WHO benchmarks for training in anthroposophic medicine

Department of Integrated Health Services World Health Organization (WHO) Avenue Appia 20 – CH-1211 Geneva 27 – Switzerland WHO BENCHMARKS FOR TRAINING IN ANTHROPOSOPHIC MEDICINE

WHO BENCHMARKS FOR TRAINING IN ANTHROPOSOPHIC MEDICINE WHO benchmarks for training in anthroposophic medicine ISBN 978-92-4-006743-1 (electronic version) ISBN 978-92-4-006744-8 (print version) © World Health Organization 2023 Some rights reserved. This work is available under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 IGO licence (CC BY-NC-SA 3.0 IGO; https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/3.0/igo). Under the terms of this licence, you may copy, redistribute and adapt the work for non-commercial purposes, provided the work is appropriately cited, as indicated below. In any use of this work, there should be no suggestion that WHO endorses any specific organization, products or services. The use of the WHO logo is not permitted. If you adapt the work, then you must license your work under the same or equivalent Creative Commons licence. If you create a translation of this work, you should add the following disclaimer along with the suggested citation: “This translation was not created by the World Health Organization (WHO). WHO is not responsible for the content or accuracy of this translation. The original English edition shall be the binding and authentic edition”. Any mediation relating to disputes arising under the licence shall be conducted in accordance with the mediation rules of the World Intellectual Property Organization (http://www.wipo.int/amc/en/mediation/rules/). Suggested citation. WHO benchmarks for training in anthroposophic medicine. Geneva: World Health Organization; 2023. Licence: CC BY-NC-SA 3.0 IGO. Cataloguing-in-Publication (CIP) data. CIP data are available at http://apps.who.int/iris. Sales, rights and licensing. To purchase WHO publications, see http://apps.who.int/bookorders. To submit requests for commercial use and queries on rights and licensing, see https://www.who.int/copyright. Third-party materials. If you wish to reuse material from this work that is attributed to a third party, such as tables, figures or images, it is your responsibility to determine whether permission is needed for that reuse and to obtain permission from the copyright holder. The risk of claims resulting from infringement of any third-party-owned component in the work rests solely with the user. General disclaimers. The designations employed and the presentation of the material in this publication do not imply the expression of any opinion whatsoever on the part of WHO concerning the legal status of any country, territory, city or area or of its authorities, or concerning the delimitation of its frontiers or boundaries. Dotted and dashed lines on maps represent approximate border lines for which there may not yet be full agreement. The mention of specific companies or of certain manufacturers’ products does not imply that they are endorsed or recommended by WHO in preference to others of a similar nature that are not mentioned. Errors and omissions excepted, the names of proprietary products are distinguished by initial capital letters. This material is developed as a tool to standardize the training in anthroposophic medicine. All reasonable precautions have been taken by WHO to verify the information contained in this publication. However, the published material is being distributed without warranty of any kind, either expressed or implied. Publication of the material by WHO does not imply any endorsement, certification, warranty of fitness, or recommendation, either express or implied, by WHO of anthroposophic medicine, its effectiveness or safety, and does not imply a preference over any other medical practice. The responsibility for the interpretation and use of the material lies with the reader. In no event shall WHO be liable for damages arising from its use. Design by Inis Communication iii Contents Foreword iv Preface v Acknowledgements vi Glossary vii Introduction ix 1. Background 1 2. Training in anthroposophic medicine 5 2.1 Overview of training in anthroposophic medicine 5 2.2 Physician with specialised training in anthroposophic medicine 6 2.3 Training of other anthroposophic medicine practitioners 8 2.4 Training of anthroposophic therapists 16 3. Safety issues 23 3.1 General precautions and contraindications to the use of anthroposophic medicinal products 23 3.2 Patient safety, general precautions and contraindications to anthroposophic therapeutic practice 24 References 25 Bibliography 27 Annex 1. Sample curricula and distribution of training hours 28 Annex 2. Participants in the working group meeting 36 Annex 3. Participants in the online consultation 38 iv Foreword The World Health Organization (WHO) is currently implementing its Thirteenth General Programme of Work 2019–2023 to support countries in reaching all the health-related Sustainable Development Goals. The Programme is structured around three interconnected strategic priorities: achieving universal health coverage, addressing health emergencies and promoting healthier populations. These strategic priorities are supported by three strategic shifts: stepping up leadership, driving public health impacts in every country and focusing global public goods on impact. Traditional medicine has always played a role in WHO’s collective work. The Declaration of Astana, the renewed commitment to the Declaration of Alma-Ata on universal health coverage and the Sustainable Development Goals reaffirm the role of traditional medicine in strengthening primary health care, a cornerstone of health systems, in pursuit of health for all. This is also reflected in the WHO global report on traditional and complementary medicine in 2019, in which 88% of WHO Member States reported use of traditional and complementary medicine in health care. In view of the growing importance of traditional medicine in health care nationally and globally, WHO and its Member States are exploring ways to integrate, as appropriate, safe, evidence-based traditional and complementary medical services into national or subnational health systems, to meet its commitment to the Political Declaration of the High-level Meeting on Universal Health Coverage. WHO provides policy and technical guidance to Member States and promotes safe, effective use of traditional and complementary medicine through appropriate regulation of products, practices and practitioners. It further supports Member States in including traditional and complementary medicine in people-centred health care to implement the WHO Traditional Medicine Strategy 2014–2023. WHO’s core function is to set norms and standards. The normative work is driven by need and may be translated into a real impact in countries through appropriate policies. The aim of this series of benchmarks for various systems and interventions of traditional, complementary and integrative medicine is to provide a reference point for evaluating actual practice and practitioners. I am very pleased to introduce this series to policy-makers, health workers and the general public. I firmly believe that it will serve its purpose. Anshu Banerjee Assistant Director-General a.i. Division of Universal Health Coverage / Life Course (UHL) World Health Organization v Preface Integrated health services are essential for implementation of the WHO Thirteenth General Programme of Work, to support countries in achieving universal health coverage and the health- related Sustainable Development Goals. The mission of the Department of Integrated Health Services is to accelerate equitable access to high-quality, integrated, people-centred health services that can be monitored and evaluated. WHO is mandated to provide independent normative guidance. Its normative products cover a wide range of global public health goods, including norms and standards. The primary role of the Department of Integrated Health Services is therefore to generate and produce relevant global goods. that are driven by country needs and have a tangible impact at country level. Since 2018, when 88% of WHO Member States reported use of traditional and complementary medicine, WHO’s support in evaluating their safety, quality and effectiveness has continuously been ranked as important, as reported in the WHO global report on traditional and complementary medicine in 2019. WHO prioritizes normative products after an assessment of demand. To address increasing needs and to ensure impact in countries, this series of benchmarks covers the main systems and interventions in traditional, complementary and integrative medicine according to norms and standards for training and practice. WHO is not only assessing the quality of these normative products but is also streamlining systems and plans for monitoring and evaluation. I am pleased to present this series of benchmarks and invite you to join us in measuring and documenting their impact. Rudi Eggers Director Department of Integrated Health Services World Health Organization vi Acknowledgements The World Health Organization (WHO) gratefully acknowledges the many individuals and organisations that contributed to the development of this document (see Annexes 2 and 3). WHO thanks Tido von Schoen-Angerer and Iracema de Almeida Benevides, who have actively and diligently contributed to drafting and editing this document. Thanks to Erik Baars and Noortje van Steenbergen for contributing to the evidence review process. WHO is indebted to all the experts who provided valuable comments and suggestions during the working group meeting, peer review process and consultations. Special thanks go to WHO colleagues Irina Papieva from Patient Safety, Fumihito Takanashi from Pharmacovigilance, Siobhan Fitzpatrick from Health Workforce Policies & Standards and Eduard Markov from Compliance, Risk Management and Ethics teams for reviewing the document and providing valuable and relevant suggestions. Qi Zhang and Aditi Sharan undertook revision work under the guidance of Rudi Eggers. Thanks to colleagues within the WHO headquarters team for Traditional, Complementary and Integrative Medicine, Aditi Bana and Liu Qin for technical support. WHO acknowledges the financial support of the International Federation of Anthroposophic Medical Associations, Switzerland for the development of this benchmark document. The International Federation of Anthroposophic Medical Associations had no involvement in the coordination, provision or accreditation of training in anthroposophic medicine. WHO expresses its appreciation to Havelhoehe Hospital in Berlin, Germany, for hosting the WHO working group meeting in December 2018. vii Glossary Astral organization: The system of formative forces behind the emergence of consciousness, feeling and instincts as well as movement, respiration and other body functions, as in animals and humans. It is one of the four formative forces of the human being. Etheric organization: The system of formative life forces that form the physical body and maintain the integration of material substances into living organisms, such as in plants, animals or humans. The etheric organization is considered responsible for growth and regeneration and is central to restoring health. It is one of the four formative forces of the human being. Formative forces of the human being: Four force systems involved in the shape, form, structure, function and organization of minerals, plants, animals and humans, existing in addition to physicochemical interactions. The dynamic composition of the four systems of formative forces (Wesensglieder in German) constitute the human being: physical organization (formative physical forces), etheric organization (formative life forces), astral organization (formative soul forces) and “I”-organization (formative forces of the human spirit). Goethean science and observation method: Scientific, phenomenological observation approach based on the work of the German writer and scientist Johann Wolfgang von Goethe, further developed by Rudolf Steiner. By letting phenomena speak for themselves through various observation methods, functional relationships become visible, so that complex phenomena can be understood in terms of a simpler, ultimately irreducible archetypal phenomenon. “I”-organization: The system of forces of the human spirit, the “I” (or ego), that provides the capacity for uprightness, thinking, insight, self-reflection, freedom, morality and the development of art and culture, as well as its expression and integrating capacity in the human warmth organization and other bodily functions. It is one of the four formative forces of the human being. Living body: State of the body when the etheric organization is acting within the physical organization of a plant, an animal or human being. Neurosensory system: Refers to the dynamic that prevails in the nervous and sensory system but is also found in all processes related to form, structure, catabolic activity, consciousness and thinking. It is a systemic part of the threefold nature of the human organism. Physical organization: The physical body in its distinct human form, made up of physical matter and physicochemical interactions. The form and functions of the physical body are organized by formative forces, primarily by the etheric organization. The physical organization is one of the four formative forces of the human being. Rhythmic system: Refers to all rhythmical processes and functions of human life, in particular the circulatory and respiratory system, and is also linked to feeling. Rhythmical processes allow mediation between the polarities of the neurosensory system and the system of metabolism and limbs. It is a systemic part of the threefold nature of the human organism. Seven life processes: Life in the anthroposophic view can be differentiated into seven processes: breathing, warming, nourishing, secreting, maintaining, growing and reproducing. Soul (in anthroposophic understanding): Refers to the dimension by which the human being links things to his or her own being and inner space, through which he or she experiences pleasure viii and displeasure, desire and aversion, joy and sorrow and other feelings and thoughts. The soul, in anthroposophic understanding, is closely related to and derived from the astral organization. Spirit (in anthroposophic understanding): Refers to the dimension that manifests in the human being when he or she looks at the spiritual nature of things. The spirit of the human being is his or her imperishable core. System of metabolism and limbs: Refers to the digestive system in its widest sense, internal abdominal organs and the musculoskeletal system in the limbs, as well processes related to movement, metabolism, regeneration, reproduction and volition (will). It is part of the threefold nature of the human organism. Threefold nature of the human organism: Functional polarity between catabolic processes necessary for the emergence of consciousness (neurosensory system) and anabolic, regenerative processes (system of metabolism and limbs), held in balance through rhythmical processes (rhythmic system). Tria principia: Latin expression for the ancient concept of three principles – salt, sulfur and mercury – described by Paracelsus (1493–1541). Tria principia reflect processes rather than substances: salt process (structure), sulfur process (dissolution) and mercury process (harmonic flow). This concept is further developed in anthroposophic medicine. Twelve senses: In the anthroposophic view, sensorial perception is categorized into 12 main sense modalities: of touch, life, movement, balance, smell, taste, sight/vision, temperature/warmth, hearing, speech/language, thought, and sense of the inner individuality (“I”) of the other human being. Warmth organization: Summarizes the different aspects of heat and warmth in the human being as a self-regulating whole: heat and heat distribution within the body, thermosensation and the feeling of physical and emotional warmth. Considered closely related to and controlled by “I”-organization. ix Introduction Why this benchmark? Anthroposophic medicine (AM) is a form of traditional, complementary and integrative medicine (TCI) that originated in Europe and is gaining increasing international popularity. It is integrated into conventional medicine in outpatient practices and hospitals. As more countries have begun to set policies and regulatory frameworks for the practice of TCI, policy-makers require information to make informed decisions, including evaluations of the quality of practices, difficulties and ways in which they can be addressed. Benchmarks for training in several TCI disciplines and therapies have been issued by WHO, including in acupuncture, ayurveda, naturopathy, osteopathy, traditional Chinese medicine, tuina and Unani medicine. These are the first benchmarks for training in AM. They reflect what the AM community considers to be minimum training for health workers to practise any of the AM disciplines in order to ensure consumer protection and patient safety, including quality assurance and proper use, to ensure the effectiveness of AM. The benchmarks will contribute to establishing a reference toolkit on AM for countries. How was this benchmark prepared? This document followed the established methodology of WHO to develop benchmarks in traditional, complementary and integrative medicine. The WHO secretariat proposed a plan and the scope of the work. A review of existing training benchmarks and publications on training in AM was conducted to identify knowledge gaps. First, the international professional organizations for each of the AM disciplines were requested in 2017 to share international training documents. 17 international training documents were obtained, covering seven out of the nine AM disciplines (for midwifes and dentists only national training documents were available). 12 documents were included for review and five were excluded. Documents were assessed for covering 11 items needed for the preparation of this document: definition of the AM discipline; entrance requirements; training components; learning outcomes concerning knowledge, concepts, theories; learning outcomes concerning clinical competence and practice; graduation criteria; training duration; teaching methodology; training on professionalism, collaboration, patient rights, research; safety; curricula/ distribution of training hours. For four of the disciplines, documents covered at least nine items; for the other three disciplines, documents covered six or less items. Documents were assessed for clarity. Second, a scoping review was conducted using the databases Pubmed, Medline, Cochrane Library, SAGE journals, Wiley Online, CINAHL, PsycInfo, Anthromedics/ Der Merkurstab for publications between January 2012 and April 2022. The search terms categories (specified for the different databases) were: anthroposophic (medicine), disciplines, education/ training. Languages included English, German and Dutch. Study selection was carried out by two researchers independently. Results: 1080 publications were identified, 452 duplicates were removed, 619 were screened out and 9 included (1,2,3,4,5,6,7,8,9). The quality of the publications was not assessed. Eight different training programs were described. All of the described programs were for physicians, one program was designed to start during medical school, one included training of other AM disciplines as well. x The included publications describe, at least partially, ten of the eleven items needed for the document preparation for physicians. Three items had not been previously identified through the review of international training documents. To prepare the benchmark document, WHO and the drafting experts contacted the international professional organizations of each AM discipline with requests for clarification, further information and modifications in their respective training documents, where appropriate, to ensure clarity and completeness of the required items. After an iterative process between WHO, the drafting experts and the representatives of the AM disciplines, a training text and sample curriculum was agreed for each AM discipline for inclusion in the first draft of the document. The first draft of the document was presented to a working group meeting for discussion. A total of 24 experts from 13 countries across the 6 WHO regions joined the working group meeting, representing expertise including in policy-making, regulation, health worker education, international training and clinical practice. After three days of discussion on the scope, structure and content of the document, the meeting reached consensus and provided advice for the second draft. The second draft was shared with a wider group of global experts for peer review and was revised based on the feedback of 28 experts. A second global peer review was conducted and the draft was revised again based on the feedback from 60 experts. The updated draft was then put through a consultation attended by seven experts, who reviewed the progress made since the working group meeting and peer reviews. Findings and recommendations from the scoping review were included and addressed, as appropriate, for the final draft. WHO’s work on global health issues requires the assistance of external parties whose expertise may entail specific interests. To ensure the highest standards of integrity and public confidence, Declaration of Interest forms were collected from all the external contributors. Declared interests of the external contributors were reviewed and assessed for the relevance and significance of the interest and only those experts who did not have relevant or significant interest, were invited to participate in the meeting or activity, as per the Declaration of Interest policy of WHO. What does this benchmark cover? This document is structured in three parts: ‚ background: an overview of the development and fundamental concepts of AM; ‚ training in anthroposophic medicine: the learning outcomes required for each component of each AM discipline; and ‚ safety issues: the general precautions and contraindications related to use of anthroposophic medicinal products (AMP) and anthroposophic therapeutic practice. These three parts constitute a complete set of benchmarks for training in AM. xi Who is this benchmark for? By setting norms and standards, this document provides the minimum training requirements for health workers to practise any of the AM disciplines. It is a useful reference point with which actual practice can be compared and evaluated, which will benefit policy-makers, health workers, education providers and the public in general. Kim Sungchol Head, Unit of Traditional, Complementary and Integrative Medicine Department of Integrated Health Services World Health Organization

1 1 Background Definition AM is an integrative, whole medical system that extends conventional medicine with the cognitive methods and results of anthroposophy. AM regulates the interactions of the living body, soul and spirit, according to each person’s biography and social and environmental context. It includes treatments and therapies to activate self-healing with medications, nursing, counselling, psychotherapy and anthroposophic arts, movement and body therapies. History The principles of AM were established by the Austrian philosopher Rudolf Steiner (1861–1925) and the Dutch physician Ita Wegman (1876–1943) (10,11). The development of AM is summarized in Table 1. Table 1. Timeline of anthroposophic medicine 1920–1925 Founding of anthroposophic medicine 1920 – First of several anthroposophic courses for physicians 1921 – Establishment of small anthroposophic hospitals in Germany and Switzerland 1921 – Development of anthroposophic nursing practices and rhythmical massage 1921 – Production of first medicines according to anthroposophic principles 1921 – Eurythmy therapy initiated 1924 – Anthroposophic “curative education” and social therapy for individuals with developmental disabilities initiated 1925 – First AM textbook, “Fundamentals of therapy” (11), published by Steiner & Wegman 1925–2000 Further development and expansion Further development of AM therapies. Range of AMP extended. Basic and clinical research developed 1939 – Camphill movement for individuals with developmental disabilities founded in Scotland, which later spread to 65 countries 1960s–1990s – Founding of hospitals in which AM is integrated with conventional medicine in Germany, Italy, Switzerland, Sweden, United Kingdom 1976 – German Medicine Act 1976 (Arzneimittelgesetz) recognizes “special therapy systems”, including AM, and begins regulating AMPs 1983 – University of Witten/Herdecke (Germany) founded from the anthroposophic integrative hospital Herdecke 2000–present Academization and integration into health systems Extension of AM training throughout Africa, the Americas, Asia, Australasia and Eastern Europe International coordination and consensus statements on best practice, training and research Professorships in AM in Brazil, Germany, Netherlands and Switzerland; inclusion of AM training in various universities worldwide Increasing numbers of studies and scientific publications on AM Countries include AM into their national health systems; e.g. Brazil and Switzerland 2 AM is practised today in primary, secondary and tertiary care settings ranging from single and multidisciplinary group practices, rehabilitation centres, nursing homes, community nursing services and sanatoriums to anthroposophic hospitals, public hospitals and university medical centres (12,13). The AM approach is practised in integration with conventional Western medicine and used in conjunction with nearly all medical specialties, including internal medicine, family medicine, oncology, paediatrics, psychiatry, gynaecology and obstetrics and dermatology. Anthroposophic understanding of the human being and nature Anthroposophy describes how abilities can be developed from a simple sensorial stage to higher levels of perception through empirical observation of the physical and spiritual characteristics of human beings and nature. Steiner saw anthroposophic spiritual science as application of scientific methods in the realm of non-sensory reality and a consequential development of western thought, particularly the philosophy of Plato and Aristotle and German idealism as represented by Goethe, Schiller, Fichte, Hegel and Schelling (13,14). Fundamental concepts in understanding the human being Understanding of the human being in anthroposophy is based on the principles of fourfold formative forces and the threefold nature of the human being. The four formative forces of the human being In addition to the molecular, biochemical mechanisms active in nature, anthroposophy describes higher-order forces that constitute the so-called formative forces or organizational members of the human being (Wesensglieder in German) (13,14). These formative forces are discovered through insight and practice. The concepts are applied according to Steiner’s observations and suggestions and have been further developed by others (14,15). Four formative forces are observed in the human being (Table 2). The terms used here are the classic ones used by Steiner and should be considered in their historical context (for a thorough description, see Bibliography): 1. Physical organization: the physical human body, consisting of physical matter and physicochemical interactions 2. Etheric organization (formative life forces): a higher-level force system that forms the physical body and maintains the integration of material substances into living organisms, such as plants, animals or humans. The etheric organization is responsible for growth and regeneration and is central to restoring health. 3. Astral organization (formative soul forces): a higher level of organization and system of forces above etheric organization that brings about the emergence of consciousness, feelings, instincts as well as movement, respiration and other body functions in animals and humans. These functions emerge as the astral organization imprints itself into the etheric organization and from there into the physical organization. 4. “I”-organization (formative forces of the human spirit): the “I” provides the capacity for thinking, self-consciousness, introspection, freedom and development of art and culture. In addition to the conscious “I”, “I”-organization acts as a higher-level system in the human organism, in particular through warmth organization, physical and emotional uprightness and close interconnections with the blood system. These functions emerge as the “I”-organization imprints itself into the astral organization and from there into the etheric and physical organizations. 3 Table 2. Formative forces in nature and human beings Mineral Plant Animal Human Internalized formative forces Spirit “I”-organization Soul Soul Astral organization Life Life Life Etheric organization Matter Matter Matter Matter Physical organization Adapted from reference (14) Threefold nature of the human organism The interactions of the four formative forces lead to a functional polarity in the human organism between the catabolic processes necessary for the emergence of consciousness and more anabolic, regenerative processes. This functional polarity is held in balance through rhythmical processes (17,18) (Table 3): 1. Neurosensory system: the dynamic that prevails in the nervous and sensory system but is also found in all processes related to form, structure, catabolic activity, consciousness and thinking 2. System of metabolism and limbs: the dynamic that prevails in the digestive system and the limbs to processes related to movement, metabolism, regeneration, anabolic activity, reproduction and volition (will) 3. Rhythmic system: the dynamic that prevails in the circulatory and respiratory system and all rhythmical processes of human life and feeling. Rhythmical processes such as sleep and waking, breathing and cardiovascular rhythms and many others allow mediation between the polarities of the two other systems. The rhythmic system mediates between catabolic and anabolic processes. Table 3. Threefold nature of the human organism Neurosensory system System of metabolism and limbs Rhythmic system Inner activity Thinking Volition (will) Feeling Level of consciousness Conscious Subconscious Dream-like Organic processes Catabolic Structuring Cooling Anabolic Dissolving Warming Balancing catabolic– anabolic processes Mediating Breathing and circulation Adapted from reference (17) Health and disease throughout the life stages Health is considered to emerge continuously from an active equilibrium of the four formative forces and the threefold nature of the human being. Imbalances and disorders in the formative forces and the threefold nature lead to disease. The equilibrium of the four formative forces undergoes characteristic changes during a lifetime. The immortality of the human spirit (“I”) provides a perspective of development beginning before birth and extending beyond the moment of death. Practice of anthroposophic medicine The practice of AM comprises the following assessments: conventional medical assessment and diagnosis, determination of imbalances and disorders of the four formative forces and threefold nature of the individual and how the disease reflects the context of the individual’s biographical experience. Treatment plans are individualized or according to the pathology to restore balance in the four formative forces and the threefold nature and to support salutogenesis and activate 4 the individual’s innate self-healing capacity. A multimodal treatment strategy is established, which includes providing AM in combination with conventional western medicine as indicated and sometimes other TCI methods (18). It also includes voluntary vaccination to prevent life-threatening diseases (19). The idea that the experience of disease may be a turning point for inner and biographical development is an important aspect of support to the individual (16). Individual autonomy, dignity and self- determined inner development and establishing a trusting therapeutic relationship are core values of AM. Anthroposophic treatment modalities include counselling, use of medications, nursing care, psychotherapy, arts therapy, eurythmy therapy and body therapies. Various health workers collaborate and work with the individual, family and caregivers. One physician usually coordinates treatment. The collaboration includes deciding which AM (or other TCI) therapies are the most relevant, based on the medical condition and individual preferences. The physician also ensures that both conventional and AM treatments are provided as indicated. Anthroposophic medicinal products are medicinal products that are conceived, developed and produced in accordance with the anthroposophic knowledge of the human being, nature, substance and pharmaceutical processing. Starting materials may be prepared from mineral, botanical, zoological or chemical substances. AMPs are prepared from mineral, plant, animal or chemical sources by specific anthroposophic and standard homeopathic manufacturing methods, as described in official pharmacopoeias1 and in the Anthroposophic Pharmaceutical Codex (20). Regulations applied to anthroposophic medicinal products may vary from country to country and by the types of products. 1 The Swiss Pharmacopoeia defines anthroposophic preparations and their manufacturing methods. The European Pharmacopoeia and the German Homeopathic Pharmacopoeia describe manufacturing methods and substances used in anthroposophic preparations. The Anthroposophic Pharmaceutical Codex describes manufacturing methods and substances used traditionally in AM and is recognized by the Australian and Brazilian medicines agencies. 5 2 Training in anthroposophic medicine 2.1 Overview of training in anthroposophic medicine AM training programmes are specific for each discipline (i.e. physicians, nurses, pharmacists etc.). The three entrance categories are (Table 4): Category 1 – no prior health-care training. People with no prior training in health care must first receive training in conventional health care before being eligible for AM training, or they may undertake a training programme that integrates conventional and AM. This does not apply to eurythmy therapy or anthroposophic arts therapy, which are taught independently. Category 2 – prior training in conventional health care. People with prior training in health care can begin AM training specific to their discipline. Category 3 – prior training in TCI. Depending on the TCI profession and the extent of training, candidates may enter AM training or receive credits for their prior training. Table 4. Entry conditions for training in different anthroposophic medicine disciplines Discipline Entry category Category 1 – no prior training in health-care Category 2 – prior training in conventional health care Category 3 – prior training in TCIa Physician Full conventional medical training Registered physician Registered TCI physician Nurse Full conventional nursing training Registered nurse Registered TCI nurse with minimum of 3 years of tertiary education Midwife Full conventional midwifery training Registered midwife Registered TCI midwife with minimum of 3 years of tertiary education Pharmacist Full conventional pharmacy training Registered pharmacist or doctorate in pharmacy Registered TCI pharmacist or doctor of TCI pharmacy; considered according to national training standard Dentist Full conventional dentistry training Registered dentist Not applicable Psychotherapist Full conventional psychotherapy training (various pathways) Physician, psychologist or counsellor with state registration to practise psychotherapy TCI practitioner with post-graduate training and state registration to practise psychotherapy Eurythmy therapist General eurythmy training General eurythmy studies, followed by eurythmy therapy training. Credits given for previous health- care training General eurythmy studies, followed by eurythmy therapy training. Credits given for previous TCI training 6 Discipline Entry category Category 1 – no prior training in health-care Category 2 – prior training in conventional health care Category 3 – prior training in TCIa Anthroposophic arts therapist Anthroposophic arts therapy training Conventional arts therapy degree or other health worker. Credits given as applicable TCI health worker. Credits given as applicable Anthroposophic body therapist Full body therapy training and registration to physically examine and treat individuals Any health practitioner registered to physically examine and treat individuals Any TCI health worker registered to physically examine and treat individuals a See relevant training section for more detailed entrance requirements. AM training programmes comprise the following components: ‚ general medical knowledge, including fundamental science and methods; provided only in training for eurythmy therapy or anthroposophic art therapy; ‚ anthroposophic understanding of the human being and nature and of health and disease; ‚ competence specific to the AM discipline: concepts and practice specific to the discipline and mentored practice and project work; and ‚ professionalism, collaboration, patient rights and research methods. The remainder of section 2 describes the learning outcome required for each component of each AM discipline. Annex 1 lists the hours of training required for each component in the different AM disciplines. 2.2 Physician with specialised training in anthroposophic medicine 2.2.1 Definition AM is based on established scientific medical principles and natural science, extended by anthroposophic understanding of the human being and nature. A physician with specialised training in AM is a registered physician who has been trained to integrate anthroposophic principles into health promotion, prevention, diagnosis, therapy and rehabilitation. The fundamental goals are to heal the individual and to maintain health throughout life by stimulating the individual’s activity and self-healing potential. 2.2.2 Entrance requirements Category 1 – no prior training in health care: Training, relevant licensing or registration as a conventional (biomedical) physician. Medical students could take AM courses during their medical studies. Category 2 – prior training in conventional health care: Registered physician. Category 3 – prior training in TCI: Registered TCI physician or equivalent, such as traditional Chinese medicine physician, osteopathic physician or naturopathic physician, will be considered for AM physician training according to national TCI training standards.2 2 Training for a minimum of 1000 h of biomedical science, including anatomy, physiology, pathology, diagnostics and therapy. Training at level 7 of the International Standard Classification of Education: Master’s degree or equivalent (23). 7 2.2.3 Training components ‚ Anthroposophic understanding of the human being and nature ‚ Anthroposophic understanding of health and disease ‚ Anthroposophic therapy ‚ Professionalism, collaboration, respect for patient rights3 and research 2.2.4 Learning outcomes 1. Anthroposophic understanding of the human being and nature ‚ Be aware of the fundamental concepts of the anthroposophic understanding of the human being and its relation to nature and know how to put theses in relation with concepts of conventional medicine. ‚ Observation of nature and substances at the origin of important anthroposophic medications, using the Goethean observation method. 2. Anthroposophic understanding of health and disease ‚ Establish a differentiated evaluation of the individual, taking into account physical, etheric, astral and “I”-organization and the individual’s biographical development, and arrive at an individualized, multidimensional diagnosis and identification of the individual’s resources and need for therapeutic intervention, in integration with the conventional diagnosis and treatment plan. ‚ Take into account the spiritual dimension of the individual in the treatment plan and, when appropriate, possible and desired, discuss this with the individual. 3. Anthroposophic therapy ‚ Understand the indications, dosage, therapy modality, side-effects, precautions and contraindications to commonly used minerals, plants and zoological products used in AM. ‚ Treat the most common diseases encountered in general and specialist practice by means of or including anthroposophic medications and therapies, while also providing conventional therapy as indicated. ‚ Document the course of the anthroposophic medical treatment, including mental, emotional and spiritual aspects. 4. Professionalism, collaboration, patient rights, research ‚ Independently pursue a path of medical–spiritual development. ‚ Practice shared decision-making with individuals and their relatives based on the concept of the human being as a spiritual and developing being ‚ Communicate appropriately and collaborate effectively in a therapeutic team of AM trained health care workers. ‚ Understand the scientific basis and research methods of AM, independently search the anthroposophic-medical literature and integrate research results into medical practice. ‚ Contribute to clinical experience sharing and pharmacovigilance of AMPs. 3 “Patient rights” include respect for the fundamental dignity and equality of all human beings, as enshrined in the 1948 Universal Declaration of Human Rights, WHO’s Constitution, which declares that “the enjoyment of the highest attainable standard of health is one of the fundamental rights of every human being”, and more recent international texts, such as European Council Recommendation No. R (2000) 5 on patient participation in decisions affecting their health care. 8 For a sample curriculum see Annex 1 2.2.5 Graduation criteria General criteria: ‚ Completion of training curriculum, including project work and three case reports to a satisfactory standard ‚ Completion of mentored practice to a satisfactory standard ‚ Two years of clinical experience at a hospital or outpatient practice, with or without AM, at the time of certification (required to ensure adequate clinical experience when entering independent AM practice) ‚ Passed examination or equivalent evaluation Examination covers: ‚ Assessment of project work, and ‚ Assessment of the achievement of all learning outcomes, and ‚ Presentation of two case reports 2.3 Training of other anthroposophic medicine practitioners 2.3.1 Nurse with specialised training in anthroposophic nursing Definition Anthroposophic nursing is based on conventional nursing approaches and skills, extended by anthroposophic knowledge of the human being. The anthroposophic differentiation between physical body, life forces, soul and spirit and understanding of biographical development throughout the life-course in which care is required (e.g. childhood, disease, disabilities, advanced age) provide additional perspectives on nursing skills, processes and attitudes. Entrance requirements Category 1 – no prior training in health care: Training in conventional nursing. Nursing students can begin taking courses in anthroposophic nursing during their studies. Category 2 – prior training in conventional health care: Registered nurse with a minimum of 3 years tertiary education.4 Category 3 – prior training in TCI: Registered TCI nurse with minimum 3 years tertiary education.4 Training components 1. Anthroposophic understanding of the human being and nature 2. Anthroposophic understanding of health and disease relevant to nursing 3. Concepts of anthroposophic nursing 4. Applied practice of anthroposophic nursing 5. Professionalism, collaboration, patient rights, research 4 ISCED level 5 or higher (23). 9 Learning outcomes 1. Anthroposophic understanding of the human being and nature ‚ Be aware of the main concepts of the anthroposophic understanding of the human being and its relation to nature. 2. Anthroposophic understanding of health and disease relevant to nursing ‚ Understand typical diseases and general nursing issues in the main medical specialist areas in the light of AM 3. Concepts of anthroposophic nursing ‚ Establish a diagnosis of the four formative forces of the human being, and derive, justify and reflect on the necessary care procedures, in accordance with the nursing process. ‚ Analyse life processes, learning processes and biographical rhythms, and derive, adapt and reflect on the necessary care procedures. ‚ Correctly implement, adapt and evaluate nursing procedures in accordance with the nursing process. ‚ Indicate, from an anthroposophic point of view, the use of medicinal substances for external use, and prepare external applications in a way that is safe and appropriate for the individual. 4. Applied practice of anthroposophic nursing ‚ Establish a nursing plan based on anthroposophic concepts that are appropriate to the specific situation of the receiver of care, and implement, adapt and reflect on the resulting care procedures. ‚ Carry out and evaluate partial-body and full-body rhythmical embrocation. ‚ Indicate the main external applications (compresses, poultices, baths), and appropriately implement them and evaluate the results, observing safety precautions and possible contraindications. ‚ Indicate and implement the main nursing procedures in personal crisis situations. 5. Professionalism, collaboration, patient rights and research ‚ Look after his or her personal development, cultivate teamwork and be aware of his or her responsibility for the development of anthroposophic nursing. ‚ Reflect on philosophical mind-sets in medicine and life issues. ‚ Integrate anthroposophic research results into nursing work, and indicate methods for research in anthroposophic nursing. For a sample curriculum, see Annex 1. Graduation criteria General criteria: ‚ Two years of practical nursing experience at the time of certification (with or without AM) ‚ Completion of the training curriculum ‚ Completion of project work, three case reports as well as short case vignettes in rhythmical embrocation and external applications ‚ Satisfactory completion of mentored practice ‚ Passed examination or equivalent evaluation 10 Examination comprises: ‚ Presentation of case reports, and ‚ Assessment of project work, and ‚ Assessment of achievement of the learning outcomes, including demonstration of external application and of whole-body rhythmical embrocation 2.3.2 Midwife with specialised training in anthroposophic midwifery Definition Anthroposophic midwifery is based on conventional midwifery expanded by the anthroposophic knowledge of the human being. The anthroposophic differentiation between physical body, life forces, soul and spirit and view on biography, health and social development of mother, child and family lead to additional perspectives in midwifery skills, processes and attitudes. Entrance requirements Category 1 – no prior training in health care: Conventional midwifery or nurse-midwifery training. Midwifery students can begin taking courses in anthroposophic midwifery during their studies. Category 2 – prior training in conventional health care: Registered midwife or nurse-midwife with a minimum of 3 years of tertiary education. (23). Category 3 – prior training in TCI: Registered TCI midwife or TCI nurse-midwife with a minimum of 3 years of tertiary education (23). Training components 1. Anthroposophic understanding of the human being and nature 2. Anthroposophic understanding of pregnancy, birth and postpartum period in health and disease 3. Concepts of anthroposophic midwifery 4. Applied practice of anthroposophic midwifery 5. Professionalism, collaboration, patient rights, research Learning outcomes 1. Anthroposophic understanding of the human being and nature ‚ Be aware of the main concepts of the anthroposophic understanding of the human being and its relation to nature. 2. Anthroposophic understanding of pregnancy, birth and postpartum period in health and disease ‚ Understand the processes of pregnancy, birth and postpartum period under healthy conditions and in women with the most frequent diseases in the light of anthroposophy. 3. Concepts of anthroposophic midwifery ‚ Assess each woman and child in accordance with the physical, etheric, astral and “I”-organization, and establish a diagnosis of the balances and imbalances of the four formative forces. ‚ Identify individual care and treatment requirements. ‚ Develop, implement and evaluate a care and treatment plan that takes into account the physical, mental and emotional aspects of woman and child, applying contemporary AM knowledge. ‚ Consider the wishes and intentions of the woman and child, and include these in decisions to maintain and strengthen self-activity and self-healing capacity. 11 4. Applied practice of anthroposophic midwifery ‚ Indicate and prescribe appropriate AMPs, as permitted under national prescribing rights, in the context of midwifery, and be aware of their appropriate use, side-effects and contraindications. ‚ Carry out and evaluate partial-body rhythmical embrocation. ‚ Indicate the main external applications in the field of midwifery (compresses, poultices, baths), and appropriately implement and evaluate them, observing safety precautions and potential contraindications. ‚ Adjust midwifery procedures to the individual’s health and biographical, social and cultural situation, and explain these aspects. ‚ Advise and treat the woman and child individually in terms of obstetrical problems. ‚ Integrate anthroposophic research results into midwifery work. 5. Professionalism, collaboration, patient rights, research ‚ Look after his or her personal development, cultivate teamwork and be aware of his or her responsibility for the development of anthroposophic midwifery. ‚ Reflect on philosophical mind-sets in midwifery, medicine and life issues. For a sample curriculum, see Annex 1. Graduation criteria General criteria: ‚ Two years working experience as midwife at the time of certification (with or without AM) ‚ Completion of training curriculum ‚ Completion of two written case reports and case vignettes of rhythmical embrocation and external applications ‚ Completion of mentored practice ‚ Passed examination or equivalent evaluation Examination comprises: ‚ Presentation of one case report, and ‚ Assessment of achievement of learning outcomes 2.3.3 Pharmacist with specialised training in anthroposophic pharmacy Definition A pharmacist with specialised training in anthroposophic pharmacy or a person with a doctorate in pharmacy, and knowledge, experience and skills in the specialized area of anthroposophic pharmacy and competence in counselling on AMPs. Entrance requirements Category 1 – no prior training in health care: Training in conventional pharmacy, followed by relevant registration Category 2 – prior training in conventional health care: Registered pharmacist or doctorate in pharmacy Category 3 – prior training in TCI: Registered TCI pharmacist or doctorate in TCI pharmacy will be considered for anthroposophic pharmacy training according to national training standard.5 5 Training of ISCED level 7 – Master’s or equivalent (23). 12 Training components 1. Anthroposophic understanding of the human being and nature 2. Anthroposophic understanding of health and disease 3. Learning outcomes specific to anthroposophic pharmacy 4. Professionalism, collaboration, pharmaceutical regulation, research Learning outcomes 1. Anthroposophic understanding of the human being and nature ‚ Understand the human being as a dynamic equilibrium of functional systems as defined in AM. 2. Anthroposophic understanding of health and disease ‚ Understand the concepts of health and disease in AM. ‚ Identify and approach the individual’s problems within the anthroposophic concept of the human being and disease. 3. Learning outcomes specific to anthroposophic pharmacy ‚ Identify processes in nature with the Goethean observation method. ‚ Describe minerals, plants and zoological products used in AMPs, their indications, dosage, therapy modality, side-effects, precautions, contraindications and drug interactions. ‚ Describe the substances and manufacturing processes of anthroposophic pharmacy and their principles; identify the rationale for using an AMP for a given pathology. ‚ Evaluate the appropriateness of the individual anthroposophic drug therapy and therapeutic problems, including appropriate choice of drug, posology and possible interactions and side-effects. ‚ Effectively explain and communicate with the individual about his/her health problems and anthroposophic medication and possible further measures in their lifestyle. ‚ Relate the findings of the anthroposophic medical understanding of substances in order to choose the right AMPs for minor disorders. ‚ Perform compounding of AMPs for minor disorders and according to prescription. 4. Professionalism, collaboration, pharmaceutical regulation, research ‚ Communicate and collaborate with other health-care workers with specialised training in AM. ‚ Participate in research on AMP and other aspects of AM. ‚ Follow research and developments in AM and anthroposophic pharmacy, and integrate findings into daily practice. ‚ Explain the different pharmacopoeias that describe quality standards applicable to AMP. ‚ Identify relevant legislation on AMPs on the market. For a sample curriculum, see Annex 1. Graduation criteria General criteria: ‚ Completion of training curriculum, including project work ‚ At least 1 year of work at a pharmacy, hospital pharmacy or pharmaceutical company (with or without AM) 13 ‚ Passed examination or equivalent evaluation Examination comprises: ‚ Assessment of project work, and ‚ Assessment of achievement of the learning outcomes 2.3.4 Dentist with specialised training in anthroposophic dentistry Definition Dentists with specialised training in anthroposophic dentistry are fully qualified dentists trained to extend the clinical and therapeutic resources of conventional dentistry with anthroposophic knowledge. Dentists with specialised training in anthroposophic dentistry approach oral health in an integrative perspective to prevent and heal diseases of the orofacial system and to maintain health by stimulating the individual’s own activity and self-healing potential. Entrance requirements Category 1 – no prior training in health care: Training as a conventional dentist, followed by relevant licensing or registration. Dentistry students can begin taking AM courses during their studies. Category 2 – prior training in conventional health care: Registered dentist Category 3 – prior training in TCI: Not applicable Training components 1. Anthroposophic understanding of the human being and nature 2. Anthroposophic understanding of health and disease 3. Learning outcomes specific to anthroposophic dentistry 4. Professionalism, collaboration, patient rights, research Learning outcomes 1. Anthroposophic understanding of the human being and nature ‚ Be aware of the main concepts of the anthroposophic understanding of the human being and its relation to nature. ‚ Develop a connection with nature and with the substances at the origin of important anthroposophic medications. 2. Anthroposophic understanding of health and disease ‚ Assess oral and overall health of the individual, and correlate it with the concepts of AM, including the formative forces of the human being, the threefold nature of the human organism, the seven life processes and 12 senses and with biographical development. ‚ Take into account the spiritual dimension of the individual in the treatment and, when appropriate, discuss this with the individual. 3. Learning outcomes specific to anthroposophic dentistry ‚ Establish and manage a therapeutic plan for orofacial diseases encountered in general and specialized dental practice according to anthroposophic dentistry principles; prescribe AMPs and anthroposophic therapies according to the therapeutic plan, ensuring appropriate use and in the light of side-effects and contraindications. 14 ‚ Provide relief from pain, phobia and anxiety during dental treatment of dysfunctions and oral pathologies, integrating resources from AM. ‚ Support the individual in achieving healthy lifestyles and inner balance, contributing to stimulation of the organism’s self-healing forces. ‚ Integrate the anthroposophic perspective into all conventional dentistry procedures and specialties in prevention, treatment, rehabilitation and use of adequate dental materials. 4. Professionalism, collaboration, patient rights, research ‚ Interact with other AM trained health workers from a patient-centred perspective. ‚ Use resources from AM for integrative health promotion and community health projects. ‚ Explain the scientific fundamentals and research methods of AM. For a sample curriculum, see Annex 1. Graduation criteria General criteria: ‚ Completion of training curriculum ‚ Completion of project work and three case reports ‚ Passed examination or equivalent evaluation Examination comprises: ‚ Assessment of project work, and ‚ Presentation of at least one case report, and ‚ Assessment of achievement of learning outcomes 2.3.5 Psychotherapist with specialised training in anthroposophic psychotherapy Definition Anthroposophic psychotherapy is based on both conventional psychotherapy approaches and skills and anthroposophic knowledge of the human being. The anthroposophic differentiation between soul and spirit and understanding of biographical development add perspectives to psychotherapeutic evaluation and therapy. Entrance requirements Category 1 – no prior training in health care: Training as a conventional physician, psychologist or counsellor, followed by post-graduate training and state registration to practise psychotherapy Category 2 – prior training in conventional health care: Conventional physician, psychologist or counsellor with state registration to practise psychotherapy Category 3 – prior training in TCI: TCI practitioner with post-graduate training and state registration to practise psychotherapy Training components 1. Anthroposophic understanding of the human being and nature 2. Anthroposophic understanding of health and disease 3. Learning outcomes specific to anthroposophic psychotherapy 4. Professionalism, collaboration, patient rights, research 15 Learning outcomes 1. Anthroposophic understanding of the human being and nature ‚ Be aware of the fundamentals of the anthroposophic understanding of the human being and the healthy development of body, soul and spirit. 2. Anthroposophic understanding of health and disease ‚ Establish a differentiated evaluation of the individual, taking into account physical, etheric, astral and “I”-organization and the individual’s biographical development. 3. Learning outcomes specific to anthroposophic psychotherapy ‚ Identify the individual’s need for therapeutic intervention and the individual’s own resources. ‚ Design a psychotherapeutic treatment plan. ‚ Use the spectrum of anthroposophic psychotherapeutic methods, observing safety precautions and contraindications appropriately. ‚ Include the intentions and preferences of the informed individual in diagnostic and therapeutic decisions, prioritize procedures and treatments that reinforce the individual’s own activity and self-healing capacity. ‚ Take into account the spiritual dimension of the individual in the treatment plan and, when appropriate, possible and desired, discuss this with the individual. ‚ Accompany, evaluate and adapt the therapy to the course of illness, and document the treatment course. 4. Professionalism, collaboration, patient rights, research ‚ Contribute to a multi-disciplinary anthroposophic treatment approach. ‚ Handle countertransferential self-knowledge and knowledge of the anthroposophic approach to the inner development of the therapist. ‚ Explain the scientific fundamentals and research methods of AM and anthroposophic psychotherapy; keep up to date with research and research methods in anthroposophic psychotherapy, and integrate research results into clinical practice. For a sample curriculum, see Annex 1. Graduation criteria General criteria: ‚ Completion of training curriculum ‚ Completion of project work and three case reports ‚ Completion of mentored practice ‚ Passed examination or equivalent evaluation Examination comprises: ‚ Assessment of project work, and ‚ Assessment of achievement of learning outcomes, and ‚ Presentation of at least one case report 16 2.4 Training of anthroposophic therapists 2.4.1 Eurythmy therapist Definition Eurythmy therapy is a movement therapy that transforms the formative forces in speech and music into therapeutic movement exercises in order to harmonize and regulate body, soul and spirit. The aim of eurythmy therapy is to revitalize and regulate natural functions of the human organism by specific movement exercises and to promote autonomy and self-actualization. The eurythmy therapist chooses movement exercises according to imbalances observed in the individual and the individual’s own resources, in accordance with the anthroposophic treatment plan. Entrance requirements Category 1 – no prior training in health care (main entry category): Eurythmy therapy training: Entrance requirement is high-school diploma or equivalent. Should take place in conjunction with complete training in general eurythmy. General eurythmy training: Includes training in the anthroposophic understanding of the human being; basic anatomy, embryology and physiology; and eurythmy as a movement art. Training prepares graduates to work as eurythmists in the performing arts and is the basic training for a eurythmy teacher in Waldorf schools or a eurythmy therapist. Category 2 – prior training in conventional health care: Health workers may receive credit towards the general medical knowledge component but should still undergo general eurythmy training (as outlined for category 1) in conjunction with eurythmy therapy training. Category 3 – prior training in TCI: TCI health workers may receive credit towards the general medical knowledge component but should still undergo general eurythmy training (as outlined for category 1) in conjunction with eurythmy therapy training. Training components 1. General medical knowledge, including scientific methods and fundamentals of medicine 2. Anthroposophic understanding of the human being and nature 3. Anthroposophic understanding of health and disease 4. Learning outcomes specific to eurythmy therapy 5. Professionalism, collaboration, patient rights and research Learning outcomes 1. General medical knowledge including scientific methods and fundamentals of medicine ‚ Demonstrate adequate knowledge of anatomy, physiology, pathology and therapy for common diseases. 2. Anthroposophic understanding of the human being and nature (covered during general eurythmy studies) 3. Anthroposophic understanding of health and disease ‚ Establish a diagnosis of imbalances in the four formative forces and the threefold nature of the individual by observing movements. 17 Learning outcomes specific to eurythmy therapy 1. Theoretical fundamentals of movement therapy ‚ Understand the principles of movement and how the four formative forces and the threefold nature of the human being express themselves through movement. ‚ Understand changes in movement with illness and injuries. ‚ Compare other movement therapies with eurythmy therapy. 2. General study of movement ‚ Consciousness of one’s own movements as a whole. ‚ Ability to transform eurythmy as an art into eurythmy therapy. ‚ Ability to express oneself in posture and movement. ‚ Objective observation of one’s own movement in space. 3. Methodical practice of eurythmy therapy in specific areas of medicine ‚ Conduct exercises in the main disease areas so that they act on disease processes and activate self-healing capacities, observing safety precautions and possible contraindications. ‚ Use individual creative ability in the therapeutic process. 4. Eurythmy therapy diagnostics, documentation and therapy plan and process ‚ Identify the individual’s resources and need for therapeutic intervention. ‚ Establish therapy goals and a treatment plan. ‚ Implement, adapt, document and evaluate a treatment plan. ‚ Develop a therapeutic attitude and orientation. 5. Prevention and rehabilitation ‚ Detect a tendency to illness from observation of the individual’s movements. ‚ Identify and activate the individual’s own resources and propose preventive eurythmy measures. ‚ Provide eurythmy rehabilitation measures, including post-operative exercises and exercises after physical or mental trauma. 6. General artistic education ‚ Demonstrate basic artistic skills in sculpture, music and speech. Professionalism, collaboration, patient rights and research: ‚ Establish and maintain a trusting therapeutic relationship. ‚ Communicate appropriately and collaborate effectively in a therapeutic team. ‚ Reflect on own actions and deal with mistakes. ‚ Apply research findings from theory to practice. 18 For a sample curriculum, see Annex 1. Graduation criteria General criteria: ‚ Successful completion of general eurythmy training ‚ Satisfactory evaluation after each training module ‚ Completion of mentored practice ‚ Completed project work ‚ Passed examination or equivalent evaluation Examination comprises: ‚ Evaluation of project work, and ‚ Assessment of achievement of learning outcomes 2.4.2 Anthroposophic arts therapist Definition Anthroposophic arts therapy is based on treatment through artistic means and processes, AM knowledge and a therapeutic relationship. Each art has its own media, processes and therapeutic effects. The anthroposophic arts therapist is qualified to use artistic media, art concepts and techniques in therapeutic processes and to inspire the individual to engage creatively with the process of their illness and access their own resources for healing. The anthroposophic arts therapist specializes in one or more of four modalities: painting and drawing; sculpture; music and singing; and/or speech and drama. Entrance requirements Category 1 – no prior training in health care (main entry category): High-school diploma or equivalent. Successful artistic competence entry assessment Category 2 – prior training in conventional health care: Practitioners with (conventional) arts therapy degree or health workers can obtain credits for relevant previous training units, as applicable. Category 3 – prior training in TCI: TCI health workers or TCI arts therapists can obtain credits for relevant previous training units, as applicable. Training components 1. General medical knowledge, including scientific method and fundamentals of medicine and psychology 2. Anthroposophic understanding of the human being and nature 3. Anthroposophic understanding of health and disease 4. Learning outcomes specific to anthroposophic arts therapy 5. Professionalism, collaboration, patient rights and research Learning outcomes 1. General medical knowledge, including scientific methods and fundamentals of medicine and psychology ‚ Demonstrate adequate knowledge of general medical principles (anatomy, physiology, pathology, developmental disorders) as well as the theories of health and illness and the current state of medicine, including psychology, and apply medical terminology adequately. 19 2. Anthroposophic understanding of the human being and nature ‚ Present the anthroposophic understanding of the human being. ‚ Explain anthroposophic understanding of human development. ‚ Independently train the capacity to explore the anthroposophic conception of the world and the human being. 3. Anthroposophic understanding of health and disease ‚ Observe and describe the individual phenomenologically according to physical appearance, life forces, expression of thoughts, feelings and volition (will), personality and personal initiative, current complaints and resources. ‚ Consider the disease in the context of the individual’s biographical experience, and assess biographical development in the light of anthroposophic biography work. ‚ Distinguish between various approaches in AM, psychiatry and psychotherapy. 4. Learning outcomes specific to anthroposophic arts therapy ‚ Demonstrate an adequate level of artistic competency in a professional field practically and theoretically (painting and drawing; sculpture; music and singing; speech and drama). Reflect on and assess own artistic skills and expertise. ‚ Assess art history and the historical context of the profession. ‚ Determine how art interacts with human physiology, soul and spirit; experience and determine the specific elements in artistic processes (e.g. polarity, metamorphosis, inversion/eversion) as expressions of thought, feeling and volition (will). ‚ Professionally apply specific artistic elements for therapeutic effect, and support the individual in his or her creative expression as an individual: – Painting and drawing: use of e.g. material, colours, forms, motives, dynamics – Sculpture: use of e.g. surfaces, shapes, forms, spacing – Music (instrument playing) and singing: use of e.g. different tone and sound qualities, melody, rhythm, dynamics – Speech and drama: use of e.g. sounds, words, phrases, metrics, rhythms, dialogue ‚ Identify and differentiate signs of somatic, psychosomatic and psychiatric disorders, developmental disorders, coping and spirituality, biographical crises and group dynamics and possible contraindications for art therapy. ‚ Synthesize the observations and information obtained into an artistic-therapeutic assessment. ‚ Analyse and define an individual’s need for therapy; establish and implement a treatment plan through dialogue, including the intentions and preferences of the informed individual. ‚ Use the patient–therapist relationship therapeutically. ‚ Establish follow-up and evaluation of the treatment. ‚ Write detailed therapeutic reports. ‚ Assess the health-creating effects of anthroposophic arts therapy in health promotion and disease prevention. 5. Professionalism, collaboration, patient rights and research ‚ Lead professional conversations, and recognize transference and counter-transference in the therapeutic context; deal with projection and resistance appropriately. ‚ Reflect on the therapeutic process. ‚ Understand the relevance of supervision and, if necessary, ask for it. ‚ Demonstrate competence in stress management and improvement of personal resilience. 20 ‚ Experience the principles of other anthroposophic therapies and their relation to one’s own professional field. ‚ Develop and implement therapy plans in collaboration with other medical professionals. ‚ Understand and apply research methods and continuous professional development of anthroposophic arts therapy. For a sample curriculum, see Annex 1. Graduation criteria General criteria (to be aligned with national requirements for conventional arts therapy degrees, as applicable): ‚ Satisfactory evaluation of the learning outcomes after each training module ‚ Completion of mentored practice ‚ Written project work, including one case report, demonstrating adequate competence in anthroposophic arts therapy ‚ Passed examination or equivalent evaluation Examination comprises: ‚ Presentation of project work, and ‚ Assessment of achievement of learning outcomes 2.4.3 Anthroposophic body therapist Definition Anthroposophic body therapies are based on both conventional body therapeutic approaches and anthroposophic knowledge of the human being. The aim is to strengthen and balance the organism as a whole: strengthen the physical body, stimulate life processes (etheric organization), balance the soul life (astral organization) and improve the warmth organism (“I”-organization). The anthroposophic body therapist provides one or more anthroposophic body therapy modalities, such as rhythmical massage therapy, oil dispersion bath therapy, Simeon Pressel massage therapy and spacial dynamics. Entrance requirements Category 1 – no prior training in health care: Conventional body therapy training leading to a license, registration or certification for physical examination or treatment of individuals (“license to touch”).6 Category 2 – prior training in conventional health care: Any health practitioner duly licensed, registered or certified to physically examine or treat individuals (“license to touch”) may enter an anthroposophic body therapies training programme. Category 3 – prior training in TCI: Any TCI practitioner duly licensed, registered or certified to physically examine or treat individuals (“license to touch”) may enter an anthroposophic body therapies training programme. 6 At the time of publication of this document there was no separate anthroposophic body therapy training programme that led to qualification to touch individuals. Once such a programme exists, students will be able to enter at category 1. 21 Training components 1. Anthroposophic understanding of the human being and nature 2. Anthroposophic understanding of health and disease 3. Learning outcomes specific to anthroposophic body therapies 4. Professionalism, collaboration, patient rights and research Learning outcomes: 1. Anthroposophic understanding of the human being and nature ‚ Describe the anthroposophic understanding of the human being and nature. 2. Anthroposophic understanding of health and disease ‚ Assess the individual’s four formative forces and threefold nature through phenomenological observation and touch. 3. Learning outcomes specific to anthroposophic body therapies ‚ Treat common disease situations with one or more of anthroposophic body therapy modalities. ‚ Plan, implement, adapt and evaluate treatment processes, observing safety precautions and possible contraindications. ‚ Use anthroposophic body therapies for preventive purposes. 4. Professionalism, collaboration, patient rights and research ‚ Demonstrate an appropriate inner attitude based on AM in the therapeutic relationship. ‚ Develop reflective self-perception and inner development as the basis of continuing professional development. ‚ Contribute to inter-professional teamwork with other AM trained health workers. ‚ Establish a trusting therapeutic relationship and shared decision-making with the individual based on the concept of the human being as a spiritual and developing being. ‚ Understand the organizational aspects of practice management and patient safety, and know how to deal with errors and complaints. ‚ Understand research methods in AM, and demonstrate basic skills in writing and presenting anthroposophic case reports. For a sample curriculum, see Annex 1. Graduation criteria General criteria: ‚ Completion of training curriculum, including project work ‚ Completion of mentored practice ‚ Passed examination or equivalent evaluation Examination comprises: ‚ Assessment of achievement of learning outcomes in oral and practical examination 22 23 3 Safety issues 3.1 General precautions and contraindications to the use of anthroposophic medicinal products Anthroposophic medicinal products (AMP) are medicinal products that are conceived, developed and produced in accordance with the anthroposophic knowledge of the human being, nature, substance and pharmaceutical processing. Starting materials may be prepared from mineral, botanical, zoological or chemical substances. AMPs are produced according to anthroposophic and homeopathic manufacturing methods as described in various pharmacopoeias and in the Anthroposophic Pharmaceutical Codex. Anthroposophic medicinal products are used in accordance with the principles of anthroposophic medicine. Regulations applied to anthroposophic medicinal products may vary from country to country and by the types of products. Anthroposophic training of physicians, pharmacists, dentists, nurses, midwives and pharmacists includes the safety of AMPs for internal and external use according to knowledge of botany and phytopharmacology. Anthroposophic body therapists are trained in the safety of AMPs for external use. Training also includes inquiry into the individual’s use of conventional, AM and other TCI treatments for consideration of potential interactions and side-effects. The training includes understanding of the effects, dosage, types of therapy, possible side-effects, precautions, drug interactions and contraindications of AMPs. AM practitioners are expected to take a medication history, including hypersensitivity, previous adverse drug reactions and use of other medications, as appropriate, know where to obtain up-to-date information on AMP safety, know how to engage patients and their families (24), know how to deal with side-effects and know how to report adverse drug reactions as part of pharmacovigilance in accordance with the regulations applied to the anthroposophic medicinal products in the country (21,25,26) or patient safety incident reporting and learning systems. Examples of sources of information on the safety of AMPs are mandated safety information (such as manufacturers’ packet inserts) and the Vademecum of anthroposophic medicines, which describes AMPs and their use based on systematic collection of therapeutic experiences from physicians with specialised training in AM worldwide and is available in several languages (27). The safety of medicines for external applications by nurses is available online (www.vademecum.org). All the appropriate sources available should be consulted for safety information, including reports of studies in phytomedicine. AM practitioners should be aware of known side-effects and monitor the individual for possible adverse reactions, which are rare potentially known or unknown side-effects of AMPs (12,21,22). The quality of finished AMPs is assured by appropriate adherence of AMP manufacturers to the recognized pharmacopoeias (20) and to the requirements of good manufacturing practice (28,29). Pharmacists with specialised training in anthroposophic pharmacy should observe the quality requirements applicable to compounding in their country when preparing of AMPs for an individual client, and other practitioners licensed to compound medications (depending on legislation) should observe the same requirements. 24 3.2 Patient safety, general precautions and contraindications to anthroposophic therapeutic practice All AM training programmes include patient safety as applicable to anthroposophic therapeutic practice, building on the basic patient safety concepts and principles, including safety culture, hand hygiene, medication safety, patient safety incident reporting and learning systems, risk management, effective teamwork and communication, among others (30,31). Practitioners of anthroposophic nursing, midwifery and anthroposophic body therapy should be aware of and observe the indications, precautions and contraindications of external applications in certain risk groups, including pregnant women and in people with skin conditions such as open wounds, skin infections and reduced skin sensitivity (32,33). In addition, practitioners of anthroposophic body therapy that includes hydrotherapy (e.g. oil dispersion bath therapy) should be aware of and observe general precautions and contraindications to hydrotherapy such as safety screening for infections, physiological effects of immersion, risks related to fear of water (34). 25 References 1. Busche P, Rordorf C, Bergt J, Weinzirl J. Ärzteausbildung Arlesheim. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):185–189. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21090-DE 2. Edelhäuser F, Hirt L, Holtermann C, Neunert G, Soldner G, Steinebach C, Werthmann P. Perspektiven schaffen: Die Akademie Anthroposophische Medizin GAÄD. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):226–231. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21097-DE 3. Edelhäuser F, Scheffer C, Lampe N, Hentschel V. Berufsbegleitendes Ärzteseminar für Anthroposophische Medizin (BÄfAM) in Herdecke. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):178–184. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21089-DE 4. Feldmann J. Ärzteseminar Havelhöhe – Berufsbegleitende Grundlagenausbildung. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):174–177. DOI: https://doi.org/10.14271/ DMS-21088-DE 5. Glöckler M, Langhammer S. Das International Postgraduate Medical Training (IPMT). Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):236–242. DOI: https://doi.org/10.14271/ DMS-21099-DE 6. Husemann A. Vollzeitausbildung in der Eugen-Kolisko-Akademie. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):190–193. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21091-DE 7. Scheffer C, Edelhäuser F, Tauschel D. Integriertes Begleitstudium Anthroposophische Medizin (IBAM) an der Universität Witten/Herdecke. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):194–199. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21092-DE 8. Scheffer C, Tauschel D, Neumann M, Lutz G, Cysarz D, Heusser P, & Edelhäuser F (2012). Integrative medical education: educational strategies and preliminary evaluation of the Integrated Curriculum for Anthroposophic Medicine (ICURAM). Patient education and counseling 2012; 89(3):447–454. DOI : https://doi.org/10.1016/j.pec.2012.04.006 9. Szőke H, van der Bie G, Hegyi G, Saahs C, Sterner A, Sterner M. Anthroposophisch-medizinische Ausbildung in Ungarn. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):243–249. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21100-DE 10. Steiner R. Spiritual science and medicine: Twenty lectures given in Dornach from 21st March to 9th April, 1920. Hudson (NY): SteinerBooks; 1980. 11. Steiner R, Wegman I. Fundamentals of therapy. Bilingual edition, New York City (NY): Mercury Press; 2000. 12. Kienle GS, Kiene H, Albonico HU. Anthroposophic medicine: Effectiveness, utility, costs, safety. New York City (NY): Schattauer; 2006. 13. Kienle GS, Albonico HU, Baars E, Hamre HJ, Zimmermann P, Kiene H. Anthroposophic medicine: an integrative medical system originating in Europe. Glob Adv Health Med. 2013;2(6):20–31. DOI: https://doi.org/10.7453/gahmj.2012.087 14. Heusser P. Anthroposophy and science: An introduction. Bern: Peter Lang; 2016. 15. Steiner R. Goethean science. New York City (NY): Mercury Press; 1988. 16. Girke M. Internal medicine: Foundations and therapeutic concepts of anthroposophic medicine. 2nd ed. Berlin: Salumed Verlag; 2016. 17. Evans M, Rodger I. Healing for body, soul and spirit: An introduction to anthroposophic medicine. Edinburgh: Floris Books; 2017. 26 18. Baars EW, Hamre HJ. Whole medical systems versus the system of conventional biomedicine: A critical, narrative review of similarities, differences, and factors that promote the integration process. Evid Based Complement Alternat Med. 2017:13. DOI: https://doi.org/10.1155/2017/4904930 19. Anthroposophic medicine statement on vaccination. Dornach: International Federation of Anthroposophic Medical Associations; 2019 (https://www.ivaa.info/ anthroposophic-medicine-statement-on-vaccination/). 20. International Association of Anthroposophic Pharmacists. Anthroposophic pharmaceutical codex. 4.2 ed. Stuttgart: Wissenschaftliche Verlagsgesellschaft; 2020 (https://iaap-pharma.org/apc). 21. Hamre HJ, Glockmann A, Heckenbach K, Matthes H. Use and safety of anthroposophic medicinal products: An analysis of 44,662 patients from the EvaMed pharmacovigilance network. Drugs Real World Outcomes. 2017;4(4):199–213. DOI: https://doi.org/10.1007/s40801–017–0118–5 22. Hamre HJ, Kiene H, Ziegler R, Troger W, Meinecke C, Schnurer C et al. Overview of the publications from the Anthroposophic Medicine Outcomes Study (AMOS): A whole system evaluation study. Glob Adv Health Med. 2014;3(1):54–70. DOI: https://doi.org/10.7453/gahmj.2013.010 23. International standard classification of education, 2011. Montreal: UNESCO Institute for Statistics; 2012 (http://uis.unesco.org/en/topic/international-standard-classification-education-isced). 24. 5 Moments for Medication Safety. WHO/HIS/SDS/2019.4. Geneva: World Health Organization; 2019 (https://www.who.int/publications/i/item/WHO-HIS-SDS-2019.4). 25. The safety of medicines in public health programmes: pharmacovigilance, an essential tool. Geneva: World Health Organization; 2006 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/43384). 26. WHO guidelines on safety monitoring of herbal medicines in pharmacovigilance systems. Geneva: World Health Organization; 2004 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/43034). 27. Gesellschaft Anthroposophischer Ärzte in Deutschland GAÄD. Vademecum of anthroposophic medicines. 3rd English ed. Berlin: Der Merkurstab, J Anthroposophic Med; 2017. 28. WHO Expert Committee on Specifications for Pharmaceutical Preparations. WHO good manufacturing practices for pharmaceutical products (WHO Tech Rep Ser. No. 986). Geneva: World Health Organization; 2014:Annex 2 (https://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/112733/ WHO_TRS_986_eng.pdf?sequence=1). 29. WHO guidelines on good manufacturing practices (GMP) for herbal medicines. Geneva: World Health Organization; 2007 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/43672). 30. Patient safety curriculum guide: Multi-professional edition. Geneva: World Health Organization. 2011 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/44641). 31. Guidelines on core components of infection prevention and control at the national and acute health care facility level. Geneva: World Health Organization; 2016 (https://apps.who.int/iris/ handle/10665/251730). 32. Heine R. Anthroposophic nursing practice. Hudson (NY): SteinerBooks; 2020. 33. International Forum for Anthroposophic Nursing. Vademecum external applications in nursing [website]. (https://www.pflege-vademecum.de/index.php) 34. Australian Physiotherapy Association. Australian guidelines for aquatic physiotherapists working in and/or managing hydrotherapy pools. Camberwell, Victoria: Australian Physiotherapy Association; 2015. (https://australian.physio/sites/default/files/tools/Aquatic_Physiotherapy_ Guidelines.pdf) 27 Bibliography Gesellschaft Anthroposophischer Ärzte in Deutschland GAÄD. Vademecum of anthroposophic medicines. 3rd English edition. Berlin: Der Merkurstab, J Anthroposophic Med. 2017. Batschko EM, Dengler S. Practical book of rhythmical massage therapy. Frankfurt: Info 3 Verlag; 2019. Girke M. Internal medicine: Foundations and therapeutic concepts of anthroposophic medicine. Berlin: Salumed-Verlag; 2016. Heine R. Anthroposophic nursing practice. Hudson (NY): SteinerBooks; 2020. Heusser P. Anthroposophy and science: An introduction. Bern: Peter Lang; 2016. Meyer U, Pedersen PA. Anthroposophische Pharmazie: Grundlagen, Herstellprozesse, Arzneimittel. [Anthroposophic pharmacy: basics, manufacturing processes, medicinal products]. Berlin: Salumed-Verlag; 2016. Rohen JW. Functional morphology: The dynamic wholeness of the human organism. Ghent (NY): Adonis Press; 2007. Selg P. Rudolf Steiner, life and work. Volumes 1–7. Hudson (NY): SteinerBooks; 2019. Soldner G, Stellman HM. Individual paediatrics: Physical, emotional and spiritual aspects of diagnosis and counseling, 4th edition. Stuttgart: MedPharm; 2014. van der Bie G, Huber M. Foundations of anthroposophical medicine: A training manual. Edinburgh: Floris Books: 2003. 28 Annex 1. Sample curricula and distribution of training hours In this annex, 45 min are considered equivalent to one training hour, the total training and practice hours are thus multiples of 45 minutes. The course work includes time for contact and for independent work. Anthroposophic accreditation of training sites may be obtained from the international organization for each AM discipline. Further information can be obtained from the Medical Section of the Goetheanum. Table A1.1 Physician with specialised training in anthroposophic medicine: Subject No. of hours7 1. Anthroposophic understanding of the human being and nature 1.1 Anthroposophic understanding of the human being 70 The four formative forces of the human being Development of the formative forces over a lifetime The functional threefold nature of the human organism and the interaction of threefold and fourfold natures Polarities in the human constitution Spiritual dimension of the human being 1.2 Nature and mankind 40 Minerals, metals, plants and animals Goethean observation of phenomena as an epistemological method The four classical elements (“earth”, “water”, “air”, “warmth”) The tria principia The seven life processes The relationship between nature and the human being 2. Anthroposophic understanding of health and disease Physical, mental and spiritual health Central pathophysiological processes: Acute and chronic inflammation; allergies and autoimmune diseases Degenerative and oncological diseases 140 Disorders of early development and living with disability Extended, anthroposophic understanding of central organs and systems, including: heart and circulatory system; respiratory tract; gastro-intestinal tract, liver–gallbladder system; genitourinary system; endocrine system; neurosensory system; immune system; musculoskeletal system (spine, joints, muscles and ligaments) Common disease presentations and their treatment principles Common psychiatric diseases, in particular anxiety, sleep and depressive disorders 7 The course workload of 500 h is divided into 250 h contact time and 250 h independent work. The distribution of training hours was agreed by the international conference of the boards of anthroposophic physician associations in 2017. 29 Subject No. of hours7 3. Anthroposophic therapy8 3.1 Methods in anthroposophic medicine 70 Extended medical history, including the individual’s biographical development Assessment of the state of the individual’s four formative forces and seven life processes Determining the individual’s resources and therapeutic needs Planning and implementation of individualized integrative therapy Following up, evaluating and adjusting therapy 3.2 Therapies in anthroposophic medicine 90 Identifying medications and therapies based on the individual’s therapeutic needs; knowledge of commonly used minerals, plants and zoological products, formulatWions and dosage forms Principles of action of AMPs, indications and contraindications Basic knowledge of AMP preparation and pharmaceutical production processes External nursing applications and anthroposophic body therapies Knowledge of and basic experience with anthroposophic therapies, such as eurythmy therapy and anthroposophic arts therapy 4. Professionalism, collaboration, patient rights, research 4.1 Social issues and spiritual development 50 The anthroposophic path of medical–spiritual development (fundamentals, exercises, meditation) The therapeutic relationship: comprehensive observation, communication and counselling, taking into account the individual’s social context Shared decision-making with the individual and his/her relatives based on the concept of the human being as a spiritual and developing being Patient safety, including dealing with mistakes Professional and inter-professional teamwork Implications of the anthroposophic understanding of health and disease for public health and health promotion Regulatory background (marketing authorization, registration) and pharmacovigilance of AMPs Time management; financial aspects of anthroposophic medical practice 4.2 Research and science 40 Knowledge of scientific fundamentals and research methods in AM Basic capacity in writing and presenting an anthroposophic medical case report Ability to study the fundamental texts of AM Knowledge of and competence in using the anthroposophic medical literature Mentored practice 250 Project work (e.g. characterization of a disease pattern or a medication) 150 Preparation of three case reports 100 Total duration 1000 8 Additional hours on anthroposophic therapy included in mentored practice and project work 30 Table A1.2 Nurse with specialised training in anthroposophic nursing: Subject No. of hours 1.Anthroposophic understanding of the human being and nature 70 Four realms of nature, four elements, formative forces of the human being Body–soul–spirit, threefold nature of the human-being, tria principia The seven life processes, biographical rhythms, twelve senses The relationship between nature and the human being 2. Anthroposophic understanding of health and disease 70 Anthroposophic understanding of health and disease AMP and anthroposophic pharmacological processes Birth, disease and death in the context of the individual’s biographical experience Anthroposophic understanding of specific areas, including oncology, cardiology, paediatrics, obstetrics, geriatrics, palliative care 3. Concepts of anthroposophic nursing 130 Warmth, movement, rhythm, nutrition; nursing gestures; salutogenesis 4. Applied practice of anthroposophic nursing 200Rhythmical embrocation Compresses, poultices, baths, therapeutic washing Nursing diagnoses and nursing process 5. Professionalism, collaboration, patient rights, research 40 Research on external applications Collaboration with other health workers Implications for public health and health promotion Self-care, using art for mental health and inner development Mentored practice 150 Project work 70 Total duration 730 Table A1.3 Midwife with specialised training in anthroposophic midwifery Subject No. of hours 1. Anthroposophic understanding of the human being and nature 40 Four realms of nature, four elements, four formative forces of the human being Body–soul–spirit, threefold nature of the human being, tria principia Seven life processes, biographical rhythms, twelve senses Relationship between nature and the human being 2. Anthroposophic understanding of health and disease 80 Anthroposophic understanding of health and disease Changes in the formative forces and threefold nature during pregnancy, birth and postpartum; life at the threshold of birth and death AM perspectives on gynaecology, paediatrics, anaesthesia and nursing 31 Subject No. of hours 3. Learning outcomes specific to anthroposophic midwifery 100 Salutogenesis and support for self-competence of a healthy woman during pregnancy, birth and postpartum periods Assessment of the individual’s four formative forces and threefold nature Use of AMPs in midwifery, including side-effects and contraindications 4. Applied practice of anthroposophic midwifery 250Midwifery care of woman and child, handling changes in four formative forces and threefold nature; positioning, movements, breastfeeding care Rhythmical embrocation, baths, compresses, poultices 5. Professionalism, collaboration, patient rights, research 40 Research methods in anthroposophic midwifery Collaboration with other health and social workers The therapeutic relationship, shared decision-making Team and self-care for mental health and inner development Mentored practice 150 Project work 70 Total duration 730 Table A1.4 Pharmacist with specialised training in anthroposophic pharmacy Subject No. of hours 1. Anthroposophic understanding of the human being and nature Understanding of substance: four elements, four realms of nature (plants, mineral, animal, human), cosmic forces, tria principia, types of etheric forces 50 Anthroposophic understanding of the human being 25 2. Anthroposophic understanding of health and disease Health and disease, principles of therapy, anthroposophic therapy methods 25 3. Learning outcomes specific to anthroposophic pharmacy Pharmaceutical processes in the preparation of AMPs: steps of warmth, rhythmic processes, potentizing, metal preparations, vegetabilized metals, pharmaceutical compositions, organ preparations, dosage forms 105 Indications of AMP for common medical conditions. Advice to individuals on minor diseases. Appropriate use, side-effects, contraindications 80 Biodynamic agriculture and medicinal plants, nutrition and health 20 4. Professionalism, collaboration, pharmaceutical regulation and research Regulation of AMPs and other TCI medicinal products in different countries. Pharmacovigilance. Research and development of AMPs. AM as compared with other TCI systems. 50 Practical observation in nature, Goethean observation exercises 45 Mentored practice 100 Project work 100 Total duration 600 32 Table A1.5 Dentist with specialised training in anthroposophic dentistry Subject No. of hours 1. Anthroposophic understanding of the human being and nature 60 2. Anthroposophic understanding of health and disease 60 3. Learning outcomes specific to anthroposophic dentistry 130 Concepts and practice of anthroposophic, integrative dentistry Understanding and use of anthroposophic and other TCI medicinal products, including side-effects and contraindications. Eurythmy therapy, anthroposophic arts therapy (focus on speech therapy), anthroposophic body therapies and nutrition counselling 4. Professionalism, collaboration, patient rights, public health 50 Dentistry and orthodontics in relation to education, including Waldorf education Public health and health promotion for healthy nutrition and adequate dental hygiene The anthroposophic path of medical–spiritual development (fundamentals, exercises, meditation) Shared decision-making with the individual based on the concept of the human being as a spiritual and developing being Mentored practice 100 Project work and preparation of three case reports 100 Total duration 500 Table A1.6 Psychotherapist with specialised training in anthroposophic psychotherapy Subject No. of hours 1. Anthroposophic understanding of the human being and nature 100 2. Anthroposophic understanding of health and disease Pathogenesis and pathology in childhood and adulthood – developmental disorders 100 Pathogenesis of psychological disorders in relation to imbalances and disruptions of physiological functions 100 3. Learning outcomes specific to anthroposophic psychotherapy Psychotherapeutic tools and multi-disciplinarity in psychotherapeutic approaches, including indications and contraindications 230 4. Professionalism, collaboration, patient rights, research 70 Mentored practice, case presentations, intercollegial intervision and study groups 150 Individual mentoring and supervision, interdisciplinary supervision groups 100 Preparation of three written case reports and one written project 150 Total duration 1000 33 Table A1.7 Eurythmy therapist: Subject No. of hours 1. General medical knowledge, including scientific methods and fundamentals of medicine (basic anatomy, embryology, physiology already covered in general eurythmy training): 300 Development, form and function of the human organism Anatomy and physiology Diseases, psychiatric, psychosomatic and developmental disorders Medical history and diagnosis Hygiene, first aid 2. Anthroposophic understanding of health and disease: 100Anthroposophic understanding of health and disease (anthroposophic understanding of the human being and nature covered in general eurythmy training) 3. Learning outcomes specific to eurythmy therapy: 550 Study of movement and practice of eurythmy therapy Fundamentals of eurythmy therapy exercises Application of eurythmy therapy in main disease areas, including safety precautions and contraindications Treatment process, documentation and evaluation 4. Professionalism, collaboration, patient rights and research: 100 Methodological foundations Communication, conflict management, professional regulations and laws concerning therapists, social competences Professional collaboration, quality Internship: Observation and mentored practice 400 Project work 350 Total duration 18009 Table A1.8 Anthroposophic arts therapist: Subject No. of hours 1. General medical knowledge, including scientific methods and fundamentals of medicine and psychology: 350 Development, form and function of the human organism Anatomy and physiology Human development, education and psychology Diseases, psychiatric, psychosomatic and developmental disorders Hygiene, first aid 2. Anthroposophic understanding of the human being and nature 80 3. Anthroposophic understanding of health and disease 80 4. Learning outcomes specific to anthroposophic arts therapy: 1750Basic artistic competences required for the practice of arts therapy Using the artistic process therapeutically, observing indications and contraindications General observation and assessment procedures, planning therapies, therapeutic goals 9 Training duration in addition to training in general eurythmy (entry category 1) 34 Subject No. of hours 5. Professionalism, collaboration, patient rights and research 90 Professional behaviour, conversational techniques, conflict management, reflection and supervision. Legal context of professional practice: professional status, patient rights. Innovation and research in anthroposophic arts therapy Mentored practice 500 Project work 150 Total duration 3000 Table A1.9 Anthroposophic body therapist: Subject No. of hours 1. Anthroposophic understanding of the human being and nature 55 2. Anthroposophic understanding of health and disease 55 2. Learning outcomes specific to anthroposophic body therapies 525 Evaluation of the individual and therapy planning Principles and practice in one of the anthroposophic body therapies, including observation of safety issues and contraindications: rhythmical massage therapy; Simeon Pressel massage therapy; oil dispersion bath therapy; spacial dynamics, and others accredited by the medical section of the Goetheanum 3. Professionalism, collaboration, patient rights, research 65 Anthroposophic path of medical–spiritual development Therapeutic relationship Inter-professional teamwork Patient safety, dealing with medical errors and complaints Research methods and writing case reports Mentored practice 200 Project work 100 Total duration 1000 35 Table A1.10 Distribution of training hours in anthroposophic medicine for each discipline Disciplines Total no. of hours General medical knowledge, including scientific methods and fundamentals of medicine Anthropo- sophic understanding of the human being and nature, health and disease Learning outcomes specific to the therapeutic discipline Professionalism, collaboration, patient rights, research Concepts and practice specific to the modality Mentored practice and project work Physician 1000 Prerequisite 250 160 500 90 Nurse 730 Prerequisite 140 330 220 40 Midwife 730 Prerequisite 120 350 220 40 Pharmacist 600 Prerequisite 100 205 245 50 Dentist 500 Prerequisite 120 130 200 50 Psychotherapist 1000 Prerequisite 300 230 400 70 Eurythmy therapist 1800a 300 100 550 750 100 Anthroposophic arts therapist 3000 350 160 1750 650 90 Anthroposophic body therapist 1000 Prerequisite 110 525 300 65 a Additional training hours during general eurythmy training 36 Annex 2. Participants in the working group meeting, 15–17 December 2018 African Region Anna Medeleine Muller, Training facilitator, International Post-graduate Medical Training in Anthroposophical Medicine, Kwelera, South Africa Region of the Americas Adam Blanning, Training Director, Physicians’ Training Programmes, Association for Anthroposophic Medicine, United States of America Elizabeth Sustick, Vice-President, North American Anthroposophic Nursing Association, United States of America Iracema de Almeida Benevides, President, Brazilian Association of Anthroposophic Medicine, Brazil Iva Lloyd, President, World Naturopathic Federation, Canada Paulo R.S. Rocha, National Policy on Traditional, Complementary and Integrative Medicine, Primary Healthcare Department, Ministry of Health, Brazil South-East Asia Region Ishwar Basavaraddi, Director, WHO Collaborating Centre for traditional medicine, Morarji Desai National Institute of Yoga, Ministry of AYUSH, India Abhijit Chattopadhyay, Director, National Institute of Homeopathy, Ministry of AYUSH, India Kaewthaweesab Kan-anek, Consultant, Department of Thai Traditional and Complementary Medicine, Ministry of Public Health, Thailand European Region Thomas Breitkreuz, President, International Federation of Anthroposophic Medical Associations, Germany Matthias Girke, Head, Medical Section, School of Spiritual Science, Goetheanum, Switzerland Kirstin Kaiser, Lecturer in Speech Art and Speech Therapy, European Academy of Anthroposophic Art Therapies, Dornach, Switzerland Denis Koshechkin, Expert in complementary medicine, Health Care Committee of State Duma, St Petersburg, Russian Federation Elma Pressel, International Coordinator for Anthroposophic Body Therapy, International Coordination of Anthroposophical Medicine, Switzerland Henrik Szőke, Acting Head, Department of Complementary and Alternative Medicine, Faculty of Health Sciences, University of Pécs, Hungary 37 Kristian Schneider, International Coordination of Research and Training in Eurythmy Therapy, Medical Section, Goetheanum, Switzerland Tido von Schoen-Angerer, Dept of Pediatrics, Fribourg Cantonal Hospital, Switzerland Eastern Mediterranean Region Michel Daher, President, Lebanese Cancer Society; Vice-President, National Committee for Palliative Care, Lebanon Western Pacific Region Dyanan Puvanandran, Secretary, Traditional and Complementary Medicine Council, Ministry of Health, Malaysia Jing-Jing Wang, Director, Department of Pain management, Institute of Acupuncture and Moxibustion, China Academy of Chinese Medical Sciences, China Local secretariat, Havelhoehe Hospital, Berlin, Germany Ursula Bruckmann Harald Matthes Secretariat from Traditional, Complementary and Integrative Medicine, Service Delivery and Safety, WHO, Geneva Aditi Bana, Technical Officer Qin Liu, Technical Officer 38 Annex 3. Participants in the online consultation, 10–11 November 2020 Region of the Americas Adam Blanning, Training Director, Physicians’ Training Programmes, Association for Anthroposophic Medicine, United States of America Iracema de Almeida Benevides, President, Brazilian Association of Anthroposophic Medicine, Brazil European Region Elma Pressel, Coordinator for Anthroposophic Body Therapy, Medical Section, School of Spiritual Science, Goetheanum, Germany Rolf Heine, President, International Council of Anthroposophic Nursing Associations, Germany Thomas Breitkreuz, President, International Federation of Anthroposophic Medical Associations Board, Germany Georg Soldner, Deputy Head, Medical Section, School of Spiritual Science, Switzerland Tido von Schoen-Angerer, Dept of Pediatrics, Fribourg Cantonal Hospital, Switzerland WHO secretariat, Traditional, Complementary and Integrative Medicine, Department of Integrated Health Services, World Health Organization, Geneva, Switzerland Qi Zhang, Head Aditi Sharan, Consultant

Department of Integrated Health Services World Health Organization (WHO) Avenue Appia 20 – CH-1211 Geneva 27 – Switzerland WHO BENCHMARKS FOR TRAINING IN ANTHROPOSOPHIC MEDICINE

IVAA Rue du Trône 194 B-1050, Bruxelles, Belgium WHO-BENCHMARKS FÜR DIE AUSBILDUNG IN ANTHROPOSOPHISCHER MEDIZIN

WHO-BENCHMARKS FÜR DIE AUSBILDUNG IN ANTHROPOSOPHISCHER MEDIZIN WHO-Benchmarks für die Ausbildung in Anthroposophischer Medizin ISBN 9789464787498 (elektronische Version) ISBN 9789464787481 (Druckversion) © Internationale Vereinigung Anthroposophischer Ärztegesellschaften (IVAA) 2023 Diese Übersetzung wurde nicht von der Weltgesundheitsorganisation (WHO) erstellt. Die WHO ist nicht verantwortlich für den Inhalt oder die Richtigkeit dieser Übersetzung. Die englische Originalausgabe: WHO benchmarks for training in anthropo- sophic medicine. Geneva: World Health Organization; 2023. Licence: CC BY-NC-SA 3.0 IGO ist die verbindliche und gültige Ausgabe. Dieses übersetzte Dokument steht unter der Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 Lizenz (CC BY- NC-SA 3.0; https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/3.0). Unter den Bedingungen dieser Lizenz darf das Dokument für nicht-kommerzielle Zwecke kopiert, weiterverbreitet und angepasst werden, vorausgesetzt, es wird, wie unten angegeben, korrekt zitiert. Die Verwendung dieses Dokuments darf nicht den Eindruck erwecken, dass die WHO eine bestimmte Organisation, Produkte oder Dienstleistungen unterstützt. Die Verwendung des WHO-Logos ist nicht gestattet. Wenn Sie das Dokument bearbeiten, müssen Sie Ihr Werk unter derselben oder einer gleichwertigen Creative-Commons-Lizenz lizenzieren. Wenn Sie eine Übersetzung dieses Dokuments erstellen, sollten Sie den folgenden Haftungsausschluss zusammen mit der empfohlenen Zitierweise hinzufügen: "Diese Übersetzung wurde nicht von der Weltgesundheitsorganisation (WHO) erstellt. Die WHO ist nicht verantwortlich für den Inhalt oder die Richtigkeit dieser Übersetzung. Die englische Originalausgabe ist die verbindliche und gültige Ausgabe". Die Schlichtung von Streitigkeiten, die sich aus der Lizenz ergeben, erfolgt gemäß den Schlichtungsregeln der World Intellec- tual Property Organization (http://www.wipo.int/amc/en/mediation/rules/). Empfohlene Zitierweise für die deutsche Übersetzung: WHO-Benchmarks für die Ausbildung in Anthroposophischer Medizin. Brüssel: Internationale Vereinigung Anthroposophischer Ärztegesellschaften 2023. Lizenz: CC BY-NC-SA 3.0. Empfohlene Zitierweise für die Originalversion: WHO benchmarks for training in anthroposophic medicine. Geneva: World Health Organization 2023. Licence: CC BY-NC-SA 3.0 IGO. CIP-Daten (Cataloguing-in-Publication). CIP-Daten sind verfügbar unter http://apps.who.int/iris. Vertrieb, Rechte und Lizenzierung. Zum Erwerb von WHO-Veröffentlichungen siehe http://apps.who.int/bookorders. An- fragen zur kommerziellen Nutzung und zu Rechten und Lizenzen finden Sie unter https://www.who.int/copyright für die englische Fassung und unter contact@ivaa.info für die Übersetzungen. Material von Dritten. Wenn Sie Material aus diesem Dokument wiederverwenden möchten, das einem Dritten zugeschrie- ben wird, wie z. B. Tabellen, Abbildungen oder Bilder, liegt es in Ihrer Verantwortung, festzustellen, ob für diese Wieder- verwendung eine Genehmigung erforderlich ist, und die Erlaubnis des Urheberrechtsinhabers einzuholen. Das Risiko von Ansprüchen, die sich aus der Verletzung von Bestandteilen des Dokuments ergeben, die im Eigentum Dritter stehen, liegt allein beim Nutzer. Allgemeine Haftungsausschlüsse. Die in dieser Publikation verwendeten Bezeichnungen und die Darstellung des Materials bedeuten nicht, dass die WHO eine wie auch immer geartete Meinung über den Rechtsstatus eines Landes, eines Gebiets, einer Stadt oder eines Bereichs oder seiner Behörden oder über den Verlauf seiner Grenzen zum Ausdruck bringt. Gepunktete und gestrichelte Linien auf den Karten stellen ungefähre Grenzverläufe dar, über die möglicherweise noch keine vollständige Einigung erzielt wurde. Die Erwähnung bestimmter Unternehmen oder Produkte einiger Hersteller bedeutet nicht, dass diese von der WHO befürwortet und empfohlen werden und gegenüber anderen Produkten ähnlicher Art, die nicht genannt werden, vorzuziehen sind. Vorbe- haltlich von Irrtümern und Auslassungen sind die Namen von geschützten Produkten durch Großbuchstaben gekennzeichnet. Dieses Material wurde als Instrument zur Standardisierung der Ausbildung in Anthroposophischer Medizin entwickelt. Die WHO hat alle angemessenen Vorkehrungen getroffen, um die in dieser Publikation enthaltenen Informationen zu überprüfen. Das veröffentlichte Material wird jedoch ohne jegliche Garantie, weder ausdrücklich noch stillschweigend, verteilt. Die Veröffent- lichung des Materials durch die WHO bedeutet weder eine ausdrückliche noch eine stillschweigende Befürwortung, Zertifizie- rung, Eignungsgarantie oder Empfehlung der Anthroposophischen Medizin, ihrer Wirksamkeit oder Sicherheit durch die WHO und stellt keine Bevorzugung anderer medizinischer Verfahren dar. Die Verantwortung für die Interpretation und Verwendung des Materials liegt beim Leser. Die WHO haftet in keinem Fall für Schäden, die sich aus der Verwendung des Materials ergeben. Gestaltung: Inis Communication. iii Inhaltsverzeichnis Vorwort . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .iv Geleitwort . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . v Danksagung . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .vi Begriffsglossar . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .vii Einführung . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .ix 1 Hintergrund . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1 2 Ausbildung und Weiterbildung in Anthroposophischer Medizin . . . . . . . . . . . . . . . . . . 5 2.1 Übersicht über die Aus- und Weiterbildungen in Anthroposophischer Medizin . . . . . . . .5 2.2 Ärztin / Arzt für Anthroposophische Medizin . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .6 2.3 Weiterbildung anderer Gesundheitsfachkräfte . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .8 2.4 Ausbildung anthroposophischer Therapeutinnen und Therapeuten . . . . . . . . . . . . . . . . . . 16 3 Sicherheitsfragen . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 23 3.1 Allgemeine Vorsichtsmaßnahmen und Kontraindikationen bei der Anwendung von anthroposophischen Arzneimitteln . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 23 3.2 Patientensicherheit, allgemeine Vorsichtsmaßnahmen und Kontraindikationen für die anthroposophisch-therapeutische Praxis . . . . . . . . . . . . . . . . . . 24 Literaturverzeichnis . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 25 Literaturhinweise . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 27 Anhang 1. Beispiel Curricula und Verteilung der Ausbildungsstunden . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 28 Anhang 2. Teilnehmer des Arbeitsgruppentreffens vom 15.-17. Dezember 2018 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 36 Anhang 3. Teilnehmer der online Konsultation am 10.-11. November 2020 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 38 iv Vorwort Die Weltgesundheitsorganisation (WHO) führt derzeit ihr Dreizehntes Allgemeines Arbeitsprogramm 2019-2023 durch, um die Länder bei der Erreichung aller gesundheitsbezogenen Ziele für eine nach- haltige Entwicklung zu unterstützen. Das Programm gliedert sich in drei miteinander verknüpfte strategische Prioritäten: Erreichen einer universellen Gesundheitsversorgung, Bewältigung von Ge- sundheitsnotfällen und Förderung einer gesünderen Bevölkerung. Diese strategischen Prioritäten werden durch drei strategische Veränderungen unterstützt: Verstärkung der Führungsrolle, Förde- rung der Auswirkungen auf die öffentliche Gesundheit in jedem Land und Konzentration der globalen öffentlichen Güter auf die Wirksamkeit. Die traditionelle Medizin hat in der gemeinsamen Arbeit der WHO schon immer eine Rolle gespielt. Die Erklärung von Astana, das erneute Bekenntnis zur Erklärung von Alma-Ata zur universellen Ge- sundheitsversorgung und die Ziele für eine nachhaltige Entwicklung bekräftigen die Rolle der tra- ditionellen Medizin bei der Stärkung der primären Gesundheitsversorgung, einem Eckpfeiler der Gesundheitssysteme, im Streben nach Gesundheit für alle. Dies spiegelt sich auch im globalen Be- richt der WHO über traditionelle und komplementäre Medizin im Jahr 2019 wider, in dem 88 % der WHO-Mitgliedstaaten die Verwendung traditioneller und komplementärer Medizin in der Gesund- heitsversorgung angeben. Angesichts der wachsenden Bedeutung der traditionellen Medizin in der Gesundheitsversorgung auf nationaler und globaler Ebene suchen die WHO und ihre Mitgliedstaaten nach Möglichkeiten, sichere, evidenzbasierte traditionelle und komplementärmedizinische Leistungen in die nationalen oder subnationalen Gesundheitssysteme zu integrieren, um ihrer Verpflichtung aus der „Politischen Erklärung der hochrangigen Tagung zur universellen Gesundheitsversorgung“ (Political Declaration of the High-level Meeting on Universal Health Coverage) nachzukommen. Die WHO bietet den Mitgliedstaaten politische und fachliche Beratung und fördert die sichere und wirksame Anwendung der traditionellen und komplementären Medizin durch eine angemessene Re- gulierung von Produkten, Praktiken und Behandlern. Außerdem unterstützt sie die Mitgliedstaaten bei der Einbeziehung der traditionellen und komplementären Medizin in die auf den Menschen ausgerich- tete Gesundheitsversorgung, um die WHO-Strategie für traditionelle Medizin 2014-2023 umzusetzen. Die Kernfunktion der WHO besteht darin, Normen und Standards zu setzen. Die normative Arbeit richtet sich nach dem Bedarf und kann durch geeignete politische Maßnahmen in den Ländern zu realen Wirkungen führen. Das Ziel dieser Reihe von Benchmarks für verschiedene Systeme und Inter- ventionen der traditionellen, komplementären und integrativen Medizin ist es, einen Bezugspunkt für die Bewertung der tatsächlichen Praxis und der Behandler zu schaffen. Ich freue mich sehr, diese Reihe politischen Entscheidungsträgern, Mitarbeitern des Gesundheits- wesens und der breiten Öffentlichkeit vorstellen zu können. Ich bin fest davon überzeugt, dass sie ihren Zweck erfüllen wird. Anshu Banerjee Stellvertretender Generaldirektor a. i. Abteilung Universelle Gesundheitsversorgung / Lebensverlauf (UHL) Weltgesundheitsorganisation v Geleitwort Integrierte Gesundheitsversorgung ist eine wesentliche Voraussetzung für die Umsetzung des Drei- zehnten Allgemeinen Arbeitsprogramms der WHO, um die Länder bei der Verwirklichung der uni- versellen Gesundheitsversorgung und der gesundheitsbezogenen Ziele für eine nachhaltige Ent- wicklung zu unterstützen. Die Abteilung für Integrierte Gesundheitsversorgung hat den Auftrag, den gleichberechtigten Zugang zu hochwertigen, integrierten und auf den Menschen ausgerichtete Gesundheitsversorgung zu beschleunigen, die überwacht und bewertet werden kann. Die WHO hat den Auftrag, unabhängige normative Leitlinien bereitzustellen. Ihre normativen Instru- mente umfassen ein breites Spektrum an globalen Gesundheitsgütern, einschließlich Normen und Standards. Die Hauptaufgabe der Abteilung für Integrierte Gesundheitsversorgung besteht daher darin, relevante globale Güter zu entwickeln und zu erstellen, die sich an den Bedürfnissen der Länder orientieren und auf Landesebene eine greifbare Wirkung haben. Seit 2018, als 88 % der WHO-Mitgliedstaaten die Verwendung von traditioneller und komplementärer Medizin angaben, wurde die Unterstützung der WHO bei der Bewertung ihrer Sicherheit, Qualität und Wirksamkeit kontinuierlich als wichtig eingestuft, wie im globalen Bericht der WHO über tradi- tionelle und komplementäre Medizin 2019 beschrieben wurde. Die WHO setzt ihre Prioritäten für normative Instrumente nach einer Bedarfsermittlung. Um dem wachsenden Bedarf gerecht zu werden und die Wirksamkeit in den Ländern zu gewährleisten, deckt diese Reihe von Benchmarks die wichtigsten Systeme und Interventionen in der traditionellen, komple- mentären und integrativen Medizin gemäß den Normen und Standards für Ausbildung und Praxis ab. Die WHO bewertet nicht nur die Qualität dieser normativen Instrumente, sondern optimiert auch die Systeme und Pläne für das Monitoring und die Bewertung. Ich freue mich, diese Reihe von Benchmarks vorzustellen und lade Sie ein, sich uns bei der Messung und Dokumentation ihrer Auswirkungen anzuschließen. Rudi Eggers Direktor Abteilung für Integrierte Gesundheitsversorgung Weltgesundheitsorganisation vi Danksagung Die Weltgesundheitsorganisation (WHO) dankt den vielen Einzelpersonen und Organisationen, die zur Entwicklung dieses Dokuments beigetragen haben (siehe Anhänge 2 und 3). Die WHO dankt Tido von Schoen-Angerer und Iracema de Almeida Benevides, die aktiv und gewis- senhaft zur Erstellung und Bearbeitung dieses Dokuments beigetragen haben. Dank an Erik Baars und Noortje van Steenbergen für ihren Beitrag zum Evidenzprüfungsprozess. Die WHO ist allen Experten zu Dank verpflichtet, die während der Arbeitsgruppensitzung, des Peer- Review-Prozesses und der Konsultationen wertvolle Kommentare und Vorschläge abgegeben haben. Besonderer Dank gilt den WHO-Kollegen Irina Papieva vom Referat Patientensicherheit, Fumihito Takanashi vom Referat Pharmakovigilanz, Siobhan Fitzpatrick vom Referat Gesundheitspersonal- politik und -normen und Eduard Markov vom Referat Compliance, Risikomanagement und Ethik für die Durchsicht des Dokuments und die wertvollen und sachdienlichen Anregungen. Qi Zhang und Aditi Sharan haben unter der Leitung von Rudi Eggers die Überarbeitung vorgenom- men. Dank an die Kollegen des WHO-Hauptbüros für Traditionelle, Komplementäre und Integrative Medizin, Aditi Bana, Liu Qin, Duke Gyamerah und Elmira Burmina für technische, administrative und sekretariatsbezogene Unterstützung. Die WHO dankt der Internationalen Vereinigung Anthroposophischer Ärztegesellschaften, Schweiz, für die finanzielle Unterstützung bei der Entwicklung dieses Benchmark-Dokuments. Die Internationa- le Vereinigung Anthroposophischer Ärztegesellschaften war nicht an der Koordination, Bereitstellung oder Akkreditierung der Ausbildung in Anthroposophischer Medizin beteiligt. Die WHO dankt dem Krankenhaus Havelhöhe in Berlin, Deutschland, für die Ausrichtung der WHO-Arbeitsgruppensitzung im Dezember 2018. vii Begriffsglossar Ätherische Organisation: Das System der gestaltenden Lebenskräfte, die den physischen Körper bilden und die Integration der materiellen Substanzen in einen lebenden Organismus aufrechterhalten, wie z. B. bei Pflanzen, Tieren oder Menschen. Die Ätherische Organisation gilt als verantwortlich für Wachstum und Regeneration und ist zentral für die Wiederherstellung der Gesundheit. Sie ist eines der vier Wesensglieder des Menschen. Astralische Organisation: Das System der gestaltenden Kräfte, die hinter der Entstehung von Bewusst- sein, Gefühl und Instinkten sowie Bewegung, Atmung und anderen Körperfunktionen stehen, bei Tieren und bei Menschen. Sie ist eines der vier Wesensglieder des Menschen. Dreigliederung des menschlichen Organismus: Funktionelle Polarität zwischen katabolen, für die Bewusstseinsentstehung notwendigen Prozessen auf der einen Seite (Nerven-Sinnes-System) und anabolen, regenerativen Prozessen auf der anderen Seite (Stoffwechsel-Gliedmaßen-System), die durch rhythmische Prozesse in Balance gehalten werden (Rhythmisches System). Geist (im anthroposophischen Verständnis): Geist bezieht sich auf die Dimension, die sich im Men- schen manifestiert, wenn er die geistige Natur der Dinge betrachtet. Der Geist des Menschen ist sein unvergänglicher Kern. Goetheanistische Wissenschaft und Beobachtungsmethode: Wissenschaftlicher, phänomenologischer Beobachtungsansatz, der auf dem Werk des deutschen Schriftstellers und Wissenschaftlers Johann Wolfgang von Goethe basiert und von Rudolf Steiner weiterentwickelt wurde. Indem man Phänome- ne durch unterschiedliche Beobachtungsmethoden für sich selbst sprechen lässt, werden funktionale Zusammenhänge sichtbar, so dass komplexe Phänomene im Sinne eines einfacheren und letztlich irreduziblen Urphänomens verstanden werden können. Ich-Organisation: Das Kräftesystem des menschlichen Geistes, das "Ich", das die Fähigkeit zur Aufrich- tigkeit, zum Denken, zur Einsicht, zur Selbstreflexion, zur Freiheit, zur Moral und zur Entwicklung von Kunst und Kultur bereitstellt, sowie seine Ausdrucks- und Integrationsfähigkeit in der menschlichen Wärmeorganisation und anderen Körperfunktionen. Sie ist eine der vier Wesensglieder des Menschen. Lebensleib: Zustand des Körpers, wenn die Ätherische Organisation innerhalb der Physischen Orga- nisation einer Pflanze, eines Tieres oder Menschen wirkt. Nerven-Sinnes-System: Das Nerven-Sinnes-System bezieht sich auf die Dynamik, die im Nerven- und Sinnessystem vorherrscht, aber auch in allen Prozessen zu finden ist, die mit Form, Struktur, Stoff- wechselaktivität, Bewusstsein und Denken zusammenhängen. Es ist ein systemischer Teil der Drei- gliederung des menschlichen Organismus. Physische Organisation: Der physische Leib in seiner ausgeprägten menschlichen Form, bestehend aus physischer Materie und physikochemischen Wechselwirkungen. Die Form und die Funktionen des physischen Leibes werden durch gestaltende Kräfte organisiert, in erster Linie durch die Ätherische Organisation. Die physische Organisation ist eines der vier Wesensglieder des Menschen. Rhythmisches System: Bezieht sich auf alle rhythmischen Vorgänge und Funktionen des menschlichen Lebens, insbesondere auf das Kreislauf- und Atmungssystem, und ist auch mit dem Fühlen verbunden. Rhythmische Prozesse ermöglichen die Vermittlung zwischen den Polaritäten des Nerven-Sinnes- Systems und des Stoffwechsel-Gliedmaßen-Systems. Es ist ein systemischer Teil der Dreigliederung des menschlichen Organismus. viii Seele (im anthroposophischen Verständnis): Bezieht sich auf die Dimension, durch die der Mensch die Dinge mit seinem eigenen Wesen und Innenraum verbindet, durch die er Lust und Unlust, Verlangen und Abneigung, Freude und Trauer und andere Gefühle und Gedanken erlebt. Die Seele ist im anthro- posophischen Verständnis eng mit der astralischen Organisation verbunden und von ihr abgeleitet. Sieben Lebensprozesse: Das Leben lässt sich aus anthroposophischer Sicht in sieben Vorgänge diffe- renzieren: Atmung, Wärmung, Ernährung, Absonderung, Erhaltung, Wachstum und Reproduktion. Stoffwechsel-Gliedmaßen-System: Bezieht sich auf das Verdauungssystem im weitesten Sinne, die inneren Bauchorgane und den Bewegungsapparat in den Gliedmaßen sowie auf Vorgänge, die mit Bewegung, Stoffwechsel, Regeneration, Fortpflanzung und Willenskraft (Wille) zusammenhängen. Es ist Teil der Dreigliederung des menschlichen Organismus. Tria Principia: Lateinischer Ausdruck für das antike Konzept der drei Prinzipien Salz, Schwefel, Queck- silber, beschrieben von Paracelsus (1493–1541). Tria Principia spiegeln eher Prozesse als Substanzen wider: Salzprozess (Struktur), Schwefelprozess (Auflösung) und Quecksilberprozess (harmonischer Fluss). Dieses Konzept wird in der AM weiterentwickelt. Wesensglieder des Menschen: Vier Kräftesysteme, die an der Gestaltung, Form, Struktur, Funktion und Organisation von Mineralien, Pflanzen, Tieren und Menschen beteiligt sind und zusätzlich zu den physikalisch-chemischen Wechselwirkungen existieren. Die dynamische Zusammensetzung der vier Wesensglieder konstituiert den Menschen: die Physische Organisation (physische Gestaltungskräfte), die Ätherische Organisation (Lebensgestaltungskräfte), die Astralische Organisation (Seelengestal- tungskräfte) und die Ich-Organisation (Geistesgestaltungskräfte). Wärmeorganisation: Fasst die verschiedenen Aspekte von Wärme im Menschen als selbstregulierendes Ganzes zusammen: Wärme und Wärmeverteilung im Körper, Thermosensation und das Gefühl von körperlicher und emotionaler Wärme. Wird als eng mit der Ich-Organisation verbunden und von ihr gesteuert betrachtet. Zwölf Sinne: In der anthroposophischen Sichtweise wird die Sinneswahrnehmung in zwölf Haupt- sinnesmodalitäten eingeteilt: Tastsinn, Lebenssinn, Eigenbewegungssinn, Gleichgewichtssinn, Ge- ruchssinn, Geschmackssinn, Sehsinn, Wärmesinn, Hörsinn, Sprachsinn, Gedankensinn und Ich-Sinn (Sinn für die innere Individualität des anderen Menschen). ix Einführung Warum diese Benchmark? Die Anthroposophische Medizin (AM) ist eine Form der traditionellen, komplementären und integra- tiven Medizin (TKI), die ihren Ursprung in Europa hat und international zunehmend an Populari- tät gewinnt. Sie wird in Erweiterung der Schulmedizin in ambulanten Praxen und Krankenhäusern praktiziert. Da immer mehr Länder damit begonnen haben, Strategien und rechtliche Rahmenbedingungen für die Ausübung der TKI festzulegen, benötigen die politischen Entscheidungsträger Informationen, um fundierte Entscheidungen treffen zu können, einschließlich Bewertungen der Qualität der Praxis, der Herausforderungen und der Möglichkeiten, diese zu beheben. Die WHO hat Benchmarks für die Aus- bildung in mehreren TKI-Disziplinen und -Therapien herausgegeben, unter anderem für Akupunktur, Ayurveda, Naturheilkunde, Osteopathie, Traditionelle Chinesische Medizin, Tuina und Unani-Medizin. Dies sind die ersten Benchmarks für die Ausbildung in AM. Sie spiegeln wider, was die AM-Gemein- schaft als Mindestausbildung für Gesundheitsfachkräfte zur Ausübung einer der AM-Disziplinen betrachtet, um den Verbraucherschutz und die Patientensicherheit zu gewährleisten, einschließ- lich der Qualitätssicherung und der ordnungsgemäßen Anwendung, um die Wirksamkeit der AM sicherzustellen. Die Benchmarks werden dazu beitragen, ein Referenzinstrumentarium zur AM für die Länder zu etablieren. Wie wurde die Benchmark erstellt? Dieses Dokument folgte der bewährten Methodik der WHO zur Entwicklung von Benchmarks in der traditionellen, komplementären und integrativen Medizin. Das WHO-Sekretariat schlug einen Plan und den Umfang der Arbeit vor. Es wurde eine Überprüfung bestehender Ausbildungs-Benchmarks und Veröffentlichungen zur Ausbildung in AM durchgeführt, um Kenntnislücken zu ermitteln. Zunächst wurden 2017 die internationalen Berufsverbände für jede der AM-Disziplinen gebeten, inter- nationale Ausbildungsunterlagen zur Verfügung zu stellen. Es wurden 17 internationale Ausbildungs- unterlagen eingeholt, die sieben der neun AM-Disziplinen abdecken (für Hebammen und Zahnärzte waren nur nationale Ausbildungsunterlagen verfügbar). 12 Dokumente wurden in die Überprüfung einbezogen, fünf wurden ausgeschlossen. Die Dokumente wurden dahingehend bewertet, ob sie 11 Punkte abdecken, die für die Erstellung dieses Dokuments erforderlich sind: Definition der AM-Dis- ziplin; Zugangsvoraussetzungen; Ausbildungskomponenten; Lernergebnisse in Bezug auf Wissen, Konzepte, Theorien; Lernergebnisse in Bezug auf klinische Kompetenz und Praxis; Abschlusskriterien; Ausbildungsdauer; Lehrmethodik; Ausbildung in Bezug auf Professionalität, Zusammenarbeit, Patien- tenrechte, Forschung; Sicherheit; Lehrpläne/Verteilung der Ausbildungsstunden. Für vier der Diszipli- nen umfassten die Dokumente mindestens neun Punkte; für die anderen drei Disziplinen umfassten die Dokumente sechs oder weniger Punkte. Die Dokumente wurden auf ihre Klarheit hin bewertet. Zweitens wurde eine Übersichtsrecherche (Scoping Review) in den Datenbanken PubMed, Medline, Cochrane Library, SAGE Journals, Wiley Online, CINAHL, PsycInfo, Anthromedics/Der Merkurstab für Veröffentlichungen zwischen Januar 2012 und April 2022 durchgeführt. Die Kategorien der Suchbe- griffe (spezifiziert für die verschiedenen Datenbanken) waren: Anthroposophie (Medizin), Fachgebiete, Bildung/Ausbildung. Die Sprachen umfassten Englisch, Deutsch und Niederländisch. Die Auswahl x der Studien wurde von zwei unabhängigen Wissenschaftlern vorgenommen. Ergebnisse: Es wurden 1080 Publikationen identifiziert, 452 Duplikate wurden entfernt, 619 wurden ausgesiebt und 9 ein- geschlossen (1,2,3,4,5,6,7,8,9). Die Qualität der Veröffentlichungen wurde nicht bewertet. Es wurden acht verschiedene Ausbildungsprogramme beschrieben. Alle beschriebenen Programme richteten sich an Ärzte, ein Programm war so konzipiert, dass es während des Medizinstudiums begann, ein Programm schloss auch die Ausbildung anderer AM-Disziplinen ein. Die einbezogenen Publikationen beschreiben zumindest teilweise zehn der elf Elemente, die für die Dokumentenerstellung für Ärzte erforderlich sind. Drei Punkte waren bei der Durchsicht der internationalen Schulungsunterlagen noch nicht identifiziert worden. Zur Vorbereitung des Referenzdokuments setzten sich die WHO und die Redaktionssachverständigen mit den internationalen Berufsverbänden der einzelnen AM-Disziplinen in Verbindung und baten um Klärung, weitere Informationen und gegebenenfalls um Änderungen in den jeweiligen Ausbil- dungsunterlagen, um Klarheit und Vollständigkeit der geforderten Punkte zu gewährleisten. Nach einem iterativen Prozess zwischen der WHO, den Redaktionssachverständigen und den Vertretern der AM-Disziplinen wurde für jede AM-Disziplin ein Ausbildungstext und ein Musterlehrplan verein- bart, der in den ersten Entwurf des Dokuments aufgenommen wurde. Der erste Entwurf des Dokuments wurde in einer Arbeitsgruppensitzung zur Diskussion gestellt. An der Arbeitsgruppensitzung nahmen insgesamt 24 Experten aus 13 Ländern der sechs WHO-Regionen teil, die u. a. über Fachwissen in den Bereichen Politik, Regulierung, Ausbildung von Gesundheitsfach- kräften, internationale Ausbildung und klinische Praxis verfügten. Nach dreitägigen Diskussionen über den Umfang, die Struktur und den Inhalt des Dokuments wurde auf der Sitzung ein Konsens erzielt und Ratschläge für den zweiten Entwurf gegeben. Der zweite Entwurf wurde einer größeren Gruppe globaler Experten zur Begutachtung vorgelegt und auf der Grundlage der Gutachten von 28 Experten überarbeitet. Ein zweites globales Peer-Review wurde durchgeführt, und der Entwurf wurde auf der Grundlage der Gutachten von 60 Experten erneut überarbeitet. Der aktualisierte Entwurf wurde dann einer Konsultation unterzogen, an der sieben Experten teilnahmen, die die seit der Arbeitsgruppensitzung und den Peer Reviews erzielten Fortschritte überprüften. Die Ergebnisse und Empfehlungen aus dem Scoping Review wurden in den endgültigen Entwurf aufgenommen und entsprechend berücksichtigt. Die Arbeit der WHO zu globalen Gesundheitsfragen erfordert die Unterstützung durch externe Par- teien, deren Fachwissen spezifische Interessen mit sich bringen kann. Um ein Höchstmaß an Integrität und öffentlichem Vertrauen zu gewährleisten, wurden von allen externen Mitwirkenden Formulare mit Interessenerklärungen eingeholt. Die erklärten Interessen der externen Teilnehmer wurden ge- prüft und auf ihre Relevanz und Bedeutung hin bewertet, und nur diejenigen Experten, die keine relevanten oder bedeutenden Interessen hatten, wurden zur Teilnahme an der Tagung oder Tätigkeit eingeladen, wie es in der Interessenerklärung der WHO vorgesehen ist. Was umfasst diese Benchmark? Dieses Dokument ist in drei Teile gegliedert: ‚ Hintergrund: ein Überblick über die Entwicklung und die grundlegenden Konzepte der AM; ‚ Ausbildung in Anthroposophischer Medizin: die erforderlichen Lernergebnisse für jede Kom- ponente der einzelnen AM-Disziplinen; und xi ‚ Sicherheitsfragen: die allgemeinen Vorsichtsmaßnahmen und Kontraindikationen im Zusam- menhang mit der Anwendung von anthroposophischen Arzneimitteln (AMP) und der anthro- posophischen therapeutischen Praxis. Diese drei Teile bilden ein komplettes Set von Benchmarks für die Ausbildung in AM. Für wen ist diese Benchmark gedacht? Durch die Festlegung von Normen und Standards liefert dieses Dokument die Mindestanforderungen an die Ausbildung von Gesundheitsfachkräften für die Ausübung einer der AM-Disziplinen. Es ist ein hilfreicher Bezugspunkt, mit dem die tatsächliche Praxis verglichen und bewertet werden kann, was politischen Entscheidungsträgern, Gesundheitspersonal, Bildungsanbietern und der Öffentlichkeit im Allgemeinen zugutekommen wird. Kim Sungchol Leiter, Referat für Traditionelle, Komplementäre und Integrative Medizin Abteilung für Integrative Gesundheitsversorgung Weltgesundheitsorganisation

