individuals (3). Increased rates of physical activity will reduce the subsequent disease burden and overall mortality, promoting well- being and mental health for all. 3.6 Halve the number of global deaths and injuries from road traffic accidents. Half of road fatalities involve pedestrians and cyclists. Reducing traffic volumes and speeds and improving infrastructure that enables equitable access to safe walking, cycling and use of public transport contributes to a reduction in road traffic accidents while promoting increased physical activity participation (4). 53 SDG Target Pathway 3.8 Achieve universal health coverage (UHC), including financial risk protection, access to quality essential health-care services, and access to safe, effective, quality, and affordable essential medicines and vaccines for all. UHC includes essential health-care services that aim to prevent and treat NCDs (5). Physical activity is a core risk factor for NCDs. Quality essential health-care services should include physical activity, through counselling/brief advice, which is recognized as an NCD “Best Buy” (6). 3.9 Substantially reduce the number of deaths and illnesses from hazardous chemicals and air, water, and soil pollution and contamination. Encouraging a shift from car use to walking, cycling and use of public transport contributes to a reduction in emissions and improved air quality (7), thereby reducing the numbers of deaths and illnesses from air pollution. 4.1 Ensure that all girls and boys complete free, equitable and quality primary and secondary education leading to relevant and effective learning outcomes. Quality physical education and physical activity opportunities in schools contribute to increased physical activity participation. Increased physical activity participation in all girls and boys can lead to greater ability to concentrate and improved cognitive function, thereby resulting in better academic outcomes (8). 4.2 Ensure that all girls and boys have access to quality early childhood development, care and pre-primary education so that they are ready for primary education. Physical activity programmes in schools help all girls and boys develop physical activity and health literacy, motor skills, and positive attitudes and habits. Together, these assets can contribute to enhancing children’s readiness for primary education and enhance their overall enjoyment of physical activity (6). 4.A Build and upgrade education facilities that are child, disability and gender sensitive and provide safe non- violent, inclusive and effective learning environments for all. Education facilities should include safe, inclusive and accessible places (indoors and outdoors) for children to be physically active and reduce sedentary behaviour, to create better learning environments for all (9). 54 SDG Target Pathway 5.1 End all forms of discrimination against all women and girls everywhere. In most countries there is a gender bias in physical activity participation, with males more likely to be active than females (10). Increased access and opportunities for physical activity in women and girls across the life course contribute to ending discrimination, and aim to enable women and girls to develop transferable skills that enable a more self-reliant life and lead to income-generating activities as well as economic participation. Sport can be responsible for propagating ideas and imagery that invite discrimination (11). Equally, sport can be the vehicle in which to combat these ideas, promoting the need to end gender discrimination in all forms. 8.3 Promote development- oriented policies that support productive activities, decent job creation, entrepreneurship, creativity and innovation, and encourage the formalization and growth of micro-, small- and medium-sized enterprises, including through access to financial services. 8.5 Achieve full and productive employment and decent work for all women and men, including for young people and persons with disabilities, and equal pay for work of equal value. Increasing participation in physical activity through provision of more opportunities to participate in programmes or services that encourage walking, cycling (for transport or recreation), sports, play and active recreation can create new jobs for service and programme providers as well as for those involved in training and professional development services. Job creation supporting the implementation of policy recommendations, in health and non-health sectors, can contribute to reducing unemployment by providing opportunities for young people, older adults, and persons with disabilities, and for those in employment, physical activity can contribute to increased productivity in the workplace as well as reduced injuries and absenteeism. 55 SDG Target Pathway 8.6 Substantially reduce the proportion of youth not in employment, education or training. 8.9 Devise and implement policies to promote sustainable tourism that creates jobs and promotes local culture and products. National and subnational promotion of walking, cycling and mass participation events, suitable for all ages and abilities, can promote tourism and attract both national and international visitors, thereby strengthening local economies by boosting employment and contributing to economic growth. 9.1 Develop quality, reliable, sustainable and resilient infrastructure, including regional and trans-border infrastructure to support economic development and human wellbeing with a focus on affordable and equitable access for all. Sustainable infrastructure to support well-being should include walking and cycling networks. Improved walking and cycling networks can contribute to increased physical activity participation, which contributes to sustainable transport and human well-being, including both physical and mental health. Sustainable infrastructure development for walking and cycling can also offer employment opportunities and economic development (12). 10.2 Empower and promote the social, economic and political inclusion of all, irrespective of age, sex, disability, race, ethnicity, origin, religion or economic or other status. Physical activity programmes and sports promote values such as fairness and inclusion. These activities can empower participants, regardless of their individual traits. A greater sense of empowerment can encourage greater contribution to the social, economic and political domains. 56 SDG Target Pathway 10.3 Ensure equal opportunity and reduce inequalities of outcome, including by eliminating discriminatory laws, policies and practices and promote appropriate legislation, policies and action in this regard. By offering opportunities to reduce inequality, sport can be a vehicle to create inclusive societies that are free from discriminatory laws and practices that precipitate and perpetuate avoidable exclusion. 11.2 Provide access to safe, affordable, accessible and sustainable transport systems for all, improving road safety, notably by expanding public transport with special attention to the needs of those in vulnerable situations, women, children, persons with disabilities and older persons. Safe, affordable, accessible and sustainable transport systems for all, particularly for those in vulnerable situations, should prioritize walking and cycling networks and improved public transport. Improved transport infrastructure that contributes to increasing physical activity participation can also improve road safety for all users (13). 11.3 Enhance inclusive and sustainable urbanization and capacity for participatory, integrated and sustainable human settlement planning and management in all countries. Sustainable town planning policies tend to support physical activity, as people are more physically active in dense connected urban areas (14). 11.6 Reduce the adverse per capita environmental impact of cities, including by paying special attention to air quality and municipal and other waste management. Improved transport infrastructure contributes to increased walking, cycling and use of public transport (12). Increased walking, cycling and public transport use leads to reduced automobile use and therefore fewer emissions, thereby reducing the adverse per capita environmental impact of cities.1 1 See city examples such as Bogota, Colombia (https://www.theguardian.com/sustainable-business/blog/bogota- empowering-citizens-to-cycle). 57 SDG Target Pathway 11.7 Provide universal access to safe, inclusive and accessible, green and public spaces, in particular for women and children, older persons and persons with disabilities. Achieving universal and safe access to open green and public spaces facilitates increased use of these spaces for physical activity (15), which can also generate more demand for similar spaces and preservation of existing spaces. 11.A Support economic, social and environmental links between urban, peri-urban and rural areas by strengthening national and regional developmental planning. Urban development and regional planning which is designed to enable increased participation in physical activity, particularly through the location of community and regional sports and use of compact local neighbourhood design which increases walking and cycling, contributes to the establishment of community links within and between different urban areas through coordination and collaboration (16). 12.8 Ensure that people everywhere have the relevant information and awareness for sustainable development and lifestyles in harmony with nature. The health of the planet and health of the individual are not mutually exclusive. In order to live harmoniously with the planet and others, sustainable development and lifestyles must be prioritized. Increased rates of walking and cycling can contribute to the sustainability and preservation of nature through reduced automobile use and heightened awareness of the environmental impact of individuals. 58 SDG Target Pathway 12.C Rationalize inefficient fossil fuel subsidies that encourage wasteful consumption by removing market distortions, in accordance with national circumstances, including by restructuring taxation and phasing out those harmful subsidies, where they exist, to reflect their environmental impacts, taking fully into account the specific needs and conditions of developing countries and minimizing the possible adverse impacts on their development in a manner that protects the poor and the affected communities. Likewise, exposure to nature (green and blue spaces2) through physical activity can foster appreciation for these spaces (17), promoting more demand for similar spaces and preservation of existing spaces. 13.1 Strengthen resilience and adaptive capacity to climate related hazards and natural disasters in all countries. Land use and transport policy, combined with fiscal, environmental and educational interventions that support walking, cycling and use of public transport can contribute to less automobile use for transport (18). Reduced automobile use and increased walking and cycling can contribute to less use of fossil fuels and the consequent emissions, thereby helping to mitigate climate change. 13.2 Integrate climate change measures into national policies, strategies, and planning. 2 “Blue space” refers to space near rivers, lakes and oceans. 59 SDG Target Pathway 15.1 Ensure the conservation, restoration and sustainable use of terrestrial and inland freshwater ecosystems and their services, in particular, forests, wetlands, mountains and drylands, in line with obligations under international agreements. Increased physical activity participation in natural environments encourages sustainable use, appreciation, conservation and restoration of land, and biodiversity. Increased appreciation for these spaces increases demand for the preservation of natural environments, enabling sustainable physical activity, active recreation and leisure. The preservation of these natural habitats can also halt the loss of biodiversity and help protect/prevent the extinction of threatened species. 15.5 Take urgent and significant action to reduce the degradation of natural habitats, halt the loss of biodiversity and, by 2020, protect and prevent the extinction of threatened species. 16.1 Significantly reduce all forms of violence and related death rates everywhere. Walking and cycling within and outside of a community setting nurtures positive social values such as inclusion, cooperation and communion, uniting people of different age, gender, socioeconomic status, nationality and political beliefs. An increased sense of community through physical activity can help reduce violence, conflicts, corruption and bribery, while promoting non-discriminatory laws and policies. 16.B Promote and enforce non-discriminatory laws and policies for sustainable development. Improved community design which encourages increased walking, cycling and use of public transport contributes to heightened community surveillance due to public presence that would not exist otherwise. Increased surveillance through physical activity can therefore contribute to reduction of violence (and related deaths) (19). 60 SDG Target Pathway 17.6 Enhance the global partnership for sustainable development complemented by multistakeholder partnerships that mobilize and share knowledge, expertise, technologies and financial resources to support the achievement of sustainable development goals in all countries, particularly developing countries. Working together to implement effective national population-based approaches that promote physical activity can demonstrate and strengthen partnerships between all stakeholders, government, the private sector and civil society to support the achievement of SDGs. 61 1. Development Initiatives. Global nutrition report 2017: nourishing the SDGs. Bristol: United Kingdom; 2107. 