1 1 Hintergrund Definition Anthroposophische Medizin ist ein integratives, ganzheitliches Medizinsystem, das die konventio- nelle Medizin um die Erkenntnismethoden und Ergebnisse der Anthroposophie erweitert. Die AM konzentriert sich auf die Regulierung der Wechselwirkungen von Körper, Seele und Geist unter Be- rücksichtigung der Biografie des Menschen und seines sozialen und ökologischen Kontextes. Sie umfasst Behandlungen und Therapien zur Aktivierung der Selbstheilungskräfte mit Medikamenten, Pflege, Beratung, Psychotherapie und anthroposophischen Kunst-, Bewegungs- und Körpertherapien. Geschichte Die Grundsätze der AM wurden von dem österreichischen Philosophen Rudolf Steiner (1861-1925) und der niederländischen Ärztin Ita Wegman (1876-1943) aufgestellt (10,11). Die Entwicklung der AM ist in Tabelle 1 zusammengefasst. Tabelle 1. Historische Entwicklung der Anthroposophischen Medizin 1920–1925 Begründung der Anthroposophischen Medizin 1920 – Erster von mehreren anthroposophischen Kursen für Ärzte 1921 – Aufbau von kleinen anthroposophischen Krankenhäusern in der Schweiz und in Deutschland 1921 – Entwicklung der anthroposophischen Pflegepraxis und der Rhythmischen Massage 1921 – Erste Arzneimittelherstellung nach anthroposophischen Grundsätzen 1921 – Einführung der Heileurythmie 1924 – Beginn der anthroposophischen Heilpädagogik und Sozialtherapie für Men- schen mit Entwicklungsstörungen 1925 – Erstes AM-Lehrbuch, „Grundlegendes für eine Erweiterung der Heilkunst“, veröffentlicht von Steiner & Wegman 1925–2000 Weitere Entwicklung und Expansion Weiterentwicklung der AM-Therapien. Angebot an anthroposophischen Arzneimit- teln erweitert sich. Grundlagen- und klinische Forschung entwickeln sich 1939 – Gründung der Camphill-Bewegung für Menschen mit Entwicklungsstörun- gen in Schottland, die sich später in 65 Länder ausbreitet 1960 – 1990 Gründung von Krankenhäusern, in denen die AM in die konventionelle Medizin integriert wird, in Deutschland, Italien, Schweiz, Schweden, Großbritannien 1976 – Das deutsche Arzneimittelgesetz erkennt "besondere Therapierichtungen" an, darunter auch die AM, und beginnt mit der Regulierung anthroposophischer Arzneimittel 1983 – Gründung der Universität Witten/Herdecke (Deutschland) aus dem anthro- posophischen, integrativen Krankenhaus Herdecke heraus 2000–heute Akademisierung und Integration in das Gesundheitssystem Ausweitung der AM-Ausbildung in Afrika, Nord- und Südamerika, Asien, Australien und Osteuropa Internationale Koordination und Konsenserklärungen zu Best Practice, Ausbildung und Forschung Lehrstühle für AM in Brasilien, Deutschland, den Niederlanden und der Schweiz; Ein- beziehung der AM-Ausbildung in verschiedene Universitäten weltweit Länder nehmen AM in ihre nationalen Gesundheitssysteme auf, z. B. Brasilien und die Schweiz 2 Die AM wird heute in der Primär-, Sekundär- und Tertiärversorgung praktiziert, von Einzel- und mul- tidisziplinären Gruppenpraxen, Rehabilitationszentren, Pflegeheimen, ambulanten Pflegediensten und Sanatorien bis hin zu anthroposophischen Krankenhäusern, öffentlichen Krankenhäusern und Universitätskliniken (12,13). Der AM-Ansatz wird in Integration mit der konventionellen westlichen Medizin praktiziert und in Verbindung mit fast allen medizinischen Fachgebieten angewandt, dar- unter Innere Medizin, Allgemeinmedizin, Onkologie, Pädiatrie, Psychiatrie, Gynäkologie und Ge- burtshilfe sowie Dermatologie. Anthroposophisches Verständnis von Mensch und Natur Die Anthroposophie beschreibt, wie durch die empirische Beobachtung von Mensch und Natur, sowohl physisch als auch geistig, Fähigkeiten entwickelt werden können, die von einer einfachen Sinnesstufe zu höheren Wahrnehmungsebenen führen. Steiner verstand seine anthroposophisch orientierte Geisteswissenschaft als Anwendung wissen- schaftlicher Methoden auf den Bereich der nichtsinnlichen Wirklichkeit und als konsequente Weiter- entwicklung des abendländischen Denkens, insbesondere der Philosophie von Platon und Aristoteles und des deutschen Idealismus, wie er von Goethe, Schiller, Fichte, Hegel und Schelling vertreten wurde (13,14). Grundlegende Konzepte zum Verständnis des Menschen Das Verständnis des Menschen in der Anthroposophie basiert auf den Prinzipien der vier Wesens- glieder und der Dreigliederung des menschlichen Organismus. Die vier Wesensglieder des Menschen Neben den molekularen, biochemischen Mechanismen, die in der Natur wirken, beschreibt die An- throposophie Kräfte höherer Ordnung, die die sogenannten Wesensglieder des Menschen bilden (13,14). Diese Gestaltungskräfte werden durch Einsicht und Übung erschlossen. Die Konzepte werden nach den Beobachtungen und Vorschlägen Steiners angewandt und sind von anderen weiterent- wickelt worden (14,15). Es werden vier Wesensglieder im Menschen beobachtet (Tabelle 2). Die hier verwendeten Begriffe sind die klassischen von Steiner verwendeten Begriffe und sollten in ihrem historischen Kontext be- trachtet werden (für eine ausführliche Beschreibung siehe Literaturhinweise): 1. Physische Organisation: der physische menschliche Körper, bestehend aus physischer Materie und physisch-chemischen Wechselwirkungen. 2. Ätherische Organisation: ein übergeordnetes Kräftesystem, das den physischen Körper formt und die Integration der materiellen Substanzen in lebende Organismen wie Pflanzen, Tiere oder Menschen aufrechterhält. Die Ätherische Organisation ist für Wachstum und Regeneration ver- antwortlich und spielt eine zentrale Rolle bei der Wiederherstellung der Gesundheit. 3. Astralische Organisation: eine höhere Organisationsebene und ein Kräftesystem über der Äthe- rischen Organisation, das die Entstehung von Bewusstsein, Gefühlen, Instinkten sowie von Bewegung, Atmung und anderen Körperfunktionen bei Tieren und Menschen bewirkt. Diese Funktionen entstehen, indem sich die Astralische Organisation in die Ätherische Organisation und von dort in die Physische Organisation einprägt. 4. Ich-Organisation: Das "Ich" ermöglicht das Denken, das Selbstbewusstsein, die Introspektion, die Freiheit und die Entwicklung von Kunst und Kultur. Neben dem bewussten "Ich" wirkt die Ich-Organisation als übergeordnetes System im menschlichen Organismus, insbesondere durch den Wärmeorganismus, die körperliche Aufrichtung und emotionale Aufrichtigkeit und die enge Verbindung mit dem Blutsystem. Diese Funktionen entstehen durch die Einprägung der Ich-Orga- nisation in die Astralische Organisation und von dort in die Ätherische und Physische Organisation. 3 Tabelle 2. Gestaltende Kräfte in Natur und Mensch Mineral Pflanze Tier Mensch Wesensglied Geist Ich-Organisation Seele Seele Astralische Organisation Leben Leben Leben Ätherische Organisation Materie Materie Materie Materie Physische Organisation Angelehnt an Referenz (14) Dreigliederung des menschlichen Organismus Die Wechselwirkungen der vier Wesensglieder führen im menschlichen Organismus zu einer funktionellen Polarität zwischen den für die Bewusstseinsbildung notwendigen katabolen Prozessen und den eher anabolen, regenerativen Prozessen. Diese funktionelle Polarität wird durch rhythmische Prozesse im Gleichgewicht gehalten (17,18) (Table 3): 1. Das Nerven-Sinnes-System: bezieht sich auf die Dynamik, die im Nerven- und Sinnessystem vor- herrscht, aber auch in allen Prozessen, die mit Form, Struktur, Stoffwechsel, Bewusstsein und Denken zu tun haben, zu finden ist. 2. Das Stoffwechsel-Gliedmaßen-System: bezieht sich auf die im Verdauungssystem und in den Gliedmaßen vorherrschende Dynamik der Prozesse, die mit der Bewegung, dem Stoffwechsel, der Regeneration, der anabolen Aktivität, der Fortpflanzung und dem Willen zusammenhängen. 3. Das Rhythmische System: bezieht sich auf die Dynamik, die im Kreislauf- und Atmungssystem und allen rhythmischen Prozessen des menschlichen Lebens und Fühlens vorherrscht. Rhythmische Prozesse wie Schlafen und Wachen, Atem- und Herz-Kreislauf-Rhythmen und viele andere ermög- lichen die Vermittlung zwischen den Polaritäten der beiden anderen Systeme. Das Rhythmische System vermittelt zwischen katabolen und anabolen Prozessen. Tabelle 3. Dreigliederung des menschlichen Organismus Nerven-Sinnes- System Stoffwechsel-Gliedmaßen- System Rhythmisches System Innere Aktivität Denken Wollen Fühlen Ebene des Bewusstseins Bewusstsein Unbewusstsein Traumbewusstsein Organische Prozesse katabol strukturierend kühlend anabol auflösend wärmend Ausgleichen von katabolen– anabolen Prozessen Vermitteln Atmung und Kreislauf Angelehnt an Referenz (17) Gesundheit und Krankheit in den verschiedenen Lebensphasen Es wird davon ausgegangen, dass Gesundheit stets aus einem aktiven Gleichgewicht der vier We- sensglieder und der Dreigliederung des menschlichen Organismus hervorgeht. Ungleichgewichte und Störungen in den Wesensgliedern und in der Dreigliederung führen zu Krankheit. Das Gleich- gewicht der vier Wesensglieder erfährt im Laufe eines Lebens charakteristische Veränderungen. Die Unsterblichkeit des menschlichen Geistes ("Ich") bietet eine Entwicklungsperspektive, die vor der Geburt beginnt und über den Moment des Todes hinausreicht. Praxis der Anthroposophischen Medizin Die Praxis der AM umfasst die folgenden Beurteilungen: konventionelle Beurteilung und Diagnose, Feststellung von Ungleichgewichten und Störungen der vier Wesensglieder und der funktionellen 4 Dreigliederung des Individuums und wie die Krankheit den Kontext der biografischen Erfahrung des Individuums widerspiegelt. Die Behandlungspläne werden individuell oder entsprechend der Patho- logie erstellt, um das Gleichgewicht der vier Wesensglieder und der funktionellen Dreigliederung wiederherzustellen, die Salutogenese zu unterstützen und die angeborenen Selbstheilungskräfte des Menschen zu aktivieren. Es wird eine multimodale Behandlungsstrategie festgelegt, die AM in Kombination mit konventioneller westlicher Medizin, sofern angezeigt, und manchmal auch mit anderen TKI-Methoden vorsieht (18). Dazu gehört auch eine freiwillige Impfung zur Vorbeugung lebensbedrohlicher Krankheiten (19). Der Gedanke, dass die Erfahrung von Krankheit ein Wendepunkt für die innere und biografische Entwicklung sein kann, ist ein wichtiger Aspekt der Unterstützung des Einzelnen (16). Individuelle Autonomie, Würde und selbstbestimmte innere Entwicklung sowie der Aufbau einer vertrauensvollen therapeutischen Beziehung sind zentrale Werte der AM. Zu den anthroposophischen Behandlungsmodalitäten gehören Beratung, Medikamenteneinsatz, Pflege, Psychotherapie, Kunsttherapien, Heileurythmie und Körpertherapien. Verschiedene Gesund- heitsfachkräfte arbeiten mit dem Einzelnen, der Familie und den Pflegekräften zusammen. In der Regel koordiniert ein Arzt die Behandlung. Im Rahmen der Zusammenarbeit wird entschieden, welche AM-Therapien (oder andere TKI-Therapien) auf der Grundlage des medizinischen Zustands und der individuellen Präferenzen am besten geeignet sind. Der Arzt stellt auch sicher, dass sowohl konven- tionelle als auch AM-Behandlungen je nach Bedarf durchgeführt werden. Anthroposophische Arzneimittel (AMP) sind Arzneimittel, die nach der anthroposophischen Men- schen-, Natur-, Stoff- und Arzneimittelerkenntnis konzipiert, entwickelt und hergestellt werden. Die Ausgangsstoffe können aus mineralischen, pflanzlichen, tierischen oder chemischen Substanzen hergestellt werden. AMPs werden aus mineralischen, pflanzlichen, tierischen oder chemischen Aus- gangsstoffen nach spezifischen anthroposophischen und homöopathischen Standardherstellungs- verfahren hergestellt, wie sie in den offiziellen Arzneibüchern1 und im Anthroposophischen Arznei- mittel-Codex (20) beschrieben sind. Die für anthroposophische Arzneimittel geltenden Vorschriften können von Land zu Land und je nach Art der Produkte variieren. 1 Das Schweizerische Arzneibuch definiert die anthroposophischen Zubereitungen und deren Herstellungs- verfahren. Das Europäische Arzneibuch und das Deutsche Homöopathische Arzneibuch beschreiben Her- stellungsmethoden und Substanzen, die in anthroposophischen Zubereitungen verwendet werden. Der Anthroposophische Arzneimittel-Codex beschreibt Herstellungsverfahren und Substanzen, die traditionell in der AM verwendet werden, und ist von den australischen und brasilianischen Arzneimittelbehörden an- erkannt. 5 2 Ausbildung und Weiterbildung in Anthroposophischer Medizin 2.1 Übersicht über die Aus- und Weiterbildungen in Anthroposophischer Medizin Die AM-Aus- und Weiterbildungsprogramme sind für jede Disziplin spezifisch (d. h. Ärzte, Pflege- fachkräfte, Apotheker usw.). Die drei Zugangskategorien sind (Tabelle 4): Kategorie 1 - keine vorherige Ausbildung im Gesundheitswesen. Personen ohne vorherige Ausbildung im Gesundheitswesen müssen zuerst eine konventionelle Ausbildung im Gesundheitswesen in der jeweiligen Disziplin absolvieren, bevor sie für die AM-Ausbildung zugelassen werden (oder ein Ausbil- dungsprogramm absolvieren, das die konventionelle und AM-Ausbildung integriert). Das gilt nicht für die Heileurythmie und die anthroposophischen Kunsttherapien, die eigenständig unterrichtet werden. Kategorie 2 - Vorbildung in der konventionellen Gesundheitsversorgung. Personen mit einer Vorbil- dung im Gesundheitswesen können eine AM-Ausbildung beginnen, die spezifisch für ihre Disziplin ist. Kategorie 3 - Vorbildung in TKI. Je nach TKI-Beruf und Umfang der Ausbildung können die Kandidaten in die AM-Ausbildung einsteigen oder sich ihre Vorbildung anrechnen lassen. Tabelle 4. Zugangsvoraussetzungen für die Ausbildung in den verschiedenen Disziplinen der Anthroposophischen Medizin Disziplin Zugangskategorie Kategorie 1 - keine vor- herige Ausbildung im Gesundheitswesen Kategorie 2 - vorherige kon- ventionelle Ausbildung im Gesundheitswesen Kategorie 3 - vorherige TKI- Ausbildunga Ärztin/Arzt Volle konventionelle ärztliche Ausbildung Zugelassener Arzt Zugelassener TKI-Arzt Pflegefachkraft Volle konventionelle Pflegeausbildung Zugelassene Pflegefachkraft Registrierte TKI-Pflege- fachkraft mit mindestens 3 Jahren tertiärer Ausbildung Hebamme Volle konventionelle Hebammenausbildung Zugelassene Hebamme Zugelassene TKI-Hebamme mit mindestens 3 Jahren tertiärer Ausbildung Apothekerin/Apo- theker Volle konventionelle Apothekenausbildung Zugelassener Apotheker oder Doktor der Pharmazie Zugelassener TKI-Apotheker oder TKI-Doktor der Pharma- zie: wird auf der Grundlage des nationalen Ausbildungs- standards berücksichtigt Zahnärztin/Zahnarzt Volle konventionelle Zahnmedizin-Ausbildung Zugelassener Zahnarzt Nicht anwendbar Psychotherapeutin/ Psychotherapeut Volle konventionelle Psy- chotherapie-Ausbildung (verschiedene Wege) Arzt oder Psychologe oder Gesundheitsberater mit staat- licher Zulassung zur Ausübung der Psychotherapie TKI-Fachkraft mit post- gradualer Ausbildung und staatlicher Zulassung zur Aus- übung von Psychotherapie Heileurythmistin/ Eurythmietherapeu- tin, Heileurythmist/ Eurythmietherapeut Allgemeine Eurythmie- ausbildung Allgemeines Eurythmiestudium mit anschließender Heileuryth- mieausbildung. Anrechnung bei vorheriger Aus- bildung im Gesundheitswesen Allgemeines Eurythmie- studium mit anschließender Heileurythmieausbildung. Anrechnung bei vorheriger TKI-Ausbildung 6 Disziplin Zugangskategorie Kategorie 1 - keine vor- herige Ausbildung im Gesundheitswesen Kategorie 2 - vorherige kon- ventionelle Ausbildung im Gesundheitswesen Kategorie 3 - vorherige TKI- Ausbildunga Anthroposophische Kunsttherapeutin/ Anthroposophischer Kunsttherapeut Ausbildung Anthroposo- phischer Kunsttherapeut Konventionelles Kunstthera- piestudium oder Ausbildung im Gesundheitswesen: Anrech- nung, falls zutreffend TKI-Fachkräfte: Anrechnung, falls zutreffend Anthroposophische Körpertherapeutin/ Anthroposophischer Körpertherapeut Volle Ausbildung in Körpertherapie und Zu- lassung zur körperlichen Untersuchung und Be- handlung von Personen Jede Gesundheitsfachkraft, die für die ärztliche Untersuchung und Behandlung von Personen zugelassen ist Jede TKI-Fachkraft, die für die körperliche Untersu- chung und Behandlung von Personen zugelassen ist a Detaillierte Zugangsvoraussetzungen finden Sie im Abschnitt über die jeweilige Ausbildung. Die AM-Ausbildung umfasst die folgenden Komponenten: ‚ allgemeines medizinisches Wissen, einschließlich wissenschaftlicher und methodischer Grundlagen; wird nur in der Ausbildung zur Heileurythmie oder Anthroposophischen Kunsttherapie vermittelt; ‚ anthroposophisches Menschen- und Naturverständnis sowie Gesundheits- und Krankheits- verständnis; ‚ disziplinspezifische Kompetenz: disziplinspezifische Konzepte und Praxis sowie mentorierte Praxis- und Projektarbeit; und ‚ Professionalität, Zusammenarbeit, Patientenrechte und Forschungsmethoden. Der weitere Teil von Abschnitt 2 beschreibt die Lernergebnisse, die für jede Komponente der einzelnen AM-Disziplinen erforderlich sind. In Anhang 1 sind die für jede Komponente in den verschiedenen AM-Disziplinen erforderlichen Ausbildungsstunden aufgeführt. 2.2 Ärztin / Arzt für Anthroposophische Medizin 2.2.1 Definition Die Anthroposophische Medizin als medizinische Praxis basiert auf den etablierten naturwissenschaft- lich-medizinischen Grundlagen und der Naturwissenschaft, erweitert um das anthroposophische Verständnis von Mensch und Natur. Der Arzt für Anthroposophische Medizin ist ein zugelassener Arzt, der in der Lage ist, die anthroposophischen Prinzipien in Gesundheitsförderung, Prävention, Diagnostik, Therapie und Rehabilitation zu integrieren. Grundlegende Ziele sind die Heilung des Menschen und die Erhaltung der Gesundheit in den verschiedenen Lebensphasen durch die Anre- gung der Eigenaktivität und des Selbstheilungspotentials des Patienten. 2.2.2 Zugangsvoraussetzungen Kategorie 1 - keine vorherige Ausbildung im Gesundheitswesen: Ausbildung, entsprechende Zulassung oder Registrierung als konventioneller (biomedizinischer) Arzt. Medizinstudenten könnten während ihres Medizinstudiums AM-Kurse belegen. Kategorie 2 - vorherige Ausbildung im konventionellen Gesundheitswesen: Zugelassener Arzt. Kategorie 3 - vorherige TKI-Ausbildung: Ein registrierter TKI-Arzt oder ein gleichwertiger Arzt, wie z. B. ein Arzt für Traditionelle Chinesische Medizin, ein Doktor der Osteopathischen Medizin oder ein Arzt für Naturheilkunde, wird für die AM-Arztausbildung auf der Grundlage der nationalen TKI-Aus- bildungsstandards berücksichtigt.2 2 Ausbildung im Umfang von mindestens 1000 Stunden in biomedizinischen Wissenschaften, einschließlich Anatomie, Physiologie, Pathologie, Diagnostik und Therapie. Ausbildung auf Stufe 7 der Internationalen Standardklassifikation des Bildungswesens: Master-Abschluss oder gleichwertiger Abschluss (23). 7 2.2.3 Weiterbildungskomponenten ‚ Anthroposophisches Verständnis von Mensch und Natur ‚ Anthroposophisches Verständnis von Gesundheit und Krankheit ‚ Anthroposophische Therapie ‚ Professionalität, Zusammenarbeit, Patientenrechte3 und Forschung 2.2.4 Lernergebnisse 1. Anthroposophisches Verständnis von Mensch und Natur ‚ Grundlegende Konzepte des anthroposophischen Menschen- und Naturverständnisses kennen und mit Konzepten der konventionellen Medizin in Beziehung setzen können. ‚ Natur- und Substanzbeobachtung am Ursprung wichtiger anthroposophischer Arzneimittel nach der Goetheanistischen Beobachtungsmethode. 2. Anthroposophisches Verständnis von Gesundheit und Krankheit ‚ Differenzierte Beurteilung des Individuums unter Berücksichtigung der physischen, ätherischen, astralen und Ich-Organisation und seiner biographischen Entwicklung, um zu einer individuali- sierten, multidimensionalen Diagnose und Identifikation der individuellen Ressourcen und des therapeutischen Interventionsbedarfs zu gelangen, unter Einbeziehung des konventionellen Diagnose- und Behandlungsplans. ‚ Die spirituelle Dimension des Individuums im Behandlungsplan zu berücksichtigen und, wenn angemessen, möglich und gewünscht, mit ihm zu besprechen. 3. Anthroposophische Therapie ‚ Indikationen, Dosierung, Therapieform, Nebenwirkungen, Vorsichtsmaßnahmen und Kontra- indikationen der in der AM häufig verwendeten Mineralien, Pflanzen und tierischen Produkte kennen. ‚ Die häufigsten Erkrankungen in der Allgemein- und Facharztpraxis mit anthroposophischen Arzneimitteln und Therapien oder unter Einbeziehung dieser zu behandeln, aber auch kon- ventionelle Therapien durchzuführen, wenn diese angezeigt sind. ‚ Den Verlauf der anthroposophisch-medizinischen Behandlung dokumentieren, einschließlich der mentalen, seelischen und geistigen Aspekte. 4. Professionalität, Zusammenarbeit, Patientenrechte und Forschung ‚ Gemeinsame Entscheidungsfindung mit dem Individuum und seinen Angehörigen auf der Grundlage des Konzepts des Menschen als spirituelles und sich entwickelndes Wesen prak- tizieren. ‚ In einem therapeutischen Team von AM-geschulten Gesundheitsfachkräften angemessen kom- munizieren und effektiv zusammenarbeiten. ‚ Die wissenschaftlichen Grundlagen und Forschungsmethoden der AM verstehen, selbständig die anthroposophisch-medizinische Literatur recherchieren und Forschungsergebnisse in die medizinische Praxis integrieren. ‚ Beitrag zum klinischen Erfahrungsaustausch und zur Pharmakovigilanz von AMP. 3 Die Patientenrechte beziehen sich auf die grundlegende Würde und Gleichheit aller Menschen, wie sie in der Allgemeinen Erklärung der Menschenrechte von 1948 und in der Verfassung der WHO von 1948 verankert sind, in der erklärt wird, dass "der Anspruch des höchstmöglichen Gesundheitsstandards eines der Grundrechte eines jeden Menschen ist", sowie in neueren internationalen Texten wie der Empfehlung des Europarates Nr. R (2000) 5 über die Beteiligung der Patienten am Entscheidungsprozess, der die Gesundheitsversorgung betrifft. 8 Beispiel-Curriculum siehe Anhang 2.2.5 Kriterien für den Weiterbildungsabschluss Allgemeine Kriterien: ‚ Abschluss des Weiterbildungslehrgangs, einschließlich Projektarbeit und drei Fallberichte in zufriedenstellender Qualität. ‚ Abschluss der mentorierten Praxis in zufriedenstellender Qualität. ‚ Zwei Jahre klinische Erfahrung in einem Krankenhaus oder einer ambulanten Praxis, mit oder ohne AM, zum Zeitpunkt der Zertifizierung (erforderlich, um eine angemessene klinische Er- fahrung beim Eintritt in die selbständige AM-Praxis sicherzustellen). ‚ Bestandene Prüfung oder gleichwertige Beurteilung. Die Prüfung umfasst: ‚ Bewertung der Projektarbeit und ‚ Bewertung der Leistung bei allen Lernergebnissen und ‚ Präsentation von zwei Fallberichten. 2.3 Weiterbildung anderer Gesundheitsfachkräfte 2.3.1 Pflegefachkraft für Anthroposophische Pflege Definition Anthroposophische Pflege gründet auf konventionellen Pflegemethoden und Fähigkeiten, welche durch das anthroposophische Verständnis des Menschen erweitert werden. Die anthroposophische Unterscheidung zwischen Körper, Lebenskräften, Seele und Geist sowie das Verständnis der biogra- phischen Entwicklung im Laufe des Lebens, in dem Pflege erforderlich ist (z. B. Kindheit, Krankheit, Behinderung, hohes Alter) bieten zusätzliche Perspektiven auf pflegerische Fähigkeiten, Prozesse und Haltungen. Zugangsvoraussetzungen Kategorie 1 – keine Vorbildung im Gesundheitswesen: Ausbildung in konventioneller Pflege. Pflegende in Ausbildung können bereits während des Studiums Kurse in anthroposophischer Pflege belegen. Kategorie 2 – Vorbildung im Gesundheitswesen: Zugelassene Pflegefachkraft mit einer mindestens 3-jährigen Fachausbildung.4 Kategorie 3 – Vorbildung in TKI: Zugelassene TKI-Pflegefachkraft mit mindestens 3 Jahren tertiärer Ausbildung.4 Weiterbildungskomponenten 1. Anthroposophisches Verständnis von Mensch und Natur 2. Anthroposophisches Verständnis von Gesundheit und Krankheit in der Pflege 3. Konzepte der anthroposophischen Pflege 4. Angewandte Praxis der anthroposophischen Pflege 5. Professionalität, Zusammenarbeit, Patientenrechte, Forschung 4 ISCED-Stufe 5 oder höher (23). 9 Lernergebnisse 1. Anthroposophisches Verständnis von Mensch und Natur ‚ Die Hauptkonzepte des anthroposophischen Verständnisses vom Menschen und seinem Ver- hältnis zur Natur kennen. 2. Anthroposophisches Verständnis von Gesundheit und Krankheit in der Pflege ‚ Typische Krankheiten und allgemeine pflegerische Fragestellungen in den medizinischen Haupt- fachgebieten im Licht der AM verstehen. 3. Konzepte der anthroposophischen Pflege ‚ Eine Diagnose der vier Wesensglieder erstellen und die notwendigen Pflegemaßnahmen ent- sprechend dem Pflegeprozess ableiten, begründen und reflektieren. ‚ Lebensprozesse, Lernprozesse und biografische Rhythmen analysieren und die notwendigen Pflegemaßnahmen ableiten, anpassen und reflektieren. ‚ Pflegemaßnahmen entsprechend dem Pflegeprozess korrekt durchführen, anpassen und eva- luieren. ‚ Den Einsatz von Arzneimitteln zur äußeren Anwendung aus anthroposophischer Sicht begrün- den und äußere Anwendungen sicher und personengerecht zubereiten. 4. Angewandte Praxis der anthroposophischen Pflege ‚ Auf der Grundlage anthroposophischer Konzepte einen Pflegeplan erstellen, welcher der spezi- fischen Situation des Pflegebedürftigen angemessen ist, und die daraus resultierenden Pflege- maßnahmen umsetzen, anpassen und reflektieren. ‚ Teilkörper- und Ganzkörper-Einreibungen durchführen und beurteilen. ‚ Die wichtigsten äußeren Anwendungen (Kompressen, Umschläge, Bäder) benennen, sie ange- messen durchführen und die Ergebnisse bewerten, wobei die Patientensicherheit und mögliche Kontraindikationen zu beachten sind. ‚ Die wichtigsten Pflegemaßnahmen in persönlichen Krisensituationen benennen und durch- führen. 5. Professionalität, Zusammenarbeit, Patientenrechte, Forschung ‚ Sich um die persönliche Entwicklung kümmern, Teamarbeit pflegen und sich seiner Verantwor- tung für die Entwicklung der anthroposophischen Pflege bewusst sein. ‚ Philosophische Denkweisen in Medizin und Lebensfragen reflektieren. ‚ Anthroposophische Forschungsergebnisse in die pflegerische Arbeit integrieren und Methoden für die Forschung in der anthroposophischen Pflege aufzeigen. Beispiel-Curriculum siehe Anhang 1 Kriterien für den Weiterbildungsabschluss Allgemeine Kriterien: ‚ Zwei Jahre praktische Pflegeerfahrung zum Zeitpunkt der Zertifizierung (mit oder ohne AM). ‚ Abschluss des Weiterbildungslehrgangs. ‚ Abschluss der Projektarbeit, drei Fallberichte sowie kurze Fallvignetten in rhythmischer Ein- reibung und äußeren Anwendungen. ‚ Zufriedenstellender Abschluss der mentorierten Praxis. ‚ Bestandene Prüfung oder gleichwertige Beurteilung. 10 Die Püfung umfasst: ‚ Präsentation von Fallberichten und ‚ Bewertung der Projektarbeit und ‚ Bewertung des Lernerfolgs, einschließlich der Demonstration der äußeren Anwendung und der rhythmischen Ganzkörper-Einreibung. 2.3.2 Hebamme für Anthroposophische Geburtshilfe/Hebammenkunde Definition Die anthroposophische Hebammenkunde basiert auf der konventionellen Hebammenkunde, erwei- tert um die anthroposophische Menschenkenntnis. Die anthroposophische Differenzierung zwischen physischem Leib, Lebenskräften, Seele und Geist und der Blick auf Biografie, Gesundheit und soziale Entwicklung von Mutter, Kind und Familie führen zu zusätzlichen Perspektiven in den hebammen- fachlichen Fähigkeiten, Prozessen und Haltungen. Zugangsvoraussetzungen Kategorie 1 – keine Vorbildung im Gesundheitswesen: Konventionelle Hebammenausbildung oder Ausbildung zur Hebammenschwester. Hebammenschülerinnen und -schüler können bereits während ihres Studiums Kurse in anthroposophischer Hebammenkunde belegen. Kategorie 2 – Vorbildung im konventionellen Gesundheitswesen: Zugelassene Hebamme oder Pflege- fachkraft/Hebamme (nurse-midwife) mit mindestens 3-jähriger Fachschulausbildung (23). Kategorie 3 – Vorbildung in TKI: Zugelassene Hebamme oder Pflegekraft/Hebamme (nurse-midwife) mit mindestens 3-jähriger tertiärer Ausbildung (23). Weiterbildungskomponenten 1. Anthroposophisches Verständnis von Mensch und Natur 2. Anthroposophisches Verständnis von Schwangerschaft, Geburt und Wochenbett in Gesundheit und Krankheit 3. Konzepte der anthroposophischen Hebammenkunde 4. Angewandte Praxis der anthroposophischen Hebammenkunde 5. Professionalität, Zusammenarbeit, Patientenrechte, Forschung Lernergebnisse 1. Anthroposophisches Verständnis von Mensch und Natur ‚ Die Hauptkonzepte des anthroposophischen Verständnisses vom Menschen und seinem Ver- hältnis zur Natur kennen. 2. Anthroposophisches Verständnis von Schwangerschaft, Geburt und Wochenbett in Gesundheit und Krankheit ‚ Die Vorgänge von Schwangerschaft, Geburt und Wochenbett unter gesunden Bedingungen und für die häufigsten Krankheiten anthroposophisch verstehen. 3. Konzepte der anthroposophischen Hebammenkunde ‚ Jede Frau und jedes Kind nach der physischen, ätherischen, astralen und Ich-Organisation einschät- zen und eine Diagnose der Gleichgewichte und Ungleichgewichte der vier Wesensglieder erstellen. ‚ Beurteilung des individuellen Pflege- und Behandlungsbedarfs. ‚ Einen Pflege- und Behandlungsplan entwickeln, umsetzen und evaluieren, der die körperlichen, seelischen und geistigen Aspekte von Frau und Kind unter Anwendung des aktuellen AM-Wis- sens berücksichtigt. ‚ Die Wünsche und Bedürfnisse der Frau und des Kindes berücksichtigen und diese in Entschei- dungen zur Erhaltung und Stärkung der Selbstwirksamkeit und Selbstheilungskräfte einbe- ziehen. 11 4. Angewandte Praxis anthroposophischer Hebammenkunde ‚ Geeignete AMPs im Kontext der Hebammenarbeit, gemäß nationaler Verschreibungsrech- te, indizieren und verschreiben und deren angemessene Verwendung, Nebenwirkungen und Kontraindikationen kennen. ‚ Rhythmische Teilkörpereinreibungen durchführen und evaluieren. ‚ Die wichtigsten äußeren Anwendungen im Bereich der Hebammenkunde (Wickel, Umschläge, Bäder) kennen und unter Beachtung von Sicherheitsvorkehrungen und möglichen Kontraindi- kationen sachgerecht anwenden und beurteilen. ‚ Hebammenverfahren auf die individuelle gesundheitliche, biografische, soziale und kulturelle Situation abstimmen und diese Aspekte begründen. ‚ Frau und Kind bei Geburtsproblemen individuell beraten und behandeln. ‚ Anthroposophische Forschungsergebnisse in die Hebammenarbeit integrieren. 5. Professionalität, Zusammenarbeit, Patientenrechte, Forschung ‚ Sich um die persönliche Entwicklung kümmern, Teamarbeit pflegen und sich seiner Verantwor- tung für die Entwicklung der anthroposophischen Hebammenkunst bewusst sein. ‚ Über philosophische Denkweisen in der Hebammenkunde, der Medizin und in Lebensfragen reflektieren. Beispiel-Curriculum siehe Anhang 1 Kriterien für den Weiterbildungsabschluss Allgemeine Kriterien: ‚ Zwei Jahre Berufserfahrung als Hebamme zum Zeitpunkt der Zertifizierung (mit oder ohne AM). ‚ Abschluss des Weiterbildungslehrgangs. ‚ Erstellung von zwei schriftlichen Fallberichten und Fallvignetten über rhythmische Einreibungen und äußere Anwendungen. ‚ Abschluss der mentorierten Praxis. ‚ Bestandene Prüfung oder gleichwertige Beurteilung. Die Prüfung umfasst: ‚ Präsentation eines Fallberichts und ‚ Bewertung des Lernergebnisses. 2.3.3 Apothekerin / Apotheker für Anthroposophische Pharmazie Definition Ein Apotheker für Anthroposophische Pharmazie ist ein approbierter Apotheker mit Kenntnissen, Erfahrungen und Fähigkeiten auf dem Fachgebiet der anthroposophischen Pharmazie und Kompe- tenz in der Beratung zu AMP. Zugangsvoraussetzungen Kategorie 1 – keine Vorbildung in der Gesundheitsversorgung: Ausbildung in konventioneller Phar- mazie, gefolgt von einer entsprechenden Zulassung. Kategorie 2 – Vorbildung in konventioneller Gesundheitsversorgung: Zugelassener Apotheker. Kategorie 3 – Vorbildung in TKI: Zugelassener TKI-Apotheker wird für die Ausbildung in Anthropo- sophischer Pharmazie nach dem nationalen Ausbildungsstandard berücksichtigt.5 5 Ausbildung auf ISCED-Stufe 7 - Master oder gleichwertiger Abschluss (23). 12 Weiterbildungskomponenten 1. Anthroposophisches Verständnis von Mensch und Natur 2. Anthroposophisches Verständnis von Gesundheit und Krankheit 3. Spezifische Lernergebnisse für die Anthroposophische Pharmazie 4. Professionalität, Zusammenarbeit, pharmazeutische Regulierung, Forschung Lernergebnisse 1. Anthroposophisches Verständnis von Mensch und Natur ‚ Den Menschen als ein dynamisches Gleichgewicht funktionaler Systeme im Sinne der AM verstehen. 2. Anthroposophisches Verständnis von Gesundheit und Krankheit ‚ Erkennen und Angehen der Probleme des Menschen im Rahmen des anthroposophischen Menschen- und Krankheitsverständnisses. 3. Spezifische Lernergebnisse für die Anthroposophische Pharmazie ‚ Prozesse in der Natur mit der goetheanistischen Beobachtungsmethode erfassen. ‚ Mineralische, pflanzliche und tierische Produkte, die in AMPs verwendet werden, deren In- dikationen, Dosierung, Therapiemodalität, Nebenwirkungen, Vorsichtsmaßnahmen, Kontra- indikationen und Wechselwirkungen beschreiben. ‚ Die Substanzen und Herstellungsverfahren der anthroposophischen Pharmazie und ihre Prinzipi- en beschreiben; die Gründe für den Einsatz einer AMP bei einer bestimmten Pathologie nennen. ‚ Die Angemessenheit der individuellen anthroposophischen Arzneimitteltherapie und der the- rapeutischen Probleme beurteilen, einschließlich der angemessenen Wahl des Arzneimittels, der Dosierung und möglicher Wechselwirkungen und Nebenwirkungen. ‚ Dem Individuum effektiv seine gesundheitlichen Probleme, die anthroposophische Medikation und mögliche weitere Maßnahmen in seiner Lebensführung erklären und kommunizieren. ‚ Die Erkenntnisse des anthroposophisch-medizinischen Substanzverständnisses für die Auswahl der richtigen AMP bei leichteren Beschwerden in Bezug setzen. ‚ AMPs für leichte Beschwerden und nach Rezeptur zusammenstellen. 4. Professionalität, Zusammenarbeit, pharmazeutische Regulierung, Forschung ‚ Kommunikation und Zusammenarbeit mit anderen Fachkräften des Gesundheitswesens, die eine spezifische AM-Ausbildung haben. ‚ Teilnahme an der Forschung zu AMP und anderen Themen der AM. ‚ Die Forschung und Entwicklungen in der AM und der anthroposophischen Pharmazie verfolgen und Erkenntnisse in die tägliche Praxis integrieren. ‚ Die verschiedenen Pharmakopöen erklären, die Qualitätsstandards für AMP beschreiben. ‚ Die einschlägigen Rechtsvorschriften für auf dem Markt befindliche AMP kennen. Beispiel-Curriculum siehe Anhang 1 Kriterien für den Weiterbildungsabschluss Allgemeine Kriterien: ‚ Abschluss des Weiterbildungslehrgangs, einschließlich Projektarbeit. ‚ Mindestens ein Jahr Tätigkeit in einer Apotheke, Krankenhausapotheke oder einem pharma- zeutischen Unternehmen (mit oder ohne AM). 13 ‚ Bestandene Prüfung oder gleichwertige Beurteilung. Die Prüfung umfasst: ‚ Bewertung der Projektarbeit und ‚ Bewertung des Lernergebnisses. 2.3.4 Zahnärztin / Zahnarzt für Anthroposophische Zahnmedizin Definition Zahnärzte für anthroposophische Zahnmedizin sind voll ausgebildete Zahnärzte, die die klinischen und therapeutischen Ressourcen der konventionellen Zahnmedizin mit anthroposophischem Wis- sen erweitern. Zahnärzte für Anthroposophische Zahnmedizin betrachten die Mundgesundheit aus einer integrativen Perspektive mit dem Ziel, Krankheiten des Orofazialsystems vorzubeugen und zu heilen sowie die Gesundheit durch Anregung der Eigenaktivität und des Selbstheilungspotenzials des Patienten zu erhalten. Zugangsvoraussetzungen Kategorie 1 – keine Vorbildung in der Gesundheitsversorgung: Ausbildung zum konventionellen Zahn- arzt, gefolgt von einer entsprechenden Zulassung oder Registrierung. Studierende der Zahnmedizin können bereits während ihres Studiums AM-Kurse belegen. Kategorie 2 – Vorbildung in konventioneller Gesundheitsversorgung: Zugelassener Zahnarzt. Kategorie 3 – Vorbildung in TKI: nicht anwendbar. Weiterbildungskomponenten 1. Anthroposophisches Verständnis von Mensch und Natur 2. Anthroposophisches Verständnis von Gesundheit und Krankheit 3. Spezifische Lernergebnisse für die Anthroposophische Zahnmedizin 4. Professionalität, Zusammenarbeit, Patientenrechte, Forschung Lernergebnisse 1. Anthroposophisches Verständnis von Mensch und Natur ‚ Die Hauptkonzepte des anthroposophischen Verständnisses vom Menschen und seinem Ver- hältnis zur Natur kennen. ‚ Einen Bezug zur Natur und zu den Substanzen entwickeln, die wichtigen anthroposophischen Arzneimitteln zugrunde liegen. 2. Anthroposophisches Verständnis von Gesundheit und Krankheit ‚ Die orale und allgemeine Gesundheit des Individuums beurteilen und sie in Beziehung zu den Konzepten der AM setzen, einschließlich der Wesensglieder, der Dreigliederung des mensch- lichen Organismus, der sieben Lebensprozesse und der 12 Sinne sowie der biografischen Ent- wicklung. ‚ Die spirituelle Dimension des Individuums in der Behandlung berücksichtigen und diese ge- gebenenfalls mit ihm besprechen. 3. Spezifische Lernergebnisse für die anthroposophische Zahnmedizin ‚ Erstellen und Verwalten eines Therapieplans für orofaziale Erkrankungen, die in der allgemei- nen und spezialisierten zahnärztlichen Praxis auftreten, nach den Grundsätzen der anthro- posophischen Zahnheilkunde; Verschreibung von AMP und anthroposophischen Therapien gemäß dem Therapieplan, wobei eine angemessene Anwendung und die Berücksichtigung von Nebenwirkungen und Kontraindikationen gewährleistet sein müssen. 14 ‚ Linderung von Schmerzen, Phobien und Ängsten bei der zahnärztlichen Behandlung von Funk- tionsstörungen und oralen Pathologien unter Einbeziehung der Ressourcen der AM. ‚ Unterstützung des Individuums beim Erreichen einer gesunden Lebensweise und eines inneren Gleichgewichts, indem zur Stimulierung der Selbstheilungskräfte des Organismus beigetragen wird. ‚ Integration der anthroposophischen Perspektive in alle konventionellen zahnmedizinischen Verfahren und Fachgebiete der Prävention, Behandlung, Rehabilitation und Verwendung ge- eigneter zahnmedizinischer Materialien. 4. Professionalität, Zusammenarbeit, Patientenrechte, Forschung ‚ Interaktion mit anderen AM-geschulten Gesundheitsfachkräften aus einer patientenzentrierten Perspektive. ‚ Ressourcen aus der AM für integrative Gesundheitsförderung und kommunale Gesundheits- projekte nutzen. ‚ Die wissenschaftlichen Grundlagen und Forschungsmethoden der AM erklären können. Beispiel-Curriculum siehe Anhang 1 Kriterien für den Weiterbildungsabschluss Allgemeine Kriterien: ‚ Abschluss des Weiterbildungslehrgangs. ‚ Fertigstellung einer Projektarbeit und dreier Fallberichte. ‚ Bestandene Prüfung oder gleichwertige Beurteilung. Dir Prüfung umfasst: ‚ Bewertung der Projektarbeit und ‚ Präsentation von mindestens einem Fallbericht und ‚ Bewertung der Lernergebnisse. 2.3.5 Psychotherapeutin / Psychotherapeut für Anthroposophische Psychotherapie Definition Anthroposophische Psychotherapie basiert sowohl auf konventionellen psychotherapeutischen An- sätzen und Fähigkeiten als auch auf anthroposophischer Menschenkenntnis. Die anthroposophische Unterscheidung zwischen Seele und Geist und das Verständnis der biographischen Entwicklung er- gänzen die psychotherapeutische Beurteilung und Therapie um weitere Perspektiven. Zugangsvoraussetzungen Kategorie 1 – keine Vorbildung in der Gesundheitsversorgung: Ausbildung als Arzt, Psychologe oder Gesundheitsberater mit anschließender postgradualer Ausbildung und staatlicher Zulassung zur Ausübung der Psychotherapie. Kategorie 2 – Vorbildung in der konventionellen Gesundheitsversorgung: Arzt, Psychologe oder Ge- sundheitsberater mit staatlicher Zulassung zur Ausübung der Psychotherapie. Kategorie 3 – Vorbildung in TKI: TKI-Fachkraft mit postgradualer Ausbildung und staatlicher Zulassung zur Ausübung von Psychotherapie. Weiterbildungskomponenten 1. Anthroposophisches Verständnis von Mensch und Natur 2. Anthroposophisches Verständnis von Gesundheit und Krankheit 15 3. Spezifische Lernergebnisse für die anthroposophische Psychotherapie 4. Professionalität, Zusammenarbeit, Patientenrechte, Forschung Lernergebnisse 1. Anthroposophisches Verständnis von Mensch und Natur ‚ Kenntnis der Grundlagen des anthroposophischen Menschenbildes und der gesunden Ent- wicklung von Leib, Seele und Geist. 2. Anthroposophisches Verständnis von Gesundheit und Krankheit ‚ Differenzierte Beurteilung des Individuums unter Berücksichtigung der physischen, ätherischen, astralen und Ich-Organisation, sowie der biographischen Entwicklung. 3. Spezifische Lernergebnisse für die anthroposophische Psychotherapie ‚ Identifizieren des individuellen Therapiebedarfs und der Ressourcen des Individuums. ‚ Erstellen eines psychotherapeutischen Behandlungsplans. ‚ Anwendung des anthroposophisch-psychotherapeutischen Methodenspektrums unter ange- messener Beachtung von Sicherheitsvorkehrungen und Kontraindikationen. ‚ Einbezug der Intentionen und Präferenzen des informierten Individuums in diagnostische und therapeutische Entscheidungen; Priorisierung von Verfahren und Behandlungen, die die Eigen- aktivität und Selbstheilungskräfte stärken. ‚ Die spirituelle Dimension des Individuums im Behandlungsplan berücksichtigen und, wenn angemessen, möglich und gewünscht, mit ihm besprechen. ‚ Begleitung, Bewertung und Anpassung der Therapie an den Krankheitsverlauf und Dokumen- tation des Behandlungsverlaufs. 4. Professionalität, Zusammenarbeit, Patientenrechte, Forschung ‚ Beitrag zu einem multidisziplinären anthroposophischen Behandlungsansatz. ‚ Umgang mit gegensätzlicher Selbsterkenntnis und Wissen über den anthroposophischen An- satz für die innere Entwicklung des Therapeuten. ‚ Die wissenschaftlichen Grundlagen und Forschungsmethoden der AM und der anthroposo- phischen Psychotherapie erläutern; sich über Forschung und Forschungsmethoden in der an- throposophischen Psychotherapie auf dem Laufenden halten und Forschungsergebnisse in die klinische Praxis integrieren. Beispiel-Curriculum siehe Anhang 1 Kriterien für den Weiterbildungsabschluss Allgemeine Kriterien: ‚ Abschluss des Weiterbildungslehrgangs. ‚ Fertigstellung einer Projektarbeit und dreier Fallberichte. ‚ Abschluss der mentorierten Praxis. ‚ Bestandene Prüfung oder gleichwertige Beurteilung. Die Prüfung umfasst: ‚ Bewertung der Projektarbeit und ‚ Bewertung der Lernergebnisse und ‚ Präsentation von mindestens einem Fallbericht. 16 2.4 Ausbildung anthroposophischer Therapeutinnen und Therapeuten 2.4.1 Heileurythmistin/Eurythmietherapeutin, Heileurythmist/Eurythmietherapeut Definition Heileurythmie ist eine Bewegungstherapie, die Sprache und Musik in therapeutische Bewegungsübun- gen umsetzt, um Körper, Seele und Geist zu harmonisieren und zu regulieren. Ziel der Heileurythmie ist es, durch spezifische Bewegungsübungen die natürliche Selbstregulation zu fördern und die Selbstheilungs- kräfte im menschlichen Organismus zu aktivieren, sowie Autonomie und Selbstentfaltung zu fördern. Der Heileurythmist wählt die Bewegungsübungen auf Grundlage der beim Menschen beobachteten Ungleichgewichte und seiner Ressourcen entsprechend dem anthroposophischen Behandlungsplan aus. Zugangsvoraussetzungen Kategorie 1 – keine vorherige Ausbildung in der Gesundheitsfürsorge (Haupteinstiegskategorie): Heileurythmie-Ausbildung: Zugangsvoraussetzung für die voraussetzende Grundausbildung Euryth- mie ist ein höherer Schulabschluss oder ein gleichwertiger Abschluss. Grundausbildung Eurythmie: Umfasst die Ausbildung im Verständnis des anthroposophischen Men- schenbildes, die Grundlagen der Anatomie, Embryologie und Physiologie sowie die Eurythmie als Bewegungskunst. Die Ausbildung bereitet die Absolventen auf die Arbeit als Eurythmisten in der darstellenden Kunst vor und ist die Grundausbildung für den Eurythmielehrer an Waldorfschulen oder den Heileurythmisten. Kategorie 2 – vorherige Ausbildung in der konventionellen Gesundheitsfürsorge: Gesundheitsfach- kräfte können sich den Teil der allgemeinen medizinischen Kenntnisse anrechnen lassen, müssen aber eine Grundausbildung in Eurythmie (wie für Kategorie 1 beschrieben) in Verbindung mit der Heileurythmieausbildung absolvieren. Kategorie 3 – Vorbildung in TKI: TKI-Gesundheitsfachkräfte können sich den Teil der allgemeinen medizinischen Kenntnisse anrechnen lassen, müssen aber eine Grundausbildung in Eurythmie (wie für Kategorie 1 beschrieben) in Verbindung mit der Heileurythmieausbildung absolvieren. Ausbildungskomponenten 1. Allgemeine medizinische Kenntnisse, einschließlich wissenschaftlicher Methoden und 2. Grundlagen der Medizin 3. Anthroposophisches Verständnis von Mensch und Natur 4. Anthroposophisches Verständnis von Gesundheit und Krankheit 5. Spezifische Lernergebnisse für die Heileurythmie/Eurythmietherapie 6. Professionalität, Zusammenarbeit, Patientenrechte und Forschung Lernergebnisse 1. Allgemeine medizinische Kenntnisse, einschließlich wissenschaftlicher Methoden und Grund- lagen der Medizin ‚ Nachweis angemessener Kenntnisse der Anatomie, Physiologie, Pathologie und Therapie häu- figer Krankheiten. 2. Anthroposophisches Verständnis von Mensch und Natur (wird in der allgemeinen Eurythmie- ausbildung vermittelt) 3. Anthroposophisches Verständnis von Gesundheit und Krankheit ‚ Diagnose von Ungleichgewichten der vier Wesensglieder und der Dreigliederung des Menschen durch Bewegungsbeobachtung. 17 Spezifische Lernergebnisse für die Heileurythmie/Eurythmietherapie 1. Theoretische Grundlagen der Bewegungstherapie ‚ Die Prinzipien der Bewegung verstehen und wissen, wie sich die vier Wesensglieder und die Dreigliederung des Menschen in der Bewegung ausdrücken. ‚ Veränderungen in der Bewegung bei Krankheit und Verletzungen verstehen. ‚ Andere Bewegungstherapien mit der Heileurythmie vergleichen. 2. Allgemeine Bewegungslehre ‚ Bewusstsein für die eigene Bewegung. ‚ Fähigkeit, künstlerische Eurythmie in Heileurythmie umzusetzen. ‚ Fähigkeit, sich in Haltung und Bewegung auszudrücken. ‚ Objektive Beobachtung der eigenen Bewegung im Raum. 3. Methodisches Vorgehen der Heileurythmie in spezifischen Bereichen der Medizin ‚ Übungen in den zentralen Krankheitsbereichen so durchführen, dass sie auf Krankheitsprozesse einwirken und Selbstheilungskräfte aktivieren, unter Beachtung von Sicherheitsvorkehrungen und möglichen Kontraindikationen. ‚ Nutzung der individuellen schöpferischen Fähigkeiten im therapeutischen Prozess. 4. Heileurythmie-Diagnostik, Dokumentation und Therapieplan und -ablauf ‚ Erkennen der individuellen Ressourcen und des Bedarfs an therapeutischer Intervention. ‚ Festlegung von Therapiezielen und eines Behandlungsplans. ‚ Einen Therapieplan umsetzen, anpassen, dokumentieren und auswerten. ‚ Entwickeln einer therapeutischen Haltung und Orientierung. 5. Prävention and Rehabilitation ‚ Erkennen von Krankheitstendenzen durch Beobachtung der Bewegungen des Individuums. ‚ Erkennen und Aktivieren der eigenen Ressourcen und Angebot von heileurythmischen Prä- ventionsmaßnahmen. ‚ Eurythmische Rehabilitationsmaßnahmen durchführen, einschließlich postoperativer Übungen und Übungen nach physischen oder psychischen Traumata. 6. Allgemeine künstlerische Ausbildung ‚ Demonstration grundlegender künstlerischer Fähigkeiten im Plastizieren, in Musik und Sprache. Professionalität, Zusammenarbeit, Patientenrechte und Forschung ‚ Aufbau und Pflege einer vertrauensvollen therapeutischen Beziehung. ‚ Angemessene Kommunikation und effektive Zusammenarbeit in einem therapeutischen Team. ‚ Reflexion des eigenen Handelns und Fehlermanagement. ‚ Forschungsergebnisse aus der Theorie auf die Praxis anwenden. 18 Beispiel-Curriculum siehe Anhang 1 Kriterien für den Ausbildungsabschluss Allgemeine Kriterien: ‚ Erfolgreicher Abschluss der Grundausbildung in Eurythmie. ‚ Zufriedenstellende Bewertung nach jedem Ausbildungsmodul. ‚ Abschluss der mentorierten Praxis. ‚ Fertiggestellte Abschlussarbeit. ‚ Bestandene Prüfung oder gleichwertige Beurteilung. Die Prüfung umfasst: ‚ Bewertung der Abschlussarbeit und ‚ Bewertung des Lernerfolgs. 2.4.2 Kunsttherapeutin/Kunsttherapeut für Anthroposophische Kunsttherapie Definition Die Anthroposophischen Kunsttherapien basieren auf der Behandlung mit künstlerischen Mitteln und Verfahren, AM-Wissen und einer therapeutischen Beziehung. Jede Kunst hat ihre eigenen Medien, Methoden und therapeutischen Wirkungen. Der anthroposophische Kunsttherapeut ist befähigt, künstlerische Materialien, Kunstkonzepte und Techniken in therapeutischen Prozessen einzusetzen und den Menschen zu inspirieren, sich kreativ mit dem Prozess seiner Krankheit auseinanderzusetzen und Zugang zu seinen eigenen Ressourcen für Heilung zu finden. Der anthroposophische Kunst- therapeut spezialisiert sich auf eine oder mehrere der vier Fachrichtungen: Malen und Zeichnen; Plastizieren; Musik und Gesang; und/oder Sprache und Drama. Zugangsvoraussetungen Kategorie 1 – keine vorherige Ausbildung in der Gesundheitsfürsorge (Haupteinstiegskategorie): Zu- gangsvoraussetzung ist die Mittlere Reife oder ein gleichwertiger Abschluss. Erfolgreiche Beurteilung der künstlerischen Kompetenz. Kategorie 2 – vorherige Ausbildung in der Gesundheitsfürsorge: Fachkräfte mit einem (konventionel- len) Abschluss in Kunsttherapie oder Fachkräfte des Gesundheitswesens können sich einschlägige frühere Ausbildungseinheiten anrechnen lassen. Kategorie 3 – Vorbildung in TKI: TKI-Gesundheitsfachkräfte oder TKI-Kunsttherapeuten können sich relevante frühere Ausbildungseinheiten anrechnen lassen. Ausbildungskomponenten 1. Allgemeine medizinische Kenntnisse, einschließlich wissenschaftlicher Methoden und Grund- lagen der Medizin und Psychologie 2. Anthroposophisches Verständnis von Mensch und Natur 3. Anthroposophisches Verständnis von Gesundheit und Krankheit 4. Spezifische Lerninhalte der anthroposophischen Kunsttherapie 5. Professionalität, Zusammenarbeit, Patientenrechte und Forschung Lernergebnisse 1. Allgemeine medizinische Kenntnisse, einschließlich wissenschaftlicher Methoden und Grund- lagen der Medizin und Psychologie ‚ Angemessene Kenntnis allgemeiner medizinischer Grundlagen (Anatomie, Physiologie, Pa- thologie, Entwicklungsstörungen) sowie der Theorien von Gesundheit und Krankheit und des aktuellen Stands der Medizin, einschließlich der Psychologie, und angemessene Anwendung der medizinischen Terminologie. 19 2. Anthroposophisches Verständnis von Mensch und Natur ‚ Das anthroposophische Menschenbild darstellen können. ‚ Das anthroposophische Verständnis der menschlichen Entwicklung erläutern. ‚ Selbstständig die Fähigkeit ausbilden, das anthroposophische Welt- und Menschenbild zu er- kunden. 3. Anthroposophisches Verständnis von Gesundheit und Krankheit ‚ Das Individuum phänomenologisch beobachten und beschreiben nach körperlicher Erschei- nung, Lebenskräften, Gedanken-, Gefühls- und Willensäußerungen, Persönlichkeit und Eigen- initiative, aktuellen Beschwerden und Ressourcen. ‚ Die Krankheit im Kontext der biografischen Erfahrung des Individuums betrachten und die biografische Entwicklung im Lichte der anthroposophischen Biografiearbeit beurteilen. ‚ Unterscheiden können zwischen verschiedenen Ansätzen in AM, Psychiatrie und Psychotherapie. 4. Spezifische Lernergebnisse für die Anthroposophischen Kunsttherapien ‚ Nachweis eines angemessenen Niveaus an künstlerischer Kompetenz in einem Berufsfeld in prakti- scher und theoretischer Hinsicht (Malerei und Zeichnung; Plastizieren; Musik und Gesang; Sprache und Drama). Reflexion und Bewertung der eigenen künstlerischen Fähigkeiten und Kenntnisse. ‚ Beurteilung der Kunstgeschichte und des historischen Kontextes des Berufes. ‚ Erkennen der Wechselwirkung zwischen Kunst und menschlicher Physiologie, Seele und Geist; Erleben und Bestimmen der spezifischen Elemente in künstlerischen Prozessen (z. B. Polarität, Metamorphose, Umkehrung/Verwandlung) als Ausdruck von Denken, Fühlen und Wollen (Wille). ‚ Spezifische künstlerische Elemente zur therapeutischen Wirkung professionell anwenden und den Menschen in seinem kreativen Ausdruck als Individuum unterstützen: ū Malerei und Zeichnung: Verwendung von z. B. Material, Farben, Formen, Motiven, Dynamik ū Plastizieren: Verwendung von z. B. Flächen, Gestalten, Formen, Zwischenräumen ū Musik (Instrumentalspiel) und Gesang: Verwendung von z. B. verschiedenen Ton- und Klang- qualitäten, Melodie, Rhythmus, Dynamik ū Sprache und Drama: Verwendung von z. B. Klängen, Wörtern, Sätzen, Metren, Rhythmen, Dialogen ‚ Anzeichen für somatische, psychosomatische und psychiatrische Störungen, Entwicklungsstö- rungen, Bewältigung und Spiritualität, biografische Krisen und Gruppendynamik sowie mög- liche Kontraindikationen für Kunsttherapie erkennen und differenzieren. ‚ Die gewonnenen Beobachtungen und Informationen zu einer künstlerisch-therapeutischen Einschätzung zusammenfassen. ‚ Analyse und Definition des individuellen Therapiebedarfs; Erstellung und Umsetzung eines Be- handlungsplans im Dialog unter Einbeziehung der Absichten und Präferenzen des informierten Individuums. ‚ Die Beziehung zwischen Patient und Therapeut therapeutisch nutzen. ‚ Nachbereitung und Evaluation der Behandlung durchführen. ‚ Verfassen von detaillierten Therapieberichten. ‚ Die gesundheitsbildenden Wirkungen der anthroposophischen Kunsttherapien in der Gesund- heitsförderung und Krankheitsprävention bewerten. 5. Professionalität, Zusammenarbeit, Patientenrechte und Forschung ‚ Professionelle Gesprächsführung und Erkennen von Übertragung und Gegenübertragung im therapeutischen Kontext; angemessener Umgang mit Projektion und Widerstand. ‚ Den therapeutischen Prozess reflektieren. ‚ Die Relevanz von Supervision verstehen und, wenn nötig, diese anfragen. ‚ Demonstration von Kompetenz im Umgang mit Stress und Verbesserung der persönlichen Resilienz. 20 ‚ Die Grundlagen anderer anthroposophischer Therapien und deren Bezug zum eigenen Berufs- feld kennenlernen. ‚ Therapiepläne in Zusammenarbeit mit anderen medizinischen Fachpersonen entwickeln und umsetzen. ‚ Forschungsmethoden und die kontinuierliche berufliche Weiterentwicklung der anthropo- sophischen Kunsttherapien verstehen und anwenden. Beispiel-Curriculum siehe Anhang 1 Kriterien für den Ausbildungsabschluss Allgemeine Kriterien (ggf. Anpassung an die nationalen Anforderungen für herkömmliche Kunst- therapieabschlüsse): ‚ Zufriedenstellende Bewertung der Lernergebnisse nach jedem Ausbildungsmodul. ‚ Abschluss der mentorierten Praxis. ‚ Schriftliche Projektarbeit, einschließlich eines Fallberichts, die eine angemessene Kompetenz in anthroposophischer Kunsttherapie nachweist. ‚ Bestandene Prüfung oder gleichwertige Beurteilung. Die Prüfung umfasst: ‚ Präsentation der Projektarbeit und ‚ Bewertung des Lernerfolgs. 2.4.3 Körpertherapeutin/Körpertherapeut für Anthroposophische Körpertherapie Definition Die Anthroposophische Körpertherapie basiert auf konventionellen körpertherapeutischen Ansätzen und auf der anthroposophischen Menschenkenntnis. Ziel ist es, den Organismus in seiner Gesamt- heit zu stärken und im Gleichgewicht zu halten: den physischen Leib zu kräftigen, Lebensprozesse anzuregen (Ätherische Organisation), das Seelenleben zu harmonisieren (Astralische Organisation) und den Wärmeorganismus zu verbessern (Ich-Organisation). Der Anthroposophische Körpertherapeut bietet eine oder mehrere anthroposophische Körperthe- rapien an, wie z. B. Rhythmische Massagetherapie, Öldispersionsbadtherapie, Simeon-Pressel-Mas- sagetherapie und Spacial Dynamics. Zugangsvoraussetzungen Kategorie 1 – keine vorherige Ausbildung in der Gesundheitsfürsorge: Konventionelle körperthera- peutische Ausbildung, die zur Zulassung oder Zertifizierung führt, die berechtigt, Personen körperlich zu untersuchen und zu berühren ("licence to touch").6 Kategorie 2 – vorherige Ausbildung in der Gesundheitsfürsorge: Jede Gesundheitsfachkraft, die ord- nungsgemäß zugelassen oder zertifiziert ist, Menschen körperlich zu untersuchen oder zu behandeln ("licence to touch"), kann an einem Ausbildungsprogramm für anthroposophische Körpertherapien teilnehmen. Kategorie 3 – Vorbildung in TKI: Jede TKI-Gesundheitsfachkfraft, die ordnungsgemäß zugelassen oder zertifiziert ist, Menschen körperlich zu untersuchen und zu behandeln ("licence to touch"), kann an einem Ausbildungsprogramm für anthroposophische Körpertherapien teilnehmen. 6 Zum Zeitpunkt der Veröffentlichung dieses Dokuments gab es noch kein eigenständiges Ausbildungspro- gramm für Anthroposophische Körpertherapie, das zur Qualifikation für die körperliche Untersuchung/Be- handlung von Menschen führte. Sobald ein solches Programm existiert, werden die Studenten in der Lage sein, in die Kategorie 1 einzusteigen. 21 Ausbildungskomponenten 1. Anthroposophisches Verständnis von Mensch und Natur 2. Anthroposophisches Verständnis von Gesundheit und Krankheit 3. Spezifische Lernergebnisse für anthroposophische Körpertherapien 4. Professionalität, Zusammenarbeit, Patientenrechte und Forschung Lernergebnisse 1. Anthroposophisches Verständnis von Mensch und Natur ‚ Das anthroposophische Verständnis von Mensch und Natur beschreiben können. 2. Anthroposophisches Verständnis von Gesundheit und Krankheit ‚ Bewertung der vier Wesensglieder und der Dreigliederung des Menschen durch phänomeno- logische Beobachtung und Berührung. 3. Spezifische Lernergebnisse der anthroposophischen Körpertherapien ‚ Häufige Krankheitssituationen mit einer oder mehreren Methoden der anthroposophischen Körpertherapie behandeln. ‚ Behandlungsprozesse unter Beachtung von Sicherheitsvorkehrungen und möglichen Kontra- indikationen planen, durchführen, anpassen und evaluieren. ‚ Anthroposophische Körpertherapien zu präventiven Zwecken einsetzen. 4. Professionalität, Zusammenarbeit, Patientenrechte und Forschung ‚ Eine angemessene innere Haltung in der therapeutischen Beziehung auf der Grundlage der AM. ‚ Eine reflektierte Selbstwahrnehmung und innere Entwicklung als Grundlage für eine kontinu- ierliche berufliche Weiterentwicklung. ‚ Beitrag zur interprofessionellen Teamarbeit mit anderen in AM ausgebildeten Gesundheits- fachkräften. ‚ Aufbau einer vertrauensvollen therapeutischen Beziehung und gemeinsame Entscheidungs- findung mit dem Individuum auf der Grundlage des Konzepts der Individualität als spirituelles und sich entwickelndes Wesen. ‚ Die organisatorischen Aspekte des Praxismanagements und der Patientensicherheit verstehen und wissen, wie man mit Fehlern und Beschwerden umgeht. ‚ Forschungsmethoden in der AM verstehen und grundlegende Fähigkeiten im Schreiben und Präsentieren von anthroposophischen Fallberichten zeigen. Beispiel-Curriculum siehe Anhang 1 Kriterien für den Ausbildungsabschluss Allgemeine Kriterien: ‚ Abschluss des Ausbildungsprogramms, einschließlich Projektarbeit. ‚ Abschluss der mentorierten Praxis. ‚ Bestandene Prüfung oder gleichwertige Beurteilung. Die Prüfung umfasst: ‚ Bewertung des Lernerfolgs in der mündlichen und praktischen Prüfung. 22 23 Introduction3 Sicherheitsfragen 3.1 Allgemeine Vorsichtsmaßnahmen und Kontraindikationen bei der Anwendung von anthroposophischen Arzneimitteln Anthroposophische Arzneimittel (AMP) sind Arzneimittel, die nach der anthroposophischen Men- schen-, Natur-, Substanz- und Arzneimittelerkenntnis konzipiert, entwickelt und hergestellt werden. Die Ausgangsstoffe können aus mineralischen, pflanzlichen, tierischen oder chemischen Substanzen bestehen. AMPs werden nach anthroposophischen und homöopathischen Herstellungsverfahren hergestellt, wie sie in verschiedenen Arzneibüchern und im Anthroposophischen Arzneimittel-Codex beschrieben sind. Anthroposophische Arzneimittel werden nach den Grundsätzen der Anthropo- sophischen Medizin angewendet. Die für anthroposophische Arzneimittel geltenden Vorschriften können von Land zu Land und je nach Art der Produkte unterschiedlich sein. Die anthroposophische Ausbildung von Ärzten, Apothekern, Zahnärzten, Pflegekräften und Heb- ammen umfasst die Unbedenklichkeit von AMPs für die innere und äußere Anwendung nach den Erkenntnissen der Botanik und Phytopharmakologie. Anthroposophische Körpertherapeuten werden in der Sicherheit von AMPs für die äußere Anwendung geschult. Die Ausbildung umfasst auch die Untersuchung der individuellen Anwendung von konventionellen, AM- und anderen TKI-Behand- lungen, um mögliche Wechselwirkungen und Nebenwirkungen zu berücksichtigen. Die Ausbildung umfasst das Verständnis der Wirkungen, der Dosierung, der Therapieformen, mög- licher Nebenwirkungen, Vorsichtsmaßnahmen, Wechselwirkungen und Kontraindikationen von AMP. Von den AM-Praktizierenden wird erwartet, dass sie eine Medikamentenanamnese erheben, einschließlich Überempfindlichkeitsreaktionen, früherer unerwünschter Arzneimittelwirkungen und der Einnahme anderer Medikamente. Es wird erwartet, dass sie wissen, wo sie aktuelle Informatio- nen über die Sicherheit von AMP erhalten, wie sie Patienten und ihre Familien einbeziehen können (24), wie sie mit Nebenwirkungen umgehen und wie sie unerwünschte Arzneimittelwirkungen im Rahmen der Pharmakovigilanz gemäß den für anthroposophische Arzneimittel im Land geltenden Vorschriften (21, 25, 26) oder bei Zwischenfällen und gefährdeter Patientensicherheit melden. Beispiele für Informationsquellen zur Sicherheit von AMP sind vorgeschriebene Sicherheitsinformatio- nen (wie die Packungsbeilagen der Hersteller) und das Vademecum Anthroposophische Arzneimittel, das AMP und ihre Anwendung auf der Grundlage einer systematischen Sammlung therapeutischer Erfahrungen von Ärzten mit einer Ausbildung in AM weltweit beschreibt und in mehreren Sprachen verfügbar ist (27). Die Sicherheit von Arzneimitteln zur äußeren Anwendung durch Pflegefachkräfte ist online verfügbar (www.vademecum.org). Für Informationen über die Sicherheit sollten alle ver- fügbaren geeigneten Quellen konsultiert werden, einschließlich der Berichte über Studien in der Phytomedizin. AM-Praktizierende sollten sich über bekannte Nebenwirkungen im Klaren sein und den Menschen auf mögliche unerwünschte Wirkungen hin überwachen, bei denen es sich um seltene, potenziell bekannte oder unbekannte Nebenwirkungen von AMP handelt (12,21,22). Die Qualität der fertigen AMP wird dadurch sichergestellt, dass sich die AMP-Hersteller an die an- erkannten Pharmakopöen (20) und die Anforderungen der guten Herstellungspraxis (28,29) halten. Apotheker mit einer Ausbildung in anthroposophischer Pharmazie sollten bei der Herstellung von AMP für einen einzelnen Kunden die in ihrem Land geltenden Qualitätsanforderungen für die Her- stellung von Arzneimitteln beachten, und Ärzte, die eine Lizenz für die Herstellung von Arzneimitteln haben (je nach Gesetzgebung), sollten die gleichen Anforderungen beachten. 24 3.2 Patientensicherheit, allgemeine Vorsichtsmaßnahmen und Kontraindikationen für die anthroposophisch-therapeutische Praxis Alle AM-Ausbildungsprogramme beinhalten die Patientensicherheit in Bezug auf die anthroposo- phisch-therapeutische Praxis und bauen auf den grundlegenden Konzepten und Prinzipien der Pa- tientensicherheit auf, darunter Sicherheitskultur, Handhygiene, Medikationssicherheit, Meldesysteme für Zwischenfälle und Lernsysteme für Patientensicherheit, Risikomanagement, effektive Teamarbeit und Kommunikation, um nur einige zu nennen (30,31). Praktizierende in der anthroposophischen Pflege, Hebammenkunde und anthroposophischen Körpertherapie sollten die Indikationen, Vor- sichtsmaßnahmen und Kontraindikationen für äußere Anwendungen bei bestimmten Risikogruppen, einschließlich Schwangeren und Menschen mit Hauterkrankungen wie offenen Wunden, Hautin- fektionen und verminderter Hautsensibilität, kennen und beachten (32,33). Darüber hinaus sollten Praktizierende der anthroposophischen Körpertherapie, die eine Hydrotherapie (z. B. Öldispersions- bäder) einschließt, allgemeine Vorsichtsmaßnahmen und Kontraindikationen für die Hydrotherapie kennen und beachten, wie z. B. Sicherheitsscreening für Infektionen, physiologische Auswirkungen des Eintauchens, Risiken im Zusammenhang mit der Angst vor Wasser (34). 25 Literaturverzeichnis 1. Busche P, Rordorf C, Bergt J, Weinzirl J. Ärzteausbildung Arlesheim. Der Merkurstab. J Anthropo- sophic Med. 2019;72(3):185-189. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21090-DE 2. Edelhäuser F, Hirt L, Holtermann C, Neunert G, Soldner G, Steinebach C, Werthmann P. Perspek- tiven schaffen: Die Akademie Anthroposophische Medizin GAÄD. Der Merkurstab. J Anthropo- sophic Med. 2019;72(3):226-231. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21097-DE 3. Edelhäuser F, Scheffer C, Lampe N, Hentschel V. Berufsbegleitendes Ärzteseminar für Anthropo- sophische Medizin (BÄfAM) in Herdecke. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):178- 184. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21089-DE 4. Feldmann J. Ärzteseminar Havelhöhe – Berufsbegleitende Grundlagenausbildung. Der Merkur- stab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):174-177. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21088-DE 5. Glöckler M, Langhammer S. Das International Postgraduate Medical Training (IPMT). Der Merkur- stab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):236-242. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21099-DE 6. Husemann A. Vollzeitausbildung in der Eugen-Kolisko-Akademie. Der Merkurstab. J Anthropo- sophic Med. 2019;72(3):190-193. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21091-DE 7. Scheffer C, Edelhäuser F, Tauschel D. Integriertes Begleitstudium Anthroposophische Me- dizin (IBAM) an der Universität Witten/Herdecke. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):194-199. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21092-DE 8. Scheffer C, Tauschel D, Neumann M, Lutz G, Cysarz D, Heusser P, & Edelhäuser F (2012). Inte- grative medical education: educational strategies and preliminary evaluation of the Integrated Curriculum for Anthroposophic Medicine (ICURAM). Patient Education and Counseling 2012; 89(3):447-454. DOI: https://doi.org/10.1016/j.pec.2012.04.006 9. Szőke H, van der Bie G, Hegyi G, Saahs C, Sterner A, Sterner M. Anthroposophisch-medizinische Ausbildung in Ungarn. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):243-249. DOI: https:// doi.org/10.14271/DMS-21100-DE 10. Steiner R. Geisteswissenschaft und Medizin: zwanzig Vorträge, Dornach 1920. Dornach: Rudolf Steiner Verlag; 2020. 11. Steiner R, Wegman I. Grundlegendes für eine Erweiterung der Heilkunst. Dornach: Rudolf Steiner Verlag; 2014. 12. Kienle GS, Kiene H, Albonico HU. Anthroposophische Medizin in der klinischen Forschung: Wirk- samkeit, Nutzen, Wirtschaftlichkeit, Sicherheit. Stuttgart: Schattauer; 2006. 13. Kienle GS, Albonico HU, Baars E, Hamre HJ, Zimmermann P, Kiene H. Anthroposophic medicine: an integrative medical system originating in Europe. Glob Adv Health Med. 2013;2(6):20–31. DOI: https://doi.org/10.7453/gahmj.2012.087 14. Heusser P. Anthroposophie und Wissenschaft: Eine Einführung. Dornach: Verlag am Goethe- anum; 2016. 15. Steiner R. Einleitungen zu Goethes naturwissenschaftlichen Schriften. Dornach: Rudolf Steiner Verlag; 2020. 16. Girke M. Innere Medizin. Grundlagen und therapeutische Konzepte der Anthroposophischen Medizin. 3. Aufl. Berlin: Salumed Verlag; 2020. 17. Evans M, Rodger I. Healing for body, soul and spirit: An introduction to anthroposophic medicine. Edinburgh: Floris Books; 2017. 26 18. Baars EW, Hamre HJ. Whole medical systems versus the system of conventional biomedicine: A cri- tical, narrative review of similarities, differences, and factors that promote the integration process. Evid Based Complement Alternat Med. 2017:13. DOI: https://doi.org/10.1155/2017/4904930 19. Anthroposophic medicine statement on vaccination. Dornach: International Federation of An- throposophic Medical Associations; 2019 (https://www.ivaa.info/anthroposophic-medicine- statement-on-vaccination/). 20. International Association of Anthroposophic Pharmacists. Anthroposophic pharmaceutical codex. 4.2 ed. Stuttgart: Wissenschaftliche Verlagsgesellschaft; 2020 (https://iaap-pharma.org/apc). 21. Hamre HJ, Glockmann A, Heckenbach K, Matthes H. Use and safety of anthroposophic medicinal products: An analysis of 44,662 patients from the EvaMed pharmacovigilance network. Drugs Real World Outcomes. 2017;4(4):199–213. DOI: https://doi.org/10.1007/s40801-017-0118-5 22. Hamre HJ, Kiene H, Ziegler R, Troger W, Meinecke C, Schnurer C et al. Overview of the publica- tions from the Anthroposophic Medicine Outcomes Study (AMOS): A whole system evaluation study. Glob Adv Health Med. 2014;3(1):54–70. DOI: https://doi.org/10.7453/gahmj.2013.010 23. International standard classification of education, 2011. Montreal: UNESCO Institute for Statistics; 2012 (http://uis.unesco.org/en/topic/international-standard-classification-education-isced). 24. 5 Moments for Medication Safety. WHO/HIS/SDS/2019.4. Geneva: World Health Organization; 2019 (https://www.who.int/publications/i/item/WHO-HIS-SDS-2019.4). 25. The safety of medicines in public health programmes: pharmacovigilance, an essential tool. Ge- neva: World Health Organization; 2006 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/43384). 26. WHO guidelines on safety monitoring of herbal medicines in pharmacovigilance systems. Geneva: World Health Organization; 2004 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/43034). 27. Gesellschaft Anthroposophischer Ärzte in Deutschland GAÄD. Vademecum Anthroposophische Arzneimittel, 4. Aufl. Berlin: Der Merkurstab, Zeitschrift für anthroposophische Medizin; 2017. 28. WHO Expert Committee on Specifications for Pharmaceutical Preparations. WHO good manu- facturing practices for pharmaceutical products (WHO Tech Rep Ser. No. 986). Geneva: World Health Organization; 2014:Annex 2 (https://www.who.int/medicines/areas/quality_safety/ quality_assurance/TRS986annex2.pdf). 29. WHO guidelines on good manufacturing practices (GMP) for herbal medicines. Geneva: World Health Organization; 2007 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/43672). 30. Patient safety curriculum guide: Multi-professional edition. Geneva: World Health Organization. 2011 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/44641). 31. Guidelines on core components of infection prevention and control at the national and acute health care facility level. Geneva: World Health Organization; 2016 (https://apps.who.int/iris/ handle/10665/251730). 32. Heine R. (Hg.) Anthroposophische Pflegepraxis. Berlin: Salumed Verlag; 2017. 33. Internationales Forum für anthroposophische Pflege. Vademecum Äussere Anwendungen in der Anthroposophischen Pflege [website]. (https://www.pflege-vademecum.de/index.php) 34. Australian Physiotherapy Association. Australian guidelines for aquatic physiotherapists working in and/or managing hydrotherapy pools. Camberwell, Victoria: Australian Physiotherapy Asso- ciation; 2015. (https://australian.physio/sites/default/files/tools/Aquatic_Physiotherapy_Gui- delines.pdf) 27 Literaturhinweise Gesellschaft Anthroposophischer Ärzte in Deutschland GAÄD. Vademecum Anthroposophische Arzneimittel, 4. Aufl. Berlin: Der Merkurstab, Zeitschrift für Anthroposophische Medizin. 2017. Batschko EM, Dengler S. Praxisbuch der Rhythmischen Massage. Frankfurt: Info 3 Verlag; 2011. Girke M. Innere Medizin. Grundlagen und therapeutische Konzepte der Anthroposophischen Medizin. 3. Aufl. Berlin: Salumed-Verlag; 2020. Heine R. (Hg.) Anthroposophische Pflegepraxis. Berlin: Salumed Verlag; 2017. Heusser P. Anthroposophie und Wissenschaft: Eine Einführung. Dornach: Verlag am Goetheanum; 2016. Meyer U, Pedersen PA. Anthroposophische Pharmazie: Grundlagen, Herstellprozesse, Arzneimittel. Berlin: Salumed-Verlag; 2016. Rohen JW. Morphologie des menschlichen Organismus: eine goetheanistische Gestaltlehre des Menschen. Stuttgart: Verlag Freies Geistesleben; 2016. Selg P. Rudolf Steiner, Lebens- und Werkgeschichte. Band 1–7. Stuttgart: Verlag des Ita Wegman Instituts; 2012. Soldner G, Stellman HM. Individuelle Pädiatrie: Leibliche, seelische und geistige Aspekte in Diagnostik und Beratung, 5. Aufl. Stuttgart: Wissenschaftliche Verlagsgesellschaft; 2018. van der Bie G, Huber M. Foundations of anthroposophical medicine: A training manual. Edinburgh: Floris Books: 2003. 28 Anhang 1. Beispiel Curricula und Verteilung der Ausbildungsstunden In diesem Anhang werden 45 Minuten als Äquivalent zu einer Ausbildungsstunde betrachtet, die gesamten Ausbildungs- und Übungsstunden sind also Multiplikatoren von 45 Minuten. Die Kursarbeit beinhaltet Zeit für Kontakt- und für selbständige Arbeit. Ein AM-internes Akkreditierungsverfahren von Ausbildungsstätten ist bei den internationalen Dachverbänden für jede AM-Disziplin verfügbar. Weitere Informationen erhalten Sie bei der Medizinischen Sektion am Goetheanum. Ärztin / Arzt für Anthroposophische Medizin: Themen Stunden7 1. Anthroposophisches Verständnis von Mensch und Natur 1.1 Anthroposophisches Menschenbild 70 Die vier Wesensglieder des Menschen Die Entwicklung der Wesensglieder im Laufe eines Lebens Die funktionelle Dreigliederung des menschlichen Organismus und das Zusammenwirken von Dreigliederung und Viergliederung Polaritäten in der menschlichen Konstitution Die geistige Dimension des Menschen 1.2 Natur und Mensch 40 Mineralien, Metalle, Pflanzen und Tiere Goetheanistische Beobachtung der Phänomene als erkenntnistheoretische Methode Die vier klassischen Elemente ("Erde", "Wasser", "Luft", "Wärme") Die Tria Principia Die sieben Lebensprozesse Die Beziehung zwischen der Natur und dem Menschen 2. Anthroposophisches Verständnis von Gesundheit und Krankheit Körperliche, seelische und geistige Gesundheit Zentrale pathophysiologische Prozesse: Akute und chronische Entzündungen; Allergien und Autoimmunerkrankungen Degenerative und onkologische Erkrankungen 140 Störungen der frühen Entwicklung und Leben mit Behinderung Erweitertes anthroposophisches Verständnis zentraler Organe und Systeme, u. a.: Herz-Kreis- lauf-System, Atemwege, Magen-Darm-Trakt, Leber-Gallenblase-System, Urogenitalsystem, endokrines System, neurosensorisches System, Immunsystem, Bewegungsapparat (Wirbelsäu- le, Gelenke, Muskeln und Bänder) Häufige Krankheitsbilder und ihre Behandlungsprinzipien Häufige psychiatrische Erkrankungen, insbesondere Angst-, Schlaf- und depressive Störungen 7 Das Ausbildungspensum von 500 Stunden gliedert sich in 250 Stunden Kontaktzeit und 250 Stunden Eigen- arbeit. Die Verteilung der Ausbildungsstunden wurde von der Internationalen Konferenz der Vorstände der Anthroposophischen Ärzteverbände 2017 beschlossen. 29 Themen Stunden7 3. Anthroposophische Therapie8 3.1 Methoden der Anthroposophischen Medizin 70 Ausführliche Anamnese, einschließlich der biographischen Entwicklung des Patienten Beurteilung des Zustands der vier Wesensglieder und sieben Lebensprozesse des Individuums Ermittlung der Ressourcen und des Therapiebedarfs des Individuums Planung und Durchführung einer individualisierten integrativen Therapie Nachbereitung, Auswertung und Anpassung der Therapie 3.2 Therapien in der Anthroposophischen Medizin 90 Ermittlung von Medikamenten und Therapien auf der Grundlage des therapeutischen Bedarfs des Patienten; Kenntnis der gebräuchlichen Mineralien, Pflanzen und tierischen Produkte, Rezepturen und Darreichungsformen Wirkprinzipien von AMP, Indikationen und Kontraindikationen Grundkenntnisse über AMP-Präparate und pharmazeutische Herstellungsverfahren Äußere Pflegeanwendungen und Anthroposophische Körpertherapien Kenntnisse und Grunderfahrungen mit anthroposophischen Therapien, wie Heileurythmie und Anthroposophische Kunsttherapien 4. Professionalität, Zusammenarbeit, Patientenrechte, Forschung 4.1 Soziale, ethische und spirituelle Entwicklung 50 Der anthroposophische Weg der medizinisch-spirituellen Entwicklung (Grundlagen, Übungen, Meditation) Die Arzt-Patienten-Beziehung: umfassende Beobachtung, Kommunikation und Patientenbe- ratung unter Berücksichtigung des sozialen Kontextes des Patienten Gemeinsame Entscheidungsfindung mit Patienten und Angehörigen auf der Grundlage des Konzepts des Menschen als geistiges und sich entwickelndes Wesen Patientensicherheit Professionelle und interprofessionelle Teamarbeit Implikationen aus dem anthroposophischen Verständnis von Gesundheit und Krankheit für Public Health und Gesundheitsförderung Regulatorischer Hintergrund (Zulassung, Registrierung) und Pharmakovigilanz von AMPs Zeitmanagement; finanzielle Aspekte der anthroposophischen Arztpraxis 4.2 Forschung und Wissenschaft 40 Kenntnisse der wissenschaftlichen Grundlagen und Forschungsmethoden in der AM Grundlegende Fähigkeit zum Verfassen und Präsentieren eines anthroposophisch-medizini- schen Fallberichts Befähigung zum Studium der grundlegenden Texte der AM Kenntnis und Kompetenz im Umgang mit der anthroposophisch-medizinischen Literatur Mentorierte Praxis 250 Projektarbeit (z. B. Charakterisierung eines Krankheitsbildes oder eines Arzneimittels) 150 Erstellung von drei Fallberichten 100 Gesamtdauer 1000 8 Zusätzliche Stunden zur anthroposophischen Therapie in der mentorierten Praxis und Projektarbeit. 30 Pflegefachkraft für Anthroposophische Pflege: Themen Stunden 1. Anthroposophisches Verständnis von Mensch und Natur 70 Vier Naturreiche, vier Elemente, vier Wesensglieder des Menschen Körper-Seele-Geist, Dreigliederung des Menschen, Tria Principia Die sieben Lebensprozesse, biografische Rhythmen, zwölf Sinne Die Beziehung zwischen der Natur und dem Menschen 2. Anthroposophisches Verständnis von Gesundheit und Krankheit 70 Anthroposophisches Verständnis von Gesundheit und Krankheit AMP und anthroposophisch-pharmakologische Verfahren Geburt, Krankheit und Tod im Kontext des biographischen Erlebens des Menschen Anthroposophisches Verständnis spezifischer Bereiche, u. a. Onkologie, Kardiologie, Pädiatrie, Geburtshilfe, Geriatrie, Palliativmedizin 3. Konzepte der Anthroposophischen Pflege 130 Wärme, Bewegung, Rhythmus, Ernährung; Pflegegesten; Salutogenese 4. Angewandte Praxis der Anthroposophischen Pflege 200Rhythmische Einreibungen Kompressen, Umschläge, Bäder, therapeutische Waschungen Pflegediagnosen und Pflegeprozess 5. Professionalität, Zusammenarbeit, Patientenrechte, Forschung 40 Forschung zu äußeren Anwendungen Zusammenarbeit mit anderen therapeutischen Berufsgruppen Bedeutung für die öffentliche Gesundheit und Gesundheitsförderung Selbstfürsorge, Nutzung der Kunst für die psychische Gesundheit und innere Entwicklung Mentorierte Praxis 150 Projektarbeit 70 Gesamtdauer 730 Hebamme für Anthroposophische Geburtshilfe/Hebammenkunde Themen Stunden 1. Anthroposophisches Verständnis von Mensch und Natur 40 Vier Naturreiche, vier Elemente, vier Wesensglieder des Menschen Körper – Seele – Geist, Dreigliederung des Menschen, Tria Principia Die sieben Lebensprozesse, biografische Rhythmen, zwölf Sinne Die Beziehung zwischen der Natur und dem Menschen 2. Anthroposophisches Verständnis von Gesundheit und Krankheit 80 Anthroposophisches Verständnis von Gesundheit und Krankheit Veränderungen der Wesensglieder und der Dreigliederung während Schwangerschaft, Geburt und Wochenbett; Leben an der Schwelle von Geburt und Tod Perspektiven der AM auf Gynäkologie, Pädiatrie, Anästhesie und Pflege 31 Themen Stunden 3. Spezifische Lernergebnisse der Anthroposophischen Hebammenkunde 100 Salutogenese und Unterstützung der Selbstkompetenz der gesunden Frau während Schwan- gerschaft, Geburt und Wochenbett Bewertung der vier Wesensglieder und Dreigliederung des Menschen Einsatz von AMPs in der Hebammenarbeit, einschließlich Nebenwirkungen und Kontraindika- tionen 4. Angewandte Praxis der Anthroposophischen Hebammenkunde 250Hebammenbetreuung von Frau und Kind, Umgang mit Veränderungen der vier Wesensglie- der und der Dreigliederung; Lagerung, Bewegungen, Stillpflege Rhythmische Einreibungen, Bäder, Kompressen, Umschläge 5. Professionalität, Zusammenarbeit, Patientenrechte, Forschung 40 Forschungsmethoden in der anthroposophischen Hebammenkunde Zusammenarbeit mit anderen therapeutischen und sozialen Berufsgruppen Die Hebammen-Patienten-Beziehung, gemeinsame Entscheidungsfindung, Ethik Team- und Selbstfürsorge für psychische Gesundheit und innere Entwicklung Mentorierte Praxis 150 Projektarbeit 70 Gesamtdauer 730 Apothekerin / Apotheker für Anthroposophische Pharmazie Themen Stunden 1. Anthroposophisches Verständnis von Mensch und Natur Substanzverständnis: vier Elemente, vier Naturreiche (Pflanzen, Mineralien, Tiere, Menschen), kosmische Kräfte, Tria Principia, Arten der ätherischen Kräfte 50 Anthroposophisches Verständnis des Menschen 25 2. Anthroposophisches Verständnis von Gesundheit und Krankheit Gesundheit und Krankheit, Prinzipien der Therapie, anthroposophische Therapiemethoden 25 3. Spezifische Lernergebnisse der Anthroposophischen Pharmazie Pharmazeutische Verfahren zur Herstellung von AMPs: Wärmeschritte, rhythmische Verfah- ren, Potenzieren, Metallpräparate, vegetabilisierte Metalle, pharmazeutische Kompositionen, Organpräparate, Darreichungsformen 105 Indikationen für AMP bei häufigen Erkrankungen. Patientenberatung bei leichten Erkrankun- gen. Sachgemäße Anwendung; Nebenwirkungen; Kontraindikationen 80 Biodynamische Landwirtschaft und Heilpflanzen, Ernährung und Gesundheit 20 4. Professionalität, Zusammenarbeit, pharmazeutische Regulierung und Forschung Regulierung von AMPs und anderen TKI-Arzneimitteln in verschiedenen Ländern. Pharmakovi- gilanz. Forschung und Entwicklung von AMPs. AM im Vergleich zu anderen TKI-Systemen. 50 Praktische Beobachtung in der Natur, goetheanistische Beobachtungsübungen 45 Mentorierte Praxis 100 Projektarbeit 100 Gesamtdauer 600 32 Zahnärztin / Zahnarzt für Anthroposophische Zahnmedizin Themen Stunden 1. Anthroposophisches Verständnis von Mensch und Natur 60 2. Anthroposophisches Verständnis von Gesundheit und Krankheit 60 3. Spezifische Lernergebnisse der Anthroposophischen Zahnheilkunde 130 Konzepte und Praxis der anthroposophischen, integrativen Zahnheilkunde Verständnis und Anwendung von anthroposophischen und anderen TKI-Arzneimitteln, ein- schließlich Nebenwirkungen und Kontraindikationen. Heileurythmie, Anthroposophische Kunsttherapien (Schwerpunkt Therapeutische Sprachgestaltung), Anthroposophische Körper- therapien und Ernährungsberatung 4. Professionalität, Zusammenarbeit, Patientenrechte, öffentliche Gesundheit 50 Zahnmedizin/Kieferorthopädie in Verbindung mit Pädagogik einschließlich Waldorfpädagogik Öffentliche Gesundheit und Gesundheitsförderung für gesunde Ernährung und adäquate Zahnhygiene Der anthroposophische Weg der medizinisch-spirituellen Entwicklung (Ethik, Grundlagen, Übungen, Meditation) Gemeinsame Entscheidungsfindung mit Patienten auf der Grundlage des Konzepts des Men- schen als geistiges und sich entwickelndes Wesen Mentorierte Praxis 100 Projektarbeit und Erstellung von drei Fallberichten 100 Gesamtdauer 500 Psychotherapeutin / Psychotherapeut für Anthroposophische Psychotherapie Themen Stunden 1. Anthroposophisches Verständnis von Mensch und Natur 100 2. Anthroposophisches Verständnis von Gesundheit und Krankheit Pathogenese und Pathologie im Kindes- und Erwachsenenalter – Entwicklungsstörungen 100 Pathogenese psychischer Störungen in Bezug auf Ungleichgewichte und Störungen der phy- siologischen Funktionen 100 3. Spezifische Lernergebnisse der Anthroposophischen Psychotherapie Psychotherapeutische Verfahren und Multidisziplinarität bei psychotherapeutischen Ansätzen, einschließlich Indikationen und Kontraindikationen 230 4. Professionalität, Zusammenarbeit, Patientenrechte, Forschung 70 Mentorierte Praxis, Fallvorstellungen, interkollegiale Intervision und Arbeitsgruppen 150 Individuelles Mentoring und Supervision, interdisziplinäre Supervisionsgruppen 100 Erstellung von drei schriftlichen Fallstudien und einer schriftlichen Projektarbeit 150 Gesamtdauer 1000 33 Heileurythmistin/Eurythmietherapeutin / Heileurythmist/Eurythmietherapeut Themen Stunden 1. Allgemeine medizinische Kenntnisse einschließlich naturwissenschaftlicher Methoden und Grundlagen der Medizin (Grundlagen der Anatomie, Embryologie, Physiologie werden bereits in der Eurythmie-Grundausbildung vermittelt) 300 Entwicklung, Form und Funktion des menschlichen Organismus Anatomie und Physiologie Krankheiten, psychiatrische, psychosomatische und entwicklungsbedingte Störungen Anamnese und Diagnostik Hygiene, Erste Hilfe 2. Anthroposophisches Verständnis von Gesundheit und Krankheit 100Anthroposophisches Gesundheits- und Krankheitsverständnis (anthroposophisches Men- schen- und Naturverständnis wird in der Eurythmie-Grundausbildung behandelt) 3. Spezifische Lernergebnisse der Heileurythmie/Eurythmietherapie 550 Bewegungslehre und Heileurythmie-Übungen Grundlagen der heileurythmischen Übungen Anwendung der Heileurythmie in den Hauptkrankheitsgebieten, einschließlich Sicherheitsvor- kehrungen und Kontraindikationen Behandlungsablauf, Dokumentation und Auswertung 4. Professionalität, Zusammenarbeit, Patientenrechte und Forschung 100 Methodische und ethische Grundlagen Kommunikation, Konfliktmanagement, Berufsordnung und Gesetze für Therapeuten, soziale Kompetenzen Professionelle Zusammenarbeit, Qualitätsentwicklung Praktikum: Beobachtung und angeleitete Praxis 400 Projektarbeit 350 Gesamtdauer 18009 Kunsttherapeutin/Kunsttherapeut für Anthroposophische Kunsttherapie Themen Stunden 1. Allgemeine medizinische Kenntnisse einschließlich wissenschaftlicher Methoden und Grund- lagen der Medizin und Psychologie 350 Entwicklung, Form und Funktion des menschlichen Organismus Anatomie und Physiologie Menschliche Entwicklung, Erziehung und Psychologie Krankheiten, psychiatrische, psychosomatische und entwicklungsbedingte Störungen Hygiene, Erste Hilfe 2. Anthroposophisches Verständnis von Mensch und Natur 80 3. Anthroposophisches Verständnis von Gesundheit und Krankheit 80 4. Spezifische Lernergebnisse der Anthroposophischen Kunsttherapien 1750 Künstlerische Grundkompetenzen, die für die Ausübung der Kunsttherapie erforderlich sind Therapeutische Anwendung des künstlerischen Prozesses, Beachtung von Indikationen und Kontraindikationen Allgemeine Beobachtungs- und Beurteilungsverfahren, Therapieplanung, Therapieziele 9 Ausbildungsdauer zusätzlich zur Eurythmie-Grundausbildung (Eingangskategorie 1) 34 Themen Stunden 5. Professionaltät, Zusammenarbeit, Patientenrechte und Forschung 90 Professionelles Verhalten, Gesprächstechniken, Konfliktmanagement, Reflexion und Super- vision Rechtlicher Kontext der Berufsausübung: Berufsstatus, Ethik Innovation und Forschung in den Anthroposophischen Kunsttherapien Mentorierte Praxis 500 Projektarbeit 150 Gesamtdauer 3000 Körpertherapeutin/Körpertherapeut für Anthroposophische Körpertherapie Themen Stunden 1. Anthroposophisches Verständnis von Mensch und Natur 55 2. Anthroposophisches Verständnis von Gesundheit und Krankheit 55 3. Spezifische Lernergebnisse der Anthroposophischen Körpertherapien 525 Beurteilung des Menschen und Therapieplanung Prinzipien und Praxis in einer der Anthroposophischen Körpertherapien, einschließlich der Beachtung von Sicherheitsfragen und Kontraindikationen: Rhythmische Massagetherapie; Simeon-Pressel-Massagetherapie; Öldispersionsbadtherapie; Spacial Dynamics und andere, die von der Medizinischen Sektion am Goetheanum anerkannt sind 4. Professionalität, Zusammenarbeit, Patientenrechte, Forschung 65 Anthroposophischer Weg der medizinisch-spirituellen Entwicklung Therapeut-Patient-Beziehung Interprofessionelle Teamarbeit Patientensicherheit, Umgang mit medizinischen Fehlern und Beschwerden Forschungsmethoden und Verfassen von Fallberichten Mentorierte Praxis 200 Projektarbeit 100 Gesamtdauer 1000 35 Verteilung der Ausbildungsstunden in Anthroposophischer Medizin in den einzelnen Disziplinen Disziplin Gesamt- stunden Allgemeine medizinische Kenntnisse einschließlich wissenschaft- licher Me- thoden und Grundlagen der Medizin Anthropo- sophisches Verständnis von Mensch und Natur, Gesundheit und Krankheit Spezifische Lernergebnis- se für die therapeutische Disziplin Professio- nalität, Zusam- menarbeit, Patienten- rechte, Forschung Modalitäts- spezifische Konzepte und Praxis Mentorierte Praxis und Projekt- arbeit Ärztin/Arzt 1000 Voraussetzung 250 160 500 90 Pflegefachkraft 730 Voraussetzung 140 330 220 40 Hebamme 730 Voraussetzung 120 350 220 40 Apothekerin/ Apotheker 600 Voraussetzung 100 205 245 50 Zahnärztin/ Zahnarzt 500 Voraussetzung 120 130 200 50 Psychothera- peutin/Psycho- therapeut 1000 Voraussetzung 300 230 400 70 Heileurythmis- tin/Eurythmie- therapeutin, Heileurythmist/ Eurythmiethe- rapist 1800a 300 100 550 750 100 Anthroposo- phische Kunst- therapeuten 3000 350 160 1750 650 90 Anthroposo- phische Körper- therapeuten 1000 Voraussetzung 110 525 300 65 a Zusätzliche Ausbildungsstunden finden im Rahmen der Eurythmie-Grundausbildung statt. 36 Anhang 2. Teilnehmer des Arbeitsgruppentreffens vom 15.-17. Dezember 2018 Region Afrika Anna Medeleine Muller, Ausbildungsleiterin, Internationale postgraduale Ausbildung in Anthropo- sophischer Medizin, Kwelera, South Africa Region Nord- und Südamerika Adam Blanning, Ausbildungsleiter, Ausbildungsprogramme für Ärzte, Gesellschaft für Anthropo- sophische Medizin, Vereinigte Staaten von Amerika Elizabeth Sustick, Vizepräsidentin, Nordamerikanische Vereinigung für Anthroposophische Kranken- pflege, Vereinigte Staaten von Amerika Iracema de Almeida Benevides, Präsidentin, Brasilianische Gesellschaft für Anthroposophische Me- dizin, Brasilien Iva Lloyd, Präsidentin, Weltverband der Naturheilkundler, Kanada Paulo R.S. Rocha, Nationale Politik zur traditionellen, komplementären und integrativen Medizin, Abteilung für medizinische Grundversorgung, Gesundheitsministerium, Brasilien Region östliches Mittelmeer Michel Daher, Präsident, Libanesische Krebsgesellschaft; Vizepräsident, Nationales Komitee für Pal- liativmedizin, Libanon Europäische Region Thomas Breitkreuz, Präsident, Internationale Vereinigung Anthroposophischer Ärztegesellschaften, Deutschland Matthias Girke, Leiter, Medizinische Sektion, Freie Hochschule für Geisteswissenschaft, Goetheanum, Schweiz Kirstin Kaiser, Dozentin für Künstlerische und Therapeutische Sprachgestaltung, Europäische Aka- demie für Anthroposophische Kunsttherapien, Dornach, Schweiz Denis Koshechkin, Experte für Komplementärmedizin, Gesundheitsausschuss der Staatsduma, St. Petersburg, Russische Föderation Elma Pressel, Internationale Koordinatorin für Anthroposophische Körpertherapien, Internationale Koordination der Anthroposophischen Medizin, Schweiz Henrik Szőke, Stellvertretender Leiter, Abteilung für Komplementär- und Alternativmedizin, Fakultät für Gesundheitswissenschaften, Universität Pécs, Ungarn Kristian Schneider, Internationale Koordination für Forschung und Ausbildung in Heileurythmie, Medizinische Sektion, Goetheanum, Schweiz Tido von Schoen-Angerer, Abteilung für Pädiatrie, Kantonsspital Freiburg, Schweiz 37 Region Südostasien Ishwar Basavaraddi, Direktor, WHO-Kollaborationszentrum für traditionelle Medizin, Morarji Desai National Institute of Yoga, Ministerium für AYUSH, Indien Abhijit Chattopadhyay, Direktor, Nationales Institut für Homöopathie, Ministerium für AYUSH, Indien Kaewthaweesab Kan-anek, Berater, Abteilung für tradtionelle thailändische und komplementäre Medizin, Ministerium für öffentliche Gesundheit, Thailand Westpazifische Region Dyanan Puvanandran, Sekretär, Rat für traditionelle und komplementäre Medizin, Gesundheitsmi- nisterium, Malaysia Jing-Jing Wang, Direktorin, Abteilung für Schmerzmanagement, Institut für Akupunktur und Moxi- bustion, Chinesische Akademie für Chinesische Medizinische Wissenschaften, China Lokales Sekretariat, Gemeinschaftschaftskrankenhaus Havelhöhe, Berlin, Germany Ursula Bruckmann Harald Matthes Sekretariat, Traditionelle, Komplementäre und Integrative Medizin, Gesundheitsdienste und Sicherheit, WHO, Genf Aditi Bana, Fachreferentin Qin Liu, Fachreferent 38 Anhang 3. Teilnehmer der online Konsultation am 10.-11. November 2020 Region Nord- und Südamerikas Adam Blanning, Training Director, Physicians’ Training Programmes, Association for Anthroposophic Medicine, United States of America Iracema de Almeida Benevides, President, Brazilian Association of Anthroposophic Medicine, Brazil Region Europa Elma Pressel, Internationale Koordinatorin für Anthroposophische Körpertherapien, Internationale Koordination der Anthroposophischen Medizin, Schweiz Rolf Heine, Koordinator, Internationales Forum für anthroposophische Pflege, Deutschland Thomas Breitkreuz, Präsident, Internationale Vereinigung anthroposophischer Ärztevereinigungen, Deutschland Georg Soldner, Stellvertretender Leiter, Medizinische Sektion, Freie Hochschule für Geisteswissen- schaft, Goetheanum, Schweiz Tido von Schoen-Angerer, Abteilung für Pädiatrie, Kantonsspital Freiburg, Schweiz WHO Sekretariat, Traditionelle, Komplementäre und Integrative Medizin, Abteilung für integrierte Gesundheitsdienste, Weltgesundheitsorganisation, Genf, Schweiz Qi Zhang, Leiter Aditi Sharan, Beraterin

42 Introduction Henrik Szőke for IVAA Rue du Trône 194 B-1050, Bruxelles, Belgium ESTÁNDARES DE LA OMS PARA LA FORMACIÓN EN MEDICINA ANTROPOSÓFICA 978-9-46478-749-8 9 789464 787498IVAA Rue du Trône 194 B-1050, Bruxelles, Belgium WHO-BENCHMARKS FÜR DIE AUSBILDUNG I ANTHROPOSOPHISCHER MEDIZIN

Henrik Szőke for IVAA Rue du Trône 194 B-1050, Bruxelles, Belgium WHO BENCHMARKS PER LA FORMAZIONE IN MEDICINA ANTROPOSOFICA

WHO BENCHMARKS PER LA FORMAZIONE IN MEDICINA ANTROPOSOFICA WHO benchmarks per la formazione in medicina antroposofica ISBN 9789464787450 (versione elettronica) ISBN 9789464787443 (versione cartacea) © International Federation of Anthroposophic Medical Associations (IVAA) 2023 Questa traduzione non è stata realizzata dall'Organizzazione Mondiale della Sanità (OMS). L'OMS non è responsabile del contenuto o dell'accuratezza di questa traduzione. L'edizione originale in inglese WHO benchmarks for training in anthropo- sophic medicine. Ginevra: Organizzazione Mondiale della Sanità; 2023. Licenza: CC BY-NC-SA 3.0 IGO è l'edizione vincolante e autentica. Quest'opera è disponibile secondo la licenza Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 (CC BY-NC-SA 3.0; https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/3.0) In base ai termini di questa licenza, è possibile riprodurre, distribuire e adattare l'opera per scopi non commerciali, a condizione che l'opera sia citata in modo appropriato, secondo le indicazioni riportate di seguito. In qualsiasi uso di quest'opera non si deve far intendere che l'OMS appoggi organizzazioni, prodotti o servizi specifici. L'uso del logo dell'OMS non è consentito. In caso di adattamenti di quest’opera, dovrà essere concessa la licenza secondo gli stessi termini della licenza Creative Commons o secondo termini equivalenti. Nel caso di traduzione di quest'opera, è necessario aggiungere la seguente dichiarazione di limitazione della responsabilità, insieme alla modalità di citazione proposta di seguito: "Questa traduzione non è stata redatta dall'Organizzazione Mondiale della Sanità (OMS). L'OMS non è responsabile del contenuto o dell'accuratezza di questa traduzione. L'edizione originale inglese è da ritenersi l'edizione autentica e vincolante". Qualsiasi mediazione relativa a controversie derivanti dalla licenza sarà condotta in conformità con le regole di mediazione dell'Organizzazione Mondiale della Proprietà Intellettuale (http://www.wipo.int/amc/en/mediation/rules/). Citazione suggerita. WHO benchmarks per la formazione in medicina antroposofica. IVAA; 2023. Licenza: CC BY-NC-SA 3.0. Dati CIP (Cataloguing in Publication, Catalogazione in pubblicazione). I dati CIP sono disponibili all’indirizzo http://apps. who.int/iris. Vendite, diritti e licenze: Per acquistare le pubblicazioni dell'OMS, consultare l’indirizzo http://apps.who.int/bookorders. Per inviare richieste di uso commerciale e domande su diritti e licenze, consultare l’indirizzo https://www.who.int/copyright. Materiale di terzi. Qualora si desiderasse utilizzare materiale di quest'opera attribuito a terzi, come tabelle, figure o immagini, sarà responsabilità dell'autore determinare la necessità di richiederne l'autorizzazione e ottenerla dal titolare del copyright. Il rischio di reclami derivanti dalla violazione dei diritti d’autore di qualsiasi componente di proprietà di terzi presente nell'opera spetta esclusivamente all'utente. Esclusioni di responsabilità generali. Le denominazioni utilizzate e la presentazione del materiale in questa pubblicazione non implicano l'espressione di alcuna opinione da parte dell'OMS riguardo allo status giuridico di qualsiasi Paese, territorio, città o area o delle sue autorità, né in merito alla delimitazione delle sue frontiere o dei suoi confini. Eventuali linee tratteggiate sulle mappe rappresentano linee di confine approssimative per le quali potrebbe non esserci ancora un accordo completo. La menzione di specifiche aziende o di prodotti di determinati produttori non implica che essi siano approvati o raccomandati dall'OMS a scapito di altri prodotti di natura simile non menzionati. Fatti salvi errori e omissioni, i nomi di prodotti proprietari sono contraddistinti da iniziali maiuscole. Questo materiale è stato sviluppato come strumento per la creazione di standard condivisi per la formazione in medicina antroposofica. L’Organizzazione Mondiale della Sanità ha adottato ogni ragionevole precauzione al fine di verificare le informazioni contenute in questa pubblicazione. Tuttavia, il materiale pubblicato viene distribuito senza alcun tipo di garanzia, né espressa né implicita. La pubblicazione del materiale da parte dell'OMS non implica alcun avallo, certificazione, garanzia di idoneità o raccomandazione, sia esplicita che implicita, da parte dell'OMS, della medicina antroposofica, della sua efficacia o sicurezza, e non implica una preferenza rispetto a qualsiasi altra pratica medica. La responsabilità dell'interpretazione e dell'uso del materiale è del lettore. In nessun caso l'OMS sarà responsabile per i danni derivanti dal suo utilizzo. Progettazione di Inis Communication iii Contenuti Premessa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .iv Prefazione . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . v Ringraziamenti . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .vi Glossario . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .vii Introduzione . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .ix 1 Contesto . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1 2 Formazione in medicina antroposofica . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 5 2.1 Panoramica della formazione in medicina antroposofica . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .5 2.2 Medico con formazione specialistica in medicina antroposofica . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .6 2.3 Formazione di altri operatori di medicina antroposofica . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .8 2.4 Formazione dei terapeuti antroposofici . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 16 3 Questioni relative alla sicurezza . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 23 3.1 Precauzioni e controindicazioni generali all'uso dei medicinali antroposofici . . . . . . . . . 23 3.2 Sicurezza del paziente, precauzioni generali e controindicazioni alla pratica terapeutica antroposofica . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 24 Riferimenti . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 25 Bibliografia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 27 Allegato 1. Esempi di curricula e distribuzione delle ore di formazione . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 28 Allegato 2. Partecipanti alla riunione del gruppo di lavoro, 15-17 dicembre 2018 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 36 Allegato 3. Partecipanti alla consultazione online, 10-11 novembre 2020 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 38 iv Premessa L'Organizzazione Mondiale della Sanità (OMS) è impegnata nell’attuazione del Tredicesimo Program- ma Generale di Lavoro 2019-2023 per sostenere le nazioni nel raggiungimento di tutti gli obiettivi di Sviluppo Sostenibile legati alla salute. Il Programma è strutturato intorno a tre priorità strategiche interconnesse: raggiungere la copertura sanitaria universale, affrontare le emergenze sanitarie e promuovere la salute. Queste priorità strategiche sono sostenute da tre cambiamenti strategici: rafforzare la leadership, promuovere azioni relative alla salute pubblica in ogni nazione e concentrare le risorse pubbliche su tali azioni a livello globale. La medicina tradizionale ha sempre svolto un ruolo fondamentale nel lavoro collettivo dell'OMS. La Dichiarazione di Astana, il rinnovato impegno per la Dichiarazione di Alma-Ata sulla copertura sani- taria universale e gli Obiettivi di Sviluppo Sostenibile riaffermano il ruolo della medicina tradizionale nel rafforzare l'assistenza sanitaria primaria, componente fondamentale dei sistemi sanitari, ai fini del perseguimento della copertura sanitaria universale. Ciò si riflette anche nel report dell’OMS sulla medicina tradizionale e complementare pubblicato nel 2019, in cui l'88% degli Stati membri dell'OMS ha riferito l’uso della medicina tradizionale e di quella complementare nell'assistenza sanitaria. Alla luce della crescente importanza della medicina tradizionale nell'assistenza sanitaria a livello na- zionale e globale, l'OMS e i suoi Stati membri stanno esplorando modalità per integrare nei sistemi sanitari nazionali o subnazionali - se ritenuto opportuno - servizi di medicina tradizionale e comple- mentare, sicuri ed evidence-based, così da rispettare l'impegno assunto con la Dichiarazione politica della Riunione ad Alto Livello sulla copertura sanitaria universale. L'OMS fornisce una guida politica e tecnica agli Stati membri e promuove un uso sicuro ed efficace della medicina tradizionale e complementare attraverso un'adeguata regolamentazione di prodotti, pratiche e operatori. Inoltre, sostiene gli Stati membri nell'integrazione della medicina tradizionale e complementare in una forma di assistenza sanitaria incentrata sulle persone che consenta di attuare la Strategia dell'OMS per la Medicina Tradizionale 2014-2023. La funzione principale dell'OMS è quella di stabilire norme e standard. Il lavoro normativo è guidato dai bisogni e può essere tradotto in un impatto reale nelle diverse nazioni attraverso politiche appro- priate. L'obiettivo di questa serie di benchmark che contempla diversi sistemi e interventi di medicina tradizionale, complementare e integrativa è di fornire un punto di riferimento per la valutazione delle pratiche e degli operatori. Sono molto lieto di presentare questa serie ai responsabili politici, agli operatori sanitari e al pubblico in generale. Credo fermamente che sarà di grande utilità allo scopo che si propone. Anshu Banerjee Direttore generale aggiunto a.i. Divisione Copertura sanitaria universale/Life course (UHL) Organizzazione Mondiale della Sanità v Prefazione I servizi sanitari integrati sono essenziali per l'attuazione del Tredicesimo Programma Generale di Lavoro dell'OMS, per sostenere le nazioni nel raggiungimento della copertura sanitaria universale e degli Obiettivi di Sviluppo Sostenibile correlati alla salute. La mission del Dipartimento per i servizi sanitari integrati è di accelerare l'accesso equo a servizi sanitari di alta qualità, integrati e incentrati sulle persone, che possano essere monitorati e valutati. L'OMS ha il compito di fornire indicazioni normative indipendenti. La sua offerta normativa copre un'ampia gamma di beni di salute pubblica globale, tra cui norme e standard. Il ruolo principale del Dipartimento dei Servizi Sanitari Integrati è di generare e produrre beni globali rilevanti che siano guidati dai bisogni espressi dalle nazioni e che abbiano un impatto tangibile a livello nazionale. Dal 2018, quando l'88% degli Stati membri dell'OMS ha riferito l'uso della medicina tradizionale e complementare, il supporto dell'OMS nella valutazione della sicurezza, della qualità e dell'efficacia di tali medicine è stato sempre considerato importante, come riportato nel report globale dell'OMS sulla medicina tradizionale e complementare del 2019. L'OMS dà priorità ai prodotti normativi dopo una valutazione della domanda. Per rispondere alle crescenti esigenze e per garantire un impatto sulle diverse nazioni, questa serie di benchmark copre i principali sistemi e interventi di medicina tradizionale, complementare e integrativa, secondo norme e standard rilevanti sia per la formazione che per la pratica. Oltre a valutare la qualità di questi prodotti normativi, l’OMS provvede anche a semplificare i sistemi e i piani per il monitoraggio e la valutazione. Sono lieto di presentare questa serie di benchmark e vi invito a unirvi a noi per misurare e documen- tare l’impatto che potranno avere. Rudi Eggers Direttore Dipartimento dei servizi sanitari integrati Organizzazione Mondiale della Sanità vi Ringraziamenti L'Organizzazione Mondiale della Sanità (OMS) è grata alle numerose persone e organizzazioni che hanno contribuito allo sviluppo di questo documento (vedi allegati 2 e 3). L'OMS ringrazia Tido von Schoen-Angerer e Iracema de Almeida Benevides, che hanno contribuito attivamente e diligentemente alla stesura e all'elaborazione del documento. Si ringraziano Erik Baars e Noortje van Steenbergen per aver contribuito al processo di revisione delle evidenze. L'OMS è grata a tutti gli esperti che hanno fornito commenti e suggerimenti preziosi durante la riunione del gruppo di lavoro, il processo di peer review e le consultazioni. Un ringraziamento speciale va ai colleghi dell'OMS Irina Papieva della Sicurezza dei pazienti, Fumihito Takanashi della Farmacovigilanza, Siobhan Fitzpatrick delle Politiche e standard del personale sani- tario e Eduard Markov del team di Conformità, Gestione del rischio ed Etica per aver revisionato il documento e aver fornito suggerimenti preziosi e pertinenti. Qi Zhang e Aditi Sharan hanno svolto il lavoro di revisione sotto la guida di Rudi Eggers. Si ringrazia- no i colleghi del team della sede centrale dell'OMS per la Medicina Tradizionale, Complementare e Integrativa, Aditi Bana e Liu Qin per il supporto tecnico. L'OMS è riconoscente nei confronti della Federazione Internazionale delle Associazioni di Medici- na Antroposofica, con sede in Svizzera, per il sostegno finanziario che ha contribuito allo sviluppo di questo documento di riferimento. La Federazione Internazionale delle Associazioni di Medicina Antroposofica non ha avuto alcun coinvolgimento nel coordinamento, nell'erogazione o nell'accre- ditamento della formazione in medicina antroposofica. L'OMS esprime il proprio riconoscimento all'Ospedale Havelhoehe di Berlino, in Germania, per aver ospitato la riunione del gruppo di lavoro dell'OMS nel dicembre 2018. vii Glossario Anima (nella concezione antroposofica): Si riferisce alla dimensione attraverso la quale l'essere umano collega le cose al proprio essere e al proprio spazio interiore, attraverso la quale sperimenta piacere e dispiacere, desiderio e avversione, gioia e dolore e altri sentimenti e pensieri. L'anima, nella conce- zione antroposofica, è strettamente legata e derivata dall'organizzazione astrale. Corpo vivente: Stato del corpo in cui l'organizzazione eterica agisce all'interno dell'organizzazione fisica di una pianta, di un animale o di un essere umano. Dodici sensi: Nella visione antroposofica, la percezione sensoriale è classificata in 12 modalità di senso principali: tatto, vita, movimento, equilibrio, olfatto, gusto, vista/visione, temperatura/calore, udito, parola/linguaggio, pensiero e senso dell'individualità interiore ("Io") dell'altro essere umano. Forze formative dell'essere umano: Quattro sistemi di forze coinvolte nella configurazione, forma, struttura, funzione e organizzazione di minerali, piante, animali ed esseri umani; tali forze esistono in aggiunta alle interazioni fisico-chimiche. La composizione dinamica dei quattro sistemi di forze formative (Wesensglieder in tedesco) costituisce l'essere umano: organizzazione fisica (forze forma- tive fisiche), organizzazione eterica (forze formative vitali), organizzazione astrale (forze formative dell'anima) e organizzazione dell'Io (forze formative dello spirito umano). Organizzazione astrale: Il sistema di forze formative che sta alla base dell'emergere della coscienza, dei sentimenti e degli istinti, nonché del movimento, della respirazione e di altre funzioni corporee sia negli animali che negli esseri umani. È una delle quattro forze creative dell'essere umano. Organizzazione del calore: Riassume i diversi aspetti del caldo e del calore nell'essere umano co- me un insieme che si autoregola: calore e distribuzione del calore all'interno del corpo, sensazione termica e sensazione di calore fisico ed emotivo. È considerata strettamente correlata e controllata dall'organizzazione dell’"Io". Organizzazione dell'Io: Il sistema di forze dello spirito umano, l’Io (o ego), che fornisce le capacità necessarie per la verticalità, il pensiero, l'intuizione, l'autoriflessione, la libertà, la moralità e lo sviluppo dell'arte e della cultura, nonché la sua espressione e la sua capacità di integrazione nell'organizzazio- ne del calore e nelle altre funzioni corporee. È una delle quattro forze formative dell'essere umano. Organizzazione eterica: Il sistema di forze formative vitali che formano il corpo fisico e mantengono l'integrazione delle sostanze materiali negli organismi viventi, quali piante, animali o esseri umani. L'organizzazione eterica è considerata responsabile della crescita e della rigenerazione ed è centrale per il ripristino della salute. È una delle quattro forze formative dell'essere umano. Organizzazione fisica: Il corpo fisico nella sua forma umana distinta, costituito da materia fisica e in- terazioni fisico-chimiche. La forma e le funzioni del corpo fisico sono organizzate da forze formative, in primo luogo dall'organizzazione eterica. L'organizzazione fisica è una delle quattro forze formative dell'essere umano. Scienza e metodo di osservazione goetheanistico: Approccio scientifico e fenomenologico di osser- vazione basato sull'opera dello scrittore e scienziato tedesco Johann Wolfgang von Goethe, ulterior- mente sviluppato da Rudolf Steiner. Lasciando che i fenomeni parlino da soli attraverso vari metodi di osservazione, diventano visibili relazioni funzionali, così che i fenomeni complessi possano essere compresi nei termini di un fenomeno archetipico più semplice e, in ultima analisi, irriducibile. viii Sette processi vitali: La vita nella visione antroposofica può essere differenziata in sette processi: respirare, riscaldare, nutrire, secernere, mantenere, crescere e riprodurre. Sistema del metabolismo e degli arti: Si riferisce all'apparato digerente nella sua accezione più ampia, che include gli organi addominali interni e il sistema muscolo-scheletrico degli arti, nonché i processi legati al movimento, al metabolismo, alla rigenerazione, alla riproduzione e alla volizione (volontà). Fa parte della tripartizione dell'organismo umano. Sistema neurosensoriale: Si riferisce alla dinamica che prevale nel sistema nervoso e sensoriale, ma che si ritrova anche in tutti i processi legati alla forma, alla struttura, all'attività catabolica, alla coscienza e al pensiero. È una parte sistemica della tripartizione dell'organismo umano. Sistema ritmico: Si riferisce a tutti i processi e le funzioni ritmiche della vita umana, in particolare al sistema circolatorio e respiratorio, ed è anche legato al sentimento. I processi ritmici permettono di mediare tra le polarità del sistema neurosensoriale e del sistema del metabolismo e degli arti. È una parte sistemica della tripartizione dell'organismo umano. Spirito (nella comprensione antroposofica): Si riferisce alla dimensione che si manifesta nell'essere umano quando guarda alla natura spirituale delle cose. Lo spirito dell'essere umano è il suo nucleo imperituro. Tria principia: Espressione latina per l'antico concetto dei tre principi - sale, zolfo e mercurio - descritto da Paracelso (1493-1541). I Tria principia riflettono processi piuttosto che sostanze: il processo del sale (struttura), il processo dello zolfo (dissoluzione) e il processo del mercurio (flusso armonico). Questo concetto è stato sviluppato ulteriormente dalla medicina antroposofica. Tripartizione dell'organismo umano: Polarità funzionale tra i processi catabolici necessari per l'emerge- re della coscienza (sistema neurosensoriale) e processi anabolici e rigenerativi (sistema del metabolismo e degli arti), mantenuti in equilibrio attraverso processi ritmici (sistema ritmico). ix Introduzione Perché questi benchmark? La medicina antroposofica (MA) è una forma di medicina tradizionale, complementare e integrativa (TCI) che ha avuto origine in Europa e sta raggiungendo una crescente popolarità a livello interna- zionale. Negli ambulatori e negli ospedali è integrata alla medicina convenzionale. Poiché sempre più nazioni hanno iniziato a definire politiche e quadri normativi per la pratica delle TCI, i responsabili politici hanno bisogno di informazioni che consentano il raggiungimento di de- cisioni informate; tali informazioni si concentrano su valutazioni relative alla qualità delle pratiche, alle difficoltà e modalità con cui possono essere affrontate. L’OMS ha già pubblicato i benchmark per la formazione in diverse discipline e terapie TCI, tra cui l'agopuntura, l'ayurveda, la naturopatia, l'osteopatia, la medicina tradizionale cinese, la tuina e la medicina Unani. Questo documento delinea i primi benchmark per la formazione in MA. Riflettono ciò che la comunità della MA considera essere la formazione minima per gli operatori sanitari che praticano una qualsiasi delle discipline di MA, al fine di garantire l'efficacia della MA, la tutela dei consumatori e la sicurezza dei pazienti, assicurandone la qualità e l’uso adeguato. Tali benchmark contribuiranno a creare un insieme di strumenti di riferimento relativi alla MA per le diverse nazioni. Come sono stati predisposti i presenti benchmark? Questo documento è stato redatto seguendo la metodologia consolidata dall'OMS per lo sviluppo dei benchmark in materia di medicina tradizionale, complementare e integrativa. Il Segretariato dell'OMS ha proposto un piano e l’ambito di lavoro. È stata condotta una revisione dei benchmark formativi esistenti e delle pubblicazioni sulla formazione in MA per identificare eventuali lacune nelle informazioni disponibili. In primo luogo, nel 2017 è stato chiesto alle organizzazioni professionali internazionali di ciascuna disciplina della MA di condividere i documenti formativi internazionali. Sono stati raccolti 17 do- cumenti formativi internazionali che coprono sette delle nove discipline della MA (per ostetriche e odontoiatri erano disponibili solo documenti di formazione a livello nazionale). 12 documenti sono stati inclusi per la revisione, mentre cinque ne sono stati esclusi. I documenti sono stati valutati in base alla copertura di 11 item necessari per la preparazione di questi benchmark: definizione della disciplina della MA; requisiti d'ingresso; componenti della formazione; risultati dell'apprendimento relativi alla conoscenza generale, ai concetti e alle teorie; risultati di apprendimento relativi alla com- petenza clinica e alla pratica; criteri per il conseguimento della certificazione; durata della formazione, metodologia didattica; formazione sulla professionalità, collaborazione, diritti del paziente, ricerca; sicurezza; curricula/distribuzione delle ore di formazione. Per quattro delle discipline in esame, i documenti includevano almeno nove item; per le altre tre discipline, i documenti includevano un numero di item pari o inferiore a sei. I documenti sono stati valutati per la loro chiarezza. In secondo luogo, è stata condotta una scoping review relativa alle pubblicazioni uscite tra gennaio 2012 e aprile 2022 utilizzando le banche dati Pubmed, Medline, Cochrane Library, SAGE journals, Wiley Online, CINAHL, Psycinfo, Anthromedics/ Der Merkurstab. Sono state utilizzate le seguenti ca- tegorie di termini di ricerca (specificate per le diverse banche dati): discipline, istruzione/formazione in (medicina) antroposofica. La ricerca è stata effettuata nelle seguenti lingue: inglese, tedesco e olan- dese. La selezione degli studi è stata effettuata da due ricercatori indipendenti. Risultati: sono state x identificate 1080 pubblicazioni, sono stati rimossi 452 duplicati, 619 pubblicazioni sono state escluse e 9 incluse (1,2,3,4,5,6,7,8,9). La qualità delle pubblicazioni non è stata valutata. Le pubblicazioni descrivevano otto diversi programmi di formazione. Tutti i programmi descritti erano rivolti a medici, un programma era stato ideato per iniziare durante la scuola di medicina, mentre uno comprendeva anche la formazione in altre discipline di MA. Le pubblicazioni incluse descrivono, almeno in parte, dieci degli undici item necessari per la preparazione del documento per i medici. Tre item non erano stati identificati in precedenza attraverso la revisione dei documenti di formazione internazionali. Per preparare il documento sui benchmark, l'OMS e gli esperti impegnati nell’elaborazione del do- cumento hanno contattato le organizzazioni professionali internazionali di ciascuna disciplina di MA con richieste di chiarimenti, ulteriori informazioni e modifiche apportate ai rispettivi documenti di formazione, ove opportuno, per garantire la chiarezza e la completezza degli item richiesti. Dopo un processo iterativo tra l'OMS, gli esperti impegnati nell’elaborazione del documento e i rappresentanti delle discipline di MA è stato concordato un testo di formazione e un curriculum campione per ogni disciplina di MA da includere nella prima bozza del documento. La prima bozza del documento è stata presentata per la discussione durante una riunione del gruppo di lavoro. Alla riunione del gruppo di lavoro hanno partecipato in totale 24 esperti provenienti da 13 Paesi delle 6 regioni dell'OMS e in possesso di esperienza in diversi ambiti quali politiche, normative, formazione degli operatori sanitari, formazione internazionale e pratica clinica. Dopo tre giorni di discussione sull'ambito, la struttura e il contenuto del documento, il gruppo ha raggiunto un con- senso e ha fornito consigli per la seconda bozza. La seconda bozza è stata condivisa con un gruppo più ampio di esperti internazionali per la revisione tra pari ed è stata revisionata sulla base del fee- dback ricevuto da 28 esperti. È stata condotta una seconda peer review internazionale e la bozza è stata nuovamente revisionata sulla base del feedback di 60 esperti. La bozza aggiornata è stata poi sottoposta a una consultazione alla quale hanno partecipato sette esperti, che hanno esaminato i progressi compiuti dopo la riunione del gruppo di lavoro e le revisioni tra pari. Nella stesura finale sono stati inclusi e trattati, qualora opportuno, anche i risultati e le raccomandazioni della scoping review. Il lavoro dell'OMS sulle questioni di salute globale richiede l'assistenza di soggetti esterni la cui espe- rienza può includere interessi specifici. Per garantire i più elevati standard di integrità e la fiducia dei cittadini, tutti i collaboratori esterni hanno compilato una dichiarazione di interessi. Gli interessi dichiarati dai collaboratori esterni sono stati esaminati e valutati in base alla rilevanza e all'importanza dell'interesse e solo gli esperti che non avevano interessi rilevanti o significativi sono stati invitati a par- tecipare alla riunione o all'attività, come previsto dalla policy sulla dichiarazione di interessi dell'OMS. Quali ambiti ricoprono i benchmark? Questo documento è strutturato in tre parti: · contesto di riferimento: una panoramica dello sviluppo e dei concetti fondamentali della MA; · formazione in medicina antroposofica: i risultati di apprendimento richiesti per ogni componente di ogni disciplina di MA; · questioni di sicurezza: le precauzioni generali e le controindicazioni relative all'uso dei medicinali antroposofici (AMP: anthroposophic medicinal products) e alla pratica terapeutica antroposofica. Queste tre parti costituiscono un insieme completo di benchmark per la formazione in MA. xi A chi si rivolgono questi benchmark? Stabilendo norme e standard, questo documento fornisce i requisiti minimi di formazione richiesti agli operatori sanitari per praticare una qualsiasi delle discipline della MA. È un utile punto di riferi- mento per il confronto e la valutazione delle pratiche effettive, a beneficio dei decisori politici, degli operatori sanitari, dei formatori e del pubblico in generale. Kim Sungchol Capo dell'Unità di Medicina tradizionale, complementare e integrativa Dipartimento dei servizi sanitari integrati Organizzazione Mondiale della Sanità

1 1 Contesto Definizione La MA è un sistema medico integrativo e completo che amplia la medicina convenzionale attraverso i metodi e i risultati conoscitivi dell'antroposofia. La MA regola le interazioni tra corpo vivente, anima e spirito, in base alla biografia e al contesto sociale e ambientale di ogni persona. Essa si basa sull’uso di trattamenti e terapie che attivano l'auto- guarigione per mezzo di medicinali, assistenza infermieristica, counseling, psicoterapia, arte terapia, terapie antroposofiche del movimento e corporee. La storia I principi della MA sono stati definiti dal filosofo austriaco Rudolf Steiner (1861-1925) e dal medico olandese Ita Wegman (1876-1943) (10,11). Lo sviluppo della MA è riassunto nella Tabella 1. Tabella 1. Cronologia della medicina antroposofica 1920-1925 Fondazione della medicina antroposofica 1920 - Primo di numerosi corsi antroposofici per medici 1921 - Fondazione di piccoli ospedali antroposofici in Germania e Svizzera 1921 - Sviluppo delle pratiche infermieristiche antroposofiche e del massaggio ritmico 1921 - Produzione dei primi medicinali secondo i principi antroposofici 1921-Inizio dell’euritmia terapeutica 1924 - Inizia la "pedagogia curativa" antroposofica e la socioterapia per gli individui con disabilità dello sviluppo 1925 - Primo libro di testo di MA, "Elementi Fondamentali per un ampliamento dell’arte medica" (11), pubblicato da Steiner e Wegman 1925-2000 Ulteriore sviluppo ed espansione Ulteriore sviluppo delle terapie di MA. Ampliamento della gamma di AMP. Sviluppo della ricerca di base e clinica 1939 - Viene fondato in Scozia il movimento Camphill, per persone con disabilità che in seguito si è diffuso in 65 paesi Anni 60 e 90- Fondazione di ospedali in cui la MA si integra con la medicina convenzionale in Germania, Italia, Svizzera, Svezia, Regno Unito 1976 - La legge tedesca sulla medicina del 1976 (Arzneimittelgesetz) riconosce i "sistemi terapeutici speciali", tra cui la MA e inizia a regolamentare gli AMP 1983 - Fondazione dell'Università di Witten/Herdecke (Germania) a partire dall'ospedale antroposofico integrativo di Herdecke 2000-oggi Accademizzazione e integrazione nei sistemi sanitari Estensione della formazione in MA in Africa, nelle Americhe, in Asia, in Australasia e in Europa orientale Coordinamento internazionale e dichiarazioni di consenso su best practice, formazione e ricerca Cattedre in MA in Brasile, Germania, Paesi Bassi e Svizzera; inclusione della formazione in MA in varie università del mondo Crescente numero di studi e pubblicazioni scientifiche sulla MA Alcune nazioni includono la MA nei loro sistemi sanitari nazionali; ad esempio, Brasile e Svizzera. 2 Oggi la MA è praticata in contesti di cura primari, secondari e terziari, tra cui studi privati individuali e multidisciplinari, centri di riabilitazione, case di cura, servizi infermieristici di comunità e sanatori, ospedali antroposofici, ospedali pubblici e centri medici universitari (12, 13). L'approccio della MA si integra con la medicina occidentale convenzionale e può affiancarsi a quasi tutte le specialità mediche, tra cui la medicina interna, la medicina di famiglia, l'oncologia, pediatria, psichiatria, ginecologia e ostetricia e dermatologia. La comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura L'antroposofia descrive come le facoltà si sviluppino da un semplice stadio sensoriale ai livelli più elevati di percezione attraverso l'osservazione empirica delle caratteristiche fisiche e spirituali degli esseri umani e della natura. Steiner considerava la scienza dello spirito antroposofica come l’appli- cazione del metodo scientifico al dominio della realtà non sensoriale e come sviluppo ulteriore del pensiero occidentale, in particolare della filosofia di Platone e Aristotele e dell'idealismo tedesco rappresentato da Goethe, Schiller, Fichte, Hegel e Shelling (13,14). Concetti fondamentali per la comprensione dell'essere umano La comprensione dell'essere umano nell'antroposofia si basa sui principi delle quattro forze formative e della tripartizione dell'essere umano. Le quattro forze formative dell'essere umano Oltre ai meccanismi molecolari e biochimici attivi in natura, l'antroposofia descrive forze di ordine superiore che costituiscono le cosiddette forze formative o le organizzazioni dell'essere umano (Wesensglieder in tedesco) (13, 14). Queste forze formative vengono scoperte attraverso l'intuizione e la pratica. Tali concetti, applicati in base alle osservazioni e ai suggerimenti di Steiner, sono stati ulteriormente sviluppati da altri studiosi (14,15). Nell'essere umano si osservano quattro forze formative (Tabella 2). I termini qui utilizzati sono quelli classici utilizzati da Steiner e devono essere considerati nel loro contesto storico (per una descrizione approfondita si veda la Bibliografia): 1. Organizzazione fisica: il corpo umano fisico, costituito da materia fisica e interazioni fisico-chimiche. 2. Organizzazione eterica (forze vitali formative): un sistema di forze di livello superiore che forma il corpo fisico e mantiene l'integrazione delle sostanze materiali negli organismi viventi, come le piante, gli animali o gli esseri umani. L'organizzazione eterica è responsabile della crescita e della rigenerazione ed è centrale per il ripristino della salute. 3. Organizzazione astrale (forze formative dell'anima): un livello superiore di organizzazione e un sistema di forze superiore all'organizzazione eterica, che porta all’emergere della coscienza, dei sentimenti, degli istinti, ma anche del movimento, della respirazione e di altre funzioni corporee negli animali e negli esseri umani. Queste funzioni emergono quando l'organizzazione astrale si imprime nell'organizzazione eterica e da lì nell'organizzazione fisica. 4. Organizzazione dell’"Io" (forze formative dello spirito umano): “l'Io" fornisce le facoltà necessarie per il pensare, la coscienza di sé, l'introspezione, la libertà e lo sviluppo dell'arte e della cultura. Oltre all'"Io" cosciente, l'organizzazione dell’"Io" agisce come sistema di livello superiore nell'orga- nismo umano, in particolare attraverso l'organizzazione del calore, la verticalità fisica ed emotiva e le strette interconnessioni con il sistema sanguigno. Queste funzioni emergono quando l'orga- nizzazione dell'Io si imprime nell'organizzazione astrale e da lì nell’organizzazione eterica e fisica. 3 Tabella 2. Forze formative in natura e nell'essere umano Minerale Vegetale Animale Umano Forze formative interiorizzate Spirito Organizzazione dell’Io Anima Anima Organizzazione Astrale Vita Vita Vita Organizzazione eterica Materia Materia Materia Materia Organizzazione fisica Adattamento dal riferimento (14) La tripartizione dell'organismo umano Le interazioni delle quattro forze formative portano nell'organismo umano a una polarità funzionale tra i processi catabolici necessari per l'emergere della coscienza e processi più anabolici e rigenerativi. Questa polarità funzionale è mantenuta in equilibrio attraverso processi ritmici (17,18). (Tabella 3): 1. Sistema neurosensoriale: la dinamica che prevale nel sistema nervoso e sensoriale, ma si trova anche in tutti i processi legati alla forma, alla struttura, all'attività catabolica, alla coscienza e al pensiero. 2. Sistema del metabolismo e degli arti: la dinamica che prevale nel sistema digestivo e negli arti, nei processi legati al movimento, al metabolismo, alla rigenerazione, all'attività anabolica, alla riproduzione e alla volizione (volontà). 3. Sistema ritmico: la dinamica che prevale nel sistema circolatorio e respiratorio e in tutti i processi ritmici della vita e del sentire umano. Processi ritmici come il sonno e la veglia, ritmi respiratori e cardiovascolari e molti altri consentono di mediare tra le polarità degli altri due sistemi. Il sistema ritmico media tra processi catabolici e anabolici. Tabella 3. Tripartizione dell'organismo umano Sistema neurosensoriale Sistema del metabolismo e degli arti Sistema ritmico Attività interiore Pensiero Volizione (Volontà) Sentimento Livello di coscienza Conscio Subconscio Sognante Processi organici catabolico strutturante raffreddante anabolico dissolvente riscaldante Bilanciamento dei processi catabolici-anabolici mediante Respirazione e circolazione Adattamento dal riferimento (17) Salute e malattia nelle varie fasi della vita Si ritiene che la salute emerga continuamente da un equilibrio attivo tra le quattro forze formative e le tre polarità dell'essere umano. Gli squilibri e i disturbi nelle forze formative e nelle tre polarità portano alla malattia. L'equilibrio delle quattro forze formative subisce cambiamenti caratteristici durante la vita. L'immortalità dello spirito umano ("Io") fornisce una prospettiva di sviluppo che inizia prima della nascita e si estende oltre il momento della morte. Pratica della medicina antroposofica La pratica della MA comprende i seguenti accertamenti: valutazione e diagnosi medica convenzio- nale, determinazione degli squilibri e dei disturbi delle quattro forze formative e delle tre polarità 4 dell’individuo e di come la malattia rispecchi il contesto dell'esperienza biografica dell'individuo. I piani terapeutici, personalizzati o formulati in base alla patologia rilevata, hanno come obiettivo il ristabilirsi di un equilibrio delle quattro forze formative e delle tre polarità, in modo da sostenere la salutogenesi e attivare la capacità innata di autoguarigione dell'individuo. Si stabiliscono strategie di trattamento multimodali, che comprendono l’uso della MA in combinazione con la medicina occi- dentale convenzionale, nella misura e modalità che si rendono necessarie, e talvolta si prevede anche l’integrazione di altre TCI (18). La MA contempla anche la vaccinazione volontaria per prevenire le malattie potenzialmente letali (19). L'idea che l'esperienza di malattia possa essere un punto di svolta per l’evoluzione interiore ed esi- stenziale è un aspetto importante del sostegno offerto all'individuo (16). Tra i valori fondamentali della MA sottolineiamo l'autonomia e la dignità individuali e l’evoluzione interiore autodeterminata, insieme all'instaurazione di una relazione terapeutica di fiducia. Il trattamento antroposofico comprende diverse modalità, tra cui la consulenza, l'uso di farmaci, l'assistenza infermieristica, la psicoterapia, l’arte terapia, l’euritmia e le terapie corporee. Diversi ope- ratori sanitari collaborano e lavorano con l'individuo, la famiglia e i caregiver. Solitamente queste diverse modalità di trattamento vengono coordinate da un medico che, in modo collaborativo, decide quali terapie di MA (o altre TCI) siano più rilevanti, in base alle condizioni mediche e alle preferenze individuali. Il medico si assicura inoltre che i trattamenti convenzionali e i trattamenti di MA siano somministrati secondo le indicazioni. I medicinali antroposofici sono medicinali concepiti, sviluppati e prodotti secondo le conoscenze antroposofiche sull'essere umano, la natura, le sostanze e la preparazione farmaceutica. I materiali di partenza possono essere preparati da sostanze minerali, botaniche, zoologiche o chimiche. Gli AMP sono preparati da fonti minerali, vegetali, animali o chimiche attraverso specifici metodi di produ- zione antroposofici e omeopatici standard, come descritto nelle farmacopee1 ufficiali e nel Codice Farmaceutico Antroposofico (20). I regolamenti applicati ai medicinali antroposofici possono variare da nazione a nazione e a seconda dei tipi di prodotti. 1 La Farmacopea Svizzera definisce i preparati antroposofici e i loro metodi di fabbricazione. La Farmacopea Europea e la Farmacopea Omeopatica Tedesca descrivono i metodi di produzione e le sostanze utilizzate nei preparati antroposofici. Il Codice Farmaceutico Antroposofico descrive i metodi di produzione e le sostanze utilizzate tradizionalmente nella MA ed è riconosciuto dall’Agenzie del Farmaco Australiana e Brasiliana. 5 2.1 Panoramica della formazione in medicina antroposofica I programmi di formazione in MA sono specifici per ogni disciplina (ad es. per i medici, infermieri, farmacisti, ecc.). Le tre categorie di ingresso sono (Tabella 4): Categoria 1 - nessuna formazione pregressa in ambito sanitario. Le persone che non hanno una forma- zione pregressa in ambito sanitario devono ricevere una formazione in ambito sanitario convenzio- nale prima di poter accedere alla formazione in MA, oppure possono intraprendere un programma di formazione che integri la medicina convenzionale e quella antroposofica. Questo non si applica all'euritmia o all’arteterapia antroposofica la cui formazione avviene in modo indipendente. Categoria 2 - formazione pregressa in ambito sanitario convenzionale. Le persone con una formazione pregressa in ambito sanitario possono iniziare una formazione specifica in MA per la loro disciplina. Categoria 3 - formazione pregressa in TCI. A seconda della professione TCI e del grado di formazione, i candidati possono accedere alla formazione MA o ricevere crediti per la loro formazione precedente. Tabella 4. Condizioni di accesso alla formazione in diverse discipline della medicina antroposofica Disciplina Categoria di ingresso Categoria 1 nessuna formazione pregressa in ambito sanitario Categoria 2 - formazione pregressa in ambito sanitario convenzionale Categoria 3 - formazione pregressa in TCIa Medico Completamento della formazione convenzionale in medicina Medico abilitato alla professione Medico TCI abilitato alla professione Infermiere Completamento della formazione convenzionale in scienze infermieristiche Infermiere abilitato alla professione Infermiere TCI abilitato con un minimo di 3 anni di istruzione terziaria Ostetrica Completamento della formazione convenzionale in ostetricia Ostetrica abilitata alla professione Ostetrica abilitata alla professione con un minimo di 3 anni di istruzione terziaria Farmacista Completamento della formazione convenzionale in farmacia Farmacista abilitato alla professione o dottorando in farmacia Farmacista TCI abilitato alla professione o dottorando in farmacia TCI; considerato secondo gli standard di formazione nazionali Odontoiatra Completamento della formazione convenzionale in odontoiatria Odontoiatra abilitato alla professione Non pertinente Psicoterapeuta Completamento della formazione convenzionale in psicoterapia (diversi percorsi) Medico, psicologo o counselor con abilitazione alla pratica psicoterapeutica Operatore TCI con formazione post laurea e abilitazione alla pratica psicoterapeutica Euritmista terapeutico Formazione generale in euritmia Studi generali di euritmia, seguiti da formazione in euritmia terapeutica. Assegnazione di crediti per precedenti formazioni in ambito sanitario. Studi generali di euritmia, seguiti da formazione in euritmia terapeutica. Assegnazione di crediti per precedenti formazioni in TCI 2 Formazione in medicina antroposofica 6 Disciplina Categoria di ingresso Categoria 1 nessuna formazione pregressa in ambito sanitario Categoria 2 - formazione pregressa in ambito sanitario convenzionale Categoria 3 - formazione pregressa in TCIa Arteterapeuta antroposofico Formazione in arteterapia antroposofica Diploma convenzionale in arte terapia o altro operatore sanitario. Assegnazione di crediti come da prassi Operatore sanitario in TCI. Assegnazione di crediti come da prassi Operatore di terapie corporee antroposofiche Completamento della formazione in terapie corporee e abilitazione per esaminare e eseguire terapie corporee Qualsiasi operatore sanitario abilitato a esaminare e eseguire terapie corporee Qualsiasi operatore sanitario abilitato a esaminare e eseguire terapie corporee a Per maggiori dettagli sui requisiti d'ingresso, consultare la sezione dedicata alla formazione. I programmi di formazione in MA comprendono le seguenti componenti: · conoscenze mediche generali, comprese le scienze e i metodi fondamentali; previste solo nella formazione per l'euritmia terapeutica o l'arteterapia antroposofica; · comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura, della salute e della malattia; · competenze specifiche per la disciplina di MA: concetti e pratica specifici per la disciplina, ela- borazione di un progetto personale e pratica con supervisione; · professionalità, collaborazione, diritti del paziente e metodi di ricerca. Il resto della sezione 2 descrive i risultati di apprendimento richiesti per ogni componente di ciascuna disciplina di MA. L'Allegato 1 elenca le ore di formazione richieste per ogni componente nelle diverse discipline di MA. 2.2 Medico con formazione specialistica in medicina antroposofica 2.2.1 Definizione La MA si basa su principi medici scientifici consolidati e sulle scienze naturali, ampliati dalla com- prensione antroposofica dell'essere umano e della natura. Un medico con formazione specialistica in MA è un medico abilitato alla professione che si è formato per integrare i principi antroposofici nella promozione della salute, nella prevenzione, nella diagnosi, nella terapia e nella riabilitazione. Gli obiettivi fondamentali sono la guarigione dell'individuo e il mantenimento della salute per tutta la vita, stimolando l'attività e il potenziale di autoguarigione dell'individuo. 2.2.2 Requisiti di accesso Categoria 1 - nessuna formazione pregressa in ambito sanitario: Formazione, abilitazione o iscrizione all’albo come medico convenzionale (biomedico). Gli studenti di medicina possono seguire corsi di MA durante gli studi di medicina. Categoria 2 - formazione pregressa in ambito sanitario convenzionale: Medico iscritto all'albo. Categoria 3 - formazione pregressa in TCI: medico TCI abilitato o equivalente, come ad esempio medico di medicina tradizionale cinese, medico osteopata o medico naturopata, saranno presi in conside- razione per la formazione come medici di MA secondo gli standard nazionali di formazione in TCI.2 2 Formazione per un minimo di 1000 ore in scienze biomediche, tra cui anatomia, fisiologia, patologia, diagno- stica e terapia. Formazione al livello 7 della Classificazione Internazionale Standard dell’Istruzione: Laurea magistrale o equivalente (23). 7 2.2.3 Componenti della formazione · Comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura · comprensione antroposofica della salute e della malattia · Terapia antroposofica · Professionalità, collaborazione, rispetto dei diritti3 del paziente e ricerca. 2.2.4 Risultati dell'apprendimento 1. Comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura · Conoscere i concetti fondamentali della concezione antroposofica dell'essere umano e della sua relazione con la natura e saper mettere in relazione tali concetti con quelli della medicina convenzionale. · Osservazione della natura e delle sostanze all'origine di importanti medicinali antroposofici, utilizzando il metodo di osservazione goetheanistico. 2. Comprensione antroposofica della salute e della malattia. · Stabilire una valutazione differenziata dell'individuo, tenendo conto dell’organizzazione fisica, eterica, astrale e dell'Io e dello sviluppo biografico dell'individuo, per arrivare a una diagnosi individualizzata e multidimensionale e identificare le risorse dell'individuo e la necessità di intervento terapeutico, in integrazione con la diagnosi e il piano di trattamento convenzionali. · Tenere conto della dimensione spirituale dell'individuo nel piano di trattamento e, qualora opportuno, possibile e desiderato, discuterne con il paziente. 3. Terapia antroposofica · Comprendere le indicazioni, il dosaggio, le modalità terapeutiche, gli effetti collaterali, le pre- cauzioni e le controindicazioni dei minerali, delle piante e dei prodotti zoologici comunemente utilizzati in MA. · Trattare le malattie più comuni che si incontrano nella pratica generale e specialistica con l'au- silio di medicine e terapie antroposofiche, o integrando tali medicine e terapie, alle opportune terapie convenzionali · Documentare il corso del trattamento medico antroposofico, includendo gli aspetti mentali, emotivi e spirituali. 4. Professionalità, collaborazione, diritti del paziente, ricerca · Perseguire in modo indipendente un percorso di evoluzione medico-spirituale. · Attuare un processo decisionale condiviso con il soggetto e i familiari basandosi sul concetto dell'essere umano come essere spirituale e in evoluzione · Comunicare in modo appropriato e collaborare efficacemente con un'équipe terapeutica di operatori sanitari con formazione in MA. · Comprendere le basi scientifiche e i metodi di ricerca della MA, ricercare in modo indipendente la letteratura medico-antroposofica e integrare i risultati della ricerca nella pratica medica. · Contribuire alla condivisione di esperienze cliniche e alla farmacovigilanza degli AMP. 3 I "diritti del paziente" comprendono il rispetto per la dignità fondamentale e l'uguaglianza di tutti gli esseri umani, come sancito nella Dichiarazione Universale dei Diritti dell’Uomo del 1948, nella Costituzione dell'OMS, che dichiara che "il godimento del più alto livello di salute raggiungibile è uno dei diritti fondamentali di ogni essere umano", e da testi internazionali più recenti, come la Raccomandazione del Consiglio Europeo n. R (2000) 5 sulla partecipazione dei pazienti nelle decisioni che riguardano l’assistenza sanitaria. 8 Per un esempio di curriculum si veda l'Allegato 1 2.2.5 Criteri per il conseguimento della certificazione Criteri generali: · Completamento secondo standard soddisfacenti del programma di formazione che include la presentazione di un progetto personale e di tre relazioni su casi clinici · Completamento secondo standard soddisfacenti della pratica sotto supervisione · Due anni di esperienza clinica in ospedale o in ambulatorio, con o senza MA, completata al momento della certificazione (richiesto per assicurare un'adeguata esperienza clinica quando si comincerà a lavorare in uno studio privato di MA) · Superamento dell'esame o valutazione equivalente L'esame comprende: · Valutazione del progetto personale · Valutazione del raggiungimento di tutti i risultati di apprendimento, · Presentazione di due casi clinici 2.3 Formazione di altri operatori di medicina antroposofica 2.3.1 Infermiere con formazione specialistica in scienze infermieristiche antroposofiche Definizione L'assistenza infermieristica antroposofica si basa su approcci e competenze infermieristiche conven- zionali, ampliate dalla conoscenza antroposofica dell'essere umano. La differenziazione antroposofica tra corpo fisico, forze vitali, anima e spirito e la comprensione dello sviluppo biografico nell'intero corso della vita, caratterizzato da momenti in cui è richiesta un’assistenza (ad esempio, infanzia, malattia, disabilità, età avanzata) arricchiscono di ulteriori prospettive le competenze, i processi e le attitudini infermieristiche. Requisiti d’ingresso Categoria 1 - nessuna formazione pregressa in ambito sanitario: Formazione in scienze infermieristiche convenzionali. Gli studenti di scienze infermieristiche possono iniziare a seguire i corsi di infermieri- stica antroposofica durante gli studi. Categoria 2 - formazione pregressa in ambito sanitario convenzionale: Infermiere abilitato con un minimo di 3 anni di istruzione terziaria.4 Categoria 3 - formazione pregressa in TCI: infermiere abilitato in TCI con un minimo di 3 anni di istruzione terziaria.4 Componenti della formazione 1. Comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura. 2. Comprensione antroposofica della salute e della malattia, rilevante per l'assistenza infermieristica. 3. Concetti di assistenza infermieristica antroposofica 4. Pratica applicata di assistenza infermieristica antroposofica 5. Professionalità, collaborazione, diritti del paziente, ricerca 4 Livello ISCED 5 o superiore (23). 9 Risultati di apprendimento 1. Comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura · Conoscere i concetti principali della concezione antroposofica dell'essere umano e della sua relazione con la natura 2. Comprensione antroposofica della salute e della malattia nell'ambito dell'assistenza infermieristica · Comprendere le malattie tipiche e le problematiche generali dell'assistenza infermieristica nelle principali aree mediche specialistiche alla luce della MA 3 Concetti di assistenza infermieristica antroposofica · Stabilire una diagnosi delle quattro forze formative dell'essere umano e ricavare, giustificare e riflettere sulle procedure di assistenza necessarie, in conformità con il processo infermieristico. · Analizzare i processi di vita, i processi di apprendimento e i ritmi biografici e ricavare, adattare e riflettere sulle procedure di assistenza necessarie. · Implementare, adattare e valutare correttamente le procedure infermieristiche in conformità con il processo infermieristico. · Indicare, da un punto di vista antroposofico, l'utilizzo di sostanze medicinali per uso esterno e preparare le applicazioni esterne in modo sicuro e appropriato per l'individuo. 4. Pratica applicata di assistenza infermieristica antroposofica · Stabilire un piano infermieristico basato su concetti antroposofici che siano appropriati alla situazione specifica del destinatario delle cure, e implementare, adattare e riflettere sulle pro- cedure di cura risultanti. · Eseguire e valutare l’applicazione ritmica parziale e totale. · Indicare le principali applicazioni esterne (impacchi, cataplasmi, bagni), attuarle in modo ap- propriato e valutarne i risultati, osservando le precauzioni di sicurezza e le eventuali controin- dicazioni. · Indicare e attuare le principali procedure infermieristiche in situazioni di crisi personale. 5. Professionalità, collaborazione, diritti del paziente e ricerca · Curare il proprio sviluppo personale, coltivare la collaborazione interdisciplinare ed essere consa- pevole della propria responsabilità per lo sviluppo dell'assistenza infermieristica antroposofica. · Riflettere sulla mentalità filosofica in medicina e nelle questioni esistenziali. · Integrare i risultati della ricerca antroposofica nel lavoro infermieristico e indicare i metodi per la ricerca nell’assistenza infermieristica antroposofica. Per un esempio di curriculum, si veda l'Allegato 1. Criteri per il conseguimento della certificazione Criteri generali: · Due anni di esperienza infermieristica pratica completata al momento della certificazione (con o senza MA) · Completamento del curriculum formativo · Completamento di un progetto personale, di tre relazioni su casi clinici e di brevi vignette cliniche su casi di applicazioni ritmiche e applicazioni esterne · Completamento secondo standard soddisfacenti della pratica supervisionata · Superamento dell'esame o valutazione equivalente 10 L'esame comprende: · Presentazione di relazioni su casi · Valutazione del progetto personale · Valutazione del raggiungimento dei risultati di apprendimento, compresa la dimostrazione di un’applicazione esterna e della frizione ritmica su tutto il corpo 2.3.2 Ostetrica con formazione specialistica in ostetricia antroposofica Definizione L'ostetricia antroposofica si basa sull'ostetricia convenzionale ampliata dalla conoscenza antroposo- fica dell'essere umano. La differenziazione antroposofica tra corpo fisico, forze vitali, anima e spirito e la visione della biografia, della salute e dello sviluppo sociale della madre, del bambino e della famiglia portano a ulteriori prospettive nelle competenze, nei processi e nelle attitudini ostetriche. Requisiti d’ingresso Categoria 1 - nessuna formazione pregressa in ambito sanitario: Formazione convenzionale in ostetricia o in infermieristica. Gli studenti di ostetricia possono iniziare a seguire i corsi di ostetricia antropo- sofica durante gli studi. Categoria 2 – formazione pregressa in ambito sanitario convenzionale: Ostetrica abilitata o infermie- ra-ostetrica con un minimo di 3 anni di istruzione terziaria. (23). Categoria 3 – formazione pregressa in TCI: ostetrica abilitata in TCI o infermiera-ostetrica TCI con un minimo di 3 anni di formazione terziaria (23). Componenti della formazione 1. Comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura. 2. Comprensione antroposofica della gravidanza, del parto e del periodo post-partum nella salute e nella malattia. 3. Concetti di ostetricia antroposofica 4. Pratica applicata di ostetricia antroposofica 5. Professionalità, collaborazione, diritti del paziente, ricerca Risultati dell'apprendimento 1. Comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura · Conoscere i concetti principali della concezione antroposofica dell'essere umano e della sua relazione con la natura. 2. Comprensione antroposofica della gravidanza, del parto e del periodo post-partum in salute e malattia · Comprendere i processi della gravidanza, del parto e del periodo post-partum in condizioni di salute e nelle donne con le malattie più frequenti alla luce dell'antroposofia. 3. Concetti di ostetricia antroposofica · Valutare ogni donna e ogni bambino secondo l'organizzazione fisica, eterica, astrale e dell'Io, e stabilire una diagnosi degli equilibri e degli squilibri delle quattro forze formative. · Identificare i requisiti individuali di cura e trattamento. · Sviluppare, attuare e valutare un piano di cura e trattamento che tenga in considerazione gli aspetti fisici, mentali ed emotivi della donna e del bambino, applicando le conoscenze con- temporanee di MA. · Considerare i desideri e le intenzioni della donna e del bambino e includerli nelle decisioni per mantenere e rafforzare l'auto-attività e la capacità di autoguarigione. 11 4. Pratica applicata di ostetricia antroposofica · Indicare e prescrivere gli AMP appropriati, come consentito dai diritti di prescrizione nazionali, nel contesto dell'ostetricia ed essere consapevoli del loro uso appropriato, degli effetti collaterali e delle controindicazioni. · Eseguire e valutare l'applicazione ritmica parziale. · Indicare le principali applicazioni esterne in ambito ostetrico (impacchi, cataplasmi, bagni), at- tuarle e valutarle in modo appropriato, osservando le precauzioni di sicurezza e le potenziali controindicazioni. · Adattare le procedure ostetriche alla salute dell'individuo e alla sua situazione biografica, sociale e culturale e spiegare questi aspetti. · Consigliare e trattare individualmente la donna e il bambino per quanto riguarda i problemi ostetrici. · Integrare i risultati della ricerca antroposofica nel lavoro ostetrico. 5. Professionalità, collaborazione, diritti del paziente, ricerca · Curare il proprio sviluppo personale, coltivare la collaborazione interdisciplinare ed essere con- sapevoli della propria responsabilità per lo sviluppo dell'ostetricia antroposofica. · Riflettere sulla mentalità filosofica in ostetricia, in medicina e nelle questioni esistenziali. Per un esempio di curriculum, vedere l'Allegato 1. Criteri per il conseguimento della certificazione Criteri generali: · Due anni di esperienza lavorativa come ostetrica completata al momento della certificazione (con o senza MA). · Completamento del curriculum formativo · Completamento di due relazioni scritte su casi clinici e vignette cliniche su casi di applicazioni ritmiche e applicazioni esterne. · Completamento della pratica supervisionata · Superamento dell'esame o valutazione equivalente L'esame comprende: · Presentazione di un caso clinico · Valutazione del raggiungimento dei risultati di apprendimento 2.3.3 Farmacista con formazione specialistica in farmacia antroposofica Definizione Un farmacista con formazione specialistica in farmacia antroposofica è un farmacista pienamente qualificato o una persona con un dottorato in farmacia, che possiede conoscenze, esperienze e com- petenze nell'area specialistica della farmacia antroposofica e competenza nella consulenza sugli AMP. Requisiti d'ingresso Categoria 1 - nessuna formazione pregressa in ambito sanitario: Formazione in farmacia convenzionale, seguita dalla relativa abilitazione Categoria 2 - formazione pregressa in ambito sanitario convenzionale: Farmacista abilitato o dottorato in farmacia Categoria 3 - formazione pregressa in TCI: farmacista abilitato in TCI o dottorato in farmacia TCI saranno presi in considerazione per la formazione in farmacia antroposofica secondo gli standard nazionali di formazione.5 5 Formazione di livello ISCED 7 – Master o equivalente (23) 12 Componenti della formazione 1. Comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura. 2. Comprensione antroposofica della salute e della malattia 3. Risultati di apprendimento specifici per la farmacia antroposofica 4. Professionalità, collaborazione, regolamentazione farmaceutica, ricerca Risultati dell'apprendimento 1. Comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura · Comprendere l'essere umano come equilibrio dinamico di sistemi funzionali come definito in MA. 2. Comprensione antroposofica della salute e della malattia · Comprendere i concetti di salute e malattia in MA. · Identificare e affrontare i problemi dell'individuo all'interno della concezione antroposofica dell'essere umano e della malattia. 3. Risultati di apprendimento specifici per la farmacia antroposofica · Identificare i processi in natura con il metodo di osservazione goetheanistico. · Descrivere i minerali, le piante e i prodotti zoologici utilizzati negli AMP, le loro indicazioni, il dosaggio, le modalità terapeutiche, gli effetti collaterali, le precauzioni d’uso, controindicazioni e interazioni farmacologiche. · Descrivere le sostanze e i processi di fabbricazione della farmacia antroposofica e i loro principi; identificare il razionale per l'utilizzo di un AMP per una determinata patologia. · Valutare l'appropriatezza della terapia farmacologica antroposofica individuale e dei problemi terapeutici, compresa la scelta appropriata del farmaco, la posologia e le possibili interazioni ed effetti collaterali. · Spiegare e comunicare efficacemente con l'individuo relativamente ai suoi problemi di salute, ai medicinali antroposofici e a possibili ulteriori misure nello stile di vita. · Mettere in relazione i risultati della comprensione medica antroposofica delle sostanze al fine di selezionare gli AMP corretti per i disturbi di entità minore. · Eseguire la composizione di AMP per disturbi di entità minore, seguendo una prescrizione. 4. Professionalità, collaborazione, regolamentazione farmaceutica, ricerca · Comunicare e collaborare con altri operatori sanitari con formazione specialistica in MA. · Partecipare alla ricerca sugli AMP e su altri aspetti della MA. · Seguire la ricerca e gli sviluppi della MA e della farmacia antroposofica e integrare i risultati nella pratica quotidiana. · Spiegare le diverse farmacopee che descrivono gli standard di qualità applicabili agli AMP. · Identificare la legislazione rilevante per gli AMP in commercio. Per un esempio di curriculum, si veda l'Allegato 1. Criteri per il conseguimento della certificazione Criteri generali: · Completamento del curriculum formativo, comprensivo di un progetto personale · Almeno 1 anno di lavoro presso una farmacia, una farmacia ospedaliera o un'azienda farma- ceutica (con o senza MA). 13 · Superamento dell'esame o valutazione equivalente L'esame comprende: · Valutazione del progetto personale · Valutazione del raggiungimento dei risultati di apprendimento 2.3.4 Odontoiatra con formazione specialistica in odontoiatria antroposofica Definizione Gli odontoiatri con formazione specialistica in odontoiatria antroposofica sono odontoiatri piena- mente qualificati e formati per ampliare le risorse cliniche e terapeutiche dell'odontoiatria convenzio- nale con le conoscenze antroposofiche. Gli odontoiatri con formazione specialistica in odontoiatria antroposofica approcciano la salute orale con una prospettiva integrativa per prevenire e curare le malattie del sistema oro-facciale e per mantenere la salute stimolando l'attività e il potenziale di autoguarigione dell'individuo. Requisiti d’ingresso Categoria 1 - nessuna formazione pregressa in ambito sanitario: Formazione come dentista conven- zionale, seguita dalla relativa abilitazione o iscrizione all’albo. Gli studenti di odontoiatria possono iniziare a frequentare i corsi di MA durante gli studi. Categoria 2 - formazione pregressa in ambito sanitario convenzionale: Odontoiatra abilitato Categoria 3 - formazione pregressa in TCI: non si applica. Componenti della formazione 1. Comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura. 2. Comprensione antroposofica della salute e della malattia. 3. Risultati di apprendimento specifici dell'odontoiatria antroposofica 4. Professionalità, collaborazione, diritti del paziente, ricerca Risultati dell'apprendimento 1. Comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura · Conoscere i concetti principali della concezione antroposofica dell'essere umano e della sua relazione con la natura. · Sviluppare un legame con la natura e con le sostanze all'origine di importanti farmaci antroposofici. 2. Comprensione antroposofica della salute e della malattia · Valutare la salute orale e generale dell'individuo e correlarla ai concetti della MA, tra cui le forze formative dell'essere umano, le tre polarità dell'organismo umano, i sette processi vitali e i 12 sensi, e allo sviluppo biografico. · Tenere in considerazione la dimensione spirituale dell'individuo nel trattamento e, quando è opportuno, discuterne con l'individuo. 3. Risultati di apprendimento specifici dell'odontoiatria antroposofica · Stabilire e gestire un piano terapeutico per le malattie oro-facciali riscontrate nella pratica odon- toiatrica generale e specialistica secondo i principi dell'odontoiatria antroposofica; prescrivere gli AMP e le terapie antroposofiche secondo il piano terapeutico, assicurandone un uso appro- priato e alla luce degli effetti collaterali e delle controindicazioni. 14 · Offrire sollievo dal dolore, dalla fobia e dall'ansia durante il trattamento odontoiatrico di disfun- zioni e patologie orali, integrando le risorse della MA. · Sostenere l'individuo nel raggiungimento di uno stile di vita sano e di un equilibrio interiore, contribuendo a stimolare le forze di autoguarigione dell'organismo. · Integrare la prospettiva antroposofica in tutte le procedure e le specializzazioni dell'odontoiatria convenzionale, nella prevenzione, nel trattamento e nella riabilitazione e nell'uso di materiali odontoiatrici adeguati. 4. Professionalità, collaborazione, diritti del paziente, ricerca · Interagire con altri operatori sanitari formati in MA da una prospettiva centrata sul paziente. · Utilizzare le risorse della MA per progetti integrativi di promozione della salute e di salute comunitaria. · Spiegare i fondamenti scientifici e i metodi di ricerca dell'MA. Per un esempio di curriculum, si veda l'Allegato 1. Criteri per il conseguimento della certificazione Criteri generali: · Completamento del curriculum formativo · Completamento del progetto personale e di tre relazioni su casi specifici · Superamento dell'esame o valutazione equivalente L'esame comprende: · Valutazione del progetto personale · Presentazione di almeno una relazione su un caso clinico · Valutazione del raggiungimento dei risultati di apprendimento 2.3.5 Psicoterapeuta con formazione specialistica in psicoterapia antroposofica Definizione La psicoterapia antroposofica si basa sia sugli approcci e le competenze della psicoterapia conven- zionale sia sulla conoscenza antroposofica dell'essere umano. La differenziazione antroposofica tra anima e spirito e la comprensione dello sviluppo biografico arricchiscono di nuove prospettive la valutazione psicoterapeutica e la terapia. Requisiti d’ingresso Categoria 1 - nessuna formazione pregressa in ambito sanitario: Formazione come medico conven- zionale, psicologo o counselor, seguita da una formazione post-laurea e dalla abilitazione nazionale per l'esercizio della psicoterapia. Categoria 2 - formazione pregressa in ambito sanitario convenzionale: Medico convenzionale, psico- logo o counselor con abilitazione nazionale per l'esercizio della psicoterapia Categoria 3 - formazione precedente in TCI: operatore TCI con formazione post-laurea e abilitazione nazionale per l’esercizio della psicoterapia. Componenti della formazione 1. Comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura 2. Comprensione antroposofica della salute e della malattia. 3. Risultati di apprendimento specifici per la psicoterapia antroposofica. 4. Professionalità, collaborazione, diritti del paziente, ricerca 15 Risultati dell'apprendimento 1. Comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura · Conoscere i fondamenti della comprensione antroposofica dell'essere umano e dello sviluppo sano di corpo, anima e spirito. 2. Comprensione antroposofica della salute e della malattia · Stabilire una valutazione differenziata dell'individuo, tenendo conto dell’organizzazione fisica, eterica, astrale e dell'Io, e dello sviluppo biografico dell'individuo. 3. Risultati di apprendimento specifici per la psicoterapia antroposofica · Identificare il bisogno di intervento terapeutico e le risorse specifiche dell’individuo. · Progettare un piano di trattamento psicoterapeutico. · Utilizzare lo spettro dei metodi psicoterapeutici antroposofici, rispettando in modo appropriato le precauzioni di sicurezza e le controindicazioni. · Dopo aver informato il paziente, Includere le sue intenzioni e preferenze nelle decisioni dia- gnostiche e terapeutiche, dando priorità a procedure e trattamenti che rafforzino l'attività e la capacità di autoguarigione dell'individuo. · Tenere in considerazione la dimensione spirituale dell'individuo nel piano di trattamento e, quando è appropriato, possibile e desiderato, discuterne con il paziente. · Accompagnare, valutare e adattare la terapia al decorso del disturbo e documentare il corso del trattamento. 4. Professionalità, collaborazione, diritti del paziente, ricerca · Contribuire a un approccio terapeutico antroposofico multidisciplinare. · integrare l'autoconoscenza controtransferale e la conoscenza dell'approccio antroposofico nell’ottica dello sviluppo interiore del terapeuta. · Spiegare i fondamenti scientifici e i metodi di ricerca della MA e della psicoterapia antroposofica, aggiornarsi sulla ricerca e sui metodi di ricerca della psicoterapia antroposofica e integrare i risultati della ricerca nella pratica clinica. Per un esempio di curriculum, si veda l'Allegato 1. Criteri per il conseguimento della certificazione Criteri generali: · Completamento del curriculum formativo · Completamento del progetto personale e di tre relazioni su casi specifici · Completamento della pratica sotto supervisione · Superamento dell'esame o valutazione equivalente L'esame comprende: · Valutazione del progetto personale · Valutazione del raggiungimento dei risultati di apprendimento, · Presentazione di almeno un caso clinico 16 2.4 Formazione dei terapeuti antroposofici 2.4.1 Euritmista terapeutico Definizione L'euritmia terapeutica è una terapia del movimento che trasforma le forze formative che si trovano nel linguaggio e nella musica in esercizi di movimento terapeutici per armonizzare e regolare cor- po, anima e spirito. L’euritmia terapeutica ha lo scopo di rivitalizzare e regolare le funzioni naturali dell'organismo umano mediante esercizi specifici del movimento, e di promuovere l'autonomia e l'autorealizzazione. L'euritmista sceglie gli esercizi di movimento in base agli squilibri osservati nell'in- dividuo e alle sue risorse, in accordo con il piano di trattamento antroposofico. Requisiti d’ingresso Categoria 1 - nessuna formazione pregressa in ambito sanitario (principale categoria di ingresso): Formazione in euritmia terapeutica: Il requisito d'ingresso è il diploma di scuola media superiore o equivalente. Dovrebbe svolgersi in concomitanza ad una formazione completa in euritmia generale. Formazione in euritmia generale: Comprende la formazione alla comprensione antroposofica dell'es- sere umano; anatomia, embriologia e fisiologia di base, l'euritmia come arte del movimento. La for- mazione prepara i diplomati a lavorare come euritmisti nelle arti dello spettacolo ed è la formazione di base per insegnanti di euritmia nelle scuole Waldorf o per chi pratica l’euritmia terapeutica. Categoria 2 - formazione pregressa in ambito sanitario convenzionale: Gli operatori sanitari possono ricevere crediti per la componente di conoscenze mediche generali, ma devono comunque seguire una formazione generale in euritmia (come indicato per la categoria 1) insieme alla formazione in euritmia terapeutica. Categoria 3 - formazione pregressa in TCI: gli operatori sanitari delle TCI possono ricevere crediti per la componente di conoscenze mediche generali, ma devono comunque seguire una formazione ge- nerale in euritmia (come indicato per la categoria 1) insieme alla formazione in euritmia terapeutica. Componenti della formazione 1. Conoscenze mediche generali, compresi i metodi scientifici e i fondamenti della medicina. 2. Comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura 3. Comprensione antroposofica della salute e della malattia 4. Risultati di apprendimento specifici per l’euritmia terapeutica 5. Professionalità, collaborazione, diritti del paziente e ricerca Risultati dell'apprendimento 1. Conoscenze mediche generali, compresi i metodi scientifici e i fondamenti della medicina. · Dimostrare un'adeguata conoscenza dell'anatomia, della fisiologia, della patologia e della te- rapia per le malattie più comuni. 2. comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura (trattata durante gli studi di eu- ritmia generale). 3. Comprensione antroposofica della salute e della malattia. · Stabilire una diagnosi degli squilibri nelle quattro forze formative e delle tre polarità dell'indi- viduo attraverso l'osservazione dei movimenti. 17 · Risultati di apprendimento specifici dell'euritmia terapeutica 1. Fondamenti teorici della terapia del movimento · Comprendere i principi del movimento e come le quattro forze formative e le tre polarità dell'es- sere umano si esprimono attraverso il movimento. · Comprendere come cambia il movimento in caso di malattie e lesioni. · Confrontare le altre terapie del movimento con l'euritmia. 2. Studio generale del movimento · Consapevolezza dei propri movimenti nel loro insieme. · Capacità di trasformare l'euritmia come arte in euritmia terapeutica. · Capacità di esprimersi nella postura e nel movimento. · Osservazione oggettiva del proprio movimento nello spazio. 3. Pratica metodica dell'euritmia terapeutica in aree specifiche della medicina. · Eseguire esercizi nelle principali aree patologiche in modo da agire sui processi patologici e attivare le capacità di autoguarigione, rispettando le precauzioni di sicurezza e le possibili con- troindicazioni. · Utilizzare la capacità creativa individuale nel processo terapeutico. 4. Diagnosi, documentazione, piano terapeutico e processo terapeutico nell’euritmia terapeutica · Identificare le risorse dell'individuo e la necessità di un intervento terapeutico. · Stabilire gli obiettivi terapeutici e un piano di trattamento. · Attuare, adattare, documentare e valutare un piano di trattamento. · Sviluppare un atteggiamento e un orientamento terapeutico. 5. Prevenzione e riabilitazione · Individuare la tendenza alla malattia dall'osservazione dei movimenti dell'individuo. · Individuare e attivare le risorse dell'individuo e proporre misure euritmiche preventive. · Fornire misure di riabilitazione euritmica, compresi gli esercizi post-operatori e gli esercizi dopo un trauma fisico o mentale. 6. Educazione artistica generale · Dimostrare abilità artistiche di base nella scultura, nella musica e nel linguaggio. Professionalità, collaborazione, diritti del paziente e ricerca: · Stabilire e mantenere una relazione terapeutica di fiducia. · Comunicare in modo appropriato e collaborare efficacemente in un'équipe terapeutica. · Riflettere sulle proprie azioni e affrontare gli errori. · Applicare i risultati della ricerca dalla teoria alla pratica. 18 Per un esempio di curriculum, si veda l'Allegato 1. Criteri per il conseguimento della certificazione Criteri generali: · Completamento secondo standard di successo della formazione generale in euritmia. · Valutazione soddisfacente dopo ogni modulo di formazione · Completamento della pratica supervisionata · Completamento del progetto personale · Superamento dell'esame o valutazione equivalente L'esame comprende: · Valutazione del progetto personale · Valutazione del raggiungimento dei risultati di apprendimento 2.4.2 Arteterapeuta antroposofico Definizione L'arteterapia antroposofica si basa sul trattamento attraverso mezzi e processi artistici, sulla conoscen- za dei principi della MA e sulla relazione terapeutica. Ogni arte ha i propri mezzi, processi ed effetti terapeutici. L’arteterapeuta antroposofico è qualificato a usare mezzi artistici, concetti e tecniche arti- stiche nei processi terapeutici e a ispirare l'individuo a impegnarsi creativamente nel processo della sua malattia e ad accedere alle proprie risorse di guarigione. L’arteterapeuta antroposofico è specializzato in una o più di quattro modalità: pittura e disegno; scultura; musica e canto; e/o linguaggio e teatro. Requisiti d'ingresso Categoria 1 - nessuna formazione pregressa in ambito sanitario (principale categoria di ingresso): diploma di scuola superiore o equivalente. Valutazione positiva iniziale delle competenze artistiche. Categoria 2 - formazione pregressa in ambito sanitario convenzionale: Gli operatori con laurea in arte- terapia (convenzionale) o gli operatori sanitari possono ottenere crediti per unità formative rilevanti svolte in precedenza, a seconda dei casi. Categoria 3 - formazione pregressa in TCI: gli operatori sanitari TCI o gli arteterapeuti TCI possono ottenere crediti per unità formative rilevanti svolte in precedenza, a seconda dei casi. Componenti della formazione 1. Conoscenze mediche generali, compresi il metodo scientifico e i fondamenti della medicina e della psicologia. 2. Comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura 3. Comprensione antroposofica della salute e della malattia 4. Risultati di apprendimento specifici per l'arteterapia antroposofica 5. Professionalità, collaborazione, diritti del paziente e ricerca Risultati dell'apprendimento 1. Conoscenze mediche generali, compresi i metodi scientifici e i fondamenti della medicina e della psicologia. · Dimostrare un'adeguata conoscenza dei principi generali della medicina (anatomia, fisiologia, patologia, disturbi dello sviluppo), nonché delle teorie della salute e della malattia e dello stato at- tuale della medicina, compresa la psicologia e applicare adeguatamente la terminologia medica. 19 2. Comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura · Presentare la concezione antroposofica dell'essere umano. · Spiegare la comprensione antroposofica dello sviluppo umano. · Formare autonomamente la capacità di esplorare la concezione antroposofica del mondo e dell'essere umano. 3. Comprensione antroposofica della salute e della malattia. · Osservare e descrivere fenomenologicamente l'individuo in base all'aspetto fisico, alle forze vitali, all’espressione di pensieri, sentimenti e volizione (volontà), personalità e iniziativa personale, disturbi e risorse attuali. · Considerare la malattia nel contesto dell'esperienza biografica dell'individuo e valutarne lo sviluppo biografico alla luce del lavoro biografico antroposofico. · Distinguere tra i vari approcci in MA, psichiatria e psicoterapia. 4. Risultati di apprendimento specifici dell’arteterapia antroposofica · Dimostrare un adeguato livello di competenza artistica in un campo professionale, sia dal punto di vista pratico che teorico (pittura e disegno; pittura e disegno, scultura; musica e canto; lin- guaggio e teatro). Riflettere sulle proprie capacità e competenze artistiche e valutarle. · Valutare la storia dell'arte e il contesto storico della professione. · Determinare il modo in cui l'arte interagisce con la fisiologia, l'anima e lo spirito dell'uomo; spe- rimentare e determinare gli elementi specifici dei processi artistici (ad es. polarità, metamorfosi, inversione/eversione) come espressioni di pensiero, sentimento e volizione (volontà). · Applicare in modo professionale elementi artistici specifici per l'effetto terapeutico e sostenere l'individuo nella sua espressione creativa come individuo: ū Pittura e disegno: uso di materiali, colori, forme, motivi, dinamiche, ecc. ū Scultura: uso di ad es. superfici, forme, spazi ū Musica (suonare uno strumento) e canto: uso di diversi toni e qualità sonore, melodia, ritmo, dinamica ū Linguaggio e teatro: uso di suoni, parole, frasi, metrica, ritmi, dialoghi. · Identificare e differenziare i segni di disturbi somatici, psicosomatici e psichiatrici, disturbi dello sviluppo, coping e spiritualità, crisi biografiche e dinamiche di gruppo e possibili controindica- zioni all'arte terapia. · Sintetizzare le osservazioni e le informazioni ottenute in una valutazione artistico-terapeutica. · Analizzare e definire il bisogno terapeutico individuale; stabilire e implementare un piano di trat- tamento attraverso il dialogo, includendo le intenzioni e le preferenze dell'individuo informato. · Utilizzare la relazione paziente-terapeuta in modo terapeutico. · Stabilire il follow-up e la valutazione del trattamento. · Scrivere relazioni terapeutiche dettagliate. · Valutare gli effetti salutogenetici dell’arteterapia antroposofica ai fini della promozione della salute e nella prevenzione delle malattie. 5. Professionalità, collaborazione, diritti del paziente e ricerca · Condurre conversazioni professionali e riconoscere il transfert e il controtransfert nel contesto terapeutico; gestire in modo appropriato le proiezioni e le resistenze. · Riflettere sul processo terapeutico. · Comprendere l'importanza della supervisione e, se necessario, richiederla. · Dimostrare competenza nella gestione dello stress e nel miglioramento della resilienza personale. 20 · Sperimentare i principi di altre terapie antroposofiche e la loro relazione con il proprio campo professionale. · Sviluppare e attuare piani terapeutici in collaborazione con altri professionisti del settore medico. · Comprendere e applicare i metodi di ricerca e lo sviluppo professionale dell’arteterapia antro- posofica Per un esempio di curriculum, si veda l'Allegato 1. Criteri per il conseguimento della certificazione Criteri generali (da allineare con i requisiti nazionali per le lauree in arte terapia convenzionale, a seconda dei casi): · Valutazione soddisfacente dei risultati di apprendimento dopo ogni modulo di formazione. · Completamento della pratica supervisionata · Progetto personale scritto, comprendente una relazione su un caso, che dimostri una compe- tenza adeguata in arteterapia antroposofica · Superamento dell'esame o valutazione equivalente · L'esame comprende: · Presentazione del progetto personale e · Valutazione del raggiungimento dei risultati di apprendimento 2.4.3 Operatore di terapie corporee antroposofiche Definizione Le terapie corporee antroposofiche si basano su approcci terapeutici fisici convenzionali e sulla co- noscenza antroposofica dell'essere umano. L'obiettivo è di rafforzare ed equilibrare l'organismo nel suo complesso: rafforzare il corpo fisico, stimolare i processi vitali (organizzazione eterica), equilibrare la vita animica (organizzazione astrale) e migliorare l'organismo di calore (organizzazione dell'Io). L’operatore di terapie corporee antroposofiche offre una o più modalità di terapia corporea antro- posofica, come la terapia del massaggio ritmico, la terapia del bagno in dispersione oleosa, la terapia del massaggio di Simeon Pressel e la spacial dynamics. Requisiti d’ingresso Categoria 1 - nessuna formazione pregressa in ambito sanitario: Formazione convenzionale in terapie corporee con rilascio di una licenza, abilitazione o certificazione per esaminare e trattare fisicamente ("abilitazione al contatto fisico ").6 Categoria 2 - formazione pregressa in ambito sanitario convenzionale: Qualsiasi operatore sanitario con adeguata abilitazione, iscrizione all’albo o certificazione che consenta di esaminare o trattare fisicamente le persone ("abilitazione al contatto fisico ") può accedere a un programma di formazione in terapie corporee antroposofiche. Categoria 3 - formazione pregressa in TCI: qualsiasi operatore TCI con adeguata abilitazione, iscrizione all’albo o certificazione che consenta di esaminare o trattare fisicamente le persone ("abilitazione al contatto fisico ") può accedere a un programma di formazione in terapie corporee antroposofiche. 6 Al momento della pubblicazione di questo documento non esisteva un programma di formazione specifico per le terapie corporee antroposofiche che portasse all'abilitazione al contatto fisico con le persone. Quando esisterà tale programma, gli studenti potranno accedere alla categoria 1. 21 Componenti della formazione 1. Comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura 2. Comprensione antroposofica della salute e della malattia 3. Risultati di apprendimento specifici delle terapie corporee antroposofiche. 4. Professionalità, collaborazione, diritti del paziente e ricerca Risultati di apprendimento: 1. Comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura · Descrivere la comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura. 2. Comprensione antroposofica della salute e della malattia · Valutare le quattro forze formative e le tre polarità dell'individuo attraverso l'osservazione fe- nomenologica e il tatto. 3. Risultati di apprendimento specifici per le terapie corporee antroposofiche · Trattare situazioni patologiche comuni con una o più modalità di terapia corporea antroposofica. · Pianificare, implementare, adattare e valutare i processi di trattamento, osservando le precau- zioni per la sicurezza e le possibili controindicazioni. · Utilizzare le terapie corporee antroposofiche a scopo preventivo. 4. Professionalità, collaborazione, diritti del paziente e ricerca · Dimostrare nella relazione terapeutica un atteggiamento interiore appropriato basato sulla MA. · Sviluppare un'auto-percezione riflessiva e uno sviluppo interiore come base per lo sviluppo professionale continuo. · Contribuire alla collaborazione interprofessionale con altri operatori sanitari formati alla MA. · Stabilire una relazione terapeutica di fiducia e un processo decisionale condiviso con l'individuo, basandosi sul concetto di essere umano come essere spirituale e in evoluzione · Comprendere gli aspetti organizzativi della gestione della pratica e della sicurezza del paziente e sapere come gestire errori e reclami. · Comprendere i metodi di ricerca in MA e dimostrare competenze di base nello scrivere e pre- sentare report di casi in ambito antroposofico. Per un esempio di curriculum, si veda l'Allegato 1. Criteri per il conseguimento della certificazione Criteri generali: · Completamento del curriculum formativo e del progetto personale · Completamento della pratica supervisionata · Superamento dell'esame o valutazione equivalente L'esame comprende: · Valutazione del raggiungimento dei risultati di apprendimento in un esame orale e pratico. 22 23 Introduction 3.1 Precauzioni e controindicazioni generali all'uso dei medicinali antroposofici I medicinali antroposofici (AMP) sono medicinali concepiti, sviluppati e prodotti in accordo con la conoscenza antroposofica dell'essere umano, della natura, della sostanza e del processo farmaceutico. I materiali di partenza possono essere preparati a partire da sostanze minerali, vegetali, animali o chimiche. Gli AMP sono prodotti secondo i metodi di produzione antroposofici e omeopatici, come descritti in varie farmacopee e nel Codice Farmaceutico Antroposofico. I medicinali antroposofici sono utilizzati secondo i principi della medicina antroposofica. Le normative applicate ai medicinali antroposofici possono variare da nazione a nazione e a seconda della tipologia di prodotti. La formazione antroposofica di medici, farmacisti, odontoiatri, infermieri, ostetriche e farmacisti comprende un approfondimento sulla sicurezza degli AMP per uso interno ed esterno secondo le conoscenze di botanica e fitofarmacologia. I terapeuti corporei antroposofici ricevono una formazio- ne relativa agli aspetti della sicurezza degli AMP per uso esterno. La formazione comprende anche un'indagine sull'uso da parte dell'individuo di trattamenti convenzionali, di MA e di altre TCI ai fini di considerare le potenziali interazioni e gli effetti collaterali. La formazione richiede la comprensione degli effetti, del dosaggio, dei tipi di terapia, dei possibili effetti collaterali, precauzioni, interazioni farmacologiche e controindicazioni degli AMP. Gli operatori di MA sono tenuti a raccogliere un'anamnesi farmacologica, che contempli eventuali ipersensibilità, precedenti reazioni avverse ai farmaci e uso di altri farmaci. Inoltre, sono tenuti a sapere dove otte- nere informazioni aggiornate sulla sicurezza degli AMP, come coinvolgere i pazienti e le loro famiglie (24), come affrontare gli effetti collaterali e come segnalare le reazioni avverse ai farmaci nell'ambito della farmacovigilanza, in conformità con le norme applicate ai farmaci antroposofici nella nazione di riferimento (21,25,26) o ai sistemi di segnalazione e apprendimento degli incidenti relativi alla sicurezza dei pazienti. Esempi di fonti di informazione sulla sicurezza dei medicinali antroposofici sono le informazioni obbligatorie relative alla sicurezza (come i foglietti illustrativi dei produttori) e il Vademecum dei medicinali antroposofici, che descrive gli AMP e il loro uso sulla base di una raccolta sistematica a livello globale di esperienze terapeutiche di medici con formazione specialistica in MA e disponibile in diverse lingue (27). La sicurezza dei medicinali per le applicazioni esterne da parte degli infermieri è disponibile online (www.vademecum.org). Per raccogliere informazioni relative alla sicurezza è necessario consultare tutte le fonti disponibili, compresi i resoconti degli studi di fitomedicina. Gli operatori di MA devono essere consapevoli degli effetti collaterali noti e monitorare l'individuo per eventuali reazioni avverse, considerate come rari effetti collaterali potenzialmente noti o non noti degli AMP (12,21,22). La qualità degli AMP finiti è assicurata dall'adeguata adesione dei produttori di AMP alle farmacopee riconosciute (20) e ai requisiti delle buone pratiche di fabbricazione (28,29). Quando preparano AMP per un singolo cliente i farmacisti con una formazione specialistica in farmacia antroposofica dovrebbero osservare i requisiti di qualità applicabili alla produzione di preparazioni magistrali nella propria nazione; l’osservazione di tali requisiti è richiesta anche agli altri operatori antroposofici autorizzati a allestire preparazioni magistrali (a seconda della legislazione) 3 Questioni relative alla sicurezza 24 3.2 Sicurezza del paziente, precauzioni generali e controindicazioni alla pratica terapeutica antroposofica Tutti i programmi di formazione in MA includono un approfondimento relativo alla sicurezza del pa- ziente, nella sua applicazione specifica in ambito terapeutico antroposofico, partendo dai concetti e dai principi di base della sicurezza del paziente, tra cui la cultura della sicurezza, l'igiene delle mani, la sicurezza dei farmaci, i sistemi di segnalazione e apprendimento sugli incidenti relativi alla sicurezza del paziente, la gestione del rischio, l’interdisciplinarietà e la comunicazione efficace (30,31). Gli ope- ratori di infermieristica, ostetricia e terapie corporee antroposofiche devono conoscere e osservare le indicazioni, le precauzioni e le controindicazioni delle applicazioni esterne in alcuni gruppi a rischio, tra cui le donne in gravidanza e le persone con patologie cutanee come ferite aperte, infezioni cutanee e ridotta sensibilità cutanea (32,33). Inoltre, gli operatori di terapie corporee antroposofiche, tra cui idroterapia (per esempio, la terapia con bagni a dispersione oleosa) devono conoscere e osservare le precauzioni e le controindicazioni generali all'idroterapia, come lo screening di sicurezza per le infezioni, gli effetti fisiologici dell'immersione, i rischi legati alla paura dell'acqua (34). 25 Riferimenti 1. Busche P. Rordorf C, J, Berg J, Weinzirl J. Ärzteausbildung Arlesheim. Der Merkurstab. J Anthro- posophic Med. 2019;72(3):185–189. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21090-DE 2. Edelhäuser F, Hirt L, Holtermann C, Neunert G, Soldner G, Steinebach C, Werthmann P. Perspek- tiven schaffen: Die Akademie Anthroposophische Medizin GAÄD. Der Merkurstab. J Anthropo- sophic Med. 2019;72(3):226–231. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21097-DE 3. Edelhäuser F, Scheffer C, Lampe N, Hentschel V. BerufsbegleitendesÄrzteseminar für Anthropo- sophische Medizin (BÄfAM) a Herdecke. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):178- 184. DO: https://doi.org/10.14271/DMS-21089-DE 4. Feldmann J. Ärzteseminar Havelhöhe - Berufsbegleitende Grundlagenausbildung. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):174-177. DOl: https://doi.org/10.14271/ DMS-21088-DE 5. Glöckler M, Langhammer S. Das International Postgraduate Medical Training (IPMT). Der Merkur- stab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):236-242. DOI: https://doi.org/10.14271/ DMS-21099-DE 6. Husemann A. Vollzeitausbildung in der Eugen-Kolisko-Akademie. Der Merkurstab. J Anthropo- sophic Med. 2019;72(3):190–193. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21091-DE 7. Scheffer C, Edelhäuser F, Tauschel D. Integriertes Begleitstudium Anthroposophische Me- dizin (IBAM) an der Universität Witten/Herdecke. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):194-199. DOl: https://doi.org/10.14271/DMS-21092-DE 8. Scheffer C, Tauschel D, Neumann M, Lutz G, Cysarz D, Heusser P, & Edelhäuser F (2012). Inte- grative medical education: educational strategies and preliminary evaluation of the Integrated Curriculum for Anthroposophic Medicine (ICURAM). Patient education and counseling 2012; 89(3):447–454. DOI : https://doi.org/10.1016/j.pec.2012.04.006 9. Szőke H, van der Bie G, Hegyi G, Saahs C, Sterner A, Sterner M. Anthroposophisch-medizinische Ausbildung in Ungarn. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):243-249. DOI: https:// doi.org/10.14271/DMS-21100-DE 10. Steiner R. Scienza dello spirito e medicina: Venti conferenze tenute a Dornach dal 21 marzo al 9 aprile 1920. Milano: Editrice Antroposofica, 2020. 11. Steiner R, Wegman I. Elementi Fondamentali per un ampliamento dell’arte medica, Milano: Editrice Antroposofica, 2013. 12. Kienle GS, Albonico HU, Baars E, Hame HJ, Zimmermann P, Kiene H. Anthroposophic medicine: Effectiveness, utility, costs, safety. New York City (NY): Schattauer; 2006. 13. KienleGS,AlbonicoHU,BaarsE,HamreHJ,ZimmermannP,KieneH.Anthroposophicmedicine: an in- tegrative medical system originating in Europe. Glob Adv Health Med. 2013;2(6):20–31. DOI: https://doi.org/10.7453/gahmj.2012.087 14. Heusser P. Anthroposophy and science: An Introduction. Berna: Peter Lang; 2016. 15. Steiner R. La concezione goethiana del mondo. Roma: Tilopa; 1991. 16. Girke M. Internalmedicine: Foundations and therapeutic concepts of anthroposophic medicine. 2nd ed. Berlin: Salumed Verlag; 2016. 17. Evans M, Rodger I. Healing for body, soul and spirit: An introduction to anthroposophic medicine. Edinburgh: Floris Books; 2017 26 18. Baars EW, Hamre HJ. Whole medical systems versus the system of conventional biomedicine: A cri- tical, narrative review of similarities, differences, and factors that promote the integration process. Evid Based Complement Alternat Med. 2017:13. DOI: https://doi.org/10.1155/2017/4904930 19. Anthroposophic medicine statement on vaccination. Dornach: International Federation of An- throposophic Medical Associations; 2019 (https://www.ivaa.info/ anthroposophic-medicine- statement-on-vaccination/). 20. International Association of Anthroposophic Pharmacists. Anthroposophic pharmaceutical codex. 4.2 ed. Stuttgart: Wissenschaftliche Verlagsgesellschaft; 2020 (https://iaap-pharma.org/apc). 21. HamreHJ,GlockmannA,HeckenbachK,MatthesH.Use and safety of anthroposophic medicinal products: An analysis of 44,662 patients from the EvaMed pharmacovigilance network. Drugs Real World Outcomes. 2017;4(4):199–213. DOI: https://doi.org/10.1007/s40801–017–0118–5 22. Hamre H.J., Kiene H., Ziegler R.,Troger W., Meinecke C., Schnurer C. et al. Overview of the publi- cations from the Anthroposophic Medicine Outcomes Study (AMOS): A whole system evaluation study. Glob Adv Health Med. 2014;3(1):54–70. DOI: https://doi.org/10.7453/gahmj.2013.010 23. International standard classification of education, 2011. Montreal: UNESCO Institute for Statistics; 2012 (http://uis.unesco.org/en/topic/international-standard-classification-education-isced). 24. 5 Moments for Medication Safety. WHO/HIS/SDS/2019.4. Geneva: World Health Organization; 2019 (https://www.who.int/publications/i/item/WHO-HIS-SDS-2019.4). 25. The safety of medicines in public health programmes: pharmacovigilance, an essential tool. Ge- neva: World Health Organization; 2006 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/43384). 26. WHO guidelines on safety monitoring of herbal medicines in pharmacovigilance systems. Geneva: World Health Organization; 2004 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/43034). 27. Gesellschaft Anthroposophischer Ärzte in Deutschland GAÄD. Vademecum of anthroposophic medicines. 3rd English ed. Berlin: Der Merkurstab, J Anthroposophic Med; 2017. 28. WHO Expert Committee on Specifications for Pharmaceutical Preparations. WHO good manufac- turing practices for pharmaceutical products (WHO Tech Rep Ser. No. 986). Geneva: World Health Organization; 2014: Annex 2 (https://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/112733/ WHO_TRS_986_eng.pdf?sequence=1). 29. WHO guidelines on good manufacturing practices (GMP) for herbal medicines. Geneva: World Health Organization; 2007 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/43672). 30. Patient safety curriculum guide: Multi-professional edition. Geneva: WorldHealthOrganization. 2011 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/44641). 31. Guidelines on core components of infection prevention and control at the national and acute health care facility level. Geneva: World Health Organization; 2016 (https://apps.who.int/iris/ handle/10665/251730). 32. Heine R. Anthroposophic nursing practice. Hudson (NY): SteinerBooks; 2020. 33. International Forum for Anthroposophic Nursing. Vademecum external applications in nursing [website]. (https://www.pflege-vademecum.de/index.php) 34. AustralianPhysiotherapyAssociation.Australianguidelinesforaquaticphysiotherapistsworking in and/or managing hydrotherapy pools. Camberwell, Victoria: Australian Physiotherapy Associa- tion; 2015. (https://australian.physio/sites/default/files/tools/Aquatic_Physiotherapy_ Guide- lines.pdf) 27 Bibliografia Gesellschaft Anthroposophischer Ärzte in Deutschland GAÄD. Vademecum of anthroposophic medicines. 3rd English edition. Berlin: Der Merkurstab, J Anthroposophic Med. 2017. Batschko EM, Dengler S. Practical book of rhythmical massage therapy. Frankfurt: Info 3 Verlag; 2019. Girke M. Internal medicine: Foundations and therapeutic concepts of anthroposophic medicine. Berlin: Salumed-Verlag; 2016. Heine R. Anthroposophic nursing practice. Hudson (NY): SteinerBooks; 2020. Heusser P. Anthroposophy and science: An introduction. Bern: Peter Lang; 2016. Meyer U, Pedersen PA. Anthroposophische Pharmazie: Grundlagen, Herstellprozesse, Arzneimittel. [Anthroposophic pharmacy: basics, manufacturing processes, medicinal products]. Berlin: Salumed-Verlag; 2016. Rohen JW. Functional morphology: The dynamic wholeness of the human organism. Ghent (NY): Adonis Press; 2007. Selg P. Rudolf Steiner, life and work. Volumes 1–7. Hudson (NY): SteinerBooks; 2019. Soldner G, Stellman HM. Pediatria individuale - Aspetti corporei, psichici e spirituali nella diagnostica e nella consulenza - Terapia antroposofica ed omeopatica: Torino, Minerva Medica, 2020. van der Bie G, Huber M. Foundations of anthroposophical medicine: A training manual. Edinburgh: Floris Books: 2003. 28 Allegato 1. Esempi di curricula e distribuzione delle ore di formazione In questo allegato, 45 minuti sono considerati equivalenti a un'ora di formazione; quindi, il totale delle ore di formazione e di pratica sono espressi in multipli di 45 minuti. Il monte ore del corso include tempo dedicato alla costruzione di una rete di contatti e al lavoro individuale. L'accreditamento antroposofico delle sedi formative può essere richiesto all'organizzazione interna- zionale per ogni disciplina di MA. Ulteriori informazioni possono essere richieste alla Sezione Medica del Goetheanum. Medici con formazione specialistica in medicina antroposofica: Materia N. di ore7 1. Comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura 1.1 La concezione antroposofica dell'essere umano 70 Le quattro forze formative dell'essere umano Lo sviluppo delle forze formative nel corso della vita Le tre polarità funzionali dell'organismo umano e l'interazione tra le tre polarità e le quattro forze Le polarità nella costituzione umana La dimensione spirituale dell'essere umano 1.2 La natura e l'uomo 40 Minerali, metalli, piante e animali L'osservazione goethiana dei fenomeni come metodo epistemologico I quattro elementi classici ("terra", "acqua", "aria", "calore") I tria principia I sette processi vitali La relazione tra natura e uomo 2. La comprensione antroposofica della salute e della malattia Salute fisica, mentale e spirituale Processi fisiopatologici fondamentali: Infiammazione acuta e cronica; allergie e malattie autoimmuni, malattie degenerative e oncologiche Disturbi dello sviluppo precoce e convivenza con la disabilità 140 Comprensione antroposofica estesa degli organi e dei sistemi centrali, tra cui: cuore e sistema circolatorio; tratto respiratorio; tratto gastro-intestinale, sistema fegato-bile, sistema genitourinario; sistema endocrino; sistema neurosensoriale; sistema immunitario; sistema muscolo-scheletrico (colonna vertebrale, articolazioni, muscoli e legamenti). Presentazioni di malattie comuni e principi di trattamento Malattie psichiatriche comuni, in particolare disturbi d'ansia, del sonno e disturbi depressivi. 7 Il carico di lavoro del corso, pari a 500 ore, è suddiviso in 250 ore di lavoro comune e 250 ore di lavoro indivi- duale. La distribuzione delle ore di formazione è stata concordata dalla conferenza internazionale dei consigli direttivi delle associazioni di medici antroposofi nel 2017. 29 Materia N. di ore7 3. La terapia antroposofica8 3.1 Metodi della medicina antroposofica 70 Anamnesi estesa, compreso lo sviluppo biografico dell'individuo Valutazione dello stato delle quattro forze formative e dei sette processi vitali dell'individuo. Determinazione delle risorse e dei bisogni terapeutici dell'individuo Pianificazione e attuazione di una terapia integrativa personalizzata Follow-up, valutazione e adeguamento della terapia 3.2 Le terapie in medicina antroposofica 90 Individuazione dei farmaci e delle terapie in base alle esigenze terapeutiche dell'individuo; conoscenza dei prodotti minerali, vegetali e animali di uso comune, formulazioni e forme di dosaggio.Principi d'azione degli AMP, indicazioni e controindicazioni Conoscenze di base della preparazione degli AMP e dei processi di fabbricazione farmaceutica Applicazioni infermieristiche esterne e terapie fisiche antroposofiche Conoscenza ed esperienza di base delle terapie antroposofiche, come l'euritmia e l'arteterapia 4. Professionalità, collaborazione, diritti del paziente, ricerca 4.1 Questioni sociali e sviluppo spirituale 50 Il percorso antroposofico di sviluppo medico-spirituale (fondamenti, esercizi, meditazione), meditazione) La relazione terapeutica: osservazione globale, comunicazione e consulenza, tenendo conto del contesto sociale dell'individuo Decisioni condivise con l'individuo e i suoi familiari, basate sul concetto di "essere umano" come essere spirituale e in evoluzione. Sicurezza del paziente, compresa la gestione degli erroriCollaborazione professionale e interprofessionale Implicazioni della concezione antroposofica della salute e della malattia per la salute pubblica e la promozione della salute. Contesto normativo (autorizzazione all'immissione in commercio, registrazione) e farmacovigilanza degli AMP Gestione del tempo; aspetti finanziari della pratica medica antroposofica. 4.2 Ricerca e scienza 40 Conoscenza dei fondamenti scientifici e dei metodi di ricerca in MA Competenze di base nella stesura e nella presentazione di un caso clinico di medicina antroposofica. Capacità di studiare i testi fondamentali della MA Conoscenza e competenza nell'utilizzo della letteratura medica antroposofica Pratica con supervisione 250 Progetto personale (ad es. caratterizzazione di un modello di malattia o di un farmaco) 150 Preparazione di tre casi clinici 100 Durata totale 1000 8 Ore aggiuntive sulla terapia antroposofica vengono incluse nella pratica con supervisione e nel progetto personale 30 Infermiere con formazione specialistica in assistenza infermieristica antroposofica: Materia Numero di ore 1. Comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura 70 Quattro regni della natura, quattro elementi, forze formative dell'essere umano Corpo-anima-spirito, tripartizione dell’essere umano, tria principia I sette processi vitali, i ritmi biografici, i dodici sensi La relazione tra la natura e l’essere umano 2. La comprensione antroposofica della salute e della malattia 70 La comprensione antroposofica della salute e della malattia AMP e processi farmacologici antroposofici Nascita, malattia e morte nel contesto dell'esperienza biografica dell'individuo Comprensione antroposofica di aree specifiche, tra cui oncologia, cardiologia, pediatria, ostetricia, geriatria, cure palliative. 3. Concetti di assistenza infermieristica antroposofica 130 Calore, movimento, ritmo, nutrizione; gesti infermieristici; salutogenesi. 4. Pratica applicata di assistenza infermieristica antroposofica 200Frizioni ritmiche Impacchi, cataplasmi, bagni, lavaggi terapeutici Diagnosi infermieristiche e processo infermieristico 5. Professionalità, collaborazione, diritti del paziente, ricerca 40 Ricerca su applicazioni esterne Collaborazione con altri operatori sanitari Implicazioni per la salute pubblica e la promozione della salute Cura di sé, utilizzo dell'arte per la salute mentale e lo sviluppo interiore Pratica con supervisione 150 Progetto personale 70 Durata totale 730 Ostetrica con formazione specialistica in ostetricia antroposofica Materia Numero di ore 1. Comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura 40 Quattro regni della natura, quattro elementi, quattro forze formative dell'essere umano Corpo-anima-spirito, tripartizione dell'essere umano, tria principiaSette processi vitali, ritmi biografici, dodici sensi Relazione tra natura e essere umano 2. Comprensione antroposofica della salute e della malattia 80Cambiamenti nelle forze formative e nelle tre polarità durante la gravidanza, il parto e il post partum; la vita alle soglie della nascita e della morte Prospettive di MA su ginecologia, pediatria, anestesia e assistenza infermieristica 31 Materia Numero di ore 3. Risultati di apprendimento specifici dell'ostetricia antroposofica 100 Salutogenesi e sostegno all'auto-competenza di una donna sana durante la gravidanza, il parto e il periodo post-partum. Valutazione delle quattro forze formative e delle tre polarità dell'individuo Uso degli AMP in ostetricia, compresi gli effetti collaterali e le controindicazioni. 4. Pratica applicata di ostetricia antroposofica 250 Assistenza ostetrica alla donna e al bambino, gestione dei cambiamenti delle quattro forze formative e delle tre polarità; posizionamento, movimenti, assistenza all’allattamento. Frizioni ritmiche, bagni, impacchi, cataplasmi 5. Professionalità, collaborazione, diritti del paziente, ricerca 40 Metodi di ricerca in ostetricia antroposofica Collaborazione con altri operatori sanitari e sociali La relazione terapeutica, il processo decisionale condiviso Cura del gruppo e autocura per la salute mentale e lo sviluppo interiore Pratica con supervisione 150 Progetto personale 70 Durata totale 730 Farmacista con formazione specialistica in farmacia antroposofica Materia N. di ore 1. Comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura Comprensione della sostanza: quattro elementi, quattro regni della natura (vegetale, minerale, animale, umano), forze cosmiche, tria principia, tipi di forze eteriche 50 Comprensione antroposofica dell'essere umano 25 2. La comprensione antroposofica della salute e della malattia Salute e malattia, principi della terapia, metodi terapeutici antroposofici 25 3. Risultati di apprendimento specifici della farmacia antroposofica Processi farmaceutici nella preparazione di AMP: gradini di calore, processi ritmici, dinamizzazione, preparazioni metalliche, metalli vegetabilizzati, composizioni farmaceutiche, preparati d'organo, forme di dosaggio 105 Indicazioni degli AMP per le condizioni mediche più comuni. Consigli alle persone per le malattie minori. Uso appropriato, effetti collaterali, controindicazioni. 80 Agricoltura biodinamica e piante medicinali, alimentazione e salute 20 4. Professionalità, collaborazione, regolamentazione farmaceutica e ricerca Regolamentazione degli AMP e di altri medicinali di TCI nei diversi Paesi. Farmacovigilanza. Ricerca e sviluppo degli AMP. La MA a confronto con altri sistemi di TCI 50 Osservazione pratica in natura, esercizi di osservazione goetheanistica.. 45 Pratica con supervisione 100 Progetto personale 100 Durata totale 600 32 Odontoiatra con formazione specialistica in odontoiatria antroposofica Materia N. di ore 1. Comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura 60 2. La comprensione antroposofica della salute e della malattia 60 3. Risultati di apprendimento specifici dell'odontoiatria antroposofica 130 Concetti e pratica dell'odontoiatria antroposofica integrativa. Comprensione e uso dei medicinali antroposofici e di altri prodotti TCI, inclusi effetti collaterali e controindicazioni. Euritmia terapeutica, arteterapia antroposofica (con particolare attenzione alla logopedia), terapie corporee antroposofiche e consulenza nutrizionale. 4. Professionalità, collaborazione, diritti del paziente, salute pubblica. 50 Odontoiatria e ortodonzia in relazione all'educazione, compresa l'educazione Waldorf. Salute pubblica e promozione della salute per una sana alimentazione e un'adeguata igiene dentale Il percorso antroposofico di sviluppo medico-spirituale (fondamenti, esercizi,meditazione) Decisioni condivise con l'individuo basate sul concetto di essere umano in quanto essere spirituale e in evoluzione Pratica con supervisione 100 Progetto personale e preparazione di tre relazioni su casi specifici 100 Durata totale 500 Psicoterapeuta con formazione specialistica in psicoterapia antroposofica Materia N. di ore 1. Comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura 100 2. Comprensione antroposofica della salute e della malattia Patogenesi e patologia nell'infanzia e nell'età adulta - disturbi dello sviluppo 100 Patogenesi dei disturbi psicologici in relazione agli squilibri e alle interruzioni delle funzioni fisiologiche 100 3. Risultati di apprendimento specifici della psicoterapia antroposofica Strumenti psicoterapeutici e multidisciplinarietà degli approcci psicoterapeutici, incluse indicazioni e controindicazioni 230 4. Professionalità, collaborazione, diritti del paziente, ricerca 70 Pratica con supervisione, presentazione di casi, intervisione intercollegiale e gruppi di studio 150 Tutoraggio e supervisione individuale, gruppi di supervisione interdisciplinare 100 Preparazione di tre relazioni scritte su un caso e di un progetto scritto 150 Durata totale 1000 33 Euritmista terapeutico: Materia N. di ore 1. Conoscenze mediche generali, compresi i metodi scientifici e i fondamenti di medicina (basi di anatomia, embriologia e fisiologia già trattate nella formazione generale di euritmia): 300 Sviluppo, forma e funzione dell'organismo umano Anatomia e fisiologia Malattie, disturbi psichiatrici, psicosomatici e dello sviluppo Anamnesi e diagnosi Igiene, primo soccorso 2. Comprensione antroposofica della salute e della malattia: 100Comprensione antroposofica della salute e della malattia (comprensione antroposofica Dell’essere umano e della natura, trattata nella formazione generale di euritmia) 3. Risultati di apprendimento specifici dell'euritmia terapeutica: 550 Studio del movimento e pratica dell'euritmia terapeutica. Fondamenti di esercizi di euritmia terapeutica Applicazione dell'euritmia terapeutica nelle principali aree patologiche, comprese le precauzioni di sicurezza e le controindicazioni. Processo di trattamento, documentazione e valutazione 4. Professionalità, collaborazione, diritti del paziente e ricerca: 100 Basi metodologiche Comunicazione, gestione dei conflitti, regolamenti professionali e leggi relative ai terapeuti, competenze sociali Collaborazione professionale, qualità Tirocinio: Osservazione e pratica con supervisione 400 Progetto personale 350 Durata totale 18009 Arteterapeuta antroposofico: Materia N. di ore 1. Conoscenze mediche generali, compresi i metodi scientifici e i fondamenti di medicina e psicologia. 350 Sviluppo, forma e funzione dell'organismo umano. Anatomia e fisiologia Sviluppo umano, educazione e psicologia Malattie, disturbi psichiatrici, psicosomatici e dello sviluppo Igiene, primo soccorso 2. La comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura 80 3. La comprensione antroposofica della salute e della malattia 80 4. Risultati di apprendimento specifici per l’arteterapia antroposofica: 1750 Competenze artistiche di base necessarie per la pratica dell'arteterapia Uso terapeutico del processo artistico, osservando indicazioni e controindicazioni. Procedure generali di osservazione e valutazione, pianificazione delle terapie, obiettivi terapeutici 9 Durata della formazione in aggiunta alla formazione in euritmia generale (categoria di ingresso 1) 34 Materia N. di ore 5. Professionalità, collaborazione, diritti del paziente e ricerca 90 Comportamento professionale, tecniche di conversazione, gestione dei conflitti, riflessione e supervisione. Contesto legale della pratica professionale: status professionale, diritti del paziente. Innovazione e ricerca nell’arteterapia antroposofica Pratica con supervisione 500 Progetto personale 150 Durata totale 3000 Operatore di terapie corporee antroposofiche: Materia Numero di ore 1. Comprensione antroposofica dell'essere umano e della natura 55 2. Comprensione antroposofica della salute e della malattia 55 3. Risultati di apprendimento specifici per le terapie fisiche antroposofiche 525 Valutazione dell'individuo e pianificazione della terapia Principi e pratica di una delle terapie corporee antroposofiche, compresa l'osservazione delle questioni relative alla sicurezza e delle controindicazioni: terapia del massaggio ritmico; terapia del massaggio di Simeon Pressel; terapia del bagno a dispersione oleosa; spacial dynamics e altre terapie accreditate dalla sezione medica del Goetheanum. 4. Professionalità, collaborazione, diritti del paziente, ricerca 65 Percorso antroposofico di sviluppo medico-spirituale Relazione terapeutica Collaborazione interprofessionale Sicurezza del paziente, gestione degli errori medici e dei reclami Metodi di ricerca e stesura di relazioni sui casi Pratica con supervisione 200 Progetto personale 100 Durata totale 1000 35 Distribuzione delle ore di formazione in medicina antroposofica per ogni disciplina Disciplina Numero totale di ore Conoscenze mediche generali, compresi i metodi scientifici e i fondamenti di medicina Comprensione antroposofica dell’essere umano e della natura, della salute e della malattia Risultati di apprendimento specifici per la disciplina terapeutica Professionalità, collaborazione, diritti del paziente, ricerca Concetti e pratica specifici per la modalità Pratica con supervisione e progetto personale Medico 1000 prerequisito 250 160 500 90 Infermiere 730 prerequisito 140 330 220 40 Ostetrica 730 prerequisito 120 350 220 40 Farmacista 600 prerequisito 100 205 245 50 Odontoiatra 500 prerequisito 120 130 200 50 Psicoterapeuta 1000 prerequisito 300 230 400 70 Euritmista terapeutico 1800a 300 100 550 750 100 Arte terapeuta antroposofico 3000 350 160 1750 650 90 Terapeuta fisico antroposofico 1000 prerequisito 110 525 300 65 a Ore di formazione aggiuntive durante la formazione euritmia generale 36 Allegato 2. Partecipanti alla riunione del gruppo di lavoro, 15-17 dicembre 2018 Regione africana Anna Medeleine Muller, facilitatrice della formazione, International Post-graduate Medical Training in Anthroposophical Medicine, Kwelera, Sud Africa Regione delle Americhe Adam Banning, Direttore della formazione, Physicians’ Training Programmes, Association for Anthroposophic Medicine (Programma di formazione per medici, Associazione per la terapia antroposofica), Stati Uniti d'America Elizabeth Sustick, Vicepresidente North American Anthroposophic Nursing Association (Associazione infermieri antroposofici del Nord America), Stati Uniti d'America Iracema de Almeida Benevides, Presidente, Associazione Brasiliana di Medicina Antroposofica, Brasile Iva Lloyd, Presidente, World Naturopathic Federation (Federazione Mondiale Naturopatia), Canada Paulo R.S. Rocha, National Policy on Traditional, Complementary and Integrative Medicine, Primary Healthcare Department, Ministry of Health, (Politiche nazionali per la medicina tradizionale, complementare e integrativa, dipartimento di assistenza sanitaria primaria, Ministero della Salute) Brasile Regione Asia sud-orientale Ishwar Basavaraddi, Direttore, WHO Collaborating Centre for traditional medicine, Morarji Desai National Institute of Yoga (Centro di collaborazione dell'OMS per la medicina tradizionale, Morarji Desai, Istituto Nazionale di Yoga), Ministry of AYUSH, India Abhijit Chattopadhyay, Direttore, National Institute of Homeopathy (Istituto Nazionale di Omeopatia), Ministry of AYUSH, India Kaewthaweesab Kan-anek, Consulente, Department of Thai Traditional and Complementary Medicine, Ministry of Public Health, (Dipartimento di Medicina Tradizionale e Complementare Thailandese, Ministero della Sanità Pubblica), Tailandia Regione europea Thomas Breitkreuz, Presidente, International Federation of Anthroposophic Medical Associations, (Federazione Internazionale delle Associazioni Mediche Antroposofiche), Germania Matthias Girke, responsabile, Sezione Medica della Scuola di Scienza dello Spirito, Goetheanum, Svizzera Kirstin Kaiser, docente di arte della parola e terapia della parola, European Academy of Anthroposophic Art Therapies (Accademia europea di arte terapia antroposofica), Dornach, Svizzera. Denis Koshechkin, esperto di medicina complementare, Comitato per l'assistenza sanitaria della Duma di Stato, San Pietroburgo, Federazione Russa. 37 Elma Pressel, coordinatrice internazionale per le terapie fisiche antroposofiche, International Coordination of Anthroposophical Medicine (Coordinamento internazionale della medicina antroposofica), Svizzera. Henrik Szőke, responsabile ad interim, Dipartimento di Medicina Complementare e Alternativa, Facoltà di Scienze della Salute, Università di Pécs, Ungheria Kristian Schneider, International Coordination of Research and Training in Eurythmy Therapy (Coordinamento internazionale di ricerca e formazione in euritmia), Sezione medica, Goetheanum, Svizzera. Tido von Schoen-Angerer, Dipartimento di Pediatria, Ospedale Cantonale di Friburgo, Svizzera Regione del Mediterraneo orientale Michel Daher, Lebanese Cancer Society (Società libanese per il cancro); Vicepresidente, National Committee for Palliative Care (Comitato nazionale per le cure palliative) Libano. Regione del Pacifico occidentale Dyanan Puvanandran, Segretario del Consiglio di Medicina Tradizionale e Complementare, Ministero della Salute, Malesia Jing-Jing Wang, Direttore, Department of Pain management, Institute of Acupuncture and Moxibustion, China Academy of Chinese Medical Sciences (Dipartimento di gestione del dolore, Istituto di agopuntura e moxibustione, Accademia cinese delle scienze mediche), Cina Segreteria locale, Ospedale Havelhoehe, Berlino, Germania Ursula Bruckmann Harald Matthes Segreteria per la Medicina Tradizionale, Complementare e Integrativa, Servizio di Sicurezza e Fornitura, OMS, Ginevra Aditi Bana, Funzionario tecnico Qin Liu, Funzionario tecnico 38 Allegato 3. Partecipanti alla consultazione online, 10-11 novembre 2020 Regione delle Americhe Adam Banning, Direttore della formazione, Physicians’ Training Programmes, Association for Anthro- posophic Medicine (Programma di formazione per medici, Associazione per la terapia antroposofica), Stati Uniti d’America Iracema de Almeida Benevides, Presidente dell'Associazione Brasiliana di Medicina Antroposofica, Brasile Regione europea Elma Pressel, coordinatrice internazionale per le terapie fisiche antroposofiche, International Coordi- nation of Anthroposophical Medicine (Coordinamento internazionale della medicina antroposofica), Svizzera. Rolf Heine, Presidente, International Council of Anthroposophic Nursing Associations (Consiglio In- ternazionale delle Associazioni Infermieristiche Antroposofiche), Germania Thomas Breitkreuz, Presidente, International Federation of Anthroposophic Medical Associations, (Federazione Internazionale delle Associazioni di Medicina Antroposofica), Germania Georg Soldner, vicedirettore, Sezione Medica della Scuola di Scienza dello Spirito, Goetheanum, Svizzera Tido von Schoen-Angerer, Dipartimento di Pediatria, Ospedale Cantonale di Friburgo, Svizzera Segreteria dell'OMS, Medicina tradizionale, complementare e integrativa, Dipartimento dei servizi sanitari integrati, Organizzazione Mondiale della Sanità, Ginevra, Svizzera Qi Zhang, Responsabile Aditi Sharan, consulente

42 Introduction Henrik Szőke for IVAA Rue du Trône 194 B-1050, Bruxelles, Belgium WHO BENCHMARKS PER LA FORMAZIONE IN MEDICINA ANTROPOSOFICA 978-9-46478-745-0 9 789464 787450

IVAA Rue du Trône 194 B-1050, Bruxelles, Belgium 世界卫生组织 人智医学 培训 基准

世界卫生组织 人智医学 培训 基准 世界卫生组织人智医学培训基准 ISBN 9789464770728 （电子版） ISBN 9789464770759 （印刷版） © 国际人智医学协会联合会 (IVAA) 2023 此翻译文件并非由世界卫生组织制作，因此世界卫生组织不对此翻译的内容或准确性负责。英文原版之 WHO benchmarks for training in anthroposophic medicine。日内瓦：世界卫生组织，2023年。授权：CC BY-NC-SA 3.0 IGO 将是有约束力的正式版本。 此译本采用创用CC授权条款：姓名标示-非商业性-以相同方式分享 3.0 版权（CC BY-NC-SA 3.0; https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/3.0）。 根据本授权条款，您可以复制、重新分送与改编该文件，但仅限于非商业用途，并应如以下所示，适当引用该文件。在使用本文件时， 不应暗示世界卫生组织支持任何特定的组织、产品或服务。不允许使用世界卫生组织标志。如果改编该文件，那么您必须按照相同 或相等的创用CC授权条款对您的文件进行授权。如果您翻译此文件，您应当在建议的引用文献中添加以下免责声明：“此翻译非由 世界卫生组织制作，因此世界卫生组织不对此翻译的内容或准确性负责。英文原版为有约束力的正式版本。” 与授权有关的争议调解，应根据世界智慧财产权组织的调解规则进行（http://www.wipo.int/amc/en/mediation/rules/）。 建议引用。世界卫生组织人智医学培训基准。IVAA；2023年。授权：CC BY-NC-SA 3.0。 出版品预行编目（CIP）数据。CIP 可见http://apps.who.int/iris。 销售、权利与授权。如欲购买世界卫生组织出版品，请参见http://apps.who.int/bookorders。如欲提交商业使用请求，以及查询权 利与授权事宜，见https://www.who.int/copyright以获取英文版本；联系contact@ivaa.info以获取翻译版本。 第三方资料。如果您希望重复使用这份文件中属于第三方的资料，如表格、图表或图片，您有责任确定是否需要获得许可，并从版 权持有人获得许可。由第三方拥有的资料中任何内容所引起的侵权索赔风险，将完全由使用者承担。 免责声明。本出版品中所有的名称使用及资料呈现，并不代表世界卫生组织对任何国家、领土、城市或地区的法律地位或主权的法 律地位，或对于边界或界线的划定，表达任何观点。地图上的虚线和虚点线表示的是近似边界，可能尚未达成完全协议。文件中提及 特定公司或某些制造商产品，但并不意味着它们比未提及的其他类似性质的公司或产品更受世界卫生组织的认可或推荐。除错误 和省略外，专利产品的名称以首字母大写区分。 本文件是作为规范人智医学培训的工具而编制。世界卫生组织已经采取一切合理的预防措施来验证本出版品中所含资讯的准确 性。但是，出版品是在没有任何明示或暗示保证的情况下发送的。发布本文件不意味着世界卫生组织对于人智医学的有效性或安 全性的认可、认证、适用性担保或推荐，也不意味着世界卫生组织优先考虑任何其他医疗措施。本文件的解释与使用的责任归读者 所有。在任何情况下，世界卫生组织都不对使用本出版品所引起的损害负责。 由 Inis Communication 设计。 iii 目录 前言 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . iv 序 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . v 谢辞 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . vi 词汇表 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . vii 简介 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ix 1 背景介绍 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1 2 人智医学培训 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 5 2.1 人智医学培训概述 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .5 2.2 接受人智医学专业培训的医师 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .6 2.3 对其他人智医学执业人员的培训 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .8 2.4 人智学治疗师的培训 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 16 3 安全问题 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 23 3.1 使用人智学药物的一般性预防措施与禁忌症 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 23 3.2 病人安全、一般性预防措施与人智学治疗的禁忌症 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 24 参考文献 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 25 参考书目 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 27 附件1. 课程范例与培训时数分配 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 28 附件2. 参加工作小组会议的人员，2018年12月15-17日 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 36 附件3. 2020年11月10-11日线上协商参与者 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 38 iv 前言 世界卫生组织（世卫组织）目前正在实施其2019-2023年第十三期工作的一般性计划，以支持各国实现所 有与健康相关的永续发展目标。 该计划是由围绕着三个相互关联的策略优先事项所建构：实现全民健康 覆盖、应对卫生紧急状况和促进人口健康。 这些优先事项得到三个策略性转变的支持：加强领导、推动每 个国家的公共卫生影响力，以及关注全球健康公共财的影响。 传统医学在世卫组织的集体工作中一直扮演着一定的角色。 《阿斯塔纳宣言》是再次承诺《阿拉木图宣 言》中对全民健康覆盖以及联合国永续发展目标的内容，它重申了传统医学在加强作为卫生系统基石的 初级卫生保健方面的作用，以追求全民健康。 这也反映在世卫组织2019年关于传统医学和辅助医学的全 球报告中，其中88%的世卫组织成员国表示使用传统及辅助医学作为健康照护方式。 鉴于传统医学在各国和全球的医疗健康照护中日益重要，世卫组织及其成员国正在探索如何酌情将安 全、实证的传统及辅助医疗服务纳入国家级或国家级以下的各级医疗系统，以履行其对《全民健康覆盖 高级会议政治宣言》的承诺。 世卫组织向成员国提供政策和技术指导，并通过对产品、实践和执业人员的适当规范，促进安全、有效地 使用传统及辅助医学。 它进一步支持成员国将传统及辅助医学纳入以人为本的健康照护，以履行《2014- 2023年世卫组织传统医学策略》。 世卫组织的核心功能是制定规范和标准。 规范性工作由需求驱动，并可通过适当的政策在各国转化为 实际影响。 这一系列关于传统医学、辅助及整合医学各系统和干预措施的基准，目的是为评估实际操作 和执业人员提供一个参考点。 我很高兴能向政策制定者、健康工作者和公众介绍这一系列基准。 我坚信，它将达到其目的。 Anshu Banerjee 助理总干事a.i. 全民健康覆盖／生命历程部(UHL) 世界卫生组织 v 序 健康整合服务对执行世界卫生组织第十三期一般性工作计划至为重要，以支持各国实现全民健康覆盖 以及与健康相关的联合国永续发展目标。 健康整合服务部的任务是增进获得高品质、整合性及以人为 本的公平健康照护机会，并对其进行规范和评估。 世卫组织的任务是提供独立的规范性指导。 其规范性内容涵盖广泛的全球健康公共财，包括规范和标 准。 因此，健康整合服务部的主要角色是起始和制作相关的全球性公共财。 这些是由国家需求所驱动， 并在国家层级上产生切实的影响。 自2018年以来，88%的世卫组织成员国报告其施行传统及辅助医学的使用状况，如2019年世卫组织关 于传统和辅助医学的全球报告所述，世卫组织在评估其安全性、品质和有效性方面的支持不断地被列 为重要因素。 世卫组织在评估需求后对规范性产品进行优先排序。 为了满足日益增长的需求并确保在各国的影响，根 据培训和实践的规范和标准，这一系列的基准涵盖了传统辅助医学与整合医学的主要系统和干预措施。 世卫组织不仅在评估这些规范性产品的品质，而且也使监测和评估的系统和计划合理并符合效率。 我很高兴介绍这一系列的基准，并邀请您与我们一起衡量和记录其影响。 Rudi Eggers 世界卫生组织 健康整合服务部部长 vi 谢辞 世界卫生组织对制订本文件做出贡献的许多个人和组织表示感谢（见附件2和3）。 世卫组织感谢Tido von Schoen-Angerer和Iracema de Almeida Benevides， 他们为起草与编辑本文件 作出了积极勤奋的贡献。 感谢Erik Baars和Noortje van Steenbergen对证据审查过程的贡献。 世卫组织受惠于所有在工作群组会议、同侪审查过程和与谘商中提供宝贵意见和建议的专家。 特别感谢世卫组织病人安全部的Irina Papieva、药物监管部的Fumihito Takanashi、医疗人力资源政策 与标准部的Siobhan Fitzpatrick以及合规、 风险管理与道德团队的Eduard Markov，他们审查该文件并 提供宝贵的相关建议。 Qi Zhang和Aditi Sharan在Rudi Eggers的指导下进行了修订工作。 感谢世卫组织总部的传统、辅助与 整合医学团队的同仁Aditi Bana、Liu Qin、Duke Gyamerah和Elmira Burmina提供的技术、行政与秘书 工作的支持。 世卫组织感谢瑞士国际人智医学协会联合会为制定本基准文件所提供的财政支持。 国际人智医学协会 联合会没有参与协调、提供或认证人智医学培训。 世卫组织对德国柏林的Havelhoehe医院主办2018年 12月的世卫组织工作群组会议表达感谢。 vii 词汇表 [依照笔画序排列] 乙太组织：在植物、动物或人类中，形成物质身，并维系物质质素整合成生命有机体的成形生命力量系 统。 乙太组织被认为是生长和再生的原因，是恢复健康的核心。 它是人的四种成形力量之一。 人的成形力量：存在于物理化学的相互作用之外，参与矿物、植物、动物和人类的外形、形态、结构、功能 和组织的四种力量系统。 四个成形力量系统的本质四体（德语为Wesensglieder）构成了人：物質组织（ 物质的成形）、乙太组织（生命的成形）、星辰组织（心魂的成形）与“吾”（或自我）─组织（人类灵性的成形 力量）。 人有机体的三元性本质：意识出现（神经感官系统）所需的分解代谢过程，和合成代谢与再生过程（新陈 代谢和四肢系统）之间的功能性两极性，并藉由节律过程（节律系统）保持平衡。 七个生命过程：在人智学的观点中，生命可以被区分为七个过程：呼吸、暖化、滋养、分泌、维持、生长与繁 殖。 十二感官：在人智学观点中，感官知觉被区分为12种主要的感官模式：触觉、生命觉、本体动觉、平衡觉、 嗅觉、味觉、视觉、温度/温暖觉、听觉、语言觉、思想觉，以及对其他人内在个体性（"吾"）的感觉。 心魂（在人智学的理解中）：指人将事物与自身存在和内在空间联系起来的层面，人藉由心魂来体验快 乐和不快乐，欲望和厌恶，喜悅和悲伤以及其他感受与想法。 在人智学的理解中，心魂来自星辰组织，与 星辰组织密切相关。 节律系统：指人类生命的所有节奏性过程和功能，特别是循环系统和呼吸系统，它也与感受有关。 节律 过程使得人体能在神经感官系统和新陈代谢及四肢系统这两极之间进行协调。 它是人有机体三元性本 质的一部分。 “吾”（或自我）─组织：人类灵性的力量系统，即“吾”（或自我），它提供了直立、思考、洞察力、自我反思、 自由、道德和艺术与文化发展的能力，同时它也彰显并整合人的温热组织与其他身体功能。 它是人的四 种成形力量之一。 灵性（在人智学的理解中）：指的是当人观看事物的灵性本质时所表现出来的层面。 人的灵性是他或她 不朽的核心。 物质组织：具有人的独特型态的物质身，由物理物质和物理化学交互作用组成。 物质身的形式与功能是 由成形力量构成，其中最主要的就是乙太组织。 物质组织是人的四种成形力量之一。 星辰组织：在动物以及人类中产生的意识、感受和本能，以及运动、呼吸和其他身体功能背后的成形力量 系统。 它是人的四种成形力量之一。 viii 活生生的身体：乙太组织在植物、动物或人的物质身中发挥作用时的身体状态。 神经感官系统：指在神经和感官系统中普遍存在的动力，但也存在于与形式、结构、分解代谢活动、意识 和思考有关的所有过程中。 它是人有机体三元性本质的一部分。 盐、硫和汞三原则：帕拉塞尔苏斯（1493-1541）描述的古代三原则────盐、硫和汞，Tria principia为“ 三原则”的拉丁文。 盐、硫和汞三原则反映了过程而不是物质：盐的过程（结构）、硫的过程（溶解）和汞的 过程（和谐的流动）。 这一概念在人智医学中得到进一步发展。 温热组织：在人体中不同层面的温热所呈现的自我调节整体：热与其在体内的分布，温暖觉和对身体与 情绪温暖的感受。 温热组织被认为与 "吾” （或自我）──组织密切相关，并受其调控。 新陈代谢和四肢系统：指最广义上的消化系统、腹腔内部器官和四肢的肌肉骨骼系统，以及与运动、新陈 代谢、再生、繁殖和意志（愿力）有关的过程。 它是人类有机体的三元性本质的一部分。 歌德式科学与观察法：以德国作家和科学家约翰‧沃尔夫冈‧冯‧歌德的作品为基础的科学与现象学观察 法，由鲁道夫‧史代纳进一步发展。 借由各种观察方式让现象不言自明，使其功能关系变得显而易见，因 而复杂的现象可以从更简单的、最终非化约的原型现象来理解。 ix 简介 为何采用这套基准？ 起源于欧洲的人智医学(Anthroposophic Medicine, AM）是传统、辅助与整合医学（TCI）的一种形式，在 国际上越来越受欢迎。 它已整合在常规医学的门诊与医院中。 随着越来越多的国家开始为整合医学的实践制定政策和规范架构，政策制定者需要资讯以便做出明智 的决定，包括对医疗行为的品质、困难和可被评估的解决方式。 世界卫生组织已经发布了一些整合医学 训练和疗法的培训基准，包括针灸、阿育吠陀、自然疗法、整骨疗法、传统中医、推拿和尤纳尼医学。 这是人智医学培训的第一套基准。 它们反映出人智医学界为了确保消费者和病患安全，而认定医疗人 员从事任何人智医学专业所需的最低培训，包括品质的保证和正确的施行，以确保人智医学的有效性。 这些基准将有助于替各国建立一个人智医学的参考工具。 本基准是如何编制而成？ 本文件遵循世卫组织制定传统、辅助和整合医学基准的既定方法。 世卫组织秘书处提出了一项计划和工 作范围，并对现有的培训基准与人智医学培训的出版物进行审查，以确定识别理解差距。 首先，世卫组织在2017年要求人智医学各分项领域的国际专业组织分享国际培训文件，并取得涵盖9个 人智医学专业中7个专业（助产士和牙医师只有国家培训文件）的17份国际培训文件。 其中12份文件被 纳入审查，5份被排除。 对文件的评估涵盖编写本文件所需的11个项目：人智医学专业的定义； 入学要 求； 培训内容； 关于知识、概念、理论的学习成果； 关于临床能力和诊疗的学习成果； 毕业标准； 培训期 限； 教学方法； 专业精神、合作、病患权利和研究的培训； 安全性； 课程/培训时数的分配。 其中四个专 业的文件至少包括九个项目； 其他三个专业的文件包括六个或较少的项目。 世卫组织对文件的清晰度 进行了评估。 其次，世卫组织也利用Pubmed、Medline、Cochrane Library、SAGE journals、Wiley Online、 CINAHL、PsycInfo、 Anthromedics/Der Merkurstab 等资料库，对2012年1月至2022年4月的出版品进行 范筹界定回顾研究。 检索词类别（为不同的资料库而指定）为：人智学的（医学）、专业、教育/培训，语言包 括英语、德语和荷兰语。 研究选择由两名研究人员独立完成。 其结果为确认1080篇论文，删除452篇重复 的论文，筛选出619篇，收录9篇（1,2,3,4,5,6,7,8,9）。 研究员没有评估出版品的品质。 有8个不同的培训课 程计划被描述。 所有描述的课程对象都是医师，其中一个课程是在医学院开办，另一个项目也包括其他 人智医学专业的培训。 所收录的出版品至少部分描述了为医师培训所需准备的11个项目中的10个。 有 三个项目以前没有经由对国际培训文件的审查来确认。 x 为编此写基准文件，世卫组织和起草专家联系了人智医学各专业的国际专业组织，要求他们酌情对各 自的培训文件进行说明、提供进一步资讯和修正，以确保所需项目的明确性和完整性。 经过世卫组织、 起草专家和人智医学各专业代表之间的反覆讨论，就每个人智医学专业的培训文本和课程范例达成一 致认同，以纳入文件的初稿。 文件初稿被提交给工作群组会议进行讨论。 来自世卫组织6个地区13个国家的共24名专家参加了工作 群组会议，他们代表了政策制定、规范、医事人员教育、国际培训和临床诊疗等方面的专业知识。 在对文 件的范围、结构和内容进行了三天的讨论后，会议达成共识，并为第二稿提供建议。 第二稿被分享给更广泛地全球专家小组进行同侪审查，并根据 28 位专家的回馈意见修订，接着进行第 二次全球同侪审查，并根据60位专家的反馈意见再次修订草稿。 随后，更新后的草案通过由7位专家参 与的会议，他们审查了自工作群组会议和同侪审查以来取得的进展。 范筹界定回顾研究的结果和建议 视情况被纳入最终草案。 世卫组织关于全球健康议题的工作需要外部各方的协助，他们的专业知识可能涉及特定的利益。 为确保 最高标准的诚信和公众信任，我们向所有外部贡献者收集利益揭露表，对外部人员揭露的利益进行审查 和评估，以确定利益的相关性和重要性，根据世卫组织的利益揭露政策，仅有无相关或重大利益的专家 才被邀请参加会议或活动。 本基准包括哪些内容？ 本文件由以下三部分组成： ‚ 背景：对人智医学的发展和基本概念的概述。 ‚ 人智医学的培训：人智医学各专业所需的各单元学习成果； 以及 ‚ 安全议题：与使用人智学医药产品和人智学治疗有关的一般性预防措施和禁忌症。 这三部分构成一套完整的人智医学培训基准。 xi 这个基准是为谁制定的？ 借由制定规范和标准，本文件为医疗工作者提供从事任何人智医学专业的最低培训要求。 它是一个有 益的参考点，可以对实际工作进行比较和评估，这将有利于政策制定者、医疗工作者、教育提供者和一 般大众。 Kim Sungchol 世界卫生组织健康整合服务部 传统、辅助和整合医学组组长

1 1 背景介绍 定义 人智医学是以人智学的认知方法和成果，扩展常规医学的整合性及整体性的医疗系统。 人智医学根据每 个人的生命史与社会及环境脉络，调节生命身、心魂与灵性的相互作用。 它包括借由药物、护理、谘商、心 理治疗和人智学艺术、运动和身体治疗，来活化自愈力的治疗和疗法。 历史 人智医学的原理由奥地利哲学家鲁道夫‧史代纳（1861-1925）和荷兰医师伊塔‧薇格曼（1876-1943）所 建立（10,11）。 表1总结了人智医学的发展。 表 1. 人智学医学年表 1920-1925 人智医学创立 1920年──为医师开设的第一个人智医学系列课程 1921年──在德国与瑞士设立小型人智医学医院 1921年──发展人智医学护理与律动按摩 1921年──根据人智学原理生产出第一批药品 1921年──开启优律思美疗法 1924年──开启人智学 “治疗教育” 和“社会治疗”，为发展障碍者服务。 1925年──第一本人智医学教科书《人智医学疗愈的秘密：以灵性科学开展治疗艺术的 基础》（11），由史代纳与薇格曼出版 1925-2000 进一步发展与扩大 进一步发展人智医学治疗。 扩展人智学药物的范围。 发展基础和临床研究 1939年──在苏格兰成立支持发展障碍者的坎培尔运动（Camphill movement），之后 扩展到65个国家 1960至90年代──在德国、意大利、瑞士、瑞典和英国成立整合人智医学与常规医学的 医院 1976年──1976德国医药法（Arzneimittelgesetz）承认包括包括人智医学在内的“特殊 治疗系统”，并开始对人智学药物进行管理 1983年──以Herdecke人智学整合医院为基础，成立了Witten/ Herdecke大学（德国） 2000年至今 学术化并融入医疗系统 将人智医学培训推广到整个非洲、美洲、亚洲、大洋洲和东欧地区 发表关于实务典范、培训和研究的国际协调与共识声明 在巴西、德国、荷兰和瑞士设立人智医学教授职位； 将人智医学培训纳入全球各大学 人智医学的研究与出版品数量不断增加 各国将人智医学纳入其国家医疗系统； 例如巴西和瑞士（2006年） 2 今日，人智医学在初级、次级和三级医疗机构中实施，从单一到跨专业的团体诊疗、复健中心、养老院、 社区护理服务、疗养机构到人智学医院、公立医院和大学医学中心（12,13）。 人智医学方法与西方常规 医学整合，并且与以下几乎所有的医学专业并行不悖，包括内科、家庭医学科、肿瘤科、儿科、精神科、妇 产科和皮肤科。 对人与自然的人智学理解 人智学描述了如何借由对人和自然的物质与灵性特质的经验观察，将能力从简单的感官阶段发展到更 高的感知程度。 史代纳认为人智学的灵性科学是科学方法在非感官实相领域的应用，也是西方思想，特 别是柏拉图和亚里斯多德哲学和以歌德、席勒、费希特、黑格尔和谢林为代表的德国理想主义的必然发 展（13,14）。 理解人的基本概念 在人智学中对人的理解，是基于四种成形力量和人的三元性本质的原则。 人的四种成形力量 除了在自然界中作用的分子、生物化学机制之外，人智学还描述了更高层次的力量，这些力量构成所谓 的成形力量或本质四体（德语为Wesensglieder）（13,14）。 这些成形力量是借由洞察和练习而发现的。 这些概念是根据史代纳的观察和建议加以应用，并由其他人进一步发展（14,15）。 在人身上得以观察到四种成形力量（表2）。 这里使用的专有名词是史代纳使用的经典术语，应在其历史 脉络下加以考量（关于详细描述，见书目）。 1. 物质组织：人的物质身体，由物理物质和物理化学的相互作用组成。 2. 乙太组织（成形的生命力量）：更高层次的力量系统，形成物质身，使物质质素整合为生命有机体，如 植物、动物或人类。 乙太组织负责生长和再生，是恢复健康的核心。 3. 星辰组织（成形的心魂力量）：是比乙太组织更高层次的组织与力量系统，它使动物和人类出现意识、 情感、本能以及运动、呼吸与其他身体功能。 这些功能的出现是由于星辰组织将自己铭印入乙太组 织，并进一步进入物质组织。 4. “吾（或自我）”─组织（人类灵性的成形力量）：“吾 ”提供思考、自我意识、内省、自由以及艺术与文化 发展的能力。 除了有意识的 “吾”，“吾” （或自我）─组织以更高层次的系统作用于人类有机体中， 特别是借由温热组织、身体和感受的直立性以及与血液系统密切连结。 这些功能是随着 “吾（或自 我）”─组织将自身铭印入星辰组织，并进一步进入乙太和物质组织而出现的。 3 表2. 自然界和人的成形力量 矿物 植物 动物 人 内化的成形力量 灵性 “吾（或自我）”─组织 心魂 心魂 星辰组织 生命 生命 生命 乙太组织 物质 物质 物质 物质 物质组织 “改编自参考文献（14）” 人类有机体的三元性本质 四种成形力量的相互作用，导致意识出现所需的分解代谢过程和合成代谢与再生过程之间的功能性两 极性。 这种功能性的两极性借由节律过程保持平衡（17,18）（表3）。 1. 神经感官系统：在神经和感官系统中占主导地位的动力，但也存在于与形体、结构、分解代谢活动、意 识与思考有关的所有过程中。 2. 新陈代谢与四肢系统：在消化系统和四肢中普遍存在的动力，与运动、新陈代谢、再生、合成代谢活 动、繁殖与意志（愿力）有关的过程。 3. 节律系统：在循环和呼吸系统以及一切在人类生命与情感节奏过程中普遍存在的动力。 节律过程如 睡眠和清醒、呼吸和心血管节律和许多其他节律，能调节极性系统的两端。 节律系统在分解代谢与 合成代谢过程之间居中调节。 表3. 人类有机机体的三元性本质 神经感官系统 新陈代谢和四肢系统 节律系统 内在活动 思考 意志 情感 意识层次 意识 潜意识 如梦似幻的 有机过程 分解代谢 结构化 冷却 合成代谢 溶解 温热 平衡分解代谢-合成代谢过程 调节 呼吸与循环 改编自参考文献（17） 生命各阶段的健康与疾病 健康被认为是不断地从四种成形力量和人的三元性本质的积极平衡中产生的。 成形力量和三元性本质 的不平衡与紊乱导致疾病。 四种成形力量的平衡在人的一生中会经历特有的变化。 人不朽的灵性（“吾”） 提供从出生前一直延续到超越死亡之后的发展视角。 人智医学的实践 人智医学的实践包括以下评估：常规医学评估和诊断，确定个体的四种成形力量和三元性本质的不平衡 和失调，以及疾病如何反映个体的生命史经验。 治疗计划是个别性的，或根据病理情况来恢复四种成形 力量和三元性本质的平衡，并支持健康本源学与激发个人与生具来的自愈能力。 人智医学将建立多模 4 式的治疗策略，包括提供如上所述的治疗，并与常规西方医学结合，有时还包括其他整合医学方法（18） 。 它还包括接种疫苗的自主性，以预防威胁生命的疾病（19）。 疾病经验可能是内在与生命史发展转捩点的这种想法，是支持个人的一个重要面向（16）。 个人自主性、 尊严和自我决定的内在发展以及建立信任的治疗关系，是人智医学的核心价值。 人智学治疗方式包括谘商、药物使用、护理、心理治疗、艺术治疗、优律思美治疗和身体治疗。 各种医疗工 作者与个人、家庭和护理人员进行合作同工。 通常由一名医师负责协调治疗。 这种合作包括根据医疗条 件和个别的优先选择，决定哪种人智医学（或其他整合医学）疗法是最为相关。 医师也确保同时提供常规 医学与人智医学治疗的建议。 人智学药物是根据人智学对于人、自然、物质与制药程序的认识来构思、开发和生产的药品。 原料可由 矿物、植物、动物或化学物质来制备。 人智学药物从矿物、植物、动物或化学来源，采用特定的人智学与 标准顺势制造方法，如官方药典1 和《人智学药典》（20）中所述。 人智学药物相关法规可能因不同国家和 产品类型而异。 1 《瑞士药典》定义了人智医学制剂及其制造方法。《欧洲药典》和《德国顺势药典》描述了制造方法和用于人智医学 制剂的物质。《顺势疗法药典》描述传统上用于人智医学的制造方法和物质，并得到澳大利亚和巴西药物机构的认 可。 5 2.1 人智医学培训概述 人智医学培训计划针对每个专业进行规划（即医师、护理师、药师等）。 三个入学类别是（表4）： 第1类--之前没有接受过医疗照护培训：之前没有接受过医疗照护培训的人必须先接受常规医疗照护培 训，然后才有资格接受人智医学培训，或者他们可以参加融合常规医学与人智医学的培训计划。 这不适 用于独立授课的优律思美治疗或人智学艺术治疗。 第2类-之前接受过常规医疗照护培训：之前接受过医疗照护培训的人可以开始针对其专业的人智医学 培训。 第3类-之前接受过整合医学的培训：根据整合医学的专业和培训程度，候选人可以进入人智医学培训， 或获得之前培训的学分。 表4. 人智医学个别专业培训的入学条件 专业 参与类别 第1类--之前没有接受过医 疗照护培训 第2类-之前接受过常规医 疗照护培训 第3类-之前接受过整合医 学a的培训 医师 完整常规医学训练 注册医师 注册整合医学医师 护理师 完整常规护理学训练 注册护理师 注册整合医学护理师 助产士 完整常规助产士训练 注册助产士 至少接受3年高等教育的注 册整合医学助产士 药师 完整常规药学训练 注册药师或药学博士 注册整合医学药师或整合 医学药学博士； 视各国培 训标准而定 牙医师 完整常规牙医学训练 注册牙医师 不适用 心理治疗师 完整常规心理治疗训练（经 由不同途径取得） 具有国家注册以进行心理 治疗的医师、心理师或谘 商师 有学士后学位，与有国家注 册、可从事心理治疗的整合 医学执业者 优律思美治疗师 一般性优律思美训练 学习一般性优律思美，再 加上优律思美治疗培训。 之前的医疗照护培训可授 予学分 学习一般性优律思美，再 加上优律思美治疗培训。 之前的整合医学培训可授 予学分 2 人智医学培训 6 专业 参与类别 第1类--之前没有接受过医 疗照护培训 第2类-之前接受过常规医 疗照护培训 第3类-之前接受过整合医 学a的培训 人智学艺术治疗师 人智学艺术治疗培训 具备常规艺术治疗学位，或 其他医疗工作者。 可斟酌 授予学分 整合医学医疗工作者。 可 斟酌授予学分 人智学身体治疗师 完整身体治疗培训，并经注 册得以对个人进行身体检 查与治疗 任何已注册为可对个人进 行身体检查与处置的医疗 执业者 任何已注册为可对个人进 行身体检查与处置的整合 医学医疗工作者 a有关更详细的入学要求，请参阅相关培训部分。 人智医学培训计划包括以下内容： ‚ 一般医学知识，包括基本与科学和方法； 仅在优律思美治疗或人智学艺术治疗的培训中提供； ‚ 对人与自然以及健康与疾病的人智学理解； ‚ 人智医学专业的具体能力：该专业的具体概念与实践，以及在指导之下的实践与专题工作； ‚ 专业精神、合作、病患权利与研究方法。 三个篇章之外的部分描述了各人智医学专业课程内容所要求的学习结果。 附件1列出不同人智医学专业 中个别课程内容所需的培训时间。 2.2 接受人智医学专业培训的医师 2.2.1 定义 人智医学以既定的科学医学原理与自然科学为基础，藉由人智学对人与自然界的理解加以扩展。 接受人 智医学专业培训的医师是已注册的医师，他接受过将人智学原理融入健康促进、预防、诊断、治疗和复健 的培训。 其基本目标是疗愈个体，并藉由刺激个人的活动力与自愈潜力，使其保持终身健康。 2.2.2 入学要求 第1类--之前没有接受过医疗照护培训：接受常规（生物医学）医师的培训，具有相关执照或为注册医师。 医学院学生可以在医学院就学期间参加人智医学课程。 第2类-之前接受过常规医学医疗照护培训：注册医师。 第3类--之前接受过整合医学培训：注册整合医学医师或同等学历，如中医师、整骨医师或自然疗法医师， 将根据国家 整合医学培训标准，2被视为得以进入人智医学医师培训计划。 2 至少接受 1000小时的生物医学专业培训，包括解剖学、生理学、病理学、诊断学和治疗学。 -国际标准教育分类7级 培训：硕士学位或同等学历 （23）。 7 2.2.3 培训内容 ‚ 对人与自然界的人智学理解 ‚ 对健康与疾病的人智学理解 ‚ 人智学疗法 ‚ 专业精神、合作、尊重病患权利和研究3 2.2.4 学习成果 1. 对人和自然界的人智学理解 ‚ 了解人智学对人的理解的基本概念及其与自然的关系，知道如何将这些概念与常规医学的概念联 系起来。 ‚ 使用歌德观察法，观察自然界和重要的人智医学药物来源的物质。 2. 对健康和疾病的人智学理解 ‚ 建立对个体的差异化评估，将物质身、以太、星辰和 「吾（或自我）」─组织以及个人的生命史发展 纳入考虑，得出个别性、多面向的诊断， 确定个人的资源与治疗介入的需求，而后与常规医学的诊 断和治疗计划相结合。 ‚ 在治疗计划中考虑到个人的灵性层面，并在适当、可能和需要时与病患讨论。 3. 人智学疗法 ‚ 了解人智医学中常用的矿物、植物和动物性药品的适应症、剂量、治疗方式、副作用、注意事项与禁 忌症。 ‚ 藉由或纳入人智医学药物与疗法来治疗一般与专科治疗中遇到的最常见的疾病，同时也提供常规 治疗。 ‚ 记录人智学医疗的过程，包括心理、情感与灵性方面。 4. 专业精神、合作、病患权利与研究 ‚ 独立地追求医学──灵性的发展道路。 ‚ 基于人是灵性与发展中的存有这一概念，实践与病患及其亲属的共同决策。 ‚ 在人智医学培训的医护人员所组成的治疗团队中，进行适当的沟通和有效的合作。 ‚ 了解人智医学的科学基础与研究方法，独立检索人智医学文献，并将研究结果融入医疗实践。 ‚ 为人智药学的临床经验分享和药物安全监视做出贡献。 3 「病患权利」包括尊重所有人的基本尊严与平等，正如1948年《世界人权宣言》与世卫组织组织法的规定，该宣 言宣称《享有能达到的最高标准的健康是每个人的基本权利之一》，以及最近的国际文本，例如欧洲理事会第 R（2000）5号建议：病患参与影响其医疗照护的决策。 8 课程范例见附件1 2.2.5 毕业标准 常规标准 ： ‚ 完成培训课程，包括专题工作和三份病例报告，达到令人满意的标准 ‚ 完成指导下的诊疗，达到令人满意的标准 ‚ 在认证时已在医院或门诊有两年的临床经验，无论是否以人智医学进行诊疗（以便确保在进行独 立人智医学诊疗时有足够的临床经验） ‚ 通过考试或同等评估 考试内容包括： ‚ 对专题工作的评估，以及 ‚ 评估所有学习成果的成就，以及 ‚ 发表两份病例报告 2.3 对其他人智医学执业人员的培训 2.3.1 接受人智学护理专业培训的护理师 定义 人智学护理是以常规的护理方法与技能为基础，藉由人智学对人的认识进行扩展。 人智学对物质身、生 命力、心魂和灵性的区辨，以及对需要护理的整个生命过程（如儿童、疾病、残疾、老年）的生命史发展的 理解，为护理技能、过程和姿态提供额外的视角。 入学要求 第1类--之前没有接受过医疗照护方面的培训：接受常规护理培训。 护理学生可以在学习期间开始学习 人智学护理学的课程。 第2类-以前接受过常规医疗照护培训：受过至少3年高等教育的注册护理师。4 第3类--之前接受过整合医学培训：至少受过3年高等教育的整合医学注册护理师。4 培训内容 1. 对人与自然界的人智学理解 2. 从人智学角度理解与护理相关的健康与疾病 3. 人智学护理的概念 4. 人智学护理的应用实践 5. 专业精神、合作、病患权利与研究 4 《国际教育标准分类法》5级或更高（23） 9 学习成果 1. 对人与自然界的人智学理解 ‚ 了解人智学对人的理解的主要概念及其与自然的关系 2. 从人智学角度理解与护理相关的健康和疾病 ‚ 根据人智医学理解主要医学专业领域的典型疾病和一般护理议题 3. 人智学护理的概念 ‚ 对人的四种成形力量进行诊断，并根据护理过程推导、论证与反思必要的护理程序。 ‚ 分析生命过程、学习过程和生命史节律，并推导、调整与反思必要的护理程序。 ‚ 根据护理过程，正确实施、调整与评值护理程序。 ‚ 从人智学观点出发，指出外用药物物质使用的适应症，并以安全和适合个体的方式准备外用处置。 4. 人智学护理的应用实践 ‚ 根据人智学概念制定适合护理对象特定状况的护理计划，并实施、调整与反思由此产生的护理程 序。 ‚ 进行与评值身体局部和全身性的韵律涂油。 ‚ 指出主要的外用处置（布敷、糊药、泡浴），并适当实施，评估结果，注意安全防范措施和可能的禁忌 症。 ‚ 在个人危机情况下，指出并实施主要护理程序。 5. 专业精神、合作、病患权利和研究 ‚ 关注自己的个人发展，培养团队合作精神，意识到自己对人智学护理发展的责任。 ‚ 以哲学思维模式反思医学与生命议题。 ‚ 将人智学研究成果融入护理工作，并指出人智学护理的研究方法。 课程范例见附件1。 毕业标准 常规标准 ： ‚ 在认证时已有两年的实际护理工作经验（无论是否以人智医学进行工作）。 ‚ 完成培训课程 ‚ 完成专题工作、三份病例报告以及韵律涂油与外用处置的简短病例报告 ‚ 完成指导下的施做，达到令人满意的标准 ‚ 通过考试或同等评估 10 考试包括： ‚ 提交病例报告，以及 ‚ 对专题工作的评估，以及 ‚ 对学习成果的成就进行评估，包括外用处置和全身韵律涂油的示范 2.3.2 接受人智学助产学专业培训的助产士 定义 人智学助产学是在常规助产学的基础上，藉由人智学对人的认识进行扩展。 人智学对物质身、生命力、 心魂和灵性的区辨，以及对母亲、儿童与家庭的生命史、健康与社会发展的看法，使助产技能、过程和态 度有了新的视角。 入学要求 第1类--没有接受过医疗照护方面的培训：常规的助产学或护理助产士培训。 助产士学生可以在就学期 间开始学习人智学助产学的课程。 第2类—之前接受过常规医疗照护方面的培训：注册助产士或整合医学护理助产士，接受过至少3 年的 高等教育。 （23） 第3类--之前接受过整合医学培训：注册整合医学助产士或整合医学助产士护理师， 接受过至少3年的高 等教育（23）。 培训内容 1. 对人与自然界的人智学理解 2. 对健康与疾病状态下的怀孕、分娩与产后的人智学理解 3. 人智学助产学的概念 4. 人智学助产学的应用实践 5. 专业精神、合作、病患权利与研究 学习成果 1. 对人与自然界的人智学理解 ‚ 了解人智学对人的理解的主要概念及其与自然的关系。 2. 对健康和疾病中的怀孕、分娩和产后的人智学理解 ‚ 根据人智学的观点，了解在健康条件下的怀孕、分娩和产后的过程，以及最常见的妇女疾病。 3. 人智学助产学的概念 ‚ 根据物质、以太、星辰与「吾」─组织来评估每个妇女和儿童，并对四种成形力量的平衡与否进行诊 断。 ‚ 确认个别性的护理与治疗需求。 ‚ 应用当代人智医学相关知识，考虑妇女与儿童的生理、心理和情感面向，制定、实施与评估护理与 治疗计划。 ‚ 考虑妇女与儿童的期待和意图，并将其纳入维持与强化自我活动和自愈能力的决定中。 11 4. 人智学助产学的应用实践 ‚ 在国家处方权允许的范围内，在助产工作脉络中指示适当的人智医学药物，并了解它们的适当使 用、副作用与禁忌症。 ‚ 指示并评估身体局部的韵律涂油。 ‚ 指出助产领域的主要外用处置（布敷、糊药、泡浴），并适当实施与评估，注意安全预防措施和潜在 的禁忌症。 ‚ 根据个人的健康状况与生命史、社会与文化状况调整助产程序，并加以解释。 ‚ 在产科问题上为妇女和儿童提供个别建议和治疗。 ‚ 将人智学研究成果融入助产工作中。 5. 专业精神、合作、病患权利与研究 ‚ 关注自己的个人发展，培养团队精神，并意识到自己在发展人智学助产学方面的责任。 ‚ 以哲学思维反思助产学、医学与生命议题。 课程范例见附件1。 毕业标准 常规标准 ： ‚ 在认证时已有两年的助产士工作经验（无论是否以人智医学进行工作）。 ‚ 完成培训课程 ‚ 完成两份书面病例报告与韵律涂油和外用处置的简短病例 ‚ 完成指导下的施作 ‚ 通过考试或同等评估 考试包括： ‚ 发表一份病例报告，以及 ‚ 对学习成果进行评估 2.3.3 接受人智药学专业培训的药师 定义 接受人智学药学专业培训的药师是一个完全合格的药师或药学博士，拥有人智药学专业领域的知识、经 验与技能，并有能力提供关于人智药学的咨询。 入学要求 第1类--之前没有接受过医疗照护培训：接受常规药学培训，之后进行相关注册 第2类--之前接受过常规医疗照护培训：注册药师或药学博士 第3类--之前接受过整合医疗照护培训：整合医学注册药师或整合医学药学博士，将根据国家培训标准， 5被视为得以进入人智药学培训计划。 5 《国际教育标准分类法》7级培训-硕士或同等学历（23）。 12 培训内容 1. 对人与自然界的人智学理解 2. 对健康与疾病的人智学理解 3. 人智药学的具体学习成果 4. 专业精神、合作、药物管理与研究 学习成果 1. 对人与自然界的人智学理解 ‚ 理解在人智医学定义下，人是功能性系统的动态平衡体 2. 对健康与疾病的人智学理解 ‚ 理解人智医学中健康与疾病的概念。 ‚ 以人智医学对人与疾病的概念，辨识及处理个别性的问题。 3. 人智药学的具体学习成果 ‚ 用歌德观察法识别自然界中的过程。 ‚ 描述人智药学中使用的矿物、植物和动物性药品，其适应症、剂量、治疗方式、副作用、注意事项、禁 忌症和药物相互作用。 ‚ 描述人智药学的质素和制造过程及其原理; 确定使用人智药学治疗某一特定病症的理由。 ‚ 评估个别性的人智学药物治疗与治疗问题的适当性，包括药物的适当选择、药量学与可能的相互 作用和副作用。 ‚ 实际解释并与个人沟通他/她的健康问题与人智学药物治疗以及生活方式中可能采取的进一步措 施。 ‚ 阐述人智学医学对质素的理解，以便为轻微疾病选择合适的人智学药物。 ‚ 根据处方，对轻微疾病制备人智药学复方。 4. 专业精神、合作、药物管理与研究 ‚ 与其他受过人智医学专业培训的医护人员进行沟通合作。 ‚ 参与人智药学和人智医学其他方面的研究。 ‚ 关注人智医学和人智药学的研究与发展，并将研究结果纳入日常实践。 ‚ 解释描述适用于人智医学药物质量标准的不同药典。 ‚ 确认市场上人智药学的相关立法。 课程范例见附件1。 毕业标准 常规标准 ： ‚ 完成培训课程，包括专题工作 ‚ 在药局、医院药局或制药公司工作至少1年──无论是否以人智医学进行工作。 13 ‚ 通过考试或同等评估 考试包括： ‚ 对专题工作的评估，以及 ‚ 对学习成果的评估 2.3.4 接受人智学牙医学专业培训的牙医师 定义 接受人智学牙医学专业培训的牙医师是完全合格的牙医师，他们接受的培训是以人智学对人的认识扩 展常规牙医学 的临床与治疗资源。 接受人智学牙医学专业培训的牙医师以整合的视角来预防并治疗口 腔颛面疾病 ，并藉由激发个人自身活力与自愈潜力来保持健康。 入学要求 第1类--之前没有接受过医疗照护方面的培训：接受常规牙医学培训，然后获得相关的执照或注册。 牙医 学生可以在学习期间开始学习人智医学课程。 第2类-以前接受过常规医疗照护培训：注册牙医师 第3类--以前接受过整合医学培训：不适用 培训内容 1. 对人与自然界的人智学理解 2. 对健康与疾病的人智学理解 3. 人智学牙医学的具体学习成果 4. 专业精神、合作、病患权利与研究 学习成果 1. 对人与自然界的人智学理解 ‚ 了解人智学对人的理解的基本概念，及其与自然的关系。 ‚ 发展与自然界的连结，以及与重要的人智学药物来源的质素的连结。 2. 对健康与疾病的理解 ‚ 评估个人的口腔与整体健康状况，并将其与生命史发展，以及人智医学的概念连结起来，包括人的 成形力量、人有机体的三元性本质、七个生命过程与十二种感官。 ‚ 在治疗中考虑到个人的灵性层面，并在适当的时机与个人讨论。 3. 人智学牙医学的具体学习成果 ‚ 根据人智学牙医学原则，建立与管理一般与专业牙科诊疗中遇到的颜面部疾病治疗计划; 根据治 疗计划开立人智医学药物和人智学疗法，确保适当使用，并考虑到副作用和禁忌症。 14 ‚ 在功能障碍和口腔病症的治疗过程中，整合人智医学的资源，提供疼痛、恐惧和焦虑的缓解。 ‚ 支持个人实现健康的生活方式和内在平衡，促成激发有机体的自我修复力量。 ‚ 在预防、治疗、重建与使用适当的牙科材料方面，将人智学观点纳入所有常规牙医流程与专业中。 4. 专业精神，合作，病患权利，研究 ‚ 从以病患为中心的角度出发，与其他接受过人智医学培训的健康照护工作者进行交流。 ‚ 以人智医学的资源，进行整合性健康促进与社区健康计划。 ‚ 解释人智医学的科学基础与研究方法。 课程范例，见附件1。 毕业标准 常规标准 ： ‚ 完成培训课程 ‚ 完成专题工作与三份病例报告 ‚ 通过考试或同等评估 考试包括。 ‚ 对专题工作的评估，以及 ‚ 提交至少一份病例报告，以及 ‚ 对学习成果的评估 2.3.5 接受人智学心理治疗专业培训的心理治疗师 定义 人智学心理治疗是以常规心理治疗方法与技能以及人智学对人的认识为基础。 人智学对心魂与灵性的 区分以及对生命史发展的理解，增加心理治疗评估与治疗的视角。 入学要求 第1类--之前没有接受过医疗照护方面的培训：接受常规医师、心理师 或咨商师的培训，之后接受学士后 培训并在国家注册从事心理治疗。 第2类--之前接受过常规医疗培训：常规医师、心理师或咨商师， 并在国家注册从事心理治疗。 第3类--之前接受过整合医学培训：接受学士后培训，并在国家注册为可从事心理治疗的 整合医学医疗 人员。 培训内容 1. 对人与自然界的人智学理解 2. 对健康与疾病的人智学理解 3. 人智学心理治疗的具体学习成果 4. 专业精神、合作、病患权利与研究 15 学习成果 1. 对人与自然界的人智学理解 ‚ 了解人智学对人的理解，以及身体、心魂和灵性健康发展的基本原理。 2. 对健康与疾病的人智学理解 ‚ 建立对个人的差异化评估，考虑到物质身、以太、星辰与「吾」─组织以及个人的生命史发展。 3. 人智学心理治疗的具体学习成果 ‚ 区辨个别性的治疗介入需求与个人自身的资源。 ‚ 制定心理治疗计划。 ‚ 在人智学心理治疗方法的范畴，注意安全防范与禁忌。 ‚ 在诊断和治疗决定中纳入病患的意图与偏好，优先考虑强化个人自身活力与自愈能力的程序与治 疗。 ‚ 在治疗计划中考虑到个人灵性层面，并在适当、可能和需要时，与个人讨论。 ‚ 陪同、评估与调整治疗以适应疾病的进程，并记录治疗过程。 4. 专业精神、合作、病患权利与研究 ‚ 为跨专业整合的人智学治疗方法做出贡献。 ‚ 处理反移情的自我认识以及对治疗师内在发展的人智学方法的认识。 ‚ 解释人智医学与人智学心理治疗的科学基础和研究方法; 及时关注人智学心理治疗的最新研究成 果与研究方法，并将研究结果融入临床实践。 课程范例见附件1。 毕业标准 常规标准 ： ‚ 完成培训课程 ‚ 完成专题工作与三例个案报告 ‚ 完成指导下的诊疗 ‚ 通过考试或同等评估 考试包括： ‚ 对专题工作的评估，以及 ‚ 对学习成果成就的评估，以及 ‚ 发布至少一份病例报告 16 2.4 人智学治疗师的培训 2.4.1 优律思美治疗师 定义 优律思美治疗是一种动作疗法，将言说和音乐中的成形力量转化为治疗性的动作练习，以使身体、心魂 与灵性得以和谐与调节。 优律思美治疗的目的是透过特定的动作练习来活化与调节人有机体的自然功 能，并促进自主性与自我实现。 优律思美治疗师根据在个人身上观察到的不平衡与个人自身的资源，依 照人智学的治疗计划选择动作练习。 入学要求 第1类--之前没有接受过医疗照护方面的培训（主要入学类别）： 优律思美治疗培训：入学要求是高中毕业证书或同等学历。 应与完整的一般性优律思美培训同时进行。 一般性优律思美培训：培训内容包括对人的人智学理解; 基本解剖学、胚胎学与生理学; 以及作为动作艺 术的优律思美。 一般性培训使毕业生能够在表演艺术中担任优律思美人，同时也是成为华德福学校优律 思美教师或优律思美 治疗师的基础培训。 第2类─之前接受过常规医疗照护方面的培训：医疗人员可获得一般医学知识部分的学分，但仍应在接 受优律思美治疗培训的同时也接受一般性 的优律思美培训（如第1类所述）。 第3类─之前接受过整合医学培训：整合医学的医疗人员可以获得一般医学知识的学分，但仍应在优律 思美治疗培训的同时也接受一般性 的优律思美培训（如第1类所述）。 培训内容 1. 一般医学知识，包括科学方法与医学基础知识 2. 对人与自然界的人智学理解 3. 对健康与疾病的人智学理解 4. 优律思美治疗的具体学习成果 5. 专业精神、合作、病患权利与研究 学习成果 1. 一般医学知识，包括科学方法和医学基础知识。 ‚ 证明其对常见疾病的解剖学、生理学、病理学和治疗的充分认识。 2. 对人与自然界的人智学理解（已包含在一般性的优律思美学习）。 3. 对健康与疾病的人智学理解 ‚ 藉由观察动作，对个人的四种成形力量与三元性本质的失衡建立诊断。 17 优律思美治疗的具体学习成果 1. 动作治疗的理论基础 ‚ 理解动作的原理，以及人的四种成形力量和人的三元性本质如何透过动作来表达。 ‚ 理解随疾病与损伤而来的动作变化。 ‚ 比较其他动作治疗与优律思美治疗。 2. 动作的一般性研究 ‚ 对自己的动作有整体的意识 ‚ 有能力将优律思美从艺术转化为治疗 ‚ 在姿势与动作中表达自己 ‚ 客观地观察自己在空间中的动作 3. 在特定的医学领域进行系统性的优律思美治疗 ‚ 在主要疾病领域引导练习，使其作用于疾病过程，活化自愈力，注意安全防范与可能的禁忌症。 ‚ 在治疗过程中发挥个人的创造力。 4. 优律思美治疗的诊断、记录、治疗计划及过程 ‚ 区辨个人的资源与对治疗介入的需求。 ‚ 建立治疗目标与治疗计划。 ‚ 实施、调整、记录与评估治疗计划。 ‚ 培养治疗态度与方向。 5. 预防与复健 ‚ 藉由对个人动作的观察，因而发现疾病的倾向。 ‚ 辨认与启动个人自身的资源，并提出预防性优律思美的措施。 ‚ 提供优律思美复健措施，包括术后练习与身体或心理创伤后的练习。 6. 一般性艺术教育 ‚ 展现在雕塑、音乐和言说的基本艺术技能。 专业精神、合作、病患权利和研究： ‚ 建立与保持互相信任的治疗关系。 ‚ 在治疗团队中进行适当的沟通及有效的合作。 ‚ 反思自己的行为并处理错误。 ‚ 将理论研究结果应用于实践。 18 课程范例见附件1。 毕业标准 常规标准 ： ‚ 成功地完成一般性优律思美培训 ‚ 每个培训模块结束后都有满意的评价 ‚ 完成指导下的诊疗 ‚ 完成专题工作 ‚ 通过考试或同等评估 考试包括： ‚ 对专题工作的评价，以及 ‚ 对学习成果的评估 2.4.2 人智学艺术治疗师 定义 人智学艺术治疗的基础是藉由艺术方法与过程、人智医学知识与关系疗愈进行治疗。 每种艺术都有自己 的媒介、过程与治疗效果。 人智学艺术治疗师在治疗过程中使用艺术媒介、艺术概念和与技术，启发个人 创造性地参与自己的疾病过程，并获得自身的疗愈资源。 人智学艺术治疗师专精于四种艺术形式中的一 种或多种：绘画及素描、雕塑、音乐和歌唱，和/或演讲和戏剧。 入学要求 第1类─之前没有接受过医疗照护方面的培训（主要入学类别）：高中文凭或同等学历。 通过艺术能力入 学评估。 第2类─之前接受过常规医疗照护培训：拥有（常规）艺术治疗学位的从事者或医疗照护者可酌情获得 之 前相关培训单元的学分。 第3类─之前接受过整合医学培训：整合医学医疗工作者或整合医学艺术治疗师可以酌情获得之前相关 培训单元的学分。 培训内容 1. 一般医学知识，包括科学方法与医学及心理学基础知识 2. 对人与自然界的人智学理解 3. 对健康与疾病的人智学理解 4. 人智学艺术治疗的具体学习成果 5. 专业精神、合作、病患权利与研究 学习成果 1. 一般医学常识，包括科学方法与医学及心理学的基础知识 ‚ 对一般医学原理（解剖学、生理学、病理学、发育障碍）以及健康与疾病的理论和包括心理学在内的 医学现状展现足够的知识，并充分应用医学术语。 19 2. 对人与自然界的人智学理解 ‚ 提出人智学对人的理解 ‚ 解释人智学对人的发展的理解 ‚ 独立地训练探索人智学对世界以及对人的概念的能力。 3. 对健康与疾病的人智学理解 ‚ 根据个人身体外观、生命力、思想、情感与意志（愿力表达）、个性与个人主动性、目前的主诉与资 源，从现象学上观察并描述之。 ‚ 将疾病放在个人生命史经历的脉络中，并根据人智学生命史工作评估生命史的发展。 ‚ 区辨人智医学、精神病学与心理治疗中的各种方法。 4. 人智学艺术治疗的具体学习成果 ‚ 在专业领域的实践与理论上展现出足够的艺术能力（绘画与素描; 雕塑; 音乐与歌唱; 演讲与戏剧） 。 反思并评估自己的艺术技能与专业知识。 ‚ 评估艺术史与该专业的历史脉络。 ‚ 确定艺术如何与人的生理、心魂与灵性互动; 体验并确定艺术过程中的特定元素（如极性、形变、内 转/外翻），作为思想、情感与意志（愿力）的表达。 ‚ 专业地应用特定艺术元素以达到治疗效果，并支持个人个别性的创造性表达。 ū 绘画与素描：例如材料、颜色、形式、主题、动态的使用 ū 雕塑：例如表面、形狀、形式、鏤空的使用 ū 音乐（乐器演奏）与歌唱：例如使用不同的音调和声音品质、旋律、节奏、动态 ū 言说与戏剧：使用如声音、单词、短语、诗韵、节奏、对话 ‚ 辨认并区分艺术治疗中身体、身心与精神障碍、发展障碍、调适与灵性、生命史危机与团体动态以 及可能的禁忌症迹象。 ‚ 将获得的观察与信息综合为艺术治疗的评估。 ‚ 分析并定义个人对治疗的需求; 藉由对话制定并实施治疗计划，包括已知情的个人意图与偏好。 ‚ 治疗性地行使病人-治疗师关系。 ‚ 建立治疗的追踪与评估。 ‚ 撰写详细的治疗报告。 ‚ 评估人智学艺术治疗在健康促进与疾病预防方面的健康创造效果。 5. 专业精神、合作、病患权利与研究 ‚ 引导专业对话，识别治疗脉络下的移情与反移情; 适当处理投射和阻抗。 ‚ 反思治疗过程。 ‚ 了解督导的相关性，必要时提出督导的要求。 ‚ 证明压力管理与增进个人适应力的能力。 20 ‚ 体验其他人智学治疗的原理及其与自身专业领域的关系。 ‚ 与其他医疗专业人员合作制定和实施治疗计划。 ‚ 理解与应用人智学艺术治疗的研究方法和持续的专业发展。 课程范例见附件1。 毕业标准 一般标准（如可适用，与国家对常规艺术治疗学位的要求一致）。 ‚ 每个培训模块结束后，达到令人满意的学习成果 ‚ 完成指导下的诊疗 ‚ 书面专题工作，包括一份病例报告，证明在人智学艺术治疗方面有足够的能力 ‚ 通过考试或同等评估 考试包括： ‚ 发表专题工作，以及 ‚ 对学习成果的评估 2.4.3 人智学身体治疗师 定义 人智学身体疗法是以常规的身体治疗方法与人智学对人的知识为基础。 其目的是从整体加强与平衡有 机体：强化物质身，刺激生命过程（以太组织），平衡心魂生命（星辰组织）和改善温热机体（「吾」─组织）。 人智学身体治疗师提供一种或多种人智学身体治疗方式，如律动按摩疗法、油分散浴疗法、培舍按摩疗法 （Simeon Pressel）与空间动力。 入学要求 第1类--之前没有接受过医疗照护方面的培训：接受常规身体治疗培训，以获得对个人进行身体检查或治 疗的执照、注册或认证（「触碰许可」）。 6 第2类—之前接受常规过医疗照护培训：任何有执照、注册或认证，可对个人进行身体检查或治疗（拥有 触碰许可））的医疗人员都可以参加人智学身体治疗培训课程。 第3类—之前接受过整合医学培训：任何可对个人进行身体检查或治疗（「触碰许可」）的有执照、注册或 认证的整合医学执业人员，可参加人智学身体治疗培训 计划。 6 在本文件出版时，还没有独立的人智学身体治疗培训课程，可以获得触碰个人的资格。 一旦有了这 样的课程，学生就可以以第一类资格入学。 21 培训内容 1. 对人与自然界的人智学理解 2. 对健康与疾病的人智学理解 3. 人智学身体治疗的具体学习成果 4. 专业精神、合作、病患权利与研究 学习成果 1. 对人与自然界的人智学理解 ‚ 描述人智学对人与自然界的理解。 2. 对健康与疾病的人智学理解 ‚ 藉由现象学的观察与触碰，评估个人的四种成形力量和三元性本质。 3. 人智学身体治疗的具体学习成果 ‚ 用一种或多种人智学身体治疗方式治疗常见疾病情况。 ‚ 计划、实施、调整与评估治疗过程，注意安全预防措施和可能的禁忌症。 ‚ 以预防为目的运用人智学身体治疗。 4. 专业精神、合作、病患权利与研究 ‚ 在治疗关系中展现以人智医学为基础的适当内在态度。 ‚ 发展反思性的自我觉知与内在发展，作为持续专业发展的基础。 ‚ 与其他受过人智医学培训的医疗工作者一起为跨专业的团队工作做出贡献。 ‚ 基于人为灵性的与发展中的存在这一概念，与个人建立信任的治疗关系并进行共同决策。 ‚ 理解医疗管理与病患安全的组织层面，并知道如何处理错误与诉求。 ‚ 理解人智医学的研究方法，并展示撰写与发表人智学病例报告的基本技能。 课程范例见附件1。 毕业标准 常规标准 ： ‚ 完成培训课程，包括专题工作 ‚ 完成指导下的诊疗 ‚ 通过考试或同等评估 考试包括。 ‚ 在口试与实作考试中评估学习成果的成就 22 23 Introduction 3.1 使用人智学药物的一般性预防措施与禁忌症 人智学药物是根据人智学对人、自然、质素与制药过程的知识而构思、开发并生产的医药产品。 起始材 料可以从矿物、植物、动物或化学物质中制作。 人智学药物是按照各种药典与《人智学药典》中描述的人 智学与顺势方式生产。 人智学药物是依照人智医学的原则使用。 依据各国家和不同的产品类型，适用于 人智药学产品的法规可能有所不同。 对医师、牙医师、护理师、助产士与药师进行的人智学培训，包括根据植物学与植物药理学知识而来的 内服与外用人智学药物的安全性。 人智学身体治疗师接受的是外用人智药学安全方面的培训。 培训还 包括探究个人使用常规医学、人智医学与其他整合医学治疗的情况，以考虑潜在的相互影响和副作用。 培训内容包括了解人智医学药品的作用、剂量、治疗类型、可能的副作用、预防措施、药物相互作用与禁 忌症。 人智医学医疗照护者应斟酌了解用药史，包括过敏症、之前的药物不良反应和其他药物的使用情 况，知道从哪里获得人智药学安全的最新信息，知道如何让病人及其家属参与（24），知道如何处理副作 用，知道如何根据国内适用于人智学药物法规（21,25,26）或病人安全事故报告和学习系统，提报药物不 良反应，作为药物监控的一部份。 有关人智学药物安全性信息来源的例子有：规定的安全信息（如制造商的药品说明书）与人智学药典，该 药典根据有系统地收集全世界受过人智医学专业培训医师的治疗经验来描述人智学药物及其使用，有 多种语言版本（27）。 护理师外用药物的安全性可在网路上查询（www.vademecum.org）。 所有适当来 源的信息应该包含安全讯息，植物医学研究报告。 人智医学执业人员应了解已知的副作用，并监测个人 可能出现的不良反应，这些不良反应是人智学药物罕见的潜在已知或未知副作用（12,21,22）。 人智学药品制造商藉由谨遵经认可的药典（20）与良好作业规范要求（28,29），以确保人智学药品的最终 品质。 接受人智药学专业培训的药师在为个人客户准备人智学药物时，应遵守本国适用于复方制剂 的质 量要求，其他获得复方药物许可的执业人员（取决于法规）也应遵守同样的要求。 3 安全问题 24 3.2 病人安全、一般性预防措施与人智学治疗的禁忌症 所有的人智医学培训课程都包括适用于人智学治疗的病患安全，建立在基本的病患安全概念和原则之 上，包括安全文化、手部卫生、用药安全、病患安全事故报告与学习系统、风险管理、有效的团队合作与 沟通等等（30,31）。 人智学护理、助产学与人智学身体治疗的执业人员应了解并遵守某些风险群体的外 用药物适应症、预防措施与禁忌症，包括孕妇与例如有开放性伤口、皮肤感染与皮肤敏感性低下等皮肤 有状况的病人（32,33）。 此外，包括水疗在内的人智学身体疗法（如油分散浴疗法）的执业人员应了解 并遵守水疗的一般预防措施与禁忌症，如感染的安全检查、浸泡的生理影响、与恐水相关的风险（34）。 25 参考文献 1. Busche P, Rordorf C, Bergt J, Weinzirl J. Ärzteausbildung Arlesheim. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):185-189. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21090-DE 2. Edelhäuser F, Hirt L, Holtermann C, Neunert G, Soldner G, Steinebach C, Werthmann P. Perspektiven schaffen: Die Akademie Anthroposophische Medizin GAÄD. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):226-231. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21097-DE 3. Edelhäuser F, Scheffer C, Lampe N, Hentschel V. Berufsbegleitendes Ärzteseminar für Anthroposophische Medizin (BÄfAM) in Herdecke. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):178-184. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21089-DE 4. Feldmann J. Ärzteseminar Havelhöhe – Berufsbegleitende Grundlagenausbildung. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):174-177. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS- 21088-DE 5. Glöckler M, Langhammer S. Das International Postgraduate Medical Training (IPMT). Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):236-242. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS- 21099-DE 6. Husemann A. Vollzeitausbildung in der Eugen-Kolisko-Akademie. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):190-193. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21091-DE 7. Scheffer C, Edelhäuser F, Tauschel D. Integriertes Begleitstudium Anthroposophische Medizin (IBAM) an der Universität Witten/Herdecke. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):194-199. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21092-DE 8. Scheffer C, Tauschel D, Neumann M, Lutz G, Cysarz D, Heusser P, & Edelhäuser F (2012). Integrative medical education: educational strategies and preliminary evaluation of the Integrated Curriculum for Anthroposophic Medicine (ICURAM). Patient education and counseling 2012; 89(3):447-454. DOI : https://doi.org/10.1016/j.pec.2012.04.006 9. Szőke H, van der Bie G, Hegyi G, Saahs C, Sterner A, Sterner M. Anthroposophisch-medizinische Ausbildung in Ungarn. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):243-249. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21100-DE 10. Steiner R. Spiritual science and medicine: Twenty lectures given in Dornach from 21st March to 9th April, 1920. Hudson (NY): SteinerBooks; 1980. 11. Steiner R, Wegman I. Fundamentals of therapy. Bilingual edition, New York City (NY): Mercury Press; 2000. 12. Kienle GS, Kiene H, Albonico HU. Anthroposophic medicine: Effectiveness, utility, costs, safety. New York City (NY): Schattauer; 2006. 13. Kienle GS, Albonico HU, Baars E, Hamre HJ, Zimmermann P, Kiene H. Anthroposophic medicine: an integrative medical system originating in Europe. Glob Adv Health Med. 2013;2(6):20–31. DOI: https://doi.org/10.7453/gahmj.2012.087 14. Heusser P. Anthroposophy and science: An introduction. Bern: Peter Lang; 2016. 15. Steiner R. Goethean science. New York City (NY): Mercury Press; 1988. 16. Girke M. Internal medicine: Foundations and therapeutic concepts of anthroposophic medicine. 2nd ed. Berlin: Salumed Verlag; 2016. 17. Evans M, Rodger I. Healing for body, soul and spirit: An introduction to anthroposophic medicine. Edinburgh: Floris Books; 2017. 26 18. Baars EW, Hamre HJ. Whole medical systems versus the system of conventional biomedicine: A critical, narrative review of similarities, differences, and factors that promote the integration process. Evid Based Complement Alternat Med. 2017:13. DOI: https://doi. org/10.1155/2017/4904930 19. Anthroposophic medicine statement on vaccination. Dornach: International Federation of Anthroposophic Medical Associations; 2019 (https://www.ivaa.info/anthroposophic-medicine- statement-on-vaccination/). 20. International Association of Anthroposophic Pharmacists. Anthroposophic pharmaceutical codex. 4.2 ed. Stuttgart: Wissenschaftliche Verlagsgesellschaft; 2020 (https://iaap-pharma.org/ apc). 21. Hamre HJ, Glockmann A, Heckenbach K, Matthes H. Use and safety of anthroposophic medicinal products: An analysis of 44,662 patients from the EvaMed pharmacovigilance network. Drugs Real World Outcomes. 2017;4(4):199–213. DOI: https://doi.org/10.1007/s40801-017-0118-5 22. Hamre HJ, Kiene H, Ziegler R, Troger W, Meinecke C, Schnurer C et al. Overview of the publications from the Anthroposophic Medicine Outcomes Study (AMOS): A whole system evaluation study. Glob Adv Health Med. 2014;3(1):54–70. DOI: https://doi.org/10.7453/gahmj.2013.010 23. International standard classification of education, 2011. Montreal: UNESCO Institute for Statistics; 2012 (http://uis.unesco.org/en/topic/international-standard-classification-education-isced). 24. 5 Moments for Medication Safety. WHO/HIS/SDS/2019.4. Geneva: World Health Organization; 2019 (https://www.who.int/publications/i/item/WHO-HIS-SDS-2019.4). 25. The safety of medicines in public health programmes: pharmacovigilance, an essential tool. Geneva: World Health Organization; 2006 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/43384). 26. WHO guidelines on safety monitoring of herbal medicines in pharmacovigilance systems. Geneva: World Health Organization; 2004 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/43034). 27. Gesellschaft Anthroposophischer Ärzte in Deutschland GAÄD [Vademecum of anthroposophic medicines]. 3rd English ed. Berlin: Der Merkurstab, J Anthroposophic Med; 2017. 28. WHO Expert Committee on Specifications for Pharmaceutical Preparations. WHO good manufacturing practices for pharmaceutical products (WHO Tech Rep Ser. No. 986). Geneva: World Health Organization; 2014:Annex 2 (https://www.who.int/medicines/areas/quality_ safety/quality_assurance/TRS986annex2.pdf). 29. WHO guidelines on good manufacturing practices (GMP) for herbal medicines. Geneva: World Health Organization; 2007 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/43672). 30. Patient safety curriculum guide: Multi-professional edition. Geneva: World Health Organization. 2011 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/44641). 31. Guidelines on core components of infection prevention and control at the national and acute health care facility level. Geneva: World Health Organization; 2016 (https://apps.who.int/iris/ handle/10665/251730). 32. Heine R. Anthroposophic nursing practice. Hudson (NY): SteinerBooks; 2020. 33. International Forum for Anthroposophic Nursing. Vademecum external applications in nursing [website]. (https://www.pflege-vademecum.de/index.php) 34. Australian Physiotherapy Association. Australian guidelines for aquatic physiotherapists working in and/or managing hydrotherapy pools. Camberwell, Victoria: Australian Physiotherapy Association; 2015. (https://australian.physio/sites/default/files/tools/Aquatic_Physiotherapy_ Guidelines.pdf) 27 参考书目 Gesellschaft Anthroposophischer Ärzte in Deutschland GAÄD. Vademecum of anthroposophic medicines. 3rd English edition. Berlin: Der Merkurstab, J Anthroposophic Med. 2017. Batschko EM, Dengler S. Practical book of rhythmical massage therapy. Frankfurt: Info 3 Verlag; 2019. Girke M. Internal medicine: Foundations and therapeutic concepts of anthroposophic medicine. Berlin: Salumed-Verlag; 2016. Heine R. Anthroposophic nursing practice. Hudson (NY): SteinerBooks; 2020. Heusser P. Anthroposophy and science: An introduction. Bern: Peter Lang; 2016. Meyer U, Pedersen PA. Anthroposophische Pharmazie: Grundlagen, Herstellprozesse, Arzneimittel. [Anthroposophic pharmacy: basics, manufacturing processes, medicinal products]. Berlin: Salumed-Verlag; 2016. Rohen JW. Functional morphology: The dynamic wholeness of the human organism. Ghent (NY): Adonis Press; 2007. Selg P. Rudolf Steiner, life and work. Volumes 1–7. Hudson (NY): SteinerBooks; 2019. Soldner G, Stellman HM. Individual paediatrics: Physical, emotional and spiritual aspects of diagnosis and counseling, 4th edition. Stuttgart: MedPharm; 2014. van der Bie G, Huber M. Foundations of anthroposophical medicine: A training manual. Edinburgh: Floris Books: 2003. 28 附件1. 课程范例与培训时数分配 在本附件中，45分钟被认为等同于一个培训单位，因此培训与实作时间的总和是45分钟的倍数。 课程工 作包括联系与独立工作的时间。 人智学培训地点的认证可以从每个人智医学专业的国际组织获得。 进 一步信息可以从歌德馆医学部获得。 接受人智医学专业培训的医师： 主题 时数7 1. 人智学对人与自然界的理解 1.1 人智学对人的理解 70 人的四种成形力量 成形力量在一生中的发展 人有机体功能的三元性本质，以及三元性本质和四元性的相互作用 人的体质中的两极性 人的灵性层面 1.2 自然与人 40 矿物、金属、植物与动物 歌德对现象的观察作为一种认识论方法 四个基本元素（「土」、「水」、「风」、「温热」）。 三原则 七个生命过程 自然界与人的关系 2. 人智学对健康与疾病的理解 身体、心理与灵性健康 140 核心病理生理学过程 急性与慢性炎症; 过敏与自身免疫疾病 退化性与肿瘤性疾病 早期发育与生活失能的障碍 对主要器官与系统的扩展性与人智学的理解，包括：心脏与循环系统; 呼吸道; 胃肠道、肝胆系统; 泌 尿生殖系统; 内分泌系统; 神经感官系统; 免疫系统; 肌肉骨骼系统（脊椎、关节、肌肉和韧带） 常见的疾病表现及其治疗原则 常见的精神疾病，特别是焦虑症、睡眠障碍与忧郁症 7 课程所需时间为 500 小时，分为 250 小时的联系时间与 250 小时的独立工作时间。培训时间的分配是由国际人 智学医师协会于2017 年的会议中商定。 29 主题 时数7 3. 人智学治疗 8 3.1 人智医学的方法 70 扩展的病史，包括个人生命史发展 评估个人的四种成形力量和七个生命过程的状态 确定个人的资源与治疗需求 规划与实施个别化的整合治疗 追踪、评估与调整治疗 3.2 人智医学的治疗 90 根据个人的治疗需要确定药物与疗法; 了解常用的矿物、植物与动物性药品、处方与剂型的知识 人智药学的作用原理、适应症与禁忌症 人智药学制备和药品生产过程的基本知识 护理外用处置与人智学的身体治疗 具有人智学治疗的知识与基本经验，如优律思美治疗与人智学艺术治疗 4. 专业精神、合作、病患权利与研究 4.1 社会问题与灵性发展 50 医学─灵性发展的人智学道路（基础知识、练习、冥想）。 治疗关系：综合的观察、沟通与咨商，将个人的社会背景考虑在内 基于人作为灵性的与发展中的存有这一概念，与个人及其亲属共同决策 病患安全，包括处理错误 专业与跨专业的团队合作 人智学对健康与疾病的理解，以及对公共卫生与健康促进的可能影响 人智学药物的监管背景（上市授权、注册）和药物安全监视性 时间管理; 人智医学实践的财务问题 4.2 研究与科学 40 对人智医学的科学基础和研究方法的知识 具备撰写与发表人智医学病例报告的基本能力 有能力学习人智医学的基本文本 熟悉并有能力使用人智学医学文献 指导下的诊疗 250 专题工作（例如：疾病模式或药物的特性） 150 准备三份病例报告 100 总时数 1000 8 人智学治疗的额外时数，已包含在指导下的诊疗和与专题工作中 30 接受人智学护理专业培训的护理师： 主题 时数 1. 人智学对人与自然界的理解 70 自然界的四个领域，四个元素，人的四种成形力量 身体-心魂-灵性，人的三元性本质，三原则 七个生命过程，生命史节律，十二感官 自然与人的关系 2. 人智学对健康与疾病的理解 70 人智学对健康与疾病的理解 人智药学与人智学的药理过程 在个人生命史经历脉络中的出生、疾病与死亡 对特定领域的人智学理解，包括肿瘤学、心脏病学、儿科、产科、老年病学、缓和医疗 3. 人智学护理的概念 130 温暖、动作、节奏、营养; 护理姿态; 健康本源学 4. 人智学护理的应用实践 200 韵律涂油 布敷、糊药、泡浴、治疗性洗浴 护理诊断与护理程序 5. 专业精神、合作、病患权利与研究 40 外用处置研究 与其他医疗人员合作 对公共卫生与健康促进的可能影响 自我照护，利用艺术促进心理健康与内在发展 指导下的诊疗 150 专题工作 70 总时数 730 接受人智学专业培训的助产士： 主题 时数 1. 对人与自然界的人智学理解 40 自然界的四个领域，四个元素，人的四种成形力量 身体-心魂-灵性，人的三元性本质，三原则 七个生命过程，生命史节律，十二感官 自然界与人的关系 2. 人智学对健康与疾病的理解 80 人智学对健康与疾病的理解 怀孕、分娩与产后期间的形成力与三元性本质变化; 在出生与死亡门槛上的生命 人智医学对妇科、儿科、麻醉和护理的看法 31 主题 时数 3. 人智学助产学的具体学习成果 100 健康妇女在怀孕、分娩与产后的健康本源学与对自我能力的支持 评估个人的四种形成力与三元性本质 人智学药物在助产学中的使用，包括副作用与禁忌症 4. 人智学助产学的应用实践 250妇女与儿童的助产护理，处理四种形成力与三元性本质的变化; 定位、动作、母乳喂养护理 韵律涂油、布敷、糊药、泡浴 5. 专业精神、合作、病患权利与研究 40 人智学助产学的研究方法 与其他医疗与社会工作者的合作 治疗关系，共同决策 心理健康与内在发展的团队和自我照护 指导下的诊疗 150 专题工作 70 总时数 730 接受人智药学专业培训的药师： 主题 时数 1. 对人与自然界的人智学理解 对质素的理解：四个元素，自然界的四个领域（植物，矿物，动物，人），宇宙力量，三原则，以太力的类型 50 人智学对人的理解 25 2. 人智学对健康与疾病的理解 健康与疾病，治疗的原则，人智学治疗方法 25 3. 人智药学的具体学习成果 人智学药物的备制与制药过程：温热的步骤，节律过程，势能化，金属制备 ，植培化金属，药物复方，器 官制剂，剂型 105 人智药学对常见病症的适应症。 对个人轻症的建议。 适当的使用，副作用，禁忌症 80 BD农法与药用植物、营养与健康 20 4. 专业精神、合作、药品监管和研究 不同国家对人智学药物和其他整合医学药品的监管。 药物安全监视。 人智学药物的研究与开发。 人 智医学与其他整合医学系统的比较。 50 自然界中的实践观察，歌德观察法练习 45 指导下的诊疗 100 专题工作 100 总时数 600 32 接受人智学牙医学专业培训的牙医师： 主题 时数 1. 对人与自然界的人智学理解 60 2. 对健康与疾病的人智学理解 60 3. 人智学牙医的具体学习成果 130 人智学与整合牙医的概念与实践 了解并使用人智学与其他整合医学药品，包括其副作用与禁忌症。 优律思美治疗，人智学艺术治疗（ 着重在言说治疗），人智学身体治疗与营养咨询 4. 专业精神、合作、病患权利、公共卫生 50 牙医学与齿颛矫正学和教育的关系，包括华德福教育 公共卫生与健康促进，以利提升健康的营养与适当口腔卫生 医学─灵性发展的人智学道路（基础知识、锻炼、冥想） 基于人是灵性的与发展中的存有的概念，与病人共同决策 指导下的诊疗 100 专题工作和准备三份病例报告 100 总时数 500 接受人智学心理治疗专业培训的心理治疗师 主题 时数 1. 对人与自然界的人智学理解 100 2. 对健康与疾病的人智学理解 儿童与成人期的发病机制与病理学──发展障碍 100 心理障碍的病理成因与生理功能的失衡与瓦解的关系 100 3. 人智学心理治疗的具体学习成果 心理治疗工具与心理治疗方法中的跨专业性，包括适应症与禁忌症 230 4. 专业精神、合作、病患权利与研究 70 指导下的诊疗、病例发表、校际互访与研究小组 150 个人指导与督导，跨专业督导小组 100 准备三份书面病例报告和一个书面专题 150 总时数 1000 33 优律思美治疗师： 主题 时数 1. 一般医学知识，包括科学方法与医学基础知识（一般性优律思美培训已涵盖基本解剖学、胚胎学、 生理学）： 300 人类有机体的发育、形态与功能 解剖学与生理学 疾病、精神病、心身疾病与发展障碍 病史和诊断 卫生、急救 2. 对健康与疾病的人智学理解： 100 对健康与疾病的人智学理解（一般性优律思美培训中已涵盖对人与自然界的人智学理解） 3. 优律思美治疗的学习成果： 550 学习优律思美治疗的动作与实践 优律思美治疗实践的基本知识 优律思美治疗在主要疾病领域的应用，包括安全注意事项与禁忌症 治疗过程，记录与评估 4. 专业精神、合作、病患权利与研究 ： 100 方法学基础 沟通、冲突管理、治疗师的专业规章与法律、社会能力 专业合作、质量 实习：观察和指导下的诊疗 400 专题工作 350 总时数 18009 人智学艺术治疗师： 主题 时数 1. 一般医学知识，包括医学与心理学的科学方法和基础知识： 350 人有机体的发育、形态与功能 解剖学与生理学 人的发展、教育与心理学 疾病、精神病、心身疾病与发展障碍 卫生、急救 2. 对人与自然界的人智学理解 80 3. 对健康与疾病的人智学理解 80 4. 人智学艺术治疗的具体学习成果： 1750 艺术治疗实践所需的基本艺术能力 在治疗上使用艺术过程，观察适应症与禁忌症 一般观察与评估程序，计划治疗，治疗性目标 9 除一般性优律思美治疗（参与类别第一类）培训以外的培训时间 34 主题 时数 5. 专业精神、合作、病患权利与研究 90 专业行为、谈话技巧、冲突管理、反思与督导。 专业实践的法律背景：专业地位、病患权利。 人智学艺术治疗的创新与研究 指导下的诊疗 500 专题工作 150 总时数 3000 人智学身体治疗师： 主题 时数 1. 对人与自然界的人智学理解： 55 2. 对健康与疾病的人智学理解 55 3. 人智学身体治疗的具体成果： 525 对个体的评估与治疗计划 对一种身体治疗法的原则与实践，包含观察安全问题与禁忌症：律动按摩疗法; 油分散浴疗法; 培舍按 摩疗法（Simeon Pressel）与空间动力学，以及歌德馆医学部认可的其他疗法 4. 专业精神、合作、病患权利与研究 65 医学-灵性发展的人智学道路 治疗关系 跨专业的团队合作 病患安全，处理医疗事故与投诉 研究方法与撰写病例报告 指导下的诊疗 200 专题工作 100 总时数 1000 35 各专业人智医学培训时间分配 专业 总时数 一般医学知 识，包括科 学方法与 医学基础 知识 对人与自然、健 康与疾病的人 智学理解 治疗性专业的具体学习成果 专业精神、 合作、病患 权利与研究治疗形式的概 念与诊疗 指导下的诊 疗与专题 工作 医师 1000 必修 250 160 500 90 护理师 730 必修 140 330 220 40 助产士 730 必修 120 350 220 40 药师 600 必修 100 205 245 50 牙医 500 必修 120 130 200 50 心理治疗师 1000 必修 300 230 400 70 优律思美治疗师 1800 a 300 100 550 750 100 人智学艺术治疗师 3000 350 160 1750 650 90 人智学身体治疗师 1000 必修 110 525 300 65 a 在一般性优律思美治疗培训期间的额外培训时数 36 附件2. 参加工作小组会议的人 员，2018年12月15-17日 非洲地区 Anna Medeleine Muller，南非Kwelera国际人智医学学士后培训的培训主持人 美洲地区 Adam Blanning ，美国人智医学协会医师培训课程培训主任 Elizabeth Sustick ，美国北美人智学护理协会副主席 Iracema de Almeida Benevides，巴西人智医学协会主席 Iva Lloyd，加拿大世界自然疗法联合会主席 Paulo R.S. Rocha，巴西卫生部初级医疗照护部门，传统、辅助与整合医学国家政策 东地中海地区 Michel Daher，黎巴嫩癌症协会主席; 黎巴嫩安宁照护国家委员会副主席 欧洲地区 Thomas Breitkreuz，德国人智医学协会国际联合会主席 Matthias Girke，瑞士歌德馆灵性科学学院医学部部长 Kirstin Kaiser，瑞士多纳赫欧洲人智学艺术疗法学院，语言艺术和语言治疗的讲师 Denis Koshechkin，俄罗斯联邦圣彼得堡，国家杜马医疗照护委员会，辅助医学专家 Elma Pressel， 瑞士国际人智医学协调会，人智学身体疗法的国际协调员 Henrik Szőke，匈牙利佩奇大学健康科学学院辅助与替代医学系代理主任 37 Kristian Schneider，瑞士歌德馆医学部优律思美治疗研究与培训国际协调会 Tido von Schoen-Angerer，瑞士Fribourg州立医院儿科部 东南亚地区 Ishwar Basavaraddi，印度AYUSH部Morarji Desai国家瑜伽研究所，世界卫生组织传统医学合作中心主任 Abhijit Chattopadhyay，印度AYUSH部国家顺势疗法研究所所长 Kaewthaweesab Kan-anek，泰国公共卫生部泰国传统与辅助医学部顾问。 西太平洋地区 Dyanan Puvanandran，马来西亚卫生部传统与辅助医学委员会秘书 Jing-Jing Wang，中国中医科学院针灸研究所疼痛管理部主任 德国柏林Havelhoehe医院地方秘书处 Ursula Bruckmann Harald Matthes 日内瓦世界卫生组织传统、辅助与整合医学服务提供与安全秘书处 Aditi Bana，技术官员 Qin Liu，技术官员 38 附件3. 2020年11月10-11日线上 协商参与者 美洲地区 Adam Blanning，美国人智医学协会医师培训课程培训主任 Iracema de Almeida Benevides， 巴西人智医学协会主席 欧洲地区 Elma Pressel，德国歌德馆灵性科学学院医学部，人智学身体治疗协调员 Rolf Heine，德国人智学护理协会国际理事会主席 Thomas Breitkreuz，德国国际人智医学协会理事会主席 Georg Soldner，瑞士歌德馆灵性科学学院医学部副部长 Tido von Schoen-Angerer，瑞士Fribourg州立医院儿科部 瑞士日内瓦世界卫生组织秘书处，传统、辅助与整合医学，健康整合服务部 Qi Zhang，负责人 Aditi Sharan，顾问

42 Introduction Henrik Szőke for IVAA Rue du Trône 194 B-1050, Bruxelles, Belgium ESTÁNDARES DE LA OMS PARA LA FORMACIÓN EN MEDICINA ANTROPOSÓFICA 978-9-46477-072-8 9 789464 770728IVAA Rue du Trône 194 B-1050, Bruxelles, Belgium 世界卫生组织 人智医学 培训 基准

Henrik Szőke for IVAA Rue du Trône 194 B-1050, Bruxelles, Belgium CRITÉRIOS (BENCHMARKS) DA OMS PARA FORMAÇÃO EM MEDICINA ANTROPOSÓFICA