2. WHO. Report of the Commission on Ending Childhood Obesity: implementation plan: executive summary. Geneva: World Health Organization; 2017 (http://apps.who.int/iris/bitstream/10665/259349/1/ WHO-NMH-PND-ECHO-17.1-eng.pdf?ua=1). 3. WHO. Global action plan for the prevention and control of noncommunicable diseases 2013–2020. Geneva: World Health Organization; 2013. 4. WHO. Global plan for the decade of action for road safety 2011–2020. Geneva: World Health Organization; 2011 5. WHO/World Bank. Tracking universal health coverage: 2017 Global Monitoring Report. World Health Organization and International Bank for Reconstruction and Development/The World Bank; 2017 6. WHO. Tackling NCDs: ‘Best buys’ and other recommended interventions for the prevention and control of noncommunicable disease. Geneva: World Health Organization; 2017. 7. Macmillan A and Woodcock J. Understanding bicycling in cities using system dynamics modelling. J Transp Health. 2017;7:269–279. 8. UNESCO. Social and Human Science Sector. Quality physical education guidelines for policy-makers. Paris: UNESCO; 2015 (http://unesdoc.unesco.org/ images/0023/002311/231101E.pdf). 9. UNESCO, Report of the Sixth international conference of ministers and senior officials responsible for physical education and sport (MINEPS VI). Annex 1 Kazan Action Plan. SHS/2017/5 REV Paris, September 2017; adopted on 14–15 July 2017 (http://unesdoc. unesco.org/images/0025/002527/252725E.pdf). 10. Sallis J, Bull F, Guthold R, Heath GW, Inoue S, Kelly P, et al. Progress in physical activity over the Olympic quadrennium. Lancet. 2016;388:1325–36. 11. UNESCO. International Charter of Physical Education, Physical Activity and Sport (revised 2015) (http:// www.unesco.org/new/en/social-and-human-sciences/ themes/physical-education-and-sport/sport- charter/). 12. New Urban Agenda adopted in 2016 by the United Nations Conference on Housing and Sustainable Urban Development (Habitat III) and endorsed by the United Nations General Assembly in resolution 71/256 (2016). 13. Pucher J and Dijkstra L. Promoting safe walking and cycling to improve public health: lessons from the Netherlands and Germany. Am J Public Health. 2003;93(9):1509–16. 14. Sallis J, Cerin E, Conway T, Adams M, Frank L, Pratt M, et al. Physical activity in relation to urban environments in 14 cities worldwide: a cross-sectional study. Lancet. 2016;287(10034):2207–2217. 15. WHO Regional Office for Europe. Urban green spaces: a brief for action. Copenhagen: World Health Organization; 2017 (http://www.euro.who.int/__data/ assets/pdf_file/0010/342289/Urban-Green-Spaces_ EN_WHO_web.pdf?ua=1). 16. Sallis JF, Bull F, Burdett R, Frank L, Griffiths P, Giles-Corti B, Stevenson, M. Use of science to guide city planning policy and practice: how to achieve healthy and sustainable future cities. Lancet. 2016;388(10062):2936–2947. 17. Ward CD, Parker CM, Shackleton M. The use and appreciation of botanical gardens as urban green spaces in South Africa. Urban Forestry & Urban Greening. 2009;9:49–55. 18. Sustainable mobility for all. Global mobility report 2017: tracking sector performance. Washington, DC; 2017 (https://openknowledge.worldbank. org/bitstream/handle/10986/28542/120500. pdf?sequence=6&isAllowed=y). 19. Foster S, Hooper P, Knuiman M, Christian H, Bull F, Giles-Corti B. Safe RESIDential Environments? A longitudinal analysis of the influence of crime- related safety on walking. Int J Behav Nutr Phys Act. 2016;(13)22. References: appendix 1 Recommended actions for WHO member states, the WHO secretariat and other stakeholders to achieve implementation of the Global Action Plan on Physical Activity 2018-2030. RECOMMENDED ACTIONS IN DETAIL 63 CREATE ACTIVE SOCIETIES ACTION 1.1 Implement best practice communication campaigns, linked with community-based programmes, to heighten awareness, knowledge and understanding of, and appreciation for, the multiple health benefits of regular physical activity and less sedentary behaviour, according to ability, for individual, family and community well-being. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Develop a national communication strategy for physical activity as part of, or aligned with, a national action plan on physical activity to raise awareness and knowledge of the health benefits of physical activity, promote behaviour change and increase health and physical literacy. 2. Implement sustained public education, awareness and behaviour-change campaigns using traditional, social and digital mass reach communication channels, combined with complementing community initiatives, to increase the understanding of and positive attitudes towards physical activity, and promote the different ways everyone can increase physical activity and reduce sedentary behaviour (1). 3. Use sport, arts, cultural, health and other participatory events as opportunities to raise awareness and promote participation in physical activity and reduction of sedentary behaviour to the spectator, fan base and wider community. 4. Support and mobilize partnerships between health and other sectors to engage in national, regional and global promotion days/weeks/months to raise awareness of physical activity and sedentary behaviour across multiple sectors, policy-makers, and the community. Examples include a car-free day, national fitness day, bike to work day/week, physical activity and sports celebration days, or similar. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 5. Support and partner, where appropriate, with Member States to implement national, regional and international physical activity campaigns to amplify campaign reach and impact. 6. Promote UN and Member State engagement in global and regional awareness-raising campaigns, particularly those linked with International UN Days to raise awareness of physical activity and sedentary behaviour across multiple sectors, policy-makers, and the international community. Examples include World Health Day, International Day of Older Persons, International Day of Yoga, International Day of Sport for Development and Peace, International Day of Families, World Environment Day, and World Cities Day. 7. Facilitate the establishment of a mechanism to enable sharing of effective media materials and expertise to strengthen the efficiency and effectiveness of campaign development and implementation, particularly in LMICs. 8. Support Member States in developing and implementing the WHO NCD “Best Buy” communication campaigns with tools and resources on best practice approaches to mass-reach awareness and behaviour change communication campaigns focused on physical activity. 64 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 1 This action is recommended by WHO as a “Best Buy” intervention for the prevention and control of noncommunicable disease (source: http://apps.who.int/iris/bitstream/10665/259232/1/WHO-NMH-NVI-17.9-eng.pdf). PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 9. All stakeholders should lead and or contribute to scaling up of regular national, regional and global promotional campaigns aimed at promoting physical activity and reducing sedentary behaviour, including but not limited to walking, cycling, active recreation, sports, play and traditional sports. 10. International and national NGOs and others should identify opportunities to include or align the promotion of physical activity with their campaigns and other advocacy work. Examples include World Heart Day, World Diabetes Day, Cycle City. 11. Professional bodies, including but not limited to medical, sports medicine and allied health organizations, teachers, sports organizations, walking, cycling and play associations, should lead or partner with national and subnational campaigns and programmes on physical activity to raise awareness among their members and constituents. 12. Research funding agencies and researchers should partner to evaluate the effectiveness of different communication campaign strategies, aimed at different population groups, particularly those targeting the least active (as identified in each country) to increase the knowledge and evidence base on cost- effective approaches. 65 CREATE ACTIVE SOCIETIES ACTION 1.2 Conduct national and community-based campaigns to enhance awareness and understanding of, and appreciation for, the social, economic, and environmental co-benefits of physical activity, and particularly more walking, cycling and other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates), and thereby make a significant contribution to achievement of the 2030 Agenda for Sustainable Development (Sustainable Development Goals SDG2, SDG3, SDG4, SDG5, SDG9, SDG10, SDG11, SDG13, SDG15 and SDG16). *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 1 See: http://breathelife2030.org/ 2 See: http://visionzeronetwork.org/resources/ 3 See: http://www.slocat.net/transport-delivers-campaign 4 See: https://treesforcities.org/ PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Conduct mass reach communication campaigns to increase knowledge of, and positive attitudes towards, the multiple co-benefits of physical activity, including but not limited to, the impact of increasing walking and cycling, and use of public transport on air quality and the environment, local economies, sustainable development, quality of life and well-being of societies. 2. Support and, where appropriate, partner with, national, regional and international campaigns on issues related to physical activity, such as Breathe Life (air quality),1 Vision Zero (road safety),2 Transport Delivers (sustainable transport),3 and Trees for Cities.4 PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 3. Support Member States and other stakeholders, where appropriate, with national, regional and international campaigns on co-benefits of physical activity. 4. Develop and disseminate resources to promote awareness and understanding of the contribution of physical activity to achieving the 2030 Agenda and targets. 5. In consultation with UN agencies and the Secretariat of the United Nations Framework Convention on Climate Change, develop and disseminate resources to promote awareness and understanding of the value of increasing walking and cycling to economic and environmental sustainability. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 6. All stakeholders should lead and support national and subnational implementation of communications campaigns to promote awareness of the contribution that physical activity, and particularly walking, cycling and use of public transport, and the sports sector can contribute to social, economic, development and environmental sustainability agendas. 7. Researchers should develop and evaluate different communication methods and messages on the co- benefits of physical activity (e.g. cleaner air, safer roads, stronger local economies, improved educational outcomes) that are most effective at engaging policymakers, civil society and grassroots communities in different regions, countries and contexts. 66 CREATE ACTIVE SOCIETIES ACTION 1.3 Implement regular mass-participation initiatives in public spaces, engaging whole communities, to provide free access to enjoyable and affordable, socially and culturally appropriate experiences of physical activity. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Implement free, universally accessible, whole-of-community events that provide opportunities to be active in local public spaces and which aim to cultivate positive experiences and build competencies, particularly in the least active. Examples include temporary or permanent closure of the road network to motorized vehicles for use for walking, cycling and other recreational activities (such as Ciclovia,1 or Street Play2); free activities in local parks, beaches and other public open spaces (e.g. ParkRun, community walks); mass participation in events in sports, traditional, culturally important activities (e.g. yoga, tai chi, dance, fun runs), as well as other innovative activities. 2. Develop and disseminate national guidance and examples on how to implement mass participation initiatives on physical activity in public open spaces for subnational authorities, NGOs, grassroots organizations and local communities. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 3. Partner with stakeholders to support the development of tools and resources to assist Member States implement mass participation initiatives in public open, green and blue spaces, and include the sharing of case studies and a menu of cost-effective options, suitable for adaptation in all regions. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 4. All stakeholders should engage and partner with civil society, grassroots community organizations, sports and recreation providers and other stakeholders to organize and or support free whole-of-community events promoting physical activity in public spaces in cities and local communities. 5. The private sector should partner and support community-led initiatives to promote physical activity in parks and other public open spaces, provided that the promotion of any brand or product is consistent with WHO recommendations on the restrictions of marketing of unhealthy foods and non-alcoholic beverages (1). 6. Research and development agencies and academics should partner to conduct evaluations of mass participation events to assess impact, including economic impact. *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 1 Ciclovia is a Spanish term that means “cycleway”, either a permanent or the closing of certain streets to automobiles for cyclists and pedestrians. 2 Street Play is an initiative that closes streets to traffic for short periods to enable children to play. See: http://www. playengland.org.uk/what-we-do/street-play/. 67 CREATE ACTIVE SOCIETIES ACTION 1.4 Strengthen pre- and in-service training of professionals, within and outside the health sector, to increase knowledge and skills related to their roles and contributions in creating inclusive, equitable, opportunities for an active society including but not limited to, the transport, urban planning, education, tourism and recreation, sports and fitness sectors as well as in grassroots community groups and civil society organizations. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Strengthen the preservice and in-service curricula of all medical and allied health professionals to ensure effective integration of the health benefits of physical activity into the formal training on prevention and management of noncommunicable diseases, mental health, healthy ageing, child health and development, and wider promotion of community health and well-being. 2. Partner with the education sector to strengthen formal preservice and in-service training for preschool, primary and secondary school teaching staff and administrators to strengthen knowledge and teaching skills on the value of active play, physical education, adaptive physical activity, fundamental movement skills and physical literacy, and on how to include people with disabilities and the least active. 3. Partner to secure the inclusion of physical activity in the professional education of relevant sectors outside of health to understand the value of promoting physical activity, including, but not limited to, transport, urban planning, education, social care, tourism, recreation, and sports and fitness. 4. Partner with road safety experts to strengthen stakeholders’ understanding of safe systems approaches to improving road safety for pedestrians, cyclists and public transport users, in alignment with The Decade of Road Safety (2). PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 5. Strengthen capacity and capabilities at all levels of WHO to provide technical assistance to Member States on physical activity and sedentary behaviour. 6. Strengthen the integration and joint programming efforts across WHO and other UN bodies (e.g. UN- Habitat, UNESCO, UNDP, UNECE, ILO) on the promotion of physical activity and reduction of sedentary behaviour and inclusion, where appropriate, in other policy and programme areas (such as, tobacco control, malnutrition, road safety, and transport and urban health, air quality, education, emergency health). 7. Support and promote the inclusion of physical activity in the formal training programmes of medical and other allied health professionals, and in the professional development and qualifications in other relevant sectors. 68 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. a MOOCs (Massive Open Online Courses) are freely accessible and open-licensed short courses, delivered to large cohorts of learners fully online. Abbreviations: ICSSPE: International Council of Sport Science and Physical Education; IFAPA: International Federation for Adapted Physical Activity; ILO: International Labour Organization; IOC: International Olympic Committee; TAFISA: The Association For International Sport for All; UNDP: United Nations Development Programme; UNECE: United Nations Economic Commission for Europe; UNESCO: United Nations Educational, Scientific and Cultural Organisation; UNICEF: United Nations Children’s Fund. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 8. All stakeholders should strengthen knowledge, capacity and skills in the promotion of physical activity and reduction of sedentary behaviour to their members and constituents by implementing training programmes and opportunities, such as conferences, webinars, seminars, workshops, online learning, newsletters, websites, factsheets, MOOCs,a podcasts etc. 9. Stakeholders should assess the needs of their members and partner to develop or adapt existing resources to support ongoing capacity building, leadership, and implementation of knowledge and approaches to promote physical activity and reduce sedentary behaviour within their respective fields of work. 10. All stakeholders – particularly those in education, training and curricular development – should identify and support mechanisms to facilitate sharing and adapting of existing teaching and learning resources for specific professional audiences, in particular, but not limited to, medical and health professionals, urban and transport, early child-care providers, teachers, sports sectors, particularly to those countries and contexts with fewer resources. 11. All stakeholders should promote awareness and use of existing resources, as appropriate, on universal and inclusive practice in the promotion of physical activity, sports and active recreation (e.g. resources available from UNESCO, UNICEF, IFAPA, ICSSPE, TAFISA, Agitos Foundation, Special Olympics, IOC, and others). 69 CREATE ACTIVE ENVIRONMENTS ACTION 2.1 Strengthen the integration of urban and transport planning policies that prioritize the principles of compact, mixed land use, at all levels of government as appropriate, to deliver highly connected neighbourhoods that enable and promote walking, cycling, other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates) and the use of public transport, in urban, peri-urban and rural communities. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. All levels of government should, as appropriate, prioritize walking, cycling and public transport as preferred modes of travel in relevant transport, spatial and urban planning policies, especially those related to urban centres. 2. Support implementation of comprehensive health and economic assessments of transport and urban planning policies and interventions to assess their impact on health and physical activity as well their environmental impacts (such as air and noise pollution, carbon emissions) to inform decisions, which are consistent with a health in all policies approach. Use of the WHO HEAT tool (3) is recommended to support economic assessment of investment in walking and cycling networks and new infrastructure. 3. Support the development and implementation of planning and transport policy, guidelines and regulations that redistribute, as appropriate, urban space from private motorized transport to support increased walking, cycling and use of public transport, as well as provision of public open and green spaces, including regulations to limit car parking options for singular occupancy private vehicles. 4. Strengthen and support implementation of health in all policies at the national and subnational level, with a focus on inclusion of issues related to physical activity in relevant policies across key sectors such as planning, transport, social housing, education and sports. 5. Support the effective engagement of communities in direct participation in urban and transport planning processes, consistent with commitments made in the Shanghai Declaration (2016), the principles of Healthy Cities (4) and SDG11 (Target 11.3.2). PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 6. Promote the use and further development of the WHO HEAT (3), particularly in contexts outside of the European Region to enable assessment of the full range of health, environment and climate benefits that can be achieved from sustainable transport and urban design policies. 7. Promote and share existing and new resources and guidelines on integrated transport, planning policy and guidance which aims to deliver compact walkable city design and transport systems that aim to increase walking and cycling. 70 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 8. Funders should commission research to evaluate national, subnational, city and local scale transport and urban planning interventions that promote compact urban design and aim to increase walking and cycling to strengthen the evidence base and knowledge of best practice. 9. City leaders and other stakeholders should integrate the promotion of walking, cycling and public transport into relevant planning and transport policy and their economic and development modelling and business cases, particularly in high growth urban centres in LMICs. 10. Development banks and other agencies should conduct demonstration projects comparing current versus full cost modelling of private motorized travel on infrastructure and urban development investments and business case. 11. International and regional development banks and other agencies should prioritize investments that ensure adequate provision and preservation (where appropriate) of safe connected walking and cycling networks in urban and peri-urban development. 12. Academic institutes and civil and professional societies should develop and support annual training for urban planners and civil engineers on the latest approaches to improved road transport systems to support provision of safe well-connected walking and cycling networks, infrastructure and end of trip facilities. 13. Stakeholders should support and promote the use of health in all policies approaches and the sharing of best practice to promote integrated policy approaches on urban design and physical activity for health. 71 CREATE ACTIVE ENVIRONMENTS ACTION 2.2 Improve the level of service provided by walking and cycling network infrastructure, to enable and promote walking, cycling, other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates) and the use of public transport, in urban, peri-urban and rural communities, with due regard for the principles of safe, universal and equitable access by people of all ages and abilities, and in alignment with other commitments (4, 5). PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. All levels of government should, as appropriate, increase the level of service of well-connected walking and cycling networks to support walking, cycling and safe universal access to destinations and services, particularly around educational facilities, public open space, and green and blue spaces,1 sports and leisure facilities and public transport hubs. Where possible, these should be dedicated networks, such as pedestrianized areas and cycle paths separated from motor traffic. 2. Promote and implement integrated urban design and land-use policies at all levels of government, that prioritize the principles of compact, mixed-land use to create highly connected, walkable neighbourhoods, with equitable and inclusive public space, as well as pedestrian access to a diversity of local amenities for daily living (for example, local shops, services, green areas, and educational facilities). 3. Develop policies to support schools, workplaces and other public and private destinations to “co- locate” (namely the location and integration of facilities with others to enable efficient access by walking, cycling and public transport, such as locating parks near schools, residential care homes near parks etc.). PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 4. Promote and support implementation of policies and programmes that encourage and facilitate walking, cycling and use of public transport for trips to local destinations, including travel to school and travel to work initiatives, and may include city and community cycle hire schemes. 5. Partner and facilitate the development and dissemination of relevant assessment tools of urban and transport planning and other design interventions which aim to strengthen pedestrian and bicycle infrastructure and facilities. 6. Promote existing and new resources, guidelines and case studies, on compact walkable city design and transport systems that aim to increase walking and cycling, particularly at city and community scale and appropriate for LMICs. 72 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 1 “Blue space” refers to space near rivers, lakes and oceans. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 7. Stakeholders at national and international levels should build on existing partnerships, and where needed create new ones, between health, transport and other organizations that share the objectives of improving conditions for walking and cycling and use of public transport. 8. International and regional development banks and other agencies should prioritize, as appropriate, investments that ensure adequate provision and preservation of improved road transport systems to support provision of safe well connected walking and cycling networks, infrastructure and end of trip facilities. 73 CREATE ACTIVE ENVIRONMENTS ACTION 2.3 Accelerate implementation of policy actions to improve road safety and the personal safety of pedestrians, cyclists, people engaged in other forms of mobility involving the use of wheels (including wheelchairs, scooters and skates) and public transport passengers, with priority given to actions that reduce risk for the most vulnerable road users in accordance with the safe systems approach to road safety, and in alignment with other commitments (5–10). PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Support the strengthening, where appropriate, of national road safety legislation and action plans, consistent with the Decade of Action on Road Safety1 and the global road safety targets 1 and 2.2 2. Collaborate and support the strengthening, as appropriate, of road transport systems in accordance with principles of safe systems3 as recommended in the Decade of Action on Road Safety to enable achievement of global road safety targets, specifically targets 3, 4, 6, 9 and 10.4 3. Support the implementation and strengthening of the enforcement of traffic speed restrictions (e.g. 30 km/hr in all residential neighbourhoods and 50 km/hr on urban roads), as well as other traffic calming interventions and demand management strategies, with a priority focus on travel routes around education facilities. 