CRITÉRIOS (BENCHMARKS) DA OMS PARA FORMAÇÃO EM MEDICINA ANTROPOSÓFICA Critérios da OMS para formação em medicina antroposófica ISBN 9789464787436 (versão eletrônica) ISBN 9789464787429 (versão impressa) © Federação Internacional das Associações Médicas Antroposóficas (IVAA) 2023 Esta tradução não foi criada pela Organização Mundial da Saúde (OMS). A OMS não é responsável pelo conteúdo ou pela precisão desta tradução. A edição original em inglês WHO benchmarks for training in anthroposophic medicine (Critérios da OMS para formação em medicina antroposófica). Genebra: Organização Mundial da Saúde; 2023. Licença: CC BY-NC-SA 3.0 IGO deve ser considerada a edição obrigatória e autêntica. Este trabalho traduzido está disponível sob a licença Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 (CC BY- NC-SA 3.0; https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/3.0). Sob os termos dessa licença, você pode copiar, redistribuir e adaptar a obra para fins não comerciais, desde que a obra seja devidamente citada, conforme indicado abaixo. Em qualquer uso deste trabalho, não deve haver nenhuma sugestão de que a OMS endossa qualquer organização, produtos ou serviços específicos. O uso do logotipo da OMS não é permitido. Se você adaptar a obra, deverá licenciar seu trabalho sob a mesma licença Creative Commons ou equivalente. Se você criar uma tradução desta obra, deverá acrescentar a seguinte isenção de responsabilidade juntamente com a citação sugerida: "Esta tradução não foi criada pela Organização Mundial da Saúde (OMS). A OMS não é responsável pelo conteúdo ou pela precisão desta tradução. A edição original em inglês será a edição obrigatória e autêntica". Qualquer mediação relacionada a disputas decorrentes da licença deverá ser conduzida de acordo com as regras de mediação da Organização Mundial da Propriedade Intelectual (http://www.wipo.int/amc/en/mediation/rules/). Citação sugerida. WHO benchmarks for training in anthroposophic medicine (Critérios da OMS para formação em medicina antroposófica). IVAA; 2023. Licença: CC BY-NC-SA 3.0. Dados de Catalogação-na-Publicação (CIP). Os dados de CIP estão disponíveis em http://apps.who.int/iris. Vendas, direitos e licenciamento. Para comprar publicações da OMS, consulte http://apps.who.int/bookorders. Para enviar solicitações de uso comercial e consultas sobre direitos e licenciamento, consulte https://www.who.int/copyright para a versão em inglês, entre em contato com contact@ivaa.info para as traduções. Materiais de terceiros. Se desejar reutilizar material deste trabalho que seja atribuído a terceiros, como tabelas, figuras ou imagens, é sua responsabilidade determinar se é necessária permissão para essa reutilização e obter permissão do detentor dos direitos autorais. O risco de reclamações resultantes da violação de qualquer componente de propriedade de terceiros no trabalho é de responsabilidade exclusiva do usuário. Isenções gerais de responsabilidade. As designações empregadas e a apresentação do material nesta publicação não im- plicam a expressão de qualquer opinião por parte da OMS com relação à situação legal de qualquer país, território, cidade ou área ou de suas autoridades, ou com relação à delimitação de suas fronteiras ou limites. As linhas pontilhadas e tracejadas nos mapas representam linhas fronteiriças aproximadas para as quais pode ainda não haver total concordância. A menção de empresas específicas ou de produtos de determinados fabricantes não implica que eles sejam endossados ou recomendados pela OMS em detrimento de outros de natureza semelhante que não são mencionados. Com exceção de erros e omissões, os nomes de produtos patenteados são diferenciados por letras iniciais maiúsculas. Este material foi desenvolvido como uma ferramenta para padronizar a formação em medicina antroposófica. Todas as precauções razoáveis foram tomadas pela OMS para verificar as informações contidas nesta publicação. No entanto, o ma- terial publicado está sendo distribuído sem qualquer tipo de garantia, expressa ou implícita. A publicação do material pela OMS não implica qualquer endosso, certificação, garantia de adequação ou recomendação, expressa ou implícita, pela OMS da medicina antroposófica, sua eficácia ou segurança, e não implica preferência sobre qualquer outra prática médica. A responsabilidade pela interpretação e uso do material é do leitor. Em nenhum caso a OMS será responsabilizada por danos decorrentes de seu uso. Design por Inis Communication. iii Conteúdos Apresentação . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .iv Prefácio . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . v Agradecimentos . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .vi Glossário . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .vii Introdução . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .ix 1 Informações gerais . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1 2 Formação em medicina antroposófica . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 5 2.1 Informações gerais sobre a formação em medicina antroposófica . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .5 2.2 Profissional da medicina com formação especializada em medicina antroposófica . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .6 2.3 Formação de outros profissionais da medicina antroposófica . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .8 2.4 Formação de terapeutas antroposóficos . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 16 3 Temas de segurança . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 23 3.1 Precauções gerais e contraindicações para o uso de medicamentos antroposóficos . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 23 3.2 Segurança do paciente, precauções gerais e contraindicações da prática terapêutica antroposófica . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 24 Referências . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 25 Bibliografia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 27 Anexo 1. Exemplo de currículo e distribuição das horas de formação . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 28 Anexo 2. Participantes da reunião do grupo de trabalho, 15 a 17 de dezembro de 2018 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 36 Anexo 3. Participantes da consulta online, 10 a 11 de novembro de 2020 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 38 iv Apresentação A Organização Mundial da Saúde (OMS) está implementando o 13º Programa Geral de Trabalho 2019-2023 para apoiar os países a alcançar todos os Objetivos de Desenvolvimento Sustentável (ODS) relacionados à saúde. O Programa está estruturado em torno de três prioridades estratégicas interligadas: alcançar cobertura universal de saúde, abordar emergências em saúde e promover populações mais saudáveis. Essas prioridades estratégicas são sustentadas por três mudanças estra- tégicas: fortalecer a liderança, alcançar maior impacto na saúde pública em cada país e direcionar os bens públicos globais para alcançar resultados de impacto. A medicina tradicional sempre desempenhou um papel importante no trabalho coletivo da OMS. A Declaração de Astana, o compromisso renovado com a Declaração de Alma-Ata sobre a cobertura universal de saúde e os Objetivos de Desenvolvimento Sustentável reafirmam o papel da medicina tradicional no fortalecimento da atenção primária em saúde, que é um pilar central dos sistemas de saúde, em busca da saúde para todos. Isso também se reflete no Relatório Global da OMS de 2019 sobre Medicina Tradicional e Complementar, no qual 88% dos Estados Membros relataram o uso de medicina tradicional e complementar na assistência à saúde. Tendo em vista a crescente importância da medicina tradicional nos cuidados de saúde nos níveis nacional e global, a OMS e seus Estados Membros estão buscando maneiras de integrar aos siste- mas de saúde nacionais ou regionais, conforme apropriado, cuidados em saúde com abordagens tradicionais e complementares que sejam seguros e baseados em evidências, a fim de cumprir seu compromisso com a Declaração Política da Reunião de Alto Nível sobre Cobertura Universal de Saúde. A OMS oferece orientação política e técnica aos Estados Membros e promove o uso seguro e eficaz da medicina tradicional e complementar por meio da regulamentação apropriada de produtos, práticas e profissionais desse campo. Além disso, apoia os Estados Membros na inclusão da medicina tradi- cional e complementar nos cuidados de saúde centrados nas pessoas como meio para implementar a Estratégia de Medicina Tradicional da OMS 2014-2023. O principal papel da OMS é estabelecer normas e critérios. O trabalho normativo é uma necessidade estabelecida e pode se traduzir em impacto real, nos países, por meio da implantação de políticas adequadas. O objetivo deste conjunto de Critérios (Benchmarks) para vários sistemas e intervenções em Medicina Tradicional, Complementar e Integrativa é fornecer uma referência para avaliar os serviços e profissionais no campo. Tenho o prazer de apresentar este documento aos formuladores de políticas, profissionais de saúde e ao público em geral. Acredito firmemente que o mesmo servirá ao seu propósito. Anshu Banerjee Diretor Geral Assistente a.i. Divisão de Cobertura Universal de Saúde / Curso de Vida (UHL) Organização Mundial da Saúde v Prefácio Os serviços integrados de saúde são essenciais para implementar o 13º Programa Geral de Trabalho da OMS 2019-2023 para apoiar os países a alcançar a cobertura universal de saúde e alcançar todos os Objetivos de Desenvolvimento Sustentável (ODS) relacionados à saúde. A missão do Departamento de Serviços Integrados de Saúde é acelerar o acesso equitativo a serviços de saúde de alta qualidade, integrados e centrados na pessoa, que possam ser monitorados e avaliados. A OMS tem como missão fornecer orientação normativa independente. Os documentos técnicos pro- duzidos cobrem uma ampla gama de assuntos de saúde pública global, incluindo normas e critérios. O principal papel do Departamento de Serviços Integrados de Saúde é, portanto, gerar e produzir bens globais relevantes, que são impulsionados pelas necessidades dos países e têm um impacto tangível ao nível do território nacional. Desde 2018, quando 88% dos Estados Membros da OMS declararam o uso de medicina tradicional e complementar, o apoio da OMS para a avaliação de sua segurança, qualidade e eficácia tem sido continuamente mantido como relevante, conforme indicado no Relatório Global da OMS de 2019 sobre Medicina Tradicional e Complementar. A OMS prioriza produtos normativos após uma avaliação da demanda. Para responder às necessidades crescentes e garantir o impacto no âmbito local de cada país, esta série de Critérios (Benchmarks) abrange os principais sistemas e intervenções da Medicina Tradicional, Complementar e Integrativa de acordo com normas e critérios para a formação e prática. A OMS não apenas avalia a qualidade desses produtos normativos, mas também aprimora os sistemas e planos de monitoramento e avaliação. Tenho o prazer de apresentar esta série de padrões e convidá-lo a se juntar a nós para medir e do- cumentar seu impacto. Rudi Eggers Diretor Departamento de Serviços Integrados de Saúde Organização Mundial de Saúde vi Agradecimentos A Organização Mundial da Saúde (OMS) gentilmente agradece às várias pessoas e organizações que contribuíram para a elaboração deste documento (ver Anexos 2 e 3). A OMS agradece a Tido von Schoen-Angerer e Iracema de Almeida Benevides, que contribuíram ativa e diligentemente para a preparação e edição do documento. Agradecemos a Erik Baars e Noortje van Steenbergen por contribuir com o processo de revisão de evidências. A OMS agradece a todos os especialistas que forneceram comentários e sugestões valiosas durante a reunião do grupo de trabalho, o processo de revisão por pares e as consultas. Agradecimentos especiais aos colegas da OMS, Irina Papieva, da Patient Safety, Fumihito Takanashi, da Pharmacovigilance, Siobhan Fitzpatrick, da Health Workforce Policy and Standards, e Eduard Markov, da Compliance, Risk Management and Ethics, por revisar o documento e fornecer sugestões valiosas e relevantes. Qi Zhang e Aditi Sharan realizaram o trabalho de revisão sob a supervisão de Rudi Eggers. Agradece- mos aos colegas da equipe da sede da OMS para a Medicina Tradicional, Complementar e Integrativa, Aditi Bana, Liu Qin, Duke Gyamerah e Elmira Burmina por seu apoio técnico, administrativo e logístico. A OMS agradece o apoio financeiro da Federação Internacional de Associações Médicas Antroposófi- cas (Suíça) para o desenvolvimento deste documento de Critérios. A Federação Internacional de Asso- ciações Médicas Antroposóficas não possui envolvimento na coordenação, execução ou acreditação de formações em medicina antroposófica. A OMS expressa sua gratidão ao Hospital Havelhoehe em Berlim, Alemanha, por sediar acura reunião do grupo de trabalho da OMS em dezembro de 2018. vii Glossário Alma (na compreensão antroposófica): Refere-se à dimensão em que o ser humano relaciona as coi- sas com seu próprio ser e espaço interior, por meio da qual experimenta prazer e desprazer, desejo e aversão, alegria e tristeza, além de outros sentimentos e pensamentos. A alma, no entendimento antroposófico, está intimamente relacionada com a organização astral e tem sua origem nesse âmbito. Ciência goethiana (Goethianismo) e método de observação: uma abordagem científica e fenomeno- lógica da observação baseada na obra do escritor e cientista alemão Johann Wolfgang von Goethe e sistematizada por Rudolf Steiner. Ao deixar que os fenômenos falem por si mesmos através de diferentes métodos de observação, as relações funcionais tornam-se visíveis, de modo que os fenô- menos complexos possam ser compreendidos em termos de um fenômeno arquetípico mais simples e irredutível. Corpo vital: Aspecto do corpo em que a organização etérica atua dentro da organização física de uma planta, animal ou ser humano. Doze Sentidos: De acordo com o ponto de vista antroposófico, a percepção sensorial é categorizada em 12 modalidades principais: tato, vital, movimento, equilíbrio, olfato, paladar, visão, temperatura/ calor, audição, fala/linguagem, pensamento e sentido da individualidade interior ("eu") do outro ser humano. Espírito (na compreensão antroposófica): Refere-se à dimensão que se manifesta no ser humano quan- do se concentra na natureza espiritual das coisas. O espírito do ser humano é seu núcleo imperecível. Natureza trimembrada do organismo humano: Polaridade funcional entre os processos catabólicos necessários para o surgimento da consciência (sistema neurossensorial) e os processos regenerati- vos anabólicos (sistema metabólico-motor), que são mantidos em equilíbrio por processos rítmicos (sistema rítmico). Forças formativas do ser humano: Quatro sistemas de forças que intervêm na aparência, na forma, na estrutura, na função e na organização dos minerais, das plantas, dos animais e dos seres humanos, que existem além das interações físico-químicas. A composição dinâmica dos quatro sistemas de forças formativas (Wesensglieder em alemão) constitui o ser humano: organização física (forças formativas físicas), organização etérica (forças formativas vitais), organização astral (forças formativas anímicas ou da alma) e organização do Eu (forças formativas do espírito humano). Organização astral: Sistema de forças formativas por trás do surgimento da consciência, sentimentos e instintos, bem como movimento, respiração e outras funções corporais, tanto em animais como em humanos. É uma das quatro forças formativas do ser humano. Organização do calor: Resume os diferentes aspectos do aquecimento e do calor no ser humano como uma unidade autorregulada: calor e distribuição do calor no corpo, termossensibilidade e sensação de calor físico e emocional. É considerado intimamente relacionado com a organização "eu", que também a controla. Organização do "Eu": Sistema de forças do espírito humano, o "Eu" (ou ego), que fornece a capacidade de verticalidade, pensamento, percepção interior, autorreflexão, liberdade, moralidade e desenvol- vimento da arte e da cultura, bem como a sua expressão e capacidade integradora na organização do calor humano e outras funções corporais. É uma das quatro forças formativas do ser humano. viii Organização Etérica: Sistema de forças formativas vitais que moldam o corpo físico e mantêm a integração das substâncias materiais nos organismos vivos, como plantas, animais ou humanos. A organização etérica é considerada responsável pelo crescimento e regeneração, sendo essencial para restaurar a saúde. É uma das quatro forças formativas do ser humano. Organização física: O corpo físico em sua forma humana diferenciada, composto de matéria física e interações físico-químicas. A forma e as funções do corpo físico são organizadas pelas forças formati- vas, principalmente pela organização etérica. A organização física é uma das quatro forças formativas do ser humano. Sete processos vitais: Na visão antroposófica podem-se distinguir sete processos relacionados à vida: respiração, aquecimento, nutrição, separação/diferenciação, manutenção, crescimento e reprodução. Sistema metabólico-motor: Refere-se ao sistema digestivo no sentido mais amplo, aos órgãos abdomi- nais internos e ao sistema musculoesquelético, bem como aos processos relacionados ao movimento, metabolismo, regeneração, reprodução e vontade. É um dos componentes da natureza trimembrada do organismo humano. Sistema neurossensorial: Refere-se à dinâmica que prevalece no sistema nervoso e sensorial, mas que também é encontrada em todos os processos relacionados à forma, estrutura, atividade catabólica, de consciência e pensamento. É um dos componentes da natureza trimembrada do organismo humano. Sistema rítmico: Refere-se a todos os processos e funções rítmicas da vida humana, particularmente o sistema circulatório e respiratório, que também está ligado à esfera do sentir. Os processos rítmicos permitem a mediação entre as polaridades do sistema neurossensorial e do sistema metabólico-motor. É um dos componentes da natureza trimembrada do organismo humano. Tria principia: Expressão latina para o antigo conceito dos três princípios (sal, enxofre e mercúrio) descrito por Paracelso (1493-1541). Os três princípios refletem processos em vez de substâncias: o processo de sal (estrutura), o processo de enxofre (dissolução) e o processo de mercúrio (fluxo har- mônico). Este conceito é desenvolvido e ampliado na medicina antroposófica. ix Introdução Por que desenvolver esses critérios? A medicina antroposófica (MA) é uma forma de medicina tradicional, complementar e integrativa (TCI) que se originou na Europa e vem ganhando crescente popularidade no âmbito internacional. É desenvolvida de forma integrada à medicina convencional de forma ambulatorial e hospitalar. À medida que mais países estabelecem políticas e estruturas regulatórias para a prática de aborda- gens de TCI, os formuladores de políticas precisam de informações para tomar decisões, incluindo avaliações da qualidade dessas práticas, dificuldades e formas pelas quais elas podem ser compreen- didas. A OMS estabeleceu critérios (Benchmarks) para a formação em várias disciplinas e abordagens terapêuticas do campo da TCI, incluindo acupuntura, Ayurveda, naturopatia, osteopatia, MTC, Tuiná e medicina Unani. Estes são os primeiros critérios para a formação em MA. Este documento reflete o que a comunidade de MA considera ser os requisitos mínimos para a formação de profissionais que atuam com qualquer uma das disciplinas de MA, a fim de garantir a proteção do consumidor e a segurança do paciente, incluindo garantia de qualidade e aplicação correta de forma a assegurar a efetividade da MA. Os critérios contribuirão para estabelecer um conjunto de referência em MA para os países. Como esses critérios foram elaborados? A elaboração deste documento seguiu metodologia definida pela OMS para o desenvolvimento de critérios (Benchmarks) para a formação em Medicina Tradicional, Complementar e Integrativa. A OMS estabeleceu o plano e o escopo do trabalho a ser desenvolvido. Uma revisão dos documentos e publi- cações relativas às formações em MA existentes foi realizada para identificar lacunas no conhecimento. O processo teve início em 2017 quando as organizações profissionais de referência para cada uma das disciplinas do sistema da medicina antroposófica no âmbito internacional foram solicitadas a compartilhar os currículos internacionais das suas formações. Foram reunidos 17 documentos in- ternacionais de formação, correspondendo a currículos de pós-graduação, abrangendo sete das nove disciplinas (para parteiras e dentistas apenas estavam disponíveis documentos de formação nacionais). 12 documentos foram incluídos para revisão e cinco foram excluídos. Foi avaliado se os documentos contemplavam 11 elementos necessários para a elaboração deste documento: definição da disciplina de MA; requisitos de admissão; componentes da formação; objetivos de aprendizagem relativos a conhecimentos, conceitos e teorias; objetivos de aprendizagem relativos à competência e prática clínica; critérios de graduação; duração da formação; metodologia de ensino; conteúdos em profissionalismo, colaboração, direitos do paciente e pesquisa; segurança e currículo com a dis- tribuição das horas de formação. Para quatro das disciplinas, os trabalhos abrangeram pelo menos nove itens; para os outros três, os documentos cobriam seis ou menos itens. Em todos os casos, a clareza dos documentos foi avaliada. Em segundo lugar, uma revisão de escopo foi realizada usando os bancos de dados Pubmed, Medline, Biblioteca Cochrane, revistas SAGE, Wiley Online, CINAHL, PsycInfo e Anthromedics/Der Merkurstab para obter publicações entre janeiro de 2012 e abril de 2022. As categorias dos termos de pesquisa (especificados para as várias bases de dados) foram os seguintes: antroposófica (medicina), disci- plinas/terapias antroposóficas, educação/formação. Os idiomas incluídos foram inglês, alemão e x holandês. Dois pesquisadores realizaram a seleção do estudo de forma independente. Resultados: 1080 publicações foram identificadas, 452 duplicatas foram eliminadas, 619 foram descartadas e 9 (1,2,3,4,5,6,7,8,9) foram incluídas. A qualidade das publicações não foi avaliada. Oito diferentes programas de formação foram descritos. Todos os programas descritos eram para médicos, um pro- grama foi concebido para ser ministrado durante um curso de medicina e um incluía, também, ou- tras disciplinas da MA. As publicações incluídas descrevem, pelo menos parcialmente, dez dos onze elementos necessários para a elaboração do documento da formação dos médicos antroposóficos. Três elementos não haviam sido previamente identificados durante a revisão dos documentos de formação internacional. Para dar início à elaboração do documento de critérios de referência para a formação em MA, a OMS e os especialistas designados para elaboração da versão preliminar contataram as organizações profis- sionais internacionais de cada uma das disciplinas de MA para solicitar esclarecimentos, informações adicionais e modificações nos documentos de formação apresentados, conforme necessário, para garantir a clareza e integridade dos elementos exigidos. Após um processo iterativo entre a OMS, os especialistas para a elaboração do documento e os representantes das disciplinas de MA, chegou-se ao consenso do texto sobre a formação e um modelo de currículo para cada disciplina de MA, que foram incluídos na primeira versão do documento. A primeira versão do documento foi apresentada para discussão em uma reunião com um grupo de trabalho selecionado. Um total de 24 especialistas de 13 países nas 6 regiões da OMS participaram da reunião do grupo de trabalho, com experiência em desenvolvimento de políticas, regulamenta- ção, educação de profissionais de saúde, formação internacional e prática clínica. Após três dias de discussão sobre o escopo, estrutura e conteúdo do documento, a reunião chegou a um consenso e apresentou sugestões para a segunda versão. O segundo rascunho foi compartilhado com um grupo maior de especialistas globais para revisão por pares e revisado após comentários de 28 especialistas. Uma segunda revisão global por pares foi realizada e o rascunho foi revisado novamente com base nos comentários de 60 especialistas. O documento atualizado foi submetido a uma consulta com a presença de sete especialistas, que revisaram o progresso desde a reunião do grupo de trabalho e revisões por pares. Os resultados e recomendações da revisão de escopo foram consideradas e abordadas, conforme apropriado, no documento final. O trabalho da OMS em questões de saúde global requer a assistência de atores externos cuja expe- riência pode envolver interesses específicos. Para garantir o mais alto nível de integridade e confiança pública, foram recolhidos formulários de Declaração de Interesse de todos os colaboradores externos. Os interesses declarados dos colaboradores externos foram analisados e avaliados quanto à relevância e importância, sendo convidados a participar da reunião ou atividade apenas especialistas que não tivessem interesses relevantes ou significativos, de acordo com a política de Declaração de Interesses. Qual a abrangência desses critérios? O documento está estruturado em três seções: ‚ informações gerais: resumo do desenvolvimento e conceitos fundamentais da MA; ‚ formação em medicina antroposófica: objetivos de aprendizagem necessários para cada com- ponente de cada uma das disciplinas da MA; xi ‚ questões de segurança: precauções gerais e contraindicações em relação ao uso de medica- mentos antroposóficos e à prática da medicina e terapias antroposóficas. Estas três seções constituem um conjunto completo de critérios para a formação em MA. Para quem são esses critérios? Ao estabelecer normas e critérios, este documento apresenta os requisitos mínimos de formação para profissionais de saúde atuarem nas diferentes disciplinas da MA descritas. É uma referência útil que permite comparar e avaliar como a prática está na realidade, beneficiando os formuladores de políticas, profissionais de saúde, formadores e o público em geral. Kim Sungchol Dirigente, Unidade de Medicina Tradicional, Complementar e Integrativa Departamento de Serviços Integrados de Saúde Organização Mundial de Saúde

1 1 Informações gerais Definição A MA é um sistema médico integrativo que amplia a medicina convencional com os métodos cogniti- vos e as bases da antroposofia. A MA atua sobre as interações do corpo vital, da alma e do espírito, de acordo com a biografia e o contexto social e ambiental de cada pessoa. Além disso, inclui tratamen- tos e terapias para ativar recursos internos de autorregularão da saúde por meio de medicamentos, cuidados de enfermagem, aconselhamento, psicoterapia, terapias artísticas, movimento e terapias corporais de base antroposófica. História Os princípios da MA foram estabelecidos pelo filósofo austríaco Rudolf Steiner (1861–1925) e pela médica holandesa Ita Wegman (1876–1943) (10,11). A Tabela 1 mostra um resumo do desenvolvi- mento da medicina antroposófica. Tabela 1. Linha do tempo da medicina antroposófica. 1920-1925 Fundação da Medicina Antroposófica 1920 - Primeiro de vários cursos antroposóficos para médicos 1921 - Criação de pequenos hospitais antroposóficos na Alemanha e na Suíça 1921 - Desenvolvimento de práticas antroposóficas de enfermagem e massagem rítmica 1921 - Produção dos primeiros medicamentos segundo princípios antroposóficos 1921 - Início da euritmia terapêutica 1924 – Início da educação terapêutica e terapia social antroposófica para indivíduos com problemas de desenvolvimento 1925 - Primeiro livro texto, Elementos Fundamentais Para Uma Ampliação da Arte de Curar (11), publicado por Steiner e Wegman 1925-2000 Desenvolvimento e expansão Desenvolvimento de outras disciplinas e terapias da MA. Ampliação da gama de me- dicamentos antroposóficos. Desenvolvimento de pesquisa básica e clínica. 1939 - Movimento Camphill para pessoas com dificuldades de desenvolvimento fun- dado na Escócia, que mais tarde se difundiu para 65 países Décadas de 1960-1990 - Fundação de hospitais onde a MA é integrada à medicina convencional na Alemanha, Itália, Suíça, Suécia e Reino Unido 1976 – Publicação da Lei alemã “German Medicine Act” de 1976 (Arzneimittelgesetz) que reconhece "sistemas terapêuticos especiais", inclui a MA, e começa a regular os medicamentos antroposóficos 1983 - A Universidade de Witten/Herdecke (Alemanha) é fundada a partir do Hospi- tal Integrativo Antroposófico Herdecke 2000 - Presente Academização e inte- gração aos sistemas de saúde Expansão da formação em MA em todos os continentes: África, Américas, Ásia, Australásia e Europa Oriental Coordenação internacional e declarações de consenso sobre boas práticas, formação e pesquisa Cátedras MA em universidades na Alemanha, Brasil, Holanda e Suíça; inclusão da formação em MA em várias universidades ao redor do mundo Número crescente de estudos e publicações científicas sobre MA Países incluem MA em seus sistemas nacionais de saúde; por exemplo, Brasil e Suíça 2 Atualmente, a MA é praticada em centros de atenção primária, secundária e terciária, incluindo clíni- cas individuais e multidisciplinares, centros de reabilitação, lares de idosos, serviços comunitários de enfermagem e asilos até hospitais antroposóficos, hospitais públicos e centros médicos universitários. (12,13). A abordagem da MA é aplicada de forma integrada com a medicina ocidental convencional e é utilizada em conjunto com quase todas as especialidades médicas, incluindo medicina interna, medicina de família, oncologia, pediatria, psiquiatria, ginecologia e obstetrícia e dermatologia. Compreensão antroposófica do ser humano e da natureza A Antroposofia descreve como as capacidades podem ser desenvolvidas desde um simples nível sen- sorial até níveis superiores de percepção por meio da observação empírica das características físicas e espirituais dos seres humanos e da natureza. Steiner via a ciência espiritual antroposófica como a aplicação de métodos científicos no reino da realidade não sensorial e um consequente desenvol- vimento do pensamento ocidental, em particular da filosofia de Platão e Aristóteles e do idealismo alemão representado por Goethe, Schiller, Fichte, Hegel e Schelling (13,14). Conceitos fundamentais na compreensão do ser humano A compreensão do ser humano segundo a antroposofia se baseia nos princípios das quatro forças formativas e na natureza trimembrada do ser humano. As quatro forças formativas do ser humano Além dos mecanismos bioquímicos moleculares atuantes na natureza, a antroposofia descreve forças de ordem superior que constituem as chamadas forças formativas ou membros organizacionais do ser humano (Wesensglieder em alemão) (13,14). Essas forças formativas são compreendidas por meio de aprimoramento da percepção e da prática. Os conceitos são aplicados de acordo com as observações e sugestões de Steiner e foram complementados por outros estudiosos (14,15). Quatro forças formativas são observadas no ser humano (Tabela 2). Os termos incluídos neste do- cumento são aqueles tradicionalmente usados por Steiner e devem ser entendidos em seu contexto histórico (consulte a Bibliografia para uma descrição completa): 1. Organização física: É o corpo humano físico, composto de matéria física e interações físico-quí- micas. 2. Organização etérica (forças formativas vitais): Sistema de forças superiores que moldam o corpo físico e mantêm a integração das substâncias materiais nos organismos vivos, como plantas, animais ou humanos. A organização etérica é responsável pelo crescimento e regeneração e é essencial para restaurar a saúde. 3. Organização astral (forças formativas da alma): Nível superior de organização e sistema de forças acima da organização etérica que permite o surgimento da consciência, sentimentos, instintos, bem como movimento, respiração e outras funções corporais em animais e seres humanos. Essas funções surgem à medida que a organização astral toma forma na organização etérica e daí na organização física. 4. Organização do "eu" (forças formativas do espírito humano): O "Eu" proporciona a capacidade de pensamento, autoconsciência, introspecção, liberdade e desenvolvimento da arte e da cultura. Além do "Eu" consciente, a organização do "Eu" atua como um sistema de ordem superior no organismo humano, notadamente por meio da organização do calor, integridade física e emo- cional e estreitas interconexões com o sistema sanguíneo. Essas funções surgem à medida que a organização do "Eu" toma forma na organização astral e daí na organização etérica e física. 3 Tabela 2. Forças formativas na natureza e nos humanos Mineral Vegetal Animal Humano forças formativas internalizadas Espírito Organização do "eu" Alma Alma organização astral Vida Vida Vida organização etérica Matéria Matéria Matéria Matéria organização física Adaptado da referência (14) Natureza trimembrada do organismo humano As interações das quatro forças formativas levam a uma polaridade funcional no organismo humano entre os processos catabólicos necessários para o surgimento da consciência e os processos regene- rativos mais anabólicos. Essa polaridade funcional é mantida em equilíbrio por processos rítmicos (17,18) (Tabela 3): 1. Sistema neurossensorial: É a dinâmica que prevalece no sistema nervoso e sensorial, mas que também se encontra em todos os processos relacionados à forma, estrutura, atividade catabólica, consciência e pensamento. 2. Sistema metabólico-motor: A dinâmica predominante no sistema digestivo e nas extremidades, bem como processos relacionados ao movimento, metabolismo, regeneração, atividade anabó- lica, reprodução e volição (vontade). 3. Sistema rítmico: A dinâmica que prevalece nos sistemas circulatório e respiratório, bem como em todos os processos rítmicos da vida e do sentimento humano. Os processos rítmicos, como dormir, acordar e respirar, assim como os ritmos cardiovasculares e muitos outros, permitem a mediação entre as polaridades dos outros dois sistemas. O sistema rítmico media o equilíbrio entre os processos catabólicos e anabólicos. Tabela 3. Natureza trimembrada do organismo humano Sistema neurossensorial Sistema metabólico-motor Sistema rítmico atividade interna Pensamento Volição (vontade) Sentir nível de consciência Consciente Subconsciente Consciência de sonho processos orgânicos Estruturação Catabolismo Resfriamento Dissolução Anabolismo Aquecimento Equilibrar processos cata- bólicos e anabólicos Mediação respiração e circulação Adaptado da referência (17) Saúde e doença nas fases da vida Considera-se que a saúde emerge continuamente do equilíbrio ativo das quatro forças formativas e da natureza trimembrada do ser humano. Desequilíbrios e distúrbios nas forças formativas e na- tureza trimembrada dão lugar à doença. O equilíbrio das quatro forças formativas sofre mudanças características ao longo da vida. A imortalidade do espírito humano (o "Eu") oferece uma perspectiva de desenvolvimento que começa antes do nascimento e se estende além da morte. Medicina antroposófica na prática O exercício da MA compreende as seguintes dimensões: avaliação e diagnóstico médico convencional, determinação de desequilíbrios e distúrbios das quatro forças formativas e natureza trimembrada do 4 indivíduo e avaliação de como a doença reflete o contexto da experiência biográfica do indivíduo. Os planos de tratamento são individualizados ou dirigidos à patologia específica e buscam restaurar o equilíbrio das quatro forças formativas e da natureza trimembrada, orientações de salutogênese e fortalecimento das capacidades intrínsecas de autorregulação do indivíduo. Sempre que possível é estabelecida uma estratégia de tratamento envolvendo diferentes disciplinas do sistema de MA (abordagem multimodal), incluindo a oferta de MA em combinação com a medicina ocidental con- vencional conforme indicado e, ocasionalmente, outros métodos TCI (18). Inclui também a vacinação voluntária para prevenir doenças potencialmente fatais. (19) . A ideia de que a vivência da doença pode ser um divisor de águas para o desenvolvimento interno e biográfico é um aspecto importante do apoio à pessoa (16). A autonomia individual, a dignidade, bem como a autodeterminação no desenvolvimento interior e o estabelecimento de uma relação terapêutica de confiança são valores fundamentais da MA. As modalidades de tratamento antroposófico incluem aconselhamento, uso de medicamentos, cuida- dos de enfermagem, psicoterapia, terapias artísticas, euritmia terapêutica e terapias corporais. Vários profissionais de saúde colaboram e trabalham com o indivíduo, família e cuidadores. O tratamento geralmente é coordenado por um médico. Por outro lado, a colaboração envolve decidir quais mo- dalidades da MA (ou outros sistemas de TIC) são mais relevantes, com base na situação de saúde e nas preferências do indivíduo. O médico garante que o tratamento convencional e antroposófico seja oferecido, conforme indicado. Os medicamentos antroposóficos são medicamentos concebidos, desenvolvidos e produzidos de acordo com o conhecimento antroposófico sobre o homem, a natureza, a substância e os processos farmacêuticos. Os materiais de origem podem ser preparados a partir de substâncias minerais, bo- tânicas, zoológicas ou químicas. Os medicamentos antroposóficos são preparados a partir de fontes minerais, vegetais, animais ou químicas por métodos de fabricação antroposóficos específicos e homeopáticos padronizados, conforme descrito nas farmacopeias oficiais1 e no Código Farmacêuti- co Antroposófico (Anthroposophic Pharmaceutical Codex) (20). As regulamentações aplicadas aos medicamentos antroposóficos podem variar de país para país e de acordo com os tipos de produtos. 1 A Farmacopeia Suíça define as preparações antroposóficas e seus métodos de fabricação. A Farmacopeia Europeia e a Farmacopeia Homeopática Alemã descrevem os métodos de fabricação e as substâncias usadas nas preparações antroposóficas. O Codex Farmacêutico Antroposófico descreve os métodos de fabricação e as substâncias tradicionalmente utilizadas na MA e é reconhecido pelas agências farmacêuticas australiana e brasileira. 5 2 Formação em medicina antroposófica 2.1 Informações gerais sobre a formação em medicina antroposófica Os programas de formação em MA são específicos para cada disciplina do sistema (por exemplo medicina, enfermagem, farmácia, etc.). As três categorias de admissão são as seguintes (Tabela 4): Categoria 1 – Sem formação profissional prévia na área da saúde: Indivíduos que não possuem forma- ção profissional anterior na área da saúde devem, antes de serem admitidos, realizar uma graduação na área de saúde de seu interesse para posteriormente fazerem a formação em MA, ou podem se inscrever em um programa de formação que integre medicina convencional e MA. Isso não se aplica à euritmia terapêutica ou à terapia artística antroposófica, que são ensinadas de forma independente. Categoria 2 - Com formação profissional prévia na área da saúde: Indivíduos que possuem formação profissional prévia na área da saúde podem iniciar a formação em MA, na disciplina específica. Categoria 3 – Com formação profissional prévia em TCI: Dependendo da profissão TCI e da duração da formação, os candidatos podem aceder à formação em MA ou podem receber o reconhecimento da carga horária estudada na formação anterior. Tabela 4. Condições de admissão para a formação nas diferentes disciplinas da medicina antroposófica. Disciplina categoria de admissão Categoria 1 - Sem formação profissional prévia em saúde Categoria 2 - Com formação profissional prévia em saúde Categoria 3 - Com formação pro- fissional prévia em TCI Medicina Formação convencional completa em medicina Profissional com graduação e registro em medicina Profissional com graduação e habilitação em TCI Enfermagem Formação convencional completa em enfermagem Profissional com graduação e registro em enfermagem Profissional da enfermagem com graduação e habilitação em TCI com um mínimo de 3 anos de ensino superior Enfermagem obstétrica an- troposófica Formação convencional completa em Enfermagem obstetrícia (Midwifery) Profissional da enfermagem obstétrica (Midwifery) com habilitação e registro Profissional da enfermagem obs- tétrica (Midwifery) habilitado em TCI com um mínimo de 3 anos de ensino superior Farmácia Formação convencional completa em farmácia Profissional da farmácia com habilitação e registro ou com doutorado em farmácia Profissional da farmácia com habi- litação em TCI ou com doutorado em farmácia; de acordo com o padrão nacional de formação Odontologia Formação convencional completa em odontologia Profissional da odontologia com habilitação e registro Não se aplica Psicoterapia antroposófica Formação convencional completa em psicoterapia (vários ramos) Médico, psicólogo ou conse- lheiro com habilitação para praticar psicoterapia Profissional de TCI com pós-gra- duação/ habilitação e registro para exercer a psicoterapia Euritmia tera- pêutica Formação em Euritmia geral Estudos em euritmia geral, seguidos de formação em euritmia terapêutica; créditos são concedidos para forma- ção prévia em medicina Estudos em euritmia geral, se- guidos de formação em euritmia curativa; créditos são concedidos para formação prévia em TCI 6 Disciplina categoria de admissão Categoria 1 - Sem formação profissional prévia em saúde Categoria 2 - Com formação profissional prévia em saúde Categoria 3 - Com formação pro- fissional prévia em TCI Terapias artísticas de base antroposófica Formação em Terapia Artís- tica Antroposófica Formação em arteterapia convencional ou outra profissão da saúde; créditos são concedidos conforme apropriado Profissional de saúde da área TCI; créditos são concedidos conforme apropriado Terapias corporais antroposóficas Formação em terapias corporais e licença para exa- minar e tratar fisicamente as pessoas Qualquer profissional de saúde licenciado para exa- minar fisicamente e tratar pessoas Qualquer profissional de saúde TCI licenciado para realizar exame físico e tratar pessoas *Consulte a seção de formação específica para obter mais detalhes sobre os requisitos de admissão. Os programas de formação em MA integram os seguintes componentes: ‚ Conhecimento médico geral, incluindo métodos científicos básicos; oferecidos apenas na for- mação em euritmia terapêutica ou terapia artística antroposófica ‚ Compreensão antroposófica do ser humano e da natureza, bem como da saúde e da doença ‚ Competências específicas da disciplina de MA: conceitos e práticas específicas da disciplina, bem como estágios supervisionados e trabalho de projeto ‚ Profissionalismo, colaboração, direitos do paciente e métodos de pesquisa O restante da seção 2 descreve os objetivos de aprendizagem necessários para cada componente de cada disciplina da MA. O Anexo 1 detalha as horas de formação necessárias para cada componente nas diferentes disciplinas da MA. 2.2 Profissional da medicina com formação especializada em medicina antroposófica 2.2.1 Definição A MA é baseada em princípios médicos e científicos estabelecidos, bem como na ciência natural, ampliada pela compreensão antroposófica do ser humano e da natureza. Compreende-se que um profissional com formação em MA seja um profissional com habilitação e registro em medicina con- vencional, que realizou formação em MA que lhe permite integrar os princípios antroposóficos na promoção da saúde, prevenção, diagnóstico, terapia e reabilitação. Os objetivos fundamentais são apoiar o indivíduo na recuperação e manutenção da saúde ao longo da vida, estimulando a proati- vidade da pessoa nesse processo, assim como o seu potencial intrínseco de autorregulação. 2.2.2 Requisitos de admissão Categoria 1 – Sem formação profissional prévia na área da saúde: Profissional com formação apro- priada, habilitação ou registro em medicina convencional (modelo biomédico, carreira de medicina). Estudantes de medicina podem fazer cursos de MA durante seus estudos médicos. Categoria 2 – Com formação profissional prévia na área da saúde: Profissional com habilitação ou registro em medicina convencional Categoria 3 – Com formação profissional prévia TCI: Serão considerados para a formação em MA, de acordo com as normas nacionais de formação em TCI, os seguintes perfis: Profissional habilitado ou registrado em TCI, ou equivalente, como por exemplo profissional da medicina tradicional chinesa, profissional da medicina osteopática ou naturopatia2 2 Formação de um mínimo de 1000 horas em ciências biomédicas, como anatomia, fisiologia, patologia, diagnós- tico e terapia. Formação de nível 7 da Classificação Internacional Normalizada da Educação (CINE): mestrado ou equivalente (23). 7 2.2.3 Componentes da formação ‚ Compreensão antroposófica do ser humano e da natureza ‚ Compreensão antroposófica de saúde e doença ‚ Terapêutica antroposófica ‚ Profissionalismo, colaboração, respeito aos direitos do paciente3 e pesquisa 2.2.4 Objetivos de aprendizagem 1. Compreensão antroposófica do ser humano e da natureza ‚ Conhecer os conceitos fundamentais da visão antroposófica do ser humano e sua relação com a natureza e saber relacioná-los com os conceitos da medicina convencional. ‚ Observação da natureza e das substâncias que estão na origem de importantes medicamentos antroposóficos, utilizando o método goethiano de observação. 2. Compreensão antroposófica de saúde e doença ‚ Estabelecer uma avaliação diferenciada do indivíduo, tendo em conta a organização física, etérica, astral e do "eu", bem como o desenvolvimento biográfico da pessoa, e chegar a um diagnóstico individualizado e multidimensional e à identificação das capacidades do indivíduo e da necessidade de intervenção terapêutica, em conjunto com o diagnóstico convencional e plano de tratamento. ‚ Levar em consideração a dimensão espiritual do indivíduo no plano de tratamento e, conforme apropriado, possível e desejado, conversar sobre esse tema com a pessoa. 3. Terapêutica antroposófica ‚ Compreender as indicações, posologia, modalidade terapêutica, efeitos secundários, precauções e contraindicações dos minerais, plantas e produtos zoológicos mais utilizados na AM. ‚ Tratar as condições mais comuns/frequentes na prática geral e especializada usando ou incor- porando medicamentos e terapias antroposóficas, concomitantemente com a terapia conven- cional, conforme indicado. ‚ Documentar o curso do tratamento médico antroposófico, incluindo aspectos mentais, emo- cionais e espirituais. 4. Profissionalismo, colaboração, direitos do paciente, pesquisa ‚ Seguir de forma independente um caminho de desenvolvimento médico-espiritual. ‚ Praticar a tomada de decisão compartilhada com as pessoas e suas famílias com base na con- cepção do ser humano como um ser espiritual e em desenvolvimento. ‚ Comunicar adequadamente e colaborar de maneira eficaz em uma equipa terapêutica de pro- fissionais de saúde formados em MA. ‚ Compreender as bases científicas e os métodos de investigação da MA, consultar a literatura médico-antroposófica de forma autônoma e integrar os resultados da investigação na prática médica. ‚ Contribuir para a troca de experiências clínicas e farmacovigilância dos medicamentos antro- posóficos. 3 Os "direitos do paciente" incluem o respeito à dignidade fundamental e à igualdade de todos os seres hu- manos, consagrados na Declaração Universal dos Direitos Humanos de 1948, na Constituição da OMS, que declara que "o gozo do mais alto grau de saúde que pode ser alcançado é um dos direitos fundamentais de todo o ser humano”, e textos internacionais mais recentes, como a Recomendação n.º R (2000) 5 do Conselho Europeu sobre a participação do doente nas decisões que influenciam os seus cuidados médicos. 8 Veja o Anexo 1 para um exemplo de currículo. 2.2.5 Critérios de graduação Critérios gerais: ‚ Completar o programa de formação incluindo uma monografia (projeto) e três relatos de caso. ‚ Ter concluído com aproveitamento suficiente a prática supervisionada. ‚ Ter dois anos de experiência clínica em hospital ou ambulatório, com ou sem MA, no momento da certificação (requisito necessário para garantir uma experiência clínica adequada ao iniciar a prática independente da MA). ‚ Ter passado na avaliação ou teste equivalente. A avaliação inclui: ‚ Avaliação da monografia (projeto) e ‚ Avaliação da aquisição de todos os objetivos de aprendizagem, e ‚ Apresentação de dois relatos de caso 2.3 Formação de outros profissionais da medicina antroposófica 2.3.1 Profissional da enfermagem com formação especializada em enfermagem antroposófica Definição A enfermagem antroposófica é baseada em abordagens e habilidades convencionais de enfermagem, ampliadas pelo conhecimento antroposófico do ser humano. A diferenciação antroposófica entre corpo físico, forças vitais, alma e espírito e a compreensão do desenvolvimento biográfico ao longo da vida em que o cuidado é necessário (por exemplo, infância, doença, deficiência, velhice) fornecem informações adicionais sobre habilidades, processos e atitudes de enfermagem. Requisitos de Admissão Categoria 1 – Sem formação profissional prévia na área da saúde: Formação em enfermagem con- vencional. Estudantes de enfermagem podem começar a fazer cursos de enfermagem antroposófica durante seus estudos. Categoria 2 - Com formação profissional prévia na área da saúde: Profissional da enfermagem com formação superior mínima de 3 anos4. Categoria 3 – Com formação profissional prévia em TCI: Profissional da enfermagem certificado em TCI com no mínimo 3 anos de ensino superior4. Componentes da formação 1. Compreensão antroposófica do ser humano e da natureza 2. Compreensão antroposófica de saúde e doença na perspectiva da enfermagem 3. Conceitos de enfermagem antroposófica 4. Aplicação prática da enfermagem antroposófica 5. Profissionalismo, colaboração, direitos do paciente, pesquisa 4 Nível CINE 5 ou superior (23). 9 Objetivos de aprendizagem 1. Compreensão antroposófica do ser humano e da natureza ‚ Conhecer os conceitos fundamentais da concepção antroposófica do ser humano e sua relação com a natureza. 2. Compreensão antroposófica de saúde e doença na perspectiva da enfermagem ‚ Compreender as doenças típicas e os problemas gerais da enfermagem nas principais especia- lidades médicas à luz da MA. 3. Conceitos de enfermagem antroposófica ‚ Estabelecer um diagnóstico das quatro forças formativas do ser humano, deduzir, justificar e refletir sobre os cuidados necessários, de acordo com o processo de cuidar de enfermagem. ‚ Analisar processos vitais, processos de aprendizagem e ritmos biográficos, e deduzir, adaptar e refletir sobre os cuidados necessários. ‚ Aplicar, adaptar e avaliar corretamente os cuidados, de acordo com o processo de cuidado da enfermagem. ‚ Indicar, do ponto de vista antroposófico, o uso de substâncias medicinais de uso externo, e preparar aplicações externas de forma segura e adequada ao indivíduo. 4. Aplicação prática da enfermagem antroposófica ‚ Estabelecer um plano de cuidados baseado em conceitos antroposóficos adequados à situação específica do destinatário dos cuidados, e aplicar, adaptar e refletir sobre os procedimentos de cuidados consequentes. ‚ Realizar e avaliar deslizamentos rítmicos parciais (regiões do corpo) e completos (corpo inteiro). ‚ Indicar as principais aplicações externas (compressas, cataplasmas, banhos), aplicá-las ade- quadamente e avaliar os resultados, observando as precauções de segurança e possíveis con- traindicações. ‚ Indicar e aplicar os principais procedimentos de enfermagem em situações de crise pessoal. 5. Profissionalismo, colaboração, direitos do paciente e pesquisa ‚ Cuidar do próprio desenvolvimento pessoal, cultivar o trabalho em equipe e ter consciência de sua responsabilidade no desenvolvimento da enfermagem antroposófica. ‚ Refletir sobre concepções filosóficas em questões médicas e vitais. ‚ Integrar os resultados da pesquisa antroposófica no trabalho de enfermagem e indicar métodos de pesquisa em enfermagem antroposófica. Veja o Anexo 1 para um exemplo de currículo. Critérios de graduação Critérios gerais: ‚ Ter dois anos de experiência prática de enfermagem no momento da certificação (com ou sem MA). ‚ Ter concluído o programa de formação. ‚ Completar a monografia (projeto), os três relatos de caso e relatos de caso resumidos sobre deslizamentos rítmicos e aplicações externas. ‚ Ter concluído com bom aproveitamento a prática supervisionada. ‚ Ter passado na avaliação final ou exame equivalente. 10 A avaliação inclui: ‚ Apresentação de relatos de casos e ‚ Avaliação da monografia (projeto), ‚ Avaliação da aquisição dos objetivos de aprendizagem, incluindo demonstração de aplicações externas e deslizamentos rítmicos de corpo inteiro 2.3.2 Profissional da enfermagem obstétrica (Midwifery) com formação especializa- da em enfermagem obstétrica antroposófica Definição A enfermagem obstétrica antroposófica (parteiros e parteiras profissionais, midwifery) se baseia na enfermagem obstétrica convencional, ampliada pelo conhecimento antroposófico do ser humano. A diferenciação antroposófica entre corpo físico, forças vitais, alma e espírito e a visão sobre a biografia, saúde e desenvolvimento social da mãe, do bebê e da família levam a perspectivas adicionais sobre as habilidades, processos e atitudes da mãe. Requisitos de Admissão Categoria 1 – Sem formação profissional prévia na área da saúde: Formação em enfermagem obstétrica convencional (Midwifery). Estudantes de enfermagem podem começar a fazer cursos de enfermagem obstétrica antroposófica durante seus estudos. Categoria 2 - Com formação profissional prévia na área da saúde: Profissional da enfermagem obsté- trica com formação superior mínima de 3 anos (23). Categoria 3 – Com formação profissional prévia em TCI: Profissional da enfermagem obstétrica certi- ficado em TCI com no mínimo 3 anos de ensino superior (23). Componentes da formação 1. Compreensão antroposófica do ser humano e da natureza 2. Compreensão antroposófica da gravidez, parto e puerpério na saúde e na doença 3. Conceitos de enfermagem antroposófica obstétrica (anthroposophic midwifery) 4. Experiência prática em enfermagem antroposófica obstétrica Obstetrícia Antroposófica 5. Profissionalismo, colaboração, direitos do paciente, pesquisa Objetivos de aprendizagem 1. Compreensão antroposófica do ser humano e da natureza ‚ Conhecer os conceitos fundamentais da concepção antroposófica do ser humano e sua relação com a natureza. 2. Compreensão antroposófica da gravidez, parto e puerpério na saúde e na doença ‚ Compreender os processos de gravidez, parto e puerpério em condições saudáveis e em mu- lheres com as doenças mais frequentes à luz da antroposofia. 3. Conceitos de enfermagem antroposófica obstétrica (anthroposophic midwifery) ‚ Avaliar cada mulher e criança de acordo com as organizações física, etérica, astral e do "eu" e estabeleçer um diagnóstico dos equilíbrios e desequilíbrios das quatro forças formativas. ‚ Identificar necessidades individuais de cuidado e tratamento. ‚ Desenvolver, aplicar e avaliar um plano de cuidado e tratamento que leve em consideração os aspectos físicos, mentais e emocionais da mulher e do bebê, aplicando os conhecimentos contemporâneos da MA. ‚ Considerar os desejos e intenções da mulher e do bebê e incluí-los nas decisões para manter e reforçar a autoatividade e a capacidade intrínseca de autorregulação. 11 4. Experiência prática em enfermagem antroposófica obstétrica Obstetrícia Antroposófica ‚ Indicar e prescrever medicamentos antroposóficos apropriados, conforme permitido pelas leis nacionais de prescrição, no contexto da enfermagem obstétrica e estar ciente de seu uso apro- priado, efeitos colaterais e contraindicações. ‚ Realizar e avaliar deslizamentos rítmicos de regiões do corpo. ‚ Indicar as principais aplicações externas no campo da enfermagem obstétrica antroposófica (compressas, cataplasmas, banhos), aplicá-las e avaliá-las adequadamente, observando as pre- cauções de segurança e possíveis contraindicações. ‚ Aplicar os procedimentos da enfermagem obstétrica antroposófica à situação de saúde e biográfica, social e cultural do indivíduo e saber explicar esses aspectos. ‚ Aconselhar e tratar a mulher e o bebê individualmente em relação a problemas obstétricos. ‚ Integrar os resultados da pesquisa antroposófica no trabalho enfermagem obstétrica antropo- sófica (anthroposophic midwifery). 5. Profissionalismo, colaboração, direitos do paciente, pesquisa ‚ Cuidar do próprio desenvolvimento pessoal, cultivar o trabalho em equipe e ter consciência de sua responsabilidade no desenvolvimento da enfermagem obstétrica antroposófica. ‚ Refletir sobre as concepções filosóficas no campo da enfermagem obstétrica, bem como ques- tões médicas e vitais. Veja o Anexo 1 para um exemplo de currículo. Critérios de graduação Critérios gerais: ‚ Ter dois anos de experiência trabalhando como enfermagem obstétrica no momento da cer- tificação (com ou sem formação em MA). ‚ Ter concluído o programa de formação. ‚ Ter entregue dois relatos de casos escritos e relatos de casos resumidos sobre deslizamentos rítmicos e aplicações externas. ‚ Ter concluído a prática supervisionada. ‚ Ter passado na avaliação ou exame equivalente. A avaliação inclui: ‚ Apresentação de um relato de caso e ‚ Avaliação dos objetivos de aprendizagem 2.3.3 Profissional da farmácia com formação especializada em farmácia antroposófica Definição Considera-se que um profissional da farmácia com formação especializada em farmácia antroposó- fica seja um profissional com formação convencional completa em farmácia ou que seja Doutor em farmácia, acrescido de conhecimentos, experiência e competências na área especializada da farmácia antroposófica e que tenha competência no aconselhamento de medicamentos antroposóficos. Requisitos de admissão Categoria 1 – Sem formação profissional prévia na área da saúde: Formação em farmácia convencional, com obtenção de licença/habilitação/registro. Categoria 2 - Com formação profissional prévia na área da saúde: Profissional com formação conven- cional, com obtenção de licença/habilitação/registro ou Doutorado em Farmácia. Categoria 3 – Com formação profissional prévia em TCI: Profissional credenciado em TCI ou com dou- torado em farmácia TCI será considerado com aptidão para a formação em farmácia antroposófica, conforme critérios nacionais de formação5. 5 Formação de nível 7 da CINE: Mestrado ou equivalente (23) 12 Componentes da formação 1. Compreensão antroposófica do ser humano e da natureza 2. Compreensão antroposófica de saúde e doença 3. Objetivos de aprendizagem específicos da farmácia antroposófica 4. Profissionalismo, colaboração, regulamentação farmacêutica e pesquisa Objetivos de aprendizagem 1. Compreensão antroposófica do ser humano e da natureza ‚ Conceber o ser humano como um equilíbrio dinâmico de sistemas funcionais, conforme defi- nido no MA. 2. Compreensão antroposófica de saúde e doença ‚ Compreender os conceitos de saúde e doença na MA. ‚ Identificar e abordar os problemas do indivíduo dentro da concepção antroposófica do ser humano e da doença. 3. Objetivos de aprendizagem específicos da farmácia antroposófica ‚ Identificar os processos na natureza com o método de observação goethiana. ‚ Descrever os produtos minerais, vegetais e zoológicos utilizados nos medicamentos antropo- sóficos, suas indicações, posologia, modalidade terapêutica, efeitos colaterais, precauções, contraindicações e interações medicamentosas. ‚ Descrever as substâncias e processos de fabricação da farmácia antroposófica e seus princípios; iden- tificar a justificativa para o uso de medicamentos antroposóficos para uma determinada patologia. ‚ Avaliar a adequação de um tratamento medicamentoso antroposófica individual e outras questões terapêuticas, incluindo a escolha apropriada de medicamentos, dosagem e possíveis interações e efeitos colaterais. ‚ Explicar e comunicar eficazmente ao indivíduo os seus problemas de saúde e sobre a medicação antroposófica em uso, bem como possíveis medidas complementares no seu estilo de vida. ‚ Relacionar os resultados da compreensão médico-antroposófica das substâncias para a escolha do medicamento antroposófico adequado para problemas de saúde simples. ‚ Formular composições com medicamentos antroposóficos para problemas de saúde simples de acordo com a prescrição médica. 4. Profissionalismo, colaboração, regulamentação farmacêutica e pesquisa ‚ Comunicar e colaborar com outros profissionais de saúde com formação em MA. ‚ Participar de pesquisas sobre medicamentos antroposóficos e outros aspectos da MA. ‚ Acompanhar pesquisas e avanços em MA e farmácia antroposófica e integrar as descobertas na prática diária. ‚ Explicar as diferentes farmacopeias que descrevem os padrões de qualidade aplicáveis aos medicamentos antroposóficos. ‚ Identificar a legislação relevante sobre medicamentos antroposóficos no mercado. Veja o Anexo 1 para um exemplo de currículo. Critérios de graduação Critérios gerais: ‚ Completar o programa de formação, incluindo a monografia (projeto). ‚ Ter pelo menos um ano de experiência profissional em farmácia, farmácia hospitalar ou empresa farmacêutica (com ou sem mestrado). 13 ‚ Ter passado na avaliação ou exame equivalente. A avaliação inclui: ‚ Avaliação do trabalho da monografia (projeto) e ‚ Avaliação da aquisição dos objetivos de aprendizagem 2.3.4 Profissional da odontologia com formação especializada em odontologia antroposófica Definição Os profissionais da odontologia com formação em odontologia antroposófica são profissionais ple- namente qualificados e capacitados para ampliar os recursos clínicos e terapêuticos da odontologia convencional por meio do conhecimento antroposófico. Profissionais com formação em odontologia antroposófica abordam a saúde bucal em uma perspectiva integrativa para prevenir e tratar doenças do aparelho orofacial e preservar a saúde, estimulando a proatividade do indivíduo e o seu potencial intrínseco de autorregulação. Requisitos de admissão Categoria 1 – Sem formação profissional prévia na área da saúde: Profissional com formação em odontologia convencional, com obtenção da licença ou registro oficial. Estudantes de odontologia podem começar a fazer cursos de MA durante seus estudos. Categoria 2 - Com formação profissional prévia na área da saúde: Profissional com formação em odontologia convencional, habilitado e registrado. Categoria 3 – Com formação profissional prévia em TCI: Não se aplica Componentes da formação 1. Compreensão antroposófica do ser humano e da natureza 2. Compreensão antroposófica de saúde e doença 3. Objetivos de aprendizagem específicos para a odontologia antroposófica 4. Profissionalismo, colaboração, direitos do paciente, pesquisa Objetivos de aprendizagem 1. Compreensão antroposófica do ser humano e da natureza ‚ Conhecer os conceitos fundamentais da concepção antroposófica do ser humano e sua relação com a natureza. ‚ Desenvolver uma conexão com a natureza e com as substâncias que estão na origem de im- portantes medicamentos antroposóficos. 2. Compreensão antroposófica de saúde e doença ‚ Avaliar a saúde bucal e geral do indivíduo e correlacioná-la com os conceitos da MA, incluindo as forças formativas do ser humano, a natureza trimembrada do organismo humano, os sete processos vitais e os doze sentidos, incorporando o desenvolvimento biográfico. ‚ Levar em consideração a dimensão espiritual do indivíduo no tratamento e, conforme o caso, conversar sobre esse tema durante o processo terapêutico. 3. Objetivos de aprendizagem específicos para a odontologia antroposófica ‚ Estabelecer e gerir um plano terapêutico para as doenças orofaciais encontradas na prática odontológica geral e especializada de acordo com os princípios da odontologia antroposófica; prescrever medicamentos e terapias antroposóficas de acordo com o plano terapêutico, ga- rantindo o uso adequado e levando em consideração os efeitos colaterais e contraindicações. 14 ‚ Aliviar a dor, o medo e a ansiedade durante o tratamento dentário de disfunções e patologias orais, integrando os recursos da MA. ‚ Apoiar o indivíduo na adoção de estilos de vida saudáveis e no equilíbrio interior, contribuindo para a estimulação das forças de autorregulação do corpo. ‚ Integrar a perspectiva antroposófica em todos os procedimentos e especialidades da odonto- logia convencional na prevenção, tratamento, reabilitação e utilização de materiais dentários adequados. 4. Profissionalismo, colaboração, direitos do paciente, pesquisa ‚ Interagir com outros profissionais de saúde com formação em MA numa perspectiva centrada na pessoa. ‚ Usar os recursos da MA para a promoção de projetos de saúde integrativa e saúde comunitária. ‚ Explicar os fundamentos científicos e métodos de pesquisa da MA. Veja o Anexo 1 para um exemplo de currículo. Critérios de graduação Critérios gerais: ‚ Concluir o programa de formação. ‚ Entregar a monografia (projeto) e três relatos de caso. ‚ Concluir o estágio prático sob supervisão ‚ Aprovação na avaliação sobre o alcance dos objetivos de aprendizagem ou exame equivalente. A avaliação inclui: ‚ Avaliação da monografia (projeto) e ‚ Apresentação de pelo menos um relato de caso, e ‚ Avaliação sobre o alcance dos objetivos de aprendizagem 2.3.5 Psicoterapeuta com formação especializada em psicoterapia antroposófica Definição A psicoterapia antroposófica baseia-se nas abordagens e habilidades da psicoterapia convencional, bem como no conhecimento antroposófico do ser humano. A concepção antroposófica relativa à alma e espírito, bem como a compreensão do desenvolvimento biográfico do ser humano, agregam perspectivas à avaliação e terapia psicoterapêutica. Requisitos de admissão Categoria 1 – Sem formação profissional prévia na área da saúde: Profissional com formação em medicina, psicologia ou aconselhamento, seguida de pós-graduação e habilitação oficial para o exercício da psicoterapia. Categoria 2 - Com formação profissional prévia na área da saúde: Profissional com formação em me- dicina, psicologia ou aconselhamento com habilitação oficial para praticar psicoterapia Categoria 3 – Com formação profissional prévia em TCI: Profissional com formação em TCI com pós- -graduação e habilitação oficial para exercer a psicoterapia Componentes da formação 1. Compreensão antroposófica do ser humano e da natureza 2. Compreensão antroposófica de saúde e doença 15 3. Objetivos de aprendizagem específicos para a psicoterapia antroposófica 4. Profissionalismo, colaboração, direitos do paciente e pesquisa Objetivos de aprendizagem 1. Compreensão antroposófica do ser humano e da natureza ‚ Conhecer os fundamentos da concepção antroposófica do ser humano e do desenvolvimento saudável do corpo, da alma e do espírito. 2. Compreensão antroposófica de saúde e doença ‚ Estabelecer uma avaliação diferenciada do indivíduo, tendo em conta as organizações física, etérica, astral e do “eu”, bem como o seu desenvolvimento biográfico. 3. Objetivos de aprendizagem específicas para a Psicoterapia Antroposófica ‚ Identificar a necessidade de intervenção terapêutica do indivíduo bem como os recursos que possui. ‚ Elaborar um plano de tratamento psicoterapêutico. ‚ Usar o conjunto de métodos psicoterapêuticos antroposóficos, considerando as precauções relativas à segurança e contraindicações de forma adequada. ‚ Potencial intrínseco do indivíduo de autorregulação. ‚ Levar em consideração a dimensão espiritual individual no plano de tratamento e, conforme apropriado, possível e desejado, conversar sobre esse tema durante o processo terapêutico. ‚ Acompanhar, avaliar e adaptar a terapêutica ao desenvolvimento do processo e documentar a evolução do tratamento. 4. Profissionalismo, colaboração, direitos do paciente, pesquisa ‚ Contribuir para o desenvolvimento de uma abordagem multidisciplinar antroposófica. ‚ Gerenciar o autoconhecimento que surge por meio da contratransferência e o conhecimento da abordagem antroposófica para o desenvolvimento interior do terapeuta. ‚ Explicar os fundamentos científicos e métodos de pesquisa da MA e da psicoterapia antroposó- fica, manter a atualização profissional contínua com a pesquisa e os métodos de pesquisa em psicoterapia antroposófica e integrar os resultados da pesquisa na prática clínica. Veja o Anexo 1 para um exemplo de currículo. Critérios de graduação Critérios gerais: ‚ Concluir o programa de formação. ‚ Entregar a monografia (projeto) e três relatos de caso. ‚ Concluir o estágio prático sob supervisão ‚ Aprovação na avaliação sobre o alcance dos objetivos de aprendizagem ou exame equivalente. A avaliação inclui: ‚ Avaliação da monografia (projeto) e ‚ Avaliação sobre o alcance dos objetivos de aprendizagem e, ‚ Apresentação de pelo menos um relato de caso 16 2.4 Formação de terapeutas antroposóficos 2.4.1 Euritmia terapêutica Definição Euritmia terapêutica é uma terapia de movimento que transforma as forças formativas da fala e da música em exercícios terapêuticos de movimento para harmonizar e regular o corpo, a alma e o espírito. O objetivo da euritmia terapêutica é revitalizar e regular as funções naturais do organismo humano através de exercícios de movimento específicos e promover a autonomia e autorrealização. O terapeuta em euritmia escolhe os exercícios de movimento com base nos desequilíbrios observados no indivíduo e nos recursos da própria pessoa, de acordo com o plano de tratamento antroposófico. Requisitos de admissão Categoria 1 – Sem formação profissional prévia na área da saúde (categoria principal de admissão): Formação em euritmia terapêutica: é necessário possuir diploma do ensino médio ou equivalente. A for- mação terapêutica deve ser realizada de forma integrada com a formação completo em euritmia geral. A formação em euritmia geral inclui conteúdos sobre a concepção antroposófica do ser humano; anatomia básica, embriologia e fisiologia, e euritmia como arte do movimento. A formação prepara os participantes para trabalharem com euritmia artística e artes cênicas e consiste também na pre- paração básica para atuação com euritmia em escolas Waldorf ou com euritmia terapêutica. Categoria 2 – Com formação profissional prévia na área da saúde: Profissionais de saúde podem va- lidar créditos pelo componente de conhecimentos médicos gerais, mas devem realizar a formação em euritmia geral (conforme indicado para a categoria 1) juntamente com a formação em euritmia terapêutica. Categoria 3 - Com formação profissional prévia em TCI: Profissionais de TCI podem validar créditos pelo componente de conhecimentos médicos gerais, mas devem realizar a formação em euritmia geral (conforme listado para a Categoria 1) juntamente com formação em euritmia terapêutica. Componentes da formação 1. Conhecimento médico geral, incluindo métodos científicos e bases da medicina 2. Compreensão antroposófica do ser humano e da natureza 3. Compreensão antroposófica de saúde e doença 4. Objetivos de aprendizagem específicos para euritmia terapêutica 5. Profissionalismo, colaboração, direitos do paciente e pesquisa Objetivos de aprendizagem 1. Conhecimento médico geral, incluindo métodos científicos e bases da medicina ‚ Demonstrar conhecimento adequado de anatomia, fisiologia, patologia e terapêutica para doenças comuns. 2. Compreensão antroposófica do ser humano e da natureza (abordada nos estudos de euritmia geral) 3. Compreensão antroposófica de saúde e doença ‚ Estabelecer diagnóstico de desequilíbrios das quatro forças formativas e da natureza trimem- brada do ser humano, observando seus movimentos. 17 euritmia terapêutica 1. Fundamentos teóricos da terapia do movimento ‚ Compreender os princípios do movimento e como as quatro forças formativas e a natureza trimembrada do ser humano se expressam através do movimento. ‚ Compreender as mudanças no movimento devido a doenças e lesões. ‚ Comparar outras terapias de movimento com a euritmia terapêutica. 2. Estudo geral do movimento ‚ Consciência dos próprios movimentos como um todo. ‚ Capacidade de transformar a euritmia como arte em euritmia terapêutica. ‚ Capacidade de se expressar em postura e movimento. ‚ Observação objetiva do próprio movimento no espaço. 3. Aplicação da euritmia terapêutica em áreas específicas da medicina ‚ Aplicar exercícios para abordagem das doenças principais de forma que atuem nos processos patológicos e ativem as capacidades regenerativas da pessoa, considerando aspectos de segu- rança e possíveis contraindicações. ‚ Utilizar a capacidade criativa individual no processo terapêutico. 4. Diagnóstico na perspectiva da euritmia terapêutica, documentação, plano e processo terapêutico ‚ Identificar os recursos do indivíduo e sua necessidade de receber intervenção terapêutica. ‚ Estabelecer metas de terapia e plano de tratamento. ‚ Implementar, adaptar, documentar e avaliar o plano de tratamento. ‚ Desenvolver uma atitude e orientação terapêutica. 5. Prevenção e reabilitação ‚ Detectar uma tendência à doença a partir da observação dos movimentos do indivíduo. ‚ Identificar e ativar os recursos próprios do indivíduo e propor medidas preventivas de euritmia. ‚ Fornecer medidas de reabilitação com euritmia terapêutica, incluindo exercícios pós-operatórios e exercícios após trauma físico ou mental. 6. Educação artística geral ‚ Demonstrar habilidades artísticas básicas em escultura, música e expressão oral. Profissionalismo, colaboração, direitos do paciente e pesquisa: ‚ Estabelecer e manter uma relação terapêutica de confiança. ‚ Comunicar de forma adequada e colaborar de forma eficaz em uma equipe terapêutica. ‚ Refletir sobre as próprias ações e lidar com os erros. ‚ Aplicar os resultados da pesquisa da teoria à prática. 18 Veja o Anexo 1 para um exemplo de currículo. Critérios de graduação Critérios gerais: ‚ Ter concluído satisfatoriamente a formação em euritmia geral. ‚ Ter recebido uma avaliação satisfatória após cada módulo da formação. ‚ Ter concluído a prática supervisionada. ‚ Apresentação do trabalho de conclusão (projeto). ‚ Aprovação na avaliação, exame ou equivalente. A avaliação compreende: ‚ Avaliação do trabalho de conclusão (projeto) e ‚ Avaliação sobre o alcance dos objetivos de aprendizagem 2.4.2 Terapias artísticas de base antroposófica Definição As terapias artísticas de base antroposófica baseiam-se no tratamento por meios e processos artísticos, no conhecimento da MA e na relação terapêutica. Cada arte tem seus próprios meios, processos e efeitos terapêuticos. Profissionais das terapias artísticas antroposóficas estão qualificados para usar recursos artísticos, conceitos e técnicas artísticas em processos terapêuticos e inspirar o indivíduo a se envolver criativamente com seu processo de adoecimento e acessar suas próprias capacidades para a superação da doença. Terapeutas artísticos antroposóficos podem se especializar em uma ou mais das quatro modali- dades a seguir: pintura e desenho, escultura, música e canto e/ou expressão oral (arte da fala) e drama. Requisitos de admissão Categoria 1 – Sem formação profissional prévia na área da saúde (categoria principal de admissão): Candidatos devem ter concluído o ensino médio ou equivalente. É necessário aprovação na avaliação artística para entrada na formação. Categoria 2 - Com formação profissional prévia na área da saúde: Profissionais certificados em terapia artística (Convencional) ou profissionais de saúde podem validar créditos pelos conteúdos de forma- ção prévios relevantes, conforme aplicável. Categoria 3 – Com formação profissional prévia em TCI: Profissionais de TCI ou os terapeutas artísticos de TCI podem validar créditos pelos conteúdos de formação prévios relevantes, conforme aplicável. Componentes da formação ‚ Conhecimentos médicos gerais, incluindo métodos científicos, fundamentos de medicina e psicologia ‚ Compreensão antroposófica do ser humano e da natureza ‚ Compreensão antroposófica de saúde e doença ‚ Objetivos de aprendizagem específicos para terapia artística antroposófica ‚ Profissionalismo, colaboração, direitos do paciente e pesquisa Objetivos de aprendizagem 1. Conhecimento médico geral, incluindo métodos científicos e fundamentos de medicina e psicologia ‚ Demonstrar conhecimento adequado dos conceitos médicos gerais (anatomia, fisiologia, patologia, distúrbios do desenvolvimento), bem como teorias de saúde e doença e o estado atual da medicina, incluindo psicologia e aplicação apropriada da terminologia médica. 19 2. Compreensão antroposófica do ser humano e da natureza ‚ Apresentar a concepção antroposófica do ser humano. ‚ Explicar a concepção antroposófica do desenvolvimento humano ‚ Desenvolver de forma autônoma a capacidade de discorrer sobre a concepção antroposófica do mundo e do ser humano. 3. Compreensão antroposófica de saúde e doença ‚ Observar e descrever fenomenologicamente o indivíduo de acordo com sua aparência física, forças vitais, expressão de pensamentos, sentimentos e volição (vontade), personalidade e iniciativa pessoal, doenças e recursos atuais. ‚ Considerar a doença no contexto da experiência biográfica do indivíduo e avaliar o desenvol- vimento biográfico à luz do trabalho biográfico antroposófico. ‚ Distinguir as diferentes abordagens da MA, da psiquiatria e da psicoterapia. 4. Objetivos de aprendizagem específicos para as terapias artísticas de base antroposófica ‚ Demonstrar um nível adequado de competência artística em um domínio profissional de forma prática e teórica (pintura e desenho, escultura, música e canto, arte da fala e drama). Refletir e avaliar as próprias capacidades e habilidades artísticas. ‚ Avaliar a história da arte e o contexto histórico da profissão. ‚ Determinar como a arte interage com a fisiologia, alma e espírito humanos; experimentar e determinar os elementos específicos dos processos artísticos (por exemplo, polaridade, meta- morfose, inversão/eversão) como expressões de pensamento, sentimento e volição (vontade). ‚ Aplicar profissionalmente elementos artísticos específicos para alcançar um efeito terapêutico e apoiar o indivíduo em sua expressão criativa como pessoa: ū Pintura e desenho: uso de materiais, cores, formas, padrões, dinâmicas, entre outros ū Escultura: uso de superfícies, formas, formatos, espaço, entre outros ū Música (tocar instrumentos) e canto: uso de diferentes qualidades tonais e sonoras, melodia, ritmo, dinâmica, entre outros ū Arte da fala e drama: uso de sons, palavras, frases, métricas, ritmos, diálogos, entre outros ‚ Identificar e diferenciar sinais de transtornos somáticos, psicossomáticos e psiquiátricos, transtor- nos do desenvolvimento, coping (suporte para enfrentamento de crises) e espiritualidade, crises biográficas e dinâmicas de grupo e possíveis contraindicações para a terapia artística antroposófica. ‚ Sintetizar as observações e informações obtidas em uma avaliação artístico-terapêutica. ‚ Analisar e definir a necessidade individual de terapia; estabelecer e implementar um plano de tratamento por meio de discussão, incluindo as intenções e preferências do indivíduo informado. ‚ Usar a relação paciente-terapeuta terapeuticamente. ‚ Estabelecer monitoramento e avaliação do tratamento. ‚ Escreva relatórios terapêuticos detalhados. ‚ Avaliar os efeitos salutares da terapia artística antroposófica na promoção da saúde e na pre- venção da doença. 5. Profissionalismo, colaboração, direitos do paciente e pesquisa ‚ Conduzir conversas profissionais e reconhecer a transferência e contratransferência no contexto terapêutico; tratar adequadamente projeção e resistência. ‚ Refletir sobre o processo terapêutico. ‚ Entender a relevância da fiscalização e, se necessário, solicitá-la. 20 ‚ Demonstrar competência em gerenciar o estresse e melhorar a resiliência pessoal. ‚ Experimentar os princípios de outras terapias antroposóficas e sua relação com seu próprio campo profissional. ‚ Desenvolver e aplicar planos terapêuticos em colaboração com outros profissionais médicos. ‚ Compreender e aplicar métodos de pesquisa e desenvolvimento profissional contínuo em te- rapias artísticas antroposóficas. Veja o Anexo 1 para um exemplo de currículo. Critérios de graduação Critérios gerais (para serem alinhados com normas nacionais referentes à formação em terapia ar- tística convencional, conforme aplicável): ‚ Alcançar uma avaliação satisfatória dos objetivos de aprendizagem após cada módulo de for- mação. ‚ Conclusão da prática supervisionada. ‚ Apresentar um trabalho de conclusão (projeto) escrito, incluindo um relato de caso, demons- trando competência adequada em terapia artística antroposófica. ‚ Aprovação na avaliação, exame ou equivalente. A avaliação inclui: ‚ Apresentação do trabalho de conclusão (projeto) e ‚ Avaliação do alcance dos objetivos de aprendizagem 2.4.3 Terapias corporais antroposóficas Definição As terapias corporais antroposóficas são baseadas tanto em abordagens terapêuticas corporais conven- cionais quanto no conhecimento antroposófico do ser humano. O objetivo é fortalecer e equilibrar o organismo como um todo: fortalecer o corpo físico, estimular os processos vitais (organização etérica), equilibrar a vida anímica (organização astral) e melhorar o calor do organismo (organização do "eu "). Profissionais das terapias corporais antroposóficas oferecem uma ou mais modalidades de terapia corporal antroposófica, como massagem rítmica, banho de dispersão de óleos, massagem Simeon Pressel e dinâmica espacial. Requisitos de admissão Categoria 1 – Sem formação profissional prévia na área da saúde: Formação em terapia corporal convencional conducente a uma licença, registro ou certificação para o exame físico ou tratamento de pessoas ("licença para tocar")6. Categoria 2 - Com formação profissional prévia na área da saúde: Qualquer profissional de saúde devidamente habilitado, registado ou certificado para examinar ou tratar fisicamente pessoas ("li- cença para tocar") pode aceder a um programa de formação em terapias corporais antroposóficas. Categoria 3 - Com formação profissional prévia em TCI: Qualquer profissional com formação em TCI devidamente habilitado, registrado ou certificado para examinar ou tratar fisicamente pessoas ("li- cença para tocar") pode acessar um programa de formação em terapias corporais antroposóficas. 6 No momento da publicação deste artigo, não havia um programa separado de formação em terapia corporal antroposófica que possibilitasse a autorização para tocar as pessoas. Quando tal programa existir, os alunos poderão acessar a categoria 1. 21 Componentes da formação 1. Compreensão antroposófica do ser humano e da natureza 2. Compreensão antroposófica de saúde e doença 3. Objetivos de aprendizagem específicos para terapias corporais antroposóficas 4. Profissionalismo, colaboração, direitos do paciente e pesquisa Objetivos de aprendizagem: 1. Compreensão antroposófica do ser humano e da natureza ‚ Descrever a concepção antroposófica do ser humano e da natureza. 2. Compreensão antroposófica de saúde e doença ‚ Avaliar as quatro forças formativas e a natureza trimembrada do indivíduo por meio da obser- vação fenomenológica e do toque. 3. Objetivos de aprendizagem específicos para terapias corporais antroposóficas ‚ Saber tratar doenças comuns com uma ou mais das modalidades de terapia corporal antro- posófica. ‚ Planejar, aplicar, adaptar e avaliar os processos de tratamento, tendo em conta as medidas de segurança e possíveis contraindicações. ‚ Usar terapias corporais antroposóficas para fins preventivos. 4. Profissionalismo, colaboração, direitos do paciente e pesquisa ‚ Demonstrar uma atitude interna apropriada, baseada em MA, na relação terapêutica. ‚ Desenvolver a autopercepção reflexiva e o desenvolvimento interior como base do desenvol- vimento profissional contínuo. ‚ Contribuir para o trabalho em equipe multiprofissional com outros profissionais de saúde for- mados em MA. ‚ Estabelecer uma relação terapêutica de confiança e tomada de decisão compartilhada com o indivíduo com base na concepção do ser humano como um ser espiritual e em desenvolvimento. ‚ Compreender os aspectos organizacionais da gestão da clínica e da segurança do paciente e saber lidar com erros e reclamações. ‚ Compreender os métodos de pesquisa em MA e demonstrar habilidades básicas para escrever e apresentar relatos de casos antroposóficos. Veja o Anexo 1 para um exemplo de currículo. Critérios de graduação Critérios gerais: ‚ Ter concluído a formação completa, incluindo o trabalho de conclusão (projeto). ‚ Ter concluído a prática supervisionada. ‚ Aprovação na avaliação, exame ou equivalente. A avaliação inclui: ‚ Avaliação da aquisição de objetivos de aprendizagem através de avaliação oral e prática 22 23 Introduction3 Temas de segurança 3.1 Precauções gerais e contraindicações para o uso de medicamentos antroposóficos Medicamentos antroposóficos são medicamentos concebidos, desenvolvidos e produzidos de acordo com o conhecimento antroposófico sobre o ser humano, a natureza, a matéria e a produção farma- cêutica. Os materiais de origem podem ser preparados a partir de substâncias minerais, botânicas, zoológicas ou químicas. Os medicamentos antroposóficos são fabricados de acordo com métodos de fabricação antroposóficos e homeopáticos, conforme descrito em várias farmacopeias e no An- throposophical Pharmaceutical Codex. Os medicamentos antroposóficos são utilizados de acordo com os princípios da medicina antroposófica. As regulamentações aplicadas aos medicamentos an- troposóficos podem variar de país para país e de acordo com os tipos de produtos. A formação em medicina antroposófica para profissionais da medicina, farmácia, odontologia, enfer- magem e enfermagem obstétrica (anthroposophic midwifery) inclui a segurança do medicamento antroposófico para uso interno e externo com base no conhecimento de botânica e fito farmacologia. Os terapeutas corporais antroposóficos recebem formação sobre a segurança dos medicamentos antroposóficos para uso externo. A formação também inclui a investigação sobre o uso individual de tratamentos convencionais, antroposóficos e outros medicamentos de MTIC para levar em con- sideração possíveis interações e efeitos colaterais. A formação inclui a compreensão dos efeitos, dosagem, tipos de terapia, possíveis efeitos colate- rais, precauções, interações medicamentosas e contraindicações dos medicamentos antroposóficos. Espera-se que os profissionais de MA preencham um histórico de uso de medicamentos incluindo hipersensibilidade, reações adversas anteriores e uso de outros medicamentos, conforme apropriado. Também é importante que eles saibam onde obter informações atualizadas sobre a segurança dos medicamentos antroposóficos, como envolver os pacientes e seus familiares (24), como lidar com os efeitos colaterais e como relatar reações adversas a medicamentos como parte da farmacovigilância de acordo com a regulamentação aplicada aos medicamentos antroposóficos no país (21,25,26) ou os sistemas de notificação e conhecimento de incidentes relacionados à segurança do paciente. Exemplos de fontes de informação sobre a segurança dos medicamentos antroposóficos são as informações de segurança obrigatórias (como as bulas dos fabricantes) e o Vademecum of Anthro- posophic Medicines, que descreve os medicamentos antroposóficos e seu uso com base na coleta sistemática de experiências terapêuticas de profissionais da medicina antroposófica de todo o mundo e está disponível em vários idiomas (27). A segurança dos medicamentos para aplicação externa por profissionais da enfermagem está disponível na Internet (www.vademecum.org). Todas as fontes apropriadas disponíveis devem ser consultadas para informações de segurança, incluindo relatórios de estudos de fitoterápicos. Os profissionais da MA devem estar cientes dos efeitos colaterais conhe- cidos e monitorar o indivíduo quanto a possíveis reações adversas, que são raros efeitos colaterais potencialmente conhecidos ou desconhecidos dos medicamentos antroposóficos (12,21,22). A qualidade dos medicamentos antroposóficos fabricados é assegurada pela adesão dos fabricantes medicamentos antroposóficos às farmacopeias reconhecidas (20) e requisitos de boas práticas de fabricação (28,29). Os profissionais da farmácia com formação especializada em farmácia antropo- sófica devem cumprir os requisitos de qualidade aplicáveis à preparação de medicamentos manipu- lados no seu país quando preparam medicamentos antroposóficos para um paciente individual; da mesma forma, outros profissionais habilitados a preparar medicamentos compostos (dependendo da legislação) devem atender aos mesmos requisitos. 24 3.2 Segurança do paciente, precauções gerais e contraindicações da prática terapêutica antroposófica Todos os programas de formação em MA incluem segurança do paciente aplicável à prática terapêuti- ca antroposófica, com base nos conceitos e princípios básicos da segurança do paciente, como cultura de segurança, higiene das mãos, segurança de medicamentos, sistemas de notificação de incidentes relacionados à segurança do paciente e, gerenciamento de riscos, trabalho em equipe e comunicação efetiva, entre outros (30,31). Profissionais da enfermagem antroposófica, enfermagem obstétrica antroposófica (anthroposophic midwifery) e profissionais das terapias corporais antroposófica devem conhecer e observar as indicações, precauções e contraindicações das aplicações externas em deter- minados grupos de risco, como gestantes e pessoas com problemas de pele, como feridas abertas, infecções de pele e sensibilidade cutânea reduzida (32,33). Além disso, os profissionais das terapias corporais antroposóficas que incluem hidroterapia (por exemplo, terapia de banho com dispersão de óleos) devem estar cientes e observar as precauções gerais e contraindicações da hidroterapia, como detecção de infecção, efeitos fisiológicos da imersão e riscos relacionados ao medo de água (34). 25 Referências 1. Busche P, Rordorf C, Bergt J, Weinzirl J. Ärzteausbildung Arlesheim. Der Merkurstab. J Anthropo- sophic Med. 2019;72(3):185–189. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21090-DE 2. Edelhäuser F, Hirt L, Holtermann C, Neunert G, Soldner G, Steinebach C, Werthmann P. Perspek- tiven schaffen: Die Akademie Anthroposophische Medizin GAÄD. Der Merkurstab. J Anthropo- sophic Med. 2019;72(3):226–231. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21097-DE 3. Edelhäuser F, Scheffer C, Lampe N, Hentschel V. Berufsbegleitendes Ärzteseminar für Anthroposo- phische Medizin (BÄfAM) in Herdecke. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):178– 184. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21089-DE 4. Feldmann J. Ärzteseminar Havelhöhe – Berufsbegleitende Grundlagenausbildung. Der Merkurs- tab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):174–177. DOI: https://doi.org/10.14271/ DMS-21088-DE 5. Glöckler M, Langhammer S. Das International Postgraduate Medical Training (IPMT). Der Merkurs- tab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):236–242. DOI: https://doi.org/10.14271/ DMS-21099-DE 6. Husemann A. Vollzeitausbildung in der Eugen-Kolisko-Akademie. Der Merkurstab. J Anthropo- sophic Med. 2019;72(3):190–193. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21091-DE 7. Scheffer C, Edelhäuser F, Tauschel D. Integriertes Begleitstudium Anthroposophische Me- dizin (IBAM) an der Universität Witten/Herdecke. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):194–199. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21092-DE 8. Scheffer C, Tauschel D, Neumann M, Lutz G, Cysarz D, Heusser P, & Edelhäuser F (2012). Inte- grative medical education: educational strategies and preliminary evaluation of the Integrated Curriculum for Anthroposophic Medicine (ICURAM). Patient education and counseling 2012; 89(3):447–454. DOI : https://doi.org/10.1016/j.pec.2012.04.006 9. Szőke H, van der Bie G, Hegyi G, Saahs C, Sterner A, Sterner M. Anthroposophisch-medizinische Ausbildung in Ungarn. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):243–249. DOI: https:// doi.org/10.14271/DMS-21100-DE 10. Steiner R. Spiritual science and medicine: Twenty lectures given in Dornach from 21st March to 9th April, 1920. Hudson (NY): SteinerBooks; 1980. 11. Steiner R, Wegman I. Fundamentals of therapy. Bilingual edition, New York City (NY): Mercury Press; 2000. 12. Kienle GS, Kiene H, Albonico HU. Anthroposophic medicine: Effectiveness, utility, costs, safety. New York City (NY): Schattauer; 2006. 13. Kienle GS, Albonico HU, Baars E, Hamre HJ, Zimmermann P, Kiene H. Anthroposophic medicine: an integrative medical system originating in Europe. Glob Adv Health Med. 2013;2(6):20–31. DOI: https://doi.org/10.7453/gahmj.2012.087 14. Heusser P. Anthroposophy and science: An introduction. Bern: Peter Lang; 2016. 15. Steiner R. Goethean science. New York City (NY): Mercury Press; 1988. 16. Girke M. Internal medicine: Foundations and therapeutic concepts of anthroposophic medicine. 2nd ed. Berlin: Salumed Verlag; 2016. 17. Evans M, Rodger I. Healing for body, soul and spirit: An introduction to anthroposophic medicine. Edinburgh: Floris Books; 2017. 26 18. Baars EW, Hamre HJ. Whole medical systems versus the system of conventional biomedicine: A cri- tical, narrative review of similarities, differences, and factors that promote the integration process. Evid Based Complement Alternat Med. 2017:13. DOI: https://doi.org/10.1155/2017/4904930 19. Anthroposophic medicine statement on vaccination. Dornach: International Federation of An- throposophic Medical Associations; 2019 (https://www.ivaa.info/ anthroposophic-medicine-s- tatement-on-vaccination/). 20. International Association of Anthroposophic Pharmacists. Anthroposophic pharmaceutical codex. 4.2 ed. Stuttgart: Wissenschaftliche Verlagsgesellschaft; 2020 (https://iaap-pharma.org/apc). 21. Hamre HJ, Glockmann A, Heckenbach K, Matthes H. Use and safety of anthroposophic medicinal products: An analysis of 44,662 patients from the EvaMed pharmacovigilance network. Drugs Real World Outcomes. 2017;4(4):199–213. DOI: https://doi.org/10.1007/s40801–017–0118–5 22. Hamre HJ, Kiene H, Ziegler R, Troger W, Meinecke C, Schnurer C et al. Overview of the publica- tions from the Anthroposophic Medicine Outcomes Study (AMOS): A whole system evaluation study. Glob Adv Health Med. 2014;3(1):54–70. DOI: https://doi.org/10.7453/gahmj.2013.010 23. International standard classification of education, 2011. Montreal: UNESCO Institute for Statisti- cs; 2012 (http://uis.unesco.org/en/topic/international-standard-classification-education-isced). 24. 5 Moments for Medication Safety. WHO/HIS/SDS/2019.4. Geneva: World Health Organization; 2019 (https://www.who.int/publications/i/item/WHO-HIS-SDS-2019.4). 25. The safety of medicines in public health programmes: pharmacovigilance, an essential tool. Ge- neva: World Health Organization; 2006 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/43384). 26. WHO guidelines on safety monitoring of herbal medicines in pharmacovigilance systems. Geneva: World Health Organization; 2004 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/43034). 27. Gesellschaft Anthroposophischer Ärzte in Deutschland GAÄD. Vademecum of anthroposophic medicines. 3rd English ed. Berlin: Der Merkurstab, J Anthroposophic Med; 2017. 28. WHO Expert Committee on Specifications for Pharmaceutical Preparations. WHO good manu- facturing practices for pharmaceutical products (WHO Tech Rep Ser. No. 986). Geneva: World Health Organization; 2014:Annex 2 (https://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/112733/ WHO_TRS_986_eng.pdf?sequence=1). 29. WHO guidelines on good manufacturing practices (GMP) for herbal medicines. Geneva: World Health Organization; 2007 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/43672). 30. Patient safety curriculum guide: Multi-professional edition. Geneva: World Health Organization. 2011 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/44641). 31. Guidelines on core components of infection prevention and control at the national and acute health care facility level. Geneva: World Health Organization; 2016 (https://apps.who.int/iris/ handle/10665/251730). 32. Heine R. Anthroposophic nursing practice. Hudson (NY): SteinerBooks; 2020. 33. International Forum for Anthroposophic Nursing. Vademecum external applications in nursing [website]. (https://www.pflege-vademecum.de/index.php) 34. Australian Physiotherapy Association. Australian guidelines for aquatic physiotherapists working in and/or managing hydrotherapy pools. Camberwell, Victoria: Australian Physiotherapy Asso- ciation; 2015. (https://australian.physio/sites/default/files/tools/Aquatic_Physiotherapy_ Gui- delines.pdf) 27 Bibliografia Gesellschaft Anthroposophischer Ärzte in Deutschland GAÄD. Vademecum of anthroposophic med- icines. 3rd English edition. Berlin: Der Merkurstab, J Anthroposophic Med. 2017. Batschko EM, Dengler S. Practical book of rhythmical massage therapy. Frankfurt: Info 3 Verlag; 2019. Girke M. Internal medicine: Foundations and therapeutic concepts of anthroposophic medicine. Berlin: Salumed-Verlag; 2016. Heine R. Anthroposophic nursing practice. Hudson (NY): SteinerBooks; 2020. Heusser P. Anthroposophy and science: An introduction. Bern: Peter Lang; 2016. Meyer U, Pedersen PA. Anthroposophische Pharmazie: Grundlagen, Herstellprozesse, Arzneimit- tel. [Anthroposophic pharmacy: basics, manufacturing processes, medicinal products]. Berlin: Salumed-Verlag; 2016. Rohen JW. Functional morphology: The dynamic wholeness of the human organism. Ghent (NY): Adonis Press; 2007. Selg P. Rudolf Steiner, life and work. Volumes 1–7. Hudson (NY): SteinerBooks; 2019. Soldner G, Stellman HM. Individual paediatrics: Physical, emotional and spiritual aspects of diagnosis and counseling, 4th edition. Stuttgart: MedPharm; 2014. van der Bie G, Huber M. Foundations of anthroposophical medicine: A training manual. Edinburgh: Floris Books: 2003. 28 Anexo 1. Exemplo de currículo e distribuição das horas de formação Neste anexo, uma hora de formação equivale a 45 minutos. Portanto, o total de horas de formação e prática são múltiplos de 45 minutos. O curso inclui tempo de contato presencial, sincrônico e tra- balho independente. A situação de acreditação das formações pode ser obtida junto ao organismo internacional correspondente a cada disciplina da MA. Para mais informações, entre em contato com a Seção Médica do Goetheanum. Quadro A 1. 1 Profissional da medicina com formação especializada em medicina antroposófica Conteúdos Nº de horas7 1. Compreensão antroposófica do ser humano e da natureza 1.1 Compreensão antroposófica do ser humano 70 As quatro forças formativas do ser humano Desenvolvimento das forças formativas ao longo da vida A natureza trimembrada funcional do organismo humano e a interação entre trimembração e quadrimembração (quatro forças formativas) Polaridades na constituição do ser humano Dimensão espiritual do ser humano 1.2 Natureza e humanidade 40 Minerais, metais, plantas e animais A observação goethiana dos fenômenos como método epistemológico Os quatro elementos clássicos ("terra", "água", "ar", "calor") tria principia Os sete processos vitais A relação entre a natureza e o ser humano 2. Compreensão antroposófica de saúde e doença Saúde física, mental e espiritual Processos fisiopatológicos principais: inflamação aguda e crônica, alergias e doenças autoimu- nes, doenças degenerativas e oncológicas 140 Transtornos do desenvolvimento neuropsicomotor e deficiências Compreensão antroposófica dos órgãos e sistemas principais, incluindo: coração e sistema cardiovascular; trato respiratório; trato gastrointestinal, sistema hepatobiliar; aparelho genitu- rinário; sistema endócrino; sistema neurossensorial; sistema imunológico; sistema musculoes- quelético (coluna vertebral, articulações, músculos e ligamentos) Abordagem de doenças comuns e princípios para o tratamento Doenças psiquiátricas comuns, particularmente transtornos de ansiedade, distúrbios do sono e depressão 7 A carga horária de 500 horas do curso é dividida em 250 horas de aulas expositivas sincrônicas e 250 horas de estudo independente. A distribuição das horas de formação foi validada pela Conferência Internacional das Associações de Medicina Antroposófica em 2017. 29 Conteúdos Nº de horas7 3. Terapêutica antroposófica8 3.1 Métodos na medicina antroposófica 70 História médica ampliada (Anamnese ampliada), incluindo o desenvolvimento biográfico do indivíduo Avaliação das quatro forças formativas e dos sete processos vitais no indivíduo Determinação das capacidades e necessidades terapêuticas do indivíduo Planejamento e implementação de terapêutica integrativa personalizada Monitoramento, avaliação e adaptação da terapêutica 3.2 Terapias na medicina antroposófica 90 Identificação de medicamentos e terapias com base nas necessidades terapêuticas do indiví- duo; conhecimento de minerais, plantas e produtos zoológicos comumente usados, formula- ções e posologia Princípios de ação dos medicamentos antroposófico, indicações e contraindicações Conhecimento básico da preparação de medicamentos antroposóficos e processos de produ- ção farmacêutica Aplicações externas de enfermagem e terapias corporais antroposóficas Conhecimento básico e experiência com terapias antroposóficas, como euritmia terapêutica e terapias artísticas de base antroposófica 4. Profissionalismo, colaboração, direitos do paciente, pesquisa 4.1 Questões sociais e desenvolvimento espiritual 50 O caminho antroposófico do desenvolvimento médico-espiritual (fundamentos, exercícios, meditações) Relação terapêutica, observação empática, comunicação e aconselhamento, considerando o contexto social do indivíduo Decisão compartilhada com o indivíduo e seus familiares com base na concepção do ser hu- mano como um ser espiritual e em desenvolvimento Segurança do paciente, incluindo o manejo de erros Desenvolvimento profissional e atuação em equipe multiprofissional Aspectos da compreensão antroposófica de saúde e doença na perspectiva da saúde pública e promoção da saúde. Histórico dos marcos regulatório (autorização de comercialização, registro) e farmacovigilân- cia dos medicamentos antroposóficos Gerenciamento do tempo; aspectos financeiros da prática médica antroposófica 4.2 Pesquisa e ciência 40 Conhecimento dos fundamentos científicos e métodos de pesquisa da MA Habilidade básica para escrever e apresentar um relato de caso médico antroposófico Habilidade para estudar os textos fundamentais da MA Conhecimento e competência no uso da literatura médica antroposófica Prática supervisionada 250 Trabalho de conclusão, monografia ou projeto (por exemplo, caracterização da abordagem para um padrão de doença ou de um medicamento) 150 Elaboração de três relatos de caso 100 Carga horária total 1000 8 Horas adicionais de terapêutica antroposófica incluem a prática supervisionada e o projeto (monografia) 30 Quadro A 1.2 Profissional da enfermagem com formação especializada em enfermagem antroposófica Conteúdos Nº de horas 1. Compreensão antroposófica do ser humano e da natureza 70 Quatro reinos da natureza, quatro elementos, forças formativas do ser humano Corpo-alma-espírito, natureza trimembrada do ser humano, tria principia Os sete processos vitais, ciclos biográficos, doze sentidos Relação entre a natureza e o ser humano 2. Compreensão antroposófica de saúde e doença 70 Compreensão antroposófica de saúde e doença Compreensão sobre os medicamentos antroposóficos e processos da farmácia antroposófica Nascimento, doença e morte no contexto da experiência biográfica do indivíduo Compreensão antroposófica das áreas específicas como oncologia, cardiologia, pediatria, obstetrícia, geriatria e cuidados paliativos 3. Conceitos de enfermagem antroposófica 130 Calor, movimento, ritmo, nutrição; gestos da enfermagem; salutogênese 4. Prática aplicada de enfermagem antroposófica 200Deslizamentos rítmicos Compressas, cataplasmas, banhos, lavagens terapêuticas Diagnósticos de enfermagem e processo de enfermagem 5. Profissionalismo, colaboração, direitos do paciente, pesquisa 40 Pesquisa em aplicações externas Colaboração com outros profissionais de saúde Implicações para a saúde pública e promoção da saúde Autocuidado, uso da arte para a saúde mental e desenvolvimento interior Prática supervisionada 150 Trabalho de conclusão, monografia ou projeto 70 Carga horária total 730 Quadro A 1.3 Profissional da enfermagem obstétrica (Midwifery) com formação especializa- da em enfermagem obstétrica antroposófica Conteúdos Nº de horas 1. Compreensão antroposófica do ser humano e da natureza 40 Quatro reinos da natureza, quatro elementos, quatro forças formativas do ser humano Corpo-alma-espírito, natureza trimembrada do ser humano, tria principia Os sete processos vitais, ciclos biográficos, doze sentidos A relação entre a natureza e o ser humano 2. Compreensão antroposófica de saúde e doença 80 Compreensão antroposófica de saúde e doença Mudanças nas forças formativas e natureza trimembrada durante a gravidez, parto e puerpé- rio; a vida no limiar do nascimento e da morte Perspectivas da MA em ginecologia, pediatria, anestesia e enfermagem 31 Conteúdos Nº de horas 3. Objetivos de aprendizagem específicos para obstetrícia antroposófica 100 Salutogênese e suporte para a autonomia de uma mulher saudável durante a gravidez, parto e pós-parto Avaliação das quatro forças formativas e a natureza trimembrada do indivíduo Utilização de medicamentos antroposóficos em enfermagem obstétrica antroposófica, in- cluindo efeitos colaterais e contraindicações 4. Enfermagem obstétrica antroposófica 250Cuidados obstétricos da mulher e do bebê, manejo das mudanças das quatro forças formati- vas e da natureza trimembrada; posições, movimentos, cuidados com a amamentação Deslizamentos rítmicos, banhos, compressas, cataplasmas 5. Profissionalismo, colaboração, direitos do paciente, pesquisa 40 Métodos de pesquisa em enfermagem obstétrica antroposófica Colaboração com outros profissionais de saúde e agentes sociais Relação terapêutica, decisão compartilhada Trabalho em equipe, autocuidado com ênfase em saúde mental e desenvolvimento interior Prática supervisionada 150 Trabalho de conclusão, monografia ou projeto 70 Carga horária total 730 Quadro A 1.4 Profissional da farmácia com formação especializada em farmácia antroposófica Conteúdos Nº de horas 1. Compreensão antroposófica do ser humano e da natureza Compreensão da substância: quatro elementos, quatro reinos da natureza (vegetal, mineral, animal, humano), forças cósmicas, tria principia, tipos de forças etéricas 50 Compreensão antroposófica do ser humano 25 2. Compreensão antroposófica de saúde e doença Saúde e doença, princípios da terapêutica, métodos terapêuticos antroposóficos 25 3. Objetivos de aprendizagem específicos para a farmácia antroposófica Processos farmacêuticos na preparação de medicamentos antroposóficos: etapas de aqueci- mento, processos rítmicos, potencialização, preparações com metais, metais vegetabilizados, composições farmacêuticas, preparações de órgãos, posologia 105 Prescrição de medicamentos antroposóficos para condições médicas comuns. Aconselhamen- to individual para casos simples Uso Apropriado, Efeitos Colaterais, Contraindicações 80 Agricultura biodinâmica e plantas medicinais, nutrição e saúde 20 4. Profissionalismo, colaboração, regulamentação farmacêutica e pesquisa Regulamentação de medicamentos antroposóficos e outros produtos de TCI em diferentes países Farmacovigilância. Pesquisa e desenvolvimento de medicamentos antroposóficos. MA em comparação com outros sistemas de TCI. 50 Observação prática na natureza, exercícios de observação goethiana 45 Prática supervisionada 100 Trabalho de conclusão, monografia ou projeto 100 Carga horária total 600 32 Quadro A 1.5 Profissional de odontologia com formação especializada em odontologia an- troposófica Conteúdos Nº de horas 1. Compreensão antroposófica do ser humano e da natureza 60 2. Compreensão antroposófica de saúde e doença 60 3. Objetivos de aprendizagem específicos para odontologia antroposófica 130 Conceitos e práticas da odontologia integrativa antroposófica Conhecimento e uso de medicamentos antroposóficos e outros medicamentos de TCI, in- cluindo efeitos colaterais e contraindicações. Euritmia terapêutica, terapias artísticas antro- posóficas (com ênfase na arte da fala), terapias corporais antroposóficas e aconselhamento nutricional. 4. Profissionalismo, colaboração, direitos do paciente e saúde pública 50 Odontologia e ortodontia em conexão com a educação, incluindo a Pedagogia Waldorf, saúde pública e promoção da saúde, nutrição saudável e higiene dental adequada O caminho antroposófico do desenvolvimento espiritual (fundamentos, exercícios, medita- ções) Decisão compartilhada com as pessoas com base no conceito do ser humano como um ser espiritual e em desenvolvimento Prática supervisionada 100 Trabalho de conclusão, monografia ou projeto 100 Carga horária total 500 Quadro A 1.6 Psicoterapeuta com formação especializada em psicoterapia antroposófica Conteúdos Nº de horas 1. Compreensão antroposófica do ser humano e da natureza 100 2. Compreensão antroposófica de saúde e doença Patogênese e adoecimentos na infância e na idade adulta - distúrbios do desenvolvimento 100 Patogênese dos distúrbios psicológicos em relação aos desequilíbrios e alterações das funções fisiológicas 100 3. Objetivos de aprendizagem específicos para psicoterapia antroposófica Recursos psicoterapêuticos e abordagem psicoterapêutica multidisciplinar, incluindo indica- ções e contraindicações 230 4. Profissionalismo, colaboração, direitos do paciente, pesquisa 70 Prática supervisionada, apresentação de casos, intercâmbio entre pares e grupos de estudo 150 Orientação e supervisão individual, grupos de supervisão interdisciplinar 100 Elaboração de três relatos de casos escritos e um projeto escrito 150 Carga horária total 1000 33 Quadro A 1.7 Euritmia terapêutica Conteúdos Nº de horas 1. Conhecimento médico geral, incluindo métodos científicos e fundamentos da medicina (ana- tomia básica, embriologia, fisiologia já abordadas na formação geral de euritmia): 300 Desenvolvimento, forma e função do organismo humano Anatomia e fisiologia Doenças e transtornos psiquiátricos, psicossomáticos e do desenvolvimento Anamnese e diagnóstico Higiene, primeiros socorros 2. Compreensão antroposófica da saúde e da doença: 100Compreensão antroposófica de saúde e doença (compreensão antroposófica dos seres huma- nos e da natureza abordada na formação geral de euritmia) 3. Objetivos de aprendizagem específicos para euritmia terapêutica: 550 Estudo sobre movimentos e prática de euritmia terapêutica Fundamentos dos exercícios de euritmia terapêutica Aplicação de Euritmia terapêutica nas principais patologias, incluindo medidas de segurança e contraindicações Processo de tratamento, documentação e avaliação 4. Profissionalismo, colaboração, direitos do paciente e pesquisa: 100 Bases metodológicas Comunicação, gestão de conflitos, regulamentação profissional e legislação relacionada com terapeutas, competências sociais Colaboração profissional, qualidade Estágio: Observação e prática supervisionada 400 Trabalho de conclusão, monografia ou projeto 350 Carga horária total 1800 9 Quadro A 1.8 Terapias artísticas de base antroposófica Conteúdos Nº de horas 1. Conhecimento médico geral, incluindo métodos científicos e fundamentos de medicina e psicologia: 350 Desenvolvimento, forma e função do organismo humano Anatomia e fisiologia Desenvolvimento humano, educação e psicologia Doenças psiquiátricas, psicossomáticas e distúrbios do desenvolvimento, Higiene, primeiros socorros 2. Compreensão antroposófica do ser humano e da natureza 80 3. Compreensão antroposófica de saúde e doença 80 4. Objetivos de aprendizagem específicos para as terapias artísticas de base antroposófica: 1750 Habilidades artísticas básicas necessárias para a prática das terapias artísticas Utilização terapêutica do processo artístico, tendo em conta as indicações e contraindicações Procedimentos gerais de observação e avaliação, planeamento terapêutico, objetivos terapêu- ticos 9 Duração da formação adicional à formação em euritmia geral (categoria de admissão 1) 34 Conceitos Nº de horas 5. Profissionalismo, colaboração, direitos do paciente, pesquisa 90Comportamento profissional, técnicas de conversação, gestão de conflitos, reflexão e supervisão Contexto jurídico do exercício profissional: regulamentação profissional, direitos do paciente Inovação e pesquisa em arteterapia antroposófica Prática supervisionada 500 Trabalho de conclusão, monografia ou projeto 150 Carga horária total 3000 Quadro A 1. 9 Terapias corporais antroposóficas Conteúdo Nº de horas 1. Compreensão antroposófica do ser humano e da natureza 55 2. Compreensão antroposófica da saúde e da doença 55 3. Objetivos de aprendizagem específicos para terapias corporais antroposóficas 525 Avaliação do indivíduo e plano terapêutico Princípios e prática de uma modalidade das terapias corporais antroposóficas, incluindo observação de questões de segurança e contraindicações: massagem rítmica; massagem te- rapêutica Simeon Pressel; banho com dispersão de óleos; dinâmica espacial e outras terapias corporais regulamentadas pela seção médica do Goetheanum 4. Profissionalismo, colaboração, direitos do paciente, pesquisa 65 Percurso antroposófico de desenvolvimento espiritual Relação terapêutica Trabalho em equipe multiprofissional Segurança do paciente, gestão de erros e reclamações Métodos de pesquisa e relatos de casos Prática supervisionada 200 Trabalho de conclusão, monografia ou projeto 100 Carga horária total 1000 35 Quadro A 1.10 Distribuição das horas de formação em medicina antroposófica por disciplina Disciplina Número total de horas Conhecimento médico geral, incluindo métodos científicos e fundamentos da medicina Compreensão antroposófica do ser huma- no e da natu- reza, saúde e doença Objetivos de aprendi- zagem específicos para disciplinas terapêuticas Profissio- nalismo, colaboração, direitos do paciente e pesquisa Conceitos e práticas es- pecíficos da modalidade Prática sob supervisão e projeto Medicina 1000 Pré-requisito 250 160 500 90 Enfermagem 730 Pré-requisito 140 330 220 40 Enfermagem Obstétrica Antroposófica 730 Pré-requisito 120 350 220 40 Farmácia 600 Pré-requisito 100 205 245 50 Odontologia 500 Pré-requisito 120 130 200 50 Psicoterapia Antroposófica 1000 Pré-requisito 300 230 400 70 Euritimia terapêutica 1800 a 300 100 550 750 100 Terapias artís- ticas de base antroposófica 3000 350 160 1750 650 90 Terapias corporais an- troposóficas 1000 Pré-requisito 110 525 300 65 a Horas adicionais formação durante a formação geral de euritmia 36 Anexo 2. Participantes da reunião do grupo de trabalho, 15 a 17 de dezembro de 2018 Região da África Anna Medeleine Muller, Facilitadora de Formações, Formação Médica Internacional de Pós-Graduação em Medicina Antroposófica, Kwelera, África do Sul Região das Américas Adam Blanning, Diretor de Formações, Programas de Educação Médica, Associação de Medicina Antroposófica, Estados Unidos Elizabeth Sustick, vice-presidente, Associação Americana de Enfermagem Antroposófica, Estados Unidos Iracema de Almeida Benevides, Presidente, Associação Brasileira de Medicina Antroposófica, Brasil Iva Lloyd, Presidente, Federação Mundial de Naturopatia, Canadá Paulo RS Rocha, Política Nacional de Medicina Tradicional, Complementar e Integral, Departamento de Atenção Básica, Ministério da Saúde, Brasil Região do Sudeste Asiático Ishwar Basavaraddi, Diretor, Centro Colaborador da OMS para Medicina Tradicional, Morarji Desai National Yoga Institute, Ministério de AYUSH, Índia Abhijit Chattopadhyay, Diretor, Instituto Nacional de Homeopatia, Ministério de AYUSH, Índia Kaewthaweesab Kan-anek, Consultor, Departamento de Medicina Tradicional e Complementar Tai- landesa, Ministério da Saúde Pública, Tailândia Região da Europa Thomas Breitkreuz, Presidente, Federação Internacional de Associações Médicas Antroposóficas, Alemanha Matthias Girke, Diretor, Seção Médica, Escola de Ciências Espirituais, Goetheanum, Suíça Kirstin Kaiser, Professora de Arte da Fala e Terapia da Linguagem, Academia Europeia de Terapias Artísticas Antroposóficas, Dornach, Suíça Denis Koshechkin, Especialista em Medicina Complementar, Comitê Estadual de Saúde Duma, São Petersburgo, Federação Russa Elma Pressel, Coordenadora Internacional de Terapias Corporais Antroposóficas, Coordenação Inter- nacional de Medicina Antroposófica, Suíça Henrik Szőke, Diretor Interino, Departamento de Medicina Complementar e Alternativa, Faculdade de Ciências da Saúde, Universidade de Pécs, Hungria Kristian Schneider, Coordenação Internacional de Pesquisa e Formação em Euritmia Terapêutica, 37 Seção Médica, Goetheanum, Suíça Tido von Schoen-Angerer, Departamento de Pediatria, Hospital Cantonal de Friburgo, Suíça Região do Mediterrâneo Oriental Michel Daher, Presidente da Sociedade Libanesa de Câncer, Vice-Presidente do Comitê Nacional de Cuidados Paliativos, Líbano Região do Pacífico Ocidental Dyanan Puvanandran, Secretário, Conselho de Medicina Tradicional e Complementar, Ministério da Saúde, Malásia Jing-Jing Wang, Diretor, Departamento de Tratamento da Dor, Instituto de Acupuntura e Moxabus- tão, Academia Chinesa de Ciências Médicas Chinesas, China Secretaria local, Hospital Havelhoehe, Berlim, Alemanha Ursula Bruckmann Harald Matthes Secretariado da Área de Medicina Tradicional, Complementar e Integrativa, Serviços de Saúde e Segurança, OMS, Genebra Aditi Bana, Assessora Técnico Qin Liu, Assessor Técnico 38 Anexo 3. Participantes da consulta online, 10 a 11 de novembro de 2020 Região das Américas Adam Blanning, Diretor de Formações, Programas de Educação Médica, Associação de Medicina Antroposófica, Estados Unidos Iracema de Almeida Benevides, Presidente da Associação Brasileira de Medicina Antroposófica, Brasil Região da Europa Elma Pressel, Coordenadora das Terapias Corporais Antroposóficas, Seção Médica, Escola Superior de Ciências Espirituais, Goetheanum, Alemanha Rolf Heine, Presidente, Conselho Internacional de Associações Antroposóficas de Enfermagem, Alemanha Thomas Breitkreuz, Presidente da Federação Internacional de Associações Médicas Antroposóficas, Alemanha Georg Soldner, Diretor Adjunto, Seção Médica, Escola Superior de Ciências Espirituais, Suíça Tido von Schoen-Angerer, Departamento de Pediatria, Hospital Cantonal de Friburgo, Suíça Secretariado da OMS, Medicina Tradicional, Complementar e Integrativa , Departamento de Serviços Integrados de Saúde, Organização Mundial da Saúde, Genebra, Suíça Qi Zhang, Diretor Aditi Sharan, Consultora

42 Introduction Henrik Szőke for IVAA Rue du Trône 194 B-1050, Bruxelles, Belgium CRITÉRIOS (BENCHMARKS) DA OMS PARA FORMAÇÃO EM MEDICINA ANTROPOSÓFICA 978-9-46478-743-6 9 789464 787436

IVAA Rue du Trône 194 B-1050, Bruxelles, Belgium ОБРАЗОВАТЕЛЬНЫЕ СТАНДАРТЫ ВОЗ ПО АНТРОПОСОФСКОЙ МЕДИЦИНЕ

ОБРАЗОВАТЕЛЬНЫЕ СТАНДАРТЫ ВОЗ ПО АНТРОПОСОФСКОЙ МЕДИЦИНЕ Образовательные стандарты ВОЗ по антропософской медицине ISBN 9789464770704 (электронная версия) ISBN 9789464770766 (версия для печати) © International Federation of Anthroposophic Medical Associations (IVAA) 2023 Этот перевод не был создан Всемирной организацией здравоохранения (ВОЗ). ВОЗ не несет ответственности за содержание или точность этого перевода. Оригинальное издание на английском языке: WHO benchmarks for training in anthroposophic medicine. Женева: Всемирная организация здравоохранения; 2023. Лицензия: CC BY- NC-SA 3.0 IGO является обязательным и аутентичным изданием. Эта переведенная работа доступна в соответствии с лицензией Creative Commons Attribution-NonCommercial- ShareAlike 3.0; https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/3.0). В соответствии с условиями этой лицензии вы можете копировать, распространять и адаптировать данные материалы в некоммерческих целях при условии надлежащего цитирования данного материала, как указано ниже. При любом использовании этих материалов не должно быть указаний на то, что ВОЗ поддерживает ка- кую-либо конкретную организацию, продукты или услуги. Использование логотипа ВОЗ не допускается. Если вы адаптируете данные материалы, вы должны лицензировать свое произведение в соответствии с той же или эквивалентной лицензией Creative Commons. Если вы создаете перевод этой работы, вы должны добавить сле- дующее заявление об отказе от ответственности вместе с предлагаемой цитатой: «Этот перевод не был создан Всемирной организацией здравоохранения (ВОЗ). ВОЗ не несет ответственности за содержание или точность этого перевода. Оригинальное английское издание является обязательным и аутентичным изданием». Любое посредничество в отношении споров, возникающих по лицензии, должно проводиться в соответствии с правилами посредничества Всемирной организации интеллектуальной собственности (http://www.wipo.int/ amc/en/mediation/rules/). Предлагаемое цитирование. WHO benchmarks for training in anthroposophic medicine. IVAA; 2023. Licence: CC BY- NC-SA 3.0. Данные каталогизации в публикации (CIP). Данные CIP доступны по адресу http://apps.who.int/iris. Продажа, права и лицензирование. Чтобы приобрести публикации ВОЗ, посетите веб-сайт http://apps.who.int/ bookorders. Чтобы отправить запросы на коммерческое использование и запросы о правах и лицензировании, см. https://www.who.int/copyright для английской версии, свяжитесь с contact@ivaa.info для переводов. Сторонние материалы. Если вы хотите повторно использовать материал из этой работы, авторство которого принадлежит третьему лицу, например, таблицы, рисунки или изображения, вы обязаны определить, требуется ли разрешение на такое повторное использование, и получить разрешение от правообладателя. Риск претензий, возникающих в результате нарушения прав любого стороннего фрагмента в работе, лежит исключительно на пользователе. Общие отказы от ответственности. Используемые обозначения и представление материала в настоящей публикации не подразумевают выражения какого-либо мнения со стороны ВОЗ в отношении правового стату- са какой-либо страны, территории, города, района или их властей, относительно разграничения границ или рубежей. Пунктирные и прерывистые линии на картах обозначают приблизительные границы, по которым еще может не быть полного согласия. Упоминание конкретных компаний или продуктов определенных производителей не означает, что ВОЗ под- держивает или рекомендует их, отдавая предпочтение другим компаниям аналогичного характера, которые не упоминаются. За исключением ошибок и пропусков, названия собственных продуктов выделяются начальными заглавными буквами. Этот материал разработан как инструмент стандартизации обучения антропософской медицине. ВОЗ приняла все разумные меры предосторожности для проверки информации, содержащейся в настоящей публикации. Однако опубликованный материал распространяется без каких-либо явных или подразумеваемых гарантий. Публикация материала ВОЗ не предполагает какого-либо одобрения, сертификации, гарантии пригодности или рекомендации, явно выраженной или подразумеваемой ВОЗ в отношении антропософской медицины, ее эффективности или безопасности, а также не подразумевает предпочтения какой-либо другой медицинской практики. Ответственность за интерпретацию и использование материала лежит на читателе. Ни при каких обстоятельствах ВОЗ не несет ответственности за ущерб, возникший в результате его использования. Дизайн от Inis Communication. iii Содержание Вступительное слово . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . iv Предисловие . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . v Благодарности . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . vi Словарь терминов . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . vii Введение в тему . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ix 1 Общие положения . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1 2 Обучение антропософской медицине . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 5 2.1. Обзор образования по антропософской медицине . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .5 2.2. Врач со специализированным образованием в области антропософской медицины . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .6 2.3. Обучение других специалистов в области антропософской медицины . . . . . . . . .8 2.4. Обучение антропософских специалистов по различным видам терапевтического воздействия . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 16 3 Вопросы безопасности . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .23 3.1. Общие меры предосторожности и противопоказания к использованию антропософских лекарственных препаратов . . . . . . . . . . . . . . . 23 3.2. Безопасность пациента, общие меры предосторожности и противопоказания к антропософской лечебной практике . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 24 Ссылки . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .25 Библиография . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .27 Приложение 1. Примерные учебные планы и распределение учебных часов . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .28 Приложение 2. Участники совещания рабочей группы, 15-17 декабря 2018 г. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .36 Приложение 3. Участники онлайн-консультации, 10-11 ноября 2020 г. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .38 iv Вступительное слово Всемирная организация здравоохранения (ВОЗ) в настоящее время осуществляет свою тринадца- тую общую программу работы на 2019-2023 годы, направленную на оказание поддержки странам в достижении всех целей устойчивого развития, связанных со здоровьем. Программа построена вокруг трех взаимосвязанных стратегических приоритетов: достижение всеобщего охвата услугами здравоохранения, решение чрезвычайных ситуаций в области здравоохранения и улучшение по- казателей здоровья населения. Эти стратегические приоритеты подкрепляются тремя направлени- ями стратегических изменений: усиление руководящей роли, достижение конкретных результатов в области здравоохранения в каждой стране и нацеленность глобальных общественных благ на достижение конкретных результатов. Традиционная медицина всегда играла важную роль в коллективной работе ВОЗ. Декларация Аста- ны, обновлённое обязательство Алма-Атинской декларации о всеобщем охвате услугами здравоох- ранения и целях устойчивого развития, подтверждает роль традиционной медицины в укреплении первичной медицинской помощи, являющейся краеугольным камнем систем здравоохранения, в стремлении к здоровью для всех. Это также нашло отражение в глобальном докладе ВОЗ по тради- ционной и комплементарной медицине за 2019 год, в котором 88% государств-членов ВОЗ сообщили об использовании традиционной и комплементарной медицины в здравоохранении. С учетом растущего значения традиционной медицины в здравоохранении на национальном и глобальном уровнях, ВОЗ и её государства-члены изучают пути интеграции, по мере необходимо- сти, безопасных, основанных на доказательствах, традиционных и комплементарных медицинских услуг, в национальные или субнациональные системы здравоохранения для выполнения своих обязательств на основании политической Декларации совещания на высшем уровне по всеобщему охвату услугами здравоохранения. ВОЗ предоставляет государствам-членам политические и технические рекомендации и содействует безопасному и эффективному использованию традиционной и комплементарной медицины посред- ством надлежащего регулирования продукции, практик и практикующих её. Она также оказывает поддержку государствам-членам в деле включения традиционной и комплементарной медицины в ориентированную на население систему здравоохранения, в целях реализации Стратегии ВОЗ в области традиционной медицины на 2014-2023 годы. Основная функция ВОЗ заключается в установлении норм и стандартов. Нормативная работа обуслов- лена необходимостью и может быть переведена в реальное действие на уровне стран с помощью соответствующей политики. Целью внедрения серии образовательных стандартов для различных систем и интервенций в традиционной, комплементарной и интегративной медицине является обе- спечение системы ориентиров для оценки актуальной практики и практикующих её. Я очень рада представить эту серию образовательных стандартов лицам, определяющим поли- тику, работникам здравоохранения и широкой общественности. Я твердо верю, что этот документ послужит своей цели. Аншу Банерже (Anshu Banerjee) И.о. заместителя Генерального директора Отдел всеобщего охвата услугами здравоохранения / охвата всех этапов жизни (UHL) Всемирная Организация Здравоохранения v Предисловие Комплексные услуги здравоохранения имеют важное значение для реализации Тринадцатой общей программы работы ВОЗ, направленной на оказание поддержки странам в достижении всеобщего охвата услугами здравоохранения и целей устойчивого развития, связанных со здоровьем. Миссия департамента комплексных услуг здравоохранения заключается в ускорении объективного доступа к высококачественным, комплексным, ориентированным на людей медицинским услугам, которые можно контролировать и оценивать. ВОЗ уполномочена обеспечивать независимое нормативное руководство. Нормативная продукция ВОЗ охватывает широкий спектр глобальных товаров для общественного здравоохранения, включая нормы и стандарты. Таким образом, основная роль департамента комплексных служб здравоохра- нения заключается в создании и производстве соответствующей глобальной продукции, которая обусловлена потребностями стран и оказывает ощутимое воздействие на уровне стран. С 2018 года, когда 88% государств-членов ВОЗ сообщили об использовании традиционной и ком- плементарной медицины, поддержка ВОЗ в оценке безопасности, качества и эффективности по- стоянно оценивается как важная, о чем сообщается в глобальном докладе ВОЗ по традиционной и комплементарной медицине за 2019 год. ВОЗ определяет приоритетность нормативной продукции после оценки потребностей. Чтобы удов- летворить растущие потребности и обеспечить воздействие на страны, эта серия стандартов охва- тывает основные системы и вмешательства в традиционной, комплементарной и интегративной медицине в соответствии с нормами и стандартами обучения и практики. ВОЗ не только оценивает качество этих нормативных продуктов, но и совершенствует системы и планы мониторинга и оценки. Я рада представить вам эту серию образовательных стандартов и приглашаю вас присоединиться к нам в оценке и документировании их воздействия. Руди Эггерс (Rudi Eggers) Директор Департамент комплексных медицинских услуг Всемирная организация здравоохранения vi Благодарности Всемирная организация здравоохранения (ВОЗ) выражает признательность многим лицам и организациям, внесшим вклад в разработку этого документа (см. приложения 2 и 3). ВОЗ благодарит Тидо фон Шен-Ангерера (Tido von Schoen-Angerer) и Ирасему де Алмейда Беневидес (Iracema de Almeida Benevides), которые активно и усердно способствовали составлению и редактированию этого документа. Спасибо Эрику Баарс (Erik Baars) и Нортье Ван Стинбергену (Noortje van Steenbergen) за вклад в процесс рассмотрения первичных документов. ВОЗ признательна всем экспертам, которые представили ценные замечания и предложения в ходе заседания рабочей группы, процесса коллегиального обзора и консультаций. Особая благодарность коллегам ВОЗ Ирине Папиевой (Irina Papieva) из отдела безопасности пациентов, Фумихито Таканаши (Fumihito Takanashi) из отдела фармаконадзора, Шивон Фитцпатрик (Siobhan Fitzpatrick) из отдела политики и стандартов в области трудовых ресурсов здравоохранения и Эдуарду Маркову (Eduard Markov) из групп по соблюдению требований, управлению рисками и этике за рассмотрение документа и предоставление ценных и актуальных предложений. Ци Чжан (Qi Zhang) и Адити Шаран (Aditi Sharan) провели работу по пересмотру под руководством Руди Эггерса (Rudi Eggers). Спасибо коллегам из группы специалистов штаб-квартиры ВОЗ по традиционной, комплементарной и интегративной медицине, Адити Бана (Aditi Bana), Лю Цинь (Liu Qin), Дьюк Гьямера (Duke Gyamerah) и Эльмире Бурминой (Elmira Burmina) за техническую, административную и секретарскую поддержку. ВОЗ выражает признательность международной федерации антропософских медицинских ассоциаций (IVAA), Швейцарии за финансовую поддержку в разработке этого базового документа. Международная федерация антропософских медицинских ассоциаций не принимала никакого участия в координации, предоставлении или аккредитации обучения антропософской медицине. ВОЗ выражает свою признательность больнице Хавельхоэ (Havelhoehe Hospital) в Берлине (Германия) за организацию совещания рабочей группы ВОЗ в декабре 2018 года. vii Словарь терминов Астральная организация: система формообразующих сил, лежащих в основе возникновения созна- ния, чувств и инстинктов, а также движения, дыхания и других функций организма, как у животных, так и у людей. Это одна из четырех формообразующих сил человеческого существа. Гётеанистическая наука (наука Гёте) и метод наблюдения: научный, феноменологический подход к наблюдению, основанный на работах немецкого писателя и ученого Иоганна Вольфганга фон Гете, получивший дальнейшее развитие в работах Рудольфа Штайнера. Позволяя явлениям говорить самим за себя с помощью различных методов наблюдения, делает видимыми функциональные взаимосвязи таким образом, что сложные явления могут быть поняты в терминах более простого, в конечном счёте, более не упрощаемого архетипического феномена. Двенадцать чувств: с антропософской точки зрения, чувственное восприятие подразделяется на 12 основных модальностей восприятия: осязания, жизни, движения, равновесия, обоняния, вкуса, зрения/видения, температуры/тепла, слуха, речи/языка, мысли и ощущения внутренней индивидуальности (“Я”) другого человеческого существа. Дух (в антропософском понимании): относится к измерению, которое проявляется в человеке, когда он или она смотрит на духовную природу вещей. Дух человека - это его или ее нетленная сердцевина. Душа (в антропософском понимании): относится к измерению, посредством которого человек свя- зывает вещи со своим собственным существом и внутренним пространством, через которое он или она испытывает удовольствие и неудовольствие, желание и отвращение, радость и печаль и другие чувства и мысли. Душа, в антропософском понимании, тесно связана с астральной организацией и происходит от нее. Жизненное тело: состояние тела, когда эфирная организация действует внутри физической орга- низации животного или человеческого существа. Нервно-чувственная система: относится к динамике, которая преобладает в нервной и сенсор- ной системе, но также обнаруживается во всех процессах, связанных с формой, структурой, ката- болической активностью, сознанием и мышлением. Это системная часть тройственной природы человеческого организма. Ритмическая система: имеет отношение ко всем ритмическим процессам и функциям челове- ческой жизни, в частности к системе кровообращения и дыхания, а также связана с чувствами. Ритмические процессы обеспечивают посредничество между полярностями нервно-чувственной системы и системой обмена веществ и конечностей. Это системная часть тройственной природы человеческого организма. Семь жизненных процессов: жизнь с антропософской точки зрения можно разделить на семь про- цессов: дыхание, согревание, питание, выделение, поддержание, рост и размножение. Система обмена веществ и конечностей: относится к пищеварительной системе в самом широком смысле, внутренним органам брюшной полости и костно-мышечной системе конечностей, а также процессам, связанным с движением, метаболизмом, регенерацией, размножением и волением (волей). Это часть тройственной природы человеческого организма. Тройственная природа человеческого организма: функциональная полярность между катаболи- ческими процессами, необходимыми для возникновения сознания (нервно-чувственная система), и анаболическими, регенеративными процессами (система обмена веществ и конечностей), под- держиваемыми в равновесии благодаря ритмическим процессам (ритмическая система). viii «Tria principia» (три принципа): латинское выражение для древней концепции трех принципов – соли, серы и ртути, описанной Парацельсом (1493-1541). Tria principia отражает в большей степени процессы, нежели субстанции: солевой процесс (структура), сульфурический процесс (растворение) и меркуриальный процесс (гармонический поток). Эта концепция получила дальнейшее развитие в антропософской медицине. Тепловая организация: обобщает различные аспекты тепла и теплоты в человеке как саморегули- рующемся целом: тепло и распределение тепла внутри тела, термочувствительность и ощущение физического и эмоционального тепла. Считается тесно связанным и контролируемым посредством “Я”-организациии. Физическая организация: физическое тело в его отчетливой человеческой форме, состоящее из физической материи и физико-химических взаимодействий. Форма и функции физического тела организуются формообразующими силами, в первую очередь эфирной организацией. Физическая организация - это одна из четырех формообразующих сил человеческого существа. Формообразующие силы человеческого существа: четыре силовые системы, участвующие в фор- мировании, построении, структурировании, функционировании и организации минералов, расте- ний, животных и человека, существующие в дополнение к физико-химическим взаимодействиям. Динамическая композиция четырех систем формообразующих сил (Wesensglieder на немецком языке) составляет человеческое существо: физическая организация (формообразующие физические силы), эфирная организация (формообразующие жизненные силы), астральная организация (фор- мообразующие душевные силы) и “Я”-организация (формообразующие силы человеческого духа). Эфирная организация: система формообразующих жизненных сил, которые формируют физическое тело и поддерживают интеграцию материальных субстанций в живые организмы, такие как расте- ния, животные или человек. Эфирная организация считается ответственной за рост и регенерацию и играет центральную роль в восстановлении здоровья. Это одна из четырех формообразующих сил человеческого существа. “Я»-организация: система сил человеческого духа, “Я” (или эго), которая обеспечивает способность к прямостоянию, мышлению, проницательности, саморефлексии, свободе, морали и развитию ис- кусства и культуры, а также ее выражение и способность к интеграции в человеческую тепловую организацию и другие телесные функции. Это одна из четырех формообразующих сил человече- ского существа. ix Введение в тему Почему именно этот образовательный стандарт? Антропософская медицина (AM) - это форма традиционной, комплементарной и интегративной медицины (ТКИ), которая зародилось в Европе и приобретает все большую международную популяр- ность. Она интегрирована в конвенциональную медицину в амбулаторной и клинической практике. Поскольку все больше стран начали разрабатывать политику и нормативно-правовую базу для практической ТКИ, директивным органам требуется информация для принятия обоснованных ре- шений, включая оценку качества практики, трудностей и способов их устранения. ВОЗ выпустила образовательные стандарты по нескольким дисциплинам и методам лечения ТКИ, в том числе по акупунктуре, aюрведе, натуропатии, остеопатии, традиционной китайской медицине, медицине Туйна и Унани. Это первые образовательные стандарты по AM. Они отражают то, что сообщество AM считает минимально необходимым образованием для медицинских работников практикующих любую из дисциплин AM для обеспечения защиты потребителей и безопасности пациентов, включая контроль качества и надлежащее использование, для обеспечения эффективности AM. Образовательные стандарты будут способствовать созданию справочного инструментария по АМ для стран. Как был разработан этот образовательный стандарт? Этот документ следует установленной методологии ВОЗ по разработке образовательных стандартов в традиционной, комплементарной и интегративной медицине. Секретариат ВОЗ предложил план и объем работы. Был проведен обзор существующих образовательных стандартов и публикаций по обучению AM для выявления пробелов в знаниях. Во-первых, в 2017 году международным профессиональным организациям по каждой из дисциплин AM было предложено поделиться международными учебными документами. Было получено 17 международных учебных документов, охватывающих семь из девяти дисциплин AM (для акушерок и стоматологов были доступны только национальные учебные документы). 12 документов были включены в рассмотрение, а пять были исключены. Документы были оценены на предмет охвата 11 разделов, необходимых для подготовки этого документа: определение AM как дисциплины; вступи- тельные требования; компоненты обучения; результаты обучения, касающиеся знаний, концепций, теорий; результаты обучения, касающиеся клинической компетентности и практики; критерии завершённости образования; продолжительность обучения; методология преподавания; обучение профессионализму, сотрудничеству, правам пациентов, научным исследованиям; безопасность; учебные планы/распределение учебных часов. По четырем дисциплинам документы охватывали не менее девяти пунктов; по остальным трем дисциплинам документы охватывали шесть или менее пунктов. Документы были оценены на предмет правильности. Во-вторых, был проведен обзор с использованием баз данных Pubmed, Medline, Cochrane Library, SAGE journals, Wiley Online, CINAHL, PsycINFO, Anthromedics/Der Merkurstab для публикаций за период с января 2012 года по апрель 2022 года. Категории поисковых терминов (определенные для разных баз данных) были следующими: антропософская (медицина), дисциплины, образование/ обучение. Использовали языки - английский, немецкий и голландский. Отбор учебных материалов проводился двумя исследователями независимо друг от друга. Результаты: было выявлено 1080 публикаций, 452 дубликата были удалены, 619 были отсеяны и 9 включены (1,2,3,4,5,6,7,8,9). Качество публикаций не оценивалось. Было описано восемь различных учебных программ. Все описанные программы были предназначены для врачей, одна программа была разработана для начального x образования в медицинской школе, другая включала также обучение другим дисциплинам AM. Включенные публикации описывают, по крайней мере, частично, десять из одиннадцати пунктов, необходимых для подготовки документа для врачей. Три статьи ранее не были выявлены в ходе обзора международных учебных документов. Для подготовки документа по стандартам, ВОЗ и эксперты-составители проекта связались с международными профессиональными организациями по каждой дисциплине AM с запросами о разъяснениях, дополнительной информацией и изменениях в их соответствующих учебных документах, где это применимо, для обеспечения ясности и полноты требуемых разделов. После итеративного процесса между ВОЗ, экспертами-составителями проекта и представителями дисциплин AM был согласован учебный текст и примерный учебный план для каждой дисциплины AM для включения в первый проект документа. Первый проект документа был представлен на заседании рабочей группы для обсуждения. В заседании рабочей группы приняли участие в общей сложности 24 эксперта из 13 стран из 6 регионов ВОЗ, представляющих экспертные знания, в том числе в области разработки политики, регулирования, обучения медицинских работников, международной подготовки и клинической практики. После трехдневного обсуждения сферы охвата, структуры и содержания документа участники совещания пришли к консенсусу и дали рекомендации по второму проекту. Второй проект был представлен более широкой группе глобальных экспертов для экспертной оценки и был пересмотрен на основе отзывов 28 экспертов. Был проведен второй глобальный экспертный обзор, и проект был вновь пересмотрен на основе отзывов 60 экспертов. Затем обновленный проект был вынесен на консультацию с участием экспертов, которые рассмотрели прогресс, достигнутый после заседания рабочей группы, а также экспертные обзоры. Выводы и рекомендации аналитического обзора были учтены и включены, при необходимости, в окончательный проект. Работа ВОЗ по глобальным проблемам здравоохранения требует помощи внешних сторон, чей опыт может представлять особые интересы. Чтобы обеспечить высочайшие стандарты добросовестности и общественного доверия, были собраны формы Декларации интересов всех внешних спонсоров. Заявленные интересы внешних участников были пересмотрены и оценены на предмет актуальности и значимости интереса, и только те эксперты, которые не проявили заинтересованности или конфликта интересов, были приглашены для участия в совещании или мероприятии в соответствии с политикой Декларации интересов ВОЗ. Что включает в себя этот образовательный стандарт? Этот документ состоит из трех частей: ‚ общие положения: обзор разработки и фундаментальных концепций AM; ‚ обучение антропософской медицине: требуемый результат обучения для каждого раздела каждой дисциплины AM; ‚ вопросы безопасности: общие меры предосторожности и противопоказания, связанные с использованием антропософских медицинских препаратов (АМП) и антропософских методов лечения. Эти три части представляют собой полный набор критериев для обучения в AM. xi Для кого предназначен этот образовательный стандарт? Устанавливая нормы и стандарты, этот документ определяет минимальные требования к обучению медицинских работников для занятий любой из дисциплин AM. Это полезный ориентир для срав- нения и оценки в реальной практике, который принесет пользу директивным органам, работникам здравоохранения, образовательным учреждениям и общественности в целом. Ким Сунгчол (Kim Sungchol) Руководитель отдела традиционной, комплементарной и интегративной медицины Департамент комплексных медицинских услуг Всемирная организация здравоохранения

1 1 Общие положения Определение Антропософская медицина - это интегративная, целостная медицинская система, которая дополняет традиционную медицину познавательными методами и результатами антропософских знаний. AM регулирует взаимодействие тела, души и духа в соответствии с биографией каждого человека, социальным и экологическим контекстом. Она включает в себя различные виды лечения и терапевтические методики, направленные на самоисцеление с помощью лекарств, ухода за больными, консультирования, психотерапии и антропософских искусств, двигательной и телесной терапии. История Принципы AМ были установлены австрийским философом Рудольфом Штайнером (1861-1925) и голландским врачом Итой Вегман (1876-1943) (10,11). Развитие AM кратко изложено в таблице 1. Таблица 1. Хронология развития антропософской медицины 1920-1925 Основание антропософской медицины 1920 – один из первых антропософских курсов для врачей 1921 – создание небольших антропософских больниц в Германии и Швейцарии 1921 – развитие антропософских сестринских практик и ритмического массажа 1921 – производство первых лекарств в соответствии с антропософскими принципами 1921 – начало терапевтической эвритмии 1924 – начало антропософской “лечебной педагогики” и социальной терапии для людей с отклонениями в развитии 1925 год – первый учебник AM “Основы развития врачебного искусства” (11), опубли- кованный Штайнером и Вегман 1925-2000 Дальнейшее развитие и расширение Дальнейшее развитие терапевтических методов АМ. Диапазон АМП расширен. Разви- тие фундаментальных и клинических исследований 1939 г. – в Шотландии основано движение Кэмпхилл для людей с отклонениями в развитии, которое позже распространилось на 65 стран 1960–е-1990–е гг. - основание больниц, в которых AM интегрирована с конвенцио- нальной медициной в Германии, Италии, Швейцарии, Швеции, Великобритании 1976 г. - Закон о лекарственных средствах Германии 1976 г. (Arzneimittelgesetz) при- знает “специальные терапевтические системы”, включая AM, и начинает регулирова- ние АМП 1983 года – Университет Виттена/Хердеке (Германия) основан на базе антропософ- ской интегративной клиники Хердеке (Herdecke) 2000–по настоящее время Академизация и интеграция в системы здравоохранения Распространение обучения AM по всей Африке, Северной и Южной Америке, Азии, Австралии и Восточной Европе Международная координация и согласованные заявления о передовой практике, обучении и исследованиях Профессора АМ появляются в Бразилии, Германии, Нидерландах и Швейцарии; вклю- чение обучения AM в образовательные программы по всему миру Все большее число исследований и научных публикаций о странах с АМ. Различные страны включают АМ в свои национальные системы здравоохранения; например, Бразилия и Швейцария 2 Сегодня АМ практикуется в учреждениях первичной, вторичной и третичной медицинской помощи, начиная от одиночных и коллективных практик, реабилитационных центров, домов престарелых, общественных сестринских служб, санаториев и заканчивая антропософскими больницами, государственными больницами и университетскими медицинскими центрами (12,13). АМ подход осуществляется в сочетании с конвенциональной западной медициной и совместно используется практически во всех медицинских специальностях, таких как лечебное дело, семейная медицина, онкология, педиатрия, психиатрия, гинекология, акушерство и дерматология. Антропософское понимание человеческого существа и природы Антропософия описывает, как человеческие способности могут быть развиты от простого чувственного до более высоких уровней восприятия посредством эмпирического наблюдения физических и духовных характеристик человека и природы. Штайнер рассматривал антропософскую духовную науку как применение научных методов к области сверхчувственной реальности и как последовательный этап развитие западной философской мысли, в частности философии Платона и Аристотеля и немецкого идеализма, представленного Гете, Шиллером, Фихте, Гегелем и Шеллингом (13,14). Фундаментальные концепции в понимании человеческого существа Понимание человеческого существа в антропософии основано на принципах четырех формообразующих сил и тройственной природы человеческого существа. Четыре формообразующие силы человеческого существа В дополнение к молекулярным, биохимическим механизмам, действующим в природе, антропософия описывает силы высшего порядка, которые составляют так называемые формообразующие силы или организационные элементы человеческого существа (Wesensglieder по-немецки) (13,14). Эти формо- образующие силы обнаруживаются благодаря проницательности и практике. Данные концепции применяются в соответствии с наблюдениями и предложениями Штайнера и последующими дополнениями других исследователей (14,15). В человеческом существе наблюдаются четыре формообразующие силы (таблица 2). Термины, используемые здесь, являются классическими терминами, использованными Штайнером, и их следует рассматривать в историческом контексте (подробное описание, см. библиографию): 1. Физическая организация: физическое тело человека, состоящее из физической материи и фи- зико-химических взаимодействий. 2. Эфирная организация (формообразующие жизненные силы): система сил более высокого уровня, которая формирует физическое тело и поддерживает интеграцию материальных субстанций в живые организмы, такие как растения, животные или человек. Эфирная организация отвечает за рост и регенерацию и играет центральную роль в восстановлении здоровья. 3. Астральная организация (формообразующие силы души): более высокий уровень организации и системы сил, чем эфирная организация, которая вызывает появление сознания, чувств, инстинктов, а также движения, дыхания и других функций организма у животных и людей. Функции возникают по мере того, как астральная организация запечатлевает себя в эфирную организацию, а оттуда в физическую организацию. 4. “Я”-организация (формообразующие силы человеческого духа): “Я” обеспечивает способ- ность к мышлению, самосознанию, самоанализу, свободе и развитию искусства и культуры. В дополнение к сознательному “Я”, “Я”- организация действует как система более высокого уровня в человеческом организме, в частности, посредством организации тепла, физической и эмоциональной отдачи и тесных взаимосвязей с кровеносной системой. Эти функции возникают по мере того, как отпечаток “Я”-организации переходит в астральную организацию, а оттуда в эфирную и физическую организации. 3 Таблица 2. Формообразующие силы в природе и существе человека Минерал Растение Животное Человек Формообразующие силы Дух “Я”-организация Душа Душа Астральная организация Жизнь Жизнь Жизнь Эфирная организация Материя Материя Материя Материя Физическая организация Адаптировано из ссылки (14) Тройственная природа человеческого организма Взаимодействие четырех формообразующих сил приводит к функциональной полярности в организме человека между катаболическими процессами, необходимыми для возникновения осознанности, и анаболическими, регенеративными процессами. Эта функциональная полярность поддерживается в равновесии с помощью ритмических процессов (17,18) (таблица 3): ‚ Нервно-чувственная система: динамика, которая преобладает в нервной системе и системе органов чувств, но также присутствует во всех процессах, связанных с формой, структурой, катаболической активностью, сознанием и мышлением. ‚ Система обмена веществ и конечностей: динамика, которая преобладает в пищеварительной системе и конечностях в процессах, связанных с движением, метаболизмом, регенерацией, анаболической активностью, размножением и волением (волей). ‚ Ритмическая система: динамика, которая преобладает в системе кровообращения и дыхания и во всех ритмических процессах человеческой жизни и чувствовании. Ритмические процессы, такие как сон и бодрствование, дыхательные и сердечно-сосудистые ритмы и многие другие, обеспечивают посредничество между полярными областями двух других систем. Ритмическая система является посредником между катаболическими и анаболическими процессами. Таблица 3. Тройственная природа человеческого организма Нервно-чувственная система Система обмена веществ и конечностей Ритмическая система Внутренняя актив- ность Мышление Воление (воля) Чувство Уровень сознания Сознательное Подсознательное Сноподобное Органические про- цессы Катаболическое Структурирование Охлаждение Анаболическое Растворение Согревание Уравновешивание катаболическо–ана- болических процессов, опосредующих Посредничество Дыхание и кровообращение Адаптировано из ссылки (17) Здоровье и болезни на всех этапах жизни Здоровье рассматривается как результат постоянно проистекающий из активного равновесия че- тырех формообразующих сил и тройственной природы человеческого существа. Дисбалансы и нарушения в формообразующих силах и тройственной природе приводят к болезням. Равновесие четырех формообразующих сил претерпевает характерные изменения в течение жизни. Бессмер- тие человеческого духа (“Я”) обеспечивает перспективу развития, начинающегося до рождения и продолжающегося после момента смерти. Практика антропософской медицины Практика AM включает в себя следующие оценочные характеристики: традиционное медицинское обследование и диагностику, определение дисбалансов и нарушений четырех формообразующих 4 сил и тройственной природы человека, а также того, как болезнь отражает контекст биографического опыта индивида. Планы лечения подбираются индивидуально или в соответствии с патологией, чтобы восстановить баланс четырех формообразующих сил и тройственной природы, а также под- держать салютогенез и активировать врожденную способность человека к самовосстановлению. Разработана мультимодальная стратегия лечения, которая включает в себя проведение АМ в со- четании с традиционными западными лекарственными средствами по показаниям, а иногда и с другими методами ТКИ (18). Она также включает добровольную вакцинацию для предотвращения опасных для жизни заболеваний (19). Идея о том, что опыт полученный в результате болезни может стать поворотным моментом для внутреннего и биографического развития, является важным аспектом поддержки личности (16). Индивидуальная автономия, достоинство и самоопределяющееся внутреннее развитие, а также установление доверительных терапевтических отношений являются основными ценностями AM. Антропософские методы лечения включают консультирование, использование лекарств, уход за больными, психотерапию, арт-терапию, терапевтическую эвритмию и наружные методы лечения. Различные медицинские работники сотрудничают и работают с отдельными людьми, семьями и лицами, осуществляющими уход. Координирует лечение как правило один врач. Сотрудничество включает в себя принятие решения о том, какие методы лечения AM (или другие методы ТКИ) яв- ляются наиболее подходящими, исходя из состояния здоровья и индивидуальных предпочтений. Врач также следит за тем, чтобы как конвенциональные, так и методы лечения АМ применялись в соответствии с показаниями. Антропософские медицинские препараты - это лекарственные средства, которые разрабатываются, исследуются и производятся в соответствии с антропософскими знаниями о человеке, природе, ве- ществе и фармацевтических процессах. Исходные субстанции могут быть получены из минеральных, растительных, животных или химических субстанций. Антропософские медицинские препараты (АМП) приготавливаются1 из минеральных, растительных, животных или химических субстанций с помощью специальных антропософских и стандартных гомеопатических методов производства, как описано в официальных фармакопеях и в Антропософском фармацевтическом кодексе (20). Пра- вила, применяемые к антропософским медицинским препаратам, могут варьироваться от страны к стране и в зависимости от типа препаратов. 1 Швейцарская фармакопея определяет антропософские препараты и методы их производства. Европейская фармакопея и Немецкая гомеопатическая фармакопея описывают методы производства и ве- щества, используемые в антропософских препаратах. Антропософский фармацевтический кодекс описывает методы производства и вещества, традиционно используемые в AM, и признается агентствами по лекар- ственным средствам Австралии и Бразилии. 5 2Обучение антропософской медицине 2.1 Обзор образования по антропософской медицине Учебные программы по AM специфичны для каждой дисциплины (например, для врачей, медсестер, фармацевтов и т.д.). Три категории допуска к обучению АМ (таблица 4): Категория 1 - отсутствие первичного медицинского образования. Те, кто не имеет предварительной подготовки в области здравоохранения, прежде чем получить право на обучение AM должны пройти обучение в области конвенционального здравоохранения или могут пройти программу обучения, которая объединяет конвенциональную и антропософскую медицину. Это не относится к терапевтической эвритмии или антропософской арт-терапии, которые преподаются независимо от наличия первичного медицинского образования. Категория 2 - предварительная подготовка в области классического (конвенционального) здравоохранения. Люди, прошедшие предварительную подготовку в области здравоохранения, могут начать обучение AM, специфичное для их дисциплины. Категория 3 - предварительное обучение в ТКИ. В зависимости от профессии ТКИ и уровня подготовки кандидаты могут быть допущены к обучению AM или получить зачёты за ранее пройденное обучение. Таблица 4. Условия допуска для обучения различным антропософским медицинским дисциплинам Специальность Категория поступления Категория 1 - без предварительной подготовки в области здравоохранения Категория 2 - предварительная подготовка в области конвенци- онального здравоохранения Категория 3 - предварительная подготовка в области ТКИ Врач Полное классическое медицинское образо- вание Дипломированный врач Дипломированный врач в области ТКИ Медсестра Полное конвенцио- нальное обучение сестринскому делу Дипломированная медсестра Дипломированная медсестра в области ТКИ с опытом работы не ме- нее 3 лет с высшим образованием Акушерка Полное классическое образование по аку- шерству Дипломированная акушерка Дипломированная акушерка в области ТКИ с минимальным 3-лет- ним высшим образованием Фармацевт Полное конвенцио- нальное фармацевти- ческое обучение Дипломированный фармацевт или специалист с ученой степе- нью в фармации Дипломированный фармацевт или специалист с ученой степенью в области ТКИ; рассматривается в соответствии с национальным стандартом обучения Стоматолог Полное конвенцио- нальное обучение стоматологии Дипломированный стоматолог Не применимо Психотерапевт Полное конвенци- ональное психо- терапевтическое обучение (различные направления) Врач, психолог или консультант с государственной регистрацией в практикующей психотерапии Практикующий врач ТКИ с последи- пломным образованием и государ- ственной регистрацией в практику- ющей психотерапии Специалист по терапевтической эвритмии Общая подготовка в эвритмии Общая подготовка по эвритмии с последующим обучением эвритмической терапии. По- лучают зачёты за предыдущее обучение в области медицины Общая подготовка по эвритмии с последующим обучением эвритми- ческой терапии. Получают зачёты за предыдущее обучение в области ТКИ 6 Специальность Категория поступления Категория 1 - без предварительной подготовки в области здравоохранения Категория 2 - предварительная подготовка в области конвенци- онального здравоохранения Категория 3 - предварительная подготовка в области ТКИ Антропософский арт-терапевт Обучение в области антропософской арт-терапии Специалист, получивший сте- пень в области традиционной арт-терапии, или другой меди- цинский работник. Получают зачёты (если применимо) ТКИ Медицинский работник в об- ласти ТКИ. Получают зачёты (если применимо) Антропософский специалист по наружным мето- дам лечения Полное обучение наружным методам и дипломированная подготовка к физиче- скому обследованию и лечению людей Любой дипломированный практикующий врач с правом физического обследования и лечения человека Любой медицинский дипломиро- ванный работник ТКИ с правом фи- зического обследования и лечения человека a Более подробные требования к поступающим см. в соответствующем разделе «Обучение». Учебные программы AM состоят из следующих компонентов: ‚ общие медицинские знания, включающие фундаментальные науки и методы; преподаются только при обучении терапевтической эвритмии или антропософской арт-терапии; ‚ антропософское понимание человеческого существа и природы, а также здоровья и болезней; ‚ освоение дисциплин специфичных для AM: понятий и практических навыков, специфичных для дисциплины, а также практика c участием ментора и проектная работа; ‚ профессионализм, сотрудничество, права пациентов и методы исследования. Оставшаяся часть раздела 2 описывает результаты обучения, которые надлежит получить для каж- дого компонента каждой дисциплины AM. В приложении 1 перечислено количество часов необхо- димых для обучения каждому разделу различных дисциплин AM. 2.2 Врач со специализированным образованием в области антропософской медицины 2.2.1. Определение Программа АМ основана на установленных научных медицинских принципах и естественной науке, дополненных антропософским пониманием человека и природы. Врач со специальной подготовкой, прошедший обучение по AM - это дипломированный врач, обученный внедрению антропософских принципов в практику укрепления здоровья, профилактику, диагностику, терапию и реабилитацию. Основными целями являются исцеление человека и поддержание здоровья на протяжении всей жизни, стимулируя его активность и потенциал самовосстановления. 2.2.2. Требования к допуску Категория 1 – отсутствие предварительной подготовки в области здравоохранения: получение об- разования, предполагающего соответствующее лицензирование или выдачу диплома конвенци- онального (биомедицинского) врача. Студенты-медики могут посещать курсы AM во время своего медицинского обучения. Категория 2 – предварительная подготовка в области обычного здравоохранения: дипломирован- ный врач. Категория 3 – предварительная подготовка по ТКИ: дипломированный врач ТКИ или аналогичный специалист, такой как: врач традиционный китайский медицины, врач-остеопат или врач-натуро- пат, будет рассматриваться для допуска к обучению на врача AM в соответствии с национальными стандартами обучения ТКИ2. 2 Обучение как минимум 1000 часов биомедицинских наук, включая анатомию, физиологию, патологию, диа- гностику и терапию. Обучение на уровне 7 Международной стандартной классификации образования: степень магистра или эквивалент (23) 7 2.2.3. Компоненты обучения ‚ Антропософское понимание человека и природы ‚ Антропософское понимание здоровья и болезни ‚ Антропософская терапия ‚ Профессионализм, сотрудничество, уважение прав пациентов3 и исследования 2.2.4. Результаты обучения 1. Антропософское понимание человека и природы ‚ Быть осведомленным о фундаментальных концепциях антропософского понимания человека и его отношении к природе и знать, как соотнести эти тезисы с концепциями традиционной медицины. ‚ Изучать природу и вещества, лежащие в основе важных антропософских лекарств, с исполь- зованием метода наблюдения Гете. 2. Антропософское понимание здоровья и болезни ‚ Проводить дифференцированную оценку состояния индивидуума, принимая во внимание физическую, эфирную, астральную и “Я”-организацию и индивидуальное биографическое развитие, с постановкой индивидуализированного, многомерного диагноза и определения ресурсов человека и необходимости терапевтического вмешательства, в сочетании с обще- принятым планом диагностики и лечения. ‚ Принимать во внимание духовное измерение индивидуума при построении плана лечения и, когда это уместно, возможно и желательно, обсуждать его с данным человеком. 3. Антропософская терапия ‚ Понимать показания, дозировки, методики лечения, побочные эффекты, меры предосторож- ности и противопоказания к обычно применяемым минеральным и растительным продуктам и органопрепаратам из животных, используемым в АМ. ‚ Осуществлять лечение наиболее распространенных заболеваний, встречающихся в общей и специальной практике, с помощью или включая антропософские лекарства и методы лечения, в то же время, проводя конвенциональную терапию по показаниям. ‚ Документировать ход антропософского лечения, включая ментальные, эмоциональные и духовные аспекты. 4. Профессионализм, сотрудничество, права пациентов, исследования ‚ Самостоятельно следовать пути медико-духовного развития. ‚ Практиковать общее принятия решений с отдельными людьми и их родственниками осно- ванное на концепции человека как духовного и развивающегося существа. ‚ Общаться надлежащим образом и эффективно сотрудничать в терапевтической команде ме- дицинских работников, прошедших профессиональную подготовку. ‚ Понимать научные основы и методы исследования в AM, самостоятельно осуществлять поиск антропософско-медицинской литературы и внедрение результатов исследований в медицинскую практику. ‚ Способствовать обмену клиническим опытом и осуществлять фармаконадзор АМП. 3 «Права пациента» включают уважение основного достоинства и равенства всех людей, закрепленных во Все- общей декларации прав человека 1948 г., Уставе ВОЗ, в которых провозглашается, что «обладание наивысшим достижимым уровнем здоровья является одним из основных прав каждого человека», а также более поздние международные тексты, такие как Рекомендация Европейского Совета № R (2000) 5 об участии пациентов в принятии решений, касающихся их медицинского обслуживания. 8 Примерный учебный план приведен в Приложении 1 2.2.5. Критерии завершённости образования Общие критерии: ‚ Завершение учебной программы, включая проектную работу и три истории болезни, на удов- летворительном уровне ‚ Завершение практики под руководством наставника на удовлетворительном уровне ‚ Два года клинического опыта в больнице или амбулаторной практике, с АМ или без нее, на момент сертификации (требуется для обеспечения надлежащего клинического опыта при начале независимой практики в АМ) ‚ Сданный экзамен или эквивалентная оценка Экзамен включает в себя: ‚ Оценку проектной работы, а также ‚ Оценку достижения всех результатов обучения, а также ‚ Представление отчетов о двух случаях из практики 2.3 Обучение других специалистов в области антропософской медицины 2.3.1. Медсестра со специальной подготовкой в области антропософского сестринского дела Определение Антропософское сестринское дело основано на традиционных подходах и навыках медсестер, под- крепленных антропософским знанием о человеке. Антропософское различение физического тела, жизненных сил, души и духа и понимание биографического развития на протяжении всего жизнен- ного пути, на котором потребуется уход (например, детство, болезнь, инвалидность, пожилой воз- раст), дают дополнительные перспективы в отношении сестринских навыков, действий и подходов. Вступительные требования Категория 1 – отсутствие предварительной подготовки в области здравоохранения: обучение клас- сическому сестринскому делу. Студенты медицинских училищ могут начать посещать курсы антро- пософского сестринского дела во время учебы. Категория 2 – предварительная подготовка в области обычного здравоохранения: дипломированная медсестра/ медбрат с высшим образованием не менее 3 лет4. Категория 3 – предварительная подготовка по ТКИ: дипломированная медсестра/медбрат ТКИ с высшим образованием не менее 3 лет4. Компоненты обучения 1. Антропософское понимание существа человека и природы 2. Антропософское понимание здоровья и болезней, имеющих отношение к сестринскому делу 3. Концепции антропософского сестринского дела 4. Прикладная практика антропософского сестринского дела 5. Профессионализм, сотрудничество, права пациентов, исследования 4 ISCED уровень 5 или выше (23). 9 Результаты обучения 1. Антропософское понимание человека и природы. ‚ Быть осведомлённым об основных концепциях антропософского понимания человека и его отношении к природе. 2. Антропософское понимание здоровья и болезней, имеющих отношение к сестринскому делу ‚ Понимание типичных заболеваний и общих проблем сестринского дела в основных областях медицинских специалистов в свете AM 3. Концепции антропософского сестринского дела ‚ Постановка диагноза на основании четырех формообразрующих сил существа человека, установление, обоснование и обдумывание необходимых процедур ухода в соответствии с процессом сестринского дела. ‚ Анализ жизненных процессов, процессов обучения и биографических ритмов, а также разра- ботка, адаптация и обдумывание необходимых процедур ухода. ‚ Правильное внедрение, адаптация и оценка процедур ухода за больными в соответствии с текущими потребностями ухода за пациентом. ‚ Определение надлежащего с антропософской точки зрения использования лекарственных средств для наружного применения, и подготовка наружных средств безопасным и подходящим для конкретного человека способом. 4. Прикладная практика антропософского сестринского дела ‚ Разрабатывать план ухода за пациентами, основанный на антропософских концепциях, которые соответствуют конкретной ситуации пациента. Внедрять, адаптировать и обдумывать итоговые процедуры ухода. ‚ Проводить и оценивать частичное или полное ритмическое втирание тела. ‚ Назначать основные способы наружного применения (компрессы, припарки, ванны), применять их надлежащим образом и оценивать результаты, соблюдать меры предосторожности и возможные противопоказания. ‚ Назначать и применять основные процедуры ухода в личных кризисных ситуациях. 5. Профессионализм, сотрудничество, права пациентов и исследования ‚ Наблюдать за его или ее личным развитием, развивать командную работу и осознавать его или ее ответственность за развитие антропософского сестринского дела. ‚ Отражать философские установки в медицине и жизненных вопросах. ‚ Интегрировать результаты антропософских исследований в сестринскую работу и определять методы исследования в антропософском сестринском деле. Примерный учебный план, см. приложение 1. Критерии завершённости образования Общие критерии: ‚ Два года практического опыта работы медсестрой на момент сертификации (с AM или без AM) ‚ Выполнение учебной программы ‚ Выполнение проектной работы, три описания случаев из практики, а также краткий доклад о случаях из практики ритмического втирания и наружных применений ‚ Удовлетворительное выполнение практики под руководством наставника ‚ Сданный экзамен или эквивалентная оценка 10 Экзамен включает в себя: ‚ Представление описаний случаев из практики, а также ‚ Оценку проектной работы, а также ‚ Оценку достижения результатов обучения, включая демонстрацию наружных аппликаций и ритмического втирания всего тела 2.3.2. Акушерка со специальной подготовкой в области антропософского акушерства Определение Антропософское акушерство основано на традиционном акушерстве, расширенном антропософским знанием о человеке. Антропософское разграничение физического тела, жизненных сил, души и духа, а также взгляд на биографию, здоровье и социальное развитие матери, ребенка и семьи открывают дополнительные перспективы в акушерских навыках, процессах и подходах. Требования к допуску Категория 1 – отсутствие предварительной подготовки в области здравоохранения: обычное обучение акушерскому делу или обучение по акушерскому сестринскому делу. Студенты курса классического акушерского образования могут начать посещать курсы по антропософскому акушерству во время учебы. Категория 2 – предварительная подготовка в области конвенционального здравоохранения: дипломированная акушерка или медсестра-акушерка с высшим образованием сроком не менее 3х лет(23). Категория 3 – предварительная подготовка в области ТКИ: Дипломированная акушерка ТКИ или медсестра-акушерка ТКИ с высшим образованием сроком не менее 3х лет (23). Компоненты обучения 1. Антропософское понимание человека и природы 2. Антропософское понимание беременности, родов и послеродового периода в здоровье и бо- лезни 3. Концепции антропософского акушерства 4. Прикладная практика антропософского акушерства 5. Профессионализм, сотрудничество, права пациентов, исследования Результаты обучения 1. Антропософское понимание человека и природы ‚ Быть осведомленным об основных концепциях антропософского понимания человека и его отношении к природе. 2. Антропософское понимание беременности, родов и послеродового периода в здоровье и болезни ‚ Понимать процессы беременности, родов и послеродового периода в здоровых условиях и у женщин с наиболее частыми заболеваниями в свете антропософии. 3. Концепции антропософского акушерства ‚ Производить оценку каждой женщины и ребенка в соответствии с физической, эфирной, астральной и “Я”-организацией, и устанавливать диагноз равновесия и дисбаланса четырех формирующих сил. ‚ Определять индивидуальные требования к уходу и лечению. ‚ Разрабатывать, внедрять и оценивать планы ухода и лечения, которые учитывают физические, ментальные и эмоциональные аспекты женщины и ребенка, с применением современных знаний об АМ. ‚ Учитывать желания и намерения женщины и ребенка, и включать их в процессе принятия решений по поддержанию и укреплению собственной активности и способности к самовос- становлению. 11 4. Прикладная практика антропософского акушерства ‚ Подбор и назначение соответствующих АМП, в соответствии с национальными правилами назначения, в контексте акушерства, и знания об их надлежащем применении, побочных эффектах и противопоказаниях. ‚ Выполнение и оценка частичного ритмического втирания тела. ‚ Назначение основных способов наружного применения в сфере акушерства (компрессы, припарки, ванны), а также надлежащее их применение и оценка, соблюдение мер предосторожности и потенциальных противопоказаний. ‚ Адаптация акушерских процедур к индивидуальному здоровью и биографической, социальной и культурной ситуации человека и объяснение этих аспектов. ‚ Индивидуальное консультирование и лечение женщины и ребенка с точки зрения акушерских проблем ‚ Внедрение результатов антропософских исследований в акушерскую работу. 5. Профессионализм, сотрудничество, права пациентов, исследования ‚ Наблюдение за его или ее личным развитием, воспитание командной работы и осознание его или ее ответственности за развитие антропософского акушерства. ‚ Размышление о философских установках в акушерстве, медицине и вопросах жизни. Примерный учебный план, приведен в приложении 1. Критерии завершённости образования Общие критерии: ‚ Двухлетний опыт работы в качестве акушерки на момент сертификации (с или без AM) ‚ Выполнение учебной программы ‚ Выполнение двух письменных отчетов и докладов о случаях, связанных с ритмическими втираниями и наружными применениями ‚ Выполнение практики под руководством наставника ‚ Сданный экзамен или эквивалентная оценка Экзамен включает в себя: ‚ Представление отчета об одном случае, а также ‚ Оценку достижений результатов обучения 2.3.3. Фармацевт* со специальной подготовкой в области антропософской фармации Определение Фармацевт со специализированной подготовкой в области антропософской фармации - это квали- фицированный фармацевт или специалист, имеющий учёную степень в области фармации, а также знания, опыт и навыки в области антропософской фармации и компетентный в консультировании по вопросам АМП. Вступительные требования Категория 1 – отсутствие предварительной подготовки в области здравоохранения: обучение конвенциональной фармации c последующей соответствующей регистрацией Категория 2 – предварительная подготовка в области обычного здравоохранения: дипломированный фармацевт* или специалист с ученой степенью в области фармации Категория 3 – предварительная подготовка по ТКИ: дипломированный фармацевт ТКИ или специалист с ученой степенью ТКИ в области фармации будет рассматриваться для обучения антропософской фармации в соответствии с национальным стандартом обучения.5 5 Образование по ISCED уровень 7 – степень магистра или эквивалент (23). * В Российской Федерации специалистом с высшим фармацевтическим образованием является провизор (Прим. перев.) 12 Компоненты обучения 1. Антропософское понимание человека и природы 2. Антропософское понимание здоровья и болезни 3. Образовательные разделы специфичные для антропософской фармации 4. Профессионализм, сотрудничество, фармацевтическое регулирование, исследования Результаты обучения 1. Антропософское понимание человека и природы ‚ Понимать человеческое существо как производную динамического равновесия функциональных систем, в соответствии с определениями в AM 2. Антропософское понимание здоровья и болезней ‚ Понимать концепции здоровья и болезней в AM. ‚ Выявлять проблемы конкретного человека и подходить к ним исходя из антропософской концепции человеческого существа и болезни. 3. Образовательные разделы специфичные для антропософской фармации ‚ Определять процессы в природе с помощью метода наблюдения по Гёте. ‚ Характеризовать минералы, растения и животные субстанции, используемые в АМП, их показания к применению, режим дозирования, способ терапии, побочные эффекты, меры предосторожности, противопоказания и лекарственные взаимодействия. ‚ Описывать вещества и производственные процессы антропософской фармации и их принципы; определять рациональные причины использования АМП при данной патологии. ‚ Оценивать соответствие индивидуальной антропософской лекарственной терапии и терапевтических проблем, включая правильный выбор препарата, режим дозирования, возможные взаимодействия и побочные эффекты. ‚ Эффективно объяснять и общаться с человеком о его/её проблемах со здоровьем, антропо- софском лечении и возможных дальнейших мерах по изменению его образа жизни. ‚ Соотносить результаты антропософского медицинского понимания лекарственных веществ, дабы правильно подобрать АМП при незначительных расстройствах. ‚ Выбирать комбинации АМП при незначительных нарушениях и в соответствии с назначением врача. 4. Профессионализм, сотрудничество, фармацевтическое регулирование, исследования ‚ Общаться и сотрудничать с другими медицинскими работниками, прошедшими специализированную подготовку в области AM. ‚ Участвовать в исследованиях по АМП и другим аспектам AM. ‚ Следить за исследованиями и разработками в области антропософской медицины и фармации и внедрять полученные результаты в повседневную практику. ‚ Уметь объяснять различные Фармакопеи, описывающие стандарты качества, применимые к АМП. ‚ Определять законодательные требования в отношении АМП на рынке. Примерный учебный план, см. в приложении 1. Критерии завершённости образования Общие критерии: ‚ Завершение учебной программы, включая проектную работу ‚ Не менее 1 года работы в аптеке, больничной аптеке или фармацевтической компании (с или без AM) 13 ‚ Сданный экзамен или эквивалентная оценка Экзамен включает в себя: ‚ Оценку проектной работы, а также ‚ Оценку достижения результатов обучения 2.3.4. Стоматолог со специальной подготовкой в области антропософской стоматологии Определение Стоматологи со специальной подготовкой в области антропософской стоматологии - это высококвалифицированные стоматологи, прошедшие обучение расширению клинических и терапевтических возможностей традиционной стоматологии с помощью антропософских знаний. Стоматологи, прошедшие специализированную подготовку в области антропософской стоматологии, подходят к гигиене полости рта с интегративной точки зрения для профилактики и лечения заболеваний челюстно-лицевой системы и поддержания здоровья путем стимулирования собственной активности человека и потенциала самооздоровления. Вступительные требования Категория 1 – отсутствие предварительной подготовки в области здравоохранения: обучение на классического стоматолога с последующим соответствующим лицензированием или получением диплома. Студенты-стоматологи могут начать посещать курсы AM во время учебы. Категория 2 – предварительная подготовка в области обычного здравоохранения: дипломирован- ный стоматолог Категория 3 – предварительное обучение по ТКИ: не применимо Компоненты обучения 1. Антропософское понимание человеческого существа и природы 2. Антропософское понимание здоровья и болезни 3. Образовательные разделы специфичные для антропософской стоматологии 4. Профессионализм, сотрудничество, права пациентов, исследования Результаты обучения 1. Антропософское понимание человека и природы ‚ Осведомленность об основных концепциях антропософского понимания человека и его от- ношения к природе. ‚ Развитие связей с природой и с субстанциями, лежащими в основе важных антропософских лекарств. 2. Антропософское понимание здоровья и болезни ‚ Оценивать здоровье полости рта и общее состояние здоровья человека, и соотносить его с концепциями АМ, включая формирующие силы человека, тройственную природу человеческого организма, семь жизненных процессов и 12 чувств, а также с биографическим развитием. ‚ Принимать во внимание духовное измерение индивидуального человека при лечении и, когда это уместно, обсуждать это с ним. 3. Образовательные разделы специфичные для антропософской стоматологии ‚ Разрабатывать и управлять планом лечения для челюстно-лицевых заболеваний, встречающихся в общей и специализированной стоматологической практике, в соответствии с принципами антропософской стоматологии; назначать АМП и антропософские методы лечения в соответствии с терапевтическим планом, обеспечивать надлежащее их использование с учетом побочных эффектов и противопоказаний. ‚ Обеспечивать освобождение от боли, страха и тревожности во время стоматологического лечения дисфункций и патологий полости рта, с использованием ресурсов AM. 14 ‚ Поддерживать каждого пациента в достижении здорового образа жизни и внутреннего равновесия, способствуя стимуляции сил самооздоровления организма. ‚ Интегрировать антропософские взгляды во все традиционные стоматологические процедуры и специальные области профилактики, лечения, реабилитации и использование соответству- ющих стоматологических материалов. 4. Профессионализм, сотрудничество, права пациентов, исследования ‚ Взаимодействовать с другими медицинскими работниками, прошедшими обучение AM, с точки зрения, ориентированной на пациента. ‚ Использовать ресурсы AM для комплексного укрепления здоровья и проектов в области об- щественного здравоохранения. ‚ Объяснять научные основы и методы исследования в AM. Более подробную учебную программу смотрите в приложении 1. Критерии завершённости образования Общие критерии: ‚ Выполнение учебной программы ‚ Выполнение проектной работы и трёх тематических отчетов ‚ Сданный экзамен или эквивалентная оценка Экзамен включает в себя: ‚ Оценку проектной работы, а также ‚ Представление, по крайней мере, одной истории болезни, а также ‚ Оценку достижения результатов обучения 2.3.5. Психотерапевт со специальной подготовкой в области антропософской психотерапии Определение Антропософская психотерапия основана как на традиционных психотерапевтических подходах и навыках, так и на антропософском знании о человеческом существе. Антропософское разграничение души и духа и понимание биографического развития добавляют перспективы психотерапевтической оценке и терапии. Вступительные требования Категория 1 – отсутствие предварительной подготовки в области здравоохранения: обучение в качестве конвенционального врача, психолога или консультанта с последующим последипломным образованием и государственной лицензией для осуществления психотерапевтической практики. Категория 2 – предварительная подготовка в области обычного здравоохранения: конвенциональный врач, психолог или консультант с государственной лицензией для осуществления психотерапевтической практики. Категория 3 – предварительная подготовка по ТКИ: практикующий ТКИ специалист с последипломным образованием и государственной лицензией для осуществления психотерапевтической практики. Компоненты обучения 1. Антропософское понимание существа человека и природы 2. Антропософское понимание здоровья и болезни 3. Образовательные разделы специфичные для антропософской психотерапии 4. Профессионализм, сотрудничество, права пациентов, исследования 15 Результаты обучения 1. Антропософское понимание человека и природы ‚ Осведомленность об основах антропософского понимания человеческого существа и здоро- вого развития тела, души и духа. 2. Антропософское понимание здоровья и болезней ‚ Установка дифференцированной оценки личности, принятие во внимание физической, эфир- ной, астральной и “Я”-организации и биографического развития человека. 3. Образовательные разделы специфичные для антропософской психотерапии. ‚ Определять индивидуальные потребности человека в терапевтическом вмешательстве и его собственные ресурсы. ‚ Разрабатывать план психотерапевтического лечения. ‚ Использовать спектр антропософских психотерапевтических методов, соблюдать соответствующие мер предосторожности и противопоказания. ‚ Включать намерения и предпочтения информированного индивидуума в диагностические и терапевтические решения, расставлять приоритеты в процедурах и методах лечения, которые укрепляют собственную активность человека и его способность к самоисцелению. ‚ Учитывать духовное измерение человека в плане терапии и, когда это уместно, возможно и желательно, обсуждать это с индивидуумом. ‚ Сопровождать, оценивать и адаптировать терапию к течению болезни, а также документировать курса лечения. 4. Профессионализм, сотрудничество, права пациентов, исследования ‚ Вносить свой вклад в междисциплинарный антропософский подход к лечению. ‚ Справляться с контрпереносом и обладать знанием антропософского подхода к внутреннему развитию терапевта. ‚ Объяснять научные основы и методы исследования AM и антропософской психотерапии; быть в курсе исследований и методов исследования в антропософской психотерапии, и интегрировать результаты исследований в клиническую практику. Примерный учебный план, см. в приложении 1. Критерии завершённости образования Общие критерии: ‚ Выполнение учебной программы ‚ Выполнение проектной работы и трёх тематических отчетов ‚ Выполнение практики под руководством наставника ‚ Сданный экзамен или эквивалентная оценка Экзамен включает в себя: ‚ Оценку проектной работы, а также ‚ Оценку достижения результатов обучения, а также ‚ Представление по крайней мере одной истории болезни 16 2.4 Обучение антропософских специалистов по различным видам терапевтического воздействия 2.4.1. Специалист по терапевтической эвритмии Определение Терапевтическая эвритмия - это терапия движением, которая преобразует формообразующие силы из речи и музыки в терапевтические двигательные упражнения, чтобы гармонизировать и регулировать тело, душу и дух. Целью терапевтической эвритмии является оживление и регулирование естественных функций человеческого организма с помощью специальных двигательных упражнений, а также содействие повышению автономности и самореализации. Специалист по терапевтической эвритмии выбирает двигательные упражнения в соответствии с дисбалансом, наблюдаемым у конкретного человека и с собственными ресурсами индивидуума, в соответствии с антропософским планом лечения. Вступительные требования Категория 1 – отсутствие предварительной подготовки в области здравоохранения (основная категория вступления): Обучение терапии эвритмией: Вступительное требование - аттестат о среднем образовании или его эквивалент. Должно производиться в сочетании с полным образованием по общей эвритмии. Обучение общей эвритмии включает в себя обучение антропософскому пониманию существа человека; основ анатомии, эмбриологии и физиологии; и эвритмии как искусства движения. Цель обучения - подготовка выпускников к работе в качестве эвритмистов в исполнительском искусстве и является базовой подготовкой для учителя эвритмии в Вальдорфских школах или специалиста по терапевтической эвритмии. Категория 2 – предварительная подготовка в области конвенционального здравоохранения: Медицинские работники могут получить зачет за раздел общих медицинских знаний, но всё равно должны пройти подготовку по общей эвритмии (как указано для категории 1), в сочетании с обучением по терапевтической эвритмии. Категория 3 – предварительная подготовка по ТКИ: медицинские работники ТКИ могут получить зачет по разделу общих медицинских знаний, но все равно должны пройти обучение по общей эвритмии (как указано для категории 1) в сочетании с обучением по терапевтической эвритмии. Компоненты обучения 1. Общие медицинские знания, включая научные методы и основы медицины 2. Антропософское понимание человеческого существа и природы 3. Антропософское понимание здоровья и болезней 4. Образовательные разделы специфичные для терапевтической эвритмии 5. Профессиональный подход, сотрудничество, права пациентов и исследования. Результаты обучения 1. Общие медицинские знания, включая научные методы и основы медицины ‚ Демонстрация адекватных знаний анатомии, физиологии, патологии и терапии распростра- ненных заболеваний. 2. Антропософское понимание человеческого существа и природы (рассматривается в ходе общих исследований эвритмии) 3. Антропософское понимание здоровья и болезни ‚ Диагностика дисбаланса в четырех формообразующих силах и тройственной природе кон- кретного человека в ходе наблюдения за его движениями. 17 Образовательные разделы специфичные для терапевтической эвритмии 1. Теоретические основы терапии движением ‚ Понимать принципы движения и то, как четыре формообразующие силы и тройственная природа человеческого существа проявляет себя через движение. ‚ Понимать изменение в характере движения человека при болезнях и травмах. ‚ Сравнение других методов терапии движением с терапевтической эвритмией. 2. Общее изучение движения ‚ Осознание своих собственных движений в целом ‚ Способность преобразования эвритмии как искусства в терапевтическую эвритмию ‚ Способность выражать себя в позе и движении ‚ Объективное наблюдение за собственным движением в пространстве 3. Методическая практика терапевтической эвритмии в конкретных областях медицины ‚ Выполнять упражнения для основных заболеваний таким образом, чтобы оказывать влияние на течение заболеваний и активизировать способность к самоисцелению, соблюдая меры предосторожности и возможные противопоказания. ‚ Использовать индивидуальные творческие способности в терапевтическом процессе. 4. Диагностика, ведение документации, лечебный план и процесс терапии посредством эвритмии ‚ Определять ресурсы индивидуума и его потребности в терапевтическом вмешательстве. ‚ Определение целей терапии и плана лечения. ‚ Внедрять, адаптировать, вести документацию и оценивать план лечения. ‚ Развивать терапевтический подход и ориентацию. 5. Профилактика и реабилитация ‚ Определять тенденцию к заболеванию исходя из наблюдения за движениями конкретного человека. ‚ Выявлять и активизировать собственные ресурсы конкретного человека и предлагать меры профилактики с помощью эвритмии. ‚ Обеспечивать меры эвритмической реабилитации, включая послеоперационные упражнения и упражнения после физической или психической травмы. 6. Общее художественное образование ‚ Демонстрировать базисные художественные навыки в скульптуре, музыке и речи. Профессионализм, сотрудничество, права пациентов и исследования: ‚ Устанавливать и поддерживать доверительные терапевтические отношения. ‚ Общаться надлежащим образом и эффективно сотрудничать в терапевтической команде. ‚ Размышлять над собственными действиями и разбор ошибок. ‚ Применять результаты исследований от теории к практике. 18 Более подробную учебную, программу смотрите в приложении 1. Критерии завершённости образования Общие критерии: ‚ Успешное завершение обучения общей эвритмии ‚ Удовлетворительная оценка после каждого учебного модуля ‚ Прохождение практики с наставником ‚ Завершенная проектная работа ‚ Сданный экзамен или эквивалентная оценка Экзамен включает в себя: ‚ Оценку проектной работы, а также ‚ Оценку достижения результатов обучения 2.4.2. Антропософский арт-терапевт Определение Антропософская aрт-терапия основана на лечении с помощью художественных методов и процессов, на знаниях АМ и терапевтических отношениях. Каждый вид искусства имеет свои собственные средства, последовательность действий и терапевтические эффекты. Антропософский арт-терапевт обладает квалификацией для использования художественных средств, художественных концепций и техник в терапевтических процессах и вдохновляет человека на творческое отношение к процессу своей болезни и доступ к собственным ресурсам для исцеления. Антропософский арт-терапевт специализируется на одном (или более) из четырех методов: рисунке и живописи, скульптуре/ лепке, музыке и пении и/или речи и театре. Вступительные требования Категория 1 – отсутствие предварительной подготовки в области здравоохранения (основная началь- ная категория): диплом о среднем образовании или эквивалент. Успешная оценка вступительных экзаменов на художественную компетентность Категория 2 – предварительная подготовка в области обычного здравоохранения: Практикующие врачи с дипломом по (обычной) арт-терапии или медицинские работники могут получить зачёты по соответствующим разделам предварительного образования, если применимо. Категория 3 – предварительная подготовка в области ТКИ: медицинские работники ТКИ или арт- терапевты ТКИ могут получить зачёты за соответствующие разделы предварительного образования, если это применимо. Компоненты обучения 1. Общие медицинские знания, включая научные методы и фундаментальные основы медицины и психологии 2. Антропософское понимание человека и природы 3. Антропософское понимание здоровья и болезней 4. Образовательные разделы специфичные для антропософской арт-терапии 5. Профессиональный подход, сотрудничество, права пациентов и исследования Результаты обучения 1. Общие медицинские знания, включая научные методы и основы медицины и психологии ‚ Демонстрация адекватных знаний общих медицинских основ (анатомия, физиология, патология, нарушения развития), а также теории здоровья и болезни и современного состояния медицины, включая психологию, и адекватное применение медицинской терминологии. 19 2. Антропософское понимание человека и природы ‚ Представлять антропософское понимание существа человека ‚ Объяснять антропософское понимание человеческого развития ‚ Самостоятельно упражнять способности к исследованию антропософской концепции мира и существа человека. 3. Антропософское понимание здоровья и болезни ‚ Наблюдать и описывать индивидуальную феноменологию в соответствии с физическим обликом, жизненными силами, выражением мыслей, чувств и воления (воли), личностью и личной инициативой, текущими жалобами и ресурсами. ‚ Рассматривать болезни в контексте биографического опыта человека, и оценивать биографическое развитие в свете антропософской биографической работы. ‚ Определять различные подходы в АМ, психиатрии и психотерапии. 4. Образовательные разделы специфичные для антропософской aрт-терапии. ‚ Уметь демонстрировать адекватный уровень художественной компетентности в профессиональной области практически и теоретически (рисунке и живописи, скульптуре, музыке и пении и/или речи и театре). Осмысливать и оценивать собственные художественные навыки и опыт. ‚ Знать историю искусства и исторический контекст профессии. ‚ Определять то, как искусство взаимодействует с человеческой физиологией, душой и духом; испытывать и определять конкретные элементы в художественных процессах (например, полярность, метаморфоз, инверсию/эверсию) как выражения мысли, чувства и воления (воли). ‚ Профессионально применять конкретные художественные элементы для терапевтического эффекта и поддержания человека в его или ее творческом самовыражении как личности: ū Живопись и графика: использование, например, материала, цветов, форм, мотивов, ди- намики ū Скульптура: использование, например, поверхностей, форм, форм, расстояний. ū Музыка (игра на инструменте) и пение: использование, например, различных тембров и звуковых качеств, мелодии, ритма, динамики. ū Речь и театр: использование, например, звуков, слов, фраз, размеров, ритмов, диалогов ‚ Выявлять и дифференцировать признаки соматических, психосоматических и психических расстройств, нарушений развития, копирования и духовности, биографических кризисов и групповой динамики, а также возможные противопоказания к арт-терапии. ‚ Обобщать полученные наблюдения и информацию в художественно-терапевтическую оценку. ‚ Проводить окончательный анализ и определение потребностей человека в терапии; разрабатывать и реализовать план лечения посредством диалога, включая намерения и предпочтения информированного индивидуума. ‚ Использовать отношения между пациентом и терапевтом в терапевтических целях. ‚ Организовать последующее наблюдение и оценку лечения. ‚ Уметь писать подробный терапевтический отчет. ‚ Оценивать оздоровительный эффект антропософской aрт-терапии в укреплении здоровья и профилактике заболеваний. 5. Профессионализм, сотрудничество, права пациентов и исследования ‚ Уметь вести профессиональную беседу и распознавать передачи и контр-передачи в терапевтическом контексте, соответствующим образом уступая и противодействуя. ‚ Влиять на терапевтический процесс. ‚ Понимать актуальность супервизии и, при необходимости, обратиться за ней. ‚ Демонстрировать компетентность в управлении стрессом и повышении личной устойчивости. 20 ‚ Знакомиться с принципами других антропософских методов лечения и их отношением к соб- ственной профессиональной сфере. ‚ Разрабатывать и внедрять планы терапии в сотрудничестве с другими медицинскими работ- никами. ‚ Понимать и применять исследовательские методы и непрерывно профессионально развиваться в области антропософской арт-терапии. Примерный учебный план приведен в приложении 1. Критерии завершённости образования Общие критерии (должны быть приведены в соответствие с национальными требованиями для получения степеней традиционной арт-терапии, если применимо): ‚ Удовлетворительная оценка результатов обучения после каждого учебного модуля ‚ Завершённая практика под руководством наставника ‚ Письменная проектная работа, включая одну историю болезни, демонстрирующая достаточ- ную компетентность в области антропософской арт-терапии ‚ Сданный экзамен или эквивалентная оценка Экзамен включает в себя: ‚ Презентация проектной работы, а также ‚ Оценку достижения результатов обучения 2.4.3. Антропософские специалисты по наружным методам лечения Определение Виды антропософской «телесной терапии» (body therapies) основаны как на традиционных подходах к наружным методам лечения, так и на антропософских знаниях о существе человека. Их цель состоит в том, чтобы укрепить и сбалансировать организм в целом: укрепить физическое тело, стимулировать жизненные процессы (эфирная организация), сбалансировать душевную жизнь (астральная организация) и улучшить тепловой организм (“Я”-организация). Антропософский специалист по наружным методам лечения предлагает один или несколько методов антропософской наружной терапии, таких как ритмический массаж, масляно-дисперсионные ванны, массаж по методу Симеона Пресселя, «пространственная динамика» (spacial dynamics). Вступительные требования Категория 1 – отсутствие предварительной подготовки в области здравоохранения: обучение классическим наружным методам лечения, ведущее к получению лицензии, диплома или сертификата дающего возможность физического обследования или индивидуального лечения (“лицензия на прикосновение”)6. Категория 2 – предварительная подготовка в области конвенционального здравоохранения: практикующий медицинский специалист, имеющий надлежащую лицензию, дипломированный или сертифицированный для физического осмотра или лечения людей (“лицензия на прикосновение”), может принять участие в программе обучения антропософской «телесной терапии». Категория 3 – предварительное обучение в ТКИ: практикующий ТКИ специалист, имеющий соот- ветствующую лицензию, дипломированный или сертифицированный для физического осмотра или лечения людей (“лицензия на прикосновение”), может принять участие в программе обучения антропософской «телесной терапии». 6 На момент публикации этого документа не существовало отдельной программы обучения антропософским наружным методам лечения («телесной терапии»), которая привела бы к получению квалификации допу- скающей прикосновение к людям с целью лечения. Как только такая программа появится, студенты смогут сразу поступить в категорию 1. 21 Компоненты обучения ‚ Антропософское понимание человека и природы ‚ Антропософское понимание здоровья и болезней ‚ Образовательные разделы специфичные для наружных методов лечения в АМ ‚ Профессионализм, сотрудничество, права пациентов и исследования Результаты обучения: 1. Антропософское понимание человеческого существа и природы ‚ Уметь описывать антропософское понимания человека и природы. 2. Антропософское понимание здоровья и болезни ‚ Оценка четырех формообразующих сил человека и его тройственной природы с помощью феноменологического наблюдения и прикосновения. 3. Образовательные разделы специфичные для антропософской телесной терапии ‚ Лечить распространенные заболевания с помощью одного или нескольких антропософских методов «телесной терапии». ‚ Разрабатывать, внедрять, адаптировать и оценивать процессы лечения с соблюдением мер предосторожности и учётом возможных противопоказаний. ‚ Использовать антропософские методы «телесной терапии» в профилактических целях. 4. Профессионализм, сотрудничество, права пациентов и исследования ‚ Демонстрировать надлежащую внутреннюю позицию, основанную на АМ в терапевтических отношениях. ‚ Развивать рефлексивное самовосприятие и самосовершенствование как основу для непрерывного профессионального роста. ‚ Вносить вклад в межпрофессиональную работу в команде с другими медицинскими работниками, прошедшими подготовку в AM. ‚ Устанавливать доверительные терапевтические отношения и принимать решения совместно с индивидуумом на основе концепции человеческого существа как духовного и развивающегося. ‚ Понимать организационные аспекты управления практикой и безопасности пациентов, а также уметь справляться с ошибками и жалобами. ‚ Понимать методы исследования в AM, и демонстрировать базовые навыки в написании и представлении антропософских случаев из практики. Для получения дополнительной учебной программы см. Приложение 1. Критерии завершённости образования Общие критерии: ‚ Выполнение учебной программы, включая проектную работу ‚ Завершенность практики под руководством наставника ‚ Сданный экзамен или эквивалентная оценка Экзамен включает в себя: ‚ Оценку достижения результатов обучения при сдаче устных и практических экзаменов 22 23 Introduction3 Вопросы безопасности 3.1 Общие меры предосторожности и противопоказания к использованию антропософских лекарственных препаратов Антропософские медицинские препараты (АМП) - это лекарственные препараты, которые создаются, разрабатываются и производятся в соответствии с антропософскими знаниями о человеке, при- роде, субстанции и фармацевтическим производством. Исходные материалы могут быть полу- чены из минеральных, растительных, животных или химических веществ. АМП производятся в соответствии с антропософскими и гомеопатическими методами производства, как описано в различных фармакопеях и в Антропософском фармацевтическом кодексе. Антропософские медицинские препараты используются в соответствии с принципами антропософской медицины. Правила, применяемые к антропософским медицинским препаратам, могут варьироваться от страны к стране и в зависимости от типа продуктов. Антропософские исследования врачей, фармацевтов, стоматологов, медсестер, акушеров и фармацевтов включают в себя проверку безопасности АМП для внутреннего и наружного применения в соответствии со знаниями ботаники и фитофармакологии. Антропософские специалисты по наружным методам лечения обучены технике безопасности для АМП наружного применения. Обучение также включает в себя изучение индивидуального использования конвенциональных, AM и других ТКИ методов лечения для рассмотрения потенциальных взаимодействий и побочных эффектов. Обучение включает в себя понимание действия, режимов дозирования, видов терапии, возможных побочных эффектов, мер предосторожности, лекарственного взаимодействия и противопоказаний к применению АМП. Подразумевается, что врачи АМ должны иметь историю приема лекарств, включая гиперчувствительность, предыдущие побочные реакции на лекарства и использование других лекарств, в зависимости от обстоятельств, знать, где можно получить актуальную информа- цию о безопасности АМП, знать, как взаимодействовать с пациентами и их семьями (24), знать, как бороться с побочными эффектами и знать, как сообщать о побочных реакциях на лекарственные средства в рамках фармаконадзора в соответствии с правилами, применяемыми к антропософским лекарственным препаратам в стране (21,25,26), или системами отчетности об инцидентах и обучения безопасности пациентов. Примерами источников информации о безопасности АМП являются обязательная информация о безопасности (например, инструкция по медицинскому применению в упаковке изготовителя) и Справочник об антропософских лекарственных средствах, в которых описаны АМП и их применение, основанные на систематическом сборе терапевтического опыта врачей, прошедших специализированную подготовку в области АМ по всему миру и доступные на нескольких языках (27). Информация о безопасности лекарств для наружного применения медсестрами доступна в интернете (www.vademecum.org). Для получения информации о безопасности следует обратиться ко всем соответствующим доступным источникам, включая отчеты об исследованиях в области фитомедицины. Практикующие врачи AM должны знать об известных побочных эффектах и следить за пациентом на предмет возможных побочных реакций, которые являются редкими потенциально известными или неизвестными побочными эффектами АМП (12,21,22). Качество готовых АМП обеспечивается надлежащим соблюдением производителями АМП признанных Фармакопей (20) и требований надлежащей производственной практики (28,29). Провизоры, прошед- шие специализированную подготовку в области антропософской фармации, должны соблюдать требо- вания к качеству, применимые к рецептуре в их стране, при приготовлении АМП для индивидуального пациента, и другие медицинские специалисты, имеющие лицензию на составление лекарственных препаратов (в зависимости от законодательства), должны соблюдать те же требования. 24 3.2 Безопасность пациента, общие меры предосторожности и противопоказания к антропософской лечебной практике Все обучающие программы АМ включают меры безопасности пациентов применительно к антропософской лечебной практике, опираясь на основные концепции и принципы безопасности пациентов, включая культуру мер безопасности, гигиену рук, безопасность лекарств, системы отчетности о происшествиях и обучения безопасности пациентов, управление рисками, эффективную командную работу и коммуникацию (30,31). Практикующие антропософское сестринское дело, акушерство и антропософские наружные методы лечения должны знать и соблюдать показания, меры предосторожности и противопоказания к наружным методам в определенных группах риска, включая беременных женщин и людей с кожными заболеваниями, такими как открытые раны, кожные инфекции и пониженная чувствительность кожи (32,33). Кроме того, практикующие антропософские наружные методы лечения, которые включают гидротерапию (например масляно-дисперсионные ванны), должны знать и соблюдать общие меры предосторожности и противопоказания к гидротерапии, такие как проверка безопасности на наличие инфекций, физиологические эффекты погружения, риски, связанные со страхом воды (34). 25 Ссылки 1. Busche P, Rordorf C, Bergt J, Weinzirl J. Ärzteausbildung Arlesheim. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):185-189. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21090-DE 2. Edelhäuser F, Hirt L, Holtermann C, Neunert G, Soldner G, Steinebach C, Werthmann P. Perspektiven schaffen: Die Akademie Anthroposophische Medizin GAÄD. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):226-231. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21097-DE 3. Edelhäuser F, Scheffer C, Lampe N, Hentschel V. Berufsbegleitendes Ärzteseminar für Anthroposophische Medizin (BÄfAM) in Herdecke. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):178-184. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21089-DE 4. Feldmann J. Ärzteseminar Havelhöhe – Berufsbegleitende Grundlagenausbildung. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):174-177. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21088-DE 5. Glöckler M, Langhammer S. Das International Postgraduate Medical Training (IPMT). Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):236-242. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS- 21099-DE 6. Husemann A. Vollzeitausbildung in der Eugen-Kolisko-Akademie. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):190-193. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21091-DE 7. Scheffer C, Edelhäuser F, Tauschel D. Integriertes Begleitstudium Anthroposophische Medizin (IBAM) an der Universität Witten/Herdecke. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):194-199. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21092-DE 8. Scheffer C, Tauschel D, Neumann M, Lutz G, Cysarz D, Heusser P, & Edelhäuser F (2012). Integrative medical education: educational strategies and preliminary evaluation of the Integrated Curriculum for Anthroposophic Medicine (ICURAM). Patient education and counseling 2012; 89(3):447-454. DOI : https://doi.org/10.1016/j.pec.2012.04.006 9. Szőke H, van der Bie G, Hegyi G, Saahs C, Sterner A, Sterner M. Anthroposophisch-medizinische Ausbildung in Ungarn. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):243-249. DOI: https:// doi.org/10.14271/DMS-21100-DE 10. 10. Steiner R. Spiritual science and medicine: Twenty lectures given in Dornach from 21st March to 9th April, 1920. Hudson (NY): SteinerBooks; 1980. // Штейнер Р. Духовная наука и медици- на. – Калуга, «Духовное познание». – 2000. 11. Steiner R, Wegman I. Fundamentals of therapy. Bilingual edition, New York City (NY): Mercury Press; 2000. // Штейнер Р., Вегман И. Основы развития врачебного искусства: согласно исследованиям духовной науки. – С.Петербург, Деметра, 2008. 12. Kienle GS, Kiene H, Albonico HU. Anthroposophic medicine: Effectiveness, utility, costs, safety. New York City (NY): Schattauer; 2006. 13. Kienle GS, Albonico HU, Baars E, Hamre HJ, Zimmermann P, Kiene H. Anthroposophic medicine: an integrative medical system originating in Europe. Glob Adv Health Med. 2013;2(6):20–31. DOI: https://doi.org/10.7453/gahmj.2012.087 14. Heusser P. Anthroposophy and science: An introduction. Bern: Peter Lang; 2016. 15. Steiner R. Goethean science. New York City (NY): Mercury Press; 1988. 16. Girke M. Internal medicine: Foundations and therapeutic concepts of anthroposophic medicine. 2nd ed. Berlin: Salumed Verlag; 2016. 26 17. Evans M, Rodger I. Healing for body, soul and spirit: An introduction to anthroposophic medicine. Edinburgh: Floris Books; 2017.// Эванс М., Роджер И. Исцеление тела, дущи и духа. – СПб., «Ключи», 2020. – 220 с. 18. Baars EW, Hamre HJ. Whole medical systems versus the system of conventional biomedicine: A critical, narrative review of similarities, differences, and factors that promote the integration process. Evid Based Complement Alternat Med. 2017:13. DOI: https://doi.org/10.1155/2017/4904930 19. Anthroposophic medicine statement on vaccination. Dornach: International Federation of Anthroposophic Medical Associations; 2019 (https://www.ivaa.info/anthroposophic-medicine- statement-on-vaccination/). 20. International Association of Anthroposophic Pharmacists. Anthroposophic pharmaceutical codex. 4.2 ed. Stuttgart: Wissenschaftliche Verlagsgesellschaft; 2020 (https://iaap-pharma.org/apc). 21. Hamre HJ, Glockmann A, Heckenbach K, Matthes H. Use and safety of anthroposophic medicinal products: An analysis of 44,662 patients from the EvaMed pharmacovigilance network. Drugs Real World Outcomes. 2017;4(4):199–213. DOI: https://doi.org/10.1007/s40801-017-0118-5 22. Hamre HJ, Kiene H, Ziegler R, Troger W, Meinecke C, Schnurer C et al. Overview of the publications from the Anthroposophic Medicine Outcomes Study (AMOS): A whole system evaluation study. Glob Adv Health Med. 2014;3(1):54–70. DOI: https://doi.org/10.7453/gahmj.2013.010 23. International standard classification of education, 2011. Montreal: UNESCO Institute for Statistics; 2012 (http://uis.unesco.org/en/topic/international-standard-classification-education-isced). 24. 5 Moments for Medication Safety. WHO/HIS/SDS/2019.4. Geneva: World Health Organization; 2019 (https://www.who.int/publications/i/item/WHO-HIS-SDS-2019.4). 25. The safety of medicines in public health programmes: pharmacovigilance, an essential tool. Geneva: World Health Organization; 2006 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/43384). 26. WHO guidelines on safety monitoring of herbal medicines in pharmacovigilance systems. Geneva: World Health Organization; 2004 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/43034). 27. Gesellschaft Anthroposophischer Ärzte in Deutschland GAÄD [Vademecum of anthroposophic medicines]. 3rd English ed. Berlin: Der Merkurstab, J Anthroposophic Med; 2017. 28. WHO Expert Committee on Specifications for Pharmaceutical Preparations. WHO good manufacturing practices for pharmaceutical products (WHO Tech Rep Ser. No. 986). Geneva: World Health Organization; 2014:Annex 2 (https://www.who.int/medicines/areas/quality_ safety/quality_assurance/TRS986annex2.pdf). 29. WHO guidelines on good manufacturing practices (GMP) for herbal medicines. Geneva: World Health Organization; 2007 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/43672). 30. Patient safety curriculum guide: Multi-professional edition. Geneva: World Health Organization. 2011 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/44641). 31. Guidelines on core components of infection prevention and control at the national and acute health care facility level. Geneva: World Health Organization; 2016 (https://apps.who.int/iris/ handle/10665/251730). 32. Heine R. Anthroposophic nursing practice. Hudson (NY): SteinerBooks; 2020. 33. International Forum for Anthroposophic Nursing. Vademecum external applications in nursing [website]. (https://www.pflege-vademecum.de/index.php) 34. Australian Physiotherapy Association. Australian guidelines for aquatic physiotherapists working in and/or managing hydrotherapy pools. Camberwell, Victoria: Australian Physiotherapy Association; 2015. (https://australian.physio/sites/default/files/tools/Aquatic_Physiotherapy_ Guidelines.pdf) 27 Библиография Gesellschaft Anthroposophischer Ärzte in Deutschland GAÄD. Vademecum of anthroposophic med- icines. 3rd English edition. Berlin: Der Merkurstab, J Anthroposophic Med. 2017. Batschko EM, Dengler S. Practical book of rhythmical massage therapy. Frankfurt: Info 3 Verlag; 2019. Girke M. Internal medicine: Foundations and therapeutic concepts of anthroposophic medicine. Berlin: Salumed-Verlag; 2016. Heine R. Anthroposophic nursing practice. Hudson (NY): SteinerBooks; 2020. Heusser P. Anthroposophy and science: An introduction. Bern: Peter Lang; 2016. Meyer U, Pedersen PA. Anthroposophische Pharmazie: Grundlagen, Herstellprozesse, Arzneimit- tel. [Anthroposophic pharmacy: basics, manufacturing processes, medicinal products]. Berlin: Salumed-Verlag; 2016. Rohen JW. Functional morphology: The dynamic wholeness of the human organism. Ghent (NY): Adonis Press; 2007. Selg P. Rudolf Steiner, life and work. Volumes 1–7. Hudson (NY): SteinerBooks; 2019. Soldner G, Stellman HM. Individual paediatrics: Physical, emotional and spiritual aspects of diagnosis and counseling, 4th edition. Stuttgart: MedPharm; 2014. van der Bie G, Huber M. Foundations of anthroposophical medicine: A training manual. Edinburgh: Floris Books: 2003. 28 Приложение 1. Примерные учебные планы и распределение учебных часов В этом приложении 45 минут считаются эквивалентными одному учебному часу, таким образом, общее количество часов обучения и практики кратно 45 минутам. В курсовую работу включено время для общения и для самостоятельной работы. Антропософская аккредитация учебных мест может быть получена в международной организации для каждой дисциплины AM. Дальнейшую информацию можно получить в Медицинской секции Гетеанума. Врач-терапевт со специальной подготовкой в области антропософской медицины: Тема Кол-во часов7 1. Антропософское понимание человека и природы 1.1 Антропософское понимание существа человека 70 Четыре формообразующие силы человеческого существа Развитие формообразующих сил в течение жизни Функциональная тройственная природа человеческого организма и взаимодействие трой- ственной и четверичной природы Полярности в конституции человека Духовное понимание существа человека 1.2 Природа и человечество 40 Минералы, металлы, растения и животные Гётеанистическое рассмотрение явлений как эпистемологический метод Четыре классических элемента (“земля”, “вода”, “воздух”, “тепло”) Тria principia Семь жизненных процессов Отношения между природой и человеческим существом 2. Антропософское понимание здоровья и болезни Физическое, психическое и духовное здоровье Центральные патофизиологические процессы: Острые и хронические воспаления, аллергии и аутоиммунные заболевания, Дегенеративные и онкологические заболевания Расстройства раннего развития и жизнь с инвалидностью Расширенное антропософское понимание центральных органов и систем, в том числе: сердца и кровеносной системы; дыхательных путей; желудочно-кишечного тракта, гепатобилиарной системы; мочеполовой системы; эндокринной системы; нервной системы; иммунной системы; опорно-двигательного аппарата (позвоночника, суставов мышц и связок) 140 Представления о распространенных заболеваниях и принципах их лечения Распространенные психические заболевания, в частности особая тревожность, расстройства сна и депрессивные расстройства 7 Рабочая нагрузка курса в 500 часов делится на 250 часов контактного времени и 250 часов самостоятельной работы. Распределение учебных часов было согласовано на международной конференции антропософских ассоциаций врачей в 2017 году. 29 Тема Кол-во часов7 3. Антропософская терапия8 3.1 Методы лечения в антропософской медицине 70 Расширенная история болезни, в том числе индивидуальное биографическое развитие Оценка состояния личности четырех формообразующих сил и семи жизненных процессов Определение индивидуальных ресурсов и терапевтических потребностей Планирование и реализация индивидуальной интегративной терапии Последовательная, оценочная и регулирующая терапия 3.2 Методы лечения в антропософской медицине 90 Выявление лекарств и методов лечения, основанных на индивидуальных терапевтических потребностях; знание наиболее часто используемых препаратов из минералов, растений и животных, составов и лекарственных форм Принципы действия АМП, показания и противопоказания Базовые знания об изготовлении АМП и фармацевтических производственных процессов Уход с использованием наружных методов и антропософские наружные методы лечения Знания и базовый опыт работы с антропософскими методами лечения, такими как терапевти- ческая эвритмия и антропософская арт-терапия 4. Профессионализм, сотрудничество, права пациентов, исследования 4.1 Социальные проблемы и духовное развитие 50 Антропософский путь медико–духовного развития (основы, упражнения, медитация) Терапевтические отношения: всестороннее наблюдение, общение и консультирование с уче- том социального контекста индивида Совместное принятие решений с индивидуумом и его/ее родственниками на основе концеп- ции человека как духовного и развивающегося существа Безопасность пациента, включая работу с ошибками Профессиональная и межпрофессиональная работа в команде Вовлечение антропософского понимания здоровья и болезней в общественное здравоохране- ние и укрепление здоровья Нормативная база (разрешение на продажу, регистрация) и фармаконадзор АМП Тайм-менеджмент; финансовые аспекты антропософской медицинской практики 4.2 Научные исследования и наука 40 Знание научных основ и методов исследования в AM Базовые способности в написании и представлении антропософских медицинских случаев из практики Способность к изучению фундаментальных текстов АМ Знания и компетентность в использовании антропософской медицинской литературы Практика с наставником/ментором 250 Проектная работа (например, оценка характера заболевания или лекарства) 150 Подготовка трех описаний случаев из практики/историй болезни 100 Общая продолжительность 1000 8 Дополнительные часы антропософской терапии, включая наставническую практику и проектную работу 30 Медсестра со специальной подготовкой в области антропософского сестринского дела Тема Кол-во часов 1.Антропософское понимание человека и природы 70 Четыре царства природы, четыре элемента, формообразующие силы человеческого существа Тело-душа–дух, тройственная природа человека, tria principia Семь жизненных процессов, биографические ритмы, двенадцать чувств Взаимосвязь между природой и человеком 2. Антропософское понимание здоровья и болезни 70 Антропософское понимание здоровья и болезни AMП и антропософские фармакологические процессы Рождение, болезнь и смерть в контексте биографического опыта человека Антропософское понимание конкретных областей, включая онкологию, кардиологию, педиа- трию, акушерство, гериатрию, паллиативную помощь 3. Концепции антропософского сестринского дела 130 Тепло, движение, ритм, питание; жесты ухода; салютогенез 4. Применяемые на практике методы антропософского сестринского ухода 200Ритмические втирания Компрессы, припарки, ванны, лечебное обмывание Сестринская диагностика и процесс сестринского ухода Профессионализм, сотрудничество, права пациентов, исследования 40 Исследование внешних приложений Сотрудничество с другими медицинскими работниками Причастность к общественному здравоохранению и укреплению здоровья Самооздоровление, использование искусства для поддержания психического здоровья и вну- треннее развитие Практика с наставником 150 Проектная работа 70 Общая продолжительность 730 Акушерка со специальной подготовкой в области антропософского акушерства Темы Кол-во часов 1. Антропософское понимание человека и природы 40 Четыре царства природы, четыре элемента, четыре формообразующие силы человеческого существа Тело–душа–дух, тройственная природа человека, tria principia. Семь жизненных процессов, биографические ритмы, двенадцать чувств Отношения между природой и человеком 2. Антропософское понимание здоровья и болезни 80 Антропософское понимание здоровья и болезни Изменения в формообразующих силах и тройственной природе во время беременности, родов и послеродового периода; жизнь на пороге рождения и смерти Перспективы АМ в гинекологии, педиатрии, анестезии и сестринском деле 31 Темы Кол-во часов 3. Образовательные разделы специфичные для антропософской акушерки 100 Салютогенез и поддержка самостоятельной компетентности здоровой женщины во время бере- менности, родов и послеродового периода Оценка четырех формообразующих сил человека и его тройственной природы Использование АМП в акушерстве, включая побочные эффекты и противопоказания 4. Прикладная практика антропософского акушерства 250 Акушерский уход за женщиной и ребенком, проработка изменений в четырех формообразую- щих силах и тройственной природе; позиционирование, движения, уход за грудным вскармли- ванием Ритмические втирания, ванны, компрессы, припарки 5. Профессионализм, сотрудничество, права пациентов, исследования 40 Методы исследования в антропософском акушерстве Сотрудничество с другими медицинскими и социальными работниками Терапевтические отношения, совместное принятие решений Коллективное- и самооздоровление для поддержания психического здоровья и внутреннее развитие Практика с наставником 150 Проектная работа 70 Общая продолжительность 730 Фармацевт со специальной подготовкой в области антропософской фармации Тема Кол-во часов 1. Антропософское понимание человека и природы Понимание субстанции: четыре элемента, четыре царства природы (растения, минералы, жи- вотные, человек), космические силы, tria principia, типы эфирных сил 50 Антропософское понимание существа человека 25 2. Антропософское понимание здоровья и болезни Здоровье и болезнь, принципы терапии, методы антропософской терапии 25 3. Образовательные разделы специфичные для антропософской фармации Фармацевтические процессы при приготовлении АМП: этапы нагревания, ритмические процес- сы, потенцирование, препараты металлов, вегетабилизированные металлы, фармацевтические композиции, органопрепараты, лекарственные формы 105 Показания к применению АМП при распространенных заболеваниях. Персональные реко- мендации при незначительных заболеваниях. Надлежащее применение, побочные эффекты, противопоказания 80 Биодинамическое сельское хозяйство и лекарственные растения, питание и здоровье 20 4. Профессионализм, сотрудничество, фармацевтическое регулирование и исследования Регулирование АМП и других лекарственных средств ТКИ в разных странах. Фармаконадзор. Исследования и разработка АМП. AM по сравнению с другими системами ТКИ. 50 Практическое наблюдение природы, упражнения по гётеанистическому рассмотрению 45 Практика под руководством наставника 100 Проектная работа 100 Общая продолжительность 600 32 Стоматолог со специальной подготовкой в области антропософской стоматологии Тема Кол-во часов 1. Антропософское понимание сущности человека и природы 60 2. Антропософское понимание здоровья и болезни 60 3. Образовательные разделы специфичные для антропософской стоматологии 130 Концепции и практика антропософской, интегративной стоматологии Понимание и использование антропософских и других лекарственных средств ТКИ, включая побочные эффекты и противопоказания. Терапевтическая эвритмия, антропософская арт-тера- пия (акцент на речевую терапию), антропософская наружная терапия и консультирование по вопросам питания 4. Профессионализм, сотрудничество, права пациентов, общественное здравоохранение 50 Стоматология и ортодонтия в связи с образованием, включая вальдорфское образование Общественное здравоохранение и укрепление здоровья для здорового питания и надлежащей гигиены полости рта Антропософский путь медико–духовного развития (основы, упражнения, медитация) Совместное принятие решений с конкретным человеком основывающееся на концепции чело- веческого существа как духовного и развивающегося существа Практика с наставником 100 Проектная работа и подготовка трех описаний случаев из практики 100 Общая продолжительность 500 Психотерапевт со специальной подготовкой в области антропософской психотерапии Тема Кол-во часов 1. Антропософское понимание человека и природы 100 2. Антропософское понимание здоровья и болезни Патогенез и патология в детском и взрослом возрасте – нарушения развития 100 Патогенез психологических расстройств в связи с дисбалансами и нарушениями физиологиче- ских функций 100 3. Результаты обучения, специфичные для антропософской психотерапии Психотерапевтические инструменты и междисциплинарность в психотерапевтических подхо- дах, включая показания и противопоказания 230 4. Профессионализм, сотрудничество, права пациентов, исследования 70 Практика с наставником, презентации случаев из практики, межвузовские интерактивные и учебные группы 150 Индивидуальное наставничество и супервизия, междисциплинарные супервизионные группы 100 Подготовка трех письменных описаний случаев из практики и одного письменного проекта 150 Общая продолжительность 1000 33 Специалист по терапевтической эвритмии: Тема Кол-во часов 1. Общие медицинские знания, включая научные методы и основы медицины (базовая анатомия, эмбриология, физиология, уже рассмотренные в общей программе обучения эвритмии): 300 Развитие, форма и функции человеческого организма Анатомия и физиология Болезни, психиатрические, психосоматические расстройства и нарушения развития История болезни и диагностика Гигиена, первая помощь 2. Антропософское понимание здоровья и болезни: 100Антропософское понимание здоровья и болезни (антропософское понимание человека и при- роды, охватываемое общим обучением эвритмии) 3. Образовательные разделы специфичные для терапевтической эвритмии: 550 Изучение движений и практики терапевтической эвритмии Основы эвритмических лечебных упражнений Применение терапевтической эвритмии в области наиболее распространённых заболеваний, включая меры предосторожности и противопоказания Процесс лечения, документация и оценка 4. Профессионализм, сотрудничество, права пациентов и исследования: 100 Методологические основы Общение, управление конфликтами, профессиональные правила и законы, касающиеся тера- певтов, социальные компетенции Профессиональное сотрудничество, уровень качества Стажировка: наблюдение и практика под руководством наставника 400 Проектная работа 350 Общая продолжительность 18009 Антропософский aрт-терапевт: Тема Кол-во часов 1. Общие медицинские знания, включая научные методы и основы медицины и психологии: 350 Развитие, форма и функции человеческого организма Анатомия и физиология Развитие человека, образование и психология Болезни, психиатрические, психосоматические расстройства и нарушения развития Гигиена, первая помощь 2. Антропософское понимание человека и природы 80 3. Антропософское понимание здоровья и болезни 80 4. Образовательные разделы специфичные для антропософской арт-терапии: 1750 Базовые художественные знания, необходимые для практики арт-терапии. Использования художественного процесса в лечении , с соблюдением показаний и противопо- казаний Общие процедуры наблюдения и оценки, планирования терапии, терапевтических целей 9 Продолжительность обучения дополнительно к обучению общей эвритмии (см. категория 1) 34 Тема Кол-во часов 5. Профессионализм, сотрудничество, права пациентов и исследования Профессиональное поведение, методы ведения беседы, управление конфликтами, осмысление и наблюдение. Правовой контекст профессиональной практики: профессиональный статус, права пациента. Инновации и исследования в антропософской арт-терапии 90 Практика под руководством наставника 500 Проектная работа 150 Общая продолжительность 3000 Антропософские специалисты по наружным методам лечения: Тема Кол-во часов 1. Антропософское понимание человека и природы 55 2. Антропософское понимание здоровья и болезни 55 3. Образовательные разделы специфичные для антропософской «телесной терапии» 525 Оценка личности и планирование терапии Принципы и практика одной из антропософских методик наружных методов лечения, в том числе соблюдение вопросов безопасности и противопоказаний: терапия ритмическим масса- жем; массаж по методу Симеона Пресселя; масляно-дисперсионные ванны; пространственная динамика и другие наружные методы, аккредитованные медицинской секцией Гетеанума 4. Профессионализм, сотрудничество, права пациентов, исследования 65 Антропософский путь медико-духовного развития Терапевтические отношения Межпрофессиональная командная работа Безопасность пациентов, работа с врачебными ошибками и жалобами Методы исследования и написание тематических отчетов Практика с наставником 200 Проектная работа 100 Общая продолжительность 1000 35 Распределение учебных часов по антропософской медицине для каждой дисциплины Дисциплины Общее количест- во часов Общие медицин- ские знания, включая научные методы и основы медицины Антропософское понимание человеческого существа и природы, здоровья и болезней Результаты обучения, специфичные для терапевтической дисциплины Профессионализм, сотрудничество, права пациентов, Концепции и практика, характер- ные для модально- сти Практика с наставником и проектная работа Врач 1000 Обяза- тельное условие 250 160 500 90 Медсестра 730 Обяза- тельное условие 140 330 220 40 Акушерка 730 Обяза- тельное условие 120 350 220 40 Фармацевт 600 Обяза- тельное условие 100 205 245 50 Стоматолог 500 Обяза- тельное условие 120 130 200 50 Психотера- певт 1000 Обяза- тельное условие 300 230 400 70 Специалист по терапев- тической эвритмии 1800a 300 100 550 750 100 Антропософ- ский арт- те- рапевт 3000 350 160 1750 650 90 Антропо- софский специалист по наружным методам лечения 1000 Обяза- тельное условие 110 525 300 65 a Дополнительные учебные часы во время общей практики по эвритмии 36 Приложение 2. Участники совещания рабочей группы, 15-17 декабря 2018 г. Африканский регион Анна Маделейн Мюллер (Anna Medeleine Muller), инструктор по обучению, Международное последипломное медицинское образование по антропософской медицине, Квелера(Kwelera), Юж- ная Африка Регион Северной и Южной Америки Адам Блэннинг (Adam Blanning), директор по обучению, программы подготовки врачей, Ассоциация антропософской медицины, Соединенные Штаты Америки Элизабет Сустик (Elizabeth Sustick), вице-президент Североамериканской антропософской ассоци- ации медсестер, Соединенные Штаты Америки Ирасема де Алмейда Беневидес (Iracema de Almeida Benevides), президент Бразильской ассоциации антропософской медицины, Бразилия Ива Ллойд (Iva Lloyd), президент Всемирной федерации натуропатов, Канада Пауло Р. С. Роча (Paulo R.S. Rocha), национальная политика в области традиционной, комплементарной и интегративной медицины, департамент первичной медико-санитарной помощи Министерства здравоохранения Бразилии Регион восточного Средиземноморья Мишель Даер (Michel Daher), Ливанское онкологическое общества, вице-президент Национального комитета паллиативной помощи, Ливан Европейский регион Томас Брайткройц (Thomas Breitkreuz), президент международной федерации антропософских медицинских ассоциаций, Германия Маттиас Гирке (Matthias Girke), руководитель медицинской секции Школы духовной науки, Гётеанум, Швейцария Кирстин Кайзер (Kirstin Kaiser), преподаватель по искусству речи и речевой терапии, Европейская академия антропософской арт-терапии, Дорнах, Швейцария Денис Кошечкин (Denis Koshechkin), Председатель Правления антропософской медицинской ассоциации России, эксперт в области комплементарной медицины, Комитет Государственной Думы по здравоохранению, Санкт-Петербург, Российская Федерация Эльма Прессель (Elma Pressel), международный координатор по Антропософским наружным методам лечения, Международная координация антропософской медицины, Швейцария Хенрик Сзёке (Henrik Szőke), исполняющий обязанности заведующего кафедрой комплементарной и альтернативной медицины факультета медицинских наук Печского университета, Венгрия 37 Кристиан Шнайдер (Kristian Schneider), международная координация исследований и обучения в области терапевтической эвритмии, Медицинская секция, Гетеанум, Швейцария Тидо фон Шён-Ангерер (Tido von Schoen-Angerer), отделение педиатрии, Кантональная больница Фрайбург, Швейцария Регион Юго-Восточной Азии Ишвар Басаварадди (Ishwar Basavaraddi), директор Центра сотрудничества ВОЗ в области традиционной медицины, Национальный институт йоги Морайи Десаи (Morarji Desai), Министер- ство AYUSH, Индия Абхиджит Чаттопадхьяй (Abhijit Chattopadhyay), директор Национального института гомеопатии Министерства AYUSH, Индия Кевтависаб Кан-анек (Kaewthaweesab Kan-anek), консультант Департамента тайской традиционной и комплементарной медицины Министерства общественного здравоохранения, Таиланд Западно - Тихоокеанский регион Диана Пуванандран (Dyanan Puvanandran), секретарь совета по традиционной и комплементарной медицине Министерства здравоохранения, Малайзия Цзин-Цзин Ван (Jing-Jing Wang), директор департамента лечения болей Института иглоукалывания и прижигания Китайской академии медицинских наук, Китай Местный секретариат, больница Havelhoehe, Берлин, Германия Урсула Брукманн (Ursula Bruckmann) Харальд Маттес (Harald Matthes) Секретариат по традиционной, комплементарной и интегративной медицине, предоставление услуг и безопасность, ВОЗ, Женева Адити Бана (Aditi Bana), технический специалист Цинь Лю (Qin Liu), технический сотрудник 38 Приложение 3. Участники онлайн-консультации, 10-11 ноября 2020 г. Регион Северной и Южной Америки Адам Бланнинг (Adam Blanning), директор по обучению, программы подготовки врачей, Ассоциация антропософской медицины, Соединенные Штаты Америки Ирасема де Алмейда Беневидес (Iracema de Almeida Benevides), президент Бразильской ассоциации антропософской медицины, Бразилия Европейский регион Эльма Прессель (Elma Pressel), международный координатор по Антропософским наружным методам лечения, медицинская секция, Школа духовных наук, Гетеанум, Германия Рольф Хайне (Rolf Heine), президент Международного совета антропософских ассоциаций медсестер, Германия Томас Брайткройц (Thomas Breitkreuz), президент правления Международной федерации антропософских медицинских ассоциаций, Германия Георг Зольднер (Georg Soldner), заместитель директора медицинской секции Школы духовной науки, Швейцария Тидо фон Шен-Ангерер (Tido von Schoen-Angerer), отделение педиатрии, Кантональная больница Фрайбург, Швейцария Секретариат ВОЗ, традиционная, комплементарная и интегративная медицина, Департамент комплексных служб здравоохранения, Всемирная Организация Здравоохранения, Женева, Швейцария Руководитель Ци Чжан (Qi Zhang) Консультант Адити Шаран (Aditi Sharan)

42 Introduction Henrik Szőke for IVAA Rue du Trône 194 B-1050, Bruxelles, Belgium ESTÁNDARES DE LA OMS PARA LA FORMACIÓN EN MEDICINA ANTROPOSÓFICA 978-9-46477-070-4 9 789464 770704IVAA Rue du Trône 194 B-1050, Bruxelles, Belgium ОБРАЗОВАТЕЛЬНЫЕ СТАНДАРТЫ ВОЗ ПО АНТРОПОСОФСКОЙ МЕДИЦИНЕ

muigleB ,sellexurB ,0501-B 491 enôrT ud euR AAVI rof ekőzS kirneH المعايير المرجعية لمنظمة الصحة العالمية للتدريب في الطب الأنثروبوسوفي

المعايير المرجعية لمنظمة الصحة العالمية للتدريب في الطب الأنثروبوسوفي المعايير المرجعية لمنظمة الصحة العالمية للتدريب في الطب الأنثروبوسوفي NBSI 1170774649879 (للنسخة الإلكترونية) NBSI 2470774649879 (للنسخة المطبوعة) © 3202 )AAVI( snoitaicossA lacideM cihposoporhtnA fo noitaredeF lanoitanretnI إّن منظمة الصحة العالمية غير مسؤولة عن هذه الترجمة وبالتالي هي غير مسؤولة عن محتواها أو دّقتها. الطبعة الإنجليزية الأصلية :OHW enicidem cihposoporhtna ni gniniart rof skramhcneb جنيف: منظمة الصحة العالمية؛ 3202. الرخصة: 0.3 AS-CN-YB CC OGI هي الطبعة الملزمة والأصيلة. يتوّفر هذا العمل المترَجم بموجب رخصة المشاع الإبداعي 0.3 ekilAerahS-laicremmoCnoN-noitubirttA snommoC evitaerC OGI (CN-YB CC- OGI 0.3 AS؛ ogi/0.3/as-cn-yb/sesnecil/gro.snommocevitaerc//:sptth). وفقا ًلشروط هذه الرخصة، يمكنك نسخ العمل وإعادة توزيعه وتكييفه لأغراض غير تجارية، بشرط ذكر العمل بشكل مناسب، كما هو موضح أدناه. في أي استخدام لهذا العمل، يجب ألا يُذكر أّن منظمة الصحة العالمية تؤيّد أي منظمة، أو منتجات، أو خدمات محددة. كما لا يسمح باستخدام شعار منظمة الصحة العالمية. وفي حال تكييف العمل، ينبغي الحصول على ترخيص المشاع الإبداعي نفسه أو ما يعادله. في حال ترجمة هذا العمل، يجب إضافة إخلاء المسؤولية التالي إلى جانب الاقتباس المقترح: «إّن منظمة الصحة العالمية غير مسؤولة عن هذه الترجمة. وبالتالي هي غير مسؤولة عن محتواها أو دّقتها. تكون الطبعة الإنجليزية الأصلية هي الملزمة والأصيلة». تتم أي وساطة تتعلق بالمنازعات الناشئة بموجب الترخيص وفقا ًلقواعد الوساطة الخاصة بالمنظمة العالمية للملكية الفكرية (/selur/noitaidem/ne/cma/tni.opiw.www//:ptth). الاقتباس المقترح. المعايير المرجعية لمنظمة الصحة العالمية للتدريب في الطب الأنثروبوسوفي. جنيف: منظمة الصحة العالمية؛ 3202. الرخصة: OGI 0.3 AS-CN-YB CC. بيانات الفهرسة أثناء النشر )noitacilbuP-ni-gniugolataC(. تتوفر بيانات PIC في siri/tni.ohw.sppa//:ptth. المبيعات والحقوق والترخيص. لشراء منشورات منظمة الصحة العالمية، رجاًء الاطلاع على sredrokoob/tni.ohw.sppa//:ptth. لتقديم طلبات الاستخدام التجاري والاستفسارات حول الحقوق والترخيص، رجاًء الاطلاع على thgirypoc/tni.ohw.www//:sptth للحصول على النسخة الإنجليزية، ورجاًء التواصل مع ofni.aavi@tcatnoc للترجمة. مواد الطرف الثالث. في حال الرغبة في إعادة استخدام مواد من هذا العمل منسوبة إلى طرف ثالث، مثل الجداول أو الأشكال أو الصور، تقع المسؤولية عليك لتحديد ما إذا كان من حاجة إلى إذن لإعادة الاستخدام، والحصول على إذن من صاحب حقوق الطبع والنشر. وتقع مخاطر المطالبات الناتجة عن انتهاك أي مكّون يملكه طرف ثالث في العمل على عاتق المستخدم فقط. إخلاء عام للمسؤولية. لا تنطوي التسميات المستخدمة في هذا المنشور أو طريقة عرض المواد الواردة فيه على الإعراب عن أي رأي كان، من جانب منظمة الصحة العالمية بشأن الوضع القانوني لأي بلد، أو إقليم، أو مدينة، أو منطقة أو لسلطاتها، أو بشأن تعيين تخومها أو حدودها. وتمثل الخطوط المنّقطة والمتقّطعة على الخرائط خطوطا ًحدودية تقريبية ما من اتفاق كامل عليها بعد. إّن ذكر شركات معّينة أو منتجات معّينة من الشركات المصنعة لا يعني ضمنا ًأّن منظمة الصحة العالمية تعتمدها أو توصي بها، لتفضيلها على شركات أخرى ذات طبيعة مماثلة لم يتم ذكرها. باستثناء الأخطاء والسهو، تتميز أسماء المنتجات المحمّية بملكّية بأحرف أولية كبيرة (بالإنجليزية). تّم إعداد هذه المادة كأداة لتوحيد التدريب في الطب الأنثروبوسوفي. وقد اتخذت منظمة الصحة العالمية جميع الاحتياطات المعقولة للتحقق من المعلومات الواردة في هذا المنشور. مع ذلك، يتم توزيع المواد المنشورة من دون ضمان من أي نوع، سواء أكان صريحا ًأو ضمنيا.ً ولا يعني نشر المواد من قبل منظمة الصحة العالمية أي تأييد، أو اعتماد، أو ضمان للصلاحية، أو توصية، سواء أكانت صريحة أو ضمنية، من قبل منظمة الصحة العالمية بشأن الطب الأنثروبوسوفي أو فعاليته أو سلامته، ولا يعني ضمنا ًتفضيله على أي ممارسة طبية أخرى. وتقع مسؤولية تفسير المادة واستخدامها على عاتق القارئ/ة. وفي أي حال من الأحوال، لا تكون منظمة الصحة العالمية مسؤولة عن الأضرار الناشئة عن استخدامها. تصميم «إينيس» للتواصل (noitacinummoC sinI). ج قائمة المحتويات الاستهلال د التمهيد ه شكر وتقدير و مسرد المصطلحات ز المقدمة ط 1 معلومات أساسية 1 2 التدريب في الطب الأنثروبوسوفي 5 1.2 لمحة عامة عن التدريب في الطب الأنثروبوسوفي 5 2.2 طبيب/ة مع تدريب متخصص في الطب الأنثروبوسوفي 6 3.2 تدريب أصحاب الممارسة الآخرين في الطب الأنثروبوسوفي 8 4.2 تدريب المعالجين الأنثروبوسوفيين 61 3 قضايا السلامة 32 1.3 الاحتياطات العامة وموانع استخدام المنتجات الطبية الأنثروبوسوفية 32 2.3 سلامة المرضى، والاحتياطات العامة، وموانع الاستعمال في الممارسة العلاجية الأنثروبوسوفية 42 المراجع 52 ببليوغرافيا 72 الملحق 1. نموذج عن المناهج الدراسية وتوزيع ساعات التدريب 82 الملحق 2. المشاركون في اجتماع الفريق العامل 63 الملحق 3. المشاركون في المشاورات عبر الإنترنت 83 د الاستهلال تنّفذ منظمة الصحة العالمية حاليا ًبرنامج عملها العام الثالث عشر 9102-3202 لدعم البلدان في تحقيق أهداف التنمية المستدامة المتعلقة بالصحة كاّفة. ويتمحور البرنامج حول ثلاث أولويات استراتيجية مترابطة: تحقيق التغطية الصحية الشاملة، ومعالجة حالات الطوارئ الصحية، وتعزيز صحة السكان. وتدعم هذه الأولويات الاستراتيجية ثلاثة تحّولات استراتيجية: الارتقاء بالقيادة، والدفع قُدما ًبآثار الصحة العامة في كل من البلدان، وتركيز المنافع العامة العالمية على الأثر. لطالما أّدى الطب التقليدي دورا ًفي العمل الجماعي لمنظمة الصحة العالمية. وإّن إعلان أستانا، والالتزام المتجّدد بإعلان ألما آتا بشأن التغطية الصحية الشاملة وأهداف التنمية المستدامة، يؤّكدان من جديد دور الطب التقليدي في تعزيز الرعاية الصحية الأولية، وهي حجر الزاوية في النظم الصحية، سعيا ًلتحقيق الصحة للجميع. وينعكس ذلك أيضا ًفي التقرير العالمي لمنظمة الصحة العالمية عن الطب التقليدي والتكميلي في عام 9102، حيث أبلغ 88% من الدول الأعضاء في منظمة الصحة العالمية عن استخدام الطب التقليدي والتكميلي في الرعاية الصحية. بالنظر إلى الأهمية المتزايدة للطب التقليدي في مجال الرعاية الصحية على الصعيدين الوطني والعالمي، تعمل منظمة الصحة العالمية والدول الأعضاء فيها على استكشاف سبل إدماج الخدمات الطبية التقليدية والتكميلية المأمونة والقائمة على الأدلة، حسب الاقتضاء، في النظم الصحية الوطنية أو دون الوطنية، للوفاء بالتزامها بالإعلان السياسي الصادر عن الاجتماع الرفيع المستوى المعني بالتغطية الصحية الشاملة. بالإضافة إلى ذلك، توّفر منظمة الصحة العالمية للدول الأعضاء توجيهات سياساتية وفنية، وتشجع الاستخدام المأمون والفعال للطب التقليدي والتكميلي من خلال التنظيم المناسب للمنتجات والممارسات وأصحاب الممارسة. كما تدعم الدول الأعضاء في إدراج الطب التقليدي والتكميلي في الرعاية الصحية التي تركز على الناس، لتنفيذ استراتيجية منظمة الصحة العالمية للطب التقليدي 4102-3202. تتمّثل المهمة الأساسية لمنظمة الصحة العالمية في وضع القواعد والمعايير. وإّن الحاجة هي التي تحّفز العمل المعياري، ويمكن ترجمته إلى أثر حقيقي في البلدان من خلال السياسات المناسبة. ويكمن الهدف من هذه السلسلة من المعايير المرجعية للأنظمة والتدخلات المختلفة للطب التقليدي والتكميلي والتكاملي في توفير نقطة مرجعية لتقييم الممارسة الفعلية وأصحاب الممارسة. إنّه لمن دواعي سروري أن أعرض هذه السلسلة على صانعي السياسات، والعاملين في مجال الصحة والجمهور العام. ولدّي إيمان راسخ بأنّها ستحقق الغرض منها. أنشو بانيرجي مساعد المدير العام بالإنابة شعبة التغطية الصحية الشاملة / دورة الحياة منظمة الصحة العالمية ه التمهيد تَعّد الخدمات الصحية المتكاملة ضرورية لتنفيذ برنامج العمل العام الثالث عشر لمنظمة الصحة العالمية، من أجل دعم البلدان في تحقيق التغطية الصحية الشاملة وأهداف التنمية المستدامة ذات الصلة بالصحة. وتتمثل مهمة إدارة الخدمات الصحية المتكاملة في تسريع الوصول العادل إلى الخدمات الصحية العالية الجودة والمتكاملة التي ترّكز على الناس والقابلة للرصد والتقييم. لقد كلِّفت منظمة الصحة العالمية بتقديم توجيهات معيارية مستقلة. وتغطي منتجاتها المعيارية مروحة واسعة من منافع الصحة العامة العالمية، بما في ذلك القواعد والمعايير. لذلك، يكمن الدور الرئيس لإدارة الخدمات الصحية المتكاملة في توليد السلع العالمية ذات الصلة وإنتاجها، وهي قائمة على احتياجات البلدان وأثرها ملموس على الصعيد الِقطري. منذ عام 8102، عندما أبلغ 88% من الدول الأعضاء في منظمة الصحة العالمية عن استخدام الطب التقليدي والتكميلي، تم تصنيف دعم منظمة الصحة العالمية في تقييم سلامة هذا الطب وجودته وفعاليته بشكل مستمر على أنه مهم، كما ورد في التقرير العالمي لمنظمة الصحة العالمية عن الطب التقليدي والتكميلي في عام 9102. بالإضافة إلى ذلك، تعطي منظمة الصحة العالمية الأولوية للمنتجات المعيارية بعد تقييم الطلب. وبغية تلبية الاحتياجات المتزايدة وضمان التأثير في البلدان، تغّطي هذه السلسلة من المعايير النظم والتدخلات الرئيسة في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي، وفقا ًلقواعد ومعايير التدريب والممارسة. كما لا تكتفي منظمة الصحة العالمية بتقييم جودة هذه المنتجات المعيارية، بل تعمل على توحيد نظم وخطط الرصد والتقييم. إنّه لمن دواعي سروري أن أقّدم هذه السلسلة من المعايير المرجعية، وأدعوكم للانضمام إلينا في قياس أثرها وتوثيقه. رودي إيغرز مدير إدارة الخدمات الصحية المتكاملة منظمة الصحة العالمية و شكر وتقدير يهّم منظمة الصحة العالمية أن تعبّر عن امتنانها للكثير من الأفراد والمنظمات الذين ساهموا في إعداد هذه الوثيقة (رجاًء الاطلاع على الملحقين 2 و3). تقّدم منظمة الصحة العالمية خالص الشكر لتيدو فون شوين أنجرير وإيراسيما دي ألميدا بينيفيدس، اللذين ساهما بكل نشاط وجدية في صياغة هذه الوثيقة وتنقيحها. والشكر موصول لإريك بارس ونورتي فان ستينبيرجين لإسهامهما في عملية مراجعة الأدلة. كما تدين منظمة الصحة العالمية بالشكر للخبراء كافة الذين قّدموا تعليقات واقتراحات قّيمة خلال اجتماع الفريق العامل، وعملّية استعراض الأقران والمشاورات معهم. شكر خاص للزملاء في منظمة الصحة العالمية، إيرينا بابيفا من سلامة المرضى، وفوميهيتو تاكاناشي من التيقظ الدوائي، وسيوبان فيتزباتريك من سياسات ومعايير القوى العاملة في الصحة، وإدوارد ماركوف من فرق الامتثال وإدارة المخاطر والأخلاقيات، على مراجعتهم الوثيقة وتقديم اقتراحات قّيمة وذات صلة. كما عمل تشي زانغ وأديتي شاران على التنقيح والمراجعة بتوجيه من رودي إيجرز. وكّل الشكر للزملاء في فريق الطب التقليدي والتكميلي والتكاملي في المقر الرئيس لمنظمة الصحة العالمية، أديتي بانا، وليو تشين، وديوك جياميرا، وإلميرا بورمينا للدعم الفني والإداري والسكرتارية. بالإضافة إلى ذلك، تعرب منظمة الصحة العالمية عن امتنانها للدعم المالي المقّدم من الاتحاد الدولي للجمعيات الطبية الأنثروبوسوفية في سويسرا لإعداد هذه الوثيقة المرجعية، علما ًأّن الاتحاد لم يشارك في تنسيق التدريب في الطب الأنثروبوسوفي، أو توفيره أو اعتماده. وكّل التقدير لمستشفى هافيلهوهي في برلين، ألمانيا، لاستضافته اجتماع الفريق العامل التابع لمنظمة الصحة العالمية في كانون الأّول / ديسمبر 8102. ز مسرد المصطلحات تريا برينسيبيا أو المبادئ الثلاثة: إنّها عبارة لاتينية تشير إلى المفهوم القديم للمبادئ الثلاثة -الملح والكبريت والزئبق- التي يصفها باراسيلسوس (3941-1451). وتعكس هذه المبادئ المسارات بدلا ًمن المواد: مسار الملح (البنية)، ومسار الكبريت (الذوبان)، ومسار الزئبق (التدفق المتناغم). كما خضع هذا المفهوم للمزيد من التطوير في الطب الأنثروبوسوفي. الجسم الحي: إنّها حالة الجسم عندما يشتغل النظام الأثيري داخل النظام المادي للنبات، أو الحيوان أو الإنسان. الجهاز العصبي الحسي: يشير إلى الديناميكية السائدة في الجهاز العصبي والحسي، لكنه موجود أيضا ًفي جميع العمليات المتعلقة بالشكل، والبنية، والنشاط التقويضي، والوعي والتفكير. وهو جزء نظامي من طبيعة الكائن البشري الثلاثية العناصر. الحواس الاثنتا عشرة: في وجهة النظر الأنثروبوسوفية، يصنَّف الإدراك الحسي إلى 12 نمط حسي أساسي: اللمس، والحياة، والحركة، والتوازن، والشم، والذوق، والبصر/الرؤية، ودرجة الحرارة/الدفء، والسمع، والكلام/ اللغة، والفكر، والشعور بالفردية الداخلية («الأنا») للإنسان الآخر. الروح (في الفهم الأنثروبوسوفي): تشير إلى البعد الذي يتمظهر في الكائن البشري عندما ينظر إلى الطبيعة الروحية للأشياء. فروح الإنسان هي جوهره الذي لا يفنى. طبيعة الكائن البشري الثلاثية العناصر: القطبية الوظيفية بين العمليات التقويضية اللازمة لظهور الوعي (الجهاز العصبي الحسي)، وعمليات التجدد الابتنائية (نظام الأيض والأطراف)، المتوازنة بفضل العمليات الإيقاعية (النظام الإيقاعي). الِعلم الغوثي وأسلوب المراقبة: نهج المراقبة العلمية والظواهرية القائم على عمل الكاتب والعالم الألماني يوهان فولفغانغ فون غوته، وقد طّوره رودولف شتاينر. من خلال السماح للظواهر بالتحدث عن نفسها عبر أساليب المراقبة المختلفة، تصبح العلاقات الوظيفية مرئية وواضحة، بحيث يمكن فهم الظواهر المعقدة من زاوية ظاهرة نموذجية أبسط وغير قابلة للاختزال في نهاية المطاف. القوى التكوينية للإنسان: أربعة هي أنظمة القوى التكوينية لشكل المعادن والنبات والحيوانات والبشر وهيكلهم ووظيفتهم وتنظيمهم، بالإضافة إلى التفاعلات الفيزيائية والكيميائية. وإّن التركيبة الديناميكية للأنظمة الأربعة للقوى التكوينية (ويسنسجليدر redeilgsneseW باللغة الألمانية) هي التي تكّون الإنسان: النظام المادي (القوى الفيزيائية التكوينية)، والنظام الأثيري (القوى التكوينية للحياة)، والنظام النجمي (القوى التكوينية للنفس) ونظام «الأنا» (القوى التكوينية للروح البشرية). مسارات الحياة السبعة: يمكن تمييز مسارات سبعة في الحياة انطلاقا ًمن النظرة الأنثروبوسوفية: التنفس، والتدفئة، والتغذية، والإفراز، والمحافظة، والنمو، والتكاثر. النظام الأثيري: إنّه نظام القوى التكوينية للحياة التي تشكل الجسم المادي وتحافظ على تكامل المواد المادية في الكائنات الحية، كما هي الحال في النبات أو الحيوانات أو البشر. ويعتبَر النظام الأثيري مسؤولا ًعن النمو والتجديد، وهو أساسي لاستعادة الصحة. إنّه أحد القوى التكوينية الأربع للإنسان. نظام «الأنا»: إنّه نظام قوى الروح البشرية، «الأنا»، الّذي يوفر القدرة على الاستقامة، والتفكير، والبصيرة، والتفكّر الذاتي، والحرية، والأخلاق، وتطوير الفنون والثقافة، فضلا ًعن التعبير عنها ودمج القدرة في نظام الدفء الإنساني وغيره من وظائف الجسم. إنّه أحد القوى التكوينية الأربع للإنسان. ح نظام الأيض والأطراف: يشير إلى الجهاز الهضمي بأوسع معانيه، وأعضاء البطن الداخلية، والجهاز العضلي الهيكلي في الأطراف، وكذلك العمليات المتعلقة بالحركة، والاستقلاب، والتجديد، والتكاثر والوجدان. وهو جزء من طبيعة الكائن البشري الثلاثية العناصر. النظام الإيقاعي: يشير إلى جميع العمليات والوظائف الإيقاعية للحياة البشرية، لا سّيما الدورة الدموية والجهاز التنفسي، ويرتبط أيضا ًبالشعور. وتسمح العمليات الإيقاعية بالوساطة بين أقطاب الجهاز العصبي الحسي ونظام الأيض والأطراف. وهو جزء نظامي من طبيعة الكائن البشري الثلاثية العناصر. نظام الدفء: إنّه يلخّص الجوانب المختلفة للحرارة والدفء في الإنسان ككل ذاتي التنظيم: الحرارة، وتوزيع الحرارة داخل الجسم، والإحساس بالحرارة والشعور بالدفء الجسدي والعاطفي. ويعتبَر وثيق الصلة بنظام «الأنا» وخاضعا ًله. النظام المادي: إنّه الجسم المادي في شكله البشري المتمّيز، يتكّون من مادة فيزيائية وتفاعلات فيزيائية كيميائية. ويخضع شكل الجسم المادي ووظائفه لتنظيم القوى التكوينية، وفي المقام الأّول النظام الأثيري. إّن النظام المادي هو أحد القوى التكوينية الأربع للإنسان. النظام النجمي: إنّه نظام القوى التكوينّية الكامن وراء ظهور الوعي، والشعور والغرائز، وكذلك الحركة والتنّفس ووظائف الجسم الأخرى، كما هي الحال لدى الحيوانات والبشر. إنّه إحدى القوى التكوينية الأربع للإنسان. النفس (في الفهم الأنثروبوسوفي): تشير إلى البُعد الذي يربط بواسطته الإنسان الأمور بكيانه الخاص والفضاء الداخلي، ومن خلاله يشعر بالمتعة والاستياء، والرغبة والنفور، والفرح، والحزن، والمشاعر والأفكار الأخرى. وفي الفهم الأنثروبوسوفي، ترتبط النفس ارتباطا ًوثيقا ًبالنظام النجمي وهي مشتقة منه. ط المقدمة ما أهمية هذا المعيار المرجعي؟ يَعد الطب الأنثروبوسوفي شكلا ً من أشكال الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي الذي نشأ في أوروبا ويكتسب شعبية دولية متزايدة. ويتم دمجه في الطب التقليدي في العيادات الخارجية والمستشفيات. مع بدء المزيد من البلدان في وضع سياسات وأطر تنظيمية لممارسة الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي، يحتاج صانعو السياسات إلى معلومات لاتخاذ قرارات مستنيرة، بما في ذلك تقييم جودة الممارسات والصعوبات والسبل لمعالجتها. وأصدرت منظمة الصحة العالمية معايير مرجعية للتدريب في عدد من التخصصات والعلاجات في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي، بما في ذلك الوخز بالإبر، والأيورفيدا، والعلاج الطبيعي، وتقويم العظام، والطب الصيني التقليدي، وطب التوينا والطب اليوناني. وتعتبَر هذه المعايير المرجعية هي الأولى للتدريب في الطب الأنثروبوسوفي. وهي تعكس ما يعتبره مجتمع الطب الأنثروبوسوفي الحد الأدنى من التدريب للعاملين في مجال الصحة، لممارسة أي من تخصصات الطب الأنثروبوسوفي من أجل ضمان حماية المستهلك وسلامة المرضى، بما في ذلك ضمان الجودة والاستخدام السليم، لكفالة فعالية الطب الأنثروبوسوفي. وستسهم هذه المعايير في إعداد مجموعة أدوات مرجعية للبلدان للطب الأنثروبوسوفي. كيف تّم إعداد هذا المعيار المرجعي؟ اتبعت هذه الوثيقة المنهجية المعمول بها في منظمة الصحة العالمية لوضع معايير مرجعية للطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي. وقد اقترحت أمانة منظمة الصحة العالمية خطة ونطاقا ً للعمل. وأجرَِي استعراض لمعايير التدريب المرجعية القائمة والمنشورات المتعلقة بالتدريب في مجال الطب الأنثروبوسوفي لتحديد الثغرات المعرفية. أّولا،ً طِلب، في عام 7102، من المنظمات المهنية الدولية لكل تخصص من تخصصات الطب الأنثروبوسوفي، مشاركة وثائق التدريب الدولية. فتّم الحصول على 71 وثيقة تدريب دولية، تغطي سبعة من التخصصات التسعة في الطب الأنثروبوسوفي (لم تتوّفر إّلا وثائق وطنية لتدريب القابلات وأطباء الأسنان). بالتالي، أدرِجت 21 وثيقة للمراجعة واستبعدت خمس. ثم خضعت الوثائق للتقييم للتأّكد من تغطيتها 11 عنصرا ًضروريا ً لإعداد هذا النوع من الوثائق: تعريف الطب الأنثروبوسوفي؛ ومتطلبات القبول؛ وعناصر التدريب؛ ونتائج التعلّم المتعلقة بالمعارف، والمفاهيم والنظريات؛ ونتائج التعلّم المتعلقة بالكفاءة والممارسة السريريتين؛ ومعايير التخرج؛ ومدة التدريب؛ ومنهجية التدريس؛ والتدريب على المهنية، والتعاون، وحقوق المرضى والبحوث؛ والسلامة؛ والمناهج / توزيع ساعات التدريب. غّطت الوثائق تسعة عناصر على الأقل بالنسبة لأربعة من التخصصات؛ أّما بالنسبة إلى التخصصات الثلاثة الأخرى، فقد غّطت الوثائق ستة عناصر أو أقل. كما تم تقييم الوثائق لجهة وضوحها. ثانيا،ً تّمت مراجعة تحديد النطاق باستخدام قواعد البيانات التالية: dembuP، وenildeM، ومكتبة enarhcoC، ومجلات slanruoj، وenilnO yeliW، وLHANIC، وofnIcysP، وbatsrukreM reD /scidemorhtnA للمنشورات بين كانون الثاني/يناير /2102 ونيسان/أبريل 2202. وفي ما يلي فئات مصطلحات البحث (المحددة لقواعد البيانات المختلفة): (الطب) الأنثروبوسوفي، والتخصصات، والتعليم/ التدريب. وشملت اللغات الإنجليزية والألمانية والهولندية. واختار باحثان مستقلان الدراسات. النتائج: تّم تحديد 0801 منشورا،ً وإزالة 254 نسخة مكرّرة، وحذف 916 منشورا ًوتضمين 9 منشورات )9,8,7,6,5,4,3,2,1(. وتجدر الإشارة إلى أّن المنشورات لم ي تخضع لتقييم الجودة. وقد تّم وصف ثمانية برامج تدريبية مختلفة. تعود البرامج الموصوفة كلّها لأطباء، وتّم تصميم أحد هذه البرامج لتقديمه في كلية الطب، فيما شمل برنامج آخر التدريب في تخصصات أخرى في الطب الأنثروبوسوفي أيضا.ً وتصف المنشورات المدرجة، أقلّه جزئيا،ً عشرة من العناصر الأحد عشر اللازمة لإعداد الوثيقة للأطباء. لكن لم يتم تحديد ثلاثة عناصر سابقا ًمن خلال استعراض وثائق التدريب الدولية. بغية إعداد الوثيقة المرجعية، تواصلت منظمة الصحة العالمية، إلى جانب خبراء في الصياغة، بالمنظمات المهنية الدولية لكل تخصص من تخصصات الطب الأنثروبوسوفي، وطلبوا توضيحات، ومعلومات إضافية وتعديلات في وثائق التدريب الخاصة بكل منها، حسب الاقتضاء، لضمان وضوح العناصر المطلوبة واكتمالها. وبعد تكرار هذه العملية عّدّة مرّات بين منظمة الصحة العالمية، والخبراء في الصياغة، وممثلي تخصصات الطب الأنثروبوسوفي، تم الاتفاق على نص تدريبي وعّينة عن المنهاج الدراسي لكل تخصص من تخصصات الطب الأنثروبوسوفي لإدراجها في المسّودة الأولى للوثيقة. عرِضت المسّودة الأولى للوثيقة على اجتماع لفريق عامل للمناقشة. وانضم إلى اجتماع الفريق العامل ما مجموعه 42 خبيرا ًمن 31 بلدا ًمن أقاليم منظمة الصحة العالمية البالغ عددها 6، يمثلون خبرات مختلفة بما في ذلك في مجالات صنع السياسات، والتنظيم، وتثقيف العاملين في مجال الصحة، والتدريب الدولي والممارسة السريرية. وبعد مناقشات دامت ثلاثة أيام بشأن نطاق الوثيقة، وهيكلها ومضمونها، توّصل الاجتماع إلى توافق في الآراء وقّدم المشورة بشأن المسّودة الثانية. تّمت مشاركة المسّودة الثانية مع فريق أكبر من الخبراء العالميين لاستعراض الأقران، وجرى تنقيحها استنادا ًإلى تعليقات 82 خبيرا.ً ثّم أجرَِي استعراض عالمي ثاٍن للأقران ونِقحت المسّودة مرة أخرى بناًء على التعليقات الواردة من 06 خبيرا.ً بعد ذلك، خضعت المسّودة المحّدثة لمشاورات حضرها سبعة خبراء استعرضوا التقّدم المحرَز منذ اجتماع الفريق العامل واستعراضات الأقران. فجرى إدراج النتائج والتوصيات المنبثقة عن استعراض تحديد النطاق ومعالجتها، حسب الاقتضاء، من أجل المسّودة النهائية. يتطلّب عمل منظمة الصحة العالمية على قضايا الصحة العالمية مساعدة الأطراف الخارجية التي يمكن أن تنطوي خبرتها على مصالح محددة. بالتالي، من أجل ضمان أعلى معايير النزاهة وثقة الجمهور، تم جمع نماذج إعلان المصالح من المساهمين الخارجيين كافة. ثّم خضعت هذه المصالح المعلنة للمساهمين الخارجيين للمراجعة والتقييم من حيث مدى أهمية المصالح وصلتها. وعلى هذا الأساس، لم توجَّه الدعوة إلى المشاركة في الاجتماع أو النشاط سوى للخبراء الذين لم تكن لهم مصالح مهمة أو ذات الصلة، وفقا ًلسياسة منظمة الصحة العالمية المتعلقة بإعلان المصالح. ما الّذي يغطيه هذا المعيار المرجعي؟ تّم تنظيم هذه الوثيقة في ثلاثة أجزاء: معلومات أساسية: لمحة عامة عن تطوير الطب الأنثروبوسوفي ومفاهيمه الأساسية؛ التدريب في الطب الأنثروبوسوفي: نتائج التعلم المطلوبة لكّل عنصر في كل من تخصصات الطب الأنثروبوسوفي؛ قضايا السلامة: الاحتياطات العامة وموانع الاستعمال المتعلقة باستخدام المنتجات الطبية الأنثروبوسوفية، والممارسة العلاجية الأنثروبوسوفية. تشكّل هذه الأجزاء الثلاثة مجموعة كاملة من المعايير المرجعية للتدريب في الطب الأنثروبوسوفي. ك لمن يتوّجه هذا المعيار المرجعي؟ توّفر هذه الوثيقة، من خلال وضعها القواعد والمعايير، الحد الأدنى من متطلبات التدريب للعاملين في مجال الصحة لممارسة أي من تخصصات الطب الأنثروبوسوفي. وإنها نقطة مرجعية مفيدة يمكن من خلالها مقارنة الممارسة الفعلية وتقييمها، ما من شأنه إفادة صانعي السياسات والعاملين في مجال الصحة والمؤسسات التعليمية والجمهور بشكل عام. كيم سونغكول رئيس وحدة الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي إدارة الخدمات الصحية المتكاملة منظمة الصحة العالمية