4. Partner and implement effective sustained education and social marketing campaigns aimed at increasing safe behaviours among all road users, notably driver behaviour to reduce speed, and reduce the use of mobile devices and consistent with Vision Zero.5 5. Encourage urban planning policies, building design, and crime prevention and enforcement strategies that reduce crime and the fear of crime, to facilitate increased active use of open public and private spaces. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 6. Support the development of guidance and technical support for Member States to implement actions to improve the safety of pedestrians and cyclists and the creation of road transport systems where cycling and walking are actively encouraged. 7. Partner with other UN agencies and international stakeholders to raise awareness of the global Decade of Action Road Safety targets, support the development of relevant monitoring indicators and reinforce the links and importance of providing safe walking and cycling environments for all people of all ages and abilities. 74 PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 8. International and regional development banks and other agencies should prioritize investments that ensure adequate integration of road safety and accessibility into transport infrastructure investment criteria. 9. Stakeholders and community leaders should mobilize local communities to engage in discussion and advocacy for involvement in transport and urban planning processes at national, city and local levels, and to promote the design of compact walkable communities. 10. All stakeholders should partner to promote, implement and evaluate education and social marketing campaigns aimed at increasing safe behaviours among all road users, notably driver behaviour to reduced speed, and use of mobile devices and consistent with Vision Zero.5 1 See World Health Assembly resolution WHA69.7: http://apps.who.int/gb/ebwha/pdf_files/WHA69/A69_R7-en.pdf?ua=1. 2 Target 1: By 2020, all countries establish a comprehensive multisectoral national road safety action plan with time- bound targets; Target 2: By 2030, all countries accede to one or more of the core road safety-related UN legal instruments. For further information see: http://www.who.int/violence_ injury_prevention/road_traffic/road-safety- targets/en/. 3 Principle of safe system is developed based on the Dutch Sustainable Safety Vision to achieve sustainably safe road traffic. See: https://roadsafety.piarc.org/en/road-safety-management-safe-system-approach/safe-system-principles. 4 Target 3: By 2030, all new roads achieve technical standards for all road users that take into account road safety, or meet a three star rating or better; Target 4: By 2030, more than 75% of travel on existing roads is on roads that meet technical standards for all road users that take into account road safety; Target 6: By 2030, halve the proportion of vehicles travelling over the posted speed limit and achieve a reduction in speed-related injuries and fatalities; Target 9: By 2030, halve the number of road traffic injuries and fatalities related to drivers using alcohol, and/or achieve a reduction in those related to other psychoactive substances; Target 10: By 2030, all countries have national laws to restrict or prohibit the use of mobile phones while driving. For further information see: http://www.who.int/violence_ injury_prevention/road_traffic/road-safety-targets/en/. 5 Vision Zero is a systems approach to road safety that originated in Sweden. See: https://visionzeronetwork.org/about/ what-is-vision-zero/ and http://www.visionzeroinitiative.com. *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 75 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities 1 “Blue space” refers to space near rivers, lakes and oceans. 2 See World Health Assembly resolution WHA63.14, endorsed 21 May 2010: “Marketing of food and non-alcoholic beverages to children” (http://apps.who.int/gb/ebwha/pdf_files/WHA63-REC1/WHA63_REC1-en.pdf). 3 Welcomed on 31 May 2017 at the Seventieth session of World Health Assembly Agenda item 15.5. Implementation Plan for the Report of the Commission on Ending Childhood Obesity (https://ncdalliance.org/sites/default/files/resource_ files/201705_Joint%20Statement_WHA_Agenda%20Item%2015.5%20ECHO.pdf). CREATE ACTIVE ENVIRONMENTS ACTION 2.4 Strengthen access to good-quality public and green open spaces, green networks, recreational spaces (including river and coastal areas) and sports amenities by all people, of all ages, and of diverse abilities in urban, peri-urban and rural communities, ensuring design is consistent with these principles of safe, universal, age-friendly and equitable access with a priority being to reduce inequalities. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Promote and enforce urban planning, land use and spatial policy at all levels of government, as appropriate, that requires the provision of a connected network of green infrastructure that enables equitable access to quality, safe public space, blue space1 and green open spaces, natural spaces, recreational areas and sports facilities. 2. Implement comprehensive health and economic assessments of public and green open spaces and natural spaces to evaluate the full range of health, climate and environmental benefits of urban ecosystems, including their impact on physical activity participation. 3. Facilitate the active engagement of community members in the location, design and improvement of public, green, natural, open and recreational spaces, including for example in urban gardening/agriculture projects, initiatives to enhance biodiversity, and the development of “open streets” programmes. 4. Encourage and strengthen the policy of shared use of school facilities, as appropriate, to increase the provision of playing fields and other open public spaces for utilization by the community. 5. Strengthen the implementation of market restrictions on unhealthy food and non-alcoholic beverages in and around parks, other open public spaces, schools and sports facilities to reduce exposure to the marketing of foods high in fat, salt and sugar, consistent with previous commitments2 and recommendations of the Commission on Ending Childhood Obesity.3 PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 6. Partner to develop and support dissemination of existing resources and case study examples of interventions that aim to strengthen and ensure equitable access to quality, safe public and green open spaces, recreational areas and sports facilities. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 7. Support development and dissemination of urban spatial design guidelines that promote the provision and enhancement of equitable access to quality, safe public and green open spaces, recreational areas and sports facilities. 8. Stakeholders should form partnerships and coalitions to advocate for improved access to quality open spaces. 76 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities CREATE ACTIVE ENVIRONMENTS ACTION 2.5 Strengthen the policy, regulatory and design guidelines and frameworks at the national and subnational levels, as appropriate, to promote public amenities, schools, health-care, sports and recreation facilities, workplaces and social housing, that are designed to enable occupants and visitors with diverse abilities to be physically active in and around the buildings, and prioritize universal access by pedestrians, cyclists and public transport. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Collaborate and support the development and implementation of design guidelines and regulations for buildings that prioritize equitable, safe, and universal access by all people, of all ages and abilities; and encourage occupants and visitors to be physically active and to reduce sitting – including but not limited to, through use of stairs, office design, provision of open spaces and safe access by walking and cycling, and limiting car parking options for private vehicles, including end of trip facilities. 2. Develop and implement design guidelines for education and child care facilities that ensure adequate provision of accessible and safe environments for children and young people to be physically active (e.g. play areas, recreational spaces), reduce sitting (e.g. activity permissive classroom and internal design) and support walking and cycling to and from educational institutions with provision of appropriate end of trip facilities. 3. Develop and implement design guidelines for recreational and sports facilities that optimize location to ensure equitable, safe and universal access by all people, of all ages and abilities, and access by walking and cycling with provision of appropriate end of trip facilities. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 4. In partnership with other UN agencies and stakeholders, support the development and dissemination of building design guidelines that aim to encourage occupants and visitors to be physically active and reduce sedentary behaviour. 5. Promote and share existing resources on building designs that promote physical activity to support Member States and build capacity. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 6. Industry, Guilds, Labour, Unions, Occupational Health and Safety and other related organizations should develop and implement guidance to support employers create healthy workplaces that support physical activity and reduced extended periods of sedentary behaviour during the working day, and encourage active lifestyles of their employees and families. 7. Child health regulatory bodies and other stakeholders interested in child health and child-care settings should collaborate to develop design guidelines for child-care settings that enable opportunities for physical activity and reduced sedentary behaviour throughout the day. 8. Foster public–private partnerships and networks to maximize the contributions and capabilities of different sectors, and share success stories and examples of best practice of interventions across all key settings. 77 CREATE ACTIVE PEOPLE ACTION 3.1 Strengthen provision of good-quality physical education and more positive experiences and opportunities for active recreation, sports and play for girls and boys, applying the principles of the whole-of-school approach in all pre-primary, primary, secondary and tertiary educational institutions, to establish and reinforce lifelong health and physical literacy, and promote the enjoyment of, and participation in, physical activity, according to capacity and ability. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Strengthen national education policy, implementation and monitoring to ensure provision of quality, inclusive physical education in primary and secondary school-aged boys and girls, in accordance with commitments made to implement the Kazan Action Plan (11). 2. Strengthen national implementation of whole-of-school programmes in all preprimary, primary, secondary education institutions, guided by the principles of WHO “Health Promoting Schools” (12) or similar initiatives. 3. Promote walk and cycle to school programmes which include actions to improve access by walking, cycling and public transport, and strengthen the promotion of walking; cycle training; and teaching road safety skills to children of all ages and abilities. 4. Develop and disseminate guidance for childcare regulators and providers on how to promote physical activity and reduce sedentary behaviour in childcare settings through the day, including guidance on facility design, equipment and use of outdoor space which is in alignment with recommendations of the Commission on Ending Childhood Obesity (13). 5. Collaborate with higher education sector and institutions to develop leadership and engagement in strengthening the provision of opportunities for students, staff and visitors to increase physical activity and reduce sedentary behaviour, including by promoting and prioritizing access to campuses by walking, cycling and public transport. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 6. Promote and support Member States to implement walk and cycle to school programmes which include actions to improve access by walking, cycling and public transport, strengthen the promotion of walking; cycle training; and teaching road safety skills to children of all ages and abilities. 7. Support Member States to strengthen the national implementation of whole-of-school approaches to promoting physical activity, including walk and cycle to school programmes, and share experiences in collaboration and alignment with other WHO school-based initiatives. 8. Engage with high level leaders and decision makers to promote the importance of quality physical education, regular active recreation and play, and reduction in sedentary behaviour for all children (aged 0–17 years) in alignment with the Commission on Ending Childhood Obesity (13). 9. Partner with UNESCO, other UN agencies and stakeholders to support implementation and evaluation of progress on the provision of quality physical education, sports and physical activity as outlined in the Kazan Action Plan (11). 78 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 10. Stakeholders should partner and support the strengthening of implementation and evaluation of effective evidence-based quality physical education and whole-of-school approaches to promote physical activity and reduce sedentary behaviour in school-aged children, particularly targeting the least active and those in LMICs. 11. Higher education institutions should strengthen implementation of initiatives such as WHO’s “Health Promoting Universities” (14) or similar, to demonstrate a whole-of-campus approaches to the promotion of physical activity and reduction of sedentary behaviour to all students, staff and visitors. 