1 1 معلومات أساسية التعريف إّن الطب الأنثروبوسوفي هو نظام طبي متكامل كامل يوّسع نطاق الطب التقليدي بواسطة الأساليب المعرفية ونتائج الطب الأنثروبوسوفي. كما ينّظم الطب الأنثروبوسوفي تفاعلات الجسم الحي، والنفس والروح، وفقا ً لسيرة كل شخص والسياق الاجتماعي والبيئي. ويشمل العلاجات والمعالجات لتفعيل الشفاء الذاتي بالأدوية، والتمريض، والاستشارة، والعلاج النفسي، والعلاجات الأنثروبوسوفية بالفنون، والعلاجات الأنثروبوسوفية الحركية والبدنية. التاريخ نشأت مبادئ الطب الأنثروبوسوفي مع الفيلسوف النمساوي رودولف شتاينر (1681-5291) والطبيبة الهولندية إيتا ويغمان (6781-3491) )11,01(. وفي الجدول 1 موجز عن تطّور الطب الأنثروبوسوفي. الجدول 1. الخط الزمني للطب الأنثروبوسوفي 0291–5291 تأسيس الطب الأنثروبوسوفي 0291- الّدورة الأولى من بين عّدة دورات أنثروبوسوفية للأطباء 1291- إنشاء مستشفيات أنثروبوسوفية صغيرة في ألمانيا وسويسرا 1291- تطوير ممارسات التمريض الأنثروبوسوفية والتدليك الإيقاعي 1291- إنتاج الأدوية الأولى وفقا ًللمبادئ الأنثروبوسوفية 1291- بدء العلاج اليوريثمي (الحركي) 4291- بدء «التعليم العلاجي» الأنثروبوسوفي والعلاج الاجتماعي للأفراد ذوي الإعاقات النمائية 5291- أّول كتاب دراسي في الطب الأنثروبوسوفي “ypareht fo slatnemadnuF” (أسس العلاج) )11(، نشر شتاينر وويغمان 5291–0002 المزيد من التطوير والتوّسع المزيد من التطوير لعلاجات الطب الأنثروبوسوفي. وتوسيع مروحة منتجات الطب الأنثروبوسوفي. بالإضافة إلى تطوير البحوث الأساسية والسريرية. 9391- تأسيس حركة كامب هيل للأفراد ذوي الإعاقات النمائية في اسكتلندا، وانتشارها لاحقا ً في 65 دولة 0691-0991- تأسيس المستشفيات التي تم دمج الطب الأنثروبوسوفي فيها مع الطب التقليدي، في ألمانيا وإيطاليا، وسويسرا، والسويد والمملكة المتحدة 6791- اعتراف قانون الطب الألماني لعام 6791 )zteseglettimienzrA( ب»أنظمة العلاج الخاصة»، بما في ذلك الطب الأنثروبوسوفي، وبدء تنظيم منتجات الطب الأنثروبوسوفي 3891- تأسيس جامعة ويتن/هيرديك (ألمانيا) التابعة لمستشفى هيرديك التكاملي الأنثروبوسوفي من العام 0002 وحتى الآن إضفاء الطابع الأكاديمي والاندماج في النظم الصحية انتشار التدريب في الطب الأنثروبوسوفي في جميع أنحاء أفريقيا، والأمريكتين، وآسيا، وأستراليا وأوروبا الشرقية التنسيق الدولي وبيانات توافق الآراء بشأن أفضل الممارسات والتدريب والبحث الأستاذية في الطب الأنثروبوسوفي في البرازيل، وألمانيا، وهولندا، وسويسرا؛ وإدراج التدريب في الطب الأنثروبوسوفي في جامعات مختلفة حول العالم تزايد أعداد الدراسات والمنشورات العلمية في الطب الأنثروبوسوفي إدراج البلدان للطب الأنثروبوسوفي في أنظمتها الصحية الوطنية؛ مثل البرازيل وسويسرا 2 يماَرس الطب الأنثروبوسوفي اليوم في مرافق الرعاية الأّولية والثانوية والثالثية، بدءا ًمن ممارسات التخصص الفردي والمجموعات المتعددة التخصصات، ومراكز إعادة التأهيل، ودور رعاية كبار السن، وخدمات التمريض المجتمعية والمصحات، وصولا ًإلى المستشفيات الأنثروبوسوفية، والمستشفيات العامة والمراكز الطبية الجامعية )31,21(. ويماَرس نهج الطب الأنثروبوسوفي بالتكامل مع الطب الغربي التقليدي، ويستخَدم بالتزامن مع الاختصاصات الطبية كافة تقريبا،ً بما في ذلك الطب الباطني، وطب الأسرة، وعلم الأورام، وطب الأطفال، والطب النفسي، وأمراض النساء والتوليد والأمراض الجلدية. الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة تصف الأنثروبوسوفيا كيف يمكن تطوير القدرات من المستوى الحسي البسيط إلى مستويات أعلى من الإدراك، من خلال المراقبة التجريبية للخصائص الجسدية والروحية للإنسان والطبيعة. رأى شتاينر في العلوم الروحية الأنثروبوسوفية تطبيقا ًللأساليب العلمية في عالم الواقع غير الحسي وتطّورا ًترتّب على الفكر الغربي، لا سّيما فلسفة أفلاطون، وأرسطو، والمثالية الألمانية كما يمّثلها غوته، وشيلر وفيشته، وهيغل وشيلينغ )41,31(. المفاهيم الأساسية في فهم الإنسان يرتكز فهم الإنسان في الأنثروبوسوفيا على مبادئ القوى التكوينية الأربع والطبيعة الثلاثية العناصر للإنسان. القوى التكوينية الأربع للإنسان بالإضافة إلى الآليات الجزيئية، والكيميائية الحيوية النشطة في الطبيعة، تصف الأنثروبوسوفيا القوى ذات الترتيب الأعلى التي تشكّل ما يسّمى بالقوى التكوينية أو الأعضاء التنظيمية للإنسان (redeilgsneseW بالألمانية) )31 ،41(. ويتم اكتشاف هذه القوى التكوينية من خلال البصيرة والممارسة. وتطبَّق المفاهيم وفقا ً لملاحظات شتاينر واقتراحاته، كما خضعت للتطوير من قبل آخرين )41 ،51(. تُلحَظ لدى الإنسان أربع قوى تكوينية (الجدول 2). وتجدر الإشارة إلى أّن المصطلحات المستخدمة هنا هي المصطلحات الكلاسيكية التي يستخدمها شتاينر، ويجب التفكير فيها حسب سياقها التاريخي (للحصول على وصف شامل، رجاًء الاطلاع على الببليوغرافيا): النظام المادي: جسم الإنسان المادي، ويتكّون من مادة فيزيائية وتفاعلات فيزيائية كيميائية.1. النظام الأثيري (القوى التكوينية للحياة): نظام قّوة ذات ترتيب أعلى يكّون الجسم المادي، ويحافظ 2. على تكامل العناصر المادية في الكائنات الحية، مثل النبات، أو الحيوانات أو البشر. ويكون النظام الأثيري مسؤولا ًعن النمو والتجديد، وهو أساسي لاستعادة الصحة. النظام النجمي (القوى التكوينية للنفس): نظام ذو ترتيب أعلى ونظام قوى فوق النظام الأثيري، 3. يؤّدي إلى ظهور الوعي، والمشاعر، والغرائز وكذلك الحركة، والتنفس، ووظائف الجسم الأخرى في الحيوانات والبشر. تبرز هذه الوظائف عندما يطبع النظام النجمي نفسه في النظام الأثيري، ومن هناك إلى النظام المادي. نظام «الأنا» (القوى التكوينية للروح البشرية): توّفر»الأنا» القدرة على التفكير، والوعي الذاتي، 4. والاستبطان، والحرية، وتطوير الفنون والثقافة. بالإضافة إلى «لأنا» الواعية، يعمل نظام «الأنا» كنظام ذات ترتيب عاٍل في الكائن البشري، لا سّيما من خلال نظام الدفء، والاستقامة الجسدية والعاطفية، والترابط الوثيق مع الدورة الدموية. تبرز هذه الوظائف عندما يطبع نظام «الأنا» نفسه في النظام النجمي، ومن هناك إلى النظامين الأثيري والمادي. 3 الجدول 2. القوى التكوينية في الطبيعة والبشر القوى التكوينية الداخلية الإنسان الحيواناتالنباتالمعادن نظام «الأنا»الروح النظام النجميالنفسالنفس النظام الأثيريالحياةالحياةالحياة النظام الماديالمادةالمادةالمادةالمادة مقتبس من المرجع )41( الطبيعة الثلاثية العناصر للكائن البشري تؤدي تفاعلات القوى التكوينية الأربع إلى قطبية وظيفية في الكائن البشري بين العمليات التقويضية اللازمة لظهور الوعي، والمزيد من العمليات الابتنائية والتجديدية. ويتم الحفاظ على توازن هذه القطبية الوظيفية من خلال العمليات الإيقاعية )71، 81( (الجدول 3): الجهاز الحسي العصبي: إنّها الديناميكية السائدة في الجهاز العصبي والحسي، لكنها موجودة أيضا ً1. في جميع العمليات المتعلقة بالشكل، والبنية، والنشاط التقويضي، والوعي والتفكير. نظام الأيض والأطراف: إنّها الديناميكية السائدة في الجهاز الهضمي والأطراف لجهة العمليات 2. المتعلقة بالحركة، والأيض، والتجديد، والنشاط الابتنائي، والتكاثر والوجدان (الإرادة) النظام الإيقاعي: إنّها الديناميكية السائدة في الدورة الدموية والجهاز التنفسي، والعمليات الإيقاعية 3. كافة في حياة الإنسان وشعوره. تسمح العمليات الإيقاعية مثل النوم والاستيقاظ، والتنفس وإيقاعات القلب والأوعية الدموية وغيرها الكثير بالوساطة بين أقطاب النظامين الآخرين. فالنظام الإيقاعي يتوّسط بين العمليات التقويضية والابتنائية. الجدول 3. الطبيعة الثلاثية العناصر للكائن البشري النظام الإيقاعينظام الأيض والأطرافالجهاز العصبي الحسي الشعورالوجدان (الإرادة)التفكيرالنشاط الداخلي مثل الحلماللاوعيالوعيمستوى الوعي تقويضيةالعمليات العضوية الهيكلة التبريد ابتنائية الذوبان التدفئة الموازنة بين العمليتين التقويضية والابتنائية التوسط التنفس والدورة الدموية مقتبس من المرجع )71( الصحة والمرض طوال مراحل الحياة يعتبَر أّن الصحة تنبثق باستمرار من التوازن النشط للقوى التكوينية الأربع والطبيعة الثلاثية العناصر للإنسان. وتؤّدي الاختلالات والاضطرابات في القوى التكوينية والطبيعة الثلاثية العناصر إلى المرض. كما يخضع التوازن بين القوى التكوينية الأربع لتغييرات في الخصائص خلال عمر الإنسان. ويوّفر خلود الروح البشرية («الأنا») منظورا ًللتطّور يبدأ قبل الولادة ويمتد إلى ما بعد لحظة الموت. ممارسة الطب الأنثروبوسوفي تشمل ممارسة الطب الأنثروبوسوفي التقييمات التالية: التقييم والتشخيص الطبيين التقليديين وتحديد الاختلالات والاضطرابات في القوى التكوينية الأربع وطبيعة الفرد الثلاثية العناصر، وكيف يعكس المرض 4 سياق تجربة السيرة الذاتية للفرد. تكون الخطط العلاجية مخصصة لكل فرد أو وفقا ً لعلم الأمراض، لأجل استعادة التوازن في القوى التكوينية الأربع والطبيعة الثلاثية العناصر، ودعم التولد الصحي، وتنشيط قدرة الفرد الفطرية على الشفاء الذاتي. وتم وضع استراتيجية علاجية متعددة الأنماط تشمل توفير الطب الأنثروبوسوفي بالتزامن مع الطب الغربي التقليدي كما هو محدد، وأحيانا ًمع أساليب أخرى من الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي )81(. وتشمل أيضا ًالتلقيح الطوعي للوقاية من الأمراض التي تهّدد الحياة )91(. تشكّل الفكرة، الّتي مفادها أنّه يمكن تجربة المرض أن تكون نقطة تحّول في النماء الداخلي والمتعلق بالسيرة الذاتية، جانبا ًمهما ًمن الدعم للفرد )61(. فالاستقلالية الفردية، والكرامة، والنماء الداخلي المحّدد ذاتيا،ً وإقامة علاقة علاجية ترتكز على الثقة هي قيم جوهرية في الطب الأنثروبوسوفي. تشمل أنماط العلاج الأنثروبوسوفي الاستشارة، واستخدام الأدوية، والرعاية التمريضية، والعلاج النفسي، والعلاج بالفنون، والعلاج اليوريثمي والعلاجات البدنية. ويتعاون عدد من العاملين في مجال الصحة مع بعضهم البعض ويعملون مع الفرد، والأسرة ومقدمي الرعاية. وعادة ما ينسق طبيب واحد العلاج. ويتضمن التعاون تحديد علاجات الطب الأنثروبوسوفي الأكثر صلة (أو غيره من أنماط الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي)، بناًء على الحالة الطبية والتفضيلات الفردية. كما يتأّكد الطبيب من توفير كل من العلاجات التقليدية والمرتبطة بالطب الأنثروبوسوفي كما هو مبّين. إّن المنتجات الطبية الأنثروبوسوفية هي منتجات طبية يتم تصّورها، وإعدادها وإنتاجها وفقا ً للمعارف الأنثروبوسوفية للإنسان، والطبيعة، والمواد والمعالجة الصيدلانية. ويمكن تحضير المواد الأولية من مواد معدنية، أو نباتية، أو حيوانية أو كيميائية. ويتم تحضير منتجات الطب الأنثروبوسوفي من مصادر معدنية، أو نباتية، أو حيوانية أو كيميائية من خلال طرق تصنيع أنثروبوسوفية وطرق تصنيع مثلية هوميوباثية نموذجية محددة، كما هو مبّين في دستور الأدوية الرسمي1 وفي المخطوطة الصيدلانية الأنثروبوسوفية )02(. كما يمكن أن تختلف الأنظمة المطبقة على المنتجات الطبية الأنثروبوسوفية من بلد إلى آخر، وحسب أنواع المنتجات. 1 يحــّدد دســتور الأدوي ــة السويســري المســتحضرات الأنثروبوســوفية وطــرق تصنيعه ــا. ويصــف دســتور الأدوي ــة الأوروب ــي ودســتور الأدوي ــة المثلـي الهوميوباثـي الألمانـي طـرق التصنيـع والمـواد المسـتخدمة فـي المسـتحضرات الأنثروبوسـوفية. كمـا تصـف المخطوطـة الصيدلانيـة الأنثروبوسـوفية طـرق التصنيـع والمـواد المسـتخدمة تقليديـا ًفـي الطـب الأنثروبوسـوفي، وتعتـرف بهـا وكالات الأدويـة الأسـترالية والبرازيليـة. 5 1.2 لمحة عامة عن التدريب في الطب الأنثروبوسوفي تكون برامج التدريب في الطب الأنثروبوسوفي محددة لكل تخصص (أي الأطباء، والممرضون والممرضات، والصيادلة إلخ.). وفئات القبول الثلاث هي (الجدول 4): الفئة 1- لا تدريب مسبق في الرعاية الصحية. يجب أن يتلقى الأشخاص الذين لم يخضعوا لتدريب مسبق في مجال الرعاية الصحية في البداية تدريبا ًفي مجال الرعاية الصحية التقليدية، قبل أن يصبحوا مؤهلين للحصول على تدريب في الطب الأنثروبوسوفي، أو يمكن أن يتبعوا برنامجا ًتدريبيا ًيدمج بين الطب التقليدي والطب الأنثروبوسوفي. لكن هذا لا ينطبق على العلاج اليوريثمي أو العلاج الأنثروبوسوفي بالفنون، اللذين يدّرسان بشكل مستقل. الفئة 2- مع تدريب مسبق في مجال الرعاية الصحية التقليدية. يمكن الأشخاص الذين تلقوا تدريبا ًمسبقا ً في مجال الرعاية الصحية أن يبدأوا في التدريب في الطب الأنثروبوسوفي المتعلّق باختصاصهم. الفئة 3- مع تدريب مسبق في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي. اعتمادا ًعلى المهنة في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي ومستوى التدريب، يمكن المتقدمون بطلباتهم الحصول على التدريب في الطب الأنثروبوسوفي أو الحصول على أرصدة لتدريبهم السابق. الجدول 4. شروط القبول للحصول على التدريب في مختلف تخصصات الطب الأنثروبوسوفي فئة القبولالاختصاص الفئة 1- لا تدريب مسبق في مجال الرعاية الصحية الفئة 2- مع تدريب مسبق في مجال الرعاية الصحية التقليدية الفئة 3- مع تدريب مسبق في الطب التقليدي، والتكاملي والتكميلي تدريب كامل في الطب طبيب/ة التقليدي طبيب مسجّل في الطب التقليدي، والتكميلي طبيب مسجل والتكاملي تدريب كامل في ممرض/ة التمريض التقليدي ممرّض مسجّل في الطب التقليدي، ممرّض مسجل والتكميلي والتكاملي مع الحد الأدنى من 3 سنوات في التعليم العالي تدريب كامل في القبالة قابلة التقليدية قابلة مسجلة في في الطب التقليدي، قابلة مسجلة والتكميلي والتكاملي مع الحد الأدنى من 3 سنوات في التعليم العالي تدريب كامل في الصيدلة صيدلي/ة التقليدية صيدلي مسجل أو حائز على دكتوراه في الصيدلة صيدلي مسجل في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي أو حائز على دكتوراه في الصيدلة المرتبطة في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي؛ يُدرس الوضع حسب معيار التدريب الوطني تدريب كامل في طب طبيب/ة أسنان الأسنان التقليدي لا ينطبقطبيب أسنان مسجل معالج/ة نفسي/ة تدريب كامل في العلاج النفسي التقليدي (مسارات مختلفة) طبيب، أو أخصائي نفسي أو مستشار مسجّل في الدولة لممارسة العلاج النفسي صاحب ممارسة في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي، مع تدريب في الدراسات العليا وتسجيل في الدولة لممارسة العلاج النفسي 2 التدريب في الطب الأنثروبوسوفي 6 فئة القبولالاختصاص الفئة 1- لا تدريب مسبق في مجال الرعاية الصحية الفئة 2- مع تدريب مسبق في مجال الرعاية الصحية التقليدية الفئة 3- مع تدريب مسبق في الطب التقليدي، والتكاملي والتكميلي المعالج/ة اليوريثمي/ة دراسات يوريثمية عامة، يليها تدريب يوريثمي عام تدريب في العلاج اليوريثمي. تمنَح الأرصدة للتدريب السابق في الرعاية الصحية دراسات يوريثمية عامة، يليها تدريب في العلاج اليوريثمي. تمنَح الأرصدة للتدريب السابق في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي المعالج/ة الأنثروبوسوفي/ة بالفنون تدريب في العلاج الأنثروبوسوفي بالفنون شهادة في العلاج بالفنون التقليدية أو غيرها للعاملين في المجال الصحي. تمنَح الأرصدة حسب الاقتضاء عامل صحي في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي تمنَح الأرصدة حسب الاقتضاء المعالج/ة البدني/ة الأنثروبوسوفي/ة تدريب كامل على العلاج البدني مع تسجيل لفحص الأفراد وعلاجهم جسديا ً أي صاحب ممارسة في المجال الصحي مسجل لفحص الأفراد وعلاجهم جسدياً أي عامل صحي في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي مسجل لفحص الأفراد وعلاجهم جسدياً أ رجاًء الاطلاع على قسم التدريب ذي الصلة للحصول على تفاصيل متطلبات القبول. تتألف برامج التدريب في الطب الأنثروبوسوفي من العناصر التالية: المعارف الطبية العامة، بما في ذلك العلوم والأساليب الأساسية؛ وتتوّفر فقط في التدريب على العلاج اليوريثمي أو العلاج الأنثروبوسوفي بالفنون؛ الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان، والطبيعة؛ والصحة والمرض؛ الكفاءة الخاصة باختصاص الطب الأنثروبوسوفي: المفاهيم والممارسات الخاصة بهذا الاختصاص، والممارسة مع مرافقة والأطروحة؛ المهنية والتعاون، وحقوق المرضى وطرق البحث. يصف ما تبقى من القسم 2 نتائج التعلم المطلوبة لكل عنصر من عناصر كل تخّصص في الطب الأنثروبوسوفي. فيما يسرد الملحق 1 ساعات التدريب المطلوبة لكل من هذه العناصر. 2.2 طبيب/ة مع تدريب متخصص في الطب الأنثروبوسوفي 1.2.2 التعريف يستند الطب الأنثروبوسوفي إلى مبادئ طبية علمية راسخة وإلى العلوم الطبيعية، التي تم توسيع نطاقها من خلال الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة. ويكون الطبيب الحاصل على تدريب متخصص في منظمة الصحة العالمية طبيبا ًمسجلا ًتدرّب على دمج المبادئ الأنثروبوسوفية في تعزيز الصحة، والوقاية، والتشخيص، والعلاج وإعادة التأهيل. وتكمن الأهداف الأساسية في شفاء الفرد والحفاظ على الصحة طوال الحياة، من خلال تحفيز نشاط الفرد وإمكانات الشفاء الذاتي لديه. 2.2.2 متطلبات القبول الفئة 1- لا تدريب مسبق في مجال الرعاية الصحية: تدريب، أو رخصة ذات الصلة، أو تسجيل كطبيب تقليدي (طبي حيوي). يمكن طلاب الطب أخذ دورات في الطب الأنثروبوسوفي أثناء دراستهم الطب. الفئة 2- مع تدريب مسبق في مجال الرعاية الصحية التقليدية: طبيب مسجل. الفئة 3- مع تدريب مسبق في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي: تُدرس حالة الطبيب المسجل في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي أو ما يعادله مثل طبيب الطب الصيني التقليدي، أو طبيب تقويم العظام أو طبيب العلاج الطبيعي، للتدريب كطبيب في الطب الأنثروبوسوفي وفقا ًلمعايير التدريب الوطنية في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي.2 2 التدريـب لمـدة لا تقـل عـن 0001 سـاعة فـي العلـوم الطبيـة الحيويـة، بمـا فـي ذلـك علـم التشـريح، وعلـم وظائـف الأعضـاء، وعلـم الأمـراض، والتشـخيص والعـلاج. التدريـب عـلى المسـتوى 7 مـن التصنيـف الدولـي الموحّـد للتعليـم: درجـة الماجسـتير أو مـا يعادلهـا )32(. 7 3.2.2 عناصر التدريب الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والمرض العلاج الأنثروبوسوفي المهنية، والتعاون، واحترام حقوق المرضى3 والبحوث 4.2.2 نتائج التعلّم الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة 1. الدراية بالمفاهيم الأساسية للفهم الأنثروبوسوفي للإنسان وعلاقته بالطبيعة، ومعرفة تموضعها بالنسبة إلى مفاهيم الطب التقليدي. مراقبة الطبيعة والمواد في أصل الأدوية الأنثروبوسوفية الهامة، باستخدام أسلوب المراقبة الغوثي. الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والمرض 2. إجراء تقييم مخصص للفرد، مع مراعاة النظام المادي، والأثيري، والنجمي و»الأنا»، وتطّور السيرة الذاتية للفرد، والتوّصل إلى تشخيص فردي متعدد الأبعاد وتحديد موارد الفرد وحاجته للتدخل العلاجي، بالتكامل مع التشخيص التقليدي وخطة العلاج. مراعاة البعد الروحي للفرد في الخطة العلاجية، ومناقشته مع الفرد، إذا كان ذلك ملائما،ً وممكنا ًومرغوبا ًبه. العلاج الأنثروبوسوفي3. فهم المؤشرات، والجرعة، ونمط العلاج، والآثار الجانبية، والاحتياطات وموانع الاستعمال للمعادن والنبات والمنتجات الحيوانية المستخدمة إجمالا ًفي الطب الأنثروبوسوفي. علاج الأمراض الأكثر شيوعا ًالتي تواجهها الممارسة العامة والمتخصصة عن طريق -أو بما في ذلك- الأدوية والعلاجات الأنثروبوسوفية، مع توفير العلاج التقليدي كما هو محدد. توثيق مسار العلاج الطبي الأنثروبوسوفي، بما في ذلك الجوانب النفسية والعاطفية والروحية. المهنية، والتعاون، وحقوق المرضى، والبحوث4. متابعة مسار التطّور الطبي الروحي بشكل مستقل. ممارسة صنع القرار المشترك مع الأفراد وأقاربهم، على أساس مفهوم الإنسان ككائن روحي ومتطور. التواصل بشكل مناسب والتعاون بشكل فعال، ضمن فريق علاجي من العاملين المدّربين في مجال الرعاية الصحية. فهم الأساس العلمي وأساليب البحوث في الطب الأنثروبوسوفي، والبحث بشكل مستقل في الأدبيات الأنثروبوسوفية الطبية، ودمج نتائج البحوث في الممارسة الطبية. الإسهام في تبادل الخبرات السريرية والتيّقظ الدوائي لناحية منتجات الطب الأنثروبوسوفي. 3 تشــمل «حقــوق المرضــى» احت ــرام الكرامــة الأساســية والمســاواة بيــن جميــع البشــر، عــلى النحــو المنصــوص عليــه فــي الإعــلان العالمــي لحقـوق الإنسـان لعـام 8491، ودسـتور منظمـة الصحـة العالميـة، الـذي يعلـن أن «التمتـع بأعـلى مسـتوى صحـي يمكـن بلوغـه هـو أحـد الحقـوق الأساسـية لـكل إنسـان»، والنصـوص الدوليـة الحديثـة، مثـل توصيـة المجلـس الأوروبـي رقـم R (0002) 5 بشـأن مشـاركة المرضـى فـي القـرارات التـي تؤثـر فـي رعايتهـم الصحيـة. 8 رجاًء الاطلاع على الملحق 1، لأجل نموذج عن المنهاج الدراسي. 5.2.2 معايير التخرج المعايير العامة: إكمال المناهج التدريبية، بما في ذلك إعداد أطروحة وثلاثة تقارير عن حالات بمستوى ُمرٍض. إكمال الممارسة مع مرافقة بمستوى مرٍض. سنتان من الخبرة السريرية في مستشفى أو في العيادات الخارجية، مع الطب الأنثروبوسوفي أو بدونه، في وقت إصدار الشهادة (مطلوبة لضمان الخبرة السريرية الكافية عند القبول في مهنة الطب الأنثروبوسوفي بشكل مستقل) اجتياز الامتحان أو التقييم المعادل له. يغطي الامتحان: تقييم الأطروحة تقييم تحقيق جميع نتائج التعلّم عرضا ًلتقريرين عن حالتين 3.2 تدريب أصحاب الممارسة الآخرين في الطب الأنثروبوسوفي 1.3.2 ممرض/ة مع تدريب متخصص في التمريض الأنثروبوسوفي التعريف يرتكز التمريض الأنثروبوسوفي على مناهج ومهارات التمريض التقليدية، التي توّسع نطاقها المعارف الأنثروبوسوفية للإنسان. ويوفر التمايز الأنثروبوسوفي بين الجسد المادي، والقوى الحياتية، والنفس والروح، وفهم تطّور السيرة الذاتية طوال دورة الحياة التي تستلزم الرعاية (مثل الطفولة، والمرض، والإعاقات، والعمر المتقّدم)، وجهات نظر إضافية حول مهارات التمريض والعمليات والمواقف الخاصة به. متطلبات القبول الفئة 1- لا تدريب مسبق في مجال الرعاية الصحية: تدريب في التمريض التقليدي. يمكن طلاب التمريض البدء في أخذ دورات في التمريض الأنثروبوسوفي أثناء دراستهم. الفئة 2- مع تدريب مسبق في الرعاية الصحية التقليدية: ممرض/ة مسجل/ة مع ما لا يقّل عن 3 سنوات في التعليم العالي.4 الفئة 3- مع تدريب مسبق في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي: ممرض/ة في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي مسجّل/ة مع ما لا يقّل عن 3 سنوات في التعليم العالي.4 عناصر التدريب الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة 1. الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والأمراض ذات الصلة بالتمريض2. مفاهيم التمريض الأنثروبوسوفي 3. الممارسة التطبيقية للتمريض الأنثروبوسوفي4. المهنية، والتعاون، وحقوق المرضى، والبحوث5. 4 المستوى 5 أو أعلى من التصنيف الدولي الموحد للتعليم )32(. 9 نتائج التعلّم الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة 1. الدراية بالمفاهيم الأساسية للفهم الأنثروبوسوفي للإنسان وعلاقته بالطبيعة. الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والأمراض ذات الصلة بالتمريض 2. فهم الأمراض النموذجية وقضايا التمريض العامة في المجالات الطبية التخصصية الرئيسة في ضوء الطب الأنثروبوسوفي مفاهيم التمريض الأنثروبوسوفي3. تشخيص القوى التكوينية الأربع للإنسان، واستنباط إجراءات الرعاية اللازمة وتبريرها والتفكّر فيها، وفقا ً لعملية التمريض. تحليل المسارات الحياتية، وعمليات التعلم وإيقاعات السيرة الذاتية، واستنباط إجراءات الرعاية اللازمة والتكيف معها والتفكّر فيها. تنفيذ إجراءات التمريض وتكييفها وتقييمها بشكل صحيح بالتماشي مع عملية التمريض. الإشارة إلى اللجوء إلى المواد الطبية للاستخدام الخارجي، من وجهة نظر أنثروبوسوفية، وإعداد التطبيقات الخارجية بطريقة آمنة ومناسبة للفرد. الممارسة التطبيقية للتمريض الأنثروبوسوفي4. وضع خطة تمريضية تستند إلى المفاهيم الأنثروبوسوفية المناسبة للوضع المحدد لمتلقي الرعاية، وتنفيذ إجراءات الرعاية المترتبة على ذلك وتكييفها والتفكّر فيها. إجراء وتقييم التدليك الإيقاعي لأجزاء من الجسم أو للجسم بكامله. تحديد التطبيقات الخارجية الأساسية (الكمادات، والضمادات، والحمامات)، وتنفيذها بشكل مناسب وتقييم النتائج، مع مراعاة احتياطات السلامة وموانع الاستعمال المحتملة. تحديد إجراءات التمريض الأساسية في حالات الأزمات الشخصية وتنفيذها. المهنية، والتعاون، وحقوق المرضى، والبحوث 5. الاعتناء بتطوره/ا الشخصي، وتغذية العمل الجماعي، والدراية بمسؤوليته/ا في تطوير التمريض الأنثروبوسوفي. التفكّر في العقليات الفلسفية في الطب والقضايا الحياتية. دمج نتائج البحوث الأنثروبوسوفية في أعمال التمريض، وتحديد طرائق للبحوث في التمريض الأنثروبوسوفي. رجاًء الاطلاع على الملحق 1، لأجل نموذج عن المنهاج الدراسي. معايير التخرج المعايير العامة: سنتان من الخبرة التمريضية العملية في وقت إصدار الشهادة (مع الطب الأنثروبوسوفي أو بدونه) إكمال المنهاج التدريبي إكمال الأطروحة، وثلاثة تقارير عن حالات، وكذلك مقالات قصيرة عن حالات التدليك الإيقاعي والتطبيقات الخارجية إكمال مرٍض للممارسة مع مرافقة اجتياز الامتحان أو التقييم المعادل له. 01 يشمل الامتحان: عرض تقارير الحالات تقييم الأطروحة تقييم تحقيق نتائج التعلّم، بما في ذلك عرض إيضاحي للتطبيق الخارجي والتدليك الإيقاعي لكامل الجسم 2.3.2 قابلة مع تدريب متخصص في القبالة الأنثروبوسوفية التعريف تستند القبالة الأنثروبوسوفية إلى القبالة التقليدية التي توّسع نطاقها من خلال المعارف الأنثروبوسوفية للإنسان. ويؤّدي التمايز الأنثروبوسوفي بين الجسد المادي، وقوى الحياة، والنفس، والروح، والنظرة إلى تطّور السيرة الذاتية، والتطّور الصحي والاجتماعي للأم، والطفل والأسرة، إلى وجهات نظر إضافية في مهارات القبالة، وعملياتها ومواقفها. متطلبات القبول الفئة 1- لا تدريب مسبق في مجال الرعاية الصحية: القبالة التقليدية أو تدريب ممرضة القبالة. يمكن طالبات القبالة البدء في أخذ دورات في القبالة الأنثروبوسوفية أثناء دراستهم. الفئة 2- مع تدريب مسبق في مجال الرعاية الصحية التقليدية: قابلة مسجلة أو ممرضة قابلة مع ما لا يقل عن 3 سنوات من التعليم العالي. )32(. الفئة 3- مع تدريب مسبق في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي: قابلة مسجلة في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي، أو ممرضة قابلة مسجلة في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي مع ما لا يقل عن 3 سنوات من التعليم العالي )32(. عناصر التدريب الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة 1. الفهم الأنثروبوسوفي للحمل، والولادة، وفترة ما بعد الولادة في الصحة والمرض2. مفاهيم القبالة الأنثروبوسوفية 3. الممارسة التطبيقية للقبالة الأنثروبوسوفية4. المهنية، والتعاون، وحقوق المرضى، والبحوث 5. نتائج التعلّم الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة1. الدراية بالمفاهيم الأساسية للفهم الأنثروبوسوفي للإنسان وعلاقته بالطبيعة. الفهم الأنثروبوسوفي للحمل، والولادة، وفترة ما بعد الولادة في الصحة والمرض2. فهم عمليات الحمل، والولادة وفترة ما بعد الولادة في ظل ظروف صحية سليمة، ولدى النساء المصابات بالأمراض الأكثر شيوعا ًفي ضوء الأنثروبوسوفيا. مفاهيم القبالة الأنثروبوسوفية3. تقييم كل امرأة وطفل وفقا ًللنظام المادي، والأثيري، والنجمي ونظام «الأنا»، وتشخيص توازنات القوى التكوينية الأربع واختلالاتها. تحديد متطلبات الرعاية والعلاج الفرديين. تطوير خطة للرعاية والعلاج، وتنفيذها وتقييمها مع أخذ الجوانب الجسدية والنفسية والعاطفية للمرأة والطفل بعين الاعتبار، وتطبيق معارف الطب الأنثروبوسوفي المعاصرة. مراعاة رغبات ونوايا المرأة والطفل، وشملها في القرارات للحفاظ على النشاط الذاتي والقدرة على الشفاء الذاتي وتعزيزهما. 11 الممارسة التطبيقية للقبالة الأنثروبوسوفية4. تحديد منتجات الطب الأنثروبوسوفي المناسبة ووصفها، على النحو المسموح به بموجب حقوق الوصفات الوطنية، في سياق القبالة، والدراية باستخدامها المناسب وآثارها الجانبية وموانع استخدامها. إجراء التدليك الإيقاعي لأجزاء من الجسم وتقييمه. تحديد التطبيقات الخارجية الأساسية في مجال القبالة (الكمادات، والضمادات، والحمامات)، وتنفيذها وتقييمها بالشكل المناسب، مع مراعاة احتياطات السلامة وموانع الاستعمال المحتملة. تعديل إجراءات القبالة حسب الحالة الصحية والسيرة الذاتية والوضع الاجتماعي والثقافي للفرد، وشرح هذه الجوانب. تقديم المشورة والعلاج الفرديّين للمرأة والطفل لجهة مشاكل التوليد. دمج نتائج البحوث الأنثروبوسوفية في عمل القبالة. المهنية، والتعاون، وحقوق المرضى، والبحوث 5. الاعتناء بتطورها الشخصي، وتغذية العمل الجماعي، والدراية بمسؤوليتها في تطوير القبالة الأنثروبوسوفية. التفكّر في العقليات الفلسفية في القبالة، والطب والقضايا الحياتية. رجاًء الاطلاع على الملحق 1، لأجل نموذج عن المنهاج الدراسي. معايير التخرج المعايير العامة: خبرة سنتين في القبالة في وقت إصدار الشهادة (مع الطب الأنثروبوسوفي أو بدونه) إكمال المنهاج التدريبي إكمال تقريرَين مكتوبين عن حالتين ومقالات عن حالات التدليك الإيقاعي والتطبيقات الخارجية إكمال للممارسة مع مرافقة اجتياز الامتحان أو التقييم المعادل له يشمل الامتحان: تقديم تقرير واحد عن حالة تقييم تحقيق نتائج التعلم 3.3.2 صيدلي/ة مع تدريب متخصص في الصيدلة الأنثروبوسوفية التعريف إّن الصيدلي الحاصل على تدريب متخصص في الصيدلة الأنثروبوسوفية هو صيدلي مؤهل بالكامل أو شخص حاصل على درجة الدكتوراه في الصيدلة، مع معارف، وخبرة، ومهارات في المجال المتخصص للصيدلة الأنثروبوسوفية، والكفاءة في تقديم المشورة بشأن منتجات الطب الأنثروبوسوفي. متطلبات القبول الفئة 1- لا تدريب مسبق في مجال الرعاية الصحية: التدريب في الصيدلة التقليدية، يليها التسجيل ذو الصلة الفئة 2- مع تدريب سابق في الرعاية الصحية التقليدية: صيدلي مسجل أو حائز على دكتوراه في الصيدلة الفئة 3- مع تدريب مسبق في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي: تُدرس حالة الصيدلي المسجل في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي أو الحائز على دكتوراه في صيدلة الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي للتدريب في الصيدلة الأنثروبوسوفية وفقا ًلمعيار التدريب الوطني.5 5 تدريب المستوى 7 من التصنيف الدولي الموحد للتعليم - ماجستير أو ما يعادله )32(. 21 عناصر التدريب الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة1. الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والمرض2. نتائج التعلم الخاصة بالصيدلة الأنثروبوسوفية 3. المهنية، والتعاون، والتنظيم الصيدلاني، والبحوث4. نتائج التعلّم الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة1. فهم الإنسان على أنه توازن ديناميكي للأنظمة الوظيفية كما هو محدد في الطب الأنثروبوسوفي. الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والمرض2. فهم مفاهيم الصحة والمرض في الطب الأنثروبوسوفي. تحديد مشاكل الفرد ومعالجتها ضمن المفهوم الأنثروبوسوفي للإنسان والمرض. نتائج التعلّم الخاصة بالصيدلة الأنثروبوسوفية3. تحديد العمليات في الطبيعة باستخدام طريقة المراقبة الغوتية. وصف المعادن، والنبات، والمنتجات الحيوانية المستخدمة في منتجات الطب الأنثروبوسوفي، ومؤشراتها، وجرعاتها، والنمط العلاجي، والآثار الجانبية، والاحتياطات، وموانع الاستعمال والتفاعلات الدوائية. وصف المواد وعمليات التصنيع في الصيدلة الأنثروبوسوفية ومبادئها؛ وتحديد الأساس المنطقي لاستخدام منتج من الطب الأنثروبوسوفي لمرض معّين. تقييم مدى ملاءمة العلاج الدوائي الأنثروبوسوفي الفردي والمشاكل العلاجية، بما في ذلك الاختيار المناسب للدواء، والجرعات الدوائية، والتفاعلات والآثار الجانبية المحتملة. الشرح الفعال والتواصل مع الفرد حول مشاكله الصحية والأدوية الأنثروبوسوفية، والتدابير الأخرى الممكنة في نمط حياته. الربط بين نتائج الفهم الطبي الأنثروبوسوفي للمواد، من أجل اختيار منتجات الطب الأنثروبوسوفي المناسبة للاضطرابات البسيطة. تركيب منتجات الطب الأنثروبوسوفي للاضطرابات البسيطة ووفقا ًللوصفة الطبية. المهنية، والتعاون، والتنظيم الصيدلاني، والبحوث4. التواصل والتعاون مع العاملين الآخرين في مجال الرعاية الصحية من ذوي التدريب المتخصص في الطب الأنثروبوسوفي. المشاركة في البحوث حول منتجات الطب الأنثروبوسوفي، وجوانب أخرى من الطب الأنثروبوسوفي. متابعة البحوث والتطورات في الطب الأنثروبوسوفي والصيدلة الأنثروبوسوفية، ودمج النتائج في الممارسة اليومية. شرح دساتير الأدوية المختلفة التي تصف معايير الجودة المطبقة على منتجات الطب الأنثروبوسوفي. تحديد التشريعات ذات الصلة بمنتجات الطب الأنثروبوسوفي في السوق. رجاًء الاطلاع على الملحق 1، لأجل نموذج عن المنهاج الدراسي. معايير التخرج المعايير العامة: إكمال المنهاج التدريبي، بما في ذلك الأطروحة 31 العمل لسنة واحدة على الأقل في صيدلية، أو صيدلية مستشفى، أو شركة أدوية (مع الطب الأنثروبوسوفي أو بدونه) اجتياز الامتحان أو التقييم المعادل له يشمل الامتحان: تقييم الأطروحة تقييم تحقيق نتائج التعلم 4.3.2 طبيب/ة أسنان مع تدريب متخصص في طب الأسنان الأنثروبوسوفي التعريف إّن أطباء الأسنان الحاصلين على تدريب متخصص في طب الأسنان الأنثروبوسوفي هم أطباء أسنان مؤهلون بالكامل ومدّربون على توسيع نطاق الموارد السريرية والعلاجية لطب الأسنان التقليدي بواسطة المعارف الأنثروبوسوفية. ويتعامل أطباء الأسنان الحاصلون على تدريب متخصص في طب الأسنان الأنثروبوسوفي مع صحة الفم من منظور تكاملي، للوقاية من أمراض الجهاز الفموي الوجهي وشفائها، وللحفاظ على الصحة من خلال تحفيز نشاط الفرد الذاتي وإمكانات الشفاء الذاتي لديه. متطلبات القبول الفئة 1- لا تدريب مسبق في مجال الرعاية الصحية: التدريب كطبيب أسنان تقليدي، يليه الترخيص أو التسجيل ذو الصلة. يمكن طلاب وطالبات طب الأسنان البدء في أخذ دورات في الطب الأنثروبوسوفي أثناء دراستهم. الفئة 2- مع تدريب مسبق في مجال الرعاية الصحية التقليدية: طبيب أسنان مسجل الفئة 3- مع تدريب مسبق في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي: لا ينطبق عناصر التدريب الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة1. الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والمرض 2. نتائج التعلم الخاصة بطب الأسنان الأنثروبوسوفي3. المهنية، والتعاون، وحقوق المرضى، والبحوث4. نتائج التعلّم الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة1. الدراية بالمفاهيم الأساسية للفهم الأنثروبوسوفي للإنسان وعلاقته بالطبيعة. تطوير تواصل مع الطبيعة ومع المواد في أصل الأدوية الأنثروبوسوفية الهامة. الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والمرض 2. تقييم صحة الفم والصحة العامة للفرد، وربطها بمفاهيم الطب الأنثروبوسوفي، بما في ذلك القوى التكوينية للإنسان، والطبيعة الثلاثية العناصر للإنسان، ومسارات الحياة السبعة والحواس الاثنتي عشرة، وتطّور السيرة الذاتية. مراعاة البعد الروحي للفرد في العلاج، وعند الاقتضاء، مناقشته مع الفرد. نتائج التعلم الخاصة بطب الأسنان الأنثروبوسوفي3. وضع وإدارة خطة علاجية لأمراض الفم والوجه المصاَدفة في ممارسة طب الأسنان العامة والمتخصصة، وفقا ً لمبادئ طب الأسنان الأنثروبوسوفي؛ ووصف منتجات الطب الأنثروبوسوفي والعلاجات الأنثروبوسوفية بالتماشي مع الخطة العلاجية، مع ضمان الاستخدام المناسب وفي ضوء الآثار الجانبية وموانع الاستعمال. 41 التخفيف من الألم، والرهاب والقلق أثناء علاج الأسنان من الاختلالات وأمراض الفم، مع دمج موارد الطب الأنثروبوسوفي. دعم الفرد في تحقيق أنماط الحياة الصحية والتوازن الداخلي، ما من شأنه الإسهام في تحفيز قوى الشفاء الذاتي في الجسم. دمج المنظور الأنثروبوسوفي في جميع إجراءات وتخصصات طب الأسنان التقليدية، لجهة الوقاية والعلاج وإعادة التأهيل واستخدام مواد طب الأسنان المناسبة. المهنية، والتعاون، وحقوق المرضى، والبحوث4. التفاعل مع العاملين الصحيين الآخرين المدّربين في الطب الأنثروبوسوفي من منظور يرتكز على المريض. استخدام موارد الطب الأنثروبوسوفي لتعزيز الصحة التكاملية ومشاريع الصحة المجتمعية. شرح الأسس العلمية وأساليب البحث في الطب الأنثروبوسوفي. رجاًء الاطلاع على الملحق 1، لأجل نموذج عن المنهاج الدراسي. معايير التخرج المعايير العامة: إكمال المنهاج التدريبي إكمال الأطروحة وثلاثة تقارير عن حالات اجتياز الامتحان أو التقييم المعادل له يشمل الامتحان: تقييم الأطروحة تقديم تقرير واحد عن حالة على الأقل تقييم تحقيق نتائج التعلم 5.3.2 معالج/ة نفسي/ة مع تدريب متخصص في العلاج النفسي الأنثروبوسوفي التعريف يرتكز العلاج النفسي الأنثروبوسوفي على كل من مناهج ومهارات العلاج النفسي التقليدية، والمعارف الأنثروبوسوفية للإنسان. ويضيف التمييز الأنثروبوسوفي بين النفس والروح وفهم تطور السيرة الذاتية وجهات نظر لجهة التقييم العلاجي النفسي والعلاج. متطلبات القبول الفئة 1- لا تدريب مسبق في مجال الرعاية الصحية: التدريب كطبيب أو أخصائي نفسي أو مستشار تقليدي، يليه تدريب على مستوى الدراسات العليا وتسجيل في الدولة لممارسة العلاج النفسي. الفئة 2- مع تدريب مسبق في مجال الرعاية الصحية التقليدية: طبيب أو أخصائي نفسي أو مستشار تقليدي مسجّل في الدولة لممارسة العلاج النفسي. الفئة 3- مع تدريب مسبق في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي: صاحب ممارسة في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي مع تدريب على مستوى الدراسات العليا وتسجيل في الدولة لممارسة العلاج النفسي. عناصر التدريب الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة1. الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والمرض2. 51 نتائج التعلم الخاصة بالعلاج النفسي الأنثروبوسوفي3. المهنية، والتعاون، وحقوق المرضى، والبحوث4. نتائج التعلّم الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة1. الدراية بأسس الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والنمو الصحي السليم للجسد، والنفس والروح. الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والمرض2. إجراء تقييم متمايز للفرد، مع مراعاة النظام المادي، والأثيري، والنجمي ونظام «الأنا»، وتطّور السيرة الذاتية للفرد. نتائج التعلم الخاصة بالعلاج النفسي الأنثروبوسوفي3. تحديد حاجة الفرد للتدخل العلاجي وموارد الفرد الخاصة. وضع خطة للعلاج النفسي. استخدام طيف طرق العلاج النفسي الأنثروبوسوفية، مع مراعاة احتياطات السلامة وموانع الاستعمال بشكل مناسب. تضمين نوايا الفرد المستنير وتفضيلاته في القرارات التشخيصية والعلاجية، وإعطاء الأولوية للإجراءات والعلاجات التي تعزز نشاط الفرد الذاتي وقدرته على الشفاء الذاتي. مراعاة البعد الروحي للفرد في الخطة العلاجية، ومناقشته مع الفرد، إذا كان ذلك ملائما،ً وممكنا ًومرغوبا ًبه. مرافقة العلاج وتقييمه وتكييفه مع مسار المرض، وتوثيق مسار العلاج. المهنية، والتعاون، وحقوق المرضى، والبحوث4. الإسهام في نهج العلاج الأنثروبوسوفي المتعدد التخصصات. معالجة المعرفة الذاتية للإنقال المعاكس، ومعرفة النهج الأنثروبوسوفي للتطور الداخلي للمعالج نفسه. شرح الأسس العلمية وأساليب البحث في الطب الأنثروبوسوفي والعلاج النفسي الأنثروبوسوفي؛ ومواكبة البحوث وطرق البحث في العلاج النفسي الأنثروبوسوفي، ودمج نتائج البحث في الممارسة السريرية. رجاًء الاطلاع على الملحق 1، لأجل نموذج عن المنهاج الدراسي. معايير التخرج المعايير العامة: إكمال المنهاج التدريبي إكمال الأطروحة وثلاثة تقارير عن حالات إكمال للممارسة مع مرافقة اجتياز الامتحان أو التقييم المعادل له يشمل الامتحان: تقييم الأطروحة تقييم تحقيق نتائج التعلم تقديم تقرير واحد عن حالة على الأقل 61 4.2 تدريب المعالجين الأنثروبوسوفيين 1.4.2 المعالج/ة اليوريثمي/ة التعريف إّن العلاج اليوريثمي هو علاج حركي يحّول القوى التكوينية في الكلام والموسيقى إلى تمارين حركية علاجية من أجل التناغم والتنظيم في الجسد والنفس والروح. ويسعى العلاج اليوريثمي إلى تنشيط الوظائف الطبيعية للكائن البشري وتنظيمها، من خلال تمارين حركية محددة وتعزيز الاستقلالية وتحقيق الذات. ويختار المعالج اليوريثمي التمارين الحركية وفقا ً للاختلالات التي لوحَظت لدى الفرد وفي موارده الخاصة، بالتماشي مع الخطة العلاجية الأنثروبوسوفية. متطلبات القبول الفئة 1- لا تدريب مسبق في مجال الرعاية الصحية (فئة القبول الأساسية): تدريب العلاج اليوريثمي: إّن شرط القبول هو شهادة الثانوية العامة أو ما يعادلها. ويجب أن يتم بالتزامن مع التدريب الكامل في العلاج اليوريثمي العام. التدريب اليوريثمي العام: يشمل التدريب في الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان؛ وعلم التشريح الأساسي، وعلم الأجنة وعلم وظائف الأعضاء؛ واليوريثمية كفن حركي. يُِعد التدريب الخريجين للعمل كيوريثميين في الفنون الأدائية، وهو التدريب الأساسي للمعلمين اليوريثميين في مدارس «والدورف» أو للمعالج اليوريثميين. الفئة 2- مع تدريب مسبق في مجال الرعاية الصحية التقليدية: يمكن أن يحصل العاملون في مجال الصحة على أرصدة لجهة عنصر المعارف الطبية العامة، لكن يجب أن يخضعوا للتدريب اليوريثمي العام (كما هو موضح للفئة 1) بالتزامن مع التدريب في العلاج اليوريثمي. الفئة 3- مع تدريب مسبق في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي: يمكن أن يحصل العاملون في مجال الصحة على أرصدة لجهة عنصر المعارف الطبية العامة، لكن يجب أن يخضعوا للتدريب اليوريثمي العام (كما هو موضح للفئة 1) بالتزامن مع التدريب في العلاج اليوريثمي. عناصر التدريب المعارف الطبية العامة، بما في ذلك الأساليب العلمية وأسس الطب1. الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة 2. الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والمرض3. نتائج التعلم الخاصة بالعلاج اليوريثمي4. المهنية، والتعاون، وحقوق المرضى، والبحوث5. نتائج التعلّم المعارف الطبية العامة، بما في ذلك الأساليب العلمية وأسس الطب1. إظهار المعرفة الكافية بالتشريح، وعلم وظائف الأعضاء، وعلم الأمراض والعلاج للأمراض الشائعة. الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة (تتم تغطيته في الدراسات اليوريثمية العامة)2. الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والمرض3. إجراء تشخيص للاختلالات في القوى التكوينية الأربع والطبيعة الثلاثية العناصر للفرد من خلال مراقبة الحركات. 71 نتائج التعلم الخاصة بالعلاج اليوريثمي الأسس النظرية للعلاج بالحركة1. فهم مبادئ الحركة وكيف تعبّر القوى التكوينية الأربع والطبيعة الثلاثية العناصر للإنسان عن نفسها من خلال الحركة. فهم التغيرات في الحركة جراء المرض والإصابات. مقارنة العلاجات الحركية الأخرى بالعلاج اليوريثمي. دراسة عامة للحركة 2. الوعي بالحركات الذاتية في كلّيتها. القدرة على تحويل اليوريثمية كفن إلى علاج يوريثمي. القدرة على التعبير عن الذات في الوضعية والحركة. المراقبة الموضوعية للحركة الذاتية في الفضاء. الممارسة المنهجية للعلاج اليوريثمي في مجالات طبية محددة3. إجراء تمارين في مواطن المرض الأساسية، بحيث تؤثّر في عمليات المرض وتفّعل قدرات الشفاء الذاتي، مع مراعاة احتياطات السلامة وموانع الاستعمال المحتملة. استخدام القدرة الإبداعية الفردية في العملية العلاجية. تشخيص العلاج اليوريثمي، والتوثيق، والخطة والعملية العلاجّيتان4. تحديد موارد الفرد وحاجته للتدخل العلاجي. وضع أهداف العلاج وخطة علاجية. تنفيذ الخطة العلاجية، وتكييفها، وتوثيقها وتقييمها. تحديد الموقف والتوجه العلاجّيين. الوقاية وإعادة التأهيل 5. الكشف عن الميل إلى المرض بناًء على مراقبة حركات الفرد. تحديد موارد الفرد الخاصة وتفعيلها، واقتراح تدابير يوريثمية وقائية. توفير تدابير يوريثمية لإعادة التأهيل، بما في ذلك تمارين ما بعد الجراحة والتمارين بعد الصدمة الجسدية أو النفسية. التعليم الفني العام6. إظهار المهارات الفنية الأساسية في النحت، والموسيقى والخطابة. المهنية، والتعاون، وحقوق المرضى، والبحوث: إنشاء علاقة علاجية قائمة على الثقة والحفاظ عليها. التواصل بشكل مناسب، والتعاون بشكل فعال ضمن فريق علاجي. التفكّر في أفعالك ومعالجة الأخطاء. تطبيق نتائج البحوث من النظرية إلى الممارسة. 81 رجاًء الاطلاع على الملحق 1، لأجل نموذج عن المنهاج الدراسي. معايير التخرج المعايير العامة: إكمال التدريب اليوريثمي العام بنجاح تقييم ُمرٍض بعد كل وحدة تدريبية إكمال للممارسة مع مرافقة إكمال الأطروحة اجتياز الامتحان أو التقييم المعادل له يشمل الامتحان: تقييم الأطروحة تقييم تحقيق نتائج التعلم 2.4.2 المعالج/ة الأنثروبوسوفي/ة بالفنون التعريف يعتمد العلاج الأنثروبوسوفي بالفنون على العلاج بواسطة الوسائل والعمليات الفنية، ومعارف الطب الأنثروبوسوفي والعلاقة العلاجية. ولكل فن وسائطه، وعملياته وآثاره العلاجية. ويكون المعالج الأنثروبوسوفي بالفنون مؤهلا ًلاستخدام الوسائط الفنية، ومفاهيم وتقنيات الفن في العمليات العلاجية، ولإلهام الفرد للانخراط بشكل مبدع في مسار مرضه والوصول إلى موارده الخاصة للشفاء. ويتخصص المعالج الأنثروبوسوفي بالفنون في واحد أو أكثر من أنماط أربعة: الرسم؛ والنحت؛ والموسيقى والغناء؛ و/أو الخطابة والدراما. متطلبات القبول الفئة 1- لا تدريب مسبق في مجال الرعاية الصحية (فئة القبول الأساسية): شهادة الثانوية العامة أو ما يعادلها. النجاح في تقييم القبول للكفاءة الفنية. الفئة 2- مع تدريب مسبق في مجال الرعاية الصحية التقليدية: يمكن أصحاب الممارسة الحاصلون على شهادة في العلاج بالفنون (التقليدية) أو العاملون الصحيون الحصول على أرصدة لوحدات التدريب السابقة ذات الصلة، حسب الاقتضاء. الفئة 3- مع تدريب مسبق في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي: يمكن العاملون الصحيون في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي أو المعالجون بالفنون في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي الحصول على أرصدة لوحدات التدريب السابقة ذات الصلة، حسب الاقتضاء. عناصر التدريب المعارف الطبية العامة، بما في ذلك الأسلوب العلمي وأسس الطب وعلم النفس1. الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة2. الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والمرض 3. نتائج التعلم الخاصة بعلاج الفنون الأنثروبوسوفي4. المهنية، والتعاون، وحقوق المرضى، والبحوث5. نتائج التعلّم 91 المعارف الطبية العامة، بما في ذلك الأساليب العلمية، وأسس الطب وعلم النفس1. إظهار المعارف الكافية بالمبادئ الطبية العامة (علم التشريح، وعلم وظائف الأعضاء، وعلم الأمراض، واضطرابات النمو)، وكذلك نظريات الصحة والمرض والحالة الراهنة للطب، بما في ذلك علم النفس، وتطبيق المصطلحات الطبية بشكل كاٍف. الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة2. تقديم الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان. شرح الفهم الأنثروبوسوفي للتطّور البشري. تدريب القدرة على استكشاف المفهوم الأنثروبوسوفي للعالم والإنسان بشكل مستقل. الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والمرض3. مراقبة الفرد ووصفه على صعيد الظواهر، وفقا ًللمظهر الجسدي، وقوى الحياة، والتعبير عن الأفكار، والمشاعر والوجدان (الإرادة)، والشخصية، والمبادرة الشخصية، والشكاوى والموارد الحالية. مراعاة المرض في سياق تجربة السيرة الذاتية للفرد، وتقييم تطّور هذه السيرة في ضوء العمل الأنثروبوسوفي عليها. التمييز بين النُهج المختلفة في الطب الأنثروبوسوفي، والطب النفسي والعلاج النفسي. نتائج التعلم الخاصة بالعلاج الأنثروبوسوفي بالفنون4. إظهار مستوى مناسب من الكفاءة الفنية في أحد المجالات المهنية عمليا ًونظريا ً(الرسم؛ والنحت؛ والموسيقى والغناء؛ والخطابة والدراما). إضافًة إلى التفكّر في المهارات الفنية والخبرات الخاصة وتقييمها. تقييم التاريخ الفني والسياق التاريخي للمهنة. تحديد كيفية تفاعل الفن مع فسيولوجيا الإنسان والنفس والروح؛ وتجربة وتحديد العناصر المحددة في العمليات الفنية (مثل القطبية، والتحّول، والانعكاس/الانقلاب)، كتعبير عن الفكر والشعور والوجدان (الإرادة). التطبيق المهني لعناصر فنية محددة لأجل التأثير العلاجي، ودعم الفرد في تعبيره الإبداعي كفرد: الرسم: استخدام المواد، والألوان، والأشكال، والدوافع، والديناميكيات على سبيل المثال النحت: استخدام الأسطح، والأشكال، والمساحات على سبيل المثال الموسيقى (العزف على الآلات الموسيقية) والغناء: استخدام نوعيات مختلفة من النغمات والأصوات، والألحان، والإيقاع، والديناميكيات على سبيل المثال الخطابة والدراما: استخدام الأصوات، والكلمات، والعبارات، والمقاييس، والإيقاعات والحوار على سبيل المثال تحديد وتمييز علامات الاضطرابات الجسدية، والنفسية الجسدية، والنفسية، واضطرابات النمو، والتأقلم والروحانية، وأزمات السيرة الذاتية وديناميكيات المجموعة، وموانع الاستعمال المحتملة للعلاج بالفنون. تجميع الملاحظات والمعلومات التي تم الحصول عليها في تقييم فني علاجي. تحليل حاجة الفرد للعلاج وتحديدها؛ ووضع خطة علاجية بواسطة الحوار وتنفيذها، بما يشمل نوايا الفرد المستنير وتفضيلاته. استخدام العلاقة بين المريض والمعالج على الصعيد العلاجي. متابعة العلاج وتقييمه. كتابة تقارير علاجية مفصلة. تقييم الآثار الصحية للعلاج الأنثروبوسوفي بالفنون في تعزيز الصحة والوقاية من الأمراض. 02 المهنية، والتعاون، وحقوق المرضى، والبحوث5. إجراء محادثات مهنية، والتعرّف على الإنقال والإنقال المعاكس في السياق العلاجي؛ ومعالجة مع الإسقاط والمقاومة بشكل مناسب. التفكّر في العملية العلاجية. فهم أهمية الإشراف، وإذا لزم الأمر، طلب الإشراف. إظهار الكفاءة في إدارة الإجهاد وتحسين القدرة الشخصية على التكّيف. تجربة مبادئ العلاجات الأنثروبوسوفية الأخرى وعلاقتها بالمجال المهني للفرد. وضع الخطط العلاجية وتنفيذها بالتعاون مع مهنيين آخرين في مجال الطب. فهم أساليب البحث والتطوير المهني المستمر للعلاج الأنثروبوسوفي بالفنون وتطبيقها. رجاًء الاطلاع على الملحق 1، لأجل نموذج عن المنهاج الدراسي. معايير التخرج المعايير العامة (يجب أن تتماشى مع المتطلبات الوطنية لشهادات العلاج بالفنون التقليدية، حسب الاقتضاء): تقييم ُمرٍض لنتائج التعلّم بعد كل وحدة تدريبية. إكمال للممارسة مع مرافقة. كتابة أطروحة، بما في ذلك تقرير واحد عن حالة، لإظهار كفاءة كافية في العلاج الأنثروبوسوفي بالفنون. اجتياز الامتحان أو التقييم المعادل له. يشمل الامتحان: عرض الأطروحة تقييم تحقيق نتائج التعلم 3.4.2 المعالج/ة البدني/ة الأنثروبوسوفي/ة التعريف تعتمد العلاجات البدنية الأنثروبوسوفية على كل من النُهج العلاجية البدنية التقليدية والمعارف الأنثروبوسوفية للإنسان. ويكمن الهدف في تقوية الكائن الحي وتوازنه ككل: تقوية الجسم المادي، وتحفيز المسارات الحياتية (النظام الأثيري)، وتحقيق التوازن في حياة النفس (النظام النجمي)، وتحسين نظام الدفء (نظام «الأنا»). يوّفر المعالج البدني الأنثروبوسوفي نمطا ًواحدا ًأو أكثر من أنماط العلاج البدني الأنثروبوسوفي، مثل العلاج بالتدليك الإيقاعي، والعلاج بحمام نثر الزيوت، والعلاج بالتدليك على طريقة سيميون بريسل (lesserP noemiS)، وديناميكيات الفضاء. متطلبات القبول الفئة 1- لا تدريب مسبق في مجال الرعاية الصحية: التدريب التقليدي على العلاج البدني الذي يؤدي إلى الحصول على رخصة، أو تسجيل أو شهادة لفحص الأفراد أو علاجهم جسديا ً(«رخصة للّمس»).6 الفئة 2- مع تدريب مسبق في مجال الرعاية الصحية التقليدية: يجوز لأي صاحب ممارسة صحية مرخص، أو مسجل أو معتمد حسب الأصول لفحص الأفراد أو علاجهم جسديا ً(«رخصة اللمس») الدخول في برنامج تدريبي للعلاجات البدنية الأنثروبوسوفية. 6 فـي وقـت نشـر هـذه الوثيقـة، لـم يكـن مـن برنامـج تدريبـي منفصـل للعـلاج البدنـي الأنثروبوسـوفي أّدى إلى تأهيـل يسـمح بلمـس الأفـراد. بمجـرد توّفـر مثـل هـذا البرنامـج، سـيتمكن الطـلاب مـن الدخـول فـي الفئـة 1. 12 الفئة 3- مع تدريب مسبق في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي: يجوز لأي صاحب ممارسة في الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي، مرخص، أو مسجل أو معتمد حسب الأصول لفحص الأفراد أو علاجهم جسديا ً («رخصة اللمس») الدخول في برنامج تدريبي للعلاجات البدنية الأنثروبوسوفية. عناصر التدريب الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة1. الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والمرض2. نتائج التعلم الخاصة بالعلاجات البدنية الأنثروبوسوفية3. المهنية، والتعاون، وحقوق المرضى، والبحوث4. نتائج التعلم: الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة1. وصف الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة. الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والمرض2. تقييم القوى التكوينية الأربع للفرد والطبيعة الثلاثية العناصر من خلال المراقبة واللمس المرتبطين بالظواهر. نتائج التعلم الخاصة بالعلاجات البدنية الأنثروبوسوفية3. معالجة حالات المرض الشائعة بواحد أو أكثر من أنماط العلاج البدني الأنثروبوسوفي. التخطيط للعمليات العلاجية، وتنفيذها وتكييفها وتقييمها، مع مراعاة احتياطات السلامة وموانع الاستعمال المحتملة. استخدام العلاجات البدنية الأنثروبوسوفية لأغراض وقائية. المهنية، والتعاون، وحقوق المرضى، والبحوث4. إظهار موقف داخلي مناسب يستند إلى الطب الأنثروبوسوفي في العلاقة العلاجية. تطوير الإدراك الذاتي الانعكاسي والنماء الداخلي كأساس للتطوير المهني المستمر. الإسهام في العمل الجماعي بين المهنيين مع غيرهم من العاملين الصحيين في الطب الأنثروبوسوفي. إنشاء علاقة علاجية قائمة على الثقة والمشاركة في صنع القرار مع الفرد، على أساس مفهوم الإنسان ككائن روحي ومتطّور. فهم الجوانب التنظيمية لإدارة الممارسة وسلامة المرضى، ومعرفة كيفية التعامل مع الأخطاء والشكاوى. فهم طرق البحث في الطب الأنثروبوسوفي، وإظهار المهارات الأساسية في كتابة التقارير عن الحالات الأنثروبوسوفية وعرضها. رجاًء الاطلاع على الملحق 1، لأجل نموذج عن المنهاج الدراسي. معايير التخرج المعايير العامة: إكمال المنهاج التدريبي، بما في ذلك الأطروحة إكمال للممارسة مع مرافقة اجتياز الامتحان أو التقييم المعادل له يشمل الامتحان: تقييم تحقيق نتائج التعلم في الامتحان الشفوي والعملي 22 32 قضايا السلامة 3 1.3 الاحتياطات العامة وموانع استخدام المنتجات الطبية الأنثروبوسوفية إّن منتجات الطب الأنثروبوسوفي هي منتجات طبية يتم تصّورها، وتطويرها وإنتاجها وفقا ًللمعرفة الأنثروبوسوفية للإنسان، والطبيعة، والمواد والمعالجة الصيدلانية. ويمكن تحضير المواد الأولية من مواد معدنية، أو نباتية، أو حيوانية أو كيميائية. ويتم إنتاج منتجات الطب الأنثروبوسوفي وفقا ًلطرق التصنيع الأنثروبوسوفية والِمثلية، كما هو موضح في دساتير الأدوية المختلفة وفي المخطوطة الصيدلانية الأنثروبوسوفية. وتستخَدم المنتجات الطبية الأنثروبوسوفية بالتماشي مع مبادئ الطب الأنثروبوسوفي. كما يمكن أن تختلف الأنظمة المطبقة على المنتجات الطبية الأنثروبوسوفية من بلد إلى آخر، وحسب أنواع المنتجات. يشمل التدريب الأنثروبوسوفي للأطباء، والصيادلة، وأطباء الأسنان، والممرضات والممرضين، والقابلات سلامة منتجات الطب الأنثروبوسوفي للاستخدام الداخلي والخارجي، وفقا ً للمعارف في علم النبات وعلم الأدوية النباتية. ويتّم تدريب المعالجين البدنيين الأنثروبوسوفيين على سلامة منتجات الطب الأنثروبوسوفي للاستخدام الخارجي. كما يشمل التدريب التحري عن استخدام الفرد للعلاجات التقليدية، وعلاجات الطب الأنثروبوسوفي، وغيرها من علاجات الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي، لمراعاة أي تفاعلات محتملة وآثار جانبية. يتضّمن التدريب فهم الآثار، والجرعات، وأنواع العلاج، والآثار الجانبية المحتملة، والاحتياطات، والتفاعلات الدوائية، وموانع الاستعمال لمنتجات الطب الأنثروبوسوفي. ومن المتوقع أن يلحَظ أصحاب الممارسة تاريخ استخدام الأدوية، بما في ذلك فرط الحساسية، والتفاعلات الدوائية الضائرة السابقة، واستخدام الأدوية الأخرى، حسب الاقتضاء، وأن يعرفوا من أين يحصلون على أحدث المعلومات حول سلامة منتجات الطب الأنثروبوسوفي، وكيف يشركون المرضى وعائلاتهم )42(، وكيف يعالجون الآثار الجانبية، وكيف يبلغون عن التفاعلات الدوائية الضائرة كجزء من التيقظ الدوائي، وفقا ً للأنظمة المطبقة على المنتجات الطبية الأنثروبوسوفية في البلاد )62,52,12(، أو الإبلاغ عن الحوادث لجهة سلامة المرضى وأنظمة التعلم. من بين الأمثلة على مصادر المعلومات حول سلامة منتجات الطب الأنثروبوسوفي معلومات السلامة الإلزامية (مثل حزم الشركات المصنعة المدرجة)، وفاديميكوم (دليل) الأدوية الأنثروبوسوفية، الذي يصف منتجات الطب الأنثروبوسوفي واستخدامها على أساس جمع منهجي للخبرات العلاجية من الأطباء الخاضعين للتدريب المتخصص في الطب الأنثروبوسوفي في جميع أنحاء العالم، ويتوّفر في عدة لغات )72(. وإّن دليل سلامة الأدوية للتطبيقات الخارجية من قبل الممرضات والممرضين متاح على الإنترنت (gro.mucemedav.www). كما يجب استشارة جميع المصادر المناسبة المتاحة للحصول على معلومات حول السلامة، بما في ذلك تقارير الدراسات في الطب النباتي. وينبغي بأصحاب الممارسة في الطب الأنثروبوسوفي أن يكونوا على دراية بالآثار الجانبية المعروفة وأن يراقبوا الفرد بحثا ًعن أي ردود فعل ضائرة ممكنة، وهي آثار جانبية نادرة من المحتمل أن تكون معروفة أو غير معروفة لمنتجات الطب الأنثروبوسوفي )22,12,21(. يتم ضمان جودة منتجات الطب الأنثروبوسوفي من خلال الالتزام المناسب لمصنعي هذه المنتجات بدساتير الأدوية المعترف بها، )02( ومتطلبات ممارسات التصنيع الجيدة)92,82(. وينبغي بالصيادلة الحاصلين على تدريب متخصص في الصيدلة الأنثروبوسوفية مراعاة متطلبات الجودة المطبقة على التركيب في بلدهم عند تحضير منتجات الطب الأنثروبوسوفي لمستفيد فردي، كما ينبغي بأصحاب الممارسة الآخرين المرخصين لتركيب الأدوية (وفقا ًللتشريعات) مراعاة المتطلبات نفسها. 42 2.3 سلامة المرضى، والاحتياطات العامة، وموانع الاستعمال في الممارسة العلاجية الأنثروبوسوفية تشمل جميع برامج التدريب في الطب الأنثروبوسوفي سلامة المرضى حسب ما ينطبق على الممارسة العلاجية الأنثروبوسوفية، بناء على المفاهيم والمبادئ الأساسية لسلامة المرضى، بما في ذلك ثقافة السلامة، ونظافة اليدين، وسلامة الأدوية، والإبلاغ عن الحوادث لجهة سلامة المرضى وأنظمة التعلم، وإدارة المخاطر، والعمل الجماعي والتواصل الفعالَين، من بين أمور أخرى )13,03(. ويجب أن يكون أصحاب الممارسة في التمريض والقبالة الأنثروبوسوفّيين، والعلاج البدني الأنثروبوسوفي على دراية ومراعاة بالمؤشرات، والاحتياطات وموانع الاستعمال للتطبيقات الخارجية لدى بعض الفئات المعرضة للخطر، بما في ذلك النساء الحوامل، والأشخاص الذين يعانون من أمراض جلدية مثل الجروح المفتوحة، والالتهابات الجلدية وانخفاض حساسية الجلد )33,23(. بالإضافة إلى ذلك، يجب أن يكون أصحاب ممارسة العلاج البدني الأنثروبوسوفي الذي يتضمن العلاج المائي (مثل العلاج بحمام نثر الزيت) على دراية بالاحتياطات العامة وموانع العلاج المائي ومراعاتها، مثل فحص السلامة من العدوى، والآثار الفسيولوجية للانغماس، والمخاطر المتعلقة بالخوف من الماء)43(. 25 عجارملا 1. Busche P, Rordorf C, Bergt J, Weinzirl J. Ärzteausbildung Arlesheim. Der Merkurstab. J Anthrop- osophic Med. 2019;72(3(:185-189. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21090-DE 2. Edelhäuser F, Hirt L, Holtermann C, Neunert G, Soldner G, Steinebach C, Werthmann P. Perspek- tiven schaffen: Die Akademie Anthroposophische Medizin GAÄD. Der Merkurstab. J Anthropo- sophic Med. 2019;72(3(:226-231. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21097-DE 3. Edelhäuser F, Scheffer C, Lampe N, Hentschel V. Berufsbegleitendes Ärzteseminar für Anthropos- ophische Medizin (BÄfAM( in Herdecke. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3(:178- 184. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21089-DE 4. Feldmann J. Ärzteseminar Havelhöhe – Berufsbegleitende Grundlagenausbildung. Der Merkur- stab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3(:174-177. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21088-DE 5. Glöckler M, Langhammer S. Das International Postgraduate Medical Training (IPMT(. Der Merkur- stab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3(:236-242. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21099-DE 6. Husemann A. Vollzeitausbildung in der Eugen-Kolisko-Akademie. Der Merkurstab. J Anthropo- sophic Med. 2019;72(3(:190-193. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21091-DE 7. Scheffer C, Edelhäuser F, Tauschel D. Integriertes Begleitstudium Anthroposophische Mediz- in (IBAM( an der Universität Witten/Herdecke. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3(:194-199. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21092-DE 8. Scheffer C, Tauschel D, Neumann M, Lutz G, Cysarz D, Heusser P, & Edelhäuser F (2012). Inte- grative medical education: educational strategies and preliminary evaluation of the Integrated Curriculum for Anthroposophic Medicine (ICURAM(. Patient education and counseling 2012; 89(3(:447-454. DOI : https://doi.org/10.1016/j.pec.2012.04.006 9. Szőke H, van der Bie G, Hegyi G, Saahs C, Sterner A, Sterner M. Anthroposophisch-medizinische Ausbildung in Ungarn. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3(:243-249. DOI: https:// doi.org/10.14271/DMS-21100-DE 10. Steiner R. Spiritual science and medicine: Twenty lectures given in Dornach from 21st March to 9th April, 1920. Hudson (NY(: SteinerBooks; 1980. 11. Steiner R, Wegman I. Fundamentals of therapy. Bilingual edition, New York City (NY): Mercury Press; 2000. 12. Kienle GS, Kiene H, Albonico HU. Anthroposophic medicine: Effectiveness, utility, costs, safety. New York City (NY): Schattauer; 2006. 13. Kienle GS, Albonico HU, Baars E, Hamre HJ, Zimmermann P, Kiene H. Anthroposophic medicine: an integrative medical system originating in Europe. Glob Adv Health Med. 2013;2(6):20–31. DOI: https://doi.org/10.7453/gahmj.2012.087 14. Heusser P. Anthroposophy and science: An introduction. Bern: Peter Lang; 2016. 15. Steiner R. Goethean science. New York City (NY): Mercury Press; 1988. 16. Girke M. Internal medicine: Foundations and therapeutic concepts of anthroposophic medicine. 2nd ed. Berlin: Salumed Verlag; 2016. 17. Evans M, Rodger I. Healing for body, soul and spirit: An introduction to anthroposophic medicine. Edinburgh: Floris Books; 2017. 26 18. Baars EW, Hamre HJ. Whole medical systems versus the system of conventional biomedicine: A critical, narrative review of similarities, differences, and factors that promote the integration process. Evid Based Complement Alternat Med. 2017:13. DOI: https://doi.org/10.1155/2017/4904930 19. Anthroposophic medicine statement on vaccination. Dornach: International Federation of Anthroposophic Medical Associations; 2019 (https://www.ivaa.info/anthroposophic-medi- cine-statement-on-vaccination/(. 20. International Association of Anthroposophic Pharmacists. Anthroposophic pharmaceutical codex. 4.2 ed. Stuttgart: Wissenschaftliche Verlagsgesellschaft; 2020 (https://iaap-pharma.org/apc). 21. Hamre HJ, Glockmann A, Heckenbach K, Matthes H. Use and safety of anthroposophic medicinal products: An analysis of 44,662 patients from the EvaMed pharmacovigilance network. Drugs Real World Outcomes. 2017;4(4(:199–213. DOI: https://doi.org/10.1007/s40801-017-0118-5 22. Hamre HJ, Kiene H, Ziegler R, Troger W, Meinecke C, Schnurer C et al. Overview of the publica- tions from the Anthroposophic Medicine Outcomes Study (AMOS): A whole system evaluation study. Glob Adv Health Med. 2014;3(1):54–70. DOI: https://doi.org/10.7453/gahmj.2013.010 23. International standard classification of education, 2011. Montreal: UNESCO Institute for Statistics; 2012 (http://uis.unesco.org/en/topic/international-standard-classification-education-isced). 24. 5 Moments for Medication Safety. WHO/HIS/SDS/2019.4. Geneva: World Health Organization; 2019 (https://www.who.int/publications/i/item/WHO-HIS-SDS-2019.4(. 25. The safety of medicines in public health programmes: pharmacovigilance, an essential tool. Ge- neva: World Health Organization; 2006 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/43384(. 26. WHO guidelines on safety monitoring of herbal medicines in pharmacovigilance systems. Geneva: World Health Organization; 2004 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/43034(. 27. Gesellschaft Anthroposophischer Ärzte in Deutschland GAÄD [Vademecum of anthroposophic medicines]. 3rd English ed. Berlin: Der Merkurstab, J Anthroposophic Med; 2017. 28. WHO Expert Committee on Specifications for Pharmaceutical Preparations. WHO good manu- facturing practices for pharmaceutical products (WHO Tech Rep Ser. No. 986(. Geneva: World Health Organization; 2014:Annex 2 29. (https://www.who.int/medicines/areas/quality_safety/quality_assurance/TRS986annex2.pdf). 30. WHO guidelines on good manufacturing practices (GMP( for herbal medicines. Geneva: World Health Organization; 2007 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/43672(. 31. Patient safety curriculum guide: Multi-professional edition. Geneva: World Health Organization. 2011 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/44641(. 32. Guidelines on core components of infection prevention and control at the national and acute health care facility level. Geneva: World Health Organization; 2016 (https://apps.who.int/iris/ handle/10665/251730(. 33. Heine R. Anthroposophic nursing practice. Hudson (NY(: SteinerBooks; 2020. 34. International Forum for Anthroposophic Nursing. Vademecum external applications in nursing [website]. (https://www.pflege-vademecum.de/index.php) 35. Australian Physiotherapy Association. Australian guidelines for aquatic physiotherapists working in and/or managing hydrotherapy pools. Camberwell, Victoria: Australian Physiotherapy Associ- ation; 2015. (https://australian.physio/sites/default/files/tools/Aquatic_Physiotherapy_Guide- lines.pdf( 27 ايفارغويلبب Gesellschaft Anthroposophischer Ärzte in Deutschland GAÄD. Vademecum of anthroposophic medicines. 3rd English edition. Berlin: Der Merkurstab, J Anthroposophic Med. 2017. Batschko EM, Dengler S. Practical book of rhythmical massage therapy. Frankfurt: Info 3 Verlag; 2019. Girke M. Internal medicine: Foundations and therapeutic concepts of anthroposophic medicine. Berlin: Salumed-Verlag; 2016. Heine R. Anthroposophic nursing practice. Hudson (NY(: SteinerBooks; 2020. Heusser P. Anthroposophy and science: An introduction. Bern: Peter Lang; 2016. Meyer U, Pedersen PA. Anthroposophische Pharmazie: Grundlagen, Herstellprozesse, Arzneimit- tel. [Anthroposophic pharmacy: basics, manufacturing processes, medicinal products]. Berlin: Salumed-Verlag; 2016. Rohen JW. Functional morphology: The dynamic wholeness of the human organism. Ghent (NY): Adonis Press; 2007. Selg P. Rudolf Steiner, life and work. Volumes 1–7. Hudson (NY): SteinerBooks; 2019. Soldner G, Stellman HM. Individual paediatrics: Physical, emotional and spiritual aspects of diagnosis and counseling, 4th edition. Stuttgart: MedPharm; 2014. van der Bie G, Huber M. Foundations of anthroposophical medicine: A training manual. Edinburgh: Floris Books: 2003. 82 الملحق 1. نموذج عن المناهج الدراسية وتوزيع ساعات التدريب في هذا الملحق، تعاِدل 54 دقيقة ساعة تدريب واحدة، وبالتالي فإن إجمالي ساعات التدريب والممارسة هو مضاعفات للدقائق الخمس والأربعين. ويتضمن العمل في المقرَّر وقتا ًللتعلّم والتواصل ووقتا ًللعمل المستقل. ويمكن الحصول على الاعتماد الأنثروبوسوفي لمواقع التدريب من المنظمة الدولية لكل تخصص في الطب الأنثروبوسوفي. كما يمكن الحصول على المزيد من المعلومات من القسم الطبي في الغوثيانوم. طبيب/ة حاصل/ة على تدريب متخصص في الطب الأنثروبوسوفي: عدد الساعات7المادة 1. الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة 1.1 الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان 07 القوى التكوينية الأربع للإنسان تطّور القوى التكوينية على مدى العمر الطبيعة الوظيفية الثلاثية العناصر للكائن البشري والتفاعل بين الطبيعتين الثلاثية والرباعية العناصر القطبّية في التكوين البشري البعد الروحي للإنسان 2.1 الطبيعة والبشرية 04 المعادن، والفلزات والنبات والحيوانات المراقبة الغوثية للظواهر كأسلوب معرفي العناصر الكلاسيكية الأربعة («التربة»، و»الماء»، و»الهواء»، و»الدفء») تريا برينسيبيا (المبادئ الثلاثة) مسارات الحياة السبعة العلاقة بين الطبيعة والإنسان 2. الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والمرض الصحة البدنية، والنفسية والروحية العمليات الفيزيولوجية المرضية المركزية: التهاب حاد ومزمن؛ الحساسية وأمراض المناعة الذاتية أمراض الأورام والأمراض التنكسية 041 اضطرابات النمو المبكر والعيش مع إعاقة فهم أنثروبوسوفي موّسع للأعضاء والأنظمة المركزية، بما في ذلك: القلب والدورة الدموية؛ والجهاز التنفسي؛ والجهاز الهضمي المعوي، ونظام الكبد والمرارة؛ والجهاز البولي التناسلي؛ ونظام الغدد الصماء؛ والجهاز العصبي الحسي؛ والجهاز المناعي؛ ونظام العضلات والعظام (العمود الفقري، والمفاصل، والعضلات والأربطة) تقديم الأمراض الشائعة ومبادئ علاجها الأمراض النفسية الشائعة، لا سيما القلق، واضطرابات النوم والاكتئاب ينقسـم عـبء العمـل فـي المقـرّر المكـّون مـن 005 سـاعة إلى 052 سـاعة تواصـل وتعلّـم و052 سـاعة عمـل مسـتقل. وتـم الاتفـاق عـلى 7 توزي ــع ســاعات التدريــب مــن قب ــل المؤتمــر الدول ــي لمجالــس جمعي ــات الأطب ــاء الأنثروبوســوفيين فــي عــام 7102. 92 عدد الساعات7المادة 3. العلاج الأنثروبوسوفي8 1.3 أساليب الطب الأنثروبوسوفي 07 التاريخ الطبي الواسع النطاق، بما في ذلك تطّور السيرة الذاتية للفرد تقييم حالة القوى التكوينية الأربع للفرد ومسارات الحياة السبعة تحديد موارد الفرد واحتياجاته العلاجية تخطيط العلاج التكاملي المخصص للفرد وتنفيذه متابعة العلاج وتقييمه وتعديله 2.3 العلاجات في الطب الأنثروبوسوفي 09 تحديد الأدوية والعلاجات بناء على الاحتياجات العلاجية للفرد؛ والدراية بالمعادن، والنبات، والمنتجات الحيوانية الشائعة الاستخدام وتركيباتها وأشكال الجرعات. مبادئ منتجات الطب الأنثروبوسوفي، ومؤشراتها وموانع استعمالها. المعرفة الأساسية بإعداد منتجات الطب الأنثروبوسوفي، وعمليات الإنتاج الصيدلانية. تطبيقات التمريض الخارجية والعلاجات البدنية الأنثروبوسوفية. الدراية والخبرة الأساسية في العلاجات الأنثروبوسوفية، مثل العلاج اليوريثمي والعلاج الأنثروبوسوفي بالفنون. 4. المهنية، والتعاون، وحقوق المرضى، والبحوث 1.4 القضايا الاجتماعية والتطّور الروحي 05 المسار الأنثروبوسوفي للتطّور الطبي الروحي (الأسس، والتمارين، والتأمل). العلاقة العلاجية: المراقبة الشاملة، والتواصل والمشورة، مع مراعاة السياق الاجتماعي للفرد. المشاركة في صنع القرار مع الفرد وأقاربه، على أساس مفهوم الإنسان ككائن روحي ومتطّور. سلامة المرضى، بما في ذلك معالجة الأخطاء. العمل الجماعي المهني وبين المهنيين. آثار الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والمرض في الصحة العامة وتعزيز الصحة. الخلفية التنظيمية (ترخيص التسويق، والتسجيل) واليقظة الدوائية لمنتجات الطب الأنثروبوسوفي. إدارة الوقت؛ والجوانب المالية للممارسة الطبية الأنثروبوسوفية. 2.4 البحوث والعلوم 04 الدراية بالأسس العلمية وأساليب البحث في الطب الأنثروبوسوفي القدرة الأساسية في كتابة تقرير عن حالة طبية أنثروبوسوفية وعرضه القدرة على دراسة النصوص الأساسية في الطب الأنثروبوسوفي الدراية والكفاءة في استخدام الأدبيات الطبية الأنثروبوسوفية 052الممارسة مع مرافقة 051الأطروحة (مثل توصيف نمط المرض أو الدواء) 001إعداد ثلاثة تقارير عن حالات 0001المدة الإجمالية تدَرج ساعات إضافية حول العلاج الأنثروبوسوفي في الممارسة مع مرافقة والأطروحة 8 03 ممرض/ة مع تدريب متخصص في التمريض الأنثروبوسوفي: عدد الساعاتالمادة 1. الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة 07 مجالات الطبيعة الأربعة، العناصر الأربعة، القوى التكوينية للإنسان الجسد والنفس والروح، الطبيعة الثلاثية العناصر للإنسان، المبادئ الثلاثة (تريا برينسيبا) مسارات الحياة السبعة، وإيقاعات السيرة الذاتية، والحواس الاثنتا عشرة العلاقة بين الطبيعة والإنسان 2. الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والمرض 07 الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والمرض منتجات الطب الأنثروبوسوفي والعمليات الدوائية الأنثروبوسوفية الولادة، والمرض، والوفاة في سياق تجربة السيرة الذاتية للفرد الفهم الأنثروبوسوفي لمجالات محددة، بما في ذلك الأورام، وأمراض القلب، وطب الأطفال، والتوليد، وطب الشيخوخة والرعاية التلطيفية 3. مفاهيم التمريض الأنثروبوسوفي 031 الدفء، والحركة، والإيقاع، والتغذية؛ وإيماءات التمريض؛ والتولد الصحي 4. الممارسة التطبيقية للتمريض الأنثروبوسوفي 002 التدليك الإيقاعي الكمادات، والضمادات، والحمامات، والغسيل العلاجي تشخيص التمريض وعملية التمريض 5. المهنية، والتعاون، وحقوق المرضى، والبحوث 04 البحث في التطبيقات الخارجية التعاون مع العاملين الصحيين الآخرين الآثار المترتبة على الصحة العامة وتعزيز الصحة الرعاية الذاتية، باستخدام الفنون للصحة النفسية والتطّور الداخلي 051الممارسة مع مرافقة 07الأطروحة 037المدة الإجمالية قابلة مع تدريب متخصص في القبالة الأنثروبوسوفية عدد الساعاتالمادة 1. الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة 04 مجالات الطبيعة الأربعة، العناصر الأربعة، القوى التكوينية الأربع للإنسان الجسد والنفس والروح، والطبيعة الثلاثية العناصر للإنسان، والمبادئ الثلاثة (تريا برينسيبا) مسارات الحياة السبعة، وإيقاعات السيرة الذاتية، والحواس الاثنتا عشرة العلاقة بين الطبيعة والإنسان 2. الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والمرض 08 الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والمرض التغّيرات في القوى التكوينية والطبيعة الثلاثية العناصر أثناء الحمل، والولادة، وما بعد الولادة؛ الحياة على عتبة الولادة والموت وجهات نظر الطب الأنثروبوسوفي حول أمراض النساء، وطب الأطفال، والتخدير والتمريض 13 عدد الساعاتالمادة 3. نتائج التعلّم الخاصة بالقبالة الأنثروبوسوفية 001 التولّد الصحي ودعم الكفاءة الذاتية للمرأة السليمة صحيا ًأثناء الحمل، والولادة، وفترات ما بعد الولادة تقييم القوى التكوينية الأربع للفرد والطبيعة الثلاثية العناصر استخدام منتجات الطب الأنثروبوسوفي في القبالة، بما يشمل الآثار الجانبية وموانع الاستعمال 4. الممارسة التطبيقية للقبالة الأنثروبوسوفية 052 رعاية القبالة للمرأة والطفل، ومعالجة التغييرات في القوى التكوينية الأربع والطبيعة الثلاثية العناصر؛ والوضعية، والحركات ورعاية الرضاعة الطبيعية التدليك الإيقاعي، والحمامات، والكمادات، والضمادات 5. المهنية، والتعاون، وحقوق المرضى، والبحوث 04 أساليب البحث في القبالة الأنثروبوسوفية التعاون مع الأخصائيين الصحيين والاجتماعيين الآخرين العلاقة العلاجية، وصنع القرار المشترك الرعاية للفريق والرعاية الذاتية للصحة النفسية والتطّور الداخلي 051الممارسة مع مرافقة 07الأطروحة 037المدة الإجمالية صيدلي/ة حاصل/ة على تدريب متخصص في الصيدلة الأنثروبوسوفية عدد الساعاتالمادة 1. الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة فهم الجوهر: العناصر الأربعة، ومجالات الطبيعة الأربعة (النبات، والمعادن، والحيوانات، والإنسان)، والقوى الكونية، والمبادئ الثلاثة، وأنواع القوى الأثيرية 05 52الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان 2. الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والمرض 52الصحة والمرض، ومبادئ العلاج، وأساليب العلاج الأنثروبوسوفي 3. نتائج التعلّم الخاصة بالصيدلة الأنثروبوسوفية العمليات الصيدلانية لجهة تحضير منتجات الطب الأنثروبوسوفي: خطوات الدفء، والعمليات الإيقاعية، والتحفيز، وتحضير المعادن، والمعادن النباتية، والتركيبات الصيدلانية، وتحضير الأعضاء، وأشكال الجرعات 501 مؤشرات منتجات الطب الأنثروبوسوفي للحالات الطبية الشائعة. نصائح للأفراد حول الأمراض البسيطة. الاستخدام المناسب، والآثار الجانبية، وموانع الاستعمال. 08 02الزراعة الحيوية، والنباتات الطبية، والتغذية والصحة 4. المهنية، والتعاون، والتنظيم والبحوث الصيدلانية تنظيم منتجات الطب الأنثروبوسوفي وغيرها من منتجات الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي في مختلف البلدان. التيقظ الدوائي. البحوث والتطوير في منتجات الطب الأنثروبوسوفي. الطب الأنثروبوسوفي مقارنًة بأنظمة الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي الأخرى. 05 54المراقبة العملية في الطبيعة، وتمارين المراقبة الغوثية 001الممارسة مع مرافقة 001الأطروحة 006المدة الإجمالية 23 طبيب/ة أسنان حاصل/ة على تدريب متخصص في طب الأسنان الأنثروبوسوفي عدد الساعاتالمادة 061. الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة 062. الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والمرض 3. نتائج التعلم الخاصة بطب الأسنان الأنثروبوسوفي 031 مفاهيم وممارسة طب الأسنان الأنثروبوسوفي والتكاملي. فهم واستخدام المنتجات الطبية الأنثروبوسوفية وغيرها من منتجات الطب التقليدي، والتكميلي والتكاملي، بما في ذلك الآثار الجانبية وموانع الاستعمال. العلاج اليوريثمي، والعلاج الأنثروبوسوفي بالفنون (التركيز على علاج النطق)، والعلاجات البدنية الأنثروبوسوفية والاستشارات التغذوية. 4. المهنية، والتعاون، وحقوق المرضى، والصحة العامة 05 طب الأسنان وتقويم الأسنان في ما يتعلق بالتعليم، بما يشمل تعليم والدورف الصحة العامة وتعزيز الصحة من أجل التغذية الصحية ونظافة صحية كافية للأسنان المسار الأنثروبوسوفي للتطّور الطبي الروحي (الأسس، والتمارين، والتأمل) المشاركة في صنع القرار مع الفرد على أساس مفهوم الإنسان ككائن روحي ومتطور 001الممارسة مع مرافقة 001الأطروحة وإعداد ثلاثة تقارير عن حالات 005المدة الإجمالية معالج/ة نفسي/ة مع تدريب متخصص في العلاج النفسي الأنثروبوسوفي عدد الساعاتالمادة 0011. الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة 2. الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والمرض 001الإمراضية وعلم الأمراض في اضطرابات النمو في مرحلَتي الطفولة والبلوغ 001الإمراضية في الاضطرابات النفسية المتعلقة بالاختلالات والاضطرابات في الوظائف الفسيولوجية 3. نتائج التعلم الخاصة بالعلاج النفسي الأنثروبوسوفي أدوات العلاج النفسي والتخصصات المتعددة في نُهج العلاج النفسي، بما في ذلك المؤشرات وموانع الاستعمال 032 074. المهنية، والتعاون، وحقوق المرضى، والبحوث 051الممارسة مع مرافقة، وعروض الحالات، وتعلّم الأقران في ما بين الكليات، ومجموعات الدراسة 001المرافقة والإشراف الفرديّان، ومجموعات الإشراف المتعددة التخصصات 051إعداد ثلاثة تقارير خطية عن حالات وأطروحة مكتوبة واحدة 0001المدة الإجمالية 33 المعالج/ة اليوريثمي/ة: عدد الساعاتالمادة 1. المعرفة الطبية العامة، بما في ذلك الأساليب العلمية وأسس الطب (التشريح الأساسي، وعلم الأجنة، وعلم وظائف الأعضاء الّذي تتم تغطيته بالفعل في التدريب اليوريثمي العام): 003 تطّور الجسم البشري، وشكله ووظيفته علم التشريح وعلم وظائف الأعضاء الأمراض، والاضطرابات النفسية والنفسية الجسدية والنمائية التاريخ والتشخيص الطبيان النظافة الصحية والإسعافات الأولية 2. الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والمرض: 001 الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والمرض (الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة المشمولة في التدريب اليوريثمي العام) 3. نتائج التعلم الخاصة بالعلاج اليوريثمي: 055 دراسة الحركة وممارسة العلاج اليوريثمي أسس تمارين العلاج اليوريثمي تطبيق العلاج اليوريثمي في مجالات الأمراض الأساسية، بما في ذلك احتياطات السلامة وموانع الاستعمال عملية العلاج، وتوثيقه وتقييمه 4. المهنية، والتعاون، وحقوق المرضى، والبحوث 001 الأسس المنهجية التواصل، وإدارة النزاعات، والأنظمة والقوانين المهنية المتعلقة بالمعالجين، والكفاءات الاجتماعية التعاون والجودة المهنيان 004 التدريب الداخلي: المراقبة والممارسة مع مرافقة 053الأطروحة 00819المدة الإجمالية المعالِج/ة الأنثروبوسوفي/ة بالفنون: عدد الساعاتالمادة 1. المعرفة الطبية العامة، بما في ذلك الأساليب العلمية، وأسس الطب وعلم النفس: 053 تطّور الجسم البشري، وشكله ووظيفته علم التشريح وعلم وظائف الأعضاء التطّور البشري، والتعليم وعلم النفس الأمراض، والاضطرابات النفسية والنفسية الجسدية والنمائية النظافة الصحية والإسعافات الأولية 082. الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة 083. الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والمرض 4. نتائج التعلم الخاصة بالعلاج الأنثروبوسوفي بالفنون: 0571 الكفاءات الفنية الأساسية المطلوبة لممارسة العلاج بالفنون استخدام العملية الفنية علاجيا،ً ومراقبة المؤشرات وموانع الاستعمال إجراءات المراقبة والتقييم العامة، وتخطيط العلاجات، والأهداف العلاجية 9 مدة التدريب بالإضافة إلى التدريب في اليوريثميا العامة (فئة القبول 1) 43 عدد الساعاتالمادة 5. المهنية، والتعاون، وحقوق المرضى، والبحوث 09 السلوك المهني، وتقنيات المحادثة، وإدارة النزاع، والتفكّر والإشراف السياق القانوني للممارسة المهنية: الوضع المهني، وحقوق المرضى الابتكار والبحوث في العلاج الأنثروبوسوفي بالفنون 005الممارسة مع مرافقة 051الأطروحة 0003المدة الإجمالية المعالِج/ة البدني/ة الأنثروبوسوفي/ة: عدد الساعاتالمادة 551. الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان والطبيعة 552. الفهم الأنثروبوسوفي للصحة والمرض 3. نتائج التعلم الخاصة بالعلاجات البدنية الأنثروبوسوفية 525 تقييم التخطيط الفردي والعلاجي المبادئ والممارسات في واحد من العلاجات البدنية الأنثروبوسوفية، بما في ذلك مراعاة قضايا السلامة وموانع الاستعمال: العلاج بالتدليك الإيقاعي؛ والعلاج بالتدليك على طريقة سيميون بريسل؛ والعلاج بحمام نثر الزيت؛ وديناميات الفضاء، وغيره من العلاجات المعتمدة من قبل القسم الطبي في الغوثيانوم. 4. المهنية، والتعاون، وحقوق المرضى، والبحوث 56 المسار الأنثروبوسوفي للتطّور الطبي الروحي العلاقة العلاجية العمل الجماعي بين المهنيين سلامة المرضى، ومعالجة الأخطاء الطبية والشكاوى أساليب البحث وكتابة تقارير عن الحالات 002الممارسة مع مرافقة 001الأطروحة 0001المدة الإجمالية 53 توزيع ساعات التدريب في الطب الأنثروبوسوفي لكل تخصص مجموع التخصصات عدد الساعات المعارف الطبية العامة، بما في ذلك الأساليب العلمية وأسس الطب الفهم الأنثروبوسوفي للإنسان، والطبيعة، والصحة والمرض نتائج التعلم الخاصة بالتخصص العلاجي المهنية، والتعاون، وحقوق المرضى، والبحوث المفاهيم والممارسات الخاصة بالنمط الممارسة مع مرافقة وأطروحة 09005061052شرط مسبق0001طبيب/ة 04022033041شرط مسبق037ممرض/ة 04022053021شرط مسبق037قابلة 05542502001شرط مسبق006صيدلي/ة 05002031021شرط مسبق005طبيب/ة أسنان 07004032003 شرط مسبق0001معالج/ة نفسي/ة المعالج/ة اليوريثمي/ة 0010570550010030081أ المعالج/ة الأنثروبوسوفي/ة بالفنون 0905605710610530003 المعالج/ة البدني/ة الأنثروبوسوفي/ة 56003525011شرط مسبق0001 أ ساعات تدريب إضافية خلال التدريب اليوريثمي العام 63 الملحق 2. المشاركون في اجتماع الفريق العامل في 51-71 كانون الأّول/ديسمبر 8102 المنطقة الأفريقية آنا ميديلين مولر، ميسرة التدريب، تدريب طبي دولي للدراسات العليا في الطب الأنثروبوسوفي، كويليرا، جنوب أفريقيا منطقة الأمريكتين آدم بلانينغ، مدير التدريب، برامج تدريب الأطباء، جمعية الطب الأنثروبوسوفي، الولايات المتحدة الأمريكية إليزابيث سوستيك، نائب رئيس جمعية التمريض الأنثروبوسوفي في أمريكا الشمالية، الولايات المتحدة الأمريكية إيراسيما دي ألميدا بينيفيدس، رئيسة الجمعية البرازيلية للطب الأنثروبوسوفي، البرازيل إيفا لويد، رئيسة الاتحاد العالمي للعلاج الطبيعي، كندا باولو ر. س. روشا، السياسة الوطنية للطب التقليدي والتكميلي والتكاملي، إدارة الرعاية الصحية الأولية، وزارة الصحة، البرازيل منطقة الشرق الأوسط ميشال ضاهر، رئيس الجمعية اللبنانية لمكافحة السرطان؛ نائب رئيس اللجنة الوطنية للرعاية التلطيفية، لبنان المنطقة الأوروبية توماس بريتكروز، رئيس الاتحاد الدولي للجمعيات الطبية الأنثروبوسوفية، ألمانيا ماتياس جيركه، رئيس القسم الطبي، كلية العلوم الروحية، الغوثيانوم، سويسرا كريستين كايزر، محاضرة في فن النطق وعلاج النطق، الأكاديمية الأوروبية للعلاجات الأنثروبوسوفية بالفنون، دورناخ، سويسرا ِدنيس كوِششكين، خبير في الطب التكميلي، لجنة الرعاية الصحية في مجلس الدوما، سانت بطرسبرغ، الاتحاد الروسي إلما بريسيل، المنسقة الدولية للعلاج البدني الأنثروبوسوفي، المنسقية الدولية للطب الأنثروبوسوفي، سويسرا هنريك تزوكه، الرئيس بالإنابة لقسم الطب التكميلي والبديل، كلية علوم الصحة، جامعة بيكس، هنغاريا كريستيان شنايدر، التنسيق الدولي للبحوث والتدريب في مجال العلاج اليوريثمي، القسم الطبي، الغوثيانوم، سويسرا تيدو فون شوين-أنجرير، قسم طب الأطفال، مستشفى كانتون فريبورغ، سويسرا منطقة جنوب شرق آسيا إيشوار باسافارادي، مدير مركز التعاون للطب التقليدي في منظمة الصحة العالمية، معهد مورارجي ديساي الوطني لليوغا، وزارة أيوش، الهند أبهيجيت تشاتوبادياي، مدير المعهد الوطني للمعالجة المثلية، وزارة أيوش، الهند كايوثاويساب كان-أنيك، مستشار، إدارة الطب التايلندي التقليدي والتكميلي، وزارة الصحة العامة، تايلند 73 منطقة غرب المحيط الهادئ ديانان بوفاناندران، أمين مجلس الطب التقليدي والتكميلي، وزارة الصحة، ماليزيا جينغ جينغ وانغ، مدير قسم إدارة الألم، معهد الوخز بالإبر والكي، الأكاديمية الصينية للعلوم الطبية الصينية، الصين الأمانة المحلية، مستشفى هافيلهوهي، برلين، ألمانيا أورسولا بروكمان هارالد ماتيس أمانة الطب التقليدي والتكميلي والتكاملي، تقديم الخدمات والسلامة، منظمة الصحة العالمية، جنيف أديتي بانا، مسؤولة فنية تشين ليو، مسؤول فني 83 الملحق 3. المشاركون في المشاورات عبر الإنترنت في 01-11 تشرين الثاني/نوفمبر 0202 منطقة الأمريكتين آدم بلانينغ، مدير التدريب، برامج تدريب الأطباء، جمعية الطب الأنثروبوسوفي، الولايات المتحدة الأمريكية إيراسيما دي ألميدا بينيفيدس، رئيسة الجمعية البرازيلية للطب الأنثروبوسوفي، البرازيل المنطقة الأوروبية إلما بريسيل، منسقة العلاج البدني الأنثروبوسوفي، القسم الطبي، كلية العلوم الروحية، الغوثيانوم، ألمانيا رولف هاينه، رئيس المجلس الدولي لجمعيات التمريض الأنثروبوسوفية، ألمانيا توماس بريتكروز، رئيس مجلس الاتحاد الدولي للجمعيات الطبية الأنثروبوسوفية، ألمانيا جورج سولدنر، نائب رئيس القسم الطبي، كلية العلوم الروحية، سويسرا تيدو فون شوين-أنجرير، قسم طب الأطفال، مستشفى كانتون فريبورغ، سويسرا أمانة منظمة الصحة العالمية، الطب التقليدي والتكميلي والتكاملي، إدارة الخدمات الصحية المتكاملة، منظمة الصحة العالمية، جنيف، سويسرا تشي تشانغ، رئيس أديتي شاران، مستشارة

24 muigleB ,sellexurB ,0501-B 491 enôrT ud euR AAVI rof ekőzS kirneH المعايير المرجعية لمنظمة الصحة العالمية للتدريب في الطب الأنثروبوسوفي 1-170-77464-9-879 117077 464987 9

Henrik Szőke for IVAA Rue du Trône 194 B-1050, Bruxelles, Belgium เกณฑ์มาตรฐานของ องค์การอนามัยโลก สำหรับ การฝึกอบรม ด้านการแพทย์มนุษยปรัชญา (ANTHROPOSOPHIC MEDICINE)

เกณฑ์มาตรฐานของ องค์การอนามัยโลก สำหรับ การฝึกอบรม ด้านการแพทย์มนุษยปรัชญา (ANTHROPOSOPHIC MEDICINE) เกณฑ์มาตรฐานขององค์การอนามยัโลกสำาหรบัการอบรมด้านการแพทยม์นุษยปรชัญา ISBN 9789464770735 (ฉบับอิเล็กทรอนิกส์ ) © สมาพนัธส์มาคมการแพทยม์นุษยปรชัญาระหวา่งประเทศ (IVAA) 2023 เอกสารแปลฉบบันีไ้มถ่กูจดัทำาโดยองค์การอนามยัโลก (WHO) โดยท่ีองค์การอนามยัโลกไมส่ามารถรบัผิดชอบสำาหรบัเน้ือหา หรอื ความถกูต้อง แมน่ยำาของเอกสารแปล ต้นฉบบัดัง้เดิมในภาษาอังกฤษของ เอกสาร WHO benchmarks for training in anthroposophic medicine, เจนีวา : องค์การอนามยัโลก; 2023, สญัญาอนุญาต : CC BY-NV-SA 3.0 IGO จะเป็นฉบบัผกูผนัและฉบบัท่ีถกูต้องแท้จรงิ เอกสารแปลฉบบัน้ีอยู่ภายใต้สญัญาอนุญาตแบบเปิด Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 (CC BY-NC-SA 3.0; https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/3.0) ภายใต้เงื่อนไขของสัญญาอนุญาตแบบเปิดข้างต้น เอกสารฉบับนีส้ามารถคัดลอก เรยีบเรยีง และปรบัแก้ไขใหม่โดยมิใชเ่พ่ือวัตถุประสงค์ในการ แสวงหาผลกำาไรและต้องมกีารอ้างถึงอยา่งเหมาะสมตามท่ีระบุไวด้้านล่าง ทัง้นี้ในการใชง้านใด ๆ จากเอกสารฉบบันี้ องค์การอนามยัโลกมไิด้ใหก้าร รบัรององค์กร ผลิตภัณฑ์ หรอืบรกิารใด ๆ เป็นการเฉพาะและไม่อนุญาตใหใ้ชต้ราสัญลักษณ์ขององค์การอนามัยโลก ในกรณท่ีีมีการปรบัแก้ไข เอกสารฉบบัน้ี จำาเป็นต้องได้รบัสทิธกิารดำาเนินการ Creative Commons หรอืเทียบเท่าเท่านัน้ ในกรณีที่มกีารแปลเอกสารฉบบัน้ี ควรเพิม่ขอ้ความ ปฏิเสธความรบัผดิชอบต่อไปนีพ้รอ้มดว้ยการอ้างอิง “องค์การอนามยัโลกไมไ่ด้เป็นผูด้ำาเนินการแปลเอกสาร และไมร่บัผดิชอบต่อเนื้อหาหรอืความ ถกูต้องแมน่ยำาของการแปลเอกสารฉบบันี้ ทัง้นี้ ต้นฉบบัภาษาอังกฤษถือเป็นฉบบัท่ีมผีลผกูพนัและฉบบัท่ีถกูต้องแท้จรงิ” ข้อพิพาทใด ๆ ที่เกิดข้ึนภายใต้สัญญาอนญุาตแบบเปิดจะต้องปฏิบัติตามกฎการไกล่เกล่ียขององค์การทรพัยส์ินทางปัญญาโลก (http://www. wipo.int/amc/en/mediation/rules/) การอ้างอิง เกณฑ์มาตรฐานขององค์การอนามัยโลกสำาหรบัการอบรมด้านการแพทย์มนุษยปรชัญา IVAA 2023 สัญญาอนุญาตแบบเปดิ: CC BY-NC-SA 3.0 บรรณานุกรมเอกสาร สามารถดขูอ้มูลได้ท่ี http://apps.who.int/iris การซ้ือขาย ลิขสทิธ์ ิและการอนญุาต สามารถซ้อืเอกสารขององค์การอนามยัโลกไดที่้ http://apps.who.int/bookorders หากต้องการใชใ้น เชงิพาณชิยห์รอืมขีอ้สงสยัเกี่ยวกับลิขสทิธ์ ิและการอนุญาต สำาหรบัภาษาอังกฤษ สามารถติดต่อได้ท่ี https://www.who.int/copyright และ สำาหรบัภาษาอื่นท่ีได้ถกูแปล ติดต่อ contact@ivaa.info ขอ้มูลจากบุคคลท่ีสาม หากต้องการนำาขอ้มูลท่ีมาจากบุคคลท่ีสามมาใชซ้้ำา เชน่ ตาราง ตัวเลข หรอืรูปภาพไปใชต่้อ ถือเป็นความรบัผิดชอบของผู้ ใชง้านในการพจิารณาวา่จำาเป็นต้องไดร้บัอนุญาตสำาหรบัการนำาไปใชต่้อหรอืไม่ และต้องได้รบัอนุญาตจากเจา้ของลิขสทิธ์หิรอืไม่ ความเสีย่งของขอ้ เรยีกรอ้งอันเป็นผลจากการละเมดิสว่นประกอบของเนื้อหาหรอืขอ้มูลใด ๆ ของบุคคลท่ีสามถือเป็นความรบัผดิชอบของผูใ้ชง้านแต่เพยีงผูเ้ดียว ขอ้ความปฏิเสธความรบัผิดชอบท่ัวไป การกำาหนดเขตแดนและการนำาเสนอเน้ือหาในเอกสารฉบบันี้มไิด้บง่ชีถึ้งการแสดงความคิดเหน็ใด ๆ ของ องค์การอนามยัโลกท่ีเก่ียวขอ้งกับสถานะทางกฎหมายของประเทศ ดินแดน เมอืงหรอืพื้นท่ีใด ๆ หรอืหน่วยงานของรฐั หรอืการกำาหนดเขตแดน หรอืพรมแดน ทัง้นี้ เสน้ประบนแผนท่ีแสดงถึงเสน้เขตแดนโดยประมาณอาจยงัมไิด้บรรลขุอ้ตกลงท่ีสมบูรณ์ การกล่าวถึงบรษัิทหรอืผลิตภัณฑ์ของผูผ้ลิตบางรายมิได้บ่งชี้ถึงการไดร้บัการรบัรองหรอืการแนะนำาโดยองค์การอนามัยโลก เช่นเดียวกับส่ิงท่ี คล้ายคลึงกันและไมไ่ด้ถกูกล่าวถึง ทัง้นีไ้ด้ยกเวน้ความผิดพลาดและการไมไ่ดก้ล่าวถึง โดยช่ือของผลิตภัณฑ์ท่ีมกีรรมสทิธิจ์ะจำาแนกด้วยอักษรตัว พมิพใ์หญ่ เอกสารนีไ้ด้ถกูพฒันาในฐานะเคร่อืงมอืในการสรา้งมาตรฐานในการฝึกอบรมด้านการแพทยม์นุษยปรชัญา องค์การอนามยัโลกรบัผิดชอบทัง้หมด ในการใชม้าตรการป้องกันอยา่งเหมาะสมเพื่อตรวจสอบความถกูต้องขอ้มูลในเอกสารตีพมิพฉ์บบัน้ี อยา่งไรก็ตาม เนื้อหาท่ีเผยแพรม่ไิด้มกีารรบัรอง ใดๆ ทัง้การแสดงออกหรอืเปรยีบเปรย เอกสารตีพิมพ์โดยองค์การอนามยัโลกไมไ่ดแ้สดงเป็นนัยถึง การเหน็ดว้ย, การรบัรอง, การประกันความ เหมาะสม, คำาแนะนำา หรอืทัง้การแสดงออก หรอืเป็นนัย โดยองค์การอนามัยโลกเก่ียวกับประสิทธภิาพหรอืความปลอดภัยของการแพทย์มนุษย ปรชัญา และไม่ได้หมายความถึงความเหน็ชอบวา่เหนือกวา่แนวทางปฏิบัติทางการแพทย์ในแบบอื่น โดยการตีความและการใชเ้น้ือหาเป็นความรบั ผดิชอบของผูอ่้านและผูใ้ชเ้อกสาร ในทกุกรณีองค์การอนามยัโลกจะไมร่บัผดิชอบต่อความเสยีหายท่ีเกิดจากการใชง้านเอกสารนี้ไมว่า่ในกรณีใด ๆ ออกแบบโดย ไอนิส คอมมวินิเคชนั (Inis Communication) iii สารบัญ คำานำา . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . iv สว่นนำา . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . v กิตติกรรมประกาศ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . vi อภิธานศัพท์ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . vii บทนำา . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ix 1 ความเปน็มา . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1 2 หลักสตูรอบรมการแพทยม์นุษยปรชัญา . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 5 2.1 ภาพรวมหลักสตูรอบรมการแพทยม์นุษยปรชัญา . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .5 2.2 การอบรมเฉพาะทางด้านการแพทยม์นุษยปรชัญาสำาหรบัแพทย์ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .6 2.3 การฝึกอบรมสำาหรบัผูป้ฏิบติังานด้านแพทยม์นุษยปรชัญาอ่ืน ๆ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .8 2.4 การอบรมของนักบำาบดัมนุษยปรชัญา . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 16 3 ประเด็นด้านความปลอดภัย . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .23 3.1 ขอ้ควรระวงัและขอ้หา้มทัว่ไปในการใชผ้ลิตภัณฑ์ทางการแพทยม์นุษยปรชัญา . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 23 3.2 ความปลอดภัยของผูป้ว่ย ขอ้ควรระวงั และขอ้หา้มทัว่ไปสำาหรบัการปฏิบติัการ บำาบดัด้วยมนุษยปรชัญา . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 24 เอกสารอ้างอิง . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .25 บรรณานุกรม . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .27 ภาคผนวก 1 ตัวอยา่งหลักสตูรและจำานวนชัว่โมงของการอบรม . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .28 ภาคผนวก 2 ผู้เขา้รว่มประชุมคณะทำางาน วนัท่ี 15-17 ธนัวาคม ค.ศ.2018 . . . . . . . . . . . . . . . . .36 ภาคผนวก 3 ผู้เขา้รว่มประชุมปรกึษาทางการเชื่อมต่อผ่านระบบเครอืขา่ย ทางคอมพวิเตอรว์นัท่ี 10-11 พฤศจกิายน ค.ศ.2020 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .38 iv คำานำา องค์การอนามยัโลกกำาลังดำาเนินการด้านกลยุทธ ์Thirteenth General Programme of Work 2019–2023 เพื่อ สนับสนุนประเทศต่าง ๆ ในการบรรลเุป้าหมายการพฒันาอยา่งยัง่ยนืด้านสาธารณสขุ โดยแผนดังกล่าวมโีครงสรา้ง ตามลำาดบัความสำาคัญเชงิกลยุทธท่ี์เชื่อมโยงกันสามประการ ไดแ้ก่ การบรรลหุลักประกันสขุภาพถ้วนหนา้ การแก้ปัญหา สถานการณเ์รง่ด่วนดา้นสาธารณสขุ และการสง่เสรมิสขุภาพประชาชน โดยลำาดับความสำาคัญเชงิกลยุทธดั์งกล่าวได้รบั การสนับสนุนโดยการเปล่ียนแปลงเชงิกลยุทธส์ามประการ ซึ่งประกอบด้วย การก้าวขึ้นสูค่วามเป็นผูน้ำา การขบัเคล่ือน ใหเ้กิดผลกระทบทางสาธารณสขุในระดับประเทศ และการมุง่เน้นไปท่ีผลิตภัณฑ์สาธารณะในระดับนานาชาติ การแพทยพ์ื้นบา้นมกัจะมบีทบาทสำาคัญในงานสว่นรวมขององค์การอนามยัโลก ปฏิญญาแอสตานา (The Declaration of Astana) วา่ดว้ยหลักประกันสขุภาพถ้วนหนา้และเปา้หมายการพฒันาอยา่งยัง่ยนืเป็นการยนืยนัถึงบทบาทของการ แพทยพ์ื้นบ้านในการเสรมิสรา้งการสาธารณสุขมูลฐาน ซึ่งเป็นรากฐานท่ีสำาคัญของระบบสาธารณสุข ดังท่ีปรากฏใน รายงานขององค์การอนามยัโลก ใน ค.ศ.2019 ท่ีกล่าวถึงการแพทยพ์ื้นบา้นและแพทยท์างเลือก โดยมรีายงานการใช้ แพทยพ์ื้นบา้นและแพทยท์างเลือกในบรกิารด้านสาธารณสขุของประเทศสมาชกิองค์การอนามยัโลกรอ้ยละ 88 จากมุมมองด้านความสำาคัญของการแพทย์พื้นบ้านท่ีเพิ่มมากขึ้นในบรกิารด้านสาธารณสุขระดับประเทศและทัว่โลก องค์การอนามยัโลกและประเทศสมาชกิกำาลังหาวธิท่ีีจะผสมผสานบรกิารทางการแพทยพ์ื้นบา้นและแพทยท์างเลือกท่ี ปลอดภัยและเป็นท่ีประจกัษ์เขา้กับระบบสาธารณสขุระดับชาติหรอืระดับยอ่ยอยา่งเหมาะสมเพื่อบรรลปุฏิญญาทางการ เมอืงของการประชุมระดับสงูวา่ด้วยหลักประกันสขุภาพถ้วนหน้า องค์การอนามยัโลกเสนอนโยบายและแนวทางดา้นเทคนิคใหกั้บประเทศสมาชกิและสง่เสรมิการใชแ้พทยพ์ื้นบา้นและการ แพทยท์างเลือกอยา่งปลอดภัยและมปีระสทิธภิาพผา่นกฎระเบยีบของผลิตภัณฑ์ การปฏิบติังาน และผูป้ฏิบติังานอยา่ง เหมาะสม นอกจากนี้ ยงัสนับสนุนประเทศสมาชกิในการรวมการแพทยพ์ื้นบา้นและแพทยท์างเลือกเขา้กับกระบวนการ ด้านสาธารณสุขท่ีเน้นผู้รบับรกิารเป็นศูนย์กลางเพื่อดำาเนินการตามแผนยุทธศาสตรก์ารแพทย์พื้นบ้านขององค์การ อนามยัโลก ค.ศ.2014-2023 หน้าท่ีหลักขององค์การอนามยัโลกคือการกำาหนดหลักเกณฑ์และมาตรฐาน โดยหลักเกณฑ์จะต้องขบัเคล่ือนโดยความ ต้องการและอาจเปล่ียนเปน็อิทธพิลท่ีสง่ผลในหลายประเทศผา่นการกำาหนดนโยบายท่ีเหมาะสม จุดมุง่หมายของเกณฑ์ มาตรฐานชุดนี้สำาหรบัความหลากหลายของระบบและการรกัษาโดยการแพทยแ์บบการแพทยพ์ื้นบา้น,การแพทยแ์บบ สนับสนุนและการแพทยบู์รณาการ เพื่อเป็นแหล่งอ้างอิงสำาหรบัการประเมนิการปฏิบติังานจรงิและผูป้ฏิบติังาน ขา้พเจา้ยนิดีเป็นอยา่งยิง่ในการนำาเสนอเกณฑ์มาตรฐานชุดนี้แก่ผูก้ำาหนดนโยบาย เจา้หน้าท่ีสาธารณสขุ และประชาชน ทัว่ไป นายอันชู บาเนอรจ์ี ผูช้ว่ยอธบิดี กองหลักประกันสขุภาพถ้วนหน้า / Life Course (UHL) องค์การอนามยัโลก v ส่วนนำา การบรกิารสขุภาพแบบบูรณาการมคีวามสำาคัญต่อการดำาเนินงานของ Thirteenth General Programme of Work ขององค์การอนามยัโลกในการสง่เสรมิใหป้ระเทศต่าง ๆ สามารถบรรลหุลักประกันสขุภาพถ้วนหน้าและเป้าหมายการ พฒันาอยา่งยัง่ยนืท่ีเก่ียวขอ้งกับสาธารณสขุ ภารกิจของกรมบรกิารสขุภาพแบบบูรณาการคือการกระตุ้นการเขา้ถึง บรกิารสาธารณสขุแบบบูรณาการท่ีเน้นผู้รบับรกิารเป็นศูนยก์ลางและมคีณุภาพสงู ซึ่งสามารถตรวจสอบและประเมนิ ผลได้ องค์การอนามัยโลกได้รบัมอบหมายใหเ้สนอแนวทางเชงิบรรทัดฐาน ซึ่งรวมถึงหลักเกณฑ์และมาตรฐาน ตลอดจน ผลิตภัณฑ์มาตรฐานท่ีครอบคลุมผลิตภัณฑ์ด้านสาธารณสุขทัว่โลก ดังนัน้ บทบาทหลักของกรมบรกิารสุขภาพแบบ บูรณาการคือการสรา้งและผลิตผลิตภัณฑ์ท่ีเก่ียวข้อง ซึ่งขับเคล่ือนโดยความต้องการของประเทศต่าง ๆ และก่อให้ เกิดผลกระทบท่ีเป็นรูปธรรมในระดับประเทศ ตัง้แต่ ค.ศ.2018 ประเทศสมาชกิจำานวนรอ้ยละ 88 รายงานการใชแ้พทยพ์ื้นบา้นและแพทยท์างเลือก องค์การอนามยั โลกได้สนับสนุนและใหค้วามสำาคัญกับการประเมินด้านความปลอดภัย คุณภาพ และประสิทธภิาพอย่างต่อเน่ืองดังท่ี ปรากฏในรายงานขององค์การอนามยัโลกใน ค.ศ.2019 ท่ีเก่ียวขอ้งกับการแพทยพ์ื้นบา้นและแพทยแ์บบสนับสนุน องค์การอนามยัโลกจดัลำาดับผลิตภัณฑ์มาตรฐานภายหลังการประเมนิความต้องการ และเพื่อแก้ปัญหาความต้องการ ท่ีเพิ่มมากขึ้นและก่อใหเ้กิดอิทธพิลท่ีส่งผลในหลายประเทศ เกณฑ์มาตรฐานชุดน้ีครอบคลุมระบบและมาตรการหลัก ทางการแพทยพ์ื้นบา้น,การแพทยแ์บบสนับสนุนและการแพทยบู์รณาการ ตามหลักเกณฑ์และมาตรฐานสำาหรบัการอบรม และการปฏิบติังาน องค์การอนามยัโลกไมเ่พยีงแต่ประเมนิคณุภาพของผลิตภัณฑ์มาตรฐานเท่านัน้ แต่ยงัปรบัปรุงระบบและแผนสำาหรบั การตรวจสอบและการประเมนิผลใหม้ปีระสทิธภิาพมากขึ้นอีกด้วย ขา้พเจา้มคีวามยนิดีเป็นอยา่งยิง่ท่ีจะเสนอเกณฑ์มาตรฐานชุดนี้เพื่อประโยชน์ด้านสาธารณสขุ นายรูดี เอ็กเกอรส์ ผูอ้ำานวยการ กรมบรกิารสขุภาพแบบบูรณาการ องค์การอนามยัโลก vi กิตติกรรมประกาศ องค์การอนามยัโลก (World Health Organization: WHO) ขอขอบคณุบุคคลและหน่วยงานท่ีมสีว่นรว่มในการจดั ทำาเอกสารฉบบันี้ (ดภูาคผนวก 2 และ 3) องค์การอนามยัโลกขอขอบคณุ ตีโด ฟอน เชนิ-แองเกอเรอร ์(Tido von Schoen-Angerer) และ อิราเซมา เด อัลเมดา เบเนวเิดส (Iracema de Almeida Benevides) ผูท่ี้มสีว่นรว่มในการรา่งและแก้ไขเอกสารฉบบันี้ และขอขอบคณุ เอ รกิ บารส์ (Erik Baars) และ นูรท์เย ฟาน สตีนแบรเ์กน (Noortje van Steenbergen) สำาหรบัการมสีว่นรว่มในขัน้ ตอนการตรวจสอบหลักฐาน องค์การอนามยัโลกขอขอบคณุผูเ้ชีย่วชาญทกุท่านท่ีใหค้ำาแนะนำาและขอ้เสนอแนะท่ีเปน็ประโยชน์ระหวา่งการประชุมกลุ่ม กระบวนการพจิารณาตรวจสอบเอกสาร ตลอดจนการปรกึษาหารอื ขอขอบคณุผูร้ว่มงานจากองค์การอนามนัโลก อิรนิ่า ปาเปียวา (Irina Papieva) จากหน่วยงานความปลอดภัยผูป้ว่ย ฟูมิฮิโตะ ทาคานาช ิ (Fumihito Takanashi) จากหน่วยงานความปลอดดภัยทางเภสัชกรรม ซบิอน ฟทิซแ์พทรกิ (Siobhan Fitzpatrick) จากหน่วยงานนโยบายและมาตรฐานแรงงานสุขภาพ และ เอดูอารด์ มารค์อฟ (Eduard Markov) จากหน่วยงานการกำากับดแูล การบรหิารความเสีย่ง และจรยิธรรมสำาหรบัการตรวจสอบเอกสารและใหค้ำา แนะนำาท่ีเป็นประโยชน์ ขอขอบคณุ ฉี จาง (Qi Zhang) และ อาดิติ ชาราน (Aditi Sharan) ผูท่ี้รบัผดิชอบการแก้ไขภายใต้การนำาของ รูดี เอ็ก เกอรส์ (Rudi Eggers) ขอขอบคณุผูร้ว่มงานภายในองค์การอนามยัโลกสำานักงานใหญส่ำาหรบัการแพทยพ์ื้นบา้น,การ แพทยส์นบัสนนุและการแพทยบู์รณาการและขอขอบคณุ อดติติ บานา่ (Aditi Bana), หลิว ฉิน (Liu Qin), ดุก๊ เกียเมรา (Duke Gyamerah) และ เอลมริา เบอรม์นิา่ (Elmira Burmina) สำาหรบัการสนับสนนุด้านเทคนิค, การสนับสนนุดา้น ธุรการและเลขานุการ องค์การอนามัยโลกขอขอบคุณทุนสนับสนุนจากสมาพันธ์สมาคมการแพทย์มนุษยปรัชญาระหว่างประเทศ (International Federation of Anthroposophic Medical Associations) ในประเทศสวติเซอรแ์ลนด์ สำาหรบั การพฒันาเอกสารเกณฑ์มาตรฐาน ทัง้นี้ สมาพนัธส์มาคมการแพทยม์นุษยปรชัญาระหวา่งประเทศไมม่สีว่นเก่ียวขอ้ง ในการประสานงาน จดัหา หรอืรบัรองการอบรมด้านการแพทยม์นุษยปรชัญา สดุท้ายนี้ องค์การอนามยัโลกขอแสดง ความขอบคณุไปยงัโรงพยาบาลฮาเวลโฮเฮอ (Havelhoehe Hospital) ในเมอืงเบอรลิ์น ประเทศเยอรมน ีสำาหรบัการ รบัรองจดัการประชุมกลุ่มทำางานขององค์การอนามยัโลกในเดือนธนัวาคม ค.ศ.2018 vii อภิธานศัพท์ องคาพยพแหง่จติ (Astral Organization): ระบบของพลังการสรา้งรูปแบบท่ีอยูเ่บื้องหลังการกำาเนิดขึ้นของสภาวะ สำานึก ความรูส้กึ สญัชาตญาณ ตลอดจนการเคล่ือนไหว การหายใจ และการทำางานของรา่งกายอ่ืน ๆ เชน่เดียวกับใน สตัวแ์ละมนุษย ์ซึ่งองคาพยพแหง่จติเป็นหนึ่งในสีข่องพลังการสรา้งรูปแบบของมนุษย์ องคาพยพแหง่ชวีติ (Etheric Organization): ระบบของพลังการสรา้งรูปแบบของชวีติท่ีก่อเกิดรูปกายทางกายภาพ และดำารงการรวมตัวของสสารเขา้สูร่า่งกายท่ีมชีวีติ เชน่ ในพชื สตัว ์หรอืมนุษย ์องคาพยพแหง่ชวีติได้ถกูพจิารณาวา่ มหีน้าท่ีรบัผดิชอบในการเติบโตและการฟื้ นสภาพ และเป็นศูนยก์ลางของการฟื้ นฟูสขุภาพ ซึ่งองคาพยพแหง่ชวีติเป็น หนึ่งในสีข่องพลังการสรา้งรูปแบบของมนุษย์ เหล่าพลังการสรา้งรปูแบบของมนษุย ์(Formative Forces of The Human Being): พลังการสรา้งรปูแบบของมนษุย์ มสีว่นเก่ียวขอ้งในรปูรา่ง รปูทรง โครงสรา้ง การทำางาน และองคาพยพของแรธ่าต ุพชื สตัว ์และมนุษย ์ท่ีนอกเหนือจาก ปฏิกิรยิาทางเคมกีายภาพ องค์ประกอบของพลังการสรา้งรูปแบบทัง้สีข่องมนุษย ์(Wesensglieder ในภาษาเยอรมนั) ท่ีก่อใหเ้กิดเป็นมนุษย ์ได้แก่ องคาพยพแหง่กายภาพ องคาพยพแหง่ชวีติ องคาพยพแหง่จติ และ องคาพยพแหง่ตัว ตน (“I”-Organization) วทิยาศาสตรแ์บบเกอเธแ่ละวธิสีังเกต (Goethean Science and Observation Method): วธิกีารสังเกตเชงิปรา กฎการณ์ทางวิทยาศาสตรท่ี์อ้างอิงจากผลงานของนักเขียนชาวเยอรมันและนักวิทยาศาสตร ์ โวล์ฟกัง ฟอน เกอเธ ่ (Wolfgang von Goethe) ท่ีต่อมาได้รบัการพัฒนาโดย รูดอล์ฟ ชไตเนอร ์ (Rudolf Steiner) โดยการสังเกต ปรากฏการณ์ และความสมัพนัธข์องการทำางาน เพื่อใหเ้ขา้ใจปรากฎการณ์ท่ีซบัซอ้นได้ง่ายยิง่ขึ้น องคาพยพแหง่ตัวตน (“I”-Organization): ระบบพลังงานของจติวญิญาณแหง่มนษุย ์กำาหนดความสามารถในการตัง้ ตัวตรง ความคิด ความเขา้ใจ การสะท้อนตนเอง เสรภีาพ คณุธรรม และการพฒันาศิลปะและวฒันธรรม ตลอดจนการ แสดงออกและศักยภาพการบูรณาการในองคาพยพแหง่ความอบอุ่นของมนุษย ์และการทำางานของรา่งกายด้านอ่ืน ๆ ซึ่งเป็นหนึ่งในสีข่องพลังการสรา้งรูปแบบของมนุษย์ รา่งกายท่ีมชีวีติ (Living Body): สภาวะรา่งกายเมื่อองคาพยพแหง่ชวีติทำางานภายในองคาพยพแหง่กายภาพของพชื สตัวห์รอืมนุษย ์ ระบบประสาทการรบัรู ้(Neurosensory System): หมายถึง พลวตัท่ีมอียูใ่นระบบประสาทและการรบัรูค้วามรูส้กึ ซึ่งพบ ในกระบวนการทัง้หมดท่ีเก่ียวขอ้งกับรูปแบบ โครงสรา้ง กระบวนการแคแทบอลิก สภาวะสำานึก และความคิด ซึ่งระบบ ประสาทเป็นหนึ่งในหลักธรรมชาติสามสว่นของความเป็นมนุษย์ องคาพยพแหง่กายภาพ (Physical Organization): รา่งกายในรูปแบบของมนุษยซ์ึ่งเกิดจากสสารทางกายภาพและ ปฏิสมัพนัธท์างเคมกีายภาพ องคาพยพแหง่ชวีติเป็นสว่นสำาคัญสำาหรบัพลังการสรา้งรูปแบบ จดัระเบยีบรูปแบบ และ การทำางานของรา่งกาย ซึ่งองคาพยพแหง่กายภาพเป็นหนึ่งในสีข่องพลังการสรา้งรูปแบบของมนุษย์ ระบบจงัหวะ (Rhythmic System): หมายถึง กระบวนการด้านจงัหวะและการทำางานทัง้หมดของมนุษยโ์ดยเฉพาะระบบ ไหลเวยีนและระบบหายใจ และยงัเชื่อมโยงกับความรูส้กึ กระบวนการดา้นจงัหวะเปน็สื่อกลางระหวา่งทวขิัว้ตรงขา้มของ ระบบประสาทและระบบเมแทบอลิซมึและรยางค์ กระบวนการด้านจงัหวะเป็นหนึ่งในหลักธรรมชาติสามสว่นของมนุษย์ กระบวนการชีวิตทัง้เจ็ดขัน้ตอน (Seven Life Processes): ชีวิตในมุมมองของมนุษยปรชัญาแบ่งออกเป็นเจ็ด กระบวนการ ได้แก่ การหายใจ การก่อความอบอุ่น การบำารุง การคัดเลือกเขา้และขบัออก การดำารงรกัษา การเจรญิ เติบโต และการสบืพนัธุ์ ดวงจติ (ตามความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญา): หมายถึง มติิท่ีมนุษยเ์ชื่อมโยงสิง่ต่าง ๆ เขา้กับตนเองและพื้นท่ีภายใน โดยผ่านการประสบกับความสขุ ความไมพ่อใจ ความปรารถนา ความเกลียดชงั ความสนุก ความเศรา้ และความรูส้กึ หรอืความคิดอ่ืน ๆ ทัง้นี้ ดวงจติมคีวามใกล้เคียงและกำาเนิดมาจากองคาพยพแหง่จติ viii จติวญิญาณ (ตามความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญา): หมายถึง มติิท่ีปรากฏในมนุษยเ์มื่อได้เหน็ลักษณะทางจติวญิญาณ ของสิง่ต่าง ๆ ทัง้นี้ จติวญิญาณของมนุษย ์คือ แก่นท่ีเป็นอมตะ ระบบเมแทบอลิซมึและรยางค์ (System of Metabolism and Limbs): หมายถึง ระบบยอ่ยอาหาร อวยัวะภายในชอ่ง ท้อง และระบบกล้ามเนื้อและกระดกูในแขนและขา ตลอดจนกระบวนการท่ีเก่ียวขอ้งกับการเคล่ือนไหว เมแทบอลิซมึ การ ฟื้ นฟู การสบืพนัธุ ์และความประสงค์(เจตจำานง) ทัง้นี ้ระบบเมแทบอลิซมึและรยางค์คือสว่นหนึ่งของหลักธรรมชาติสาม สว่นของความเป็นมนุษย์ หลักธรรมชาติสามสว่นของความเปน็มนุษย ์(threefold nature of the human organism): ทวขิัว้ตรงขา้มการทำางาน กระหวา่ง กระบวนการแคแทบอลิกท่ีจำาเป็นต่อการเกิดขึ้นของสภาวะสำานึก (ระบบประสาท) และกระบวนการเสรมิสรา้ง และฟื้ นฟู (ระบบเมแทบอลิซมึและรยางค์) ท่ีสรา้งสมดลุผา่นกระบวนการด้านจงัหวะ หลักการพื้นฐานสามประการ (Tria principia): สำานวนในภาษาละตินเก่ียวกับแนวคิดดัง้เดิมของหลักการสามประการ ไดแ้ก่ เกลือ กำามะถัน และปรอท ท่ีอธบิายโดย พาราเซลซสั (Paracelsus) (ค.ศ.1493–1541) Tria Principia สะท้อน ใหเ้หน็กระบวนการมากกวา่สสาร กระบวนการเกลือ (โครงสรา้ง) กระบวนการกำามะถัน (การละลาย) และกระบวนการ ปรอท (กระแสกลมกลืน) โดยแนวคิดนี้ได้รบัการพฒันาในเชงิการแพทยม์นุษยปรชัญา สมัผสัสบิสอง (Twelve Senses): ในแง่มนุษยปรชัญา การรบัรูท้างประสาทสมัผสัแบง่ออกเป็น 12 ประเภท ได้แก่ การ สมัผสั การรบัรูช้วีติ การเคล่ือนไหว การทรงตัว การได้กล่ิน การรบัรส การมองเหน็ อุณหภมู/ิความอบอุ่น การได้ยนิ วาจา/ภาษา ความคิด และสมัผสัของความเป็นปัจเจกบุคคลภายใน (“I”) ของผูอ่ื้น องคาพยพแหง่ความอบอุ่น (Warmth Organization): เป็นการสรุปแง่มุมต่าง ๆ ของความรอ้นและความอบอุ่นใน มนษุยใ์นฐานะองค์รวมท่ีควบคมุตนเอง ไดแ้ก่ ความรอ้นและการกระจายความรอ้นภายในรา่งกาย การรบัรูถึ้งอุณหภมู ิ และความรูส้กึถึงความอบอุ่นทางรา่งกายภาพและอารมณ์ ซึ่งถกูพจิารณาวา่มคีวามเก่ียวขอ้งอยา่งใกล้ชิดและควบคมุ โดยองคาพยพแหง่ตัวตน ix บทนำา ทำาไมต้องมเีกณฑ์มาตรฐานน้ี ? การแพทยม์นุษยปรชัญา (Anthroposophic Medicine: AM) คือ ระบบการแพทยพ์ื้นบา้น, การแพทยแ์บบสนบัสนนุ และการแพทยบู์รณาการ (Traditional, complementary and integrative medicine: TCI) ท่ีรเิริม่ขึ้นในทวปี ยุโรปและกำาลังไดร้บัความนยิมอยา่งมากในระดับสากล โดยเปน็การบูรณาการเขา้กับการแพทยแ์ผนปัจจุบนัสำาหรบัการ พยาบาลผูป้ว่ยนอกในสถานพยาบาล ในหลายประเทศเริม่วางนโยบายและขอบขา่ยการกำากับดแูลสำาหรบัระบบการแพทยพ์ื้นบา้น, การแพทยแ์บบสนับสนุน และการแพทยบู์รณาการ ซึง่ผูก้ำาหนดนโยบายต้องการขอ้มูลเพื่อประกอบการตัดสนิใจ รวมถึงการประเมนิคณุภาพของ การปฏิบติั อุปสรรคและวธิแีก้ไขปัญหา ทัง้นี ้เกณฑ์มาตรฐานท่ีสำาหรบัการอบรมดา้นการแพทยพ์ื้นบา้น, การแพทยแ์บบ สนับสนุนและการแพทยบู์รณาการ ท่ีมหีลายหลักการและการรกัษา ได้ถกูรบัรองโดยองค์การอนามยัโลก ซึ่งรวมไปถึง การฝังเขม็ อายุรเวท ธรรมชาติบำาบดั การแพทยอ์อสทีโอพาธ ีการแพทยแ์ผนจนี การนวดทยุหนา (Tuina) และการ แพทยยู์นานิ (Unani) จดัทำาขึ้นโดยองค์การอนามยัโลก (WHO) เกณฑ์มาตรฐานสำาหรบัการอบรมด้านการแพทยม์นษุยปรชัญาเป็นสิง่ท่ีชุมชนการแพทยม์นุษยปรชัญาเชื่อวา่เปน็ความ รูข้ัน้พื้นฐานสำาหรบัเจา้หน้าท่ีสาธารณสขุในการปฏิบติัตามกฎขอ้บงัคับของการแพทยม์นษุยปรชัญาเพื่อใหม้ัน่ใจถึงการ คุม้ครองผูบ้รโิภคและความปลอดภัยของผูป้ว่ย รวมถึงการประกันคณุภาพและการใชง้านอยา่งเหมาะสมเพื่อใหม้ัน่ใจถึง ประสทิธภิาพของการแพทยม์นุษยปรชัญา โดยเกณฑ์มาตรฐานดังกล่าวจะนำาไปสูก่ารสรา้งชุดเครื่องมอือ้างอิงเก่ียวกับ การแพทยม์นุษยปรชัญาในประเทศต่าง ๆ การจดัทำาเกณฑ์มาตรฐานฉบบัน้ีอยา่งไร ? เอกสารฉบบันี้เป็นไปตามระเบยีบวธิท่ีีกำาหนดขึ้นขององค์การอนามยัโลกเพื่อพฒันาเกณฑ์มาตรฐานสำาหรบัการแพทย์ พื้นบา้น, การแพทยแ์บบสนับสนุนและการแพทยบู์รณาการ โดยสำานักเลขาธกิารองค์การอนามยัโลกนำาเสนอแผนและ ขอบขา่ยงาน พรอ้มทัง้มกีารทบทวนเกณฑ์มาตฐานการฝึกอบรมและสิง่พมิพท่ี์เก่ียวขอ้งกับการอบรมด้านการแพทย์ มนุษยปรชัญา มกีารรอ้งขอใหเ้ปิดเผยเอกสารการฝึกอบรมระหวา่งประเทศจากองค์กรวชิาชพีระหวา่งประเทศในแต่ละสาขาของการ แพทยม์นุษยปรชัญาใน ค.ศ.2017 โดยมเีอกสารการฝึกอบรมระหวา่งประเทศท่ีเปิดเผยออกมาจำานวน 17 ฉบบั ซึ่ง ครอบคลมุ 7 สาขาวชิาจาก 9 สาขาวชิาของการแพทยม์นษุยปรชัญา (สำาหรบัพยาบาลผดงุครรภ์และทันตแพทยม์เีฉพาะ เอกสารฝึกอบรมระดบัประเทศเท่านัน้) ทัง้นี ้มเีอกสารเพยีง 12 ฉบบัท่ีได้รบัการตรวจสอบ เอกสารได้รบัการประเมนิโดย ครอบคลมุทัง้หมด 11 รายการท่ีจำาเปน็สำาหรบัการจดัทำาเอกสารฉบบัน้ี ประกอบด้วย คำาจำากัดความของสาขาการแพทย์ มนษุยปรชัญา ขอ้กำาหนดการเขา้อบรม องค์ประกอบการฝึกอบรม ผลการเรยีนรูด้า้นความรู ้แนวคิด และทฤษฎี ผลการ เรยีนรูด้้านความสามารถทางคลินิกและการปฏิบติั เกณฑ์การสำาเรจ็การศึกษา ระยะเวลาการฝึกอบรม วธิกีารสอน การ ฝึกอบรมด้านความเป็นมอือาชพี การรว่มมอื สทิธผิูป้ว่ย ตลอดจนการวจิยั ความปลอดภัย หลักสตูร/การแบง่ชัว่โมง การฝึกอบรม ซึ่งม ี4 สาขาวชิา ท่ีเอกสารครอบคลมุอยา่งน้อย 9 รายการ และมอีีก 3 สาขาวชิา ท่ีมเีอกสารครอบคลมุ 6 รายการหรอืน้อยกวา่ ทัง้นี้ มกีารประเมนิเอกสารเพื่อความชดัเจน การทบทวนการกำาหนดขอบขา่ยจดัทำาขึ้นโดยใชฐ้านขอ้มูล ได้แก่ PubMed, Medline, Cochrane Library, SAGE journals, Wiley Online, CINAHL, PsycInfo, Anthromedics/ Der Merkurstab ท่ีเผยแพรร่ะหวา่งเดือน มกราคม ค.ศ.2012 และเดอืนเมษายน ค.ศ.2022 หมวดหมูค่ำาค้นหา (ท่ีระบุในฐานขอ้มูล) คือ การแพทยม์นุษยปรชัญา สาขา การศึกษา/การฝึกอบรม โดยใชภ้าษาอังกฤษ ภาษาเยอรมนั และภาษาดตัช ์ทัง้นี ้การศึกษาดำาเนนิการโดยนักวจิยั 2 ท่านโดยไมม่ผีู้ชว่ย มสีิง่พมิพ ์1,080 ฉบบั และมเีอกสารจำานวน 452 ฉบบัท่ีซ้ำากันและถกูตัดออก มเีอกสาร 619 ฉบบัถกูคัดออก ทำาใหเ้หลือเอกสารเพยีง 9 ฉบบั (1,2,3,4,5,6,7,8,9) ทัง้นี ้ไมม่กีารประเมนิคณุภาพของสิง่พมิพ ์มกีาร อธบิายถึงหลักสตูรการอบรมจำานวน 8 หลักสตูร ซึ่งหลักสตูรทัง้หมดเปน็หลักสตูรสำาหรบัแพทย ์และอีกหนึ่งหลักสตูร ท่ีออกแบบสำาหรบัการเริม่เรยีนแพทย ์และอีกหนึ่งหลักสตูรเป็นการฝึกอบรมการแพทยม์นุษยปรชัญาในสาขาวชิาอ่ืน x สิง่ตีพมิพจ์ำานวน 10 รายการจาก 11 รายการจำาเป็นสำาหรบัการเตรยีมเอกสารสำาหรบัแพทย ์โดยม ี3 รายการท่ีไมไ่ด้ ผา่นการตรวจสอบเอกสารการฝึกอบรมระหวา่งประเทศ เพื่อจดัเตรยีมเอกสารมาตรฐานฉบบัน้ี องค์การอนามยัโลกและผู้เชีย่วชาญในการรา่งเอกสารได้ติดต่อองค์กรวชิาชพี ระหวา่งประเทศของแต่ละสาขาการแพทยม์นษุยปรชัญาเพื่อยื่นคำารอ้งสำาหรบัการชีแ้จง้ ขอ้มูลและการแก้ไขเพิม่เติมใน เอกสารฝึกอบรมท่ีเก่ียวขอ้งอยา่งเหมาะสมเพื่อความชดัเจนและครบถ้วนของรายการท่ีต้องการ องค์การอนามยัโลก ผู้ เชีย่วชาญในการรา่งเอกสารและตัวแทนจากสาขาการแพทยม์นษุยปรชัญา ตกลงกันท่ีจะจดัทำาเอกสารการฝึกอบรมและ ตัวอยา่งหลักสตูรสำาหรบัแต่ละสาขาของการแพทยม์นุษยปรชัญา เพื่อรวมไวใ้นเอกสารฉบบัรา่ง มกีารนำาเสนอเอกสารฉบบัรา่งฉบบัท่ีหนึ่งในการประชุมกลุ่มเพื่อการแลกเปล่ียนความเหน็ โดยมผีูเ้ชีย่วชาญ ทัง้หมด 24 ท่าน จาก 13 ประเทศทัว่ทัง้ 6 ภมูภิาคขององค์การอนามยัโลกเขา้รว่มการประชุม ซึ่งเปน็ผูเ้ชีย่วชาญในดา้นการกำาหนด นโยบาย กฎระเบยีบ การใหค้วามรูแ้ก่เจา้หน้าท่ีสาธารณสขุ การฝึกอบรมระหวา่งประเทศ และปฏิบติัทางเทคนิค หลัง จาก 3 วนัของการปรกึษาหารอืเก่ียวกับขอบขา่ย โครงสรา้ง และเนื้อหาของเอกสาร ท่ีประชุมมมีติและคำาแนะนำาสำาหรบั ฉบบัรา่งฉบบัท่ีสอง มกีารแบง่ปันฉบบัรา่งฉบบัท่ีสองในกลุ่มผูเ้ชีย่วชาญกลุ่มใหญ่ขึ้นสำาหรบัการพชิญพจิารณ์ (Peer Review) และได้รบัการแก้ไขตามขอ้เสนอแนะของผูเ้ชีย่วชาญ 28 ท่าน การพชิญพจิารณ์ครัง้ท่ีสองจดัทำาขึ้นและแก้ไข อีกครัง้ตามขอ้เสนอแนะของผูเ้ชีย่วชาญ 60 ท่าน จากนัน้ฉบบัรา่งท่ีปรบัปรงุแล้วไดร้บัการแก้ไขอีกครัง้โดยผูเ้ชีย่วชาญ 7 ท่าน ผู้ซึ่งตรวจสอบความคืบหน้าตัง้แต่การประชุมกลุ่มและการพชิญพจิารณ์ก่อนหน้านี้ ผลลัพธแ์ละคำาแนะนำาจาก การตรวจสอบขอบขา่ยได้รบัการแก้ไขอยา่งเหมาะสมและนำามาซึ่งฉบบัรา่งฉบบัสดุท้าย เอกสารขององค์การอนามัยโลกเก่ียวกับปัญหาสุขภาพทัว่โลกต้องการความชว่ยเหลือจากบุคคลภายนอกท่ีมีความ เชีย่วชาญซึ่งอาจนำามาซึ่งผลประโยชน์ เพื่อใหไ้ดม้าตรฐานสงูสดุของความสมบูรณแ์ละความเช่ือมัน่ของประชาชน แบบ ฟอรม์ประกาศผลประโยชน์ (Declaration of Interest) ถกูรวบรวมจากผูม้สีว่นรว่มภายนอกทัง้หมด ผลประโยชน์ท่ี เปดิเผยของผูร้ว่มใหข้อ้มูลภายนอกไดร้บัการทบทวนและประเมนิความเก่ียวขอ้งและความสำาคัญของผลประโยชน์ ทัง้น้ี ผู้เชีย่วชาญท่ีไมม่สีว่นได้สว่นเสยีท่ีเก่ียวขอ้งท่ีได้รบัเชญิใหเ้ขา้รว่มในการประชุมหรอืกิจกรรมตามนโยบายการประกาศ ผลประโยชน์ขององค์การอนามยัโลก มาตรฐานฉบบัน้ีครอบคลมุสว่นใดบา้ง เอกสารฉบบันี้แบง่ออกเป็น 3 สว่น ได้แก่ ‚ ความเป็นมา: ภาพรวมของการพฒันาและแนวคิดพื้นฐานของการแพทยม์นุษยปรชัญา ‚ การฝึกอบรมดา้นการแพทยม์นษุยปรชัญา: ผลการเรยีนรูท่ี้จำาเปน็สำาหรบัแต่ละองค์ประกอบของแต่ละสาขาของ การแพทยม์นุษยปรชัญา และ ‚ ประเด็นด้านความปลอดภัย: ข้อควรระวังและข้อหา้มโดยทัว่ไปท่ีเก่ียวข้องกับการใชผ้ลิตภัณฑ์ของการแพทย์ มนษุยปรชัญา (Anthroposophic Medicinal Products: AMP) และการฝึกปฏิบติัการบำาบดัรกัษาทางมนษุย ปรชัญา (Anthroposophic Therapeutic Practice) ทัง้สามสว่นนี้เป็นเกณฑ์มาตรฐานท่ีสมบูรณ์สำาหรบัการฝึกอบรมด้านการแพทยม์นุษยปรชัญา xi เกณฑ์มาตรฐานน้ีเหมาะสำาหรบัใคร ดว้ยการกำาหนดหลักเกณฑ์และมาตรฐาน เอกสารฉบบันีเ้สนอขอ้กำาหนดการฝึกอบรมขัน้ต่ำาสำาหรบัเจา้หนา้ท่ีสาธารณสขุ ในสาขาต่าง ๆ ของการแพทยม์นษุยปรชัญา โดยเป็นเอกสารอ้างอิงท่ีเปน็ประโยชนใ์นการเปรยีบเทียบและประเมนิผลการ ปฏิบติัจรงิ ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อผูก้ำาหนดนโยบาย เจา้หน้าท่ีสาธารณสขุ ผูใ้หบ้รกิารด้านการศึกษา และประชาชนทัว่ไป นายคิม ซองชอล หวัหน้าหน่วยการแพทยพ์ื้นบา้น, การแพทยแ์บบสนับสนุนและการแพทยบู์รณาการ กรมบรกิารสขุภาพบูรณาการ องค์การอนามยัโลก

1 1 ความเป็นมา คำาจำากัดความ การแพทยม์นษุยปรชัญา คือ ระบบการแพทยแ์บบบูรณาการท่ีขยายผลการแพทยแ์ผนปัจจุบนัดว้ยวธิกีารทางปัญญา และผลงานของมนุษยปรชัญา การแพทย์มนุษยปรชัญาดูแลปฏิสัมพันธข์องรา่งกาย ดวงจิต และจิตวญิญาณตาม อัตชวีประวติัและบรบิททางสงัคมและสภาพแวดล้อมของแต่ละบุคคล ซึง่รวมถึงการรกัษาและการบำาบดัเพื่อการเยยีวยา ตนเองด้วยยา การพยาบาล คำาปรกึษา จติบำาบดัและศิลปะ การเคล่ือนไหวและการบำาบดัผา่นรา่งกายแนวมนุษยปรชัญา ประวติั หลักการของการแพทย์มนุษยปรชัญาจดัทำาขึ้นโดยนักปรชัญาชาวออสเตรยี รูดอล์ฟ ชไตเนอร ์ (Rudolf Steiner) (ค.ศ.1861-1925) และแพทย์หญิงชาวดัตช ์ อิตา เวกแมน (Ita Wegman) (ค.ศ.1876-1943) (10,11) ข้อมูล ววิฒันาการของการแพทยม์นุษยปรชัญาแสดงในตารางท่ี 1 ตารางท่ี 1 ลำาดับเหตกุารณ์ของการแพทยม์นุษยปรชัญา ค.ศ.1920-1925 การกำาเนิดการแพทยม์นุษย ปรชัญา ค.ศ.1920 – เกิดหลักสตูรด้านการแพทยม์นุษยปรชัญามากมายสำาหรบัแพทยค์รัง้แรก ค.ศ.1921 – ก่อตัง้โรงพยาบาลมนุษยปรชัญาขนาดเล็กในประเทศเยอรมนีและสวติเซอรแ์ลนด์ ค.ศ.1921 – การพฒันาด้านปฏิบติัการพยาบาลมนุษยปรชัญาและการนวดเป็นจงัหวะ (Rhythmical Massage) ค.ศ.1921 – การผลิตยาตัวแรกตามหลักมนุษยปรชัญา ค.ศ.1921 – รเิริม่ยูรธิมบีำาบดั (Eurythmy Therapy) ค.ศ.1924 – รเิริม่ “การศึกษาพเิศษ” มนุษยปรชัญาและการบำาบดัทางสงัคมสำาหรบับุคคลท่ีมี ความบกพรอ่งด้านพฒันาการ ค.ศ.1925 – หนังสอืเรยีนการแพทยม์นุษยปรชัญาเล่มแรก “พื้นฐานการรกัษา (Fundamental of Therapy)” (11) ตีพมิพโ์ดยชไตเนอร ์& เวกแมน (Steiner & Wegman) ค.ศ.1925-2000 ความก้าวหน้าและการต่อยอด ความก้าวหน้าของการแพทยม์นุษยปรชัญา การขยายขอบเขตผลิตภัณฑ์ของการแพทยม์นุษย ปรชัญา การพฒันาพื้นฐานและการวจิยัทางคลินิก ค.ศ.1939 – ก่อตัง้แคมปฮิ์ลล์ (Camphill) สำาหรบับุคคลท่ีมคีวามบกพรอ่งทางพฒันาการใน ประเทศสกอตแลนด์ ซึ่งต่อมาได้จดัตัง้เพิม่เติมในอีก 65 ประเทศ ชว่ง ค.ศ.1960s-1990s – ก่อตัง้โรงพยาบาลท่ีรวมการแพทยม์นุษยปรชัญาเขา้กับแพทยแ์ผน ปัจจุบนัในประเทศเยอรมนี อิตาลี สวติเซอรแ์ลนด์ และสหราชอาณาจกัร ค.ศ.1976 – พระราชบญัญัติยาเยอรมนั ค.ศ.1976 (Arzneimittelgesetz) ยอมรบั “ระบบการ บำาบดัรกัษาพเิศษ” รวมถึงการแพทยม์นุษยปรชัญา และเริม่ควบคมุผลิตภัณฑ์ของการแพทย์ มนุษยปรชัญา ค.ศ.1983 – ก่อตัง้โรงพยาบาลการแพทยม์นุษยปรชัญาเชงิบูรณาการแฮรเ์ดคเกจากมหาวทิยา ลัยวทิเทน/แฮรเ์ดคเก (University of Witten/Herdecke) (ประเทศเยอรมนี) ค.ศ.2000-ปัจจุบนั ด้านวชิาการและการบูรณาการ เขา้กับระบบสขุภาพ การขยายการฝึกอบรมไปทัว่ภมูภิาคแอฟรกิา อเมรกิา เอเชยี ออสตราเลเชยี และยุโรปตะวนัออก แถลงการณ์การประสานงานระหวา่งประเทศและความเหน็พอ้งต้องกันเก่ียวกับแนวปฏิบติั การ ฝึกอบรม และการวจิยัท่ีดีท่ีสดุ ศาสตราจารยด์้านการแพทยม์นุษยปรชัญาในประเทศบราซลิ เยอรมนี เนเธอรแ์ลนด์ และสวติ เซอรแ์ลนด์ รวมการฝึกอบรมการแพทยม์นุษยปรชัญาในมหาวทิยาลัยต่าง ๆ ทัว่โลก จำานวนการศึกษาและสิง่พมิพท์างวทิยาศาสตรท่ี์เพิม่ขึ้นในด้านการแพทยม์นุษยปรชัญา การแพทยม์นุษยปรชัญารวมเขา้กับระบบสาธารณสขุของหลายประเทศ เชน่ ประเทศบราซลิ และ สวติเซอรแ์ลนด์ 2 ปัจจุบนั มกีารใชก้ารแพทยม์นุษยปรชัญาในสถานพยาบาลระดบัปฐมภมู ิทติุยภมู ิและตติยภมู ิทัง้ในสถานพยาบาล แบบ เด่ียวและแบบสหสาขาวชิาชพี ศูนยฟ์ื้ นฟูสมรรถภาพ บา้นพกัคนชรา บรกิารพยาบาลชุมชน และสถานพกัฟื้ นไปจนถึงโรง พยาบาลมนษุยปรชัญา โรงพยาบาลของรฐั และศูนยก์ารแพทยข์องมหาวทิยาลัย (12, 13) มกีารปรบัใชแ้นวทางของการ แพทยม์นุษยปรชัญารว่มกับการแพทยแ์ผนตะวนัตกและการแพทยเ์ฉพาะทางเกือบทัง้หมด ประกอบด้วย อายุรศาสตร ์ เวชศาสตรค์รอบครวั มะเรง็วทิยา กมุารเวชศาสตร ์จติเวชศาสตร ์นรเีวชวทิยา และสติู-นรเีวชศาสตรแ์ละตจวทิยา ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของมนุษยแ์ละธรรมชาติ มนุษยปรชัญาอธบิายวธิกีารพฒันาความสามารถจากระดบัประสาทสมัผสัธรรมดาไปสูก่ารรบัรูใ้นระดบัท่ีสงูขึ้น ผา่นการ สงัเกตเชงิประจกัษ์ของลักษณะทางกายภาพและจติวญิญาณของมนุษยแ์ละธรรมชาติ ซึ่งชไตเนอร ์(Steiner) เหน็วา่ วทิยาศาสตรท์างจติวญิญาณของมนษุยเ์ปน็การประยุกต์ใชว้ธิกีารทางวทิยาศาสตรใ์นขอบเขตของความเป็นจรงิท่ีเหนอื ประสาทสมัผสัและการพฒันาอยา่งเป็นเหตเุป็นผล โดยเฉพาะอยา่งยิง่ปรชัญาของเพลโตและอรสิโตเติล (Plato and Aristotle) และอุดมคตินิยมแบบเยอรมนัท่ีนำาเสนอโดย เกอเธ ่ชลิเลอร ์ฟชิเต เฮเกล และเชลลิง (Goethe, Schiller, Fichte, Hegel and Schelling) (13, 14) แนวคิดพื้นฐานในการทำาความเขา้ใจมนุษย์ ความเข้าใจเก่ียวกับมนุษย์ในแนวมนุษยปรชัญาตัง้อยู่บนพลังการสรา้งรูปแบบทัง้สี่และหลักธรรมชาติสามส่วนของ มนุษย์ พลังการสรา้งรูปแบบทัง้สีข่องมนุษย์ นอกเหนือจากกลไกระดับโมเลกลุและชวีเคมใีนธรรมชาติแล้ว มนุษยปรชัญายงัอธบิายถึงพลังลำาดับขัน้สงูซึ่งประกอบ กันเปน็พลังการสรา้งรปูแบบหรอืองคาพยพทัง้สีข่องมนษุย ์(Wesensglieder in German) (13, 14) พลังการสรา้ง รปูแบบเหล่านีถ้กูค้นพบผา่นความเขา้ใจและการปฏิบติั ทัง้นี ้มกีารนำาแนวคิดนีไ้ปใชต้ามขอ้สงัเกตและขอ้เสนอแนะของ ชไตเนอร ์และได้รบัการพฒันาเพิม่เติมโดยผูอ่ื้นต่อมา (14, 15) การสังเกตพลังการสรา้งรูปแบบในมนุษย์ (ตารางท่ี 2) คำาศัพท์ท่ีใชเ้ป็นการใหค้ำาจำากัดความโดย ชไตเนอร ์และควร พจิารณาในบรบิททางประวติัศาสตร ์(สำาหรบัคำาอธบิายโดยละเอียด ดท่ีูบรรณานุกรม) 1. องคาพยพแหง่กายภาพ (Physical Organization) : รา่งกายของมนุษยซ์ึ่งประกอบด้วยสสารทางกายภาพและ การปฏิสมัพนัธท์างเคมกีายภาพ 2. องคาพยพแหง่ชวีติ (Etheric Organization) : ระบบพลังระดับสงูกวา่ท่ีก่อตัวเป็นรา่งกายและคงไวซ้ึ่งการรวม ตัวของสสารสูส่ิง่มชีวีติ เชน่ พชื สตัว ์และมนษุย ์องคาพยพแหง่ชวีติทำาหนา้ท่ีในการเจรญิเติบโตและการซอ่มแซม อีกทัง้เป็นศูนยก์ลางในการฟื้ นฟูสขุภาพ 3. องคาพยพแหง่จติ (Astral Organization) (พลังการสรา้งรูปแบบแหง่ดวงจติ) : ระบบพลังและองคาพยพท่ีสงู กวา่องคาพยพแหง่ชวีติซึง่ก่อใหเ้กิดสภาวะสำานกึ ความรูส้กึ สญัชาตญาณ ตลอดจนการเคล่ือนไหว การหายใจ และ การทำางานของรา่งกายในสตัวแ์ละมนุษย ์การทำางานเหล่านี้เกิดขึ้นเมื่อองคาพยพแหง่จติประทับลงบนองคาพยพ แหง่ชวีติและจากนัน้จงึเขา้ไปสูอ่งคาพยพแหง่กายภาพ 4. องคาพยพแหง่ตัวตน (“I”-organization): “I” ใหค้วามสามารถในการคิด สำานึกในตัวตน การใครค่รวญ การ หยัง่รู ้ เสรภีาพและการสรา้งสรรค์ศิลปะและวัฒนธรรม องคาพยพแหง่ตัวตนทำาหน้าท่ีเป็นระบบระดับสูงกว่าใน รา่งกายมนุษย ์โดยเฉพาะอยา่งยิง่ผ่านองคาพยพแหง่ความอบอุ่น (Warmth organization) การตัง้ตัวตรง ทางกายภาพและอารมณ์ และมคีวามเชื่อมโยงอยา่งใกล้ชดิกับระบบโลหติ การทำางานเหล่านี้เกิดขึ้นเมื่อองคาพยพ แหง่ตัวตนประทับตัวของมนัเองลงบนองคาพยพแหง่จติ แล้วจากนัน้จงึลงไปสูอ่งคาพยพแหง่ชวีติและองคาพยพ แหง่กายภาพ 3 ตารางท่ี 2 พลังท้ังสีข่องมนุษย์ แร่ พชื สตัว์ มนุษย์ องคาพยพ จติวญิญาณ องคาพยพแหง่ตัวตน ดวงจติ ดวงจติ องคาพยพแหง่จติ ชวีติ ชวีติ ชวีติ องคาพยพแหง่ชวีติ สสาร สสาร สสาร สสาร องคาพยพแหง่กายภาพ ดัดแปลงจากการอ้างอิง (14) หลักธรรมชาติสามสว่นของมนุษย์ ปฏิสัมพันธข์องพลังการสรา้งรูปแบบทัง้สี่นำาไปสู่การทำางานแบบทวขิัว้ตรงข้ามในรา่งกายมนุษยร์ะหวา่งกระบวนการ แคแทบอลิก (catabolic process) ท่ีจำาเปน็สำาหรบัการกำาเนดิขึ้นของสภาวะสำานกึและกระบวนการทางแอแนบอลิก (anabolic process) และการฟื้ นฟู การทำางานแบบทวิขัว้ตรงข้ามถูกทำาให้สมดุลผ่านกระบวนการด้านจังหวะ (Rhythmic Processes) (17, 18) (ตารางท่ี 3) 1. ระบบประสาทรบัสมัผสั : พลวตัท่ีมอียูใ่นระบบประสาทและประสาทสมัผสั และยงัพบไดใ้นทกุกระบวนการท่ีเก่ียวขอ้ง กับรูปแบบ โครงสรา้ง กระบวนการแคแทบอลิก สภาวะสำานึก และการคิด 2. ระบบเมแทบอลิซมึและรยางค์: พลวัตท่ีมีอยู่ในระบบย่อยอาหารและรยางค์แขนขาท่ีเก่ียวกับกระบวนการของ การเคล่ือนไหว เมแทบอลิซมึ การฟื้ นฟู กิจกรรมแอแนบอลิก (Anabolic Activity) การสืบพันธุ ์ และความ ประสงค์(เจตจำานง) 3. ระบบจงัหวะ (Rhythmic System): พลวตัท่ีมอียูใ่นระบบไหลเวยีนโลหติและระบบทางเดินหายใจและกระบวนการ ด้านจงัหวะทัง้หมดของชวีติมนษุยแ์ละความรูส้กึ กระบวนการดา้นจงัหวะ เชน่ การนอนหลับและการเดนิ การหายใจ และจงัหวะของหวัใจและหลอดเลือดและอ่ืน ๆ ท่ีอนุญาตเป็นสื่อกลางระหวา่งทวขิัว้ตรงขา้มของสองระบบ ระบบ จงัหวะเป็นสื่อกลางระหวา่งกระบวนการแคแทบอลิกและแอแนบอลิก ตารางท่ี 3 ธรรมชาติสามสว่นของมนุษย์ ระบบประสาทรบัสมัผัส ระบบเมแทบอลิซมึและรยางค์ ระบบจงัหวะ กิจกรรมภายใน การคิด ความประสงค์(เจตจำานง) ความรูส้กึ ระดับสภาวะสำานึก มสีภาวะสำานึก ภาวะใต้สำานึก ภาวะเหมอืนฝัน กระบวนการอินทรยี์ แคแทบอลิก โครงสรา้ง ทำาใหเ้ยน็ลง แอแนบอลิก ละลายโครงสรา้ง ทำาใหอ้บอุ่นขึ้น สมดลุของกระบวนการแคแทบอลิก- แอแนบอลิก การเป็นสื่อกลาง การหายใจและการไหลเวยีนโลหติ ดัดแปลงจากการอ้างอิง (17) สขุภาพและเจบ็ปว่ยตลอดชว่งชวีติ สขุภาพเกิดขึ้นจากดลุยภาพของพลังการสรา้งรูปแบบทัง้สีแ่ละหลักธรรมชาติสามสว่นของความเป็นมนุษย ์ความไม่ สมดุลและความผิดปกติของพลังการสรา้งรูปแบบทัง้สี่และหลักธรรมชาติสามส่วนของความเป็นมนุษย์นัน้จะนำาไปสู่ ความเจบ็ปว่ย ดลุยภาพของพลังการสรา้งรปูแบบทัง้สีท่ำางานกับการเปล่ียนแปลงลักษณะตลอดชว่งชวีติ จติวญิญาณ ของมนุษยอั์นเป็นนิรนัดร ์(“I”) ใหมุ้มมองต่อการพฒันาตัง้แต่ก่อนเกิดต่อเนื่องไปถึงชว่งภายหลังความตาย การปฏิบติัการทางการแพทยม์นุษยปรชัญา แนวปฏิบัติทางการแพทย์มนุษยปรชัญาประกอบด้วยการประเมินต่อไปน้ี การประเมินและการวนิิจฉัยทางการแพทย์ แผนปัจจุบัน การกำาหนดความไม่สมดุลและความผิดปกติของพลังการสรา้งรูปแบบทัง้สี่และหลักธรรมชาติสามส่วน 4 ของความเป็นมนุษย ์ของแต่ละบุคคล และความเจบ็ปว่ยสะท้อนบรบิทของประสบการณผ์า่นชีวประวติัของแต่ละบุคคล อยา่งไร แผนการรกัษาเป็นแบบเฉพาะบุคคลหรอืเป็นไปตามพยาธสิภาพ เพื่อคืนสมดลุของพลังการสรา้งรูปแบบทัง้ สีแ่ละหลักธรรมชาติสามสว่นของความเป็นมนุษย ์เพื่อสนับสนุนกระบวนการสขุภาวะกำาเนิด (Salutogenesis) และ กระตุ้นพลังในการเยยีวยารกัษาตัวเองโดยธรรมชาติของแต่ละบุคคล มกีารกำาหนดกลยุทธก์ารรกัษาต่อเน่ืองหลายรปู แบบ ซึ่งรวมถึงการใชก้ารแพทยม์นษุยปรชัญารว่มกับการแพทยแ์ผนปัจจุบนัแบบตะวนัตกตามขอ้บง่ชีแ้ละวธิทีางการ แพทยพ์ื้นบา้น การแพทยแ์บบสนับสนุนและการแพทยบู์รณาการ และอ่ืนๆ (18) รวมถึงการฉีดวคัซนีโดยสมคัรใจเพื่อ ปอ้งกันความเจบ็ปว่ยท่ีคกุคามชวีติ (19) ความคิดท่ีวา่ประสบการณ์ของความเจบ็ปว่ยอาจเป็นจุดเปล่ียนสำาหรบัพฒันาการภายในและชวีประวติัเป็นสิง่สำาคัญใน การสนบัสนนุแต่ละปัจเจก ปัจเจกภาพของบุคคล ศักด์ิศรแีละพฒันาการภายในท่ีกำาหนดด้วยตนเอง และการสรา้งความ สมัพนัธใ์นการรกัษาท่ีน่าไวว้างใจ อันเป็นค่านิยมหลักของการแพทยม์นุษยปรชัญา แนวทางการรกัษาแบบมนุษยปรชัญา ประกอบด้วยการใหค้ำาปรกึษา การใชย้า การพยาบาล จิตบำาบัด ศิลปะบำาบัด ยูรธิมบีำาบดั และการบำาบดัผา่นรา่ยกาย มเีจา้หนา้ท่ีสาธารณสขุมากมายท่ีทำางานรว่มกับบุคคล ครอบครวั และผูด้แูล โดย แพทยจ์ะทำาหน้าท่ีประสานงานการรกัษา การทำางานรว่มกัน และการตัดสนิใจวา่การรกัษาด้วยการแพทยม์นุษยปรชัญา (หรอืการแพทยพ์ื้นบา้น การแพทยแ์บบสนับสนุนและการแพทยบู์รณาการ และอ่ืนๆ) แบบใดท่ีเหมาะสมมากท่ีสดุ โดย พจิารณาจากเง่ือนไขทางการแพทยแ์ละความพงึพอใจสว่นบุคคล อีกทัง้ แพทยต้์องมัน่ใจวา่การรกัษาด้วยการแพทย์ แผนปัจจุบนัและการแพทยม์นุษยปรชัญาเป็นไปตามท่ีระบุไว้ ผลิตภัณฑ์ทางการแพทยม์นุษยปรชัญาคือผลิตภัณฑ์ยาท่ีคิดค้น พฒันา และผลิตตามความรูด้้านมนุษยปรชัญาของ มนุษย ์ธรรมชาติ สสาร และกระบวนการทางเภสชักรรม วตัถดุิบตัง้ต้นอาจมาจากแรธ่าต ุพชื สารทางสตัววทิยา หรอื สารเคม ีผลิตภัณฑ์ของการแพทยม์นษุยปรชัญาผลิตจากแหล่งแร ่พชื สตัว ์หรอืสารเคม ีโดยใชว้ธิกีารผลิตแบบมนุษย ปรชัญาโดยเฉพาะและแบบ โฮมโีอพาธยี ์ตามท่ีระบุในตำารบัยาอยา่งเปน็ทางการ1 และในตำารบัเภสชักรรมแนวทางมนษุย ปรชัญา (Anthroposophic Pharmaceutical Codex) (20) อยา่งไรก็ดี ขอ้บงัคับท่ีปรบัใชกั้บผลิตภัณฑ์ของการ แพทยม์นุษยปรชัญาอาจแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศและประเภทของผลิตภัณฑ์ 1 ตำารบัยาสวติเซอรแ์ลนด์ ได้ระบุถึงการเตรยีมยาและกระบวนการผลิตยาทางมนษุยปรชัญา ตำารบัยายุโรปและตำารบัยาโฮมโีอพาธยี์ เยอรมนัอธบิายสสารและกระบวนการผลิตยาท่ีใชใ้นการเตรยีมยาแบบมนษุยปรชัญา ตำารบัยาทางมนษุยปรชัญาอธบิายสสารและ กระบวนการผลิตยาท่ีใชใ้นการแพทยม์นุษยปรชัญาแบบดัง้เดิมและได้รบัการยอมรบัจากบรษัิทยาแหง่ออสเตรเลียและบราซลิ 5 2 หลักสูตรอบรมการแพทย์ มนุษยปรัชญา 2.1 ภาพรวมหลักสตูรอบรมการแพทยม์นุษยปรชัญา หลักสตูรอบรมการแพทยม์นุษยปรชัญามคีวามเฉพาะเจาะจงในแต่ละสาขาวชิา (เชน่ แพทย ์พยาบาล เภสชักร เป็นต้น) โดยมขีอ้กำาหนดการเขา้ 3 หมวดหมู ่ได้แก่ (ตารางท่ี 4) หมวดหมูท่ี่ 1 – กลุม่สำาหรบัผูท่ี้ไมเ่คยศึกษาทางด้านการดแูลสขุภาพก่อนการอบรม : ผูท่ี้ไมเ่คยอบรมเก่ียวกับการดแูล สขุภาพต้องเขา้รบัการศึกษาเก่ียวกับการดแูลสขุภาพแบบแพทยแ์ผนปัจจุบนัก่อนจะเขา้รบัการอบรมการแพทยม์นษุย ปรชัญา หรอืต้องเขา้รบัการศึกษาแบบบูรณาการของการแพทยแ์ผนปัจจุบนัและการแพทยม์นษุยปรชัญา หลักสตูรอบรมน้ี ไมไ่ดร้วมถึง ยูรธิมบีำาบดัหรอืศิลปะบำาบดัแนวมนษุยปรชัญา (Anthroposophic arts therapy) เปน็หลักสตูรแยกเฉพาะ หมวดหมูท่ี่ 2 – กลุ่มผู้ท่ีเคยได้รบัการศึกษาด้านการดแูลสขุภาพแบบการแพทยแ์ผนปัจจุบนั : ผู้ท่ีเคยอบรมด้านการ ดแูลสขุภาพสามารถเริม่การอบรมด้านการแพทยมนุษยปรชัญาตามสาขานัน้ๆ หมวดหมูท่ี่ 3 – กลุ่มผู้เคยได้รบัการศึกษาความรูด้้านการแพทยพ์ื้นบา้น, การแพทยแ์บบสนับสนุนและการแพทยบู์ร ณาการ: โดยขึ้นอยูกั่บวชิาชพีของระบบการแพทยพ์ื้นบา้น, การแพทยแ์บบสนับสนุนและการแพทยบู์รณาการ และการ ศึกษาเพิม่เติม ผูส้มคัรอาจเขา้รว่มหลักสตูรการอบรมการแพทยม์นุษยปรชัญาหรอือาจได้รบัการอ้างอิงหน่วยกิตจาก พื้นฐานท่ีเคยศึกษามาก่อน ตารางท่ี 4 ขอ้กำาหนดการเขา้ศึกษาอบรมในสาขาต่างๆ ของแพทยม์นุษยปรชัญา สาขา หมวดหมูเ่ง่ือนไข หมวดหมูท่ี่ 1 – กลุ่มสำาหรบั ผูท่ี้ไมเ่คยศึกษาทางด้านการ ดแูลสขุภาพก่อนการอบรม หมวดหมูท่ี่ 2 – กลุม่ผูท่ี้เคยไดร้บั การศึกษาดา้นการดแูลสขุภาพ แบบการแพทยแ์ผนปัจจุบนั หมวดหมูท่ี่ 3 – กลุ่มผูเ้คยได้รบัการศึกษาความรู ้ ด้านการแพทยพ์ื้นบา้น, การแพทยแ์บบสนับสนุน และการแพทยบู์รณาการ แพทย์ ผา่นการศึกษาแพทยศ์าสตร์ แผนปัจจุบนัเต็มรปูแบบและ ขึน้ทะเบยีนประกอบโรคศิลปะ แพทยท่ี์ขึ้นทะเบยีนการประกอบ โรคศิลปะ แพทยพ์ื้นบา้น, แพทยแ์บบสนับสนุนและแพทย์ บูรณาการท่ีขึ้นทะเบยีนการประกอบโรคศิลปะ พยาบาล ผา่นศึกษาการศึกษา พยาบาลศาสตรแ์ผนปัจจุบนั เต็มรูปแบบและขึ้นทะเบยีน ประกอบโรคศิลปะ พยาบาลวชิาชพีท่ีขึ้นทะเบยีนการ ประกอบโรคศิลปะ พยาบาลวชิาชพีทางการแพทยพ์ื้นบา้น, การ แพทยแ์บบสนับสนุน และการแพทยบู์รณาการ ท่ีขึ้นทะเบยีนการประกอบโรคศิลปะโดยศึกษา ระดับ อุดมศึกษาอยา่งน้อย 3 ปี ผดงุครรภ์ ผา่นศึกษาการศึกษา ผดงุครรภ์แผนปัจจุบนั เต็มรูปแบบและขึ้นทะเบยีน ประกอบโรคศิลปะ ผดงุครรภ์ขึ้นทะเบยีนการ ประกอบโรคศิลปะ ผดงุครรภ์ทางการแพทยพ์ื้นบา้น, การแพทยแ์บบ สนับสนุน และการแพทยบู์รณาการ ท่ีขึ้นทะเบยีน การประกอบโรคศิลปะโดยศึกษาระดับ อุดมศึกษา อยา่งน้อย 3 ปี เภสชักร ผา่นศึกษาการศึกษา เภสชัศาสตรแ์ผนปัจจุบนั เต็มรูปแบบและขึ้นทะเบยีน ประกอบโรคศิลปะ เภสชักรท่ีขึ้นทะเบยีนการ ประกอบโรคศิลปะหรอืดษุฎี บณัฑิตในสาขาเภสชัศาสตร์ เภสชักรทางการแพทยพ์ื้นบา้น, การแพทยแ์บบ สนับสนุน และการแพทยบู์รณาการท่ีขึ้นทะเบยีน การประกอบโรคศิลปะ หรอื ดษุฎีบณัฑิตในสาขา เภสชัศาสตรท์างการแพทยพ์ื้นบา้น, การแพทย์ แบบสนับสนุนและการแพทยบู์รณาการ โดย พจิารณาจากมาตรฐานการหลักสตูรในประเทศ ทันตแพทย์ ผา่นการศึกษาทันตกรรม แผนปัจจุบนัเต็มรปูแบบและ ขึน้ทะเบยีนประกอบโรคศิลปะ ทันตแพทยท่ี์ขึ้นทะเบยีนการ ประกอบโรคศิลปะ ไมร่ะบุ นัก จติบำาบดั ผา่นการศึกษาจติบำาบดัแผน ปัจจุบนัเต็มรูปแบบและขึ้น ทะเบยีนประกอบโรคศิลปะ นักจติบำาบดัหรอืท่ีปรกึษาท่ีลง ขึ้นทะเบยีนประกอบโรคศิลปะ อนุญาตใหท้ำาการรกัษาด้วย จติบำาบดั นักจติบำาบดัทางการแพทยพ์ื้นบา้น, การแพทย์ แบบสนับสนุน และการแพทยบู์รณาการท่ีขึ้น ทะเบยีนการประกอบโรคศิลปะอนุญาตใหท้ำาการ รกัษาด้วยจติบำาบดั นักยูรธิมี บำาบดั ผา่นการศึกษายูรธิมทัีว่ไป ทำาการศึกษาด้านยูรธิมทัีว่ไป ตามด้วยการศึกษา ยูรธิมบีำาบดั หน่วยกิตท่ีได้ รบัจากการศึกษา ทางการดแูลสขุภาพก่อนหน้านี้ มาใชอ้้างอิงได้ ทำาการศึกษาด้านยูรธิมทัีว่ไป ตามด้วยการศึกษา ยูรธิมบีำาบดั หน่วยกิตท่ีได้รบัจากการศึกษาการ แพทยพ์ื้นบา้น, การแพทยแ์บบสนับสนุน และการ แพทยบู์รณาการก่อนหน้านี้มาใชอ้้างอิงได้ 6 สาขา หมวดหมูเ่ง่ือนไข หมวดหมูท่ี่ 1 – กลุ่มสำาหรบั ผูท่ี้ไมเ่คยศึกษาทางด้านการ ดแูลสขุภาพก่อนการอบรม หมวดหมูท่ี่ 2 – กลุม่ผูท่ี้เคยไดร้บั การศึกษาดา้นการดแูลสขุภาพ แบบการแพทยแ์ผนปัจจุบนั หมวดหมูท่ี่ 3 – กลุ่มผูเ้คยได้รบัการศึกษาความรู ้ ด้านการแพทยพ์ื้นบา้น, การแพทยแ์บบสนับสนุน และการแพทยบู์รณาการ นักศิลปะ บำาบดัแนว มนุษย ปรชัญา การอบรมศิลปะบำาบดัแนว มนุษยปรชัญา ปรญิญาด้านศิลปะบำาบดัแผน ปัจจุบนั หรอื ผูป้ฏิบติั งาน สาธารณสขุอ่ืนใด สามารถนำา หน่วยกิตมาอ้างอิงได้ ผูป้ฏิบติังานสาธารณสขุอ่ืนใดทางการ แพทยพ์ื้น บา้น, การแพทยแ์บบสนับสนุน และการแพทย์ บูรณาการสามารถนำาหน่วยกิตมาอ้างอิงได้ นักบำาบดั ผา่นทาง รา่งกาย แนวมนุษย ปรชัญา ผูผ้า่นการศึกษาการบำาบดั ผา่นทางรา่งกายและขึ้น ทะเบยีนประกอบโรคศิลปะ เพื่อตรวจรา่งกายและรกัษา บุคคล ผูป้ฏิบติังานด้านสขุภาพท่ีขึ้น ทะเบยีนประกอบโรคศิลปะเพื่อ ตรวจรา่งกายและรกัษาบุคคล ผูป้ฏิบติังานสาธารณสขุอ่ืนใดทางการ แพทยพ์ื้น บา้น, การแพทยแ์บบสนับสนุน และการแพทย์ บูรณาการท่ีขึ้นทะเบยีนประกอบโรคศิลปะเพื่อ ตรวจรา่งกายและรกัษาบุคคล ดสูว่นการฝึกอบรมท่ีเก่ียวขอ้งสำาหรบัขอ้กำาหนดในการเขา้อบรมโดยละเอียดเพิม่เติม หลักสตูรการอบรมการแพทยม์นุษยปรชัญาประกอบด้วยองค์ประกอบดังนี้ ‚ ความรูด้า้นการแพทยทั์ว่ไป ประกอบดว้ยวทิยาศาสตรพ์ื้นฐานและทฤษฎี เฉพาะสำาหรบัหลักสตูรยูรธิมบีำาบดั หรอื ศิลปะบำาบดัแนวมนุษยปรชัญา ‚ ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของมนุษยแ์ละธรรมชาติและความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของสขุภาพและความ เจบ็ปว่ย ‚ ความสามารถเฉพาะสาขาของการแพทยม์นุษยปรชัญา แนวคิดและแนวปฏิบติัเฉพาะสำาหรบัแต่ละสาขาและศึกษา เรยีนรูจ้ากผูใ้หค้ำาปรกึษาและงานโครงการ และ ‚ ความเป็นมอือาชพี การทำางานรว่มกัน สทิธผิูป้ว่ย และวธิกีารวจิยั นอกเหนือจากสว่นท่ี 2 อธบิายผลการเรยีนรูท่ี้จำาเป็นสำาหรบัแต่ละองค์ประกอบของแต่ละสาขาของการแพทยม์นุษยปรชัญา ในภาคผนวก 1 ระบุถึงจำานวนชัว่โมงการอบรมของหลักสตูรสำาหรบัแต่ละสาขาท่ีแตกต่างกันในการแพทยม์นุษยปรชัญา 2.2 การอบรมเฉพาะทางด้านการแพทยม์นุษยปรชัญาสำาหรบัแพทย์ 2.2.1 คำาจำากัดความ การแพทยม์นุษยปรชัญามพีื้นฐานอ้างอิงมาจากหลักการทางวทิยาศาสตรก์ารแพทยแ์ละวทิยาศาสตรธ์รรมชาติท่ีต่อ ยอดโดยความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของมนุษยแ์ละธรรมชาติ แพทยท่ี์ผา่นการอบรมเฉพาะทางด้านการแพทยม์นษุย ปรชัญาคือแพทยท่ี์ขึ้นทะเบยีนผูซ้ึ่งได้รบัการฝึกฝนใหบู้รณาการหลักการทางมนุษยปรชัญาเขา้กับการสง่เสรมิสขุภาพ การป้องกัน การวนิิจฉัย การบำาบดั และการฟื้ นฟู เป้าหมายหลักคือการดแูลและรกัษาสขุภาพตลอดชว่งชวีติด้วยการ กระตุ้นกิจกรรมและศักยภาพในการรกัษาตนเองของแต่ละบุคคล 2.2.2 ขอ้กำาหนดการเขา้ศึกษาอบรม หมวดหมูท่ี่ 1 – กลุ่มสำาหรบัผูท่ี้ไมเ่คยศึกษาทางด้านการดแูลสขุภาพก่อนการอบรม : การฝึกศึกษาอบรมในการได้รบั ใบอนุญาตประกอบโรคศิลปะท่ีเก่ียวขอ้ง หรอืการขึ้นทะเบยีนเป็นแพทยแ์ผนปัจจุบนั (ชวีการแพทย)์ นักศึกษาแพทยท่ี์ กำาลังศึกษาอยูส่ามารถเขา้อบรมระหวา่งเรยีนได้ หมวดหมูท่ี่ 2 – กลุ่มผูท่ี้เคยได้รบัการศึกษาด้านการดแูลสขุภาพแบบการแพทยแ์ผนปัจจุบนั : แพทยท่ี์ขึ้นทะเบยีนการ ประกอบโรคศิลปะ หมวดหมูท่ี่ 3 – กลุ่มผู้เคยได้รบัการศึกษาความรูด้้านการแพทยพ์ื้นบา้น, การแพทยแ์บบสนับสนุนและการแพทยบู์ร ณาการ : แพทยด์า้นการแพทยพ์ื้นบา้น, การแพทยแ์บบสนับสนนุและการแพทยบู์รณาการท่ีไดข้ึ้นทะเบยีนการประกอบ โรคศิลปะหรอืเทียบเท่า เชน่ แพทยแ์ผนจนี แพทยอ์อสติโอพาธ ีหรอืแพทยธ์รรมชาติบำาบดั จะได้รบัการพจิารณาใหเ้ขา้ รว่มการอบรมด้านการแพทยม์นุษยปรชัญาตามมาตรฐานการอบรมการแพทยพ์ื้นบา้น, การแพทยแ์บบสนับสนุนและ การแพทยบู์รณาการในประเทศ2 2 การอบรมขัน้ต่ำา 1,000 ชัว่โมงของวทิยาศาสตรช์วีการแพทย ์รวมถึง กายวภิาคศาสตร ์ สรรีวทิยา เวชศาสตร ์ขอ้วนิิจฉัยและ การบำาบดัการอบรมระดับ 7 ของ International Standard Classification of Education ปรญิญาโทหรอืเทียบเท่า 7 2.2.3 องค์ประกอบการอบรม ‚ ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของมนุษยแ์ละธรรมชาติ ‚ ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาด้านสขุภาพและความเจบ็ปว่ย ‚ การบำาบดัแบบมนุษยปรชัญา ‚ ความเป็นมอือาชพี การทำางานรว่มกัน การเคารพสทิธผิูป้ว่ย3 และการวจิยั 2.2.4 ผลการเรยีนรู้ 1. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของมนุษยแ์ละธรรมชาติ ‚ ตระหนักรูถึ้งแนวคิดพื้นฐานของความเขา้ใจด้านมนุษยแ์ละความเก่ียวขอ้งกับธรรมชาติ และรูว้ธิกีารนำาสิง่เหล่า นี้มาเชื่อมโยงกับแนวคิดของการแพทยแ์ผนปัจจุบนั ‚ การสังเกตธรรมชาติและสารท่ีเป็นต้นกำาเนิดของยารกัษาความเจ็บป่วยโดยใช้วิธีการสังเกตแบบเกอเธ่ (Goethean observation method) 2. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาด้านสขุภาพและความเจบ็ปว่ย ‚ กำาหนดการประเมินความแตกต่างของบุคคล โดยคำานึงถึง องคาพยพแห่งกายภาพ องคาพยพแห่งชีวิต องคาพยพแหง่จิต และองคาพยพแหง่ตัวตน และพัฒนาการทางชวีประวติัของแต่ละบุคคล และนำามาซึ่งการ วนิิจฉัยรายบุคคลแบบหลายมติิของขอ้มูลและความต้องการแบบรายบุคคล สำาหรบัการเขา้รว่มการรกัษาแบบ บูรณาการกับการวนิิจฉัยและแผนการรกัษาของแพทยแ์ผนปัจจุบนั ‚ คำานงึถึงมติิทางจติวญิญาณของแต่ละบุคคลในแผนการรกัษาและรว่มกันหารอืกับแต่ละบุคคลตามความเหมาะสม 3. การบำาบดัแนวมนุษยปรชัญา ‚ เขา้ใจขอ้บง่ชี ้ปรมิาณ วธิกีารรกัษา ผลขา้งเคียง ขอ้ควรระวงั และขอ้หา้มในการใชผ้ลิตภัณฑ์ แรธ่าต ุพชื และ จากสตัวใ์นการแพทยม์นุษยปรชัญา ‚ รกัษาความเจบ็ป่วยท่ีพบได้บอ่ยในเวชปฏิบติัทัว่ไปและเฉพาะทางด้วยวธิกีารการรกัษาและการบำาบดัแบบมนุษย ปรชัญา พรอ้มทัง้ใหก้ารรกัษาด้วยแพทยแ์ผนปัจจุบนัตามขอ้บง่ชี้ ‚ จดัทำาเอกสารการรกัษาทางการแพทยม์นุษยปรชัญา รวมถึงด้านจติใจ อารมณ์ และจติวญิญาณ 4. ความเป็นมอือาชพี การทำางานรว่มกัน สทิธผิูป้ว่ย และการวจิยั ‚ มุง่พฒันาเสน้ทางการแพทยจ์ติวญิญาณอยา่งเป็นอิสระ ‚ ฝึกฝนการตัดสินใจรว่มกันกับบุคคลและผู้ท่ีเก่ียวข้องตามแนวคิดมนุษย์ในฐานะสิ่งมีชวีิตท่ีอยู่ในเส้นทางการ พฒันาทางจติวญิญาณ ‚ สื่อสารและทำางานรว่มกับทีมบำาบดัด้านการแพทยม์นุษยปรชัญาและเจา้หน้าท่ีสาธารณสขุอยา่งเหมาะสม ‚ เขา้ใจพื้นฐานทางวทิยาศาสตรแ์ละวธิกีารวจิยัของการแพทยม์นุษยปรชัญา ค้นหาวรรณกรรมการแพทยม์นุษย ปรชัญาและบูรณาการผลการวจิยัเขา้กับปฏิบติัทางการแพทย์ ‚ มสีว่นรว่มในการแบง่ปันประสบการณ์ทางคลินิกและการติดตามความปลอดภัยด้านยาของผลิตภัณฑ์การแพทย์ มนุษยปรชัญา 3 สิทธผิู้ป่วย รวมถึง การเคารพศักดิ์ศรขีัน้พื้นฐานและความเสมอภาคของมนุษย์ทุกคน ตามท่ีบัญญัติไว้ในปฏิญญาสากลว่า ด้วยสิทธมินุษยชน ค.ศ.1948 ธรรมนูญองค์การอนามัยโลกซึ่งประกาศว่า “ความพึงพอใจในการบรรลุมาตรฐานสูงสุดทาง สุขภาพเป็นหนึ่งในสิทธพิื้นฐานของมนุษย์ทุกคน” และมากกวา่นัน้ได้มีการเอกสารระดับนานาชาติ เชน่ European Council Recommendation No.R (2005) 5 วา่ด้วยการมสีว่นรว่มของคนไขใ้นการตัดสนิใจต่อผลกระทบของการดแูลสขุภาพ 8 สำาหรบัตัวอยา่งหลักสตูร ดภูาคผนวก 1 2.2.5 เกณฑ์การสำาเรจ็หลักสตูร เกณฑ์ทัว่ไป: ‚ การสำาเรจ็หลักสตูรอบรม ประกอบดว้ยการจดัทำางานโครงการและรายงานกรณศึีกษา 3 ตัวอยา่งตามมาตรฐาน ท่ีน่าพงึพอใจ ‚ การสำาเรจ็การฝึกปฏิบติัตามมาตรฐานท่ีน่าพงึพอใจ ‚ ประสบการณ์ทางคลินิก 2 ปี ในโรงพยาบาลหรอืแผนกการบรกิารผูป้ว่ยนอกในชว่งเวลาท่ีได้รบัการรบัรองโดย วา่มปีระสบการณ์หรอืไมม่ปีระสบการณ์ทางการแพทยม์นุษยปรชัญา (เพื่อใหแ้น่ใจวา่มปีระสบการณ์ทางคลินิก เพยีงพอเมื่อเขา้สูก่ารปฏิบติัทางการแพทยม์นุษยปรชัญาด้วยตนเอง) ‚ ผา่นการทดสอบหรอืการประเมนิท่ีเทียบเท่า การทดสอบครอบคลมุเรื่องต่อไปนี้ ‚ การประเมนิงานโครงการ ‚ การประเมนิความสำาเรจ็ของผลการเรยีนรูทั้ง้หมด ‚ การนำาเสนอรายงานกรณีศึกษา 2 ตัวอยา่ง 2.3 การฝกึอบรมสำาหรบัผู้ปฏิบติังานด้านแพทยม์นุษยปรชัญาอ่ืน ๆ 2.3.1 การฝกึอบรมด้านการพยาบาลมนุษยปรชัญาสำาหรบัพยาบาล คำาจำากัดความ การพยาบาลมนุษยปรชัญามพีื้นฐานมาจากวธิกีารและทักษะทางการพยาบาลแผนปัจจุบนั โดยต่อยอดจากความรูด้้าน มนษุยปรชัญาของมนษุย ์ความแตกต่างด้านมนษุยปรชัญาระหวา่ง กายแหง่กายภาพ พลังชวีติ ดวงจติ และจติวญิญาณ และความเขา้ใจดา้นพฒันาการทางชวีประวติั สำาหรบัการดแูล (เชน่ วยัเดก็ ความเจบ็ปว่ย ความพกิาร สงูวยั) ในมุมมอง ด้านทักษะ กระบวนการ และทัศนคติทางการพยาบาล ขอ้กำาหนดการเขา้ศึกษาอบรม หมวดหมูท่ี่ 1 – กลุ่มสำาหรบัผูท่ี้ไมเ่คยศึกษาทางด้านการดแูลสขุภาพก่อนการอบรม: กำาลังทำาการศึกษาดา้นการพยาบาล แผนปัจจุบนั โดยนักศึกษาพยาบาลสามารถเริม่ต้นเรยีนหลักสตูรอบรมการพยาบาลมนุษยปรชัญาระหวา่งเรยีนได้ หมวดหมูท่ี่ 2 – กลุ่มผูท่ี้เคยได้รบัการศึกษาด้านการดแูลสขุภาพแบบการแพทยแ์ผนปัจจุบนั: พยาบาลวชิาชพีท่ีมกีาร ศึกษาระดับอุดมศึกษาอยา่งน้อย 3 ป4ี หมวดหมูท่ี่ 3 – กลุ่มผู้เคยได้รบัการศึกษาความรูด้้านการแพทยพ์ื้นบา้น, การแพทยแ์บบสนับสนุนและการแพทยบู์ร ณาการ : พยาบาลวชิาชพีดา้นการแพทยพ์ื้นบา้น, การแพทยแ์บบสนบัสนนุและการแพทยก์ารแพทยบู์รณาการ ท่ีมกีาร ศึกษาระดับอุดมศึกษาขัน้ต่ำาอยา่งน้อย 3 ป4ี องค์ประกอบการอบรม 1. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของมนุษยแ์ละธรรมชาติ 2. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาด้านสขุภาพและความเจบ็ปว่ยท่ีเก่ียวขอ้งกับการพยาบาล 3. แนวคิดของการพยาบาลมนุษยปรชัญา 4. การประยุกต์ในเชงิปฏิบติัของการพยาบาลมนุษยปรชัญา 5. ความเป็นมอือาชพี การทำางานรว่มกัน สทิธผิูป้ว่ย และการวจิยั 4 International Standard Classification of Education level 5 หรอืสงูกวา่ 9 ผลการเรยีนรู ้ 1. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของมนุษยแ์ละธรรมชาติ ‚ ตระหนักรูแ้นวคิดหลักของความเขา้ใจทางมนุษยปรชัญาของมนุษยท่ี์เก่ียวขอ้งกับธรรมชาติ 2. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาด้านสขุภาพและความเจบ็ปว่ยท่ีเก่ียวขอ้งกับการพยาบาล ‚ เขา้ใจความเจบ็ปว่ยและปัญหาทางการพยาบาลโดยทัว่ไปของการแพทยม์นุษยปรชัญาเฉพาะทาง 3. แนวคิดของการพยาบาลมนุษยปรชัญา ‚ ทำาการวนิิจฉัยพลังการสรา้งรูปแบบทัง้สีช่นิดของมนุษย ์พรอ้มทัง้ใหเ้หตผุล และสะท้อนใหเ้หน็ถึงขัน้ตอนการ ดแูลท่ีจำาเป็นตามกระบวนการด้านการพยาบาล ‚ วเิคราะหก์ระบวนการดำารงชวีติ กระบวนการเรยีนรู ้และชวีประวติัท่ีเป็นจงัหวะ พรอ้มทัง้นำามาปรบัใช ้และสะท้อน ใหเ้หน็ถึงขัน้ตอนการดแูลท่ีจำาเป็น ‚ ทำาการดำาเนินการ การปรบัใช ้และประเมนิผลอยา่งถกูต้อง ขัน้ตอนทางการพยาบาลอยา่งถกูต้องตามกระบวน การด้านการพยาบาล ‚ สามารถบง่ชีจ้ากมุมมองด้านมนุษยปรชัญา เพื่อใชส้ารสมุนไพรสำาหรบัประคบภายนอก และจดัเตรยีมการประคบ ภายนอกท่ีปลอดภัยและเหมาะสมสำาหรบัแต่ละบุคคล 4. การประยุกต์ปฏิบติัการด้านการพยาบาลมนุษยปรชัญา ‚ จดัทำาแผนการพยาบาลตามแนวคิดดา้นมนษุยปรชัญาท่ีเหมาะสมกับสถานการณ์เฉพาะของผูร้บัการรกัษา พรอ้ม ทัง้ดำาเนินการ ปรบัใช ้และสะท้อนถึงผลลัพธข์องการดแูล ‚ ดำาเนินการและประเมนิการนวดบำาบดัด้วยน้ำามนัอยา่งเป็นจงัหวะทัง้แบบเฉพาะจุดและทัง้ตัว ‚ สามารถบง่ชีใ้หเ้หน็การใชร้กัษาจากภายนอกท่ีมกัใชใ้นทางการพยาบาล (ประคบยา พอกยา การแชน่้ำา) รวมถึงการ ดำาเนนิการและการประเมนิผล โดยปฏิบติัตามขอ้ควรระวงัและความเป็นไปไดท่ี้จะมขีอ้บง่หา้ม เพื่อความปลอดภัย ‚ ระบุและดำาเนินการตามขัน้ตอนหลักด้านการพยาบาลในสถานการณ์วกิฤตสว่นบุคคล 5. ความเป็นมอือาชพี การทำางานรว่มกัน สทิธผิูป้ว่ย และการวจิยั ‚ เฝ้าดพูัฒนาการสว่นบุคคล ปลกูฝังการทำางานเป็นทีม และตระหนักรูใ้นหน้าท่ีความรบัผิดชอบของตนเองเพื่อ การพฒันาทางการพยาบาลมนุษยปรชัญา ‚ สะท้อนความคิดเชงิปรชัญาในทางการแพทยแ์ละประเด็นปัญหาในชวีติ ‚ บูรณาการผลการวิจัยด้านมนุษยปรชัญาในงานด้านการพยาบาล และชีใ้หเ้หน็วิธกีารสำาหรบัการวิจัยด้านการ พยาบาลมนุษยปรชัญา สำาหรบัตัวอยา่งหลักสตูร ดภูาคผนวก 1 เกณฑ์การสำาเร็จหลักสูตร เกณฑ์ทัว่ไป ‚ มปีระสบการณ์ดา้นการพยาบาลภาคปฏิบติั 2 ป ีในชว่งเวลาท่ีไดร้บัการรบัรอง (จะมหีรอืไมม่ปีระสบการดา้นแพทย์ มนุษยปรชัญาก็ได้) ‚ สำาเรจ็หลักสตูรการอบรม ‚ สำาเรจ็งานโครงการ รายงานกรณีศึกษา 3 ตัวอยา่ง ในการนวดบำาบดัอยา่งเป็นจงัหวะโดยการชโลมน้ำามนัและ การประคบจากภายนอก ‚ สำาเรจ็การฝึกปฏิบติัอยา่งน่าพงึพอใจ ‚ ผา่นการสอบหรอืการประเมนิท่ีเทียบเท่า 10 การทดสอบประกอบด้วยเรื่องต่อไปนี้ ‚ การนำาเสนอรายงานกรณีศึกษา และ ‚ การประเมนิงานโครงการ และ ‚ การประเมินความสำาเรจ็ของผลการเรยีนรู ้ประกอบด้วยการสาธติการประคบภายนอกและการนวดบำาบัดด้วย น้ำามนัอยา่งเป็นจงัหวะแบบทัง้ตัว 2.3.2 การฝกึอบรมด้านการพยาบาลผดงุครรภ์มนุษยปรชัญาสำาหรบัพยาบาลผดงุครรภ์ คำาจำากัดความ การผดงุครรภ์มนุษยป์รชัญามพีื้นฐานมาจากการผดงุครรภ์แผนปัจจุบนัท่ีต่อยอดด้วยความรูด้้านมนุษยปรชัญาของ การเป็นมนุษย ์ความแตกต่างทางมนุษยปรชัญาระหวา่งกายภาพ พลังชวีติ ดวงจติ และจติวญิญาณ และมุมมองด้าน อัตชวีประวติั สขุภาพ และการพฒันาทางสงัคมของแม ่เด็ก และครอบครวันำาไปสูมุ่มมองใหมด่้านทักษะ กระบวนการ และทัศนคติในการผดงุครรภ์ ขอ้กำาหนดการเขา้ศึกษาอบรม หมวดหมูท่ี่ 1 – กลุ่มสำาหรบัผูท่ี้ไมเ่คยศึกษาทางด้านการดแูลสขุภาพก่อนการอบรม: กำาลังทำาการศึกษาการผดงุครรภ์ แผนปัจจุบนัหรอืพยาบาลผดงุครรภ์ นักศึกษาด้านผดงุครรภ์สามารถเริม่ต้นเรยีนหลักสตูรอบรมด้านการผดงุครรภ์ มนุษยปรชัญาระหวา่งเรยีนได้ หมวดหมูท่ี่ 2 – กลุ่มผู้ท่ีเคยได้รบัการศึกษาด้านการดแูลสขุภาพแบบการแพทยแ์ผนปัจจุบนั: ผู้ปฏิบติัการผดงุครรภ์ หรอืพยาบาลผดงุครรภ์ท่ีมกีารศึกษาระดับอุดมศึกษาอยา่งน้อย 3 ปี (23) หมวดหมูท่ี่ 3 – กลุ่มผู้เคยได้รบัการศึกษาความรูด้้านการแพทยพ์ื้นบา้น, การแพทยแ์บบสนับสนุนและการแพทยบู์ร ณาการ: ผู้ปฏิบัติการผดงุครรภ์ ด้านการแพทยพ์ื้นบ้าน, การแพทยแ์บบสนับสนุนและการแพทยบู์รณาการ ท่ีมกีาร ศึกษาระดับอุดมศึกษาอยา่งน้อย 3 ปี (23) องค์ประกอบการอบรม 1. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของมนุษยแ์ละธรรมชาติ 2. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาเก่ียวกับสขุภาพและความเจบ็ปว่ยของการตัง้ครรภ์ การคลอด และชว่งหลังคลอด 3. แนวคิดเก่ียวกับการผดงุครรภ์มนุษยปรชัญา 4. การประยุกต์ปฏิบติัการด้านการผดงุครรภ์มนุษยปรชัญา 5. ความเป็นมอือาชพี การทำางานรว่มกัน สทิธผิูป้ว่ย และการวจิยั ผลการเรยีนรู ้ 1. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของมนุษยแ์ละธรรมชาติ ‚ ตระหนักรูถึ้งแนวคิดหลักของความเขา้ใจด้านมนุษยป์รชัญาของมนุษยท่ี์เก่ียวขอ้งกับธรรมชาติ 2. ความเขา้ใจในหลักมนุษยปรชัญาด้านสขุภาพและความเจบ็ปว่ยของการตัง้ครรภ์ การคลอด และชว่งหลังคลอด ‚ เขา้ใจกระบวนการของการผดงุครรภ์ การคลอด และชว่งหลังคลอด ภายใต้เง่ือนไขสขุภาพและในผูห้ญิงท่ีมคีวาม เจบ็ปว่ยท่ีมกัพบบอ่ยท่ีสดุในแง่ของมนุษยปรชัญา 3. แนวคิดเก่ียวกับการผดงุครรภ์มนุษยปรชัญา ‚ ประเมินผู้หญิงและเด็กแต่ละคนตาม กายแหง่กายภาพ กายแหง่ชวีติ กายแหง่จิต และองคาพยพแหง่ตัวตน พรอ้มทัง้วนิิจฉัยความสมดลุและความไมส่มดลุของพลังการสรา้งรูปแบบทัง้สีช่นิด ‚ กำาหนดความต้องการด้านการรกัษาและการดแูลรายบุคคล ‚ พฒันา ดำาเนินการ และประเมนิแผนการรกัษาและดแูลโดยคำานึงถึงลักษณะทางกายภาพ จติใจ และอารมณ์ของ ผูห้ญิงและเด็ก โดยใชค้วามรูร้ว่มสมยัด้านการแพทยม์นุษยปรชัญา ‚ พิจารณาความประสงค์และจุดมุ่งหมายของผู้หญิงและเด็ก และการตัดสินใจในการรกัษาและเสรมิสรา้งความ สามารถในการรกัษาตนเอง 4. การประยุกต์ปฏิบติัการด้านการผดงุครรภ์มนุษยปรชัญาประยุกต์ 11 ‚ ระบุและกำาหนดผลิตภัณฑ์ทางการแพทยม์นษุยปรชัญาท่ีเหมาะสมในบรบิทของการผดงุครรภ์ตามท่ีไดร้บัอนญุาต ภายใต้สทิธกิารสัง่ใชย้าแหง่ชาติ และตระหนักรูถึ้งการใชท่ี้เหมาะสม ผลขา้งเคียง และขอ้หา้ม ‚ ดำาเนินการและประเมนิการนวดบำาบดัด้วยน้ำามนัอยา่งเป็นจงัหวะแบบเฉพาะจุด ‚ สามารถบง่ชีใ้หเ้หน็การใชร้กัษาจากภายนอกท่ีมกัใชใ้นการผดงุครรภ์ (ประคบยา พอกยา การแชน่้ำา) พรอ้มทัง้ ดำาเนินการและประเมนิอยา่งเหมาะสม โดยปฏิบติัตามขอ้ควรระวงัและความเป็นไปได้ท่ีจะมขีอ้บง่หา้ม เพื่อความ ปลอดภัย ‚ ปรบัเปล่ียนขัน้ตอนการผดงุครรภ์ตามสถานการณ์ทางสขุภาพและชวีประวติั รวมถึงสงัคมและวฒันธรรม และ อธบิายมุมมองเหล่านี้ได้ ‚ ใหค้ำาปรกึษาและดแูลผูห้ญิงและเด็กเป็นรายบุคคลด้านปัญหาด้านสติูกรรม ‚ บูรณาการผลการวจิยัเขา้กับงานด้านการผดงุครรภ์ 5. ความเป็นมอือาชพี การทำางานรว่มกัน สทิธผิูป้ว่ย และการวจิยั ‚ เฝ้าดพูฒันาการสว่นบุคคล ปลกูฝังการทำางานเป็นทีม และตระหนักรูใ้นหน้าท่ีความรบัผิดชอบของตนเองเพื่อ การพฒันาด้านการผดงุครรภ์มนุษยปรชัญา ‚ สะท้อนความคิดเชงิปรชัญาในทางการผดงุครรภ์ การแพทย ์และปัญหาชวีติ สำาหรบัตัวอยา่งหลักสตูร ดภูาคผนวก 1 เกณฑ์การสำาเร็จหลักสูตร เกณฑ์ทัว่ไป ‚ มปีระสบการณด์า้นการผดงุครรภ์ 2 ปี ในชว่งเวลาท่ีได้รบัการรบัรอง (มหีรอืไมม่ปีระสบการด้านการแพทยม์นุษย ปรชัญาก็ได้) ‚ สำาเรจ็หลักสตูรการอบรม ‚ สำาเรจ็งานโครงการ รายงานกรณีศึกษา 2 ตัวอยา่ง การนวดบำาบัดด้วยน้ำามนัอยา่งเป็นจงัหวะและการประคบ ภายนอก ‚ สำาเรจ็ฝึกปฏิบติัอยา่งน่าพงึพอใจ ‚ ผา่นการสอบหรอืการประเมนิท่ีเทียบเท่า การทดสอบประกอบด้วยเรื่องต่อไปนี้ ‚ การนำาเสนอรายงานกรณีศึกษา 1 ตัวอยา่ง และ ‚ การประเมนิความสำาเรจ็ของผลการเรยีนรู ้ 2.3.3 เภสชักรท่ีผ่านการอบรมเฉพาะทางด้านเภสชัมนุษยปรชัญา คำาจำากัดความ เภสชักรท่ีผ่านการอบรมเฉพาะทางด้านเภสชัมนุษยปรชัญา คือ หรอืบุคคลท่ีมคีณุสมบติัครบถ้วนในการเป็นเภสชักร หรอืผูท่ี้ศึกษาจบเภสชับณัฑิต และมพีรอ้มทัง้ความรู ้ประสบการณแ์ละทักษะเฉพาะทางด้านเภสชัมนุษยปรชัญาและความ สามารถในการใหค้ำาปรกึษาเก่ียวกับผลิตภัณฑ์ทางการแพทยม์นุษยปรชัญา ขอ้กำาหนดการเขา้ศึกษาอบรม หมวดหมู่ท่ี 1 – กลุ่มสำาหรบัผู้ท่ีไม่เคยศึกษาทางด้านการดูแลสุขภาพก่อนการอบรม: กำาลังทำาการศึกษาด้านการ เภสชักรรมแผนปัจจุบนั ท่ีเมื่อสำาเรจ็แล้วมกีารขึ้นทะเบยีนท่ีถกูต้องตามกฎหมาย หมวดหมูท่ี่ 2 – กลุ่มผูท่ี้เคยไดร้บัการศึกษาดา้นการดแูลสขุภาพแบบการแพทยแ์ผนปัจจุบนั: เภสชักรท่ีขึ้นทะเบยีนหรอื บุคคลท่ีสำาเรจ็การศึกษาระดับดษุฎีบณัฑิตทางเภสชัศาสตร ์ หมวดหมูท่ี่ 3 – กลุ่มผู้เคยได้รบัการศึกษาความรูด้้านการแพทยพ์ื้นบา้น, การแพทยแ์บบสนับสนุนและการแพทยบู์ร ณาการ: เภสชักรด้านการแพทยพ์ื้นบา้น, การแพทยแ์บบสนบัสนนุและการแพทยบู์รณาการ จะไดร้บัการพจิารณาสำาหรบั การอบรมด้านเภสชัมนุษยปรชัญาตามมาตรฐานการฝึกอบรมของแต่ละประเทศ5 5 International Standard Classification of Education level 7 ปรญิญาโทหรอืเทียบเท่า (23) 12 องค์ประกอบการอบรม 1. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของมนุษยแ์ละธรรมชาติ 2. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของสขุภาพและความเจบ็ปว่ย 3. ผลการเรยีนรูเ้ฉพาะทางด้านเภสชัมนุษยปรชัญา 4. ความเป็นมอือาชพี การทำางาน ขอ้บงัคับด้านเภสชักรรม การวจิยั ผลการเรยีนรู ้ 1. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของมนุษยแ์ละธรรมชาติ ‚ เขา้ใจมนุษยใ์นฐานะสมดลุแบบพลวตัของระบบการทำางานตามท่ีกำาหนดไวใ้นการแพทยม์นุษยปรชัญา 2. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของสขุภาพและความเจบ็ปว่ย ‚ เขา้ใจแนวคิดของสขุภาพและความเจบ็ปว่ยในการแพทยม์นุษยปรชัญา ‚ ระบุและเขา้ถึงปัญหาของผูป้ว่ยแต่ละคนภายใต้แนวคิดด้านมนุษยปรชัญาของมนุษยแ์ละความเจบ็ปว่ย 3. ผลการเรยีนรูเ้ฉพาะทางด้านเภสชัมนุษยปรชัญา ‚ สามารถระบุกระบวนการด้วยวธิกีารสงัเกตของเกอเธ่ ‚ อธบิายแรธ่าต ุพชื และสตัววทิยาท่ีใชใ้นผลิตภัณฑ์ทางการแพทยม์นุษยปรชัญา รวมถึงขอ้บง่ชี ้ปรมิาณ รปูแบบ การบำาบดั ผลขา้งเคียง ขอ้ควรระวงั ขอ้หา้มใช ้และปฏิกิรยิาระหวา่งยา ‚ อธบิายเก่ียวกับสารและกระบวนการการผลิตของเภสชักรรมมนษุยปรชัญา รวมถึงหลักการท่ีเก่ียวขอ้ง และระบุ ใหเ้หน็ผลในการใชผ้ลิตภัณฑ์ทางการแพทยม์นุษยปรชัญา ‚ ประเมนิความเหมาะสมของการบำาบดัดว้ยผลิตภัณฑ์ยาทางการแพทยม์นุษยปรชัญาของแต่ละบุคคล และปัญหา ของการบำาบดัรกัษา รวมถึงทางเลือกในการใชย้าท่ีเหมาะสม ขนาดของยาและปฏิกิรยิาระหวา่งยาท่ีเป็นไปได้ และ ผลขา้งเคียง ‚ อธบิายและสื่อสารกับผู้ป่วยแต่ละบุคคลเก่ียวกับปัญหาด้านสุขภาพและการรกัษาด้วยยาทางการแพทย์มนุษย ปรชัญาและเพิม่เติมมาตรการท่ีน่าจะเป็นไปได้ในการดำาเนินวถีิชวีติได้อยา่งมปีระสทิธภิาพ ‚ เชื่อมโยงการค้นพบของความเขา้ใจทางการแพทยม์นุษยปรชัญาท่ีเก่ียวขอ้งกับสารต่าง ๆ เพื่อเลือกผลิตภัณฑ์ ทางการแพทยม์นุษยปรชัญาท่ีเหมาะสม ‚ จดัผลิตภัณฑ์ทางการแพทยม์นุษยปรชัญาสำาหรบัความผดิปกติเล็กน้อยและตามใบสัง่แพทย์ 4. ความเป็นมอือาชพี การทำางาน ขอ้บงัคับด้านเภสชักรรม การวจิยั ‚ สื่อสารและรว่มงานกับเจา้หน้าท่ีสาธารณสขุท่ีมคีวามเชีย่วชาญด้านการอบรมเก่ียวกับมนุษยปรชัญา ‚ เขา้รว่มการวจิยัเก่ียวกับผลิตภัณฑ์ทางการแพทยม์นุษยปรชัญาและเรื่องอ่ืน ๆ ท่ีเก่ียวขอ้งกับการแพทยม์นุษย ปรชัญา ‚ ติดตามการวจิยัและการพัฒนาด้านการแพทย์มนุษยปรชัญาและเภสัชกรรมเชงิมนุษยปรชัญา และบูรณาการ การค้นพบเขา้กับการปฏิบติังานประจำาวนั ‚ อธบิายความแตกต่างด้านมาตรฐานคณุภาพของตำารบัยาท่ีใชกั้บผลิตภัณฑ์ทางการแพทยม์นุษยปรชัญา ‚ ระบุกฎหมายท่ีเก่ียวขอ้งกับผลิตภัณฑ์ทางการแพทยม์นุษยปรชัญาในตลาด สำาหรบัตัวอยา่งหลักสตูร ดภูาคผนวก 1 เกณฑ์การสำาเร็จหลักสูตร เกณฑ์ทัว่ไป ‚ การสำาเรจ็หลักสตูรการอบรม ซึ่งประกอบด้วยงานโครงการ ‚ มปีระสบการณ์การทำางานอยา่งน้อย 1 ปี ในรา้นขายยา แผนกเภสชักรรมของโรงพยาบาล หรอืบรษัิทยา (ทัง้ท่ี เก่ียวขอ้งและไมเ่ก่ียวขอ้งกับการแพทยม์นุษยป์รชัญา) ‚ ผา่นการทดสอบหรอืการประเมนิท่ีเก่ียวขอ้ง 13 การทดสอบประกอบด้วยเรื่องต่อไปนี้ ‚ การประเมนิงานโครงการ และ ‚ การประเมนิความสำาเรจ็ของผลการเรยีนรู ้ 2.3.4 ทันตแพทยท่ี์ผ่านการอบรมเฉพาะทางด้านทันตกรรมมนุษยปรชัญา คำาจำากัดความ ทันตแพทยท่ี์ผา่นการอบรมดา้นทันตกรรมมนษุยปรชัญา คือ ทันตแพทยท่ี์มคีณุสมบติัสมบูรณท่ี์ผา่นการอบรมเพิม่พูน ทักษะทางคลินกิและการรกัษาของทันตแพทยแ์บบแผนปัจจุบนัด้วยความรูด้้านมนุษยปรชัญา ทันตแพทยท่ี์ผา่นการฝึก อบรมพเิศษในด้านการทันตกรรมมนษุยปรชัญาจะทำางานเก่ียวกับสขุภาพชอ่งปากในมุมมองเชงิบูรณาการ เพื่อป้องกัน และเยยีวยารกัษาความเจบ็ปว่ยในระบบชอ่งปากและใบหน้า และเพื่อบำารงุสขุภาวะโดยกระตุน้กิจกรรมในแต่ละบุคคลและ ศักยภาพในการเยยีวยาตนเอง ขอ้กำาหนดการเขา้ศึกษาอบรม หมวดหมูท่ี่ 1 – กลุ่มสำาหรบัผูท่ี้ไมเ่คยศึกษาทางด้านการดแูลสขุภาพก่อนการอบรม: กำาลังทำาการศึกษาด้านทันตกรรม ในแบบการแพทยแ์ผนปัจจุบนั ท่ีเมื่อสำาเรจ็แล้วมกีารออกใบอนุญาตหรอืการลงทะเบยีนท่ีเก่ียวขอ้ง นกัศึกษาทันตแพทย์ สามารถเขา้รบัการอบรมนี้ระหวา่งท่ีเรยีนได้ หมวดหมูท่ี่ 2 – กลุ่มผูท่ี้เคยได้รบัการศึกษาด้านการดแูลสขุภาพแบบการแพทยแ์ผนปัจจุบนั: ทันตแพทยท่ี์ขึ้นทะเบยีน หมวดหมูท่ี่ 3 – กลุ่มผู้เคยได้รบัการศึกษาความรูด้้านการแพทยพ์ื้นบา้น, การแพทยแ์บบสนับสนุนและการแพทยบู์ร ณาการ: ไมม่กีำาหนดไว้ องค์ประกอบการอบรม 1. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของมนุษยแ์ละธรรมชาติ 2. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของสขุภาพและความเจบ็ปว่ย 3. ผลการเรยีนรูเ้ฉพาะทางด้านทันตกรรมมนุษยปรชัญา 4. ความเป็นมอือาชพี การทำางานรว่มกัน สทิธผิูป้ว่ย การวจิยั ผลการเรยีนรู ้ 1. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของมนุษยแ์ละธรรมชาติ ‚ ตระหนักรูเ้ก่ียวกับแนวคิดหลักของความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของมนุษยแ์ละความสมัพนัธท่ี์มต่ีอธรรมชาติ ‚ พฒันาความเชื่อมโยงกับธรรมชาติและสสารท่ีเป็นต้นกำาเนิดของยาท่ีสำาคัญต่อมนุษย์ 2. ความเขา้ใจสขุภาพและความเจบ็ปว่ยทางด้านมนุษยปรชัญา ‚ ประเมินสุขภาพชอ่งปากและสุขภาพโดยรวมของคนไข้แต่ละคน และสัมพันธกั์บแนวคิดของการแพทย์มนุษย ปรชัญา ซึง่รวมถึงพลังการสรา้งรปูแบบทัง้สีช่นดิของมนษุย ์และหลักธรรมชาติสามสว่นของมนุษย ์กระบวนการ ชวีติเจด็ขัน้ตอน และสมัผสัทัง้สบิสองและพฒันาการทางชวีประวติั ‚ คำานงึถึงมติิทางจติวญิญาณของคนไขแ้ต่ละคนในการรกัษา และใหค้ำาปรกึษากับคนไขแ้ต่ละคนตามความเหมาะสม 3. ผลการเรยีนรูเ้ฉพาะทางด้านทันตกรรมมนุษยปรชัญา ‚ กำาหนดและควบคมุแผนการรกัษาความเจบ็ป่วยท่ีเก่ียวกับชอ่งปากโดยทัว่ไปและการปฏิบติัการทางทันตกรรม เฉพาะทางตามหลักการทางด้านทันตกรรมมนุษยปรชัญา รวมถึงแนะนำาผลิตภัณฑ์และการรกัษาดา้นการแพทย์ มนษุยปรชัญาตามแผนการรกัษา และดแูลการใชผ้ลิตภัณฑ์อยา่งเหมาะสมโดยคำานงึถึงขอ้หา้มและผลขา้งเคียง ‚ บรรเทาความเจบ็ปวด ความกลัว และความวติกกังวลในระหวา่งการรกัษาความผดิปกติทางทันตกรรมและความ เจบ็ปว่ยในชอ่งปาก โดยการผสมผสานความรูท้างการแพทยม์นุษยปรชัญา ‚ สนับสนุนใหแ้ต่ละบุคคลบรรลุวถีิชวีติท่ีมีสุขภาพดีและความสมดุลภายใน ซึ่งมีส่วนชว่ยในการกระตุ้นพลังการ รกัษาตนเอง 14 ‚ บูรณาการมุมมองด้านมนุษยปรชัญาเข้ากับหัตถการทางทันตกรรมแผนปัจจุบันและความเชี่ยวชาญในการ ปอ้งกัน การรกัษา การฟื้ นฟู ตลอดจนการใชทั้นตวสัดอุยา่งพอเหมาะ 4. ความเป็นมอือาชพี การทำางานรว่มกัน สทิธผิูป้ว่ย การวจิยั ‚ มีปฏิสัมพันธ์กับเจ้าหน้าท่ีสาธารณสุขท่ีอบรมด้านการแพทย์มนุษยปรชัญาอ่ืน ๆ ในมุมมองท่ีมีผู้ป่วยเป็น ศูนยก์ลาง ‚ ใชค้วามรูด้้านการแพทย์มนุษยปรชัญาเพื่อส่งเสรมิบรกิารสาธารณสุขแบบบูรณาการและดำาเนินงานโครงการ เก่ียวกับสขุภาพชุมชน ‚ อธบิายหลักการพื้นฐานทางวทิยาศาสตรแ์ละวธิกีารด้านการวจิยัสำาหรบัการแพทยม์นุษยปรชัญา สำาหรบัตัวอยา่งหลักสตูร ดภูาคผนวก 1 เกณฑ์การสำาเร็จหลักสูตร เกณฑ์ทัว่ไป ‚ สำาเรจ็หลักสตูรการอบรม ‚ สำาเรจ็งานโครงการและรายงานกรณีศึกษา 3 ตัวอยา่ง ‚ ผา่นการทดสอบหรอืการประเมนิท่ีเก่ียวขอ้ง การทดสอบประกอบด้วยเรื่องต่อไปนี้ ‚ การประเมนิงานโครงการ และ ‚ การนำาเสนอรายงานกรณีศึกษาอยา่งน้อย 1 ตัวอยา่ง และ ‚ การประเมนิความสำาเรจ็ของผลการเรยีนรู ้ 2.3.5 นักจติบำาบดัท่ีผ่านการอบรมเฉพาะทางด้านจติบำาบดัแนวมนุษยปรชัญา คำาจำากัดความ การบำาบดัทางจติเชงิมนุษยปรชัญาเกิดจากแนวทางและทักษะทางจติบำาบดัของการแพทยแ์ผนปัจจุบนัและความรูเ้ชงิ มนษุยปรชัญาของมนุษย ์ความแตกต่างทางมนุษยปรชัญาระหวา่งดวงจติและจติวญิญาณและความเขา้ใจเก่ียวกับการ พฒันาชวีประวติัเพิม่มุมมองในการประเมนิและการบำาบดัทางจติ ขอ้กำาหนดการเขา้ศึกษาอบรม หมวดหมูท่ี่ 1 – กลุ่มสำาหรบัผูท่ี้ไมเ่คยศึกษาทางดา้นการดแูลสขุภาพก่อนการอบรม: กำาลังทำาการศึกษาดา้น แพทยแ์ผน ปัจจุบนั นักจติวทิยา หรอื ผูใ้หค้ำาปรกึษาซึ่งมกีารฝึกอบรมหลังจบปรญิญาและการขึ้นทะเบยีนของรฐัหรอืประเทศ เพื่อ สามารถทำาการบำาบดัทางจติได้ หมวดหมูท่ี่ 2 – กลุ่มผูท่ี้เคยได้รบัการศึกษาด้านการดแูลสขุภาพแบบการแพทยแ์ผนปัจจุบนั: แพทยแ์ผนปัจจุบนั นัก จติวทิยา หรอื ผูใ้หค้ำาปรกึษาท่ีได้ขึ้นทะเบยีนจากรฐัหรอืประเทศ เพื่อสามารถทำาการบำาบดัทางจติได้ หมวดหมู่ท่ี 3 – กลุ่มผู้เคยได้รบัการศึกษาความรูด้้านการแพทย์พื้นบ้าน,การแพทย์แบบสนับสนุนและการแพทย์บูร ณาการ: นักบำาบัดทางด้านการแพทยพ์ื้นบ้าน, การแพทยแ์บบสนับสนุนและการแพทยบู์รณาการ ซึ่งมกีารฝึกอบรม หลังจบปรญิญาและการขึ้นทะเบยีนของรฐัหรอืประเทศ เพื่อสามารถทำาการบำาบดัทางจติได้ องค์ประกอบการอบรม 1. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของมนุษยแ์ละธรรมชาติ 2. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของสขุภาพและความเจบ็ปว่ย 3. ผลการเรยีนรูเ้ฉพาะทางด้านการบำาบดัทางจติแนวมนุษยปรชัญา 4. ความเป็นมอือาชพี การทำางานรว่มกัน สทิธผิูป้ว่ย การวจิยั 15 ผลการเรยีนรู ้ 1. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของมนุษยแ์ละธรรมชาติ ‚ ตระหนักรูถึ้งความเข้าใจด้านมนุษยปรชัญาของมนุษย์และการพัฒนาสุขภาพของรา่งกาย ดวงจิต และจิต วญิญาณ 2. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของสขุภาพและความเจบ็ปว่ย ‚ กำาหนดการประเมนิความแตกต่างของแต่ละบุคคล โดยคำานึงถึงกายแหง่กายภาพ กายแหง่ชวีติ กายแหง่จติ และ องคาพยพแหง่ตัวตน ตลอดจนการพฒันาชวีประวติัของแต่ละบุคคล 3. ผลการเรยีนรูเ้ฉพาะทางด้านการบำาบดัทางจติแนวมนุษยปรชัญา ‚ ระบุความต้องการของแต่ละบุคคลในการเขา้รว่มในการรกัษาและแหล่งขอ้มูลของแต่ละบุคคล ‚ ออกแบบแผนการรกัษาด้านการบำาบดัจติใจ ‚ ใชว้ธิกีารด้านการบำาบัดจิตใจแนวมนุษยปรชัญา ซึ่งคำานึงถึงข้อควรระวงัด้านความปลอดภัยและข้อหา้มอย่าง เหมาะสม ‚ เพิ่มจุดมุง่หมายและความชอบสว่นบุคคลท่ีได้รบัทราบเขา้ไปในการวนิิจฉัยและการรกัษา จดัลำาดับความสำาคัญ ของกระบวนการ และการรกัษาท่ีเสรมิสรา้งกิจกรรมและความสามารถในการรกัษาตนเองของแต่ละบุคคล ‚ คำานึงถึงมติิด้านจติวญิญาณของแต่ละบุคคลในแผนการรกัษาโดยหารอืกับแต่ละบุคคลตามความเหมาะสมและ เป็นไปได้ ‚ ติดตาม ประเมนิ และปรบัการบำาบดัใหเ้ขา้กับระยะการรกัษา พรอ้มทัง้จดัทำาเอกสารการรกัษา 4. ความเป็นมอือาชพี การทำางานรว่มกัน สทิธผิูป้ว่ย การวจิยั ‚ มสีว่นรว่มในแนวทางการรกัษาแบบสหวทิยาการทางมนุษยปรชัญา ‚ จดัการความรูเ้ก่ียวกับแนวทางมนุษยปรชัญาเพื่อการพฒันาภายในของนักบำาบดั ‚ อธบิายความรูพ้ื้นฐานทางวทิยาศาสตรแ์ละวธิกีารวจิยัด้านการแพทย์มนุษยปรชัญาและการบำาบัดทางจติแนว มนุษยปรชัญา ติดตามการวจิยัและวธิกีารวจิยัด้านการบำาบดัทางจติแนวมนุษยปรชัญา และบูรณาการผลการ วจิยัเขา้กับการปฏิบติังานทางคลินิก สำาหรบัตัวอยา่งหลักสตูร ดภูาคผนวก 1 เกณฑ์การสำาเร็จหลักสูตร เกณฑ์ทัว่ไป ‚ สำาเรจ็หลักสตูรการอบรม ‚ สำาเรจ็งานโครงการและรายงานกรณีศึกษา 3 ตัวอยา่ง ‚ สำาเรจ็การฝึกปฏิบติังาน ‚ ผา่นการทดสอบและการประเมนิท่ีเทียบเท่า การทดสอบประกอบด้วยเรื่องต่อไปนี้ ‚ การประเมนิงานงานโครงการ และ ‚ การประเมนิความสำาเรจ็ของผลการเรยีนรู ้และ ‚ การนำาเสนอรายงานกรณีศึกษาอยา่งน้อย 1 ตัวอยา่ง 16 2.4 การอบรมของนักบำาบดัมนุษยปรชัญา 2.4.1 นักยูรธิมบีำาบดั คำาจำากัดความ ยูรธิมีบำาบัด คือ การการบำาบัดด้วยการเคล่ือนไหวเปล่ียนพลังการสรา้งรูปแบบในการเอ่ยวาจาและดนตรเีป็นการ เคล่ือนไหวสำาหรบัการบำาบัดเพื่อประสานและควบคุมรา่งกาย ดวงจิต และจิตวญิญาณ จุดมุ่งหมายของยูรธิมีบำาบัด คือการฟื้ นฟูและควบคมุการทำางานโดยธรรมชาติของมนุษยด์้วยการเคล่ือนท่ีอยา่งเจาะจง และเสรมิสรา้งอัตลักษณ์ ของแต่ละปัจเจกบุคคล นักยูรธิมบีำาบดัเลือกแบบฝึกหดัการเคล่ือนไหวตามความไมส่มดลุท่ีสามารถสงัเกตเหน็ได้จาก แต่ละบุคคล โดยอิงตามแผนการรกัษาทางมนุษยปรชัญา ขอ้กำาหนดการเขา้ศึกษาอบรม หมวดหมูท่ี่ 1 – กลุ่มสำาหรบัผูท่ี้ไมเ่คยศึกษาทางด้านการดแูลสขุภาพก่อนการอบรม: การอบรมดา้นยูรธิมบีำาบดั: ขอ้กำาหนดการรบัสมคัรคือระดับมธัยมปลายหรอืเทียบเท่า ควรดำาเนินการรว่มกับการอบรม ยูรธิมทัีว่ไป การอบรมด้านยูรธิมทัีว่ไป: ประกอบด้วยการอบรมเก่ียวกับความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของมนุษย ์กายวภิาคศาสตร์ เบื้องต้น คัพภวทิยา และสรรีวทิยา และยูรธิมท่ีีเป็นศิลปะการเคล่ือนไหว การอบรมจะชว่ยเตรยีมความพรอ้มใหนั้กยูรธิมี ในด้านศิลปะการแสดง อีกทัง้ เป็นการฝึกขัน้พื้นฐานสำาหรบัครูสอนยูรธิมใีนโรงเรยีนวอลดอรฟ์ (Waldorf Schools) หรอืนักยูรธิมบีำาบดั หมวดหมู่ท่ี 2 – กลุ่มผู้ท่ีเคยได้รบัการศึกษาด้านการดูแลสุขภาพแบบการแพทย์แผนปัจจุบัน: ผู้ทำางานทางด้าน สาธารณสุข อาจสามารถอ้างอิงใชห้น่วยกิตจากการฝึกอบรมความรูท้างการแพทย์ทัว่ไป แต่ควรได้รบัการฝึกอบรม ยูรธิมทัีว่ไป (ตามท่ีระบุในหมวดหมูท่ี่ 1) ควบคู่กับการอบรมยูรธิมบีำาบดั หมวดหมูท่ี่ 3 – กลุ่มผู้เคยได้รบัการศึกษาความรูด้้านการแพทยพ์ื้นบา้น ,การแพทยแ์บบสนับสนุนและการแพทยบู์ร ณาการ: ผูท้ำางานดา้นสาธารณสขุด้านการแพทยพ์ื้นบา้น, การแพทยแ์บบสนบัสนนุและการแพทยบู์รณาการ อาจสามารถ อ้างอิงใชห้น่วยกิตจากการฝึกอบรมความรูท้างการแพทย์ทัว่ไป แต่ควรได้รบัการฝึกอบรมยูรธิมีทัว่ไป (ตามท่ีระบุใน หมวดหมูท่ี่ 1) ควบคู่กับการอบรมยูรธิมบีำาบดั องค์ประกอบการอบรม 1. ความรูด้้านการแพทยทั์ว่ไป ประกอบด้วยวธิกีารทางวทิยาศาสตรแ์ละความรูพ้ื้นฐานด้านการแพทย์ 2. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของมนุษยแ์ละธรรมชาติ 3. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของสขุภาพและความเจบ็ปว่ย 4. ผลการเรยีนรูเ้ฉพาะทางด้านยูรธิมบีำาบดั 5. ความเป็นมอือาชพี การทำางานรว่มกัน สทิธผิูป้ว่ย และการวจิยั ผลการเรยีนรู ้ 1. ความรูด้้านการแพทยทั์ว่ไป ประกอบด้วย วธิกีารทางวทิยาศาสตร ์และความรูพ้ื้นฐานด้านการแพทย์ ‚ แสดงใหเ้หน็ถึงการมีความรูท่ี้เพียงพอทางด้านกายวภิาคศาสตร ์สรรีวทิยา เวชศาสตร ์และการบำาบัดสำาหรบั ความเจบ็ปว่ยโดยทัว่ไป 2. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของมนุษยแ์ละธรรมชาติ (ครอบคลมุระหวา่งการศึกษายูรธิมทัีว่ไป) 3. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของสขุภาพและความเจบ็ปว่ย ‚ วินิจฉัยความไม่สมดุลในพลังการสรา้งรูปแบบทัง้สี่ชนิดและหลักธรรมชาติสามส่วนของแต่ละบุคคลผ่านการ สงัเกตการเคล่ือนไหว 17 ผลการเรยีนรูเ้ฉพาะทางด้านยูรธิมบีำาบดั 1. ความรูพ้ื้นฐานทางทฤษฎีด้านการบำาบดัด้วยการเคล่ือนท่ี ‚ เขา้ใจหลักการของการเคล่ือนไหวและทราบวา่พลังการสรา้งรูปแบบทัง้สีแ่ละหลักธรรมชาติสามสว่นของมนุษย์ แสดงออกผา่นการเคล่ือนไหวอยา่งไร ‚ เขา้ใจการเปล่ียนแปลงการเคล่ือนไหวกับความเจบ็ปว่ยและการบาดเจบ็ ‚ เปรยีบเทียบการบำาบดัด้วยการเคล่ือนไหวประเภทอ่ืนกับยูรธิมบีำาบดั 2. การศึกษาด้านการเคล่ือนท่ีทัว่ไป ‚ การตระหนักรูถึ้งการเคล่ือนไหวของตัวเองแบบเป็นองค์รวม ‚ สามารถเปล่ียนยูรธิมศิีลปะเป็นการยูรธิมบีำาบดั ‚ สามารถแสดงออกทางท่าทางและการเคล่ือนไหว ‚ การสงัเกตการณ์แบบภววสิยัของการเคล่ือนไหวในเทศะ 3. ระเบยีบวธิปีฏิบติัของยูรธิมบีำาบดัในสาขาการแพทยเ์ฉพาะทาง ‚ จดัการบรหิารรา่งกายเพื่อใหส้ามารถดำาเนินการตามกระบวนการของความเจบ็ป่วยและกระตุ้นความสามารถใน การรกัษาตนเอง ปฏิบติัตามขอ้ควรระวงัและขอ้หา้มเพื่อความปลอดภัย ‚ ใชค้วามสามารถด้านความคิดสรา้งสรรค์ในกระบวนการบำาบดั 4. การวนิิจฉัย เอกสารและแผนการรกัษาและกระบวนการยูรธิมบีำาบดั ‚ ระบุขอ้มูลและความต้องการเขา้รว่มในการรกัษาในการรกัษาของแต่ละบุคคล ‚ กำาหนดเปา้หมายการบำาบดัและแผนการรกัษา ‚ ดำาเนินการ ปรบัเปล่ียน บนัทึก และประเมนิแผนการรกัษา ‚ พฒันาทัศนคติและแนวทางการรกัษา 5. การปอ้งกันและการฟื้ นฟู ‚ ตรวจสอบแนวโน้มของความเจบ็ปว่ยจากการสงัเกตการเคล่ือนไหวของแต่ละบุคคล ‚ ระบุและกระตุ้นทรพัยากรในแต่ละบุคคลและเสนอมาตรการปอ้งกันโดยยูรธิมี ‚ นำาเสนอมาตรการสำาหรบัการฟื้ นฟูโดยยูรธิม ีประกอบด้วย การออกกำาลังกายหลังผา่ตัดและการออกกำาลังกาย หลังการบาดเจบ็ทางรา่งกายหรอืจติใจ 6. การศึกษาศิลปะทัว่ไป ‚ แสดงใหเ้หน็ถึงทักษะพื้นฐานทางศิลปะด้านประติมากรรม ดนตร ีและวจี ความเป็นมอือาชพี การทำางานรว่มกัน สทิธผิูป้ว่ย และการวจิยั ‚ สรา้งและคงไวซ้ึ่งความสมัพนัธใ์นการรกัษาท่ีน่าไวว้างใจ ‚ สื่อสารอยา่งเหมาะสมและทำางานอยา่งมปีระสทิธภิาพในทีมการบำาบดั ‚ สะท้อนการกระทำาของตนเองและจดัการกับความผดิพลาด ‚ ปรบัใชผ้ลการวจิยัจากทฤษฎีเป็นการปฏิบติั 18 สำาหรบัตัวอยา่งหลักสตูร ดภูาคผนวก 1 เกณฑ์การสำาเร็จหลักสูตร เกณฑ์ทัว่ไป ‚ สำาเรจ็การอบรมยูรธิมทัีว่ไป ‚ มผีลการประเมนิของแต่ละชว่งการอบรมท่ีน่าพงึพอใจ ‚ สำาเรจ็การฝึกปฏิบติั ‚ สำาเรจ็งานโครงการ ‚ ผา่นการทดสอบหรอืการประเมนิท่ีเทียบเท่า การทดสอบประกอบด้วยเรื่องต่อไปนี้ ‚ การประเมนิงานโครงการ และ ‚ การประเมนิผลความสำาเรจ็ของผลการเรยีนรู ้ 2.4.2 นักศิลปะบำาบดัแนวมนุษยปรชัญา คำาจำากัดความ ศิลปะบำาบดัแนวมนุษยปรชัญา คือ การรกัษาดว้ยวธิกีารและกระบวนการทางศิลปะ ความรูด้้านมนษุยปรชัญา และความ สมัพนัธท์างการบำาบดั ศิลปะแต่ละแบบมสีื่อกลาง กระบวนการ และผลทางการรกัษาท่ีแตกต่างกัน นักศิลปะบำาบดัแนว มนุษยปรชัญามคีณุสมบติัในการใชส้ื่อกลางทางศิลปะ แนวคิดและเทคนิคทางศิลปะในกระบวนการบำาบดัและกระตุ้นให้ แต่ละบุคคลมสีว่นรว่มอยา่งสรา้งสรรค์ในกระบวนการทางการรกัษาและสามารถเขา้ถึงแหล่งทรพัยากรของตนเองใน การเยยีวยารกัษา นักศิลปะบำาบดัแนวมนุษยปรชัญาเชีย่วชาญอยา่งน้อยหน่ึงวธิจีากสีว่ธิ ีซึ่งประกอบด้วย การบำาบดั ดว้ยวธิกีารระบายสแีละวาดเสน้ การบำาบดัดว้ยวธิกีารทางประติมากรรม การบำาบดัด้วยวธิดีนตรแีละการรอ้งเพลง และ การบำาบดัด้วยวธิวีจเีภทและการละคร ขอ้กำาหนดการเขา้ศึกษาอบรม หมวดหมูท่ี่ 1 – กลุ่มสำาหรบัผูท่ี้ไมเ่คยศึกษาทางดา้นการดแูลสขุภาพก่อนการอบรม (หมวดหมูห่ลัก): ผูท่ี้สำาเรจ็การศึกษา ระดับชัน้มธัยมศึกษาหรอืเทียบเท่า และมผีลการประเมนิด้านความสามารถทางศิลปะท่ีเหมาะสม หมวดหมูท่ี่ 2 – กลุ่มผูท่ี้เคยไดร้บัการศึกษาด้านการดแูลสขุภาพแบบการแพทยแ์ผนปัจจุบนั: ผูป้ฏิบติังานทางการแพทย์ ท่ีสำาเรจ็การศึกษาด้านศิลปะบำาบดั (แผนปัจจุบนั) หรอืผูท้ำางานด้านสาธารณสขุ อาจสามารถอ้างอิงใชห้นว่ยกิตจากการ ฝึกอบรมก่อนหน้าท่ีมคีวามเก่ียวขอ้งตามความเหมาะสม หมวดหมูท่ี่ 3 – กลุ่มผู้เคยได้รบัการศึกษาความรูด้้านการแพทยพ์ื้นบา้น, การแพทยแ์บบสนับสนุนและการแพทยบู์ร ณาการ: ผูท้ำางานด้านสาธารณสขุ หรอืนักศิลปะบำาบดัด้านการแพทยพ์ื้นบา้น, การแพทยแ์บบสนับสนุนและการแพทย์ บูรณาการอาจสามารถอ้างอิงใชห้น่วยกิตจากการฝึกอบรมก่อนหน้าท่ีมคีวามเก่ียวขอ้งตามความเหมาะสม องค์ประกอบการอบรม 1. ความรูด้้านการแพทยทั์ว่ไป ประกอบด้วยวธิกีารทางวทิยาศาสตรแ์ละความรูพ้ื้นฐานด้านการแพทยแ์ละจติวทิยา 2. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของมนุษยแ์ละธรรมชาติ 3. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของสขุภาพและความเจบ็ปว่ย 4. ผลการเรยีนรูเ้ฉพาะทางด้านศิลปะบำาบดัแนวมนุษยปรชัญา 5. ความเป็นมอือาชพี การทำางานรว่มกัน สทิธผิูป้ว่ย และการวจิยั ผลการเรยีนรู ้ 1. ความรูด้้านการแพทยทั์ว่ไป ประกอบด้วยวธิกีารทางวทิยาศาสตรแ์ละความรูพ้ื้นฐานด้านการแพทยแ์ละจติวทิยา ‚ มคีวามรูด้า้นหลักการทางการแพทยทั์ว่ไป (กายวภิาคศาสตร ์สรรีวทิยา เวชศาสตร ์ความผดิปกติของพฒันาการ) ตลอดจนทฤษฎีด้านสขุภาพและความเจบ็ปว่ย รวมถึงการแพทยปั์จจุบนั และจติวทิยา และปรบัใชค้ำาศัพท์เฉพาะ ทางด้านการแพทยอ์ยา่งเหมาะสม 19 2. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของมนุษยแ์ละธรรมชาติ ‚ มคีวามเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของมนุษย์ ‚ มคีวามเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของพฒันาการมนุษย์ ‚ ฝึกฝนความสามารถในการสำารวจกรอบความคิดด้านมนุษยปรชัญาของโลกและมนุษยอ์ยา่งอิสระ 3. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของสขุภาพและความเจบ็ปว่ย ‚ สงัเกตและอธบิายบุคคลในแง่ปรากฏการณว์ทิยาตามสิง่ท่ีปรากฏทางกายภาพ พลังชวีติ การแสดงออกของความ คิด ความรูส้กึ และเจตจำานง บุคลิกภาพและความคิดรเิริม่สว่นบุคคล ขอ้รอ้งเรยีนและแหล่งขอ้มูลในปัจจุบนั ‚ พจิารณาความเจบ็ปว่ยในบรบิทดา้นประสบการณ์เก่ียวกับชวีประวติัของแต่ละบุคคล และประเมนิพฒันาการทาง ชวีประวติัตามทางมนุษยปรชัญา ‚ สามารถแยกแยะระหวา่งแนวทางต่าง ๆ ของมนุษยปรชัญา จติเวชศาสตรแ์ละจติบำาบดั 4. ผลการเรยีนรูเ้ฉพาะทางด้านศิลปะบำาบดัแนวมนุษยปรชัญา ‚ แสดงใหเ้หน็ถึงระดับความสามารถด้านศิลปะทัง้ทฤษฎีและปฏิบติั (การระบายสแีละการวาดเสน้ ประติมากรรม ดนตรแีละการรอ้งเพลง วจเีภทและละคร) สะท้อนและประเมนิทักษะและความเชีย่วชาญทางศิลปะของตนเอง ‚ ประเมนิประวติัด้านศิลปะและบรบิททางประวติัศาสตรข์องอาชพี ‚ พจิารณาวา่ศิลปะมปีฏิสมัพนัธกั์บสรรีวทิยา ดวงจติ และจติวญิญาณของมนุษยอ์ยา่งไร สมัผสัและกำาหนดองค์ ประกอบเฉพาะในกระบวนการทางศิลปะ (เชน่ ทวขิัว้ตรงขา้ม การพฒันาเปล่ียนรปูอยา่งเป็นขัน้ตอน การผกผนั/ การผนักลับ) ในฐานะการแสดงออกทางความคิด ความรูส้กึ และความประสงค์ (เจตจำานง) ‚ ปรบัใช้องค์ประกอบทางศิลปะอย่างมืออาชีพสำาหรบัผลทางการรกัษา และสนับสนุนการแสดงออกอย่าง สรา้งสรรค์ของแต่ละบุคคล ū การระบายสแีละการวาดเสน้: การใชว้สัด ุส ีรูปแบบ แรงจูงใจ พลวตั ū ประติมากรรม: การใชพ้ื้นผวิ รูปรา่ง รูปแบบ พื้นท่ี ū ดนตร ี(การเล่นเครื่องดนตร)ี และการรอ้งเพลง: การใชโ้ทนเสยีงและคณุภาพเสยีงท่ีแตกต่างกัน ทำานอง จงัหวะ พลวตั ū วจเีภทและละคร: การใชเ้สยีง คำา วลี บทกว ีจงัหวะ บทสนทนา ‚ ระบุและแยกความแตกต่างของสญัญาณความผดิปกติทางรา่งกาย ทางจติสรรีะและความแปรปรวนทางจติเวช ความผิดปกติทางพฒันาการ การเผชญิปัญหาและเสน้ทางจติวญิญาณ วกิฤตการณ์ทางชวีประวติัและพลวตั ของกลุ่ม และขอ้หา้มท่ีอาจเป็นไปได้สำาหรบัการทำาศิลปะบำาบดั ‚ สงัเคราะหก์ารสงัเกตและขอ้มูลท่ีได้รบัเพื่อการประเมนิการใชศิ้ลปะบำาบดั ‚ วเิคราะหแ์ละระบุความต้องการดา้นการบำาบดัของแต่ละบุคคล กำาหนดและดำาเนนิการตามแผนการรกัษาผา่นการ สนทนา รวมถึงความตัง้ใจและความชอบท่ีได้รบัแจง้จากแต่ละบุคคล ‚ ใชค้วามสมัพนัธร์ะหวา่งผูป้ว่ยกับนักบำาบดัในการบำาบดั ‚ ติดตามและประเมนิการรกัษา ‚ เขยีนรายงานการรกัษาอยา่งละเอียด ‚ ประเมนิผลกระทบต่อสขุภาพของศิลปะบำาบดัแนวมนุษยป์รชัญาในการสง่เสรมิสขุภาพและการปอ้งกันโรค 5. ความเป็นมอือาชพี การทำางานรว่มกัน สทิธผิูป้ว่ย และการวจิยั ‚ สนทนาอยา่งมอือาชพีและจำาแนกขอ้มูลในบรบิทของการรกัษา จดัการการวางแผนอยา่งเหมาะสม ‚ สะท้อนกระบวนการรกัษา ‚ ทำาความเขา้ใจความเก่ียวขอ้งของผูด้แูลและสอบถามหากจำาเป็น ‚ แสดงความสามารถด้านการจดัการความเครยีดและพฒันาความสามารถในการฟื้ นตัวสว่นบุคคล 20 ‚ มีประสบการณ์กับหลักการของการบำาบัดทางมนุษยปรชัญาอ่ืน ๆ และความสัมพันธ์ท่ีเก่ียวข้องกับสาขาท่ี เชีย่วชาญ ‚ พฒันาและดำาเนินแผนการรกัษารว่มกับผูเ้ชีย่วชาญทางการแพทยอ่ื์น ๆ ‚ เขา้ใจและปรบัใชว้ธิกีารวจิยัและการพฒันาอยา่งมอือาชพีของศิลปะบำาบดัแนวมนุษยปรชัญาอยา่งต่อเนื่อง สำาหรบัตัวอยา่งหลักสตูร ดภูาคผนวก 1 เกณฑ์การสำาเร็จหลักสูตร เกณฑ์ทัว่ไป (เพื่อใหส้อดคล้องกับขอ้กำาหนดของแต่ละประเทศสำาหรบัปรญิญาด้านศิลปะบำาบดัแผนปัจจุบนัตามความ เหมาะสม) ‚ การประเมนิผลการเรยีนรูห้ลักการอบรมแต่ละรายวชิา ‚ สำาเรจ็การฝึกภาคปฏิบติั ‚ การเขยีนงานโครงการ ประกอบด้วย การรายงานกรณีศึกษา 1 ตัวอยา่ง แสดงใหเ้หน็ถึงความสามารถในด้าน ศิลปะบำาบดัแนวมนุษยปรชัญาตามอยา่งเหมาะสม ‚ ผา่นการสอบหรอืการประเมนิท่ีเทียบเท่า การทดสอบประกอบด้วยเรื่องต่อไปนี้ ‚ การนำาเสนองานโครงการ ‚ การประเมนิผลการเรยีนรู ้ 2.4.3 นักบำาบดัผ่านรา่งกายแนวมนุษยปรชัญา คำาจำากัดความ การบำาบดัผา่นรา่งกายแนวมนษุยปรชัญามพีื้นฐานมาจากทัง้วธิกีารบำาบดัผา่นรา่งกายแบบแพทยแ์ผนปัจจุบนัและองค์ ความรูด้า้นมนษุยปรชัญาเก่ียวกับมนษุย ์โดยมเีป้าหมายเพื่อเสรมิสรา้งและทำาใหอ้วยัวะของรา่งกายสมดลุแบบองค์รวม เสรมิสรา้งรา่งกายแหง่กายภาพ กระตุน้กระบวนการชวีติ (องคาพยพแหง่ชวีติ) สรา้งความสมดลุทางดวงจติ (องคาพยพ แหง่จติ) และสรา้งเสรมิความอบอุ่นของรา่งกาย (องคาพยพแหง่ตัวตน) นกับำาบดัรา่งกายแนวมนษุยปรชัญาใหบ้รกิารอยา่งน้อยหน่ึงวธิ ีหรอืมากกวา่ ในวธิกีารบำาบดัโดยผา่นรา่งกายแนวมนุษย ปรชัญา เชน่ การนวดบำาบดัตามจงัหวะ (Rhythmical Massage) การบำาบดัดว้ยการแชน่้ำาผสมน้ำามนั (Oil Dispersion Bath) การนวดบำาบดัแบบซเิมออน เพรสเซล (Simeon Pressel) และเทศะพลวตั (Spacial Dynamics) ขอ้กำาหนดการสมคัร หมวดหมูท่ี่ 1 – กลุ่มสำาหรบัผู้ท่ีไมเ่คยศึกษาทางด้านการดแูลสขุภาพก่อนการอบรม: กำาลังศึกษาด้านการบำาบดัผ่าน รา่งกายในการแพทย์แผนปัจจุบันท่ีนำาไปสู่การได้ใบอนุญาต การขึ้นทะเบียน หรอืประกาศนียบัตรสำาหรบัการตรวจ รา่งกายหรอืการรกัษาเป็นรายบุคคล (ใบอนุญาตเป็นผูป้ระกอบโรคศิลปะ)6 หมวดหมูท่ี่ 2 – กลุ่มผูท่ี้เคยไดร้บัการศึกษาด้านการดแูลสขุภาพแบบการแพทยแ์ผนปัจจุบนั: ผูป้ฏิบติังานทางการแพทย์ ท่ีได้รบัใบอนุญาต ขึ้นทะเบยีน หรอืได้รบัประกาศนียบตัรสำาหรบัการตรวจรา่งกายหรอืการรกัษารายบุคคล (ใบอนุญาต เป็นผูป้ระกอบโรคศิลปะ) อาจเริม่เขา้ศึกษาหลักสตูรการอบรมการบำาบดัผา่นรา่งกายแนวมนุษยปรชัญา หมวดหมูท่ี่ 3 – กลุ่มผูเ้คยได้รบัการศึกษาความรูด้้านการแพทยพ์ื้นบา้น, การแพทยแ์บบสนับสนุนและการแพทยบู์รณ าการ: ผู้ปฏิบติังานทางด้านการแพทยพ์ื้นบา้น, การแพทยแ์บบสนับสนุนและการแพทยบู์รณาการ ท่ีได้รบัใบอนุญาต หรอืขึ้นทะเบยีน หรอืได้รบัประกาศนียบตัรสำาหรบัการตรวจรา่งกายหรอืการรกัษารายบุคคล (ใบอนุญาตเปน็ผูป้ระกอบ โรคศิลปะ) อาจเริม่เขา้ศึกษาหลักสตูรการอบรมการบำาบดัผา่นรา่งกายแนวมนุษยปรชัญา 6 ณ เวลาท่ีเอกสารนี้เผยแพร ่ยงัไมม่กีารแยกการอบรมการบำาบดัผ่านรา่งกายแนวมนุษยปรชัญาออกมา ซึ่งนำาไปสูค่ณุภาพการ สมัผสัรายบุคคล เมื่อใดท่ีการอบรมนี้ปรากฏขึ้น นักเรยีนก็สามารถเขา้รว่มในหมวดหมูท่ี่ 1 ได้ 21 องค์ประกอบการอบรม 1. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของมนุษยแ์ละธรรมชาติ 2. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของสขุภาพและความเจบ็ปว่ย 3. ผลการเรยีนรูเ้ฉพาะทางด้านการบำาบดัผา่นรา่งกายแนวมนุษยปรชัญา 4. ความเป็นมอือาชพี การทำางานรว่มกัน สทิธผิูป้ว่ย และการวจิยั ผลการเรยีนรู ้ 1. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของมนุษยแ์ละธรรมชาติ ‚ อธบิายความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของมนุษยแ์ละธรรมชาติ 2. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของสขุภาพและความเจบ็ปว่ย ‚ ประเมนิพลังการสรา้งรปูแบบทัง้สีช่นิดและหลักธรรมชาติสามสว่นของแต่ละบุคคลผา่นการสงัเกตปรากฏการณ์ วทิยาและการสมัผสั 3. ผลการเรยีนรูเ้ฉพาะทางด้านการบำาบดัรา่งกายแนวมนุษยปรชัญา ‚ รกัษาความเจบ็ปว่ยทัว่ไปด้วยวธิกีารบำาบดัผา่นทางรา่งกายแนวมนุษยปรชัญาอยา่งน้อยหนึ่งวธิี ‚ วางแผน ดำาเนินการ ปรบัใชแ้ละประเมนิกระบวนการรกัษา สงัเกตขอ้ควรระวงัและขอ้หา้มด้านความปลอดภัย ‚ ใชก้ารบำาบดัผา่นรา่งกายแนวมนุษยปรชัญาสำาหรบัจุดประสงค์ด้านการปอ้งกัน 4. ความเป็นมอือาชพี การทำางานรว่มกัน สทิธผิูป้ว่ย และการวจิยั ‚ แสดงใหเ้หน็ถึงทัศนคติภายในท่ีเหมาะสมตามการแพทยม์นุษยปรชัญาในความสมัพนัธท์างการบำาบดั ‚ พฒันาการสะท้อนตนเองและการพฒันาภายในซึ่งเป็นพื้นฐานการพฒันาวชิาชพีอยา่งต่อเนื่อง ‚ มสีว่นรว่มในการทำางานเป็นทีมกับเจา้หน้าท่ีสาธารณสขุท่ีผา่นการอบรมด้านการแพทยม์นุษยปรชัญา ‚ สรา้งความสัมพันธท่ี์น่าไวว้างใจในการบำาบัดและการตัดสินใจรว่มกันกับแต่ละบุคคลตามแนวคิดของมนุษย์ใน ฐานะจติวญิญาณและสิง่มชีวีติท่ีกำาลังพฒันา ‚ เขา้ใจแง่มุมการจดัการของการปฏิบติัการและความปลอดภัยผู้ป่วย และทราบวา่จะต้องจดัการกับขอ้ผิดพลาด และขอ้เรยีกรอ้งอยา่งไร ‚ เขา้ใจวธิกีารวจิยัในการแพทยม์นษุยปรชัญา และแสดงใหเ้หน็ถึงทักษะพื้นฐานในการเขยีนและการนำาเสนอรายงาน กรณีศึกษามนุษยปรชัญา สำาหรบัตัวอยา่งหลักสตูร ดภูาคผนวก 1 เกณฑ์การสำาเร็จหลักสูตร เกณฑ์ทัว่ไป ‚ สำาเรจ็หลักสตูรการอบรม ประกอบด้วยงานโครงการ ‚ สำาเรจ็การฝึกภาคปฏิบติั ‚ ผา่นการสอบหรอืการประเมนิท่ีเทียบเท่า การทดสอบประกอบด้วยเรื่องต่อไปนี้ ‚ การประเมนิผลการเรยีนรูใ้นการสอบปากเปล่าและภาคปฏิบติั 22 23 3 ประเด็นด้านความปลอดภัย 3.1 ขอ้ควรระวงัและขอ้ห้ามท่ัวไปในการใชผ้ลิตภัณฑ์ทางการแพทยม์นุษย ปรชัญา ผลิตภัณฑ์ของการแพทยม์นษุยปรชัญา คือ ผลิตภัณฑ์ยาท่ีคิดค้น พฒันา และผลิตตามความรูด้้านมนษุยปรชัญาของ มนุษย ์ธรรมชาติ สสาร และกระบวนการทางเภสชักรรม วตัถดุิบตัง้ต้นอาจมาจากแรธ่าต ุพชื สารทางสตัววทิยา หรอื สารเคม ีผลิตภัณฑ์ของการแพทยม์นุษยปรชัญาผลิตจากแหล่งแร ่พชื สตัว ์หรอืสารเคม ีผลิตภัณฑ์ทางการแพทย์ มนุษยปรชัญาผลิตตามวธิกีารทางมนุษยปรชัญาและทางโฮมโีอพาธยี ์ตามท่ีระบุในตำารบัยามากมาย รวมถึงใน ตำารบั เภสชักรรมแนวทางมนุษยปรชัญา (Anthroposophic Pharmaceutical Codex) ผลิตภัณฑ์ทางการแพทยม์นุษย ปรชัญาถกูใชต้ามหลักการของการแพทยม์นุษยปรชัญา ขอ้บงัคับท่ีปรบัใชกั้บผลิตภัณฑ์ของการแพทยม์นุษยปรชัญา อาจแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศและประเภทของผลิตภัณฑ์ การอบรมมนษุยปรชัญาสำาหรบัแพทย ์ทันตแพทย ์พยาบาล แพทย ์ผดงุครรภ์ และเภสชักร ประกอบดว้ยความปลอดภัย ด้านการใช้ผลิตภัณฑ์ทางการแพทย์มนุษยปรชัญาทัง้ภายในและภายนอกตามความรูท้างพฤกษศาสตรแ์ละพฤกษ เภสัชวิทยา นักบำาบัดผ่านรา่งกายในแนวมนุษยปรชัญาได้รบัการอบรมด้านความปลอดภัยของผลิตภัณฑ์ทางการ แพทย์มนุษยปรชัญาสำาหรบัการใชภ้ายนอก การอบรมยังรวมถึงการสอบถามเก่ียวกับการใชก้ารรกัษาแผนปัจจุบัน แพทยม์นุษยปรชัญา หรอืแพทยก์ารแพทยพ์ื้นบ้าน,การแพทยแ์บบสนับสนุนและการแพทยบู์รณาการ ในแผนอ่ืน ๆ เพื่อพจิารณาผลขา้งเคียงและศักยภาพของปฏิสมัพนัธท่ี์อาจเกิดขึ้น การอบรมประกอบด้วยความเข้าใจเก่ียวกับผลกระทบ ปรมิาณ ประเภทของการบำาบัด ผลข้างเคียง ข้อควรระวัง ปฏิกิรยิาระหวา่งยาและขอ้หา้มของผลิตภัณฑ์ทางการแพทยม์นุษยปรชัญา ผูป้ฏิบติังานการแพทยม์นุษยปรชัญาต้อง มปีระวติัการใชย้า ประกอบด้วย ปฏิกิรยิาแพ ้อาการไมพ่งึประสงค์จากยาก่อนหน้านี้ และการใชย้าชนิดอ่ืนอยา่งเหมาะ สม และจะต้องทราบวา่จะสบืค้นขอ้มูลล่าสดุเก่ียวกับความปลอดภัยของผลิตภัณฑ์ทางการแพทยม์นษุยปรชัญาได้จาก ท่ีไหน ทราบวา่จะต้องมสีว่นรว่มกับผู้ป่วยและครอบครวัของผู้ป่วยอยา่งไร (24) ทราบวา่จะต้องจดัการกับผลกระทบ อยา่งไร และทราบวา่จะรายงานอาการไมพ่งึประสงค์จากยาในแง่การดแูลด้านเภสชักรรมอยา่งไรตามขอ้บงัคับท่ีใชกั้บ ผลิตภัณฑ์ทางการแพทยม์นุษยปรชัญาในประเทศนัน้ ๆ (21, 25, 26) หรอืระบบการเรยีนรูแ้ละรายงานเหตกุารณ์ด้าน ความปลอดภัยของผูป้ว่ย ตัวอยา่ง แหล่งขอ้มูลเก่ียวกับความปลอดภัยของผลิตภัณฑ์ทางการแพทยม์นษุยปรชัญาคือขอ้มูลดา้นความปลอดภัยท่ี บญัญติัขึ้น และเป็น Vademecum of anthroposophic medicines ซึง่อธบิายผลิตภัณฑ์ทางการแพทยม์นุษยปรชัญา และการใชง้านโดยอ้างอิงจากการรวบรวมอยา่งเปน็ระบบของประสบการณก์ารบำาบดัจากแพทยท่ี์ผา่นการอบรมเฉพาะ ด้านการแพทยม์นุษยปรชัญาและมกีารแปลไวห้ลายภาษา (27) ความปลอดภัยของยาเพื่อการใชภ้ายนอกโดยพยาบาล สามารถสบืค้นได้จากการเชื่อมผา่นระบบเครอืขา่ยทางคอมพวิเตอร ์(www.vademecum.org) แหล่งขอ้มูลท่ีเหมาะ สมทัง้หมดนี้ควรได้รบัการพจิารณาด้านความปลอดภัย ประกอบด้วยรายงานของการศึกษาด้านพฤกษบำาบดั ผูป้ฏิบติั งานดา้นการแพทยม์นษุยปรชัญาต้องตระหนกัถึงผลขา้งเคียงและตรวจสอบอาการไมพ่งึประสงค์จากยาของแต่ละคน ซึ่งอาจจะทราบหรอืไมท่ราบผลขา้งเคียงของผลิตภัณฑ์ทางการแพทยม์นุษยปรชัญา (12, 21, 22) คณุภาพของผลิตภัณฑ์ทางการแพทยม์นุษยปรชัญาได้รบัการรบัรองโดยผู้ผลิตท่ีเหมาะสมในการผลิตภัณฑ์ทางการ แพทยม์นุษยปรชัญาตามตำารบัยาท่ีได้รบัการยอมรบั (20) และขอ้กำาหนดด้านการผลิต (28, 29) เภสชักรท่ีผ่านการ อบรมเฉพาะทางด้านเภสชัมนุษยปรชัญาต้องสงัเกตขอ้กำาหนดด้านคณุภาพท่ีใชไ้ด้ในประเทศของตนเอง เมื่อมกีารจดั เตรยีมผลิตภัณฑ์ทางการแพทยม์นุษยปรชัญาสำาหรบัแต่ละบุคคล และผูป้ฏิบติังานด้านบำาบดัรกัษาท่ีได้รบัอนุญาตให้ ประกอบการรกัษาด้วยการใชย้า (ขึ้นกับกฎหมาย) จะต้องสงัเกตภายใต้ขอ้กำาหนดเดียวกัน 24 3.2 ความปลอดภัยของผู้ป่วย ขอ้ควรระวงั และขอ้ห้ามท่ัวไปสำาหรบัการปฏิบติั การบำาบดัด้วยมนุษยปรชัญา หลักสูตรการอบรมด้านการแพทย์มนุษยปรชัญาทัง้หมดประกอบด้วยความปลอดภัยของผู้ป่วยตามท่ีบังคับใช้กับ ปฏิบัติการบำาบัดด้วยมนุษยปรชัญา โดยจากสรา้งแนวคิดและหลักการด้านความปลอดภัยของผู้ป่วยขัน้พื้นฐาน ซึ่ง ประกอบด้วยวฒันธรรมความปลอดภัย สขุอนามยัของมอื ความปลอดภัยของการใชย้า การเรยีนรูแ้ละระบบการรายงาน เหตกุารณค์วามปลอดภัยของผูป้ว่ย การจดัการความเสีย่ง การสื่อสารและการทำางานเป็นทีมอยา่งมปีระสทิธภิาพ (30, 31) ผูป้ฏิบติัการพยาบาล ผดงุครรภ์ และการบำาบดัผา่นรา่งกายด้านมนุษยปรชัญาควรตระหนักและสงัเกตขอ้บง่ชี ้ขอ้ ควรระวงั และขอ้หา้มของการใชป้ระคบภายนอกในกลุ่มเสีย่งบางกลุ่ม ประกอบด้วยผูท่ี้ตัง้ครรภ์ และคนท่ีมปัีญหาด้าน สภาพผวิหนัง เชน่ แผลเปิด การติดเชื้อท่ีผวิหนัง และการอ่อนไหวของผวิ (32, 33) นอกจากน้ี ผูป้ฏิบติัการด้านการ บำาบดัผา่นรา่งกายแนวมนุษยปรชัญา ซึ่งรวมถึงธาราบำาบดั (เชน่ การบำาบดัด้วยการแชใ่นน้ำาผสมน้ำามนั) ต้องตระหนัก และสงัเกตขอ้ควรระวงัและขอ้หา้มทัว่ไปสำาหรบัธาราบำาบดั เชน่ การตรวจคัดกรองความปลอดภัยสำาหรบัการติดเชื้อ ผล กระทบทางสรรีวทิยาต่อกระบวนการทำางานของรา่งกายจากการแชใ่นน้ำา และความเสีย่งท่ีเก่ียวขอ้งกับความกลัวน้ำา (34) 25 เอกสารอ้างอิง 1. Busche P, Rordorf C, Bergt J, Weinzirl J. Ärzteausbildung Arlesheim. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):185-189. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21090-DE 2. Edelhäuser F, Hirt L, Holtermann C, Neunert G, Soldner G, Steinebach C, Werthmann P. Perspektiven schaffen: Die Akademie Anthroposophische Medizin GAÄD. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):226-231. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21097-DE 3. Edelhäuser F, Scheffer C, Lampe N, Hentschel V. Berufsbegleitendes Ärzteseminar für Anthroposophische Medizin (BÄfAM) in Herdecke. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):178-184. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21089-DE 4. Feldmann J. Ärzteseminar Havelhöhe – Berufsbegleitende Grundlagenausbildung. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):174-177. DOI: https://doi.org/10.14271/ DMS-21088-DE 5. Glöckler M, Langhammer S. Das International Postgraduate Medical Training (IPMT). Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):236-242. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS- 21099-DE 6. Husemann A. Vollzeitausbildung in der Eugen-Kolisko-Akademie. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):190-193. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21091-DE 7. Scheffer C, Edelhäuser F, Tauschel D. Integriertes Begleitstudium Anthroposophische Medizin (IBAM) an der Universität Witten/Herdecke. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):194-199. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21092-DE 8. Scheffer C, Tauschel D, Neumann M, Lutz G, Cysarz D, Heusser P, & Edelhäuser F (2012). Integrative medical education: educational strategies and preliminary evaluation of the Integrated Curriculum for Anthroposophic Medicine (ICURAM). Patient education and counseling 2012; 89(3):447-454. DOI : https://doi.org/10.1016/j.pec.2012.04.006 9. Szőke H, van der Bie G, Hegyi G, Saahs C, Sterner A, Sterner M. Anthroposophisch-medizinische Ausbildung in Ungarn. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):243-249. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21100-DE 10. Steiner R. Spiritual science and medicine: Twenty lectures given in Dornach from 21st March to 9th April, 1920. Hudson (NY): SteinerBooks; 1980. 11. Steiner R, Wegman I. Fundamentals of therapy. Bilingual edition, New York City (NY): Mercury Press; 2000. 12. Kienle GS, Kiene H, Albonico HU. Anthroposophic medicine: Effectiveness, utility, costs, safety. New York City (NY): Schattauer; 2006. 13. Kienle GS, Albonico HU, Baars E, Hamre HJ, Zimmermann P, Kiene H. Anthroposophic medicine: an integrative medical system originating in Europe. Glob Adv Health Med. 2013;2(6):20–31. DOI: https://doi.org/10.7453/gahmj.2012.087 14. Heusser P. Anthroposophy and science: An introduction. Bern: Peter Lang; 2016. 15. Steiner R. Goethean science. New York City (NY): Mercury Press; 1988. 16. Girke M. Internal medicine: Foundations and therapeutic concepts of anthroposophic medicine. 2nd ed. Berlin: Salumed Verlag; 2016. 17. Evans M, Rodger I. Healing for body, soul and spirit: An introduction to anthroposophic medicine. Edinburgh: Floris Books; 2017. 26 18. Baars EW, Hamre HJ. Whole medical systems versus the system of conventional biomedicine: A critical, narrative review of similarities, differences, and factors that promote the integration process. Evid Based Complement Alternat Med. 2017:13. DOI: https://doi. org/10.1155/2017/4904930 19. Anthroposophic medicine statement on vaccination. Dornach: International Federation of Anthroposophic Medical Associations; 2019 (https://www.ivaa.info/anthroposophic- medicine-statement-on-vaccination/). 20. International Association of Anthroposophic Pharmacists. Anthroposophic pharmaceutical codex. 4.2 ed. Stuttgart: Wissenschaftliche Verlagsgesellschaft; 2020 (https://iaap-pharma. org/apc). 21. Hamre HJ, Glockmann A, Heckenbach K, Matthes H. Use and safety of anthroposophic medicinal products: An analysis of 44,662 patients from the EvaMed pharmacovigilance network. Drugs Real World Outcomes. 2017;4(4):199–213. DOI: https://doi.org/10.1007/ s40801-017-0118-5 22. Hamre HJ, Kiene H, Ziegler R, Troger W, Meinecke C, Schnurer C et al. Overview of the publications from the Anthroposophic Medicine Outcomes Study (AMOS): A whole system evaluation study. Glob Adv Health Med. 2014;3(1):54–70. DOI: https://doi.org/10.7453/ gahmj.2013.010 23. International standard classification of education, 2011. Montreal: UNESCO Institute for Statistics; 2012 (http://uis.unesco.org/en/topic/international-standard-classification- education-isced). 24. 5 Moments for Medication Safety. WHO/HIS/SDS/2019.4. Geneva: World Health Organization; 2019 (https://www.who.int/publications/i/item/WHO-HIS-SDS-2019.4). 25. The safety of medicines in public health programmes: pharmacovigilance, an essential tool. Geneva: World Health Organization; 2006 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/43384). 26. WHO guidelines on safety monitoring of herbal medicines in pharmacovigilance systems. Geneva: World Health Organization; 2004 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/43034). 27. Gesellschaft Anthroposophischer Ärzte in Deutschland GAÄD [Vademecum of anthroposophic medicines]. 3rd English ed. Berlin: Der Merkurstab, J Anthroposophic Med; 2017. 28. WHO Expert Committee on Specifications for Pharmaceutical Preparations. WHO good manufacturing practices for pharmaceutical products (WHO Tech Rep Ser. No. 986). Geneva: World Health Organization; 2014:Annex 2 (https://www.who.int/medicines/areas/quality_ safety/quality_assurance/TRS986annex2.pdf). 29. WHO guidelines on good manufacturing practices (GMP) for herbal medicines. Geneva: World Health Organization; 2007 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/43672). 30. Patient safety curriculum guide: Multi-professional edition. Geneva: World Health Organization. 2011 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/44641). 31. Guidelines on core components of infection prevention and control at the national and acute health care facility level. Geneva: World Health Organization; 2016 (https://apps.who. int/iris/handle/10665/251730). 32. Heine R. Anthroposophic nursing practice. Hudson (NY): SteinerBooks; 2020. 33. International Forum for Anthroposophic Nursing. Vademecum external applications in nursing [website]. (https://www.pflege-vademecum.de/index.php) 34. Australian Physiotherapy Association. Australian guidelines for aquatic physiotherapists working in and/or managing hydrotherapy pools. Camberwell, Victoria: Australian Physiotherapy Association; 2015. (https://australian.physio/sites/default/files/tools/Aquatic_ Physiotherapy_Guidelines.pdf) 27 บรรณานุกรม Gesellschaft Anthroposophischer Ärzte in Deutschland GAÄD. Vademecum of anthroposophic medicines. 3rd English edition. Berlin: Der Merkurstab, J Anthroposophic Med. 2017. Batschko EM, Dengler S. Practical book of rhythmical massage therapy. Frankfurt: Info 3 Verlag; 2019. Girke M. Internal medicine: Foundations and therapeutic concepts of anthroposophic medicine. Berlin: Salumed-Verlag; 2016. Heine R. Anthroposophic nursing practice. Hudson (NY): SteinerBooks; 2020. Heusser P. Anthroposophy and science: An introduction. Bern: Peter Lang; 2016. Meyer U, Pedersen PA. Anthroposophische Pharmazie: Grundlagen, Herstellprozesse, Arzneimittel. [Anthroposophic pharmacy: basics, manufacturing processes, medicinal products]. Berlin: Salumed-Verlag; 2016. Rohen JW. Functional morphology: The dynamic wholeness of the human organism. Ghent (NY): Adonis Press; 2007. Selg P. Rudolf Steiner, life and work. Volumes 1–7. Hudson (NY): SteinerBooks; 2019. Soldner G, Stellman HM. Individual paediatrics: Physical, emotional and spiritual aspects of diagnosis and counseling, 4th edition. Stuttgart: MedPharm; 2014. van der Bie G, Huber M. Foundations of anthroposophical medicine: A training manual. Edinburgh: Floris Books: 2003. 28 ภาคผนวก 1 ตัวอย่างหลักสูตรและ จำานวนชั่วโมงของการอบรม ในภาคผนวกนี้ เวลาจำานวน 45 นาทีถือวา่เทียบเท่ากับการอบรมหนึ่งชัว่โมง ชัว่โมงการอบรมและการปฏิบติัทัง้หมด จึงคูณด้วย 45 นาที หลักสูตรประกอบด้วยเวลาสำาหรบัการพบเจอกันและการทำางานอิสระส่วนบุคคล การรบัรอง คณุภาพทางมนุษยปรชัญาต่อสถานท่ีฝึกอบรมอาจจะต้องถกูรบัรองจากองค์กรทางการแพทยม์นุษยปรชัญาระหวา่ง ประเทศในแต่ละสาขา สามารถดขูอ้มูลเพิม่เติมได้ท่ี สว่นทางการแพทยข์องเกอเธอั่นนัม (Medical Section of the Goetheanum) ตาราง A1.1 การอบรมด้านแพทยม์นุษยปรชัญาสำาหรบัแพทย์ รายวชิา จำานวนชัว่โมง7 1. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาเก่ียวกับมนุษยแ์ละธรรมชาติ 1.1 ความเขา้ใจในมนุษย์ 70 พลังการสรา้งรูปแบบทัง้สี ่(4 Formative Forces) ของมนุษย ์ พฒันาการของพลังการสรา้งรูปแบบ (Formative Forces) ตลอดชว่งชวีติ ลักษณะการทำางานของสามสว่นในธรรมชาติสามสว่นของความเป็นมนุษย ์และปฏิสมัพนัธข์องสามสว่นและสี่ สว่นในธรรมชาติของมนุษย์ ทวขิัว้ตรงขา้มขององค์ประกอบรวมของความเป็นมนุษย์ มติิทางจติวญิญาณของมนุษย์ 1.2 ธรรมชาติและมนุษย์ แรธ่าต ุโลหะ พชื และสตัว์ การสงัเกตปรากฏการณ์ในแนวทางแบบเกอเธ ่ซึ่งเป็นวธิทีางญาณวทิยา ธาตพุื้นฐานทัง้สี ่(“ดิน” “น้ำา” “อากาศ” “ความอบอุ่น”) หลักการพื้นฐานสามประการ (Tria Principia) กระบวนการชวีติทัง้เจด็ (The Seven Life Processes) ความสมัพนัธร์ะหวา่งธรรมชาติและมนุษย์ 40 2. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของสขุภาพและความเจบ็ปว่ย สขุภาพรา่งกาย จติใจ และจติวญิญาณ กระบวนการทางสรรีวทิยา ได้แก่ การอักเสบเฉียบพลันและเรื้อรงั โรคภมูแิพแ้ละโรคแพภ้มูตัิวเอง โรคความ เสื่อม และมะเรง็ การผดิปกติของพฒันาการชว่งแรกและการใชช้วีติรว่มกับความพกิาร 140 ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของอวยัวะและระบบสว่นกลาง ประกอบด้วย หวัใจและระบบไหลเวยีนโลหติ ทาง เดินหายใจ ทางเดินอาหาร สำาไส ้ตับ ถงุน้ำาดี ทางเดินปัสสาวะ ต่อมไรท่้อ ระบบประสาท ภมูคิุ้มกัน กล้ามเนื้อและ กระดกู (กระดกูสนัหลัง ขอ้ต่อ กล้ามเนื้อ และเอ็น) ความเจบ็ปว่ยท่ีพบบอ่ยและหลักการรกัษา ความเจบ็ปว่ยทางจติเวชท่ีพบได้บอ่ย โดยเฉพาะโรควติกกังวล การนอนหลับ และโรคซมึเศรา้ 7 ชัว่โมงการทำางาน 500 ชัว่โมง แบง่เปน็เวลาติดต่อ 250 ชัว่โมง และเวลาทำางานสว่นตัว 250 ชัว่โมง ขอ้ตกลงน้ีมาจากการประชุม นานาชาติของคณะกรรมการสมาคมการแพทยม์นุษยปรชัญา ในปี ค.ศ.2017 29 รายวชิา จำานวนชัว่โมง7 3. การบำาบดัแนวมนุษยปรชัญา 8 3.1 วธิกีารด้านการแพทยม์นุษยปรชัญา 70 ความเป็นมาด้านการแพทย ์ประกอบด้วย พฒันาการเก่ียวกับชวีประวติัของแต่ละบุคคล การประเมนิสภาพพลังการสรา้งรูปแบบทัง้สีแ่ละกระบวนการชวีติทัง้เจด็ของแต่ละบุคคล การกำาหนดทรพัยากรและความต้องการในการรกัษาสำาหรบัแต่ละบุคคล การวางแผนและการดำาเนินการบำาบดัแบบบูรณาการรายบุคคล การติดตาม การประเมนิ และการปรบัเปล่ียนการบำาบดั 3.2 การบำาบดัแนวแพทยม์นุษยปรชัญา8 90 การระบุยาและการบำาบดัตามความต้องการด้านการบำาบดัของแต่ละบุคคล ความรูด้้านผลิตภัณฑ์จากแรธ่าต ุพชื และแนวสตัววทิยาท่ีใชกั้นทัว่ไป ตำารบัยาและขนาดในรูปแบบยา หลักการทำางานของผลิตภัณฑ์ทางการแพทยม์นุษยปรชัญา ขอ้บง่ชี ้และขอ้หา้ม ความรูพ้ื้นฐานด้านการเตรยีมผลิตภัณฑ์ทางการแพทยม์นุษยป์รชัญาและกระบวนการผลิตยา การปรบัใชก้ารประคบภายนอกและการบำาบดัผา่นรา่งกายแนวทางมนุษยปรชัญา ความรูด้้านประสบการณ์พื้นฐานกับการบำาบดัทางมนุษยปรชัญา เชน่ ยูรธิมบีำาบดั และศิลปะบำาบดัแนวมนุษย ปรชัญา 4. ความเป็นมอือาชพี การทำางานรว่มกัน สทิธผิูป้ว่ย การวจิยั 4.1 ประเด็นทางสงัคมและการพฒันาทางจติวญิญาณ 50 แนวทางด้านมนุษยปรชัญาเพื่อการพฒันาทางการแพทยท์างจติวญิญาณ (ความรูพ้ื้นฐาน, แบบฝึกหดั, การ ภาวนา) ความสมัพนัธท์างการบำาบดัรกัษา การสงัเกตอยา่งถ่ีถ้วน การสื่อสาร และการใหค้ำาปรกึษา โดยคำานึงถึงบรบิท ทางสงัคมของแต่ละบุคคล การตัดสนิใจรว่มกับผูป้ว่ยและญาติ ตามแนวคิดท่ีวา่มนุษยเ์ป็นสิง่มชีวีติทางจติวญิญาณและสามารถพฒันาได้ ความปลอดภัยของผูป้ว่ย รวมถึงการจดัการขอ้ผดิพลาด ความเป็นมอือาชพีและการทำางานรว่มกันระหวา่งอาชพี ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของสขุภาพและความเจบ็ปว่ยสำาหรบัสาธารณสขุและการสง่เสรมิสขุภาพ ความเป็นมาด้านกฎระเบยีบ (การอนุญาตทางการตลาด/การจดทะเบยีน) และการดแูลด้านเภสชักรรมของ ผลิตภัณฑ์ทางแพทยม์นุษยปรชัญา การจดัการเวลา การดแูลด้านการเงินของการปฏิบติัทางการแพทยม์นุษย ปรชัญา 4.2 การวจิยัและวทิยาศาสตร์ 40 ความรูพ้ื้นฐานทางวทิยาศาสตรแ์ละการวธิกีารวจิยัทางการแพทยม์นุษยปรชัญา ความสามารถพื้นฐานในการเขยีนและนำาเสนอรายงานกรณีศึกษาทางการแพทยม์นุษยปรชัญา ความสามารถในการศึกษาตำาราพื้นฐานด้านการแพทยม์นุษยปรชัญา ความรูแ้ละความสามารถในการใชว้รรณกรรมทางการแพทยม์นุษยปรชัญา การฝึกฝนปฏิบติัโดยเรยีนรูจ้ากผูใ้หค้ำาปรกึษา 250 โครงการ (เชน่ การกำาหนดลักษณะของรูปแบบของความเจบ็ปว่ยหรอืแนวทางการรกัษา) 150 การจดัเตรยีมรายงานกรณีศึกษา 3 ตัวอยา่ง 100 ระยะเวลาท้ังหมด 1000 8 ชัว่โมงเสรมิในการบำาบดัแนวมนุษยปรชัญา รวมถึงการฝึกปฏิบติัภายใต้การกำากับดแูล และงานโครงการ 30 ตาราง A1.2 การอบรมด้านการพยาบาลมนุษยปรชัญาสำาหรบัพยาบาล รายวชิา จำานวนชัว่โมง 1. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาเก่ียวกับมนุษยแ์ละธรรมชาติ 70 สีอ่าณาจกัรในธรรมชาติ ธาตทัุง้สี ่พลังการสรา้งรูปแบบของมนุษย ์(Formative Forces) รา่งกาย-ดวงจติ-จติวญิญาณ, หลักธรรมชาติสามสว่นของความเป็นมนุษย ์หลักการพื้นฐานสามประการ (Tria Principia) กระบวนการชวีติทัง้เจด็ จงัหวะของชวีประวติั สมัผสัทัง้สบิสอง ความสมัพนัธร์ะหวา่งธรรมชาติกับมนุษย์ 2. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของสขุภาพและความเจบ็ปว่ย 70 ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของสขุภาพและความเจบ็ปว่ย ผลิตภัณฑ์ทางการแพทยม์นุษยปรชัญาและกระบวนการทางเภสชัวทิยาทางมนุษยปรชัญา การเกิด ความเจบ็ปว่ย และการตาย ในบรบิทของประสบการณ์ทางชวีประวติัของแต่ละบุคคล ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาเฉพาะทาง ประกอบด้วย มะเรง็วทิยา หทัยวทิยา กมุารเวชศาสตร ์สติูศาสตร ์ เวชศาสตรผ์ูส้งูอายุ การดแูลแบบประคับประคอง 3. แนวคิดของการพยาบาลมนุษยปรชัญา 130ความอบอุ่น การเคล่ือนไหว จงัหวะ โภชนาการ ท่าทางการแสดงออกของการพยาบาล กระบวนการสขุภาวะ (Salutogenesis) 4. แนวปฏิบติัทางการพยาบาลเชงิมนุษยปรชัญาประยุกต์ 200การนวดบำาบดั การบำาบดัด้วยการประคบ การพอก ธาราบำาบดั การบำาบดัด้วยการชะล้าง ขอ้วนิิจฉัยทางการพยาบาลและกระบวนการพยาบาล 5. ความเป็นมอือาชพี การทำางานรว่มกัน สทิธผิูป้ว่ย การวจิยั 40 การศึกษาวจิยัเก่ียวกับการใชง้านประคบภายนอก การทำางานรว่มกับผูป้ฎิบติังานทางสาธารณสขุ ผลกระทบต่อสขุภาพของประชาชนและการสง่เสรมิสขุภาพ การดแูลตนเอง การใชศิ้ลปะเพื่อสขุภาพจติและการพฒันาภายใน การฝึกฝนปฏิบติัโดยเรยีนรูจ้ากผูใ้หค้ำาปรกึษา 150 โครงการ 70 ระยะเวลาทัง้หมด 730 ตาราง A1.3 การอบรมด้านการผดงุครรภ์มนุษยปรชัญาสำาหรบัพยาบาลผดงุครรภ์ รายวชิา จำานวนชัว่โมง 1. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาเก่ียวกับมนุษยแ์ละธรรมชาติ 40 สีอ่าณาจกัรในธรรมชาติ ธาตทัุง้สี ่พลังการสรา้งรูปแบบของมนุษย ์(Formative Forces) รา่งกาย-ดวงจติ-จติวญิญาณ, หลักธรรมชาติสามสว่นของความเป็นมนุษย ์หลักการพื้นฐานสามประการ (Tria Principia) กระบวนการชวีติทัง้เจด็ จงัหวะของชวีประวติั สมัผสัทัง้สบิสอง ความสมัพนัธร์ะหวา่งธรรมชาติกับมนุษย์ 2. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของสขุภาพและความเจบ็ปว่ย 80 ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของสขุภาพและความเจบ็ปว่ย การเปล่ียนแปลงของพลังการสรา้งรูปแบบทัง้สีแ่ละหลักธรรมชาติสามสว่นของความเป็นมนุษยร์ะหวา่งตัง้ ครรภ์ การคลอดและหลังคลอด ชวีติในชว่งเวลาก้าวขา้มธรณีประตขูองการเกิดและการตาย มุมมองด้านมนุษยป์รชัญาท่ีเก่ียวกับนรเีวชวทิยา กมุารเวชศาสตร ์วสิญัญีวทิยาและการพยาบาล 31 รายวชิา จำานวนชัว่โมง 3. ผลการเรยีนรูเ้ฉพาะทางด้านการผดงุครรภ์มนุษยปรชัญา 100กระบวนสขุภาวะและการสนับสนุนศักยภาพของสตรใีหม้สีขุภาพดีในระหวา่งตัง้ครรภ์ ระยะคลอด และหลังคลอด การประเมนิพลังการสรา้งรูปแบบทัง้สีแ่ละหลักธรรมชาติสามสว่นของความเป็นมนุษยใ์นแต่ละบุคคล การใชผ้ลิตภัณฑ์ทางการแพทยม์นุษยปรชัญาในการผดงุครรภ์ รวมถึงผลขา้งเคียงและขอ้บง่หา้ม 4. แนวปฏิบติัทางการผดงุครรภ์มนุษยปรชัญาแบบประยุกต์ 250การผดงุครรภ์ การดแูลสตรแีละเด็ก การรบัมอืการเปล่ียนแปลงของพลังการสรา้งรูปแบบทัง้สีแ่ละหลัก ธรรมชาติสามสว่นของความเป็นมนุษย ์ท่าทางการเคล่ือนไหว การดแูลใหน้มบุตร การชโลมน้ำามนัเป็นจงัหวะ ธาราบำาบดั การประคบ การพอก 5. ความเป็นมอือาชพี การทำางานรว่มกัน สทิธผิูป้ว่ย การวจิยั 40 การวจิยัเก่ียวกับการผดงุครรภ์มนุษยปรชัญา การทำางานรว่มกันกับเจา้หน้าท่ีสาธารณสขุอ่ืนๆ และนักสงัคมสงเคราะห์ ความสมัพนัธเ์ชงิบำาบดั การตัดสนิใจรว่มกัน การดแูลตนเองและทีม ด้านเพื่อสขุภาพจติและการพฒันาภายใน การฝึกฝนปฏิบติัโดยเรยีนรูจ้ากผูใ้หค้ำาปรกึษา 150 โครงการ 70 ระยะเวลาทัง้หมด 730 ตาราง A1.4 การอบรมด้านเภสชักรรมมนุษยปรชัญาสำาหรบัเภสชักร รายวชิา จำานวนชัว่โมง 1. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาเก่ียวกับมนุษยแ์ละธรรมชาติ ความเขา้ใจเก่ียวกับสาร: ธาตทัุง้สี ่สีอ่าณาจกัรในธรรมชาติ (พชื แรธ่าต ุสตัว ์มนุษย)์ พลังจากจกัรวาล (Cosmic Forces) หลักการพื้นฐานสามประการ (Tria Principia) ประเภทของพลังชวีติ 50 ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาเก่ียวกับมนุษย์ 25 2. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของสขุภาพและความเจบ็ปว่ย สขุภาพและความเจบ็ปว่ย หลักการของการบำาบดั วธิกีารบำาบดัแนวมนุษยปรชัญา 25 3. ผลการเรยีนรูเ้ฉพาะทางด้านเภสชักรรมมนุษยปรชัญา กระบวนการทางเภสชักรรมในการเตรยีมผลิตผลิตภัณฑ์ยาของแพทยม์นุษยปรชัญา: ระดับของอบอุ่น, กระบวนการจงัหวะ, การเพิม่ศักยภาพ, การเตรยีมโลหะ, โลหะผา่นพชื(Vegetabilized Metals), สารองค์ ประกอบทางเภสชักรรม, การเตรยีมอวยัวะ, รูปแบบและขนาด 105 บง่ชีข้องผลิตภัณฑ์แพทยม์นุษยปรชัญาสำาหรบัเง่ือนไขทางการแพทยทั์ว่ไป ใหค้ำาแนะนำาสำาหรบัแต่ละบุคคลและ สำาหรบัความเจบ็ปว่ยเล็กน้อย, การใชท่ี้เหมาะสม ผลขา้งเคียง ขอ้บง่หา้ม 80 เกษตรชวีพลวตัและพชืสมุนไพร โภชนาการ และสขุภาพ 20 4. ความเป็นมอือาชพี การทำางานรว่มกัน ขอ้บงัคับด้านเภสชักรรม การวจิยั ระเบยีบของผลิตภัณฑ์ของแพทยม์นุษยปรชัญาและผลิตภัณฑ์ยาของแพทยก์ารแพทยพ์ื้นบา้น,การแพทยแ์บบ สนับสนุนและการแพทยบู์รณาการ ในแผนอ่ืน ๆ ในแต่ละประเทศ การติดตามความปลอดภัยด้านยา การวจิยัและพฒันาของผลิตภัณฑ์ของแพทยม์นุษยปรชัญา 50 การสงัเกตธรรมชาติ แบบฝึกหดัการสงัเกตในแนวทางแบบเกอเธ่ 45 การฝึกฝนปฏิบติัโดยเรยีนรูจ้ากผูใ้หค้ำาปรกึษา 100 โครงการ 100 ระยะเวลาทัง้หมด 600 32 ตาราง A1.5 การอบรมด้านทันตกรรมมนุษยปรชัญาสำาหรบัทันตแพทย์ รายวชิา จำานวนชัว่โมง 1. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาเก่ียวกับมนุษยแ์ละธรรมชาติ 60 2. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของสขุภาพและความเจบ็ปว่ย 60 3. ผลการเรยีนรูเ้ฉพาะทางด้านทันตกรรมมนุษยปรชัญา 130 แนวคิดและการปฏิบติัของทันตกรรมมนุษยปรชัญาแบบบูรณาการ ความเขา้ใจและการใชผ้ลิตภัณฑ์มนุษยปรชัญาและผลิตภัณฑ์อ่ืนๆ ของการแพทยพ์ื้นบา้น, การแพทยแ์บบ สนับสนุนและการแพทยบู์รณาการ ประกอบด้วย ผลขา้งเคียงและขอ้หา้ม ศึกษายูรธิมบีำาบดั, ศิลปะบำาบดัแนวมนุษยปรชัญา (เน้นไปท่ีวจเีภทบำาบดั) การบำาบดัผา่นรา่งกายแนวมนุษย ปรชัญาและการใหค้ำาปรกึษาด้านโภชนาการ 4. ความเป็นมอือาชพี การทำางานรว่มกัน สทิธผิูป้ว่ย สาธารณสขุ 50 ทันตกรรมและทันตกรรมการจดัฟนัท่ีเก่ียวขอ้งกับการใหค้วามรู ้ประกอบด้วย การศึกษา วอลดอรฟ์ (Waldorf Education) สาธารณสขุและการสง่เสรมิสขุภาพสำาหรบัโภชนาการท่ีดีต่อสขุภาพและสขุอนามยัของฟนั เสน้ทางมนุษยปรชัญาของการพฒันาทางการแพทยแ์ละจติวญิญาณ (ความรูพ้ื้นฐาน, แบบฝึกหดั, การภาวนา) การตัดสนิใจรว่มกันกับแต่ละบุคคลตามแนวคิดของมนุษยใ์นฐานะจติวญิญาณและสิง่มชีวีติท่ีกำาลังพฒันา การฝึกฝนปฏิบติัโดยเรยีนรูจ้ากผูใ้หค้ำาปรกึษา 100 โครงการและการจดัเตรยีมรายงานกรณีศึกษา 3 ตัวอยา่ง 100 ระยะเวลาทัง้หมด 500 ตาราง A1.6 การอบรมด้านจติบำาบดัมนุษยปรชัญาสำาหรบันักจติบำาบดั รายวชิา จำานวนชัว่โมง 1. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาเก่ียวกับมนุษยแ์ละธรรมชาติ 100 2. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของสขุภาพและความเจบ็ปว่ย กลไกการเกิดความเจบ็ปว่ยและเวชศาสตรใ์นวยัเด็กและวยัผูใ้หญ่ – ความผดิปกติด้านพฒันาการ 100 กลไกการเกิดความเจบ็ปว่ยของความผดิปกติทางจติท่ีเก่ียวขอ้งกับความไมส่มดลุและการหยุดชะงักของ กระบวนการทำางานทางรา่งกาย 100 3. ผลการเรยีนรูเ้ฉพาะด้านจติบำาบดัมนุษยปรชัญา เครื่องมอืทางจติบำาบดัและทางสหสาขาวชิาชพีในแนวทางจติบำาบดัรวมถึงขอ้บง่ชีแ้ละ ขอ้บง่หา้ม 230 4. ความเป็นมอือาชพี การทำางานรว่มกัน สทิธผิูป้ว่ย การวจิยั 70 การฝึกฝนปฏิบติัโดยเรยีนรูจ้ากผูใ้หค้ำาปรกึษา การนำาเสนอกรณีศึกษา การแลกเปล่ียนมุมมองในกลุ่มผูเ้รยีน และการศึกษาแบบกลุ่ม 150 การใหค้ำาปรกึษารายบุคคล และการกำากับดแูลสหวทิยาการกลุ่ม 100 การจดัทำารายงานกรณีศึกษา 3 ตัวอยา่ง และงานโครงการ 1 โครงการ 150 ระยะเวลาทัง้หมด 1000 33 ตาราง A1.7 การอบรมมนุษยปรชัญาสำาหรบันักยูรธิมบีำาบดั รายวชิา จำานวนชัว่โมง 1. ความรูทั้ว่ไปด้านการแพทย ์ประกอบไปด้วย วธิกีารทางวทิยาศาสตรแ์ละพื้นฐานด้านการแพทย ์ (กายวภิาคศาสตรเ์บื้องต้น คัพภวทิยา สรรีวทิยา ซึ่งครอบคลมุอยูแ่ล้วในการฝึกยูรธิมทัีว่ไป) 300 การพฒันา รูปแบบ และการทำางานของอวยัวะมนุษย์ กายวภิาคศาสตรแ์ละสรรีวทิยา ความเจบ็ปว่ย ความผดิปกติทางจติเวช,ทางจติสรรีะ และทางพฒันาการ ประวติัทางการแพทยแ์ละการวนิิจฉัย สขุอนามยั การปฐมพยาบาล 2. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของสขุภาพและความเจบ็ปว่ย 100ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของสขุภาพและความเจบ็ปว่ย (ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของมนุษยแ์ละ ธรรมชาติท่ีครอบคลมุการอบรมด้านยูรธิมทัีว่ไป) 3. ผลการเรยีนรูเ้ฉพาะด้านยูรธิมบีำาบดั 550 การศึกษาการเคล่ือนไหวและการปฏิบติัด้านการยูรธิมบีำาบดั ความรูพ้ื้นฐานของแบบฝึกหดัด้านยูรธิมบีำาบดั การปรบัใชยู้รธิมบีำาบดัในการรกัษาสว่นท่ีเป็นหลักของความเจบ็ปว่ย ประกอบด้วยขอ้ควรระวงัความปลอดภัย และขอ้บง่หา้ม กระบวนการบำาบดั การบนัทึกจดัทำาเอกสารทางการแพทย ์และการประเมนิ 4. ความเป็นมอือาชพี การทำางานรว่มกัน สทิธผิูป้ว่ย การวจิยั 100พื้นฐานของระเบยีบวธิี การสื่อสาร การจดัการปัญหา ขอ้บงัคับและกฎหมายเก่ียวกับผูบ้ำาบดั และความสามารถทางสงัคม การฝึกงาน: การสงัเกตและการฝึกฝนปฏิบติัโดยเรยีนรูจ้ากผูใ้หค้ำาปรกึษา 400 โครงการ 350 ระยะเวลาทัง้หมด 18009 ตาราง A1.8 การอบรมมนุษยปรชัญาสำาหรบันักศิลปะบำาบดัแนวมนุษยปรชัญา รายวชิา จำานวนชัว่โมง 1. ความรูทั้ว่ไปด้านการแพทย ์ประกอบดว้ยวธิกีารทางวทิยาศาสตรแ์ละความรูพ้ื้นฐานดา้นการแพทยแ์ละจติวทิยา 350 การพฒันา รูปแบบ และการทำางานของอวยัวะมนุษย์ กายวภิาคศาสตรแ์ละสรรีวทิยา ความเจบ็ปว่ย ความผดิปกติทางจติเวช และพฒันาการ ประวติัทางการแพทยแ์ละการวนิิจฉัย สขุอนามยัการปฐมพยาบาล 2. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของมนุษยแ์ละธรรมชาติ 80 3. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาของสขุภาพและความเจบ็ปว่ย 80 4. ผลการเรยีนรูเ้ฉพาะสาขาศิลปะบำาบดัแนวมนุษยปรชัญา 1750ความสามารถพื้นฐานทางศิลปะท่ีจำาเป็นสำาหรบัศิลปะบำาบดั การใชก้ระบวนการทางศิลปะบำาบดั สงัเกตขอ้บง่ใชแ้ละขอ้หา้ม ขัน้ตอนการสงัเกตและการประเมนิทัว่ไป การวางแผนการรกัษา เปา้หมายการรกัษา 9 ระยะเวลาการฝึกนอกเหนือจาก การฝึกยูรธิมพีื้นฐาน (รายการหมวด 1) 34 รายวชิา จำานวนชัว่โมง 5. ความเป็นมอือาชพี การทำางานรว่มกัน สทิธผิูป้ว่ย การวจิยั 90การทำางานแบบมอือาชพี เทคนิคการสนทนา การจดัการปัญหา การสะท้อน และการทำางานภายใต้การกำากับดแูล บรบิททางกฎหมายของการประกอบวชิาชพี: สถานภาพทางวชิาชพี สทิธผิูป้ว่ย นวตักรรมและการวจิยัของศิลปะบำาบดัแนวมนุษยปรชัญา การฝึกฝนปฏิบติัโดยเรยีนรูจ้ากผูใ้หค้ำาปรกึษา 500 โครงการ 150 ระยะเวลาทัง้หมด 3000 ตาราง A1.9 การอบรมแนวมนุษยปรชัญาสำาหรบันักบำาบดัผ่านรา่งกาย รายวชิา จำานวนชัว่โมง 1. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาเก่ียวกับมนุษยแ์ละธรรมชาติ 55 2. ความเขา้ใจด้านมนุษยปรชัญาเก่ียวกับสขุภาพและความเจบ็ปว่ย 55 3. ผลการเรยีนรูด้้านการบำาบดัรา่งกายแนวมนุษยปรชัญา 525 การประเมนิรายบุคคลและการวางแผนการรกัษา หลักการและแนวปฏิบติัในการบำาบดัผา่นรา่งกายแนวมนุษยปรชัญาอยา่งใดอยา่งหนึ่ง รวมถึง การสงัเกต ประเด็นด้านความปลอดภัยและขอ้หา้ม: การนวดบำาบดัเป็นจงัหวะ การบำาบดัด้วยการนวดแบบซเิมออน เพรสเซล การบำาบดัด้วยการแชน่้ำาผสมน้ำามนั เทศะพลวตัและวธิอ่ืีนๆ ท่ีได้รบัการรบัรองจากสว่นทางการแพทยข์องเกอเธ่ อันนัม (Medical Section of Goetheanum) 4. ความเป็นมอือาชพี การทำางานรว่มกัน สทิธผิูป้ว่ย การวจิยั 65 เสน้ทางมนุษยปรชัญาของการพฒันาทางการแพทยแ์ละจติวญิญาณ ความสมัพนัธใ์นการรกัษา การทำางานเป็นทีมระหวา่งมอือาชพี ความปลอดภัยของผูป้ว่ย การรบัมอืกับขอ้ผดิพลาดทางการแพทยแ์ละการรอ้งเรยีน วธิกีารวจิยัและการเขยีนรายงานกรณีศึกษา การฝึกฝนปฏิบติัโดยเรยีนรูจ้ากผูใ้หค้ำาปรกึษา 200 โครงการ 100 ระยะเวลาทัง้หมด 1000 35 ตาราง A1.10 รายละเอียดชัว่โมงการอบรมในการแพทยม์นุษยปรชัญาในแต่ละสาขา องค์ประกอบการ อบรม จำานวนชัว่โมง การอบรม ท้ังหมด ความรูท่ั้วไป ด้านการแพทย ์ ประกอบด้วย วธิกีารทาง วทิยาศาสตรแ์ละ พื้นฐานด้านการ แพทย์ ความเขา้ใจด้าน มนุษยปรชัญา ของมนุษย์ และธรรมชาติ สขุภาพและ ความเจบ็ป่วย ผลการเรยีนรูเ้ฉพาะสาขาด้านการ บำาบดั ความเปน็มอื อาชพี, การทำางาน รว่มกัน, สทิธผิู้ ป่วย และการวจิยัแนวคิดและการ ปฏิบติัเฉพาะ ด้านในการ บำาบดั การฝกึปฏิบติั และทำางาน โครงการ แพทย์ 1000 ตามขอ้กำาหนด 250 160 500 90 พยาบาล 730 ตามขอ้กำาหนด 140 330 220 40 พยาบาล ผดงุครรภ์ 730 ตามขอ้กำาหนด 120 350 220 40 เภสชักร 600 ตามขอ้กำาหนด 100 205 245 50 ทันตแพทย์ 500 ตามขอ้กำาหนด 120 130 200 50 นักจติบำาบดั 1000 ตามขอ้กำาหนด 300 230 400 70 นักยูรธิมบีำาบดั 1800a 300 100 550 750 100 นักศิลปะบำาบดั แนวมนุษย ปรชัญา 3000 350 160 1750 650 90 นักบำาบดัผา่น รา่งกายแนว มนุษยปรชัญา 1000 ตามขอ้กำาหนด 110 525 300 65 a ถกูเพิม่เติมชัว่โมงการอบรมในชว่งการศึกษายูรธิมพีื้นฐาน 36 ภาคผนวก 2 ผู้เข้าร่วมประชุม คณะทำางาน วันท่ี 15-17 ธันวาคม ค.ศ.2018 ภมูภิาคแอฟรกิา แอนนา เมเดลีน มุลเลอร์, กระบวนกรการฝึกอบรม, การฝึกอบรมระดับบัณฑิตศึกษาทางการแพทย์ระหว่างประเทศ สาขาการแพทย์มนุษยปรัชญา, คเวเลร่า, ประเทศแอฟริกาใต้ ภมูภิาคอเมรกิา อดัม แบลนนิง, ผู้อำานวยการฝึกอบรม, หลักสูตรการอบรมแพทย์, สมาคมการแพทย์มนุษยปรัชญา, ประเทศ สหรัฐอเมริกา เอลิซาเบธ ซูสติก, รองประธาน, สมาคมพยาบาลมนุษยปรัชญาอเมริกาเหนือ, ประเทศสหรัฐอเมริกา อิราเซมา เด อัลเมดา เบเนวิเดส, ประธาน, สมาคมการแพทย์มนุษยปรัชญา, ประเทศบราซิล ไอวา ลอยด์, ประธาน, สหพันธ์ธรรมชาติบำาบัดโลก, ประเทศแคนาดา เปาโล อาร์.เอส. โรซา, นโยบายแห่งชาติด้านการแพทย์พ้ืนบ้าน, การแพทย์แบบสนับสนุน และการแพทย์บูรณาการ, แผนกสาธารณสุขมูลฐาน, กระทรวงสาธารณสุข, ประเทศบราซิล ภมูภิาคเมดิเตอรเ์รเนียน ตะวนัออก มิเชล ดาเฮอร์, ประธาน, ขมรมมะเร็งเลบานอน; รองประธานคณะกรรมการแห่งชาติเพ่ือการดูแลประคับประคอง, ประเทศเลบานอน ภมูภิาคยุโรป โธมัส ไบรท์ครอยซ์, ประธาน, สมาพันธ์สมาคมการแพทย์มนุษยปรัชญานานาชาติ, ประเทศเยอรมนี มาเธียส กีร์เก้, หัวหน้า, ส่วนการแพทย์, โรงเรียนวิทยาศาสตร์จิตวิญญาณ, เกอเธ่อันนัม, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เคิร์สติน ไกเซอร์, วิทยากรศิลปะวจีเภทและวจีเภทบำาบัด, สถานบันศิลปะบำาบัดมนุษยปรัชญาแห่งยุโรป, ดอร์นาค, สวิตเซอร์แลนด์ เคนิส โคเชชกิน, ผู้เชี่ยวชาญด้านแพทย์แบบสนับสนุน, คณะกรรมดูแลสุขภาพแห่งรัฐดูมา, สหพันธรัฐรัสเซีย เอลมา เพรสเซล, ผู้ประสานงานระหว่างประเทศด้านการบำาบัดผ่านร่างกายแนวมนุษยปรัชญา, ผู้ประสานงานระหว่าง ประเทศของการแพทย์มนุษยปรัชญา, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เฮนริค โซเก้, รักษาการหัวหน้าภาควิชา, ภาควิชาการแพทย์แบบสนับสนุนและการแพทย์ทางเลือก, คณะวิทยาศาสตร์ สุขภาพ, มหาวิทยาลัยเปซ, ประเทศฮังการี คริสเตียน ชไนเดอร์, ผู้ประสานงานระหว่างประเทศด้านการวิจัยและฝึกอบรมด้านยูริธมีบำาบัด, ส่วนทางการแพทย์, เกอเธ่อันนัม, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตีโด ฟอน เชิน-แองเกอเรอร์, แผนกกุมารเวชศาสตร์, โรงพยาบาลประจำาแคนตันไฟรบวร์ก, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ภมูภิาคเอเชยีตะวนัออกเฉียงใต้ อชิวาร์ บาศวารัดดี, ผู้อำานวยการศูนยป์ระสานงานองค์การอนามยัโลกเพือ่การแพทยพ์ืน้บา้น, โมราจ ิเดไซ สถาบนัโยคะ 37 แห่งชาติ, กระทรวง AYUSH, ประเทศอินเดีย อภิจิต ฉัทโทปเทสย, ผู้อำานวยการ, สถาบันโฮมีโอพาธีย์แห่งชาติ, กระทรวง AYUSH, ประเทศอินเดีย กัณฑ์อเนก แก้วทวีทรัพย์, ท่ีปรึกษา, กรมการแพทย์แผนไทยและการแพทย์แบบสนับสนุน, กระทรวงสาธารณสุข, ประเทศไทย ภมูภิาคแปซฟิกิตะวนัตก ดยานัน ภูวนันทรัน, เลขาธิการ, สภาการแพทย์พ้ืนบ้านและการแพทย์แบบสนับสนุน, กระทรวงสาธารณสุข, ประเทศ มาเลเซีย จงิ-จงิ หวงั, ผูอ้ำานวยการ, ฝา่ยการจดัการความเจบ็ปวด, สถาบนัฝงัเข็มและรมยา, สถาบนัศึกษาวทิยาศาสตรก์ารแพทย์ แผนจีน, ประเทศจีน สำานักงานเลขาท้องถ่ิน, โรงพยาบาลฮาเวลโฮเฮ, เบอรลิ์น, ประเทศเยอรมนี เออร์ซูล่า บรัคมันน์ ฮาราลด์ แมทธิส เลขาธกิาร, การแพทยพ์ื้นบา้น การแพทยแ์บบสนับสนุน และการแพทยบู์รณาการ, กรมการส่งมอบ บรกิารและความปลอดภัย, องค์การอนามยัโลก, เจนีวา, ประเทศสวติเซอรแ์ลนด์ อาดิติ บานา, เจ้าหน้าท่ีเทคนิค ฉิน หลิว, เจ้าหน้าท่ีเทคนิค 38 ภาคผนวก 3 ผู้เข้าร่วมประชุมปรึกษา ทางการเชื่อมต่อผ่านระบบเครือ ข่ายทางคอมพิวเตอร์วันท่ี 10-11 พฤศจิกายน ค.ศ.2020 ภมูภิาคอเมรกิา อดัม แบลนนิง, ผู้อำานวยการฝึกอบรม, หลักสูตรการอบรมแพทย์, สมาคมการแพทย์มนุษยปรัชญา, ประเทศ สหรัฐอเมริกา อิราเซมา เด อัลเมดา เบเนวิเดส, ประธาน, สมาคมการแพทย์มนุษยปรัชญา, ประเทศบราซิล ภมูภิาคยุโรป เอลมา เพรสเซล, ผู้ประสานงานระหว่างประเทศด้านการบำาบัดผ่านร่างกายแนวมนุษยปรัชญา, ผู้ประสานงานระหว่าง ประเทศของการแพทย์มนุษยปรัชญา, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ รอล์ฟ ไฮน์, ประธาน, สภาระหว่างประเทศของสมาคมพยาบาลมนุษยปรัชญา, ประเทศเยอรมนี โธมัส ไบรท์ครอยซ์, ประธาน, สมาพันธ์สมาคมการแพทย์มนุษยปรัชญานานาชาติ, ประเทศเยอรมนี เกออค โซลเนอร,์ รองหวัหนา้, สว่นการแพทย,์ โรงเรยีนวทิยาศาสตรจ์ติวญิญาณ, เกอเธอั่นนัม, ประเทศสวติเซอรแ์ลนด์ ตีโด ฟอน เชิน-แองเกอเรอร์, แผนกกุมารเวชศาสตร์, โรงพยาบาลประจำาแคนตันไฟรบวร์ก, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ สำานกัเลขาธกิารองค์การอนามยัโลก, การแพทยพ์ื้นบา้น การแพทยแ์บบสนบัสนนุ และการแพทยบู์รณ าการ, กรมบรกิารสขุภาพแบบบูรณาการ, องค์การอนามยัโลก, เจนีวา, ประเทศสวติเซอรแ์ลนด์ ฉี จาง, หัวหน้าแผนก อาดิติ ชาราน, ท่ีปรึกษา