12. Stakeholders should partner and support initiatives that increase the opportunities for physical activity before and after school hours, for children of all abilities, ensuring that partnerships with the private sector are informed by WHO recommendations on the restrictions of marketing of unhealthy foods and non- alcoholic beverages (1) and recommendations of the Commission on Ending Childhood Obesity (13). 13. Academia and research institutions should conduct research and evaluation on the policy, implementation and impact of physical education and whole-of-school approaches to strengthen the evidence base and share best practice. 14. All stakeholders should conduct evidence-based advocacy to strengthen parental and community- wide understanding of the importance of daily physical activity, physical education and the reduction of sedentary behaviour in children, particularly in low-resource countries and contexts. 15. Child-care services, pediatricians, public health nurses and other relevant stakeholders should advocate for and support strenghtening of opportunities for physical activity in early years settings (such as preschool and child-care) in alignment with recommendations of the Commission on Ending Childhood Obesity (13). 79 CREATE ACTIVE PEOPLE ACTION 3.2 Implement and strengthen systems of patient assessment and counselling on increasing physical activity and reducing sedentary behaviour, by appropriately trained health, community and social care providers, as appropriate, in primary and secondary health care and social services, as part of universal health care, ensuring community and patient involvement and coordinated links with community resources, where appropriate.1 PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Develop and implement national standardized protocols on patient assessment and brief advice on physical activity in primary health and social care settings, adapted to local context and culture and resource constraints, and, where appropriate, include systems of referral to counselling and/or community-based opportunities for physical activity. 2. Integrate patient assessment, brief advice and, when needed, referral to opportunities for appropriate supervised support for physical activity as part of treatment and rehabilitation pathways for patients diagnosed with long term conditions e.g. heart disease, stroke, diabetes, cancer, disabilities and mental health conditions, as well as into the care and services for pregnant women and older patients. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 3. Support the development and dissemination of global guidance, relevant tools and national examples of how to integrate the promotion of physical activity to different patient populations in primary and secondary health care and social and community-based health services. Promotion should include recommendations on physical activity as part of disease prevention and health promotion services within universal health coverage (UHC). 4. Collaborate to expand the testing and application of innovative technologies (such as wearable devices), including ITU/WHO mHealth (15, 16) initiatives to identify cost-effective approaches suitable for primary and secondary health-care settings, and adaptable to country contexts, to help strengthen the counselling and assessment of physical activity and sedentary behaviour in different patient populations. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 5. Professional societies in the medical, sports medicine, and allied health community should promote the importance of physical activity and reduction of sedentary behaviour to their members to strengthen knowledge and engagement in the implementation of national action to increase levels of participation. 6. Medical and other health professional societies and other stakeholders should support the development and dissemination of resources and best practice guidance on the promotion of physical activity through primary and secondary health care and social services, adapted to different contexts and cultures and health-care providers. 80 1 This action is recommended by WHO as a “Good Buy ” intervention for the prevention and control of noncommunicable disease (http://apps.who.int/iris/bitstream/10665/259232/1/WHO-NMH-NVI-17.9-eng.pdf). *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities 7. Stakeholders in the government and private recreation, sports and leisure sector should assess potential, and where appropriate, develop partnerships with health-care providers to support the provision of appropriate physical activity opportunities and programmes for different patient populations. 8. Medical and other health professional societies and interested stakeholders should support the development and delivery of appropriate in-service training programmes on how to assess and counsel patients on physical activity, particularly focusing on LMICs and the least active patients. 9. Research and development agencies and technology companies should develop and test cost- effective approaches using mobile and wearable devices to promote physical activity within primary and secondary health care and social services (e.g. mHealth programmes). 81 CREATE ACTIVE PEOPLE ACTION 3.3 Enhance provision of, and opportunities for, more physical activity programmes and promotion in parks and other natural environments (such as beaches, rivers and foreshores) as well as in private and public workplaces, community centres, recreation and sports facilities, and faith- based centres, to support participation in physical activity, by all people of diverse abilities. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Provide national leadership by implementing whole-of-government workplace health initiatives to support employees increase physical activity and reduce sedentary behaviour, particularly through increasing incidental physical activity during the work day. 2. Develop and disseminate national guidance, and promote implementation of workplace health programmes aimed at increasing physical activity, reducing sedentary behaviour and promoting incidental physical activity during the work day for employees, in different occupations and settings, with a priority focus on the least active, as identified by each country. 3. Partner with ministries of sport and the sports community to strengthen provision of universally accessible active recreation and sports programmes that are culturally appropriate and for people of all ages and abilities (e.g Sports for All, modified sports, and the promotion of traditional sports). 4. Partner with subnational and local governments, as appropriate, to promote and enable the use of existing public community buildings and facilities for community-based and community-led physical activity programmes. 5. In partnership with education, health and child-care sectors, implement programmes aimed at families, parents and caregivers to develop the necessary skills to help young children enjoy active play and explore within the family environment. 6. Partner with ministries of finance to review and evaluate the effectiveness of fiscal instruments to promote physical activity as a way of life (e.g. tax-free salary sacrifice schemes for bicycles, reduced tax on sporting goods, subsidies for extracurricular physical activity programmes etc.). PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 7. Support and collaborate with UN agencies and other intergovernmental and international organizations to demonstrate leadership by adopting and implementing healthy workplace programmes, which include the promotion of physical activity and reduction of sedentary behaviour to employees, building on WHO HQ and Regional Office initiatives such as “Step Up”, “Walk the Talk”, and “Be The Change”. 8. Facilitate the establishment of mechanisms to enable sharing of effective country experiences and case studies of effective programmes across different settings in order to accelerate implementation and build country capacity, particularly in LMICs and those programmes aimed at the least active populations. 82 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 9. Partner with the sports sector, including international federations of sports, international and national Olympic committees, and other sports programme providers, to facilitate the development and dissemination of guidance and case studies on the promotion of physical activity through community sports, active recreation and Sports for All approaches, with a focus on reaching the least active populations, as identified by each country, and in LMICs. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 10. Employers in both public and private sector should implement workplace programmes that promote physical activity and a reduction in sedentary behaviour and increase incidental activity through the work day, adapted to culture and context. 11. Research funding organizations, academic and research institutes and other stakeholders should conduct further research on the effectiveness and return on investment of workplace health programmes aimed at promoting physical activity and reduction of sedentary behaviour to strengthen the evidence base and inform advocacy. 12. Research funding organizations, academic and research institutes and other stakeholders should support and encourage the testing of innovative approaches to increasing physical activity and reducing sedentary behaviour, including the testing of digital and other new approaches, in different subpopulations and across different key settings and cultures, particularly in LMICs. 13. Stakeholders should partner with government to develop the evidence base on the effectiveness of fiscal instruments to promote physical activity (e.g. tax-free salary sacrifice schemes for bicycles, activity tax credits, reduced tax on sporting goods, subsidies for extracurricular physical activity programmes etc.). 83 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 1 This action is in line with the existing WHO guidelines on “integrated care for older people”; WHO “Best Buy” interventions for the prevention and control of noncommunicable disease; WHO HEARTS technical package for cardiovascular diseases management in primary health care. Physical activity for patients with hypertension. 2 Intergenerational games are an innovative approach to promote physical activity and other healthy lifestyle through fun and fitness activities. The games foster intergenerational relationships within the family, especially between older adults and children. CREATE ACTIVE PEOPLE ACTION 3.4 Enhance the provision of, and opportunities for, appropriately tailored programmes and services aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour in older adults, according to ability, in key settings such as local and community venues, health, social and long-term care settings, assisted living facilities and family environments, to support healthy ageing. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Strengthen implementation of national standardized protocols for the assessment of the physical activity capacity of older adults and the provision of brief advice in primary and secondary health-care settings, consistent with other commitments and recommendations.1 2. Develop and implement national policy to strengthen the provision of accessible, affordable and appropriately tailored programmes, aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour in older adults, including a focus on maintaining balance and muscular strength to support healthy ageing and independent living, using assessments of an individual’s capacity, and providing individual or group-based programmes according to need and preference. 3. Develop and implement interventions that support families and caregivers to acquire the necessary skills, competencies and confidence to support healthy ageing in and outside of home settings. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 4. Support the collation and promotion of resources tailored to older adults and examples of good practice to accelerate implementation and develop country capacity, particularly in LMICs. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 5. Health, NGO and private sector recreation, sports and leisure providers should review current policy and services, and, where needed, strengthen to ensure they provide accessible, affordable and tailored programmes on physical activity, appropriate for older adults which are based on their needs and preferences. 6. Stakeholders should partner to promote and provide programmes that engage children and grandparents in culturally-appropriate physical activity in appropriate settings and according to abilities (e.g. Intergenerational Games).2 7. The care community should promote the importance of physical activity (including strength and balance activities) as part of healthy ageing and should provide caregivers with appropriate training to deliver programmes within residential aged care that promote physical activity and reduce sedentary behaviour, adapted to culture and context. 84 CREATE ACTIVE PEOPLE ACTION 3.5 Strengthen the development and implementation of programmes and services across various community settings, that engage with, and increase the opportunities for, physical activity in the least active groups, as identified by each country, such as girls, women, older adults, rural and indigenous communities, and vulnerable or marginalized populations, embracing positive contributions by all people. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Ensure that disaggregated national and subnational data are reported and used to identify the least active subpopulations, as well as to engage their representatives in the development of tailored programmes that aim to increase participation. 2. Support the development and implementation of programmes using a community-led approach to promoting physical activity in disadvantaged, marginalized, stigmatized, and indigenous communities and populations, including people with mental and/or physical disabilities. 3. Partner and support the development of national sports policies that prioritize investment in active recreation and sports programmes which target the least active, disadvantaged, marginalized, stigmatized, and indigenous communities and populations, including people with mental and/or physical disabilities. 4. Support partnerships with the sports sector to remove barriers and strengthen the provision of universal access to opportunities for physical activity, active recreation and sports for people with disabilities and their carers (e.g. the Companion Card initiative1). PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 5. Collaborate with UN agencies and WHO Member States to strengthen the provision of physical activity opportunities to vulnerable populations, such as refugees, internally-displaced persons, and those living in identified fragile communities. 6. Promote and facilitate partnerships aimed at the development and testing of cost-effective programmes targeting the least active, including the most vulnerable, marginalized and stigmatized populations (as defined by each country), and the sharing of knowledge and experiences. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 7. Research development agencies and researchers should support and conduct research to identify barriers facing those communities identified as least active, to inform the development and implementation of programmes and approaches, to increase participation in physical activity in these subpopulations, including conducting equity analyses of current sports and other related policies, particularly in LMICs. 85 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 1 See: http://www.companioncard.org.au/ 2 UNHCR: United Nations High Commissioner for Refugees. 8. Research and development agencies and technology companies should develop and test the potential of digital technologies and other innovative approaches, to promote physical activity within the least active populations, as identified by each country. 9. Stakeholders should partner and support UN agencies, such as the UNHCR,2 in the design, development and evaluation of programmes to promote physical activity to marginalized, vulnerable and displaced people, in order to strengthen the evidence base on impact. 10. All stakeholders should support the collation and promotion of resources tailored to the least active, including examples of good practice to accelerate implementation and develop country capacity. 11. City and community leaders, civil society and grassroots organizations should assist and engage in community-led approaches to promoting physical activity. 86 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 1 See: http://www.euro.who.int/en/health-topics/environment-and-health/urban-health/activities/healthy-cities 2 See: http://www.tafisa.org/active-cities 3 https://partnershipforhealthycities.bloomberg.org/ CREATE ACTIVE PEOPLE ACTION 3.6 Implement whole-of-community initiatives, at the city, town or community levels, that stimulate engagement by all stakeholders and optimize a combination of policy approaches, across different settings, to promote increased participation in physical activity and reduced sedentary behaviour by people of all ages and diverse abilities, focusing on grassroots community engagement, co- development and ownership. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Strengthen or establish national and/or subnational (municipality or local authority) networks of cities and communities implementing whole-of-community approaches to promote physical activity and share guidelines, resources and experiences (e.g. WHO Healthy Cities,1 Active Cities2, Partnerships for Healthy Cities3). 2. Promote implementation of city scale and whole-of community, multicomponent approaches to promoting adequate physical activity aimed at all ages and abilities, using the principles of community engagement. Such approaches should include, but not be limited to, public and professional communication campaigns, community programmes across multiple settings (e.g. schools, health-care, sports facilities, parks), and enhancement of the local urban environment to improve the safety, access and provision of spaces, places and facilities (including walking and cycling networks and end-of-trip facilities). 3. Disseminate implementation guidelines and incentives to encourage whole-of-community initiatives at subnational level. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 4. Disseminate global guidelines on the design, implementation and evaluation of city scale and whole-of community approaches to promoting physical activity, to support Member States and share best practice between countries and regions. 5. Promote the engagement and leadership from city and community leaders in implementing whole of community interventions. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 6. City and local government governors and mayors, local community leaders, civil society and grassroots organizations should partner to lead the implementation of city scale and whole-of-community approaches to promoting physical activity, health and well-being, including supporting the sharing of experiences and creation of national/regional networks to build capacity. 7. Academic and other stakeholders should partner with cities and local governments to support the evaluation of whole-of-community approaches to increasing physical activity to strengthen the evidence base on the effective components and the implementation process. 87 CREATE ACTIVE SYSTEMS ACTION 4.1 Strengthen policy frameworks, leadership and governance systems, at the national and subnational levels, to support implementation of actions aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour, including: multisectoral engagement and coordination mechanisms; policy coherence across sectors; guidelines; recommendations and action plans on physical activity and sedentary behaviour for all ages; and progress monitoring and evaluation to strengthen accountability. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Initiate or strengthen, as appropriate, a high-level national multisectoral coordination committee to provide leadership, strategic planning and oversight of implementation and monitoring of national policy actions on physical activity and sedentary behaviour, ensuring appropriate representation from all relevant areas and levels of government, as well as nongovernmental stakeholders and the community. 2. Strengthen current, and where necessary develop new, national and subnational action plans on physical activity and sedentary behaviour which align with recommendations in global and regional guidance, and maximize policy coherence and synergies with relevant priorities across key sectors including, but not limited to, transport, urban planning, health, social care, education, tourism, and sports and recreation. 3. Partner with other sectors to review and, where needed, strengthen the position of physical activity within respective policy frameworks, including but not limited to community and grass roots sports within sports policy, walking and cycling within transport policy, physical education within education policy, and physical activity within integrated NCD and mental health policies. 4. Review and, where needed, adopt or update national physical activity and sedentary behaviour guidelines for all ages, and disseminate through tailored resources adapted to target audiences, settings and local context. 5. Identify and foster leadership and “champions of change” (or similar) to promote policy action on physical activity, and stimulate a professional and community-wide shift towards positively valuing creating an active society. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 6. Disseminate global recommendations for physical activity and sedentary behaviour for children aged < 5 years, young people (aged 6–18 years), adults (aged 18–64 years), older adults (aged ≥ 65 years) and specific subpopulations such as pregnant women, people with chronic conditions and people living with disabilities. 7. Support the development and dissemination of guidance on the provision of inclusive and diverse age- appropriate play, exploration and physical activity, and the limiting of sedentary behaviour in settings relating to children aged < 5 years and young people, in accordance with recommendation from ECHO (13). 8. Provide global guidance and technical support, as requested, to assist Member States in strengthening national governance and multisectoral coordination, and updating of national policy and action plans on physical activity and sedentary behaviour. 88 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 9. Facilitate partnerships with the sports sector to support the development and dissemination of guidance for Member States on how to strengthen the provision of Sports for All, community sports and active recreation, for all ages and abilities, with a particular focus on reducing inequalities and targeting the least active, as identified by each country. 10. Develop and disseminate a monitoring and evaluation framework for global and national assessment and reporting of progress towards achieving the action plan’s targets of reducing physical inactivity by 2025 and 2030. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 11. All stakeholders should identify leaders or “champions” within their organizations to provide representation, support, advocacy, and, where appropriate, resource mobilization, for national and subnational implementation of actions to promote physical activity and reduce sedentary behaviour. 12. Stakeholders should develop and strengthen, as appropriate, national and or subnational multisectoral partnerships to support policy implementation at the community level, prioritizing investments to reduce inequalities. 13. Stakeholders should support national and subnational monitoring of national policy implementation, using recommended tools such as WHO PAT (17) and NCD MaP (18), or similar; and where appropriate, undertake independent validation and reporting to strengthen systems of accountability. 14. Stakeholders should provide leadership for national action through early adoption and demonstration of policy implementation and policy promotion to increase physical and reduce sedentary behaviours. 89 CREATE ACTIVE SYSTEMS ACTION 4.2 Enhance data systems and capabilities at the national and, where appropriate, subnational level, to support: regular population surveillance of physical activity and sedentary behaviour, across all ages and multiple domains; development and testing of new digital technologies to strengthen surveillance systems; development of monitoring systems of wider sociocultural and environmental determinants of physical activity; and regular multisectoral monitoring and reporting on policy implementation to ensure accountability and inform policy and practice. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Strengthen population surveillance of physical activity ensuring coverage of all ages and domains of physical activity (including walking and cycling for transport) and the regular reporting of progress towards achieving targets set for reducing physical inactivity by 2025 and 2030. 2. Strengthen the analyses and dissemination of disaggregated data to inform priority setting in the national action plan and to support the monitoring of progress towards reducing inequalities in participation in physical activity, including but not limited to, by age, sex, and socioeconomic status, geographic locations and domain of physical activity. 3. Adopt a set of harmonized national and subnational targets and indicators as part of developing a national monitoring and evaluation framework based on recommendations provided in the global action plan on physical activity monitoring and evaluation framework (due for completion in 2018), to track progress towards targets set for reducing physical inactivity by 2025 and 2030. 4. Support and engage in partnerships to develop and test innovative and new digital technologies (including wearable devices) to strengthen surveillance of physical activity and sedentary behaviour, and their determinants, across all ages and abilities, with a focus on feasible and affordable solutions, particularly in LMICs. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 5. Strengthen capacity and skills within WHO Member States in population surveillance on physical activity and sedentary behaviour, and their wider determinants, in all age groups, and their wider determinants, through providing, training, guidance, resources and technical assistance, when requested. 6. Provide global leadership on population monitoring of physical inactivity, and ensure the latest scientific evidence, methods and technologies are harnessed to inform global guidance, surveillance tools and protocols, for different subpopulations, including methods for data harmonization and use of wearable devices in all ages. 7. Partner and support the development of new guidance and protocols on the monitoring of physical activity and sedentary behaviours in children aged < 5 years and 6–10 years, and adults aged ≥ 65 years. 8. Support Member States to develop a national monitoring and evaluation framework for their national action plans on physical activity, to enable tracking of progress and inform priorities and planning of national and subnational programmes. 