42 Henrik Szőke for IVAA Rue du Trône 194 B-1050, Bruxelles, Belgium RÉFÉRENTIEL DE L'OMS POUR LA FORMATION EN MÉDECINE ANTHROPOSOPHIQUE 978-9-46477-073-5 9 789464 770735 i I , ll , l i เกณฑ์มาตรฐานของ องค์การอนามัยโลก สำหรับ การฝึกอบรม ด้านการแพทย์มนุษยปรัชญา

IVAA Rue du Trône 194 B-1050, Bruxelles, Belgium WHO:N VERTAILUARVIO ANTROPOSOFISEN LÄÄKETIETEEN KOULUTUKSESTA

WHO:N VERTAILUARVIO ANTROPOSOFISEN LÄÄKETIETEEN KOULUTUKSESTA WHO:n vertailuarvio antroposofisen lääketieteen koulutuksesta ISBN 9789464770773 (sähköinen versio) ISBN 9789464770780 (painettu versio) © Kansainvälinen antroposofisten lääkäriyhdistysten liitto (IVAA) 2023 Tätä käännöstä ei ole laatinut Maailman terveysjärjestö (WHO). WHO ei ole vastuussa tämän käännöksen sisällöstä tai tark- kuudesta. Alkuperäinen englanninkielinen painos WHO benchmarks for training in anthroposophic medicine. Geneve: World Health Organization; 2023. Lisenssi: CC BY-NC-SA 3.0 IGO on sitova ja aito painos. Tämä käännetty teos on saatavilla Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 -lisenssillä (CC BY-NC-SA 3.0; https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/3.0). Tämän lisenssin ehtojen mukaisesti teosta saa kopioida, levittää ja muokata ei-kaupallisiin tarkoituksiin edellyttäen, että teokseen viitataan asianmukaisesti, kuten alla on mainittu. Tätä teosta käytettäessä ei saa antaa ymmärtää, että WHO tukee jotakin tiettyä organisaatiota, tuotetta tai palvelua. WHO:n logon käyttö ei ole sallittua. Jos teosta muokataan, teoksen on oltava saman tai vastaavan Creative Commons -lisenssin alainen. Jos teet käännöksen tästä teoksesta, sinun on lisättävä seu- raava vastuuvapauslauseke sekä ehdotettu viittaus: "Tätä käännöstä ei ole laatinut Maailman terveysjärjestö (WHO). WHO ei ole vastuussa tämän käännöksen sisällöstä tai tarkkuudesta. Alkuperäinen englanninkielinen painos on sitova ja aito painos". Lisenssistä johtuviin riitoihin liittyvä sovittelu on suoritettava Maailman henkisen omaisuuden järjestön sovittelusääntöjen mukaisesti (http://www.wipo.int/amc/en/mediation/rules/). Ehdotettu viittaus. WHO:n arvio antroposofisen lääketieteen koulutuksen kriteereistä. Geneve: Geneve: Maailman terveys- järjestö; 2023. Lisenssi: CC BY-NC-SA 3.0. CIP-tiedot (Cataloguing-in-Publication). CIP-tiedot ovat saatavilla osoitteesta http://apps.who.int/iris. Myynti, oikeudet ja lisensointi. WHO:n julkaisuja voi ostaa osoitteesta http://apps.who.int/bookorders. Kaupallista käyttöä koskevat pyynnöt sekä oikeuksia ja lisensointia koskevat kysymykset englanninkielisen version osalta osoitteessa https://www.who.int/copyright ja käännösten osalta osoitteessa contact@ivaa.info. Kolmannen osapuolen materiaalit. Jos haluat käyttää uudelleen tämän teoksen aineistoa, joka on kolmannen osapuolen aineistoa, kuten taulukoita, kuvioita tai kuvia, on sinun vastuullasi selvittää, tarvitaanko uudelleenkäyttöön lupa, ja hankkia lupa tekijänoikeuden haltijalta. Riski korvausvaatimuksista, jotka johtuvat teoksen kolmannen osapuolen omistamien osien loukkaamisesta, on yksinomaan käyttäjän vastuulla. Yleiset vastuuvapauslausekkeet. Tässä julkaisussa käytetyt nimitykset ja aineiston esitystapa eivät merkitse WHO:n min- käänlaista mielipiteen ilmaisemista minkään maan, alueen, kaupungin tai alueen oikeudellisesta asemasta tai sen viranomai- sista tai sen rajojen määrittämisestä. Karttojen piste- ja katkoviivat kuvaavat likimääräisiä rajalinjoja, joista ei välttämättä ole vielä täyttä yksimielisyyttä. Tiettyjen yritysten tai tiettyjen valmistajien tuotteiden mainitseminen ei tarkoita, että WHO tukisi tai suosittelisi niitä mieluum- min kuin muita samankaltaisia tuotteita, joita ei ole mainittu. Virheitä ja puutteita lukuun ottamatta patentoitujen tuotteiden nimet erotetaan toisistaan isoilla alkukirjaimilla. Tämä materiaali on kehitetty työkaluksi antroposofisen lääketieteen koulutuksen standardoimiseksi. WHO on ryhtynyt kaik- kiin kohtuullisiin varotoimiin tämän julkaisun sisältämien tietojen tarkistamiseksi. Julkaistua materiaalia jaetaan kuitenkin ilman minkäänlaista suoraa tai epäsuoraa takuuta asiasisällön paikkansapitävyydestä. Aineiston julkaiseminen WHO:n toi- mesta ei merkitse, että WHO hyväksyy, sertifioi, takaa soveltuvuuden tai suosittelee antroposofista lääketiedettä suoraan tai epäsuoraan tai näkee sen tehokkaana ja turvallisena. WHO ei myöskään suosi antroposofista lääketiedettä minkään muun lääketieteellisen käytännön kustannuksella. Vastuu materiaalin tulkinnasta ja käytöstä on lukijalla. WHO ei ole missään ta- pauksessa vastuussa sen käytöstä aiheutuvista vahingoista. Suunnittelu: Inis Communication iii Sisältö Esipuhe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . iv Alkusanat . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . v Kiitokset . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . vi Sanasto . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .vii Johdanto . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ix 1 Taustaa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1 2 Antroposofisen lääketieteen koulutus . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 5 2.1 Yleiskatsaus antroposofisen lääketieteen koulutukseen . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 5 2.2 Lääkäri, jolla on antroposofisen lääketieteen erikoiskoulutus . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 6 2.3 Muiden antroposofisen lääketieteen harjoittajien koulutus . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 8 2.4 Antroposofisten terapeuttien koulutus . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 16 3 Turvallisuuskysymykset . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 23 3.1 Yleiset varotoimet ja vasta-aiheet antroposofisten lääkkeiden käytölle . . . . . . . . . . . . . 23 3.2 Potilasturvallisuus, yleiset varotoimenpiteet ja vasta-aiheet antroposofisessa terapiassa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 24 Viitteet . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 25 Kirjallisuusluettelo . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 27 Liite 1. Esimerkki opetussuunnitelmista ja koulutustuntien jakautuminen . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 28 Liite 2. Työryhmän kokouksen osallistujat, 15.-17. joulukuuta 2018. . . . . . . . . 36 Liite 3. Verkkokuulemiseen osallistuneet, 10.-11. marraskuuta 2020. . . . . . . . 38 iv Esipuhe Maailman terveysjärjestö (WHO) toteuttaa parhaillaan Kolmattatoista yleistä työohjelmaansa 2019- 2023 tukeakseen maita kaikkien terveyteen liittyvien kestävän kehityksen tavoitteiden saavuttami- sessa. Ohjelma rakentuu kolmen toisiinsa liittyvän strategisen painopisteen ympärille: yleisen terve- ydenhuollon kattavuuden saavuttaminen, terveyshätätilanteisiin puuttuminen ja väestön terveyden edistäminen. Näitä strategisia painopisteitä tuetaan kolmella strategisella muutoksella: johtajuuden tehostaminen, kansanterveyteen vaikuttamisen edistäminen kaikissa maissa ja maailmanlaajuisten yleishyödyllisten varojen kohdentaminen vaikuttamiseen. Perinteinen lääketiede on aina ollut tärkeä osa WHO:n yhteistä työtä. Astanan julistus, uudistettu sitoutuminen Alma-Atan julistukseen yleisestä terveydenhuollon kattavuudesta ja kestävän kehityksen tavoitteet vahvistavat perinteisen lääketieteen roolin perusterveydenhuollon vahvistamisessa, joka on terveydenhuoltojärjestelmien kulmakivi, pyrittäessä kohti terveyttä kaikille. Tämä käy ilmi myös WHO:n vuonna 2019 julkaisemasta perinteistä ja täydentävää lääketiedettä koskevasta maailman- laajuisesta raportista, jossa 88% WHO:n jäsenvaltioista ilmoitti käyttävänsä perinteistä ja täydentävää lääketiedettä terveydenhuollossa. Ottaen huomioon perinteisen lääketieteen kasvavan merkityksen terveydenhuollossa kansallises- ti ja maailmanlaajuisesti WHO ja sen jäsenvaltiot tutkivat tapoja sisällyttää tarvittaessa turvallisia, näyttöön perustuvia perinteisiä ja täydentäviä lääketieteellisiä palveluja kansallisiin tai alueellisiin terveydenhuoltojärjestelmiin täyttääkseen sitoumuksensa, joka on annettu yleisestä terveydenhuollon kattavuudesta poliittisena julistuksena korkean tason kokouksessa. WHO antaa jäsenvaltioille poliittista ja teknistä ohjausta ja edistää perinteisen ja täydentävän lää- ketieteen turvallista ja tehokasta käyttöä sääntelemällä asianmukaisesti tuotteita, käytäntöjä ja am- matinharjoittajia. Lisäksi se tukee jäsenvaltioita perinteisen ja täydentävän lääketieteen sisällyttämi- sessä ihmislähtöiseen terveydenhuoltoon WHO:n perinteisen lääketieteen strategian 2014–2023 täytäntöönpanemiseksi. WHO:n keskeisenä tehtävänä on asettaa normeja ja standardeja. Normatiivinen työ perustuu tar- peeseen, ja se voidaan muuntaa maita koskevaksi todellisena vaikutuksena asianmukaisen politiikan avulla. Tämän perinteisen, täydentävän ja integroivan lääketieteen eri järjestelmiä ja toimenpiteitä koskevan vertailuarvioiden sarjan tavoitteena on tarjota vertailukohta todellisten käytäntöjen ja ammatinharjoittajien arvioimiseksi. Olen erittäin iloinen voidessani esitellä tämän sarjan poliittisille päättäjille, terveydenhuollon työn- tekijöille ja suurelle yleisölle. Uskon vakaasti, että se palvelee tarkoitustaan. Anshu Banerjee Apulaispääjohtaja a.i. Division of Universal Health Coverage / Life Course (UHL) Maailman terveysjärjestö v Alkusanat Integroidut terveyspalvelut ovat olennaisen tärkeitä WHO:n Kolmannentoista yleisen työohjelman täytäntöönpanossa, jotta maita voidaan tukea yleisen terveydenhuollon kattavuuden ja terveyteen liittyvien kestävän kehityksen tavoitteiden saavuttamisessa. Integroitujen terveyspalvelujen osaston tehtävänä on nopeuttaa sellaisten laadukkaiden, integroitujen ja ihmislähtöisten terveyspalvelujen tasapuolista saatavuutta, joita voidaan seurata ja arvioida. WHO:n tehtävänä on antaa riippumatonta normatiivista ohjausta. Sen normatiiviset tuotteet kattavat laajan valikoiman maailmanlaajuisia kansanterveydellisiä hyödykkeitä, kuten normeja ja standarde- ja. Integroitujen terveyspalvelujen osaston ensisijaisena tehtävänä on näin ollen luoda ja tuottaa merkityksellisiä globaaleja hyödykkeitä, jotka perustuvat maiden tarpeisiin ja joilla on konkreettinen vaikutus kunkin maan kohdalla. Vuodesta 2018 lähtien, jolloin 88% WHO:n jäsenvaltioista ilmoitti käyttävänsä perinteistä ja täy- dentävää lääketiedettä, WHO:n tuki niiden turvallisuuden, laadun ja vaikuttavuuden arvioinnissa on jatkuvasti luokiteltu tärkeäksi, kuten WHO:n maailmanlaajuisessa raportissa koskien perinteistä ja täydentävää lääketiedettä vuonna 2019 todetaan. WHO asettaa normatiivisten tuotteiden tärkeysjärjestyksen niiden kysynnän mukaan. Tämä vertai- luarviosarja kattaa perinteisen, täydentävän ja integroivan lääketieteen tärkeimmät järjestelmät ja toimenpiteet koulutusta ja käytäntöä koskevien normien ja standardien mukaisesti kohdatakseen kasvavan tarpeen ja varmistaakseen niiden vaikutuksen kussakin maassa. WHO ei ainoastaan arvioi näiden normatiivisten tuotteiden laatua, vaan se myös tehostaa seuranta- ja arviointijärjestelmiä ja -suunnitelmia. Olen iloinen voidessani esitellä tämän vertailuarvioiden sarjan ja kutsun teidät mukaan mittaamaan ja dokumentoimaan niiden vaikutusta. Rudi Eggers Johtaja Department of Integrated Health Services Maailman terveysjärjestö vi Kiitokset Maailman terveysjärjestö (WHO) arvostaa kiitollisuudella monia henkilöitä ja organisaatioita, jotka ovat osallistuneet tämän asiakirjan laatimiseen (ks. liitteet 2 ja 3). WHO kiittää Tido von Schoen-Angereria ja Iracema de Almeida Benevidesiä, jotka ovat aktiivisesti ja ahkerasti osallistuneet tämän asiakirjan laatimiseen ja muokkaamiseen. Kiitokset Erik Baarsille ja Noortje van Steenbergenille, jotka osallistuivat todistusaineiston arviointiprosessiin. WHO on kiitollinen kaikille asiantuntijoille, jotka antoivat arvokkaita kommentteja ja ehdotuksia työryhmän kokouksen, vertaisarviointiprosessin ja kuulemisten aikana. Erityiskiitokset WHO:n kollegoille Irina Papievalle potilasturvallisuudesta, Fumihito Takanashille lää- keturvatoiminnasta, Siobhan Fitzpatrickille terveydenhuoltohenkilöstön toimintaohjeista ja standar- deista sekä Eduard Markoville vaatimustenmukaisuuden, riskinhallinnan ja etiikan tiimeistä asiakirjan tarkistamisesta ja arvokkaista ja merkityksellisistä ehdotuksista. Qi Zhang ja Aditi Sharan tekivät tarkistustyön Rudi Eggersin johdolla. Kiitokset WHO:n päämajan perinteisen, täydentävän ja integroivan lääketieteen tiimin kollegoille Aditi Banalle, Liu Qinille, Duke Gyamerahille ja Elmira Burminalle teknisestä, hallinnollisesta ja sihteeristötuesta. WHO kiittää Sveitsissä toimivaa Kansainvälistä antroposofisten lääkäriyhdistysten liittoa (Internatio- nal Federation of Anthroposophic Medical Associations) tämän vertailuarvioasiakirjan laatimiseen antamasta taloudellisesta tuesta. Kansainvälinen antroposofisten lääkäriyhdistysten liitto ei osallis- tu antroposofisen lääketieteen koulutuksen koordinointiin, tarjoamiseen tai akkreditointiin. WHO ilmaisee kiitollisuutensa Berliinissä, Saksassa, sijaitsevalle Havelhöhen sairaalalle WHO:n työryhmän kokouksen isännöinnistä joulukuussa 2018. vii Sanasto Aineenvaihdunta- ja raajajärjestelmä: Tarkoittaa ruoansulatusjärjestelmää sen laajimmassa merki- tyksessä, vatsan sisäelimiä ja raajojen tuki- ja liikuntaelimistöä sekä liikkeisiin, aineenvaihduntaan, uudistumiseen, lisääntymiseen ja tahtoon liittyviä prosesseja. Se on osa ihmisen organismin kolmin- kertaista luonnetta. Astraalinen organisaatio: Tietoisuuden, tunteiden ja vaistojen sekä liikkeen, hengityksen ja muiden ruumiin toimintojen syntymisen taustalla oleva muotoavien voimien järjestelmä, kuten eläimillä ja ihmisillä. Se on yksi ihmisen neljästä muotoavasta voimasta. Elävä ruumis: Elävän ruumiin tila, jossa eteerinen organisaatio toimii kasvin, eläimen tai ihmisen fyy- sisessä organisaatiossa. Eteerinen organisaatio: Muotoavien elämänvoimien järjestelmä, joka muodostaa fyysisen kehon ja ylläpitää aineellisten aineiden integroitumista eläviksi organismeiksi, kuten kasveissa, eläimissä tai ihmisissä. Eteerisen organisaation katsotaan olevan vastuussa kasvusta ja uudistumisesta, ja sillä on keskeinen merkitys terveyden palauttamisessa. Se on yksi ihmisen neljästä muotoavasta voimasta. Fyysinen organisaatio: Fyysinen keho, joka koostuu fyysisestä aineesta ja fysikaalis-kemiallisista vuo- rovaikutuksista. Fyysisen ruumiin muoto ja toiminnot järjestetään muotoavien voimien, ensisijaisesti eteerisen organisaation, avulla. Fyysinen organisaatio on yksi ihmisen neljästä muotoavasta voimasta. Goethen tiede ja havainnointimenetelmä: Saksalaisen kirjailijan ja tiedemiehen Johann Wolfgang von Goethen työhön perustuva tieteellinen, fenomenologinen havainnointimenetelmä, jota Rudolf Steiner kehitti edelleen. Kun ilmiöiden annetaan kertoa itsestään erilaisten havainnointimenetelmien avulla, toiminnalliset suhteet tulevat näkyviin, jolloin monimutkaiset ilmiöt voidaan ymmärtää yksin- kertaisemman, viime kädessä redusoimattoman arkkityyppisen ilmiön kautta. Henki (antroposofisessa ymmärryksessä): viittaa ulottuvuuteen, joka ilmenee ihmisessä, kun hän tar- kastelee asioiden henkistä luonnetta. Ihmisen henki on hänen katoamaton ytimensä. Hermoaistijärjestelmä: Viittaa dynamiikkaan, joka vallitsee hermo- ja aistijärjestelmässä, mutta jota esiintyy myös kaikissa prosesseissa, jotka liittyvät muotoon, rakenteeseen, kataboliseen toimintaan, tietoisuuteen ja ajatteluun. Se on systeeminen osa ihmisen organismin kolminkertaista luonnetta. Ihmisen muotoutumisvoimat: Neljä voimajärjestelmää, jotka osallistuvat mineraalien, kasvien, eläinten ja ihmisten hahmoon, muotoon, rakenteeseen, toimintaan ja organisoitumiseen ja jotka ovat ole- massa fysikaalis-kemiallisten vuorovaikutusten lisäksi. Näiden neljän formatiivisen voimajärjestelmän (saksaksi Wesensglieder) dynaaminen koostumus muodostaa ihmisen: fyysinen organisaatio (forma- tiiviset fyysiset voimat), eteerinen organisaatio (formatiiviset elämänvoimat), astraalinen organisaatio (formatiiviset sieluvoimat) ja "minä"-organisaatio (ihmisen hengen formatiiviset voimat). Ihmisen organismin kolminkertainen luonne: Toiminnallinen polariteetti tietoisuuden syntymiselle välttämättömien katabolisten prosessien (hermo- aistijärjestelmä) ja anabolisten, regeneratiivisten prosessien (aineenvaihdunta- ja raajajärjestelmä) välillä, jotka pidetään tasapainossa rytmisten pro- sessien avulla (rytminen järjestelmä). Kaksitoista aistia: Aistihavainto luokitellaan antroposofisessa näkemyksessä 12 pääaistimukseen: kos- ketukseen, elämään, liikkeeseen, tasapainoon, hajuun, makuun, näköön/näkemiseen, lämpötilaan/ lämpöön, kuuloon, puheeseen/kieleen, ajatukseen ja toisen ihmisen sisäisen yksilöllisyyden (minä) aistimiseen. viii Lämpöorganisaatio: Tiivistää lämmön ja lämmön eri näkökohdat ihmisessä itsesäätelykokonaisuutena: lämpö ja lämmön jakautuminen kehossa, lämpöaistimus sekä fyysisen ja emotionaalisen lämmön tunne. Pidetään läheisesti minä-organisaatioon liittyvänä ja sen hallitsemana. Minä-organisaatio: Ihmisen henkinen voimajärjestelmä eli minä, joka tarjoaa kyvyn pystyasentoon, ajatteluun, oivallukseen, näkemykseen, itsereflektioon, vapauteen, moraaliin sekä taiteen ja kulttuu- rin kehittymiseen. Tämän lisäksi se ilmenee ihmisen lämpöorganisaatiossa ja muissa ruumiillisissa toiminnoissa, joissa sillä on yhdistävä vaikutus. Se on yksi ihmisen neljästä muotoavasta voimasta. Rytminen järjestelmä: Viittaa kaikkiin ihmiselämän rytmisiin prosesseihin ja toimintoihin, erityisesti verenkierto- ja hengityselimistöön, ja liittyy myös tunteisiin. Rytmiset prosessit mahdollistavat välit- tämisen hermoaistijärjestelmän ja aineenvaihdunta- ja raajajärjestelmän polariteettien välillä. Se on systeeminen osa ihmisen elimistön kolminkertaista luonnetta. Seitsemän elämänprosessia: Antropofisen näkemyksen mukaan elämä voidaan eritellä seitsemään prosessiin: hengitys, lämmittäminen, ravitseminen, erittäminen, ylläpitäminen, kasvaminen ja lisään- tyminen. Sielu (antroposofisessa ymmärryksessä): viittaa ulottuvuuteen, jonka kautta ihminen yhdistää asiat omaan olemukseensa ja sisäiseen tilaansa, jonka kautta hän kokee mielihyvää ja tyytymättömyyttä, halua ja vastenmielisyyttä, iloa ja surua ja muita tunteita ja ajatuksia. Antroposofisessa ymmärryksessä sielu liittyy läheisesti astraaliorganisaatioon ja on siitä johdettu. Tria principia: Latinankielinen ilmaus Paracelsuksen (1493-1541) kuvaamalle muinaiselle käsitteelle kolmesta periaatteesta - suolasta, rikistä ja elohopeasta. Tria principia kuvastaa pikemminkin prosesse- ja kuin aineita: suolaprosessi (rakenne), rikkiprosessi (liukeneminen) ja elohopeaprosessi (harmoninen virtaus). Tätä käsitettä kehitetään edelleen antroposofisessa lääketieteessä. ix Johdanto Miksi tämä vertailuarvio? Antroposofinen lääketiede (AL) on perinteisen, täydentävän ja integratiivisen lääketieteen muoto, joka on peräisin Euroopasta ja jonka kansainvälinen suosio on kasvussa. Se on integroitu tavanomai- seen lääketieteeseen avohoitokäytännöissä ja sairaaloissa. Koska yhä useammat maat ovat alkaneet laatia toimintalinjoja ja sääntelypuitteita TCI:n (Traditional, Complementary and Integrative Medicine) harjoittamista varten, poliittiset päättäjät tarvitsevat tietoa, jotta he voivat tehdä tietoon perustuvia päätöksiä, mukaan lukien arvioita toimintatapojen laadusta, vaikeuksista ja tavoista, joilla niitä voidaan ratkaista. WHO on laatinut vertailuarvioita useiden TCI:n alojen ja hoitomuotojen koulutukselle, kuten akupunktiolle, ayurvedalle, naturopatialle, osteopatialle, perinteiselle kiinalaiselle lääketieteelle, tuina- ja unanilääketieteelle. Nämä ovat AL-koulutuksen ensimmäiset vertailuarviot. Ne kuvastavat sitä, mitä AL-yhteisö pitää AL-alan ammattilaisten vähimmäiskoulutuksena, jotta voidaan varmistaa kuluttajansuoja ja potilas- turvallisuus, mukaan lukien laadunvarmistuksen ja asianmukaisen käytön, jotta voidaan varmistaa AL-alan vaikuttavuus. Vertailuarviot auttavat osaltaan laatimaan AL-alan vertailutyökalupaketin ku- takin maata varten. Miten tämä vertailuarvio laadittiin? Tässä asiakirjassa noudatettiin WHO:n vakiintuneita menetelmiä vertailuarvioiden kehittämiseksi koskien perinteistä, täydentävää ja integroivaa lääketiedettä. WHO:n sihteeristö loi ehdotuksen suunnitelmaa ja työn laajuutta varten. AL:n jo olemassa olevia koulutusvertailuarvioita ja julkaisuja koskien koulutusta tarkasteltiin, jotta voitiin löytää mahdolliset tiedolliset puutteet. Ensiksi kunkin AL-alan kansainvälistä ammattijärjestöä pyydettiin vuonna 2017 välittämään jo ole- massa olevat kansainväliset koulutusasiakirjat. Saimme 17 kansainvälistä koulutusasiakirjaa, jotka kattavat seitsemän AL-alan yhdeksästä alasta (kätilöiden ja hammaslääkäreiden osalta käytettävissä oli vain kansallisia koulutusasiakirjoja). 12 asiakirjaa otettiin mukaan tarkasteluun ja viisi jätettiin pois. Asiakirjojen edellytettiin kattavan 11 kohtaa, joita tarvittiin tämän asiakirjan laatimiseksi: AL-alan määritelmä; pääsyvaatimukset; koulutuksen osatekijät; tietoja, käsitteitä ja teorioita koskevat oppi- mistulokset; kliinistä osaamista ja käytäntöä koskevat oppimistulokset; tutkinnon suorittamiskriteerit; koulutuksen kesto; opetusmenetelmät; ammattitaitoa, yhteistyötä, potilaan oikeuksia ja tutkimusta koskeva koulutus; turvallisuus; opetussuunnitelmat/koulutustuntien jakautuminen. Neljällä tieteen- alalla asiakirjat kattoivat vähintään yhdeksän kohtaa; kolmella muulla tieteenalalla asiakirjat kattoivat enintään kuusi kohtaa. Asiakirjojen selkeyttä arvioitiin. Toiseksi tehtiin kattava katsaus, jossa käytettiin tietokantoja Pubmed, Medline, Cochrane Library, SAGE journals, Wiley Online, CINAHL, PsycInfo, Anthromedics/ Der Merkurstab tammikuun 2012 ja huhtikuun 2022 välisenä aikana julkaistujen julkaisujen osalta. Hakusanojen luokat (eri tietokantoja varten määritellyt) olivat: antroposofinen (lääketiede), tieteenalat, perus- ja jatkokoulutus. Kielet olivat englanti, saksa ja hollanti. Tutkimusten valinnan suoritti kaksi tutkijaa itsenäisesti. Tulokset: 1080 julkaisua löydettiin, 452 kaksoiskappaletta poistettiin, 619 seulottiin pois ja 9 otettiin mukaan x (1,2,3,4,5,6,7,8,9). Julkaisujen laatua ei arvioitu. Kahdeksan erilaista koulutusohjelmaa kuvattiin. Kaikki kuvatut ohjelmat oli tarkoitettu lääkäreille, yksi ohjelma oli suunniteltu aloitettavaksi lääketieteen opintojen aikana, yksi sisälsi myös muiden AL-ammattikuntien koulutusta. Mukana olleissa julkai- suissa kuvataan ainakin osittain kymmenen niistä yhdestätoista kohdasta, joita tarvitaan lääkäreiden asiakirjojen valmisteluun. Kolmea kohtaa ei ollut aiemmin tunnistettu kansainvälisten koulutusasia- kirjojen tarkastelussa. Vertailuarvioasiakirjan valmistelua varten WHO ja laatimisasiantuntijat ottivat yhteyttä kunkin AL- alan kansainvälisiin ammattijärjestöihin ja pyysivät tarvittaessa selvennyksiä, lisätietoja ja muutoksia niiden koulutusasiakirjoihin vaadittujen kohtien selkeyden ja kattavuuden varmistamiseksi. WHO:n, laatimisasiantuntijoiden ja AL-ammattikuntien edustajien välisen iteratiivisen prosessin jälkeen so- vittiin kutakin AL-ammattikuntaa koskevasta koulutustekstistä ja esimerkkiopetussuunnitelmasta, jotka sisällytettiin asiakirjan ensimmäiseen luonnokseen. Asiakirjan ensimmäinen luonnos esiteltiin työryhmän kokouksessa keskustelua varten. Työryhmän kokoukseen osallistui yhteensä 24 asiantuntijaa 13 maasta WHO:n kuudelta alueelta, jotka edusti- vat asiantuntemusta muun muassa koskien poliittista päätöksentekoa, sääntelyä, terveydenhuolto- henkilöstön koulutusta, kansainvälistä koulutusta ja kliinistä käytäntöä. Asiakirjan soveltamisalasta, rakenteesta ja sisällöstä kolmen päivän ajan käytyjen keskustelujen jälkeen kokouksessa päästiin yhteisymmärrykseen ja annettiin neuvoja toista luonnosta varten. Toinen luonnos jaettiin laajemmalle maailmanlaajuiselle asiantuntijaryhmälle vertaisarviointia varten, ja sitä tarkistettiin 28 asiantuntijan palautteen perusteella. Toinen maailmanlaajuinen vertaisarviointi suoritettiin, ja luonnosta tarkis- tettiin uudelleen 60 asiantuntijan palautteen perusteella. Tämän jälkeen päivitetty luonnos läpikävi kuulemisen, johon osallistui seitsemän asiantuntijaa, jotka tarkastelivat työryhmän kokouksen ja vertaisarviointien jälkeen saavutettua edistystä. Lopullisessa luonnoksessa otettiin huomioon ja kä- siteltiin tarpeen mukaan rajausarvioinnin havaintoja ja suosituksia. WHO:n työ globaalien terveyskysymysten parissa edellyttää ulkopuolisten tahojen apua, joiden asian- tuntemukseen voi liittyä erityisiä etuja. Korkeimman mahdollisen rehellisyyden ja yleisen luottamuksen varmistamiseksi kaikilta ulkopuolisilta avustajilta kerättiin sidonnaisuuksia koskevat ilmoituslomak- keet. Ulkopuolisten osallistujien ilmoitetut sidonnaisuudet käytiin läpi ja ne arvioitiin asianmukai- suuden ja merkityksen kannalta, ja vain ne asiantuntijat, joilla ei ollut asiaan liittyviä tai merkittäviä sidonnaisuuksia, kutsuttiin osallistumaan kokoukseen tai toimintaan. Tämä vastaa WHO:n käytäntöä koskien sidonnaisuuksien ilmoittamista. Mitä tämä vertailuarvio kattaa? Tämä asiakirja koostuu kolmesta osasta: ‚ tausta: yleiskatsaus AL:n kehitykseen ja peruskäsitteisiin ‚ antroposofisen lääketieteen koulutus: oppimistulokset, joita vaaditaan kunkin AL-alan jokaisen osa-alueen osalta ja ‚ turvallisuuskysymykset: antroposofisten lääkevalmisteiden (anthroposophic medicinal products, AMP) käyttöön ja antroposofiseen hoitokäytäntöön liittyvät yleiset varotoimet ja vasta-aiheet Nämä kolme osaa muodostavat täydelliset vertailuarvioperusteet AL-koulutusta varten. xi Kenelle tämä vertailuarvio on tarkoitettu? Tässä asiakirjassa asetetaan normit ja standardit, ja siinä esitetään terveydenhuollon työntekijöiden vähimmäiskoulutusvaatimukset, jotta he voivat harjoittaa vastaavaa AL-ammattia. Se on hyödyllinen lähdeviittaus, johon voidaan verrata ja arvioida nykyistä käytäntöä, mistä on hyötyä poliittisille päät- täjille, terveydenhuollon työntekijöille, koulutuksen tarjoajille ja suurelle yleisölle. Kim Sungchol Johtaja Unit of Traditional, Complementary and Integrative Medicine Department of Integrated Health Services Maailman terveysjärjestö

1 1 Taustaa Määritelmä AL on integroiva, kokonaisvaltainen lääketieteellinen järjestelmä, joka laajentaa vallitsevaa lääke- tiedettä antroposofian kognitiivisilla menetelmillä ja tuloksilla. AL säätelee elävän ruumiin, sielun ja hengen vuorovaikutusta kunkin ihmisen elämänkerran sekä sosiaalisen ja ympäristökontekstin mukai- sesti. Se sisältää hoitoja ja terapioita, joilla aktivoidaan ihmisessä olevia parantavia voimia lääkkeillä, hoitotyöllä, neuvonnalla, psykoterapialla ja antroposofisilla taide-, liike- ja kehoterapioilla. Historia AL:n periaatteet loivat itävaltalainen filosofi Rudolf Steiner (1861-1925) ja hollantilainen lääkäri Ita Wegman (1876-1943) (10,11). Taulukossa 1 on yhteenveto AL:n kehityksestä. Taulukko 1. Antroposofisen lääketieteen aikajana 1920-1925 Antroposofisen lääke- tieteen perustaminen 1920 - Ensimmäinen useista lääkäreille suunnatuista antroposofisista kursseista. 1921 - Pienten antroposofisten sairaaloiden perustaminen Saksaan ja Sveitsiin. 1921 - Antroposofisten hoitokäytäntöjen ja rytmisen hieronnan kehittäminen. 1921 - Ensimmäisten antroposofisten periaatteiden mukaisten lääkkeiden valmistus. 1921 - Eurytmiaterapia aloitettiin 1924 - Antroposofinen "parantava kasvatus" ja sosiaaliterapia kehitysvammaisille henkilöille aloitettiin. 1925 - Ensimmäinen AL-oppikirja, "Parantamisen perusteet" (11), julkaisi Steiner & Wegman. 1925-2000 Jatkokehitys ja laajen- tuminen AL-hoitojen kehittäminen edelleen. AMP:n valikoimaa laajennetaan. Kehitetään kliinistä ja perustutkimusta. 1939 - Skotlannissa perustettiin kehitysvammaisten Camphill-liike, joka levisi myö- hemmin 65 maahan. 1960-1990-luku - Saksassa, Italiassa, Sveitsissä, Ruotsissa, Isossa-Britanniassa ja Sveit- sissä perustetaan sairaaloita, joissa AL on integroitu tavanomaiseen lääketieteeseen. 1976 - Saksan vuoden 1976 lääkelaki (Arzneimittelgesetz) tunnustaa "erityiset hoito- järjestelmät", mukaan lukien AL, ja alkaa säännellä AMP:tä. 1983 - Witten/Herdecken yliopisto (Saksa) perustettiin antroposofinen integratiivi- nen Herdecken sairaala. 2000-nykyhetki Akatemisointi ja inte- grointi terveydenhuol- tojärjestelmiin AL-koulutuksen laajentaminen Afrikkaan, Amerikkaan, Aasiaan, Australasiaan ja Itä-Eurooppaan. Kansainvälinen koordinointi ja konsensuslausunnot parhaista käytännöistä, koulu- tuksesta ja tutkimuksesta. AL-alan professuurit Brasiliassa, Saksassa, Alankomaissa ja Sveitsissä; AL-koulutuksen sisällyttäminen useisiin yliopistoihin eri puolilla maailmaa. AL:ää koskevien tutkimusten ja tieteellisten julkaisujen määrä kasvaa. Maat sisällyttävät AL:n kansallisiin terveydenhuoltojärjestelmiinsä, esimerkiksi Brasilia ja Sveitsi. 2 AL:ää harjoitetaan nykyään perusterveydenhuollossa, erikoissairaanhoidossa ja yliopistollisissa sairaaloissa alkaen yksittäisistä ja moniammatillisista ryhmävastaanotoista, kuntoutuskeskuksista, hoitokodeista, lähihoitopalveluista ja parantoloista antroposofisiin sairaaloihin, julkisiin sairaaloihin ja yliopistollisiin sairaaloihin (12,13). AL-lähestymistapaa harjoitetaan integroidusti tavanomaisen länsimaisen lääketieteen kanssa, ja sitä käytetään yhdessä lähes kaikkien lääketieteen erikoisalojen kanssa, mukaan lukien sisätaudit, perhelääketiede, syöpätaudit, lastentaudit, psykiatria, naistentau- tien ja synnytysten hoito sekä ihotautien hoito. Antroposofinen käsitys ihmisestä ja luonnosta. Antroposofia kuvaa, miten kykyjä voidaan kehittää yksinkertaisesta aistikokemuksesta korkeam- mille havaintotasoille paneutumalla tutkimaan empiirisesti ihmisten ja luonnon fyysisiä ja henkisiä ominaisuuksia. Steiner näki antroposofisen hengentieteen tieteellisten menetelmien soveltamisena ei-aistillisen todellisuuden alueella ja johdonmukaisena kehityksenä länsimaisesta ajattelusta, eri- tyisesti Platonin ja Aristoteleen filosofiasta sekä Goethen, Schillerin, Fichten, Hegelin ja Schellingin edustamasta saksalaista idealismista (13,14). Ihmisen ymmärtämisen peruskäsitteet Ihmisen ymmärtäminen antroposofiassa perustuu nelinkertaisten muotoavien voimien ja ihmisen kolminkertaisen luonteen periaatteisiin. Ihmisen neljä muotoavaa voimaa Luonnossa toimivien molekulaaristen, biokemiallisten mekanismien lisäksi antroposofia kuvaa kor- keamman asteen voimia, jotka muodostavat ihmisen niin sanotut formatiiviset voimat tai organisato- riset olemuspuolet (saksaksi Wesensglieder) (13,14). Nämä formatiiviset voimat löydetään oivalluksen ja käytännön kautta. Käsitteitä sovelletaan Steinerin havaintojen ja ehdotusten mukaisesti, ja muut ovat kehittäneet niitä edelleen (14,15). Ihmisessä on havaittavissa neljä muotoavaa voimaa (taulukko 2). Tässä käytetyt termit ovat Steinerin käyttämiä klassisia termejä, ja niitä on tarkasteltava niiden historiallisessa kontekstissa (perusteellinen kuvaus on kirjallisuusluettelossa): 1. Fyysinen organisaatio: fyysinen ihmiskeho, joka koostuu fyysisestä aineesta ja fysikaalis-kemial- lisista vuorovaikutuksista. 2. Eteerinen organisaatio (muotoavat elämänvoimat): Korkeamman tason voimajärjestelmä, joka muodostaa fyysisen kehon ja ylläpitää aineellisten aineiden integroitumista eläviksi organismeiksi, kuten kasveiksi, eläimiksi tai ihmisiksi. Eteerinen organisaatio vastaa kasvusta ja uudistumisesta ja on keskeinen tekijä terveyden palauttamisessa. 3. Astraaliorganisaatio (muotoavat sielun voimat): Eteerisen organisaation yläpuolella oleva kor- keampi organisaatiotaso ja voimajärjestelmä, joka saa aikaan tietoisuuden, tunteet, vaistot sekä liikkeen, hengityksen ja muut kehon toiminnot eläimissä ja ihmisissä. Nämä toiminnot syntyvät, kun astraaliorganisaatio painautuu eteeriseen organisaatioon ja siitä edelleen fyysiseen organi- saatioon. 4. Minä-organisaatio (ihmishengen muotoavat voimat): Minä antaa kyvyn ajatteluun, itsetietoisuu- teen, itsetutkiskeluun, vapauteen sekä taiteen ja kulttuurin kehittymiseen. Tietoisen minä-orga- nisaation lisäksi minä-organisaatio toimii ihmisorganismissa korkeamman tason järjestelmänä, erityisesti lämpöorganisaatiossa, se ilmenee fyysisenä ja emotionaalisena jaksamisena ja liittyy läheisesti verijärjestelmään. Nämä toiminnot syntyvät, kun minä-organisaatio painautuu astraa- liseen organisaatioon ja sieltä edelleen eteeriseen ja fyysiseen organisaatioon. 3 Taulukko 2. Muotoavat voimat luonnossa ja ihmisessä Mineraali Kasvi Eläin Ihminen Sisäistetyt muotoavat voimat Henki Minä-organisaatio Sielu Sielu Astraalinen organisaatio Elämä Elämä Elämä Eteerinen organisaatio Aine Aine Aine Aine Fyysinen organisaatio Mukautettu viitteestä (14) Ihmisen organismin kolminkertainen luonne Näiden neljän muotoavan voiman vuorovaikutus johtaa siihen, että ihmisen elimistössä vallitsee toiminnallinen polariteetti tietoisuuden syntymisen edellyttämien katabolisten prosessien ja ana- bolisempien, uudistavien prosessien välillä. Tämä toiminnallinen polariteetti pidetään tasapainossa rytmisten prosessien avulla (17,18) (taulukko 3): 1. Hermoaistijärjestelmä: dynamiikka, joka vallitsee hermo- ja aistijärjestelmässä, mutta jota esiin- tyy myös kaikissa prosesseissa, jotka liittyvät muotoon, rakenteeseen, kataboliseen toimintaan, tietoisuuteen ja ajatteluun. 2. Aineenvaihdunta- ja raajajärjestelmä: ruoansulatusjärjestelmässä ja raajoissa vallitseva dynamiik- ka, joka liittyy liikkeisiin, aineenvaihduntaan, uudistumiseen, anaboliseen toimintaan, lisäänty- miseen ja tahtoon. 3. Rytminen järjestelmä: dynamiikka, joka vallitsee verenkierto- ja hengityselimistössä sekä kaikissa ihmisen elämän ja tunteiden rytmisissä prosesseissa. Rytmiset prosessit, kuten uni ja heräämi- nen, hengitys, sydän- ja verenkiertoelimistön rytmit ja monet muut, mahdollistavat välittämisen kahden muun järjestelmän polariteettien välillä. Rytminen järjestelmä välittää katabolisten ja anabolisten prosessien välillä. Taulukko 3. Ihmisen organismin kolminkertainen luonne Hermoaisti järjestelmä Aineenvaihdunta- ja raajajärjestelmä Rytminen järjestelmä Sisäinen toiminta Ajattelu Tahto Tunne Tajunnan taso Tietoinen Alitajunta Unenomainen Orgaaniset prosessit Katabolinen Rakentuminen Viilentäminen Anabolinen Liukeneminen Lämpeneminen Katabolisten ja anabolisten pro- sessien tasapainottaminen Välittäminen Hengitys ja verenkierto Mukautettu viitteestä (17) Terveys ja sairaudet kaikissa elämänvaiheissa Terveyden katsotaan syntyvän jatkuvasti neljän muotoavan voiman aktiivisesta tasapainosta ja ihmi- sen kolminkertaisesta luonteesta. Epätasapaino ja häiriöt muotoavissa voimissa ja kolminkertaisessa luonnossa johtavat sairauteen. Neljän muotoavan voiman tasapaino muuttuu tyypillisesti elämän aikana. Ihmishengen (minä) kuolemattomuus tarjoaa näkökulman kehitykseen, joka alkaa ennen syntymää ja ulottuu kuoleman hetken yli. Antroposofisen lääketieteen harjoittaminen AL-käytäntö käsittää seuraavat arvioinnit: tavanomainen lääketieteellinen arviointi ja diagnoosi, yksi- lön neljän muotoavan voiman ja kolminkertaisen luonteen epätasapainon ja häiriöiden määrittäminen 4 sekä se, miten sairaus heijastaa yksilön elämäkerrallisen kokemuksen kontekstia. Hoitosuunnitelmat ovat yksilöllisiä tai patologian mukaisia, jotta voidaan palauttaa tasapaino neljään muotoavaan voi- maan ja kolminkertaiseen luontoon sekä tukea salutogeneesiä ja aktivoida yksilön synnynnäistä ky- kyä parantua. Luodaan multimodaalinen hoitostrategia, jolloin käytetään AL yhdessä tavanomaisen länsimaisen lääketieteen kanssa tarpeen mukaan lisäten joskus myös muita TCI-menetelmiä (18). Siihen kuuluu myös vapaaehtoinen rokottaminen hengenvaarallisten sairauksien ehkäisemiseksi (19). Ajatus siitä, että sairauskokemus voi olla käännekohta sisäiselle ja elämäkerralliselle kehitykselle, on tärkeä osa yksilön tukemista (16). Yksilön itsemääräämisoikeus, ihmisarvo ja omaehtoinen sisäinen kehitys sekä luottamuksellisen terapiasuhteen luominen ovat AL:n keskeisiä arvoja. Antroposofisiin hoitomuotoihin kuuluvat neuvonta, lääkkeiden käyttö, sairaanhoito, psykoterapia, taideterapia, eurytmiaterapia ja kehohoidot. Eri terveydenhuollon työntekijät tekevät yhteistyötä ja työskentelevät yksilön, perheen ja hoitajien kanssa. Yksi lääkäri koordinoi yleensä hoitoa. Yhteistyöhön kuuluu myös sen päättäminen, mitkä AL- (tai muut TCI-) terapiat ovat sopivimpia lääketieteellisen tilan ja yksilöllisten mieltymysten perusteella. Lääkäri varmistaa myös, että sekä tavanomaisia että AL-hoitoja annetaan tarpeen mukaan. Antroposofiset lääkevalmisteet ovat lääkevalmisteita, jotka on suunniteltu, kehitetty ja valmistettu ihmistä, luontoa, ainetta ja lääkkeiden käsittelyä koskevan antroposofisen tiedon mukaisesti. Läh- töaineita voidaan valmistaa mineraalisista, kasviperäisistä, eläinperäisistä tai kemiallisista aineista. AMP-valmisteet valmistetaan mineraali-, kasvi-, eläin- tai kemiallisista lähteistä erityisin antroposo- fisin ja standardisoiduin homeopaattisin valmistusmenetelmin, jotka on kuvattu virallisissa farma- kopeoissa1 ja antroposofisessa farmaseuttisessa koodeksissa (20). Antroposofisiin lääkkeisiin sovel- lettavat säännökset voivat vaihdella maittain ja valmistetyypeittäin. 1 Sveitsin farmakopeassa määritellään antroposofiset valmisteet ja niiden valmistusmenetelmät. Euroopan farmakopeassa ja Saksan homeopaattisessa farmakopeassa kuvataan valmistusmenetelmiä ja antroposo- fisissa valmisteissa käytettäviä aineita. Anthroposophic Pharmaceutical Codex -julkaisussa kuvataan AL:ssä perinteisesti käytetyt valmistusmenetelmät ja aineet, ja Australian ja Brasilian lääkevirastot ovat hyväksyneet sen. 5 2 Antroposofisen lääketieteen koulutus 2.1 Yleiskatsaus antroposofisen lääketieteen koulutukseen AL-koulutusohjelmat ovat alakohtaisia (esim. lääkärit, sairaanhoitajat, farmaseutit jne.). Kolme läh- tökohtaa ovat (taulukko 4): Lähtökohta 1 - ei aiempaa terveydenhuollon alan koulutusta . Henkilöiden, joilla ei ole aiempaa ter- veydenhuollon alan koulutusta, on ensin saatava tavanomaisen terveydenhuollon koulutus ennen kuin he voivat osallistua AL-koulutukseen, tai he voivat osallistua koulutusohjelmaan, jossa yhdistyvät tavanomainen ja AL-koulutus. Tämä ei koske eurytmiaterapiaa tai antroposofista taideterapiaa, joita opetetaan itsenäisesti. Lähtökohta 2 - aiempi koulutus tavanomaisen terveydenhuollon alalla . Henkilöt, joilla on aiempi kou- lutus terveydenhuollossa, voivat aloittaa AL-koulutuksen, joka koskee heidän alaansa. Lähtökohta 3 - aiempi koulutus TCI:ssä . TCI-ammatista ja koulutuksen laajuudesta riippuen hakijat voivat osallistua AL-koulutukseen tai saada hyvityksiä aiemmasta koulutuksestaan. Taulukko 4. Antroposofisen lääketieteen eri alojen koulutukseen pääsyn edellytykset. Ammattiryhmä Lähtökohta taso Lähtökohta 1 - ei ai- empaa terveydenhuol- lon alan koulutusta Lähtökohta 2 - aiempi koulu- tus tavanomaisen terveyden- huollon alalla Lähtökohta 3 - aiempi koulutus TCI:ssäa Lääkäri Täydellinen tavan- omaisen lääketieteen koulutus Laillistettu lääkäri Laillistettu TCI-lääkäri Sairaanhoitaja Täydellinen tavan- omainen sairaanhoita- jakoulutus Koulutettu sairaanhoitaja Koulutettu TCI-sairaanhoitaja, jolla on vähintään 3 vuoden ylemmän asteen koulutus. Kätilö Täydellinen tavan- omainen kätilökou- lutus Koulutettu kätilö Koulutettu TCI-kätilö, jolla on vähintään 3 vuoden ylemmän asteen koulutus. Farmaseutti Täydellinen tavan- omainen farmaseutti- koulutus Laillistettu farmaseutti tai farmasian tohtorin tutkinto. Laillistettu TCI:n farmaseutti tai TCI:n farmasian tohtori; katso- taan kansallisen koulutusstan- dardin mukaisesti. Hammaslääkäri Täydellinen tavan- omainen hammaslää- ketieteen koulutus Laillistettu hammaslääkäri Ei sovelleta Psykoterapeutti Täydellinen tavan- omainen psykote- rapiakoulutus (eri suuntauksia) Lääkäri, psykologi tai psykote- rapeutti, joka on valtuutettu psykoterapian harjoittami- seen. TCI-ammattilainen, jolla on jatkokoulutus ja valtuutettu psykoterapian harjoittamiseen. Eurytmiaterapeutti Yleinen eurytmia koulutus Yleiset eurytmian opinnot, jonka jälkeen eurytmiatera- piakoulutus. Aikaisemmasta terveydenhuollon koulutuk- sesta annetaan opintopisteitä Yleiset eurytmian opinnot, jonka jälkeen eurytmiatera- piakoulutus. Aikaisemmasta TCI-koulutuksesta annetaan opintopisteitä 6 Ammattiryhmä Lähtökohta taso Lähtökohta 1 - ei ai- empaa terveydenhuol- lon alan koulutusta Lähtökohta 2 - aiempi koulu- tus tavanomaisen terveyden- huollon alalla Lähtökohta 3 - aiempi koulutus TCI:ssäa Antroposofinen taideterapeutti Antroposofinen taide- terapiakoulutus Tavanomaisen taideterapian tutkinto tai muu terveyden- huollon tutkinto. Opintopis- teet annetaan soveltuvin osin TCI:n terveydenhuollon työn- tekijä. Opintopisteet annetaan soveltuvin osin Antroposofinen kehoterapeutti Kokokehonhuollon koulutus ja rekisteröin- ti henkilöiden fyysistä tutkimista ja hoitoa varten. Kuka tahansa terveydenhuol- lon ammattihenkilö, joka on rekisteröity tutkimaan ja hoitamaan henkilöitä. Kaikki TCI:n terveydenhuollon työntekijät, jotka on rekiste- röity tutkimaan ja hoitamaan henkilöitä. a Katso tarkemmat pääsyvaatimukset koulutusta koskevasta osiosta. AL-koulutusohjelmat koostuvat seuraavista osista: ‚ yleinen lääketieteellinen tietämys, mukaan lukien perustutkimus ja -menetelmät, ainoastaan eurytmiaterapiaa tai antroposofista taideterapiaa varten annettavassa koulutuksessa ‚ antroposofinen ymmärrys ihmisestä ja luonnosta sekä terveydestä ja sairaudesta ‚ AL-alalle ominainen osaaminen: alalle ominaiset käsitteet ja käytännöt sekä ohjattu harjoittelu ja projektityö ja ‚ ammattitaito, yhteistyö, potilaan oikeudet ja tutkimusmenetelmät. Luvun 2 loppuosassa kuvataan kunkin AL-alan jokaisen osa-alueen vaaditut oppimistulokset. Liitteessä 1 luetellaan kunkin AL-alan osa-alueen edellyttämät koulutustunnit. 2.2 Lääkäri, jolla on antroposofisen lääketieteen erikoiskoulutus 2.2.1 Määritelmä AL perustuu vakiintuneisiin lääketieteellisiin periaatteisiin ja luonnontieteisiin, joita on laajennettu antroposofisella ymmärryksellä ihmisestä ja luonnosta. AL-erikoistumiskoulutuksen saanut lääkäri on laillistettu lääkäri, joka on koulutettu yhdistämään antroposofisia periaatteita terveyden edistämiseen, ennaltaehkäisyyn, diagnosointiin, hoitoon ja kuntoutukseen. Perustavoitteina on parantaa yksilöä ja ylläpitää terveyttä koko elämän ajan stimuloimalla yksilön aktiivisuutta ja itsehoitopotentiaalia. 2.2.2 Pääsyvaatimukset Lähtökohta 1 - ei aiempaa terveydenhuoltoalan koulutusta: Koulutus tavanomaiseksi (biolääketieteelli- seksi) lääkäriksi, jonka jälkeen lisenssi tai laillistus. Lääketieteen opiskelijat voivat suorittaa AL-kursseja lääketieteen opintojensa aikana. Lähtökohta 2 - aiempi koulutus tavanomaisen terveydenhuollon alalla: Tavanomaisen (biolääketie- teellisen) lääkärin koulutus, lisenssi tai laillistus. Lähtökohta 3 - aiempi koulutus TCI:ssä: Rekisteröity TCI-lääkäri tai vastaava lääkäri, kuten perinteisen kiinalaisen lääketieteen lääkäri, osteopaatti tai luontaislääkäri, otetaan huomioon AL-lääkärikoulu- tuksessa kansallisten TCI-koulutusstandardien mukaisesti.2 2 Vähintään 1000 tunnin koulutus biolääketieteen alalta, mukaan lukien anatomia, fysiologia, patologia, diag- nostiikka ja hoito. Kansainvälisen koulutusluokituksen tason 7 mukainen koulutus: Maisterin tutkinto tai vastaava tutkinto (23). 7 2.2.3 Koulutuksen osatekijät ‚ Antroposofinen käsitys ihmisestä ja luonnosta. ‚ Antroposofinen käsitys terveydestä ja sairaudesta ‚ Antroposofinen terapia ‚ Ammattitaito, yhteistyö, potilaan oikeuksien kunnioittaminen3 ja tutkimus. 2.2.4 Oppimistulokset 1. Antroposofinen käsitys ihmisestä ja luonnosta. ‚ Olla tietoinen antroposofisen ihmiskäsityksen peruskäsitteistä ja sen suhteesta luontoon sekä osata suhteuttaa nämä käsitteet tavanomaisen lääketieteen käsitteisiin. ‚ Luonnon ja aineiden havainnointi tärkeiden antroposofisten lääkkeiden alkulähteenä Goethen havainnointimenetelmää käyttäen. 2. Antroposofinen käsitys terveydestä ja sairaudesta. ‚ Yksilön eritelty arviointi, jossa otetaan huomioon fyysinen, eteerinen, astraalinen ja minä-organi- saatio sekä yksilön elämäkerrallinen kehitys, ja yksilöllisen, moniulotteisen diagnoosin laatiminen sekä yksilön voimavarojen ja terapeuttisten toimenpiteiden tarpeen tunnistaminen perinteisen diagnoosin ja hoitosuunnitelman kanssa. ‚ Yksilön henkisen ulottuvuuden huomioon ottaminen hoitosuunnitelmassa ja keskustelu siitä yksilön kanssa, kun se on tarkoituksenmukaista, mahdollista ja toivottavaa. 3. Antroposofinen terapia ‚ Ymmärtää AL:ssä yleisesti käytettyjen mineraalien, kasvien ja eläinperäisten tuotteiden käyttö- aiheet, annostelu, hoitomuodot, sivuvaikutukset, varotoimet ja vasta-aiheet. ‚ Hoitaa yleisimpiä yleis- ja erikoislääkärin vastaanotolla esiintyviä sairauksia antroposofisilla lääk- keillä ja terapioilla tai yhdistäen antroposofisia lääkkeitä ja terapioita sekä antaa tarvittaessa myös tavanomaista hoitoa. ‚ Dokumentoida antroposofisen lääketieteellisen hoidon kulku, mukaan lukien mentaaliset, emotionaaliset ja henkiset näkökohdat. 4. Ammattitaito, yhteistyö, potilaan oikeudet, tutkimus ‚ Jatkaa itsenäisesti lääketieteellis-henkisen kehityksen polkua. ‚ Harjoittaa yhteistä päätöksentekoa yksilöiden ja heidän omaistensa kanssa, joka perustuu kä- sitykseen ihmisestä henkisenä ja kehittyvänä olentona. ‚ Kommunikoida asianmukaisesti ja tehdä tehokasta yhteistyötä AL-koulutettujen terveyden- huollon työntekijöiden terapiatiimissä. ‚ Ymmärtää AL:n tieteellinen perusta ja tutkimusmenetelmät, etsiä itsenäisesti antroposofis-lää- ketieteellistä kirjallisuutta ja integroida tutkimustulokset lääketieteelliseen käytäntöön. ‚ Osallistua kliinisten kokemusten jakamiseen ja lääketurvatoimintaan AMP-lääkkeiden (AMP=An- throposophic medicinal product) osalta. 3 Potilaan oikeuksiin kuuluu kaikkien ihmisten perusarvon ja yhdenvertaisuuden kunnioittaminen, kuten tode- taan vuonna 1948 annetussa ihmisoikeuksien yleismaailmallisessa julistuksessa, WHO:n perussäännössä, jossa todetaan, että "mahdollisimman hyvä terveys on yksi jokaisen ihmisen perusoikeuksista", sekä uudemmissa kansainvälisissä teksteissä, kuten Euroopan neuvoston suosituksessa numero R (2000) 5 potilaiden osallistu- misesta terveydenhuoltoonsa vaikuttaviin päätöksiin. 8 Esimerkki opetussuunnitelmasta on liitteessä 1. 2.2.5 Valmistumisperusteet Yleiset kriteerit: ‚ Koulutusohjelman suorittaminen, mukaan lukien projektityö ja kolme tapausraporttia tyydyt- tävällä tasolla. ‚ Ohjatun harjoittelun suorittaminen tyydyttävällä tasolla. ‚ Kahden vuoden kliininen kokemus sairaalassa tai avohoitoyksikössä, AL:n piirissä tai muualla, ennen kuin voidaan sertifioida (vaaditaan riittävän kliinisen kokemuksen varmistamiseksi, kun aloitetaan itsenäinen AL-lääkäritoiminta). ‚ Hyväksytty tutkinto tai vastaava arviointi. Tutkinto kattaa: ‚ Projektityön arviointi ja ‚ kaikkien oppimistulosten saavuttamisen arviointi ja ‚ kahden tapausselostuksen esittely 2.3 Muiden antroposofisen lääketieteen harjoittajien koulutus 2.3.1 Sairaanhoitaja, jolla on antroposofisen hoitotyön erikoiskoulutus Määritelmä Antroposofinen hoitotyö perustuu perinteisiin hoitotyön lähestymistapoihin ja taitoihin, joita on laajennettu antroposofisella ihmistuntemuksella. Antroposofinen erottelu fyysisen ruumiin, elämän- voimien, sielun ja hengen välillä sekä ymmärrys elämäkerrallisesta kehityksestä koko sen elämänkaa- ren aikana, jonka aikana hoitoa tarvitaan (esim. lapsuus, sairaudet, vammaisuus, korkea ikä), antavat lisänäkökulmia hoitotyön taitoihin, prosesseihin ja asenteisiin. Pääsyvaatimukset Lähtökohta 1 - ei aiempaa koulutusta terveydenhuollon alalla: Tavanomaisen hoitotyön koulutus. Sairaanhoitajaopiskelijat voivat aloittaa antroposofisen hoitotyön kurssien suorittamisen opintojensa aikana. Lähtökohta 2 - aiempi koulutus tavanomaisen terveydenhuollon alalla: Koulutettu sairaanhoitaja, jolla on vähintään 3 vuoden ylemmän asteen koulutus.4 Lähtökohta 3 - aiempi koulutus TCI:ssä: TCI:ssä rekisteröity sairaanhoitaja, jolla on vähintään 3 vuoden ylemmän asteen koulutus.4 Koulutuksen osatekijät 1. Antroposofinen käsitys ihmisestä ja luonnosta 2. Antroposofinen käsitys terveydestä ja sairaudesta hoitotyön kannalta merkityksellisenä 3. Antroposofisen hoitotyön käsitteet 4. Antroposofisen hoitotyön soveltava käytäntö 5. Ammattitaito, yhteistyö, potilaan oikeudet, tutkimus 4 ISCED-taso 5 tai korkeampi (23). 9 Oppimistulokset 1. Antroposofinen käsitys ihmisestä ja luonnosta. ‚ Olla tietoinen antroposofisen ihmiskäsityksen pääkäsitteistä ja sen suhteesta luontoon. 2. Antroposofinen käsitys terveydestä ja sairaudesta hoitotyön kannalta merkityksellisenä. ‚ Ymmärtää tyypillisiä sairauksia ja yleissairaanhoidon kysymyksiä tärkeimmillä lääketieteen eri- koisaloilla AL:n valossa. 3. Antroposofisen hoitotyön käsitteet ‚ Laatia hoitotyön diagnoosi ihmisen neljästä muotoavasta voimasta ja johtaa, perustella ja pohtia tarvittavia hoitotoimenpiteitä hoitotyön prosessin mukaisesti. ‚ Analysoida elämänprosesseja, oppimisprosesseja ja elämäkerrallisia rytmejä sekä johtaa, mu- kauttaa ja pohtia tarvittavia hoitomenetelmiä. ‚ Toteuttaa, mukauttaa ja arvioida hoitotyön menettelyjä oikein hoitotyön prosessin mukaisesti. ‚ Valita antroposofisesta näkökulmasta sopivat lääkeaineet ulkoiseen käyttöön ja valmistaa ul- koiset sovellukset tavalla, joka on turvallinen ja yksilölle sopiva. 4. Antroposofisen hoitotyön soveltava käytäntö ‚ Laatia antroposofisiin käsitteisiin perustuva hoitosuunnitelma, joka soveltuu hoidettavan eri- tyistilanteeseen, sekä toteuttaa, mukauttaa ja reflektoida siitä johtuvia hoitomenetelmiä. ‚ Toteuttaa ja arvioida joko osittainen tai koko kehon ulkoinen rytminen käsittely. ‚ Valita tärkeimmät ulkoiset sovellukset (kompressiot, kääreet, kylvyt), toteuttaa ne asianmukai- sesti ja arvioida tulokset ottaen huomioon turvallisuusvarotoimet ja mahdolliset vasta-aiheet. ‚ Valita ja toteuttaa tärkeimmät hoitotyön menettelytavat potilaan kriisitilanteissa. 5. Ammattitaito, yhteistyö, potilaan oikeudet ja tutkimus ‚ Huolehtia henkilökohtaisesta kehittymisestä, kehittää tiimityötä ja tiedostaa vastuu antropo- sofisen hoitotyön kehittämisestä. ‚ Pohtia filosofisia ajattelutapoja lääketieteessä ja elämänkysymyksissä. ‚ Integroida antroposofisen tutkimuksen tulokset hoitotyöhön ja tuoda esille antroposofisen hoitotyön tutkimusmenetelmät. Esimerkki opetussuunnitelmasta on liitteessä 1. Valmistumisperusteet Yleiset kriteerit: ‚ Kahden vuoden kokemus käytännön hoitotyöstä sertifioinnin myöntämisajankohtana (AL:n piirissä tai ilman AL:ää) ‚ Koulutusohjelman suorittaminen ‚ Projektityön, kolmen tapausraportin sekä lyhyiden tapaustutkimusten laatiminen ulkoisista rytmisistä käsittelyistä ja ulkoisista hoidoista ‚ Ohjatun harjoittelun tyydyttävä suorittaminen ‚ Hyväksytty tutkinto tai vastaava arviointi 10 Tutkintoon sisältyy: ‚ Tapausselostusten esittäminen ja ‚ projektityön arviointi ja ‚ oppimistulosten saavuttamisen arviointi, mukaan luettuna ulkoisten hoitojen käytön ja koko kehon ulkoisen rytmisen käsittelyn demonstrointi 2.3.2 Kätilö, jolla on antroposofisen kätilötyön erikoiskoulutus Määritelmä Antroposofinen kätilötyö perustuu tavanomaiseen kätilötyöhön, jota on laajennettu antroposofisella ihmistuntemuksella. Antroposofinen erittely fyysisen ruumiin, elämänvoimien, sielun ja hengen välillä sekä näkemys äidin, lapsen ja perheen elämäkerrasta, terveydentilasta ja sosiaalisesta kehityksestä johtavat uusiin näkökulmiin kätilötyön taidoissa, prosesseissa ja asenteissa. Pääsyvaatimukset Lähtökohta 1 - ei aiempaa koulutusta terveydenhuollon alalla: Koulutus tavanomaiseksi kätilöksi tai sairaanhoitaja-kätilöksi. Kätilöopiskelijat voivat aloittaa antroposofisen kätilötyön kurssit opintojensa aikana. Lähtökohta 2 - aiempi koulutus tavanomaisen terveydenhuollon alalla: Rekisteröity kätilö tai sairaan- hoitaja-kätilö, jolla on vähintään 3 vuoden ylemmän asteen koulutus. (23). Lähtökohta 3 - aiempi koulutus TCI:ssä: TCI:ssä rekisteröity kätilö tai TCI:ssä rekisteröity sairaanhoita- ja-kätilö, jolla on vähintään kolmen vuoden ylemmän asteen koulutus (23). Koulutuksen osatekijät 1. Antroposofinen käsitys ihmisestä ja luonnosta 2. Anthroposofinen käsitys raskaudesta, synnytyksestä ja synnytyksen jälkeisestä ajasta terveyden ja sairauden kannalta 3. Antroposofisen kätilötyön käsitteet 4. Antroposofisen kätilötyön soveltava käytäntö 5. Ammattitaito, yhteistyö, potilaan oikeudet, tutkimus Oppimistulokset 1. Antroposofinen käsitys ihmisestä ja luonnosta ‚ Olla tietoinen antroposofisen ihmiskäsityksen pääkäsitteistä ja sen suhteesta luontoon. 2. Antroposofinen käsitys raskaudesta, synnytyksestä ja synnytyksen jälkeisestä ajasta terveyden ja sairauden kannalta ‚ Ymmärtää antroposofian valossa raskauden, synnytyksen ja synnytyksen jälkeisen ajan proses- seja naisilla terveissä olosuhteissa ja yleisimmissä sairauksissa 3. Antroposofisen kätilötyön käsitteet ‚ Arvioida jokainen nainen ja lapsi fyysisen, eteerisen, astraalisen ja minä-organisaation mukai- sesti ja laatia hoitotyön diagnoosi neljän muotoavan voiman tasapainosta ja epätasapainosta ‚ Tunnistaa yksilölliset hoidot ja hoidon tarpeet ‚ Kehittää, toteuttaa ja arvioida huolenpito- ja hoitosuunnitelmaa, jossa otetaan huomioon naisen ja lapsen fyysiset, henkiset ja emotionaaliset näkökohdat, soveltaen nykyaikaista AL-tietämystä ‚ Ottaa huomioon naisen ja lapsen toiveet ja aikomukset ja sisällyttää ne päätöksiin, joilla ylläpi- detään ja vahvistetaan omatoimisuutta ja itsehoitokykyä 11 4. Antroposofisen kätilötyön soveltava käytäntö ‚ Osoittaa ja valita kätilötyön yhteydessä sopivia AMP-lääkkeitä kansallisten lääkkeenmäärää- misoikeuksien mukaisesti ja olla tietoinen niiden asianmukaisesta käytöstä, sivuvaikutuksista ja vasta-aiheista ‚ Toteuttaa ja arvioida osittainen kehon ulkoinen rytminen käsittely ‚ Mainita tärkeimmät ulkoiset sovellukset kätilötyön alalla (kompressit, kääreet, kylvyt) ja toteuttaa ja arvioida niitä asianmukaisesti noudattaen turvallisuusvarotoimia ja mahdollisia vasta-aiheita ‚ Mukauttaa kätilötyöt yksilön terveydentilaan sekä elämänkerralliseen, sosiaaliseen ja kulttuu- riseen tilanteeseen sopiviksi ja selittää nämä näkökohdat ‚ Neuvoa ja hoitaa naista ja lasta yksilöllisesti synnytykseen liittyvissä ongelmissa ‚ Sisällyttää antroposofiset tutkimustulokset kätilötyöhön 5. Ammattitaito, yhteistyö, potilaan oikeudet, tutkimus ‚ Huolehtia henkilökohtaisesta kehittymisestä, kehittää tiimityötä ja tiedostaa vastuu antropo- sofisen kätilötyön kehittämisestä ‚ Pohtia filosofisia ajattelutapoja kätilötyössä, lääketieteessä ja elämänkysymyksissä Esimerkki opetussuunnitelmasta on liitteessä 1. Valmistumisperusteet Yleiset kriteerit: ‚ Kahden vuoden työkokemus kätilönä sertifioinnin ajankohtana (AL:n piirissä tai ilman AL:ää). ‚ Koulutusohjelman suorittaminen ‚ Kahden kirjallisen tapausraportin ja tapaustutkimusten laatiminen kehon ulkoisesta rytmisestä käsittelystä ja ulkoisista sovelluksista ‚ Ohjatun harjoittelun suorittaminen ‚ Hyväksytty tutkinto tai vastaava arviointi Tutkintoon sisältyy: ‚ Yhden tapausselostuksen esittäminen ja ‚ oppimistulosten saavuttamisen arviointi 2.3.3 Farmaseutti, jolla on antroposofisen farmasian erikoiskoulutus Määritelmä Antroposofiseen farmasiaan erikoistunut farmaseutti on täyden koulutuksen saanut farmaseutti tai farmasian tohtorin tutkinnon suorittanut henkilö, jolla on tietoja, kokemusta ja taitoja antroposofisen farmasian erityisalalta ja joka on pätevä antamaan AMP-valmisteita koskevaa neuvontaa. Pääsyvaatimukset Lähtökohta 1 - ei aiempaa koulutusta terveydenhuollon alalla: Koulutus tavanomaiseksi farmaseutiksi, josta seuraa rekisteröinti. Lähtökohta 2 - aiempi koulutus tavanomaisen terveydenhuollon alalla: Farmaseutin tai farmasian tohtorin tutkinto. Lähtökohta 3 - aiempi koulutus TCI:ssä: TCI:ssä rekisteröity farmaseutti tai TCI:n farmasian tohto- rintutkinnon suorittanut farmaseutti otetaan huomioon antroposofisen farmasian koulutuksessa kansallisen koulutusstandardin mukaisesti.5 5 ISCED-tason 7 koulutus - maisterin tutkinto tai vastaava (23). 12 Koulutuksen osatekijät 1. Antroposofinen käsitys ihmisestä ja luonnosta 2. Antroposofinen käsitys terveydestä ja sairaudesta 3. Antroposofista farmasiaa koskevat oppimistulokset 4. Ammattitaito, yhteistyö, lääkealan sääntely, tutkimus Oppimistulokset 1. Antroposofinen käsitys ihmisestä ja luonnosta ‚ Ymmärtää ihminen dynaamisena tasapainona, joka koostuu AL:n määritelmän mukaisista toi- minnallisista järjestelmistä 2. Antroposofinen käsitys terveydestä ja sairaudesta ‚ Ymmärtää terveyden ja sairauden käsitteet AL:ssä. ‚ Yksilön ongelmien tunnistaminen ja lähestyminen antroposofisen ihmiskäsityksen ja sairauden näkökulmasta 3. Antroposofiseen farmasiaan liittyvät oppimistulokset ‚ Tunnistaa luonnossa tapahtuvia prosesseja Goethen havainnointimenetelmän avulla ‚ Kuvata AMP-valmisteissa käytettävät mineraalit, kasvit ja eläintuotteet, niiden käyttöaiheet, an- nostus, hoitomuodot, sivuvaikutukset, varotoimet, vasta-aiheet ja lääkkeiden yhteisvaikutukset ‚ Kuvata antroposofisen farmasian aineet ja valmistusprosessit sekä niiden periaatteet; tunnistaa perusteet AMP:n käytölle tietyssä patologiassa ‚ Arvioida yksilöllisen antroposofisen lääkehoidon ja terapeuttisten ongelmien tarkoituksenmu- kaisuutta, mukaan lukien lääkkeen asianmukainen valinta, annostelu sekä mahdolliset yhteis- vaikutukset ja sivuvaikutukset ‚ Selittää selkeästi henkilölle hänen terveysongelmansa ja antroposofinen lääkitys sekä mahdol- liset muutokset hänen elämäntavoissa ja keskustella asiasta henkilön kanssa ‚ Suhteuttaa antroposofisen lääketieteellisen ymmärryksen löydöksiä aineista, jotta voidaan valita oikeat AMP-lääkkeet lievempiin häiriöihin ‚ Yhdistää AMP-lääkeaineita lievemmissä häiriöissä itsenäisesti sekä reseptin mukaan 4. Ammattitaito, yhteistyö, lääkealan sääntely, tutkimus ‚ Viestintä ja yhteistyö muiden AL-alan erityiskoulutuksen saaneiden terveydenhuollon työnte- kijöiden kanssa ‚ Osallistua AMP:tä ja muita AL:n näkökohtia koskevaan tutkimukseen ‚ Seurata AL:n ja antroposofisen farmasian tutkimusta ja kehitystä ja integroida tulokset päivit- täiseen käytäntöön ‚ Esittää eri farmakopeat, joissa kuvataan AMP:hen sovellettavia laatustandardeja ‚ Tuntea markkinoilla olevia AMP-valmisteita koskeva lainsäädäntö Esimerkki opetussuunnitelmasta on liitteessä 1. Valmistumisperusteet Yleiset kriteerit: ‚ Koulutussuunnitelman loppuun saattaminen, mukaan lukien projektityö ‚ Vähintään 1 vuosi työskentelyä apteekissa, sairaala-apteekissa tai lääkeyhtiössä (AL:n piirissä tai ilman AL:tä). 13 ‚ Hyväksytty tutkinto tai vastaava arviointi Tutkintoon sisältyy: ‚ Projektityön arviointi ja ‚ oppimistulosten saavuttamisen arviointi 2.3.4 Hammaslääkäri, jolla on antroposofisen hammaslääketieteen erikoiskoulutus Määritelmä Hammaslääkärit, joilla on antroposofisen hammaslääketieteen erikoiskoulutus, ovat täysin päteviä hammaslääkäreitä, jotka on koulutettu laajentamaan tavanomaisen hammaslääketieteen kliinistä ja terapeuttista toimintaa antroposofisella tietämyksellä. Hammaslääkärit, joilla on antroposofisen hammaslääketieteen erikoiskoulutus, lähestyvät suun terveyttä integratiivisesta näkökulmasta ehkäis- täkseen ja parantaakseen suun ja kasvojen alueen sairauksia ja ylläpitääkseen terveyttä stimuloimalla yksilön omaa aktiivisuutta ja itsehoitopotentiaalia. Pääsyvaatimukset Lähtökohta 1 - ei aiempaa terveydenhuoltoalan koulutusta: Koulutus tavanomaiseksi hammaslääkä- riksi, jonka jälkeen on hankittava asianmukainen lupa tai laillistus. Hammaslääketieteen opiskelijat voivat aloittaa AL-kurssien suorittamisen opintojensa aikana. Lähtökohta 2 - aiempi koulutus tavanomaisen terveydenhuollon alalla: Laillistettu hammaslääkäri Lähtökohta 3 - aiempi koulutus TCI:ssä: Ei sovelleta. Koulutuksen osatekijät 1. Antroposofinen käsitys ihmisestä ja luonnosta 2. Antroposofinen käsitys terveydestä ja sairaudesta 3. Antroposofiseen hammaslääketieteeseen liittyvät oppimistulokset 4. Ammattitaito, yhteistyö, potilaan oikeudet, tutkimus Oppimistulokset 1. Antroposofinen käsitys ihmisestä ja luonnosta ‚ Olla tietoinen antroposofisen ihmiskäsityksen pääkäsitteistä ja sen suhteesta luontoon ‚ Kehittää suhdetta luontoon ja tärkeiden antroposofisten lääkkeiden taustalla oleviin aineisiin 2. Antroposofinen käsitys terveydestä ja sairaudesta ‚ Arvioida yksilön suun terveyttä ja terveyttä kokonaisuutena ja suhteuttaa se AL:n käsitteisiin, mukaan lukien ihmisen muotoavat voimat, ihmisen organismin kolmiosainen luonne, seitsemän elämänprosessia ja 12 aistia sekä elämäkerrallinen kehitys ‚ Ottaa yksilön henkinen ulottuvuus huomioon hoidossa ja keskustella siitä tarvittaessa yksilön kanssa 3. Antroposofiseen hammaslääketieteeseen liittyvät oppimistulokset ‚ Laatia ja hallinnoida hoitosuunnitelma yleis- ja erikoishammaslääkärin vastaanotolla esiintyviä orofasiaalisia sairauksia varten antroposofisen hammaslääketieteen periaatteiden mukaisesti; määrätä AMP-lääkkeitä ja antroposofisia hoitoja hoitosuunnitelman mukaisesti varmistaen niiden asianmukainen käyttö ja ottaen huomioon sivuvaikutukset ja vasta-aiheet 14 ‚ Lievittää kipua, pelkoa ja ahdistusta toimintahäiriöiden ja suupatologioiden hammashoidon aikana integroimalla AL:n mahdollisuuksia ‚ Tukea yksilöä saavuttamaan terveelliset elämäntavat ja sisäinen tasapaino, edistää elimistön itseparannusvoimien stimulointia ‚ Sisällyttää antroposofinen näkökulma kaikkiin tavanomaisiin hammaslääketieteen ja erikois- hammaslääketieteen toimenpiteisiin ennaltaehkäisyssä, hoidossa, kuntoutuksessa ja asianmu- kaisten hammaslääketieteellisten materiaalien käytössä 4. Ammattitaito, yhteistyö, potilaan oikeudet, tutkimus ‚ Vuorovaikutus muiden AL-koulutettujen terveydenhuollon työntekijöiden kanssa potilaskes- keisestä näkökulmasta käsin ‚ Käyttää AL:n resursseja integratiiviseen terveyden edistämiseen ja yhteisön terveyshankkeisiin ‚ Selittää AL:n tieteelliset perusteet ja tutkimusmenetelmät Esimerkki opetussuunnitelmasta on liitteessä 1. Valmistumisperusteet Yleiset kriteerit: ‚ Koulutusohjelman suorittaminen ‚ Projektityön ja kolmen tapausraportin loppuunsaattaminen ‚ Hyväksytty tutkinto tai vastaava arviointi Tutkintoon sisältyy: ‚ Projektityön arviointi ja ‚ vähintään yhden tapausselostuksen esittäminen ja ‚ oppimistulosten saavuttamisen arviointi 2.3.5 Psykoterapeutti, jolla on antroposofisen psykoterapian erikoiskoulutus Määritelmä Antroposofinen psykoterapia perustuu sekä tavanomaisiin psykoterapian lähestymistapoihin ja tai- toihin että antroposofiseen ihmistuntemukseen. Antroposofinen erottelu sielun ja hengen välillä ja ymmärrys elämäkerrallisesta kehityksestä lisäävät näkökulmia psykoterapeuttiseen arviointiin ja terapiaan Pääsyvaatimukset Lähtökohta 1 - ei aiempaa terveydenhuoltoalan koulutusta: Koulutus tavanomaiseksi lääkäriksi, psy- kologiksi tai neuvonantajaksi, jonka jälkeen jatkokoulutus ja virallinen rekisteröinti psykoterapian harjoittamiseen Lähtökohta 2 - aiempi koulutus tavanomaisen terveydenhuollon alalla: Tavanomainen lääkäri, psykologi tai neuvonantaja, jolla on virallinen rekisteröinti psykoterapian harjoittamiseen Lähtökohta 3 - aiempi koulutus TCI:ssä: TCI:n ammattilainen, jolla on jatkokoulutus ja virallinen rekis- teröinti psykoterapian harjoittamiseen Koulutuksen osatekijät 1. Antroposofinen käsitys ihmisestä ja luonnosta. 2. Antroposofinen käsitys terveydestä ja sairaudesta 15 3. Antroposofiseen psykoterapiaan liittyvät oppimistulokset 4. Ammattitaito, yhteistyö, potilaan oikeudet, tutkimus Oppimistulokset 1. Antroposofinen käsitys ihmisestä ja luonnosta ‚ Olla tietoinen antroposofisen ihmiskäsityksen perusteista ja kehon, sielun ja hengen terveestä kehityksestä 2. Antroposofinen käsitys terveydestä ja sairaudesta ‚ Yksilön eritelty arviointi, jossa otetaan huomioon fyysinen, eteerinen, astraalinen ja minä-or- ganisaatio sekä yksilön elämäkerrallinen kehitys 3. Antroposofiseen psykoterapiaan liittyvät oppimistulokset ‚ Tunnistaa yksilön tarve terapeuttiseen interventioon ja yksilön omat voimavarat ‚ Suunnitella psykoterapeuttinen hoitosuunnitelma ‚ Käyttää antroposofisten psykoterapeuttisten menetelmien valikoimaa ja noudattaa asianmu- kaisesti varotoimenpiteitä ja vasta-aiheita ‚ Sisällyttää tiedon saaneen yksilön aikomukset ja mieltymykset diagnostisiin ja terapeuttisiin päätöksiin, asettaa etusijalle menettelyt ja hoidot, jotka vahvistavat yksilön omaa aktiivisuutta ja itsehoitokykyä ‚ Ottaa yksilön henkinen ulottuvuus huomioon hoitosuunnitelmassa ja keskustella siitä yksilön kanssa, kun se on tarkoituksenmukaista, mahdollista ja toivottavaa ‚ Seurata, arvioida ja sovittaa hoito sairauden kulkuun ja dokumentoida hoidon kulku 4. Ammattitaito, yhteistyö, potilaan oikeudet, tutkimus ‚ Myötävaikuttaa monialaiseen antroposofiseen hoitomalliin ‚ Käsitellä vastatransferenssiaiheista itsetuntemusta ja tietämystä antroposofisesta lähestymis- tavasta terapeutin sisäisessä kehityksessä ‚ Selittää AL:n ja antroposofisen psykoterapian tieteellisiä perusteita ja tutkimusmenetelmiä, pysyä ajan tasalla antroposofisen psykoterapian tutkimuksesta ja tutkimusmenetelmistä sekä integroida tutkimustulokset kliiniseen käytäntöön Esimerkki opetussuunnitelmasta on liitteessä 1. Valmistumisperusteet Yleiset kriteerit: ‚ Koulutusohjelman suorittaminen ‚ Projektityön ja kolmen tapausraportin loppuunsaattaminen ‚ Ohjatun harjoittelun suorittaminen ‚ Hyväksytty tutkinto tai vastaava arviointi Tutkintoon sisältyy: ‚ Projektityön arviointi ja ‚ oppimistulosten saavuttamisen arviointi ja ‚ vähintään yhden tapausselostuksen esittäminen 16 2.4 Antroposofisten terapeuttien koulutus 2.4.1 Eurytmiaterapeutti Määritelmä Eurytmiaterapia on liiketerapia, jossa puheen ja musiikin muotoavat voimat muunnetaan terapeutti- siksi liikeharjoituksiksi kehon, sielun ja hengen harmonisoimiseksi ja säätelemiseksi. Eurytmiaterapian tavoitteena on elvyttää ja säädellä ihmisen elimistön luonnollisia toimintoja erityisten liikeharjoitusten avulla sekä edistää autonomiaa ja itsensä toteuttamista. Eurytmiaterapeutti valitsee liikeharjoitukset yksilössä havaittujen epätasapainotilojen ja yksilön omien voimavarojen mukaan antroposofisen hoitosuunnitelman mukaisesti. Pääsyvaatimukset Lähtökohta 1 - ei aiempaa terveydenhuoltoalan koulutusta (pääasiallinen aloituslähtökohta): Eurytmiaterapiakoulutus: Pääsyvaatimuksena on lukion päättötodistus tai vastaava. Koulutuksen olisi tapahduttava yleisen eurytmiakoulutuksen täydennyskoulutuksena Yleinen eurytmiakoulutus: Sisältää koulutusta antroposofisesta ihmiskäsityksestä, anatomian perus- tiedoista, embryologiasta ja fysiologiasta sekä eurytmiasta liiketaiteena. Koulutus valmistaa tutkinnon suorittaneet työskentelemään eurytmisteinä esittävissä taiteissa ja se on peruskoulutus eurytmia- opettajaksi steinerkouluissa sekä edellytys eurytmiaterapeutiksi Lähtökohta 2 - aiempi koulutus tavanomaisen terveydenhuollon alalla: Terveydenhuoltohenkilöstö voi saada hyvitystä yleisten lääketieteellisten tietojen osa-alueista, mutta heidän on silti suoritettava yleinen eurytmiakoulutus (kuten lähtökohdassa 1 on kuvattu) ennen eurytmiaterapiakoulutusta Lähtökohta 3 - aiempi koulutus TCI:ssä: TCI:n terveydenhuollon työntekijät voivat saada hyvityksen yleisten lääketieteellisten tietojen osa-alueista, mutta heidän on kuitenkin suoritettava yleinen eu- rytmiakoulutus (kuten lähtökohdassa 1 on esitetty) ennen eurytmiaterapiakoulutusta Koulutuksen osatekijät 1. Yleiset lääketieteelliset tiedot, mukaan lukien tieteelliset menetelmät ja lääketieteen perusteet 2. Antroposofinen käsitys ihmisestä ja luonnosta 3. Antroposofinen käsitys terveydestä ja sairaudesta 4. Eurytmiaterapiaan liittyvät oppimistulokset 5. Ammattitaito, yhteistyö, potilaan oikeudet ja tutkimus Oppimistulokset 1. Yleiset lääketieteelliset tiedot, mukaan lukien tieteelliset menetelmät ja lääketieteen perusteet ‚ Osoittaa riittävät tiedot anatomiasta, fysiologiasta, patologiasta ja yleissairauksien hoidosta 2. Antroposofinen käsitys ihmisestä ja luonnosta (käsitelty yleisten eurytmiaopintojen aikana) 3. Antroposofinen käsitys terveydestä ja sairaudesta ‚ Laatia diagnoosi neljän muotoavan voiman epätasapainosta ja yksilön kolminkertaisesta luon- teesta tarkkailemalla liikkeitä 17 Eurytmiaterapiaan liittyvät oppimistulokset 1. Liiketerapian teoreettiset perusteet ‚ Ymmärtää liikkeen periaatteet ja se, miten neljä muotoavaa voimaa ja ihmisen kolminkertainen luonne ilmenevät liikkeen kautta ‚ Ymmärtää sairauksien ja vammojen aiheuttamat muutokset liikkeissä ‚ Verrata muita liikehoitoja eurytmiaterapiaan 2. Yleinen liikkeen tutkimus ‚ Tietoisuus omista liikkeistä kokonaisuutena ‚ Kyky muuttaa eurytmia taiteena eurytmiaterapiaksi. ‚ Kyky ilmaista itseään asennoilla ja liikkeillä ‚ Havannoida objektiivisesti omaa liikettä tilassa 3. Eurytmiaterapian metodologiset näkökulmat lääketieteen erikoisaloilla ‚ Suorittaa harjoituksia pääasiallisten sairauksien alueella siten, että ne vaikuttavat sairauspro- sesseihin ja aktivoivat itseparantumiskykyä noudattaen samalla turvallisuusvarotoimia ja mah- dollisia vasta-aiheita ‚ Hyödyntää yksilöllisiä luovia kykyjä terapiaprosessissa 4. Eurytmiaterapian diagnostiikka, dokumentointi sekä terapiasuunnitelma ja -prosessi. ‚ Tunnistaa yksilön voimavarat ja terapeuttisen intervention tarve ‚ Laatia terapian tavoitteet ja hoitosuunnitelma ‚ Toteuttaa, mukauttaa, dokumentoida ja arvioida hoitosuunnitelma ‚ Kehittää terapeuttinen asenne ja suuntautuminen 5. Ennaltaehkäisy ja kuntoutus ‚ Havaita taipumus sairastua yksilön liikkeiden tarkkailun perusteella ‚ Tunnistaa ja aktivoida yksilön omat voimavarat sekä ehdottaa ennaltaehkäiseviä eurytmisia toimenpiteitä ‚ Tarjota eurytmisia kuntoutustoimenpiteitä, mukaan lukien leikkauksien jälkeiset harjoitukset ja fyysisen tai psyykkisen trauman jälkeiset harjoitukset 6. Yleinen taidekasvatus ‚ Taiteellisten perustaitojen osoittaminen kuvanveistossa, musiikissa ja puheessa Ammattitaito, yhteistyö, potilaan oikeudet ja tutkimus: ‚ Luoda luottamuksellinen terapiasuhde ja ylläpitää sitä ‚ Kommunikoida asianmukaisesti ja tehdä tehokasta yhteistyötä terapeuttisessa tiimissä ‚ Pohtia omaa toimintaa ja käsitellä virheitä ‚ Soveltaa tutkimustuloksia teoriasta käytäntöön 18 Esimerkki opetussuunnitelmasta on liitteessä 1. Valmistumisperusteet Yleiset kriteerit: ‚ Yleisen eurytmiakoulutuksen hyväksytty suorittaminen ‚ Tyydyttävä arviointi kunkin koulutusmoduulin jälkeen ‚ Ohjatun harjoittelun suorittaminen ‚ Loppuunsuoritettu projektityö ‚ Hyväksytty tutkinto tai vastaava arviointi Tutkintoon sisältyy: ‚ Projektityön arviointi ja ‚ oppimistulosten saavuttamisen arviointi 2.4.2 Antroposofinen taideterapeutti Määritelmä Antroposofinen taideterapia perustuu taiteellisten keinojen ja prosessien, AL-tiedon ja terapeut- tisen suhteen avulla tapahtuvaan hoitoon. Jokaisella taiteella on omat välineensä, prosessinsa ja terapeuttiset vaikutuksensa. Antroposofinen taideterapeutti on pätevä käyttämään taiteellisia väli- neitä, taidekäsitteitä ja -tekniikoita terapeuttisissa prosesseissa ja innostamaan yksilöä osallistumaan luovasti sairautensa prosessiin ja käyttämään omia voimavarojaan parantumiseen. Antroposofinen taideterapeutti on erikoistunut yhteen tai useampaan seuraavista neljästä toimintamuodosta: maa- laus ja piirtäminen, kuvanveisto, musiikki ja laulu ja/tai puhe ja draama. Pääsyvaatimukset Lähtökohta 1 - ei aiempaa terveydenhuoltoalan koulutusta (pääasiallinen aloituslähtökohta): Lukion päättötodistus tai vastaava. Taiteellisen pätevyyden hyväksytty arviointi Lähtökohta 2 - aiempi koulutus tavanomaisen terveydenhuollon alalla: (Tavanomaisen) taideterapia- tutkinnon suorittaneet tai terveydenhuollon työntekijät voivat saada tarvittaessa hyvityksiä asiaan- kuuluvista aiemmista koulutusyksiköistä Lähtökohta 3 - aiempi koulutus TCI:ssä: TCI:n terveydenhuollon työntekijät tai TCI:n taideterapeutit voivat tarvittaessa saada hyvitystä asiaankuuluvista aiemmista koulutusjaksoista Koulutuksen osatekijät 1. Yleiset lääketieteelliset tiedot, mukaan lukien tieteellinen menetelmä sekä lääketieteen ja psy- kologian perusteet 2. Antroposofinen käsitys ihmisestä ja luonnosta 3. Antroposofinen käsitys terveydestä ja sairaudesta 4. Antroposofiseen taideterapiaan liittyvät oppimistulokset 5. Ammattitaito, yhteistyö, potilaan oikeudet ja tutkimus Oppimistulokset 1. Yleiset lääketieteelliset tiedot, mukaan lukien tieteelliset menetelmät sekä lääketieteen ja psy- kologian perusteet ‚ Osoittaa riittävät tiedot lääketieteen yleisistä periaatteista (anatomia, fysiologia, patologia, ke- hityshäiriöt) sekä terveyttä ja sairautta koskevista teorioista ja lääketieteen nykytilasta, mukaan lukien psykologia, ja soveltaa asianmukaisesti lääketieteellistä terminologiaa 19 2. Antroposofinen käsitys ihmisestä ja luonnosta ‚ Esittää antroposofinen käsitys ihmisestä ‚ Selittää antroposofinen käsitys ihmisen kehityksestä ‚ Kouluttaa itsenäisesti kykyä tutkia antroposofista käsitystä maailmasta ja ihmisestä 3. Antroposofinen käsitys terveydestä ja sairaudesta ‚ Tarkkailla ja kuvata yksilöä fenomenologisesti fyysisen olemuksen, elämänvoimien, ajatusten, tunteiden ja tahdon ilmaisun, persoonallisuuden ja henkilökohtaisen aloitekyvyn, nykyisten vaivojen ja voimavarojen mukaan ‚ Tarkastella sairautta yksilön elämäkerrallisen kokemuksen yhteydessä ja arvioida elämäkerrallista kehitystä antroposofisen biografiatyön valossa ‚ Erottaa toisistaan AL:n, psykiatrian ja psykoterapian eri lähestymistavat 4. Antroposofiseen taideterapiaan liittyvät oppimistulokset ‚ Osoittaa riittävä taiteellinen osaaminen ammattialalla käytännössä ja teoriassa (maalaus ja piirustus, kuvanveisto, musiikki ja laulu, puhe ja draama), reflektoida ja arvioida omia taiteellisia taitoja ja osaamista ‚ Arvioida taidehistoriaa ja ammatin historiallista taustaa ‚ Määritellä, miten taide on vuorovaikutuksessa ihmisen fysiologian, sielun ja hengen kanssa; kokea ja määritellä taiteellisten prosessien erityiset elementit (esim. polariteetti, metamorfoosi, inversio/eversio) ajatuksen, tunteen ja tahdon ilmaisuina ‚ Soveltaa ammattimaisesti tiettyjä taiteellisia elementtejä terapeuttisen vaikutuksen aikaansaa- miseksi ja tukea yksilöä hänen luovassa ilmaisussaan yksilönä: ū Maalaus ja piirtäminen: esim. materiaalin, värien, muotojen, motiivien ja dynamiikan käyttö ū Kuvanveisto: esim. pintojen, hahmojen, muotojen ja tilan käyttö ū Musiikki (soittimet) ja laulu: esim. erilaisten sävy- ja ääniominaisuuksien, melodian, rytmin ja dynamiikan käyttö ū Puhe ja draama: esim. äänteiden, sanojen, lauseiden, metriikan, rytmien ja dialogin käyttö ‚ Tunnistaa ja eritellä somaattisten, psykosomaattisten ja psykiatristen häiriöiden, kehityshäiriöi- den, selviytymisen ja henkisten sekä elämäkerrallisten kriisien ja ryhmädynamiikan merkit sekä mahdolliset vasta-aiheet taideterapialle ‚ Yhdistää saadut havainnot ja tiedot taiteellis-terapeuttiseksi arvioinniksi ‚ Analysoida ja määritellä yksilön terapian tarve; laatia ja toteuttaa hoitosuunnitelma vuoropu- helun avulla, mukaan lukien yksilön aikomukset ja mieltymykset ‚ Käyttää potilaan ja terapeutin välistä suhdetta terapeuttisesti ‚ Järjestää hoidon seuranta ja arviointi ‚ Kirjata yksityiskohtaiset hoitokertomukset ‚ Arvioida antroposofisen taideterapian terveyttä rakentavat vaikutukset terveyden edistämisessä ja sairauksien ehkäisyssä 5. Ammattitaito, yhteistyö, potilaan oikeudet ja tutkimus ‚ Johtaa ammatillisia keskusteluja ja tunnistaa terapeuttisessa kontekstissa transferenssi ja vas- tatransferenssi; käsitellä projisointia ja resistenssiä tarkoituksenmukaisesti ‚ Pohtia terapeuttista prosessia ‚ Ymmärtää ohjauksen merkitys ja pyytää sitä tarvittaessa ‚ Osoittaa osaamista stressinhallinnassa ja henkilökohtaisen sietokyvyn parantamisessa 20 ‚ Tutustua muiden antroposofisten terapioiden periaatteisiin ja niiden suhteeseen omaan am- mattialaan ‚ Kehittää ja toteuttaa hoitosuunnitelmia yhteistyössä muiden terveydenhuollon ammattilaisten kanssa ‚ Ymmärtää ja soveltaa antroposofisen taideterapian tutkimusmenetelmiä ja jatkuvaa amma- tillista kehitystä Esimerkki opetussuunnitelmasta on liitteessä 1. Valmistumisperusteet Yleiset kriteerit (jotka on sovitettava yhteen tavanomaisia taideterapiatutkintoja koskevien kansal- listen vaatimusten kanssa soveltuvin osin): ‚ Oppimistulosten tyydyttävä arviointi kunkin koulutusmoduulin jälkeen ‚ Ohjatun harjoittelun suorittaminen ‚ Kirjallinen projektityö, mukaan lukien yksi tapausselostus, joka osoittaa riittävää osaamista antroposofisessa taideterapiassa ‚ Hyväksytty tutkinto tai vastaava arviointi Tutkintoon sisältyy: ‚ Projektityön esittely ja ‚ oppimistulosten saavuttamisen arviointi 2.4.3 Antroposofinen kehoterapeutti Määritelmä Antroposofinen kehonhuolto perustuu sekä tavanomaisiin kehoterapeuttisiin lähestymistapoihin että antroposofiseen tietämykseen ihmisestä. Tavoitteena on vahvistaa ja tasapainottaa elimistöä kokonaisuutena: vahvistaa fyysistä kehoa, stimuloida elämänprosesseja (eteerinen organisaatio), tasapainottaa sielunelämää (astraaliorganisaatio) ja parantaa lämpöorganismia (minä-organisaatio). Antroposofinen kehoterapeutti tarjoaa yhtä tai useampaa antroposofista kehoterapiamuotoa, kuten rytmistä hierontaa, öljydispersiokylpyjä, Simeon Pressel-hierontaa ja spatiaalista dynamiikkaa. Pääsyvaatimukset Lähtökohta 1 - ei aiempaa terveydenhuoltoalan koulutusta: Koulutus tavanomaiseksi kehoterapeutiksi, joka johtaa lisenssiin, rekisteröintiin tai sertifiointiin saada tutkia tai hoitaa ihmistä fyysisesti ("lupa koskettaa").6 Lähtökohta 2 - aiempi koulutus tavanomaisen terveydenhuollon alalla: Jokainen terveydenhuollon am- mattihenkilö, jolla on asianmukainen lupa, rekisteröinti tai sertifiointi fyysisen tutkimuksen tai hoidon suorittamiseen ("lupa koskettaa"), voi osallistua antroposofisten kehoterapioiden koulutusohjelmaan. Lähtökohta 3 - aiempi koulutus TCI:ssä: Jokainen TCI:n ammatinharjoittaja, jolla on asianmukainen lupa, rekisteröinti tai sertifiointi fyysisen tutkimuksen tai hoidon suorittamiseen ("lupa koskettaa"), voi osallistua antroposofisten kehohoitojen koulutusohjelmaan 6 Tämän asiakirjan julkaisuhetkellä ei ollut erillistä antroposofisen kehoterapian koulutusohjelmaa, joka olisi johtanut pätevyyteen saada koskettaa yksilöitä. Kun tällainen ohjelma on olemassa, opiskelijat voivat päästä lähtökohtaan 1. 21 Koulutuksen osatekijät 1. Antroposofinen käsitys ihmisestä ja luonnosta 2. Antroposofinen käsitys terveydestä ja sairaudesta 3. Antroposofisiin kehohoitoihin liittyvät oppimistulokset 4. Ammattitaito, yhteistyö, potilaan oikeudet ja tutkimus Oppimistulokset: 1. Antroposofinen käsitys ihmisestä ja luonnosta ‚ Kuvailla antroposofista käsitystä ihmisestä ja luonnosta 2. Antroposofinen käsitys terveydestä ja sairaudesta ‚ Arvioida yksilön neljää muotoavaa voimaa ja kolminkertaista luonnetta fenomenologisen ha- vainnoinnin ja kosketuksen avulla 3. Antroposofisten kehohoitojen erityiset oppimistulokset ‚ Hoitaa tavallisia sairaustilanteita yhdellä tai useammalla antroposofisella kehohoitomenetel- mällä ‚ Suunnitella, toteuttaa, mukauttaa ja arvioida hoitoprosesseja ottaen huomioon turvallisuusva- rotoimet ja mahdolliset vasta-aiheet ‚ Käyttää ennaltaehkäisevästi antroposofisia kehohoitoja 4. Ammattitaito, yhteistyö, potilaan oikeudet ja tutkimus ‚ Osoittaa terapiasuhteessa AL:n perusteella sopivaa sisäistä asennetta ‚ Kehittää reflektiivistä itsetuntemusta ja sisäistä kehitystä jatkuvan ammatillisen kehittymisen perustana ‚ Osallistua ammattiryhmien väliseen tiimityöhön muiden AL-koulutuksen saaneiden terveyden- huollon työntekijöiden kanssa ‚ Luoda yksilön kanssa luottamuksellinen terapiasuhde ja yhteinen päätöksenteko, joka perustuu käsitykseen ihmisestä henkisenä ja kehittyvänä olentona ‚ Ymmärtää käytännön johtamiseen ja potilasturvallisuuteen liittyvät organisatoriset näkökohdat ja osata käsitellä virheitä ja valituksia ‚ Ymmärtää AL-tutkimusmenetelmiä ja osoittaa perustaidot antroposofisten tapausraporttien kirjoittamisessa ja esittämisessä Esimerkki opetussuunnitelmasta on liitteessä 1. Valmistumisperusteet Yleiset kriteerit: ‚ Koulutussuunnitelman loppuun saattaminen, mukaan lukien projektityö ‚ Ohjatun harjoittelun suorittaminen ‚ Hyväksytty tutkinto tai vastaava arviointi Tutkintoon sisältyy: ‚ Oppimistulosten saavuttamisen arviointi suullisessa ja käytännön kokeessa 22 23 Introduction3 Turvallisuuskysymykset 3.1 Yleiset varotoimet ja vasta-aiheet antroposofisten lääkkeiden käytölle Antroposofiset lääkevalmisteet (AMP) ovat lääkevalmisteita, jotka on suunniteltu, kehitetty ja tuo- tettu ihmistä, luontoa, ainetta ja farmaseuttista käsittelyä koskevan antroposofisen tiedon mukai- sesti. Lähtöaineita voidaan valmistaa mineraalisista, kasvi- ja eläinperäisistä tai kemiallisista aineista. AMP-valmisteet valmistetaan antroposofisten ja homeopaattisten valmistusmenetelmien mukaisesti, jotka on kuvattu eri farmakopeoissa ja antroposofisessa farmaseuttisessa koodeksissa. Antroposofisia lääkevalmisteita käytetään antroposofisen lääketieteen periaatteiden mukaisesti. Antroposofisiin lääkkeisiin sovellettavat säännökset voivat vaihdella maittain ja valmistetyypeittäin. Lääkäreiden, hammaslääkäreiden, sairaanhoitajien, kätilöiden ja farmaseuttien antroposofiseen koulutukseen kuuluu AMP-lääkkeiden turvallisuus koskien sisäistä ja ulkoista käyttöä kasvitieteen ja fytofarmakologian tuntemuksen mukaisesti. Antroposofiset kehoterapeutit koulutetaan AMP-lääk- keiden turvallisuuteen koskien niiden ulkoista käyttöä. Koulutukseen kuuluu myös selvitys, jossa tie- dustellaan, käyttääkö henkilö tavanomaisia, AL- ja muita TCI-hoitoja mahdollisten yhteisvaikutusten ja sivuvaikutusten arviota varten. Koulutukseen sisältyy AMP-lääkkeiden vaikutusten, annostuksen, hoitomuotojen, mahdollisten si- vuvaikutusten, varotoimien, lääkkeiden yhteisvaikutusten ja vasta-aiheiden ymmärtäminen. AL-am- mattilaisten odotetaan selvittävän aikaisemmin käytetyt antroposofiset lääkkeet, mukaan lukien yliherkkyys, aiemmat haittavaikutukset ja muiden lääkkeiden käyttö sekä tietävän, mistä saa ajanta- saista tietoa AMP-lääkkeiden turvallisuudesta, osaavan ottaa potilaat ja heidän perheensä mukaan toimintaan (24), osaavan käsitellä sivuvaikutuksia ja osaavan ilmoittaa haittavaikutuksista osana lääketurvatoimintaa maassa vallitsevien antroposofisiin lääkkeisiin sovellettavien säädösten (21,25,26) tai potilasturvallisuuteen liittyvien vaaratapahtumien raportointi- ja oppimisjärjestelmien mukaisesti. Esimerkkejä AMP-lääkkeiden turvallisuutta koskevista tietolähteistä ovat pakolliset turvallisuustiedot (kuten valmistajien pakkausselosteet) ja antroposofisten lääkkeiden Vademecum of anthroposophic medicines, jossa kuvataan AMP-lääkkeitä ja niiden käyttöä AL-alan erikoiskoulutuksen saaneiden lääkäreiden systemaattisen hoitokokemusten keräämisen perusteella eri puolilla maailmaa ja joka on saatavilla useilla kielillä (27). Sairaanhoitajien ulkoiseen käyttöön tarkoitettujen lääkkeiden tur- vallisuus on saatavilla verkossa (www.vademecum.org). Turvallisuustietoa varten on tutustuttava kaikkiin saatavilla oleviin asianmukaisiin lähteisiin, mukaan lukien kasvilääketieteen tutkimusraportit. AL-ammattilaisten on oltava tietoisia tunnetuista haittavaikutuksista ja seurattava yksilöä mahdol- listen haittavaikutusten varalta, jotka ovat harvinaisia, mahdollisesti tunnettuja tai tuntemattomia AMP-lääkkeiden sivuvaikutuksia (12,21,22). Valmiiden lääkevalmisteiden laatu varmistetaan siten, että lääkevalmisteiden valmistajat noudatta- vat asianmukaisesti tunnustettuja farmakopeoita (20) ja hyvän tuotantotavan vaatimuksia (28,29). Antroposofisen farmasian erikoiskoulutuksen saaneiden farmaseuttien on noudatettava omassa maassaan lääkkeiden valmistukseen sovellettavia laatuvaatimuksia valmistettaessa AMP-valmisteita yksittäiselle asiakkaalle, ja muiden lääkevalmisteita valmistavien ammattilaisten, joilla on lupa lääk- keiden valmistukseen (lainsäädännöstä riippuen), on noudatettava samoja vaatimuksia. 24 3.2 Potilasturvallisuus, yleiset varotoimenpiteet ja vasta-aiheet antroposofisessa terapiassa Kaikkiin AL-koulutusohjelmiin sisältyy potilasturvallisuus, jota voidaan soveltaa antroposofiseen hoito- käytäntöön, ja se perustuu potilasturvallisuuden peruskäsitteisiin ja -periaatteisiin, kuten turvallisuus- kulttuuriin, käsihygieniaan, lääkitysturvallisuuteen, potilasturvallisuustapahtumien raportointiin ja oppimisjärjestelmiin, riskienhallintaan, tehokkaaseen tiimityöskentelyyn ja kommunikaatioon (30,31). Antroposofisen hoitotyön, kätilötyön ja antroposofisen kehonhuollon harjoittajien olisi oltava tietoi- sia ulkoisten sovellusten käyttöaiheista, varotoimista ja vasta-aiheista tietyissä riskiryhmissä, kuten raskaana olevilla naisilla ja henkilöillä, joilla on ihosairauksia, kuten avoimia haavoja, ihoinfektioita ja heikentynyt ihotunto, ja noudatettava niitä (32,33). Lisäksi vesihoitoa sisältävän antroposofisen kehohoidon (esim. öljydispersiokylpy) harjoittajien olisi oltava tietoisia vesihoitoon liittyvistä yleisistä varotoimista ja vasta-aiheista, kuten infektioiden turvallisuusselvityksistä, kokokylvyn fysiologisista vaikutuksista ja veden pelkoon liittyvistä riskeistä, ja huomioitava ne (34). 25 Viitteet 1. Busche P, Rordorf C, Bergt J, Weinzirl J. Ärzteausbildung Arlesheim. Der Merkurstab. J Anthropo- sophic Med. 2019;72(3):185-189. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21090-DE 2. Edelhäuser F, Hirt L, Holtermann C, Neunert G, Soldner G, Steinebach C, Werthmann P. Perspek- tiven schaffen: Die Akademie Anthroposophische Medizin GAÄD. Der Merkurstab. J Anthropo- sophic Med. 2019;72(3):226-231. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21097-DE 3. Edelhäuser F, Scheffer C, Lampe N, Hentschel V. Berufsbegleitendes Ärzteseminar für Anthropo- sophische Medizin (BÄfAM) in Herdecke. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):178- 184. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21089-DE 4. Feldmann J. Ärzteseminar Havelhöhe - Berufsbegleitende Grundlagenausbildung. Der Merkur- stab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):174-177. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21088-DE 5. Glöckler M, Langhammer S. Das International Postgraduate Medical Training (IPMT). Der Merkur- stab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):236-242. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21099-DE 6. Husemann A. Vollzeitausbildung in der Eugen-Kolisko-Akademie. Der Merkurstab. J Anthropo- sophic Med. 2019;72(3):190-193. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21091-DE 7. Scheffer C, Edelhäuser F, Tauschel D. Integriertes Begleitstudium Anthroposophische Me- dizin (IBAM) an der Universität Witten/Herdecke. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):194-199. DOI: https://doi.org/10.14271/DMS-21092-DE 8. Scheffer C, Tauschel D, Neumann M, Lutz G, Cysarz D, Heusser P, & Edelhäuser F (2012). Integ- rative medical education: educational strategies and preliminary evaluation of the Integrated Curriculum for Anthroposophic Medicine (ICURAM). Patient education and counseling 2012; 89(3):447-454. DOI: https://doi.org/10.1016/j.pec.2012.04.006 9. Szőke H, van der Bie G, Hegyi G, Saahs C, Sterner A, Sterner M. Anthroposophisch-medizinische Ausbildung in Ungarn. Der Merkurstab. J Anthroposophic Med. 2019;72(3):243-249. DOI: https:// doi.org/10.14271/DMS-21100-DE 10. Steiner R. Spiritual science and medicine: Twenty lectures given in Dornach from 21st March to 9th April, 1920. Hudson (NY): SteinerBooks; 1980. 11. Steiner R, Wegman I. Parantamisen perusteet. Helsinki 2008: Suomen antroposofinen liitto ja Antroposofisen lääketieteen lääkäriyhdistys ry. Tallinna Raamatutrükikoja OÜ; 2008. 12. Kienle GS, Kiene H, Albonico HU. Anthroposophic medicine: Effectiveness, utility, costs, safety. New York City (NY): Schattauer; 2006. 13. Kienle GS, Albonico HU, Baars E, Hamre HJ, Zimmermann P, Kiene H. Anthroposophic medicine: an integrative medical system originating in Europe. Glob Adv Health Med. 2013;2(6):20–31. DOI: https://doi.org/10.7453/gahmj.2012.087 14. Heusser P. Kehittyvä ihmiskuva ja tiede, osat I ja II. Helsinki 2016: Suomen antroposofisen lääke- tieteen lääkäriyhdistys ry, SALLY-Press. Hansaprint Turenki; 2016. 15. Steiner R. Goethen maailmankatsomuksen tietoteoria peruspiirteissään. Helsinki 2021: Suomen antroposofinen liitto. Tallinna Raamatutrükikoja OÜ; 2021. 16. Girke M. Internal medicine: Foundations and therapeutic concepts of anthroposophic medicine. 2nd ed. Berlin: Salumed Verlag; 2016. 17. Evans M, Rodger I. Healing for body, soul and spirit: An introduction to anthroposophic medicine. Edinburgh: Floris Books; 2017. 26 18. Baars EW, Hamre HJ. Whole medical systems versus the system of conventional biomedicine: A cri- tical, narrative review of similarities, differences, and factors that promote the integration process. Evid Based Complement Alternat Med. 2017:13. DOI: https://doi.org/10.1155/2017/4904930 19. Anthroposophic medicine statement on vaccination. Dornach: International Federation of Anthroposophic Medical Associations; 2019 (https://www.ivaa.info/anthroposophic-medicine- statement-on-vaccination/). 20. International Association of Anthroposophic Pharmacists. Anthroposophic pharmaceutical codex. 4.2 ed. Stuttgart: Wissenschaftliche Verlagsgesellschaft; 2020 (https://iaap-pharma.org/apc). 21. Hamre HJ, Glockmann A, Heckenbach K, Matthes H. Use and safety of anthroposophic medicinal products: An analysis of 44,662 patients from the EvaMed pharmacovigilance network. Drugs Real World Outcomes. 2017;4(4):199–213. DOI: https://doi.org/10.1007/s40801-017-0118-5 22. Hamre HJ, Kiene H, Ziegler R, Troger W, Meinecke C, Schnurer C et al. Overview of the publica- tions from the Anthroposophic Medicine Outcomes Study (AMOS): A whole system evaluation study. Glob Adv Health Med. 2014;3(1):54–70. DOI: https://doi.org/10.7453/gahmj.2013.010 23. International standard classification of education, 2011. Montreal: UNESCO Institute for Statistics; 2012 (http://uis.unesco.org/en/topic/international-standard-classification-education-isced). 24. 5 Moments for Medication Safety. WHO/HIS/SDS/2019.4. Geneva: World Health Organization; 2019 (https://www.who.int/publications/i/item/WHO-HIS-SDS-2019.4). 25. The safety of medicines in public health programmes: pharmacovigilance, an essential tool. Geneva: World Health Organization; 2006 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/43384). 26. WHO guidelines on safety monitoring of herbal medicines in pharmacovigilance systems. Geneva: World Health Organization; 2004 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/43034). 27. Gesellschaft Anthroposophischer Ärzte in Deutschland GAÄD [Vademecum of anthroposophic medicines]. 3rd English ed. Berlin: Der Merkurstab, J Anthroposophic Med; 2017. 28. WHO Expert Committee on Specifications for Pharmaceutical Preparations. WHO good manu- facturing practices for pharmaceutical products (WHO Tech Rep Ser. No. 986). Geneva: World Health Organization; 2014:Annex 2 (https://www.who.int/medicines/areas/quality_safety/ quality_assurance/TRS986annex2.pdf). 29. WHO guidelines on good manufacturing practices (GMP) for herbal medicines. Geneva: World Health Organization; 2007 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/43672). 30. Patient safety curriculum guide: Multi-professional edition. Geneva: World Health Organization. 2011 (https://apps.who.int/iris/handle/10665/44641). 31. Guidelines on core components of infection prevention and control at the national and acute health care facility level. Geneva: World Health Organization; 2016 (https://apps.who.int/iris/ handle/10665/251730). 32. Heine R. Anthroposophic nursing practice. Hudson (NY): SteinerBooks; 2020. 33. International Forum for Anthroposophic Nursing. Vademecum external applications in nursing [website]. (https://www.pflege-vademecum.de/index.php) 34. Australian Physiotherapy Association. Australian guidelines for aquatic physiotherapists working in and/or managing hydrotherapy pools. Camberwell, Victoria: Australian Physiotherapy Asso- ciation; 2015. (https://australian.physio/sites/default/files/tools/Aquatic_Physiotherapy_Gui- delines.pdf) 27 Kirjallisuusluettelo Gesellschaft Anthroposophischer Ärzte in Deutschland GAÄD. Vademecum of anthroposophic medicines. 3rd English edition. Berlin: Der Merkurstab, J Anthroposophic Med. 2017. Batschko EM, Dengler S. Practical book of rhythmical massage therapy. Frankfurt: Info 3 Verlag; 2019. Girke M. Internal medicine: Foundations and therapeutic concepts of anthroposophic medicine. Berlin: Salumed-Verlag; 2016. Heine R. Anthroposophic nursing practice. Hudson (NY): SteinerBooks; 2020. Heusser P. Kehittyvä ihmiskuva ja tiede, osat I ja II. Helsinki 2016: Suomen antroposofisen lääketieteen lääkäriyhdistys ry, SALLY-Press. Hansaprint Turenki; 2016. Meyer U, Pedersen PA. Anthroposophische Pharmazie: Grundlagen, Herstellprozesse, Arzneimittel. [Anthroposophic pharmacy: basics, manufacturing processes, medicinal products]. Berlin: Salu- med-Verlag; 2016. Rohen JW. Functional morphology: The dynamic wholeness of the human organism. Ghent (NY): Adonis Press; 2007. Selg P. Rudolf Steiner, life and work. Volumes 1–7. Hudson (NY): SteinerBooks; 2019. Soldner G, Stellman HM. Individual paediatrics: Physical, emotional and spiritual aspects of diagnosis and counseling, 4th edition. Stuttgart: MedPharm; 2014. van der Bie G, Huber M. Foundations of anthroposophical medicine: A training manual. Edinburgh: Floris Books: 2003 28 Liite 1. Esimerkki opetussuunni- telmista ja koulutustuntien jakautuminen Tässä liitteessä 45 minuutin katsotaan vastaavan yhtä koulutustuntia, joten koulutuksen ja harjoitte- lun kokonaistunnit ovat 45 minuutin kertymiä. Kurssityöskentelyyn sisältyy lähiopetusta ja itsenäistä työskentelyä. Koulutuspaikkojen antroposofisen akkreditoinnin voi saada kunkin AL-alan kansainvä- liseltä järjestöltä. Lisätietoja saa Goetheanumin lääketieteellisestä osastosta. Lääkäri, jolla on antroposofisen lääketieteen erikoiskoulutus: Oppiaine Tuntimäärä7 1. Antroposofinen käsitys ihmisestä ja luonnosta 1.1 Antroposofinen käsitys ihmisestä 70 Ihmisen neljä muotoavaa voimaa Muotoavien voimien kehittyminen koko eliniän ajan Ihmiselimistön toiminnallinen kolminkertainen luonne sekä kolminkertaisen ja nelinkertaisen voimajärjestelmän vuorovaikutus Ihmisrakenteen polariteetit Ihmisen henkinen ulottuvuus 1 .2 Luonto ja ihmiskunta 40 Mineraalit, metallit, kasvit ja eläimet Goethen mukainen ilmiöiden havainnointi epistemologisena menetelmänä Neljä klassista elementtiä (maa, vesi, ilma, lämpö). Tria principia Seitsemän elämänprosessia Luonnon ja ihmisen välinen suhde 2. Antroposofinen käsitys terveydestä ja sairaudesta Fyysinen, mentaalinen ja henkinen terveys Keskeiset patofysiologiset prosessit: Akuutti ja krooninen tulehdus; allergiat ja autoimmuunisairaudet Degeneratiiviset ja onkologiset sairaudet 140 Varhaiskehityksen häiriöt ja vammaisuuden kanssa eläminen Laajennettu, antroposofinen ymmärrys keskeisistä elimistä ja järjestelmistä, mukaan lukien: sydän ja verenkiertoelimistö, hengityselimet, ruoansulatuskanava, maksa- ja sappirakkojärjes- telmä, virtsa- ja sukupuolielimistö, hormonitoimintajärjestelmä, hermostojärjestelmä, immuu- nijärjestelmä, tuki- ja liikuntaelimistö (selkäranka, nivelet, lihakset ja nivelsiteet) Yleiset sairaudet ja niiden hoitoperiaatteet Yleiset psykiatriset sairaudet, erityisesti ahdistuneisuus-, uni- ja masennushäiriöt 7 Kurssin 500 tunnin työmäärä jakautuu 250 tuntiin lähiopetusta ja 250 tuntiin itsenäistä työskentelyä. Koulutus- tuntien jakautumisesta sovittiin antroposofisten lääkäriyhdistysten hallitusten kansainvälisessä konferenssissa vuonna 2017. 29 Oppiaine Tuntimäärä7 3. Antroposofinen terapia8 3.1 Antroposofisen lääketieteen menetelmät 70 Laajennettu anamneesi, mukaan luettuna yksilön elämäkerrallinen kehitys Yksilön neljän muotoavan voiman ja seitsemän elämänprosessin tilan arviointi Yksilön voimavarojen ja terapeuttisten tarpeiden määrittäminen Yksilöllisen integratiivisen terapian suunnittelu ja toteutus Seuranta, arviointi ja hoidon mukauttaminen 3.2 Antroposofisen lääketieteen hoitomuodot 90 Lääkkeiden ja hoitomuotojen tunnistaminen yksilön terapeuttisten tarpeiden perusteella; yleisesti käytettyjen mineraalien, kasvi- ja eläinperäisten tuotteiden, valmiste- ja annostelu- muotojen tuntemus AMP:iden toimintaperiaatteet, käyttöaiheet ja vasta-aiheet Perustiedot AMP-valmistuksesta ja lääkkeiden tuotantoprosesseista Ulkoiset hoitotyön sovellukset ja antroposofinen kehonhuolto Antroposofisten terapioiden, kuten eurytmiaterapian ja antroposofisen taideterapian, tunte- mus ja peruskokemus niistä 4 . Ammattitaito, yhteistyö, potilaan oikeudet, tutkimus 4 .1 Sosiaaliset kysymykset ja henkinen kehitys 50 Lääketieteellis-henkisen kehityksen antroposofinen polku (perusteet, harjoitukset, meditaatio) Terapeuttinen suhde: kokonaisvaltainen havainnointi, viestintä ja neuvonta, jossa otetaan huomioon yksilön sosiaalinen konteksti Yhteinen päätöksenteko yksilön ja hänen omaistensa kanssa, joka perustuu käsitykseen ihmi- sestä henkisenä ja kehittyvänä olentona Potilasturvallisuus, mukaan lukien virheiden käsittely Ammatillinen ja ammattialojen välinen tiimityö Terveyttä ja sairautta koskevan antroposofisen ymmärryksen vaikutukset kansanterveyteen ja terveyden edistämiseen AMP:n sääntelytausta (myyntilupa, rekisteröinti) ja lääketurvatoiminta Ajanhallinta; antroposofisen lääketieteen harjoittamisen taloudelliset näkökohdat 4 .2 Tutkimus ja tiede 40 AL-alan tieteellisten perusteiden ja tutkimusmenetelmien tuntemus Perustaidot antroposofisen lääketieteellisen tapausraportin kirjoittamisesta ja esittämisestä Kyky tutkia AL-alan perustekstejä Antroposofisen lääketieteellisen kirjallisuuden tuntemus ja käyttötaito Ohjattu harjoittelu 250 Projektityö (esim. sairauskuvan tai lääkityksen karakterisointi) 150 Kolmen tapausraportin laatiminen 100 Kokonaiskesto 1000 8 Lisätunteja antroposofisesta terapiasta, jotka sisältyvät ohjattuun harjoitteluun ja projektityöskentelyyn 30 Sairaanhoitaja, jolla on antroposofisen hoitotyön erityiskoulutus: Oppiaine Tuntimäärä 1.Antroposofinen käsitys ihmisestä ja luonnosta 70 Neljä luomakuntaa, neljä elementtiä, ihmisen muotoavat voimat Ruumis-sielu-henki, ihmisolennon kolminkertainen luonne, tria principia Seitsemän elämänprosessia, elämäkerralliset rytmit, kaksitoista aistia Luonnon ja ihmisen välinen suhde 2. Antroposofinen käsitys terveydestä ja sairaudesta 70 Antroposofinen käsitys terveydestä ja sairaudesta AMP ja antroposofiset farmakologiset prosessit Syntymä, sairaus ja kuolema yksilön elämäkerrallisen kokemuksen kontekstissa Antroposofinen ymmärrys erityisaloista, kuten onkologiasta, kardiologiasta, pediatriasta, syn- nytysopista, geriatriasta ja palliatiivisesta hoidosta 3. Antroposofisen hoitotyön käsitteet 130 Lämpö, liike, rytmi, ravitsemus; potilaan käsittely; salutogeneesi 4. Antroposofisen hoitotyön soveltava käytäntö 200Ulkoinen rytminen käsittely Kompressiot, kääreet, kylvyt, terapeuttinen peseminen Hoitotyön diagnoosit ja prosessi 5 . Ammattitaito, yhteistyö, potilaan oikeudet, tutkimus 40 Ulkoisia sovelluksia koskeva tutkimus Yhteistyö muiden terveydenhuollon työntekijöiden kanssa Vaikutukset kansanterveyteen ja terveyden edistämiseen Itsehoito, taiteen käyttö mielenterveyden ja sisäisen kehityksen edistämisessä Ohjattu harjoittelu 150 Projektityö 70 Kokonaiskesto 730 Kätilö, jolla on antroposofisen kätilötyön erikoiskoulutus Oppiaine Tuntimäärä 1. Antroposofinen käsitys ihmisestä ja luonnosta 40 Neljä luomakuntaa, neljä elementtiä, neljä ihmisen muotoavaa voimaa Ruumis-sielu-henki, ihmisen kolminkertainen luonne, tria principia Seitsemän elämänprosessia, elämäkerralliset rytmit, kaksitoista aistia Luonnon ja ihmisen välinen suhde 2. Antroposofinen käsitys terveydestä ja sairaudesta 80 Antroposofinen käsitys terveydestä ja sairaudesta Muotoavien voimien muutokset; kolminkertainen luonne raskauden, synnytyksen ja synny- tyksen jälkeisenä aikana; elämä syntymän ja kuoleman kynnyksellä AL-näkökulmia gynekologiaan, pediatriaan, anestesiaan ja hoitotyöhön 31 Oppiaine Tuntimäärä 3. Antroposofisen kätilötyön erityiset oppimistulokset 100 Salutogeneesi ja terveen naisen itsetuntemuksen tukeminen raskauden, synnytyksen ja synny- tyksen jälkeisen ajanjakson aikana Yksilön neljän muotoavan voiman ja kolmijäsenteisyyden arviointi AMP-lääkkeiden käyttö kätilötyössä, mukaan lukien sivuvaikutukset ja vasta-aiheet 4. Antroposofisen kätilötyön soveltava käytäntö 250Naisen ja lapsen hoito kätilötyössä, neljän muotoavan voiman ja kolmijäsenteisen luonteen muutosten käsittely; asentohoito, liikkeet, imetyksen neuvonta Kehon ulkoinen rytminen käsittely, kylvyt, pakkaukset, kääreet, hauteet 5 . Ammattitaito, yhteistyö, potilaan oikeudet, tutkimus 40 Antroposofisen kätilötyön tutkimusmenetelmät Yhteistyö muiden terveydenhuollon ja sosiaalialan työntekijöiden kanssa Terapeuttinen suhde, jaettu päätöksenteko Mielenterveyttä ja sisäistä kehitystä edistävä tiimi- ja itsehoito Ohjattu harjoittelu 150 Projektityö 70 Kokonaiskesto 730 Farmaseutti, jolla on antroposofisen farmasian erikoiskoulutus Oppiaine Tuntimäärä 1. Antroposofinen käsitys ihmisestä ja luonnosta Aineen ymmärtäminen: neljä elementtiä, neljä luomakuntaa (kasvit, mineraalit, eläimet, ihmi- nen), kosmiset voimat, tria principia, eteeristen voimien laadut 50 Antroposofinen käsitys ihmisestä 25 2. Antroposofinen käsitys terveydestä ja sairaudesta Terveys ja sairaus, terapian periaatteet, antroposofiset terapiamenetelmät 25 3. Antroposofiseen farmasiaan liittyvät oppimistulokset Farmaseuttiset prosessit AMP:n valmistuksessa: lämpövaiheet, rytmiset prosessit, potentointi, metallivalmisteet, vegetabilisoidut metallit, farmaseuttiset kompositiot, elinvalmisteet, annos- muodot 105 AMP:n käyttöaiheet yleisissä sairauksissa. Yksittäisen henkilön neuvonta lievissä sairauksissa. Asianmukainen käyttö, sivuvaikutukset, vasta-aiheet 80 Biodynaaminen maatalous ja lääkekasvit, ravitsemus ja terveys 20 4 . Ammattitaito, yhteistyö, lääkealan sääntely ja tutkimus AMP-lääkkeiden ja muiden TCI-lääkkeiden sääntely eri maissa. Lääketurvatoiminta. AMP-lääk- keiden tutkimus ja kehittäminen. AL verrattuna muihin TCI-järjestelmiin. 50 Käytännön havainnointi luonnossa, Goethen mukaiset havainnointiharjoitukset 45 Ohjattu harjoittelu 100 Projektityö 100 Kokonaiskesto 600 32 Hammaslääkäri, jolla on antroposofisen hammaslääketieteen erikoiskoulutus Oppiaine Tuntimäärä 1. Antroposofinen käsitys ihmisestä ja luonnosta 60 2. Antroposofinen käsitys terveydestä ja sairaudesta 60 3. Antroposofiseen hammaslääketieteeseen liittyvät oppimistulokset 130 Antroposofisen, integratiivisen hammaslääketieteen käsitteet ja käytännöt Antroposofisten ja muiden TCI-lääkkeiden ymmärtäminen ja käyttö, mukaan lukien sivuvaiku- tukset ja vasta-aiheet. Eurytmiaterapia, antroposofinen taideterapia (painopisteenä puhetera- pia), antroposofinen kehonhuolto ja ravitsemusneuvonta 4 . Ammattitaito, yhteistyö, potilaan oikeudet, kansanterveys 50 Hammaslääketiede ja oikomishoito suhteessa kasvatukseen, mukaan lukien steinerkoulun opetus Kansanterveys ja terveyden edistäminen terveellisen ravitsemuksen ja asianmukaisen ham- mashygienian edistämiseksi Lääketieteellis-henkisen kehityksen antroposofinen polku (perusteet, harjoitukset, meditaatio) Yhteinen päätöksenteko yksilön kanssa, joka perustuu käsitykseen ihmisestä henkisenä ja kehittyvänä olentona Ohjattu harjoittelu 100 Projektityö ja kolmen tapausraportin laatiminen 100 Kokonaiskesto 500 Psykoterapeutti, jolla on antroposofisen psykoterapian erityiskoulutus Oppiaine Tuntimäärä 1. Antroposofinen käsitys ihmisestä ja luonnosta 100 2. Antroposofinen käsitys terveydestä ja sairaudesta Patogeneesi ja patologia lapsuudessa ja aikuisuudessa - kehityshäiriöt 100 Psykologisten häiriöiden patogeneesi suhteessa fysiologisten toimintojen epätasapainoon ja häiriöihin 100 3. Antroposofiseen psykoterapiaan liittyvät oppimistulokset Psykoterapeuttiset välineet ja moniammatillisuus psykoterapeuttisissa lähestymistavoissa, mukaan lukien indikaatiot ja vasta-aiheet 230 4 . Ammattitaito, yhteistyö, potilaan oikeudet, tutkimus 70 Ohjattu harjoittelu, tapausselostukset, kollegoiden välinen vuorovaikutus ja opintoryhmät 150 Yksilöllinen mentorointi ja ohjaus, ammattien väliset ohjausryhmät 100 Kolmen kirjallisen tapausselostuksen ja yhden kirjallisen projektin laatiminen 150 Kokonaiskesto 1000 33 Eurytmiaterapeutti: Oppiaine Tuntimäärä 1 . Yleinen lääketieteellinen tietämys, mukaan lukien tieteelliset menetelmät ja lääketieteen perusteet (anatomian perustiedot, embryologia ja fysiologia, jotka on jo käsitelty yleisessä euryt- miakoulutuksessa): 300 Ihmisen elimistön kehitys, muoto ja toiminta Anatomia ja fysiologia Sairaudet, psykiatriset, psykosomaattiset ja kehitykselliset häiriöt Anamneesi ja diagnoosi Hygienia, ensiapu 2. Antroposofinen käsitys terveydestä ja sairaudesta: 100Antroposofinen käsitys terveydestä ja sairaudesta (antroposofinen käsitys ihmisestä ja luon- nosta, jota käsitellään yleisessä eurytmiakoulutuksessa) 3 . Eurytmiaterapiaan liittyvät oppimistulokset: 550 Liikkumisen tutkiminen ja eurytmiaterapian harjoittaminen Eurytmiaterapian harjoitusten perusteet Eurytmiaterapian soveltaminen keskeisimmissä sairauksissa, mukaan lukien varotoimenpiteet ja vasta-aiheet Hoitoprosessi, dokumentointi ja arviointi 4 . Ammattitaito, yhteistyö, potilaan oikeudet ja tutkimus: 100Metodologiset perusteet Viestintä, konfliktinhallinta, terapeuttien ammatilliset määräykset ja lait, sosiaaliset taidot Ammatillinen yhteistyö, laadun arviointi Harjoittelu: Havainnointi ja ohjattu harjoittelu 400 Projektityö 350 Kokonaiskesto 18009 Antroposofinen taideterapeutti: Oppiaine Tuntimäärä 1 . Yleiset lääketieteelliset tiedot, mukaan lukien tieteelliset menetelmät sekä lääketieteen ja psykologian perusteet: 350 Ihmisen elimistön kehitys, muoto ja toiminta Anatomia ja fysiologia Ihmisen kehitys, kasvatus ja psykologia Sairaudet, psykiatriset, psykosomaattiset ja kehitykselliset häiriöt Hygienia, ensiapu 2. Antroposofinen käsitys ihmisestä ja luonnosta 80 3. Antroposofinen käsitys terveydestä ja sairaudesta 80 4. Antroposofiseen taideterapiaan liittyvät oppimistulokset: 1750 Taideterapian harjoittamiseen tarvittava taiteellinen perustaito. Taiteellisen prosessin käyttäminen terapeuttisesti, indikaatioiden ja kontraindikaatioiden huomioiminen Yleiset havainnointi- ja arviointimenettelyt, terapioiden suunnittelu, terapeuttiset tavoitteet. 9 Koulutuksen kesto yleisen eurytmiakoulutuksen lisäksi (lähtökohta 1). 34 Oppiaine Tuntimäärä 5 . Ammattitaito, yhteistyö, potilaan oikeudet ja tutkimus 90Ammatillinen käyttäytyminen, keskustelutekniikat, konfliktien hallinta, pohdinta ja valvonta Ammatillisen toiminnan oikeudellinen tausta: ammatillinen asema, potilaan oikeudet Innovaatiot ja tutkimus antroposofisessa taideterapiassa Ohjattu harjoittelu 500 Projektityö 150 Kokonaiskesto 3000 Antroposofinen kehoterapeutti: Oppiaine Tuntimäärä 1. Antroposofinen käsitys ihmisestä ja luonnosta 55 2. Antroposofinen käsitys terveydestä ja sairaudesta 55 3. Antroposofisten kehohoitojen erityiset oppimistulokset 525 Yksilön arviointi ja hoidon suunnittelu Yhden antroposofisen kehoterapian periaatteet ja harjoittaminen, mukaan lukien turvalli- suuskysymysten ja vasta-aiheiden huomioiminen: rytminen hieronta, Simeon Pressel hieronta, öljydispersiokylvyt, spatiaalinen dynamiikka ja muut Goetheanumin lääketieteellisen osaston hyväksymät terapiat 4 . Ammattitaito, yhteistyö, potilaan oikeudet, tutkimus 65 Lääketieteellis-henkisen kehityksen antroposofinen polku Terapeuttinen suhde Ammattilaisten välinen tiimityö Potilasturvallisuus, hoitovirheiden ja valitusten käsittely Tutkimusmenetelmät ja tapausraporttien kirjoittaminen Ohjattu harjoittelu 200 Projektityö 100 Kokonaiskesto 1000 35 Antroposofisen lääketieteen koulutustuntien jakautuminen aloittain Alat Tunti määrät yhteensä Yleiset lääketieteel- liset tiedot, mukaan lukien tie- teelliset me- netelmät ja lääketieteen perusteet Antroposo- finen käsitys ihmisestä ja luonnosta, terveydestä ja sairaudesta. Terapeuttiselle alalle omi- naiset oppimistulokset Ammattitai- to, yhteistyö, potilaan oikeudet, tutkimus Alakoh- taiset käsitteet ja käytännöt Ohjattu har- joittelu ja projektityö Lääkäri 1000 Edellytykset 250 160 500 90 Sairaanhoitaja 730 Edellytykset 140 330 220 40 Kätilö 730 Edellytykset 120 350 220 40 Farmaseutti 600 Edellytykset 100 205 245 50 Hammaslääkäri 500 Edellytykset 120 130 200 50 Psykoterapeutti 1000 Edellytykset 300 230 400 70 Eurytmia tera- peutti 1800a 300 100 550 750 100 Antroposofi- nen taidetera- peutti 3000 350 160 1750 650 90 Antroposofi- nen kehotera- peutti 1000 Edellytykset 110 525 300 65 a Lisäkoulutustunnit yleisen eurytmiakoulutuksen aikana 36 Liite 2. Työryhmän kokouksen osallistujat, 15.-17. joulukuuta 2018. Afrikan alue Anna Medeleine Muller, koulutusohjaaja, International Post-graduate Medical Training in Anthro- posophical Medicine, Kwelera, Etelä-Afrikka Amerikan alue Adam Blanning, koulutusjohtaja, Physicians’ Training Programmes, Association for Anthroposophic Medicine, Amerikan Yhdysvallat Elizabeth Sustick, varapuheenjohtaja, North American Anthroposophic Nursing Association, Ame- rikan Yhdysvallat Iracema de Almeida Benevides, puheenjohtaja, Brazilian Association of Anthroposophic Medicine, Brasilia Iva Lloyd, puheenjohtaja, World Naturopathic Federation, Kanada Paulo R.S. Rocha, National Policy on Traditional, Complementary and Integrative Medicine, Primary Healthcare Department, Ministry of Health, Brasilia Kaakkois-Aasian alue Ishwar Basavaraddi, johtaja, WHO Collaborating Centre for traditional medicine, Morarji Desai National Institute of Yoga, Ministry of AYUSH, Intia Abhijit Chattopadhyay, johtaja, National Institute of Homeopathy, Ministry of AYUSH, Intia Kaewthaweesab Kan-anek, konsultti, Department of Thai Traditional and Complementary Medicine, Ministry of Public Health, Thaimaa Euroopan alue Thomas Breitkreuz, puheenjohtaja, International Federation of Anthroposophic Medical Associations, Saksa Matthias Girke, lääketieteellisen osaston johtaja, Hengentieteen vapaa korkeakoulu, Goetheanum, Sveitsi Kirstin Kaiser, puhetaiteen ja puheterapian luennoitsija, European Academy of Anthroposophic Art Therapies, Dornach, Sveitsi Denis Koshechkin, täydentävän lääketieteen asiantuntija, Health Care Committee of State Duma, Pietari, Venäjän federaatio Elma Pressel, antroposofisen kehoterapian kansainvälinen koordinointi, lääketieteellinen osasto, Goetheanum, Sveitsi Henrik Szőke, vt. johtaja, Department of Complementary and Alternative Medicine, Faculty of Health Sciences, University of Pécs, Unkari 37 Kristian Schneider, eurytmiaterapian tutkimuksen ja koulutuksen kansainvälinen koordinointi, lääketieteellinen osasto, Goetheanum, Sveitsi Tido von Schoen-Angerer, Dept of Pediatrics, Fribourg Cantonal Hospital, Sveitsi Itäisen Välimeren alue Michel Daher, puheenjohtaja, Lebanese Cancer Society; varapuheenjohtaja, National Committee for Palliative Care, Libanon Länsi-Tyynenmeren alue Dyanan Puvanandran, sihteeri, Traditional and Complementary Medicine Council, Ministry of Health, Malesia Jing-Jing Wang, johtaja, Department of Pain management, Institute of Acupuncture and Moxibustion, China Academy of Chinese Medical Sciences, Kiina Paikallinen sihteeristö, Havelhöhen sairaala, Berliini, Saksa. Ursula Bruckmann Harald Matthes Sihteeristö Traditional, Complementary and Integrative Medicine, Service Delivery and Safety, WHO, Geneve. Aditi Bana, tekninen asiantuntija Qin Liu, tekninen asiantuntija 38 Liite 3. Verkkokuulemiseen osallistuneet, 10.-11. marraskuuta 2020. Amerikan alue Adam Blanning, koulutusjohtaja, Physicians’ Training Programmes, Association for Anthroposophic Medicine, Amerikan Yhdysvallat Iracema de Almeida Benevides, puheenjohtaja, Brazilian Association of Anthroposophic Medicine, Brasilia Euroopan alue Elma Pressel, antroposofisen kehoterapian kansainvälinen koordinointi, lääketieteellinen osasto, Goetheanum, Sveitsi Rolf Heine, puheenjohtaja, International Council of Anthroposophic Nursing Associations, Saksa Thomas Breitkreuz, puheenjohtaja, International Federation of Anthroposophic Medical Associations, Saksa Georg Soldner, lääketieteellisen osaston varajohtaja, Hengentieteen vapaa korkeakoulu, Goetheanum, Sveitsi Tido von Schoen-Angerer, Dept of Pediatrics, Fribourg Cantonal Hospital, Sveitsi WHO:n sihteeristö, Traditional, Complementary and Integrative Medicine, Department of Integrated Health Services, Maailman terveysjärjestö, Geneve, Sveitsi. Qi Zhang, johtaja Aditi Sharan, konsultti

42 Introduction Henrik Szőke for IVAA Rue du Trône 194 B-1050, Bruxelles, Belgium WHO BENCHMARKS PER LA FORMAZIONE IN MEDICINA ANTROPOSOFICA 978-9-46477-077-3 9 789464 770773IVAA Rue du Trône 194 B-1050, Bruxelles, Belgium :N VERTAILUARVIO ANTROP SOFISEN LÄÄKETIETEEN KOULUTUKSEST