90 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 9. Provide ongoing global reporting of progress towards targets set for 2025 and 2030 through actions such as: producing a global status report; updating and reporting of global comparable estimates on prevalence of physical inactivity as proposed in 2021, 2026, and 2031; collating and integrating data to monitor the social and environmental determinants (such as green space, air quality, pedestrians and cyclists fatalities) using available national and international sources; and collecting and reporting of country progress on policy implementation from relevant survey sources (such as the WHO NCD Country Capacity Survey [CCS], NCD STEPWise surveillance surveys [STEPS], and Global School Health Policy Survey [G-SHPS]). PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 10. All stakeholders should support the development and implementation of national and subnational monitoring and evaluation frameworks on physical activity and the dissemination of progress reports towards achieving the targets set for reducing physical inactivity 2025 and 2030, including progress on reducing inequalities. 11. Stakeholders should support the strengthening of harmonized national and subnational data information and surveillance systems and regular reporting and accountability across all relevant sectors. 12. Research development agencies and researchers should support research which aims to improve global and national surveillance on physical activity across all ages, and abilities, including testing of new technologies and wearable devices, and methodologies for harmonization of data. 91 CREATE ACTIVE SYSTEMS ACTION 4.3 Strengthen the national and institutional research and evaluation capacity and stimulate the application of digital technologies and innovation to accelerate the development and implementation of effective policy solutions aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Strengthen government and nongovernment funding support for research on physical inactivity and sedentary behaviour with a priority to generate evidence to inform and accelerate the scaling up of national and subnational implementation, and addressing identified research priorities. 2. Identify and disseminate a set of national research priorities for physical inactivity and sedentary behaviour to strengthen the evidence base and inform national planning and implementation of policy actions. 3. Encourage and partner with relevant academic and research institutions to ensure appropriate level of evaluation of all national and subnational policy and programmes and disseminate findings to strengthen national, regional and global knowledge base and inform future planning. 4. Within all government departments, strengthen a culture of innovation, evaluation and knowledge-sharing to ensure that research and practice-based evidence on physical activity and sedentary behaviour are widely accessible and can advance global, regional, national and subnational level policy implementation and effective use of limited resources. 5. Collaborate with relevant WHO Collaborating Centres, academic institutions, research organizations and alliances to strengthen knowledge transfer and institutional capacity for research and programme evaluation on physical activity and sedentary behaviour. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 6. Partner with UN agencies, international development agencies, intergovernmental organizations, research funders and others to mobilize resources to support and strengthen research capacity on physical inactivity and sedentary behaviour, in all regions, and particularly in LMICs. 7. Strengthen networks of WHO Collaborating Centres, academic institutions and research organizations to build capacity for research and evaluation on policy and practice on physical activity and sedentary behaviour, particularly in LMICs. 8. Support and facilitate the dissemination of knowledge on physical activity and sedentary behaviour through national, regional and global conferences, or similar. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 9. All stakeholders should advocate for, and mobilize, financial resources to support an increase in research and innovation in the field of physical inactivity and sedentary behaviours, in health and other key sectors, particularly in areas of policy evaluation, large-scale interventions, economic evaluations, innovative fiscal instruments and effective approaches to address inequities. 92 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 10. All stakeholders should support national and subnational governments to develop and implement a monitoring and evaluation framework, and conduct appropriate policy and programme evaluations, including the impact on equity, to inform national and subnational planning. 11. Funders and researchers should support and collaborate with policy-makers and others to develop a prioritized research agenda on physical activity and sedentary behaviour to inform policy development. 12. Funders and researchers should support research to evaluate the application of innovations and technology to promote physical activity and reduce sedentary behaviour in different populations, settings and contexts, particularly in LMICs. 13. All stakeholders should support and accelerate the sharing of knowledge on physical activity and sedentary behaviour through national, regional and global conferences (or similar), and, where appropriate, use innovative communication strategies and virtual technologies to enable remote engagement, particularly from LMICs. 14. Funders and researchers should partner to build and transfer research capacity in all regions, particularly in LMICs, for example through North–South and South–South joint research collaborations, and between countries of similar socioeconomic and cultural characteristics. 93 CREATE ACTIVE SYSTEMS ACTION 4.4 Escalate advocacy efforts to increase awareness and knowledge of, and engagement in, joint action at the global, regional and national levels, targeting key audiences, including, but not limited to, high-level leaders, policy-makers across multiple sectors, the media, the private sector, city and community leaders, and the wider community. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Support the creation of national and subnational networks and for collaborative actions to empower people and communities to be engaged with the agenda to create an active society. 2. Strengthen partnerships with civil society, community and grassroots organizations, the media and private sector to raise awareness and support engagement in the implementation of policy action to increase physical activity and reduce sedentary behaviour. PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 3. Support actions to mobilize resources and collaborations to implement the recommendations in the Ending Childhood Obesity Commission (ECHO) (13) the Kazan Action Plan (11), the New Urban Agenda (4), sustainable transport (19), and the Sustainable Development Goals (SDGs). 4. Support, facilitate and lead high-level engagement in the implementation of recommended actions in all Member States and inclusion within national assessments of the business case for NCD investments, and within national plans for development and SDGs. 5. Create effective alliances and networks at global, regional and national levels, to support resource mobilization, policy development and national implementation on physical activity and sedentary behaviour across multiple sectors. PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 6. All stakeholders should implement evidence-based advocacy that calls for the acceleration and scaling- up of investment to increase physical activity, prioritizing those actions that reduce inequalities in access and opportunity and use rights-based arguments. 7. All stakeholders should conduct advocacy to increase understanding of the policy connections between physical activity as a direct contributor, and as an enabler, to the achievement of the SDGs, as well as a contributor to national economic and development priorities. 8. All stakeholders should support the development of advocacy skills, competencies and capacity through professional development, across sectors and at national and global scale, supported by the development of guidance, tools and technical support on effective advocacy strategies on physical activity and sedentary behaviour. *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities. 94 *such as NGOs, civil society organizations, academic and research community, donors, international and regional development organizations, cities and municipalities, private sector entities; 1 WHO held a global expert meeting on the use of fiscal policies for health in Geneva on 4–5 December 2017. The meeting report “Strategy meeting on the use of fiscal policies for public health” will be available on WHO Health Systems and Financing website by mid 2018. 2 “social impact bonds” refers to a new way to finance social service and health promotion programmes whereby different types of investors provide an upfront investment of capital. CREATE ACTIVE SYSTEMS ACTION 4.5 Strengthen financing mechanisms to secure sustained implementation of national and subnational action and the development of the enabling systems that support the development and implementation of policies aimed at increasing physical activity and reducing sedentary behaviour. PROPOSED ACTIONS FOR MEMBER STATES 1. Allocate long term budgets for physical activity (including for sustained national communications) by taking into account national targets and priorities set by the national strategy and action plan. 2. Collaborate across ministries to identify or develop dedicated financing mechanisms to support multisectoral approaches and policy actions on physical activity. For example, implementation of a fixed proportion of total annual transport budgets allocated to fund walking and cycling network infrastructure; implementation of a fixed proportion of the annual national sports budget allocated to community and grassroots sports participation; funding of a national physical activity lottery; and use of “social impact bonds”.1 PROPOSED ACTIONS FOR WHO SECRETARIAT 3. Support the development of capacity and protocols to strengthen the evidence base, including providing examples of economic analyses such as return on investment calculations for the recommended policy actions in this action plan, across different countries and contexts. 4. Convene, facilitate and contribute to global and regional discussions on the potential financing mechanisms for national and subnational implementation of policy actions recommended in this action plan, in alignment with the WHO strategy on the use of fiscal policies for health.1 PROPOSED ACTIONS FOR STAKEHOLDERS* 5. All stakeholders should advocate for increased investment in physical activity, based on the strength of the evidence for the health benefits, the substantial co-benefits, and the likely return on investment. 6. All stakeholders should support mobilizing resources to increase investment in research, innovation and generating practice-based evidence across multiple settings that can directly support strengthening evidence-based policies, programmes and implementation, particularly in LMICs. 7. Researchers should partner with governments to conduct demonstration and comparative analyses to assess the potential of different financing instruments to support implementation of national actions on physical activity, including through linking with financing mechanisms for universal health coverage and the use of “social impact bonds”.2 95 1. WHO. Set of recommendations on the marketing of foods and non-alcoholic beverages to children. Geneva: World Health Organization; 2010 (http:// www.who.int/dietphysicalactivity/publications/ recsmarketing/en/). 2. WHO and United Nations. Global plan for the decade of action for road safety 2011–2020. Geneva: World Health Organization; 2011 (http://www.who.int/ roadsafety/decade_of_action/plan/en/). 3. The WHO Health Economic Assessment Tool (HEAT) assesses the economic value of the health benefits of walking and cycling. See: www.heatwalkingcycling.org . 4. The Shanghai Consensus on Healthy Cities 2016. Shanghai Declaration on promoting health in the 2030 Agenda for Sustainable Development, adopted in the 9th Global Conference on Health Promotion, Shanghai, 2016 (http://www.who.int/healthpromotion/ conferences/9gchp/healthy-city-pledge/en/). 5. New Urban Agenda adopted by the United Nations Conference on Housing and Sustainable Urban Development (Habitat III), 2016; endorsed by the United Nations General Assembly in Resolution 71/256 (2016). 6. Planning and design for sustainable urban mobility: global report on human settlements 2013. Oxford, United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland: United Nations Human Settlements Programme (UN- Habitat); 2013 (https://unhabitat.org/planning-and- design-for-sustainable-urban-mobility-global-report- on-human-settlements-2013/). 7. United Nations Convention on the Rights of the Child (https://www.savethechildren.org.uk/what-we-do/ childrens-rights/united-nations-convention-of-the- rights-of-the-child). 8. United Nations Convention on the Rights of Persons with Disabilities (CRPD) (https://www.un.org/ development/desa/disabilities/convention-on-the- rights-of-persons-with-disabilities.html). 9. Open-ended Working Group on Ageing for the purpose of strengthening the protection of the human rights of older persons; report of the eighth working session (https://social.un.org/ageing-working-group/ eighthsession.shtml). 10. Global status report on violence prevention 2014. Geneva: World Health Organization; 2014 (published jointly by WHO, UNDP and UNODC) (http://www. who.int/violence_injury_prevention/violence/status_ report/2014/en/). 11. UNESCO, Report of the Sixth international conference of ministers and senior officials responsible for physical education and sport (MINEPS VI). Annex 1 Kazan Action Plan. SHS/2017/5 REV Paris, September 2017; adopted on 14–15 July 2017 (http://unesdoc. unesco.org/images/0025/002527/252725E.pdf). 12. WHO information series on school health. Promoting physical activity in schools: an important element of a health-promoting school (http://www.who.int/ school_youth_health/resources/information_series/ FINAL%20Final.pdf). 13. WHO. Report of the Commission on Ending Childhood Obesity: implementation plan: executive summary. Geneva: World Health Organization; 2017 (http://apps. who.int/iris/bitstream/10665/259349/1/WHO-NMH- PND-ECHO-17.1-eng.pdf?ua=1). 14. Health promoting universities: concept, experience and framework for action (http://www.euro.who. int/__data/assets/pdf_file/0012/101640/E60163.pdf). 15. WHO. mHealth: new horizons for health through mobile technologies. Geneva: World Health Organization; 2011 (http://www.who.int/goe/ publications/goe_mhealth_web.pdf). 16. Labrique AB, Vasudevan L, Kochi E, Fabricant R, Mehl G. mHealth innovations as health system strengthening tools: 12 common applications and a visual framework. Glob Health Sci Pract. 2013;6;1(2):160–71. 17. WHO Regional Office for Europe. Health-enhancing physical activity (HEPA) policy audit tool (PAT) - version 2 (2015). (http://www.euro.who.int/en/health-topics/disease- prevention/physical-activity/publications/2015/ health-enhancing-physical-activity-hepa-policy-audit- tool-pat-version-2-2015. 18. WHO Tools for developing, implementing and monitoring the National Multisectoral Action Plan (MAP) for NCD Prevention and Control (http://www. who.int/nmh/action-plan-tools/en/). 19. Mobilizing sustainable transport for development. Analysis and policy recommendations from the United Nations Secretary-General's High-Level Advisory Group on Sustainable Transport (https://sustainabledevelopment.un.org/content/ documents/2375Mobilizing%20Sustainable%20 Transport.pdf). References: appendix 2

97 Active people Individuals and/or groups who integrate physical activity into daily routines. The goal of active living is to at least meet the global recommendation of physical activity through different practices such as walking, cycling, playing, gardening and other activities that can be considered as physical activity. Active play Active play among young children is defined as a form of gross motor or total body movement in which young children exert energy in a freely chosen, fun, and unstructured manner. Active recreation Outdoor recreational activities that can be considered as physical activity, including walking, sports, play, and dance. These activities usually take place in public spaces such as parks and plazas. Advocacy A combination of individual and social actions designed to gain political commitment, policy support, social acceptance and systems support for a particular health goal or programme. Age-friendly cities and communities Cities or communities that promote and foster the concept of “Healthy and Active Ageing”. Age-friendly environments Environments (such as in the home or the community) fostering healthy and active ageing by building and maintaining intrinsic capacity across the life course and enabling greater functional ability in someone with a given level of capacity. Biodiversity The variety of plant and animal life in a particular habitat or ecosystem which is usually considered to be important and desirable. Blue space Space near rivers, lakes and oceans. Brief counselling Interaction offering an opportunity for a person to explore, discover and clarify ways of living with greater well-being, usually in a one-to-one discussion with a trained counsellor. Carbon emission The release of carbon dioxide (CO2) and other greenhouse gases into the atmosphere over a specific area and period of time. Champions of change Individuals and/or groups of individuals who lead by example and can inspire and influence others in integrating physical activity into daily lives at the global, regional, national, subnational or local level. 98 Childcare facilities Facilities for the care of children while parents are working (e.g. a crèche, nursery, or childminder). Civil society organization Non-market and non-state organization in which people organize themselves to pursue shared interests in the public domain, such as environmental groups, womens-rights associations, labour unions, and including NGOs. Equity Fairness; people’s needs guide the distribution of opportunities for well- being. All people have an equal opportunity to develop and maintain their health, through fair and just access to resources for health. Exercise A subcategory of physical activity that is planned, structured, repetitive, and purposive, in the sense that the improvement or maintenance of one or more components of physical fitness is the objective. “Exercise” and “exercise training” are frequently used interchangeably and generally refer to physical activity performed during leisure time with the primary purpose of improving or maintaining physical fitness, physical performance, or health. Fitness The ability to carry out daily tasks with vigour and alertness, without undue fatigue, and with ample energy to enjoy leisure-time pursuits and respond to emergencies. Physical fitness includes a number of components consisting of cardiorespiratory endurance (aerobic power), skeletal muscle endurance, skeletal muscle strength, skeletal muscle power, flexibility, balance, speed of movement, reaction time, and body composition. Fundamental movement skills Movement patterns that involve various body parts and provide the basis for complex skills used in physical activity and sports. Grassroots sport Physical leisure activity, organized and non-organized, practised regularly at non-professional level for health, educational or social purposes. Health in all policies Approach to public policy across sectors that systematically considers the health implications of decisions, seeks synergies, and avoids harmful health impacts, in order to improve population health and health equity. Health inequality Health inequalities can be defined as differences in health status or in the distribution of health determinants between different population groups. For example, differences in mobility between elderly people and younger populations, or differences in mortality rates between people from different social classes. Health inequalities are the differences between people or groups due to social, geographical, biological or other factors. 99 Health inequity Health inequities are unnecessary, avoidable, unfair and unjust differences between groups of people within countries and between countries. Inequities result from circumstances stemming from socioeconomic status, living conditions and other social, geographical, and environmental determinants that can be improved upon by human actions. They are neither naturally predetermined nor inevitable. Inequities typically arise when social issues such as household wealth, education, and housing location overshadow biological differences, such as age and gender. Although biological and predetermined differences can cause inequalities, they are not considered inequities, as they are not caused by social or systematic factors, and are not inherently “unfair”. Healthy ageing The process of developing and maintaining the functional ability that enables well-being in older age, which requires opportunities for health, participation and security to enhance quality of life as people age. Inclusive The process of including or covering everyone that reflects the willingness, intent, actions, and resources needed to increase accessibility for people with disabilities and other marginalized groups. Intrinsic capacity The composite of all the physical and mental capacities of a person. In-service training Professional training or staff development given to employees during the course of employment. Insufficient physical activity As defined in WHO recommendations on physical activity (2010): Adults aged ≥ 18 years: < 150 minutes of moderate-intensity activity per week; Adolescents: < 60 minutes of moderate- to vigorous-intensity activity daily. Level of service A composite measure describing the operational conditions for vehicle/ cyclist/pedestrian traffic, based on service measures such as speed and travel time, freedom to manoeuvre; ease of mobility, traffic interruptions; comfort, safety, and convenience. Literacy The cognitive and social skills which determine the motivation and ability of individuals to gain access to understand and use information and to act upon in ways which promote and maintain good health. Mass reach communica- tion Communication interventions that target large audiences through television and radio broadcasts, print media (e.g. newspapers), out-of-home placements (e.g. billboards, movie theatres, point-of-sale), and digital media to change knowledge, beliefs, attitudes, and behaviours promoting physical activity. 100 Mixed land use Type of urban development that blends residential, commercial, cultural, institutional, or industrial uses, where those functions are physically and functionally integrated, and that provides pedestrian connections. Partnership Arrangement of people or organizations to work together towards common interests. Physical activity Any form of bodily movement performed by skeletal muscles that result in an increase in energy expenditure. Examples of common types of activity are: walking, running, dancing, swimming, yoga, and gardening. Physical inactivity An absence or sufficient level of physical activity required to meet the current physical activity recommendations. Preservice training Education and training provided to student teachers before they have undertaken any teaching. Primary health care Health care provided in the community for people making an initial approach to a medical practitioner or clinic for advice on prevention and management of diseases. It is the first point of contact for someone when they contract an illness, suffer an injury or experience symptoms that are new to them. Principles of compact, mixed-land use Spatial planning and design approach that promotes higher density of built area and population, concentration of urban functions and cross section of residential, commercial and community infrastructure in neighbourhood while increasing the demand for walking, cycling, and use of public transport. Public space An area or place that is open and accessible to all people, regardless of gender, race, ethnicity, age or socioeconomic level. These are public gathering spaces such as parks, plazas, squares, and beaches. Connecting spaces, such as sidewalks and streets, are also public spaces. Public open space Open space in the city that can be equally accessed by the city inhabitants such as walkways, sidewalks, bicycle lanes, public parks, squares, recreational green areas, public playgrounds and open areas of public facilities. Recreational physical activity Physical activity performed by an individual that is not required as an essential activity of daily living, and is performed at the discretion of the individual. Such activities include sports participation, exercise conditioning or training, such as going for a walk, dancing, and gardening. Secondary health care Health care that is provided by a specialist or facility upon referral by a primary care provider and that requires more specialized knowledge, skill, or equipment than the primary care practitioner can provide. 101 Sedentary behaviour Any waking behaviour characterized by an energy expenditure less than 1.5 metabolic equivalents (METs), while in a sitting, reclining or lying posture. Common sedentary behaviours include TV viewing, video game playing, computer use (collectively termed “screen time”), driving automobiles, and reading. Spatial and urban planning The methods used by the public sector to influence the distribution of people and activities in spaces of various scales. Sport An activity involving physical exertion, skill and/or hand-eye coordination as the primary focus of the activity, with elements of competition where rules and patterns of behaviour governing the activity exist formally through organizations; and may be participated in either individually or as a team. Universal access Environments, products and systems to be usable by all people to the greatest extent possible without the need for adaptation or specialized design. Universal health coverage/ care Means of care that all people and communities can use, and that the promotive, preventive, curative, rehabilitative and palliative health services needed are of sufficient quality to be effective, while also ensuring that the use of these services does not expose the user to financial hardship. Urban ecosystem An ecological system located within a city or other densely settled area or, in a broader sense, the greater ecological system that makes up an entire metropolitan area. Walkability A measure of how “user friendly” an area is to walking, and usually takes into consideration the infrastructure supporting walking, safety, and connectedness of (or distance) between amenities, retail, and other services and destinations. Whole-of- community A means by which residents, practitioners, organizational and community leaders, and government officials can collectively understand and assess the needs of their respective communities and determine the best ways to organize and strengthen their assets, capacities